บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,195 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,279 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    70

    Overall
    244,195

ตอนที่ 22 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [ภาคิน X พระพาย].............8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3197
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    29 มิ.ย. 58





บทเรียนรัก นักกีฬา  [ภาคิน X พระพาย] ตอนที่ 8

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

“ละ..ลาออกวันนี้เลยเหรอครับ” พระพายถามอีกครั้ง ภาคินพยักหน้ารับด้วยสีหน้านิ่งๆ

“แต่ผมว่า..” พระพายอยากจะค้านเพราะยังไงก็อยากจะบอกกล่าวเรื่องลาออกล่วงหน้าแล้วช่วยงานในร้านไปก่อนสัก 3-4 วัน

 

 

“ช่วงนี้เด็กปีหนึ่งต้องมีกิจกรรมเยอะ ยังไง เราก็คงต้องลาทางนั้นเหมือนวันนี้อยู่ดี” ภาคินพูดดักออกมาเหมือนจะรู้ว่าพระพายคิดอะไร เด็กหนุ่มนั่งนิ่งเงียบสักพักเพราะกำลังคิดตัดสินใจ ซึ่งมันก็จริงอย่างที่ภาคินพูดบอกออกมา

 

 

“ก็ได้ครับ” พระพายตอบรับเสียงแผ่ว

 

 

“หรือว่าไม่อยากออกจากที่นั่น” เสียงติดเข้มนิดๆของภาคิน ทำให้พระพายเงยหน้าไปมอง ก็เห็นว่าภาคินมีสีหน้าปกติ

 

 

“ไม่ใช่ครับ ผมแค่เกรงใจพวกพี่ๆเค้าเท่านั้นเอง” พระพายตอบกลับไป ภาคินก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก ทั้งสองนั่งกินข้าวกันจนอิ่ม พระพายจึงขออาสาล้างให้เอง เพราะภาคินทำให้ตนเองกินแล้ว ซึ่งภาคินก็ไม่ได้คัดค้านอะไร ก่อนจะแยกเข้าไปในห้องนอน ส่วนพระพายยืนล้างจานอยู่ที่อ่างล้าง พร้อมกับคิดถึงเรื่องตนเองไปด้วยว่า ตนเองมายืนอยู่ตรงนี้ได้ยังไง ทั้งๆที่เมื่อก่อน จุดยืนของพระพายห่างจากภาคินมากนัก ไม่เคยได้ใกล้ชิด ไม่เคยได้พูดคุยกันยาวๆ เหมือนกับตอนนี้ พระพายรู้สึกมึนงงตัวเองเหมือนกัน ที่อยู่ๆระยะของเขากับภาคินก็ขยับใกล้เข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัว

//ตัดสินใจไม่ผิดสินะ ที่เข้าเรียนที่นี่// พระพายพูดกับตัวเองยิ้มๆเบาๆ เพราะคิดว่าการที่ตนเองเลือกมาเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกับภาคิน ทำให้ได้มีโอกาสใกล้ชิดกับภาคินแบบนี้

 

 

“เสาร์อาทิตย์ได้กลับบ้านบ้างรึเปล่า” เสียงทุ้มที่ดังอยู่ด้านหลัง ทำให้พระพายสะดุ้ง เพราะกำลังคิดถึงเรื่องภาคินเพลินๆอยู่

 

 

“ยังไม่ได้กลับเลยครับ เพราะผมทำงานพิเศษ” พระพายตอบกลับไปตามจริง ภาคินยืนเงียบไปสักพัก

 

 

“งั้นเสาร์อาทิตย์นี้ กลับบ้านพร้อมกันมั้ย” ภาคินถามต่อ

 

 

เคร้ง..

 

“อ๊ะ..ขอโทษครับ” พระพายตกใจเพราะคำชวนของภาคิน ทำให้จานในมือหลุดลงไปกระทบกับใบอื่นแต่ยังดีที่ไม่แตก ทำให้พระพายเป่าลมออกจากปากด้วยความโล่งใจ ก่อนจะสะดุ้งอีกครั้ง เมื่อภาคินขยับมายืนพิงเคาน์เตอร์ตรงอ่างล้างจานใกล้ๆ

 

 

“ว่าไงล่ะ” ภาคินถามย้ำอีกครั้ง

 

 

“แล้วผมไม่ต้องทำงานบ้านให้พี่ภาคินเหรอครับ” พระพายถามออกมาแต่ไม่กล้าเงยหน้ามองภาคินแบบเต็มตาเท่าไรนัก

 

 

“พี่ว่าจะกลับบ้านสักหน่อย เราก็กลับด้วยกันไปเลยสิ ตั้งแต่มาเรียน ไม่ได้กลับเลยไม่ใช่เหรอ” ภาคินถามขึ้น พระพายก็พยักหน้ารับ

 

 

“ผมนั่งรถตู้กลับเองก็ได้ครับ” พระพายบอกออกมาด้วยความเกรงใจ

 

 

“รังเกียจ?” ภาคินถามสั้นๆ พระพายรีบส่ายหน้าไปมาอย่างรวดเร็ว

 

 

“เปล่าครับ ผมเกรงใจ” พระพายรีบพูดบอกออกมาเพราะกลัวว่าภาคินจะเข้าใจผิด

 

 

