บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,241 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,282 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    116

    Overall
    244,241

ตอนที่ 2 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา.............1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8160
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    21 มี.ค. 58






บทเรียนรัก นักกีฬา  ตอนที่ 1

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

เด็กหนุ่มสี่คนกำลังนั่งจ้องอยู่ที่หน้าคอมพิวเตอร์ในบ้านของกานต์ โดยมีบีมเป็นคนนั่งกดข้อมูลลงในเวป

“ไม่ต้องลุ้นกันขนาดนั้นก็ได้มั้ง” เสียงกานต์ทักขึ้นอย่างขำๆ เมื่อเห็นท่าทีของเด็กหนุ่มทั้ง 4

 

 

“เฮียกานต์ เฮียผ่านช่วงเวลาแบบนี้มาจะสิบปีแล้วนี่ ก็พูดได้สิ ตอนนี้ผมลุ้นจนตัวเกร็งหมดแล้ว” โจพูดขึ้นมาแต่ดวงตาก็จ้องไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ไปด้วย

 

 

“เย้! กูติดที่เดียวกับบีมเลยโว้ยยย” เสียงของพลดังขึ้นเมื่อหารายชื่อของตนเองจนเจอ ซึ่งได้เข้าเรียนคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน   ส่วนบีมได้คณะเศรษฐศาสตร์

 

 

“กูขอให้พวกเราสี่คนได้เรียนที่เดียวกันทั้งหมดล่ะกัน ถึงจะเลือกกันคนละคณะก็เหอะ” กราฟพูดขึ้น ก่อนที่บีมจะกดหารายชื่อของกราฟในคณะที่กราฟเลือก

 

 

“นั่นไง” โจรีบชี้ไปที่รายชื่อของกราฟทันที ทำให้กราฟขยับเข้าไปดูใกล้ๆอีกนิดเพื่อความแน่ใจ ก่อนที่จะยิ้มกว้างออกมา เพราะเขาติดคณะสถาปัตยกรรมภายใน

 

 

“เก่งนี่หว่า” กานต์ที่เดินเข้ามาดูขยี้หัวน้องชายไปมา กราฟยิ้มกว้าง แล้วหันมามองหน้าโจ ที่ตอนนี้กำลังส่งยิ้มให้กราฟอยู่เช่นเดียวกัน

 

 

“กูรู้ว่ามึงต้องทำได้” โจพูดขึ้นยิ้มๆ พร้อมกับบีบมือกราฟเอาไว้

 

 

“มึงเองก็ต้องติดที่เดียวกับกูอยู่แล้วล่ะ” กราฟพูดขึ้น โจถอนหายใจเบาๆ

 

 

“ถ้าติดที่เดียวกับมึงก็ดีน่ะสิ กูแม่ง ไม่ค่อยมั่นใจเลย” โจบอกออกมาด้วยน้ำเสียงเนือยๆ ตอนนี้ บีมกำลังเปิดหารายชื่อของโจอยู่เช่นเดียวกัน โจใจเต้นตึกตัก โดยมีกราฟนั่งช่วยจ้องหารายชื่อตามที่บีมเลื่อนลงมาเรื่อยๆ ก่อนที่โจจะตาเบิกกว้าง กราฟหันมายิ้มให้คนรักของตนเองทันที

“กูมีที่เรียนแล้วเว้ยยยยยย” โจตะโกนออกมาด้วยความดีใจ พร้อมกับกระโดดกอดกราฟเอาไว้แน่น เพราะโจเองก็สอบติดมหาวิทยาลัยเดียวกับเพื่อนๆ คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา

 

 

“ปล่อยกูได้แล้วไอ้โจ” กราฟพูดบอกออกมาด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีระเรื่อ เพราะอยู่ต่อหน้าคนอีกหลายคน โจยิ้มกว้างแต่ก็ยอมปล่อยอ้อมกอดช้าๆ

 

 

“โทษที กูดีใจมากไปหน่อย” โจบอกด้วยรอยยิ้ม

 

 

“หึหึ ว่าแต่ แกชอบเล่นกีฬา ทำไมไม่ไปเรียนพลศึกษาล่ะกราฟ” กานต์ถามน้องชายตัวเองด้วยความสงสัย

 

 

“ผมก็ชอบเล่นฟุตบอลนะเฮีย แต่ผมก็ชอบออกแบบภายในด้วย ก็เลยเลือกเรียนทางนี้ จะได้ออกมาช่วยงานที่บ้านด้วย อีกอย่าง ผมเล่นบอลเป็นงานอดิเรกได้เหมือนกันนะ” กราฟบอกออกมา กานต์ก็ยกยิ้มอย่างพอใจ

 

 

“งั้น วันนี้เดี๋ยวเฮียพาไปเลี้ยงฉลองที่ร้านไอ้ออดี้ล่ะกัน ตกลงมั้ย” กานต์บอกออกมาอย่างใจดี ทุกคนพยักหน้ารับอย่างรวดเร็ว ก่อนที่กานต์ให้แยกย้ายกันกลับบ้านไปบอกข่าวดีกับพ่อแม่ และเตรียมตัวไปเลี้ยงฉลองกันคืนนี้

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

กราฟตื่นขึ้นมาในตอนเช้า ดวงตากระพริบช้าๆ เพื่อปรับสายตาให้รับแสงที่สาดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้องนอนของโจ ใช่ ตอนนี้กราฟนอนอยู่ในห้องของคนรักและบนเตียงของคนรักด้วย กราฟพลิกตัวไปมองคนด้านหลัง ก็พบว่าโจยังคงนอนหลับอยู่ หลังจากที่กานต์พาไปฉลองที่ร้านของออดี้เมื่อคืน โจก็ชวนกราฟกลับมานอนบ้านตนเองด้วยกัน ซึ่งกราฟก็ยอมมาเพราะทนการรบเร้าของคนรักไม่ไหว กราฟนอนมองหน้าของโจอยู่นิ่งๆ พลางคิดถึงเรื่องระหว่างตนเองกับโจแล้วก็นึกขำ เพราะเขาไม่คิดว่าจะมาลงเอยคบกับโจได้

 

 

“นอนมองหน้ากูแล้วหัวเราะ หมายความว่าไงวะ” เสียงของโจดังขึ้น ทำให้กราฟสะดุ้งนิดๆ ก่อนที่โจจะลืมตาขึ้นมาพร้อมกับยิ้มอ่อนๆ

 

 

“ตื่นตั้งแต่เมื่อไร” กราฟถามขึ้น ก่อนจะขยับลุกนั่งเพื่อกลบเกลื่อนความเก้อเขินของตนเอง

 

 

“ก็ตั้งแต่มึงขยับตัวพลิกมาหากูนั่นแหละ” โจบอกกลับ ก่อนจะเอาขาเกี่ยวเอวของกราฟเอาไว้ เพื่อกันไม่ให้กราฟลงจากเตียง

 

 

“ทำเหี้ยอะไรของมึงเนี่ย ปล่อย กูจะเข้าห้องน้ำ” กราฟพูดว่าออกมาไม่จริงจังนัก เขาไม่ชินสักทีเวลาที่โจชอบมาถูกเนื้อต้องตัว เพราะมันทำให้เขารู้สึกขัดเขินอย่างบอกไม่ถูก

 

 

“อะไร ตื่นตั้งนานแล้วทำไมไม่ไปเข้า” โจแกล้งถาม เพราะพอจะมองอาการของกราฟออก กราฟหันมามองโจด้วยสายตาดุๆ

 

 

“ปล่อย” กราฟบอกเสียงนิ่ง เพราะรู้ดีเช่นกันว่า ถ้าทำเสียงแบบนี้เมื่อไร โจจะค่อนข้างเกรงใจและเชื่อฟังกราฟ

 

 

“แค่นี้ก็ต้องทำเสียงดุด้วย ปล่อยก็ได้วะ” โจบอกออกมาด้วยน้ำเสียงติดงอนนิดๆกราฟแอบยิ้มขำ เมื่อโจปล่อยขาตนเองออกจากการเกาะเกี่ยวกราฟ กราฟก็ขยับจะลงจากเตียงเพื่อไปเข้าห้องน้ำ

 

 

ฟอด...

กราฟจับแก้มตนเอง พร้อมกับหันไปมองหน้าโจทันที เมื่อโจลุกพรวดจากเตียงมาหอมแก้มของเขาหนักๆ แล้วล้มตัวลงไปนอนต่อ

“ฮ้า ชื่นใจ” โจพูดยิ้มๆ พร้อมกับยักคิ้วให้กราฟ

 

 

พลั่ก!

 

“กวนตีน” กราฟว่าออกมาไม่เต็มเสียงนักพร้อมกับลงจากเตียงมาถีบขาของโจด้วยความหมั่นไส้

 

 

“โห รุนแรงนะมึง เดี๋ยวโดนๆ” โจพูดขู่ออกมาอย่างขำๆ เพราะรู้ว่ากราฟเขิน กราฟเดินเข้าไปในห้องน้ำทันทีเพื่อล้างหน้าแปรงฟัน ส่วนโจก็ขยับไปเปิดทีวีที่อยู่ปลายเตียง สักพักกราฟก็เดินออกมา

 

 

“ลุกไปล้างหน้าล้างตาแล้วไปส่งกูที่บ้านได้แล้ว” กราฟพูดบอกคนรัก เพราะเมื่อคืนเขาไม่คิดว่าจะมานอนบ้านของโจ เลยไม่ได้เตรียมเสื้อผ้ามาด้วย เมื่อคืนก็ใส่เสื้อผ้าของโจนอน

 

 

“จะรีบกลับไปไหนวะ” โจถามขึ้น พร้อมกับนอนมองคนรักที่ยืนอยู่ข้างเตียง

 

 

“กูอยากกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า” กราฟพูดบอก

 

 

“คืนนี้มานอนบ้านกูอีกป่ะ” โจถามขึ้นด้วยความอยากรู้

 

 

“ให้กูนอนบ้านกูบ้างเหอะ” กราฟตอบกลับด้วยสีหน้ายิ้มๆ โจทำหน้ามุ่ย

“ไม่ต้องมาทำหน้าแบบนั้นเลยนะมึง” กราฟว่าออกมาไม่จริงจังนัก

 

 

“ก็กูอยากนอนกับมึงอ่ะ” โจบอกกลับ กราฟมองหน้าคนรักนิ่งๆ

 

 

“งั้นมึงก็ไปนอนบ้านกูดิ ทำไมต้องให้กูมานอนบ้านมึงคนเดียววะ” กราฟบอกกลับไป

 

 

“เออว่ะ งั้นมึงรอกูอาบน้ำแป๊บ เดี๋ยวเอาเสื้อผ้าไปนอนบ้านมึงด้วย” โจพูดจบก็รีบลุกเข้าห้องน้ำทันที กราฟส่ายหน้าไปมายิ้มๆ ก่อนจะนั่งรอคนรักอาบน้ำแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อย แล้วถึงพากันลงไปชั้นล่างของบ้าน

 

 

“อ่าว กราฟ มาตั้งแต่เมื่อไรลูก” แม่ของโจถามขึ้นเพราะเมื่อคืนโจกับกราฟกลับมาบ้าน พ่อแม่ของโจก็เข้านอนไปแล้ว

 

 

“เมื่อคืนครับ” กราฟตอบยิ้มๆ

 

 

“แล้วจะไปไหนกัน กินข้าวก่อน” แม่บอกออกมาอีก

 

 

“ผมยังไม่ได้อาบน้ำเลยแม่ ไม่ได้เอาเสื้อผ้ามา ว่าจะกลับไปอาบที่บ้านน่ะครับ” กราฟบอกออกมาอย่างเกรงใจ

 

 

“ไม่เป็นไร นั่งกินข้าวด้วยกันก่อน” แม่ของโจโบกมือไปมา กราฟหันไปมองคนรัก โจก็พยักหน้ารับ กราฟจึงต้องนั่งกินข้าวเช้าพร้อมกับพ่อแม่ของโจ

 

 

“เห็นโจบอกว่าสอบติดที่เดียวกันเหรอ” พ่อของโจถามขึ้น

 

 

“ครับ แต่คนละคณะ” กราฟตอบกลับด้วยท่าทีอ่อนน้อม ซึ่งเพราะแบบนี้พ่อกับแม่ของโจจึงเอ็นดูและชอบกราฟมากเป็นพิเศษ

 

 

“แล้วแบบนี้ เรื่องที่พักล่ะ จะพักกันที่ไหน” พ่อของโจถามขึ้นอีก โจกับกราฟชะงักไปนิดก่อนจะหันมามองหน้ากัน เพราะเขาสองคนยังไม่ได้คิดและยังไม่ได้คุยเรื่องนี้กันเลย

 

 

“ยังไม่รู้เลยพ่อ” โจบอกออกไปตรงๆ

“แต่ผมอยากอยู่กับกราฟมันนะ” โจบอกออกมาอีก กราฟนิ่งไปนิดเมื่อได้ยินที่โจพูดบอกออกมา

 

 

“แล้วแกถามกราฟรึยัง ว่าอยากอยู่กับแกรึเปล่า” พ่อของโจถามดักขึ้นมา

 

 

“กราฟ มึงว่าไง” โจถามคนรักตรงนั้นทันที

 

 

“ขอคุยกับป๊าม๊าก่อนได้มั้ยล่ะ” กราฟตอบกลับ เขาเองก็อยากอยู่กับโจ แต่ก็ต้องปรึกษาพ่อแม่ก่อนอยู่ดี พ่อแม่ของโจหันมามองหน้ากัน

 

 

“เอาแบบนี้ เดี๋ยวไปบ้านของกราฟด้วยกัน พ่อจะได้ไปคุยเรื่องนี้เลย คุยกันแต่เนิ่นๆ จะได้ไม่ลำบากไปหาหอพักอีก” พ่อของโจเสนอขึ้น

 

 

“แม่ก็เห็นด้วยกับพ่อนะ” แม่ของโจสนับสนุนอีกคน โจมองหน้าคนรัก

 

 

“ว่าไง” โจถามกราฟ

 

 

“ก็ได้ครับ” กราฟหันไปตอบรับหลังจากคิดตัดสินใจได้สักครู่ และเมื่อกินข้าวเช้ากันเรียบร้อยแล้ว พ่อแม่ของโจก็พากราฟกับโจมาที่บ้านของกราฟ ซึ่งกราฟโทรมาบอกพ่อแม่ตนเองแล้วว่า พ่อแม่ของโจจะเข้ามาคุยด้วย

 

 

“เชิญครับ” พ่อของกราฟเดินออกมาต้อนรับพ่อแม่ของโจที่หน้าบ้าน แล้วพากันเข้าไปในห้องรับแขก กราฟขอตัวไปอาบน้ำก่อน โดยมีโจตามเข้าไปในห้องนอนด้วย

 

 

“กราฟ มึงอยากอยู่กับกูรึเปล่าวะ” โจถามขึ้นขณะนั่งรอกราฟแต่งตัวหลังจากที่อาบน้ำเสร็จ กราฟที่กำลังยืนอยู่หน้ากระจกหันไปมองคนรักนิดๆ

 

 

“ทำไมถามแบบนั้นวะ” กราฟถามกลับไป

 

 

“ก็เผื่อมึงอึดอัด ถ้าเกิดกูไปอยู่ด้วย” โจบอกกลับเสียงเครียด เพราะเขาไม่รู้ว่าคนรักอยากจะอยู่ด้วยกันหรือไม่

 

 

“มึงล่ะ จะอึดอัดมั้ย ถ้ากูอยู่กับมึง” กราฟถามกลับมา โจส่ายหน้าทันที

 

 

“กูไม่มีทางอึดอัดหรอก กูดีใจด้วยซ้ำถ้ามึงอยู่ด้วยกันกับกู” โจพูดบอกในสิ่งที่ตนเองคิด

 

 

“กูก็คิดเหมือนมึงนั่นแหละ เพราะฉะนั้นไม่ต้องถามเรื่องแบบนี้กับกูอีก” กราฟบอกกลับ ทำให้โจยิ้มออกมาได้ เมื่อกราฟแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองก็ออกมาจากห้อง พอเดินมาที่ห้องรับแขกก็เห็นกานต์กับบีมนั่งอยู่ด้วย

 

 

“มาพอดีเลยค่ะ” แม่ของกราฟพูดขึ้น กราฟกับโจไปนั่งที่โซฟาว่างอีกตัว

 

 

“มีอะไรรึเปล่าครับ” กราฟถามขึ้นทันที

 

 

“คือป๊ากับม๊า คุยกับพ่อแม่ของโจแล้วล่ะ เรื่องที่เราจะไปพักด้วยกัน ช่วงที่ไปเรียนที่กรุงเทพฯ” แม่ของกราฟพูดเกริ่นขึ้น เพราะคุยกันล่วงหน้าไปแล้ว ช่วงที่กราฟอาบน้ำ

 

 

“แล้ว ตกลงว่ายังไงครับ” โจถามบ้าง

 

 

“พวกเราคุยกันแล้วว่าจะหาซื้อคอนโดสักห้องใกล้ๆมหาลัย ให้เราสองคนอยู่ด้วยกัน อาจจะไม่เอาห้องใหญ่มากนัก พอให้เราสองคนอยู่ด้วยกันได้ไม่อึดอัดก็พอ กานต์เองเค้าก็อาสาจะไปหาคอนโดให้” แม่ของโจพูดขึ้น

 

 

“แล้วบีมล่ะ” กราฟหันไปหาบีมบ้าง

 

 

“บีมว่าจะหาหอพักใกล้ๆ มหาลัยนั่นแหละ” บีมตอบกลับยิ้มๆ

 

 

“พวกผมก็เอาแค่หอพักธรรมดาแบบบีมก็ได้ครับ ไม่ต้องเอาถึงคอนโดหรอก” กราฟเสนอขึ้น เพราะเขาอยู่ยังไงก็ได้

 

 

“แต่พ่อกับแม่อยากให้เราสองคนอยู่สบายๆหน่อย คือทั้งสองฝั่งเราตกลงกันแล้วว่า อยากจะซื้อเอาไว้เลย จะได้ไม่ต้องเสียค่าเช่าหอพักทุกเดือน” แม่ของโจพูดบอกออกมาอีก

 

 

“เอาตามที่ป๊ากับม๊าตกลงนั่นแหละ เฮียเองยังอยากซื้อให้บีมเลย แต่บีมไม่เอา ตกลงกันแล้วคุยกันแล้ว เฮียก็ต้องยอมให้บีมอยู่หอพักธรรมดา” กานต์พูดบอกออกมา เพราะเขาคุยกับบีมมาก่อนหน้านี้แล้ว และมีข้อตกลงบางอย่างด้วยกันกานต์ถึงยอมให้บีมอยู่หอพักทั่วไป

 

 

“เอาไง” โจหันมาถามกราฟ

 

 

“กูยังไงก็ได้ อยู่ได้หมดแหละ” กราฟตอบกลับ ก่อนที่ทั้งสองจะยอมเอาตามที่พ่อแม่ของทั้งสองได้ตกลงกันไว้ และกานต์จะเป็นคนไปติดต่อเรื่องคอนโดให้เอง

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

และแล้วก็ถึงวันที่โจกับกราฟย้ายของเข้ามาอยู่ที่คอนโดขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็กจนเกินไป มี 1 ห้องนอน 2 ห้องน้ำ ห้องครัว และห้องรับแขกแยกเป็นสัดส่วน เฟอร์นิเจอร์ครบครัน แต่โจกับกราฟก็ขนของจากที่บ้านมาเยอะพอสมควร

 

 

“เราคงต้องใช้เวลาจัดของกันนานแน่เลยว่ะ” โจพูดขึ้น หลังจากที่ของถูกส่งมาจนครบ และพ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายก็กลับไปกาญจนบุรี เมื่อเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้ว เนื่องจากพ่อแม่ของทั้งโจและกราฟ อยากมาเห็นคอนโดของลูกชายทั้งสอง

 

 

“ถ้ามึงเอาเวลาที่พูดอยู่มาช่วยจัดของ เดี๋ยวมันก็เสร็จ” กราฟพูดออกมา ขณะยกกระเป๋าเสื้อผ้าเข้าไปในห้องนอน ซึ่งเขากับโจต้องนอนด้วยกันที่ห้องนี้เพราะมีห้องเดียว

 

 

หมั่บ...

 

“อะไรของมึงเนี่ยไอ้โจ หนักนะเว้ย” กราฟโวยขึ้นเมื่อโจกอดกราฟจากทางด้านหลัง แล้วดันตัวกราฟไปที่เตียงจนกราฟล้มคว่ำลงไป โดยมีโจนอนทับอยู่ด้านบนไปด้วย โจซุกหน้าอยู่กับแผ่นหลังของกราฟ

 

 

“กูดีใจ” โจบอกออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม ก่อนจะพลิกตัวไปนอนข้างๆกราฟ และดึงกราฟให้หันมาหาตนเอง

 

 

“เรื่อง?” กราฟถามกลับไปสั้นๆ

 

 

“ก็ที่เราสองคนจะได้อยู่ด้วยกันแล้วไง” โจบอกยิ้มๆ ทำให้กราฟยิ้มออกมานิดๆ เมื่อได้ยินที่โจพูดบอกออกมา

 

 

“ทำเหมือนไม่เคยอยู่ด้วยกัน” กราฟพูดขึ้น ก่อนจะขยับมานอนหงาย โจเท้าแขนตนเองกับหัวเพื่อมองหน้าคนรัก

 

 

“แต่มันไม่เหมือนกัน เราสองคนต้องใช้ชีวิตด้วยกัน ต้องไปเรียน และดูแลกันและกันมากกว่าตอนที่อยู่บ้าน” โจพูดขึ้น กราฟก็พยักหน้ารับ

 

 

“พูดถึงเรื่องอยู่ด้วยกัน กูว่าเราสองคนต้องมีกฎในการอยู่ร่วมกันสักหน่อยแล้วล่ะว่ะ” กราฟพูดขึ้นเมื่อนึกได้

 

 

“เอาสิ กูให้มึงเป็นคนตั้งกฎทุกอย่างเลย” โจบอกออกมาอย่างเอาใจ

 

 

“แน่นะ” กราฟถามย้ำเพื่อความมั่นใจ โจพยักหน้ารับยิ้มๆ ก่อนจะชะงัก

 

 

“แต่ห้ามตั้งกฎไม่ให้กูกอดมึง คลอเคลียมึงนะ กูไม่ยอมรับกฎข้อนี้” โจพูดดักทางออกมาก่อน ทำให้กราฟหัวเราะในลำคอที่โจรู้ทันเสียก่อน

 

 

“มึงนี่หาเรื่องหื่นใส่กูได้ตลอดเลยนะ” กราฟพูดว่าออกมาไม่จริงจังนัก โจมองหน้ากราฟยิ้มๆ

 

 

“กูหื่นใส่แฟนกู มันผิดตรงไหน มึงเองถ้าอยากจะหื่นใส่กูบ้างก็ได้นะ กูไม่ว่า” โจบอกออกมายิ้มๆ ก่อนจะถูกกราฟต่อยเข้าที่อกอย่างหมั่นไส้

 

 

“พักเรื่องหื่นของมึง มาคุยเรื่องกฎก่อนดีกว่า” กราฟพูดขึ้น ก่อนจะขยับไปหยิบกระดาษกับปากกา มานั่งจดกฎที่ตนเองพอจะนึกออกลงในกระดาษก่อน

“อ่ะ มึงลองดูก่อนนะ ว่ามีอะไรต้องเปลี่ยนแปลงตรงไหนบ้าง” กราฟบอกพร้อมกับส่งกระดาษให้โจ โจก็รับมาอ่านดู ส่วนใหญ่จะบอกถึงการดูแลห้อง การทำความสะอาด ล้างจาน ซักผ้า ว่าต้องช่วยกันทำ ......ถ้ากลับห้องช้าหรือติดธุระอะไรให้โทรบอกกันก่อนเพราะเขาทั้งสองคนเรียนกันคนละคณะ ...... ให้ต่างฝ่ายต่างพาเพื่อนมาที่ห้องได้เมื่อจำเป็น แต่ห้ามนอนค้าง …..ค่าของใช้ต้องหารสอง.......และมีเรื่องอื่นๆยิบย่อยอีกเล็กน้อย ซึ่งโจก็ยอมรับได้ทุกข้อที่กราฟเขียนมาให้อ่าน

 

 

“ตกลงตามนี้” โจบอกกลับยิ้มๆ ทำให้กราฟยิ้มอย่างพอใจ

 

 

“กูว่าตอนนี้เราช่วยกันจัดห้องก่อนเหอะว่ะ เดี๋ยวตอนเย็นค่อยลงไปสำรวจกันอีกที ว่าแถวนี้มีร้านไหนให้เราสองคนฝากท้องก่อนได้บ้าง” กราฟบอกกลับ ก่อนที่ทั้งสองจะช่วยกันจัดห้องและเก็บของให้เป็นที่เป็นทาง

 

..

..

 

“โอย เหนื่อยฉิบ” โจนอนแผ่อยู่ที่พื้นในห้องรับแขก หลังจากเก็บของทุกอย่างจนเสร็จเรียบร้อย กราฟเดินหยิบน้ำเปล่าในตู้เย็นออกมาให้โจ 1 ขวด โจก็ลุกมาดื่มกินอย่างกระหาย

 

 

“ช้าๆ เดี๋ยวก็สำลักหรอกมึง” กราฟลูบหลังคนรักไปด้วย เพราะเขานั่งอยู่บนโซฟา ส่วนโจนั่งอยู่ที่พื้นห้อง โจเอนตัวไปพิงขาของกราฟเอาไว้ พร้อมกับเงยหน้าไปมองคนรัก

 

 

“จุ๊บหน่อยดิ” โจพูดขึ้น ทำให้กราฟร้อนหน้าวูบ

 

 

“จุ๊บกำปั้นก่อนดีมั้ย” กราฟว่ากลับไม่จริงจังนัก แต่โจก็จ้องหน้ากราฟในท่าเดิมด้วยสีหน้าจริงจัง

 

 

“นิดเดียว กูอยากเติมพลัง” โจบอกกลับ กราฟหลบสายตาโจเล็กน้อย โจก็เขย่าช่วงหลังตนเองเพื่อสะกิดกราฟ

“ขอนิดเดียวเอง” โจอ้อนต่อ กราฟหันมามองหน้าโจอย่างลังเล ก่อนจะก้มลงมาจุ๊บที่ริมฝีปากของโจเบาๆ แล้วผละออกไปด้วยใบหน้าขึ้นสี โจยิ้มกว้างออกมาทันที

 

 

“พอๆ ไปอาบน้ำได้แล้วมึง เดี๋ยวไปหาอะไรกินกัน” กราฟรีบเปลี่ยนเรื่องทันที

 

 

“อาบด้วยกันป่ะ” โจพูดชวน ก่อนจะถูกกราฟเอาเข่าดันหลังของโจออกห่างๆ

 

 

“มึงเลิกหื่นได้ละ กูหิวข้าวววววววววววว” กราฟโวยใส่หูของโจก่อนจะรีบเดินเข้าไปในห้องนอน โจหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเดินตามกราฟเข้าไป กราฟชิงเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน พอออกมา โจที่รออาบต่อก็ทำท่าจะเดินสวนเข้าไป โจแอบหันมาบีบก้นของกราฟ

 

 

ผลั่ก!

 

“ไอ้ควายโจ ไอ้ทะลึ่ง” กราฟหันไปถีบก้นโจทันที ท่ามกลางเสียงหัวเราะขำของโจ และโจก็ไม่ได้โกรธอะไรคนรักเพราะเขาคิดไว้แล้วว่าถ้าแกล้งกราฟ ตนเองจะต้องถูกกราฟทำร้ายร่างกายกลับมาเล็กๆน้อยๆแน่ๆ เพราะรู้ดีว่าคนรักเวลาเขินมักจะหาเรื่องทำร้ายร่างกายโจตลอด โจเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าออกมา ซึ่งกราฟไปรอที่ห้องรับแขกแล้ว

 

 

“ป่ะ ไปกัน” โจเดินออกมาพยักหน้าเรียก ก่อนที่ทั้งสองจะพากันออกจากห้องพักคอนโด เพื่อลงไปสำรวจรอบๆ

 

 

“ดีว่ะ มีตลาดนัดตอนเย็นด้วย หาของกินง่ายดี” กราฟพูดขึ้น เมื่อเดินห่างจากคอนโดมาประมาณ 1 ป้ายรถประจำทาง ก็เจอกับแหล่งชุมชนที่มีมีของมากมายมาขายในช่วงตอนเย็นของทุกวัน

 

 

“อืม เดินย้อนไปอีกทางมีโลตัสด้วยนะมึง” โจบอกกลับ กราฟพยักหน้ารับรู้ ก่อนที่จะเดินซื้อของกินในตลาดเพื่อไปกินที่ห้อง

 

 

“ป่านนี้บีมกับไอ้พลเป็นยังไงบ้างวะ ไม่ได้นั่งรถไปหามันสองคนเนอะ” กราฟพูดขึ้นเมื่อนึกได้

 

 

“มันก็คงจัดห้องอยู่ล่ะมั้ง พรุ่งนี้เราค่อยไปหามันก็ได้ แค่นี้เอง” โจบอกกลับ เพราะคอนโดของเขากับหอพักของพลและบีมอยู่ไม่ไกลกันสักเท่าไร

 

 

“อืม” กราฟตอบรับในลำคอ ก่อนจะเดินซื้อของกันเรื่อยๆ เมื่อซื้อของที่อยากกินครบแล้ว ทั้งสองก็พากันกลับมาที่ห้องของตนเอง พ่อแม่ของโจโทรมาสอบถามเรื่องการกินอยู่สักพักก็วางสายไป กราฟเทอาหารใส่จานไว้เรียบร้อย และนั่งกินพร้อมกัน

“ยิ้มอะไรของมึงวะ” กราฟถามขึ้นเมื่อเห็นคนรักนั่งกินข้าวไปยิ้มไป

 

 

“มีความสุข” โจบอกพร้อมกับยักคิ้วกวนๆให้กราฟ

 

 

“กูรู้ว่ามึงมีความสุข กูไม่คิดว่ามึงจะเศร้าจนต้องยิ้มออกมาหรอกนะ” กราฟพูดแขวะคนรัก โจยิ้มขำนิดๆ

 

 

“กูมีความสุข ที่ได้ใช้ชีวิตกับมึงแบบนี้ไง” โจบอกออกมา กราฟเองก็รู้สึกเหมือนกับโจ แต่ไม่คิดจะพูดออกมา แต่ก็ได้แค่ยิ้มรับ

 

 

“พูดแล้วคิดถึงที่บ้านว่ะ เวลาแบบนี้ เราสองคนคงไปเล่นบอลเล่นบาสกันแล้วล่ะ” กราฟพูดขึ้นเมื่อนึกถึงกิจวัตรประจำวันที่เขาทั้งสองทำร่วมกันตอนเย็นๆของทุกๆวัน คือการไปเล่นกีฬากับกลุ่มเพื่อนๆและคนรู้จัก

 

 

“อืม พูดแล้วกูก็อยากจะเล่นบาสว่ะ” โจบ่นออกมาบ้าง

 

 

“กูก็อยากเล่นบอลเหมือนกัน” กราฟบอกออกมาอีกคน ซึ่งมันเป็นความเคยชินของทั้งสองคนไปแล้ว ที่ต้องออกกำลังกายโดยการเล่นกีฬาที่ตนเองชอบในตอนเย็นของทุกวัน

 

 

“อีกสองวัน เราก็ต้องไปรายงานตัวแล้ว กูว่าถ้าเรื่องเรียนเรื่องรับน้องอะไรนั่นเรียบร้อยดีเมื่อไร กูต้องกลับไปเล่นให้ได้ว่ะ” โจพูดบอกออกมา กราฟก็พยักหน้ารับ

 

 

“กูเองก็อยากกลับไปเล่นบอลเหมือนกัน” กราฟตอบกลับ ก่อนที่จะนั่งกินอาหารเย็นกันจนอิ่มแล้วช่วยกันล้างจานและเก็บกวาด

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

วันนี้ นักศึกษาเข้าใหม่ต้องไปรายงานตัวที่มหาวิทยาลัยและทำการปฐมนิเทศ โจกับกราฟตื่นขึ้นมาแต่เช้า ทั้งสองคนใส่ชุดนักศึกษาที่เตรียมพร้อมเอาไว้ตั้งแต่เมื่อคืน แต่ดูเหมือนโจจะมีปัญหากับเนคไทน์ในขณะที่กราฟแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว

 

 

“เป็นอะไร” กราฟถามขึ้นเมื่อเห็นโจขมวดคิ้วมุ่น ขณะมองเนคไทน์ที่คอตัวเองไปด้วย

 

 

“กูผูกไม่ได้ว่ะ” โจหันมามองกราฟ กราฟยิ้มขำนิดๆ ก่อนจะเดินมาหาคนรัก

 

 

“มา กูผูกให้” กราฟพูดก่อนจะเอื้อมมือไปแกะเนคไทน์ที่โจพันกันมั่วๆออก แล้วค่อยๆจัดการผูกให้โจช้าๆ

“ผูกแบบนี้ มึงดูนะ” กราฟบอกคนรักพร้อมกับผูกให้ดูไปด้วย แต่สายตาของโจ ไม่ได้จับจ้องการผูกเนคไทน์ของกราฟ แต่มองไปที่ใบหน้าของกราฟแทน จนกราฟเองก็รู้สึกตัวอยู่เหมือนกัน จึงเงยหน้ามองคนรักที่สูงกว่าตนเองไม่มากเท่าไรนัก

“มองอะไร” กราฟถามขึ้น มือก็ผูกเนคไทน์ให้โจจนเสร็จ

 

 

“มองแฟน” โจบอกยิ้มๆ กราฟเม้มปากนิดๆ เพราะกลั้นยิ้มเอาไว้

 

 

“ใครวะ แฟนมึง” กราฟแกล้งถาม โจโอบเอวคนรักเข้าหาตัวทันทีเมื่อเห็นว่ากราฟกำลังจะผละออก

 

 

“มึงเห็นเงาในตากูเป็นใคร ก็คนนั้นแหละ” โจบอกออกมายิ้มๆ

 

 

“โคตรเลี่ยนเลยว่ะมึง” กราฟว่าออกมาขำๆ แต่ก็รู้สึกเขินไม่น้อยเหมือนกัน กราฟมองหน้าโจ ซึ่งโจก็มองหน้ากราฟอยู่เหมือนกัน

 

 

“ยินดีด้วยนะ ที่วันนี้มึงได้เป็นนักศึกษาเต็มตัวแล้ว” โจพูดขึ้นยิ้มๆ และจริงจัง

 

 

“กูก็ยินดีกับมึงด้วยเหมือนกัน” กราฟบอกกลับไปด้วยรอยยิ้มเช่นเดียวกัน วันนี้เป็นวันแรกที่เขาทั้งสองคนจะได้พบเจอกับประสบการณ์ใหม่ๆ สังคมใหม่ๆ และบทเรียนใหม่ๆในชีวิต

 

 

 

 

 

 

2   Be   Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ตอนแรกไม่มีอะไรมากนะคร่า

แค่จุดเริ่มต้นของบทเรียนรัก
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

44 ความคิดเห็น

  1. #3166 pui_songsri (@pui_songsri) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 09:19
    หวานซะคนอ่านอิจฉาเลย
    #3166
    0
  2. #3144 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 15:01
    มดกัดคนอ่านแล้วค่าาา
    #3144
    0
  3. #2497 hh_9094 (@9094_hh) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 14:52
    หวานนนนน หวานกันจิ้งง
    #2497
    0
  4. วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 13:30
    ง่อวววววววววว เค้าโดนมดที่ไหนกัดก็ไม่รู้เนี่ย 55555555
    #2315
    0
  5. #2303 E.L.F*JW (@noosmind) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 04:46
    น่าร้ากอะะ
    #2303
    0
  6. #1076 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 19:56
    จะได้เข้าไปอยู่ด้วยกันแล้วนะ ดีจัง
    #1076
    0
  7. #785 braben (@sai7) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2558 / 22:43
    เบาๆ ลอยๆ รู้สึกฟิน เขินๆนิดนึง รอดูต่อปายย
    #785
    0
  8. #312 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 19:03
    ง่อวววว น่ารักกกกก
    #312
    0
  9. #220 smilejaebeer (@smilejaebeer) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 13:18
    เป็นนักศึกษาเต็มตัวแล้ว งานนี้พี่โจอาจเป็นเดือนคณะมั้ยอ่ะ
    #220
    0
  10. #162 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 14:22
    ตั้ลร้ากกกกกกก. คึคึ
    #162
    0
  11. #154 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 20:49
    คู่นี้น่ารักมากเลย อ่านแล้วเขินแทน >//////<
    #154
    0
  12. #124 คยองซู_lovelove (@aimmydek-d) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 01:40
    เขินนน แฮ่ะ
    #124
    0
  13. #115 เมียอาลู๋ (@nutluky12) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 20:42
    เขินแทนยัไงไม่รู้ >//////////////<
    #115
    0
  14. #111 nam-Sriyaphai (@nam6530) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 20:09
    นิสัยนี้เหมือนสลับกันเลยอ่ะ น่ารักได้อีกน่ะ #JK
    #111
    0
  15. #86 ``Jr'hydeper (@piccha) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 03:52
    อยากมีที่เรียนบ้างเหมือนกันนอะะะะ
    #86
    0
  16. #73 hamirin0404 (@aeyhyukjae) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 21:32
    น่ารักมากเลยค่ะ รอเจ้ยอนิมมาอัพนะคะ แบบนี้ก็ชอบค่ะน่ารักๆ ฮือฮา
    #73
    0
  17. #72 เต็นเทน (@darkpluslight11) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 16:29
    คิดถึงโจกราฟสุดๆเลย ไปมหาวิทยาลัยแล้ว ~~~~~



    โจก็หื่นไม่เปลี่ยนกราฟก็เขินน่ารักเหมือนเดิม 



    ตอนรับน้องจะมีใครโดนอะไรไหมนะ อิอิ
    #72
    0
  18. วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 11:58
    น่ารักๆๆๆ โจหื่นบ่อยนะ5555#ฟินนน
    #71
    0
  19. #70 พัณณพัฒน์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 11:14
    น่ารักอ่ะดูใสๆ เบาๆนะเรื่องนี้
    #70
    0
  20. #69 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 02:33
    ละมุนนนนนนนนนนน
    เขินเลย
    #69
    0
  21. #67 Riodreamlove (@riodreamlove) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 23:02
    โอ้ยยยย น่ารัก คิดถึงคู่นี้!!!!!! เมื่อไหร่กราฟจะยอมโจ 55555+
    #67
    0
  22. #66 Jasmine (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 22:58
    แค่เปิดมาตอนเดียวก็ฟินแล้ว ^///^
    #66
    0
  23. #65 #2311# (@sai-sasina) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 21:01
    อิ่มอกอิ่มใจ หวานนนมากกก ฟินนน
    #65
    0
  24. #64 nam-Sriyaphai (@nam6530) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 20:58
    เพิ่งเห็นมี๊เพิ่งเปิดเรื่องใหม่ คิดถึงโจกราฟอย่างนี้คู่รอง คือ กานต์บีม ออดี้พล ใช่มั้ย? คิดถึงงวงงงง
    #64
    0
  25. #63 nam-Sriyaphai (@nam6530) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 20:55
    ไม่มีอิมเมจให้จิ้นเหรอ มี๊โกรธรีดเดอร์ ที่ทำให้มี๊เครียด
    #63
    0