“งั้นก็กลับด้วยกัน จะได้ไม่เปลืองค่ารถ ตกลงตามนี้” พูดจบภาคินก็เดินออกไปจากห้องครัว พระพายหันไปมองตามแผ่นหลังของภาคิน พร้อมกับขมวดคิ้วเข้าหากันมุ่น

 

 

//พึ่งรู้ว่าพี่ภาคินก็เผด็จการเหมือนกันแหะ// พระพายพึมพำคนเดียวเบาๆ แล้วหันไปล้างจานต่อ เมื่อล้างจาน ทำความสะอาดเสร็จหมดแล้ว พระพายก็เดินออกมาจากครัว ภาคินเองก็นั่งอ่านหนังสือรออยู่ที่โซฟากลางห้องรับแขก

 

 

“เรียบร้อยแล้วใช่มั้ย” ภาคินถามขึ้น

 

 

“ครับ” พระพายตอบรับ ก่อนที่ภาคินจะวางหนังสือลงแล้วลุกขึ้นยืน

 

 

“งั้นลงไปที่เซเว่นด้วยกัน” ภาคินพูดขึ้น พระพายพยักหน้ารับน้อยๆ ก่อนจะเดินไปที่ประตูห้องของภาคินโดยมีภาคินเดินตาม เมื่อเข้าไปในลิฟท์ พระพายรู้สึกว่าหัวใจตัวเองเต้นแรงอีกครั้ง ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะได้อยู่ในที่แคบๆกับภาคินสองต่อสอง บรรยากาศในลิฟท์เงียบสนิท พระพายก็มองตัวเลขตรงแผงลิฟท์ไปเรื่อยๆ ส่วนภาคินยืนอยู่ด้านหลังด้วยท่าทีนิ่งๆเช่นเดียวกัน ทันทีที่ลิฟท์เปิดออกเมื่อถึงชั้นล่าง พระพายก็ลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ พลางนึกขำตัวเองที่ยืนเกร็งแทบหยุดหายใจทั้งๆที่หัวใจก็เต้นระรัว ทั้งสองพากันเดินออกไปที่เซเว่นฯ สาขาที่พระพายทำงานพาร์ททาม

 

 

“พี่ภาคินจะซื้ออะไรก็ไปเลือกซื้อได้เลยครับ เดี๋ยวผมคุยกับพี่ๆเค้าเสร็จแล้วก็คงจะกลับหอพักเลย ขอบคุณสำหรับอาหารเย็นนะครับ” พระพายพูดบอกออกมา เพราะคิดว่ายังไงก็แยกกับภาคินตอนนี้เลยก็ได้ เพราะร่างสูงก็แค่ลงมาซื้อของ

 

 

“เดี๋ยวรอ พี่จะเดินไปส่ง” ภาคินพูดแค่นั้น ก็เดินนำเข้าไปในเซเว่นฯ พระพายมองตามอย่างงงๆ ปนตื่นเต้นที่ภาคินบอกว่าจะเดินไปส่งตนเอง

 

 

“พี่..” พระพายเดินตามเพื่อจะเรียกภาคินให้คุยกันเรื่องไปส่ง

 

 

“อ้าว พระพาย” เสียงทักของยะดังขึ้น ทำให้พระพายชะงักเสียงที่จะเรียกภาคินทันที ตอนนี้ภาคินเดินไปที่ตู้เครื่องดื่มแล้ว พระพายจึงต้องหันมาหายะ

 

 

“พี่ยะ พี่สาอยู่มั้ย” พระพายถามหาพี่อีกคน

 

 

“อยู่ข้างในน่ะ มีอะไรรึเปล่า” ยะถามขึ้นอย่างแปลกใจ

 

 

“ผมขอคุยกับพี่สาก่อนนะครับ” พระพายตอบกลับอย่างเกรงใจ ก่อนจะเดินไปยังห้องพนักงานด้านหลัง

 

 

“อ่าว มาทำอะไรพระพาย” สาทักขึ้นเมื่อเห็นพระพายเดินเข้ามาในห้องพนักงาน

 

 

“พี่สา..คือ...” พระพายรู้สึกลำบากใจเล็กน้อย สาก็มองอย่างสงสัย

“คือ..ถ้าผมลาออก พี่จะว่าอะไรผมมั้ยครับ” พระพายถามกลับไป สาเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ

 

 

“ทำไมถึงจะลาออกล่ะ” สาถามกลับ

 

 

“ผมเกรงใจน่ะครับ ผมต้องโทรมาลาบ่อยๆ เพราะติดกิจกรรมของมหาลัย” พระพายบอกเสียงอ่อย

 

 

“ไม่เป็นไรนี่ กิจกรรมก็แค่ยุ่งๆช่วงแรกเท่านั้นแหละมั้ง” สาบอกกลับไป

 

 

“ผมกลัวว่ามันจะไม่ยุ่งแค่ช่วงแรกสิครับ ผมขอโทษจริงๆครับพี่สา ผมแย่จัง พึ่งเข้ามาทำได้ไม่ถึงเดือนก็มาลาออกซะแล้ว” พระพายบอกออกมาด้วยความรู้สึกผิดจริงๆ

 

 

“ไม่เป็นไร อย่าคิดมาก พี่เข้าใจ แล้วลาออกไปแบบนี้เราจะไปทำอะไร หรือว่าจะไปเรียนอย่างเดียว” สาถามออกมา เพราะเห็นว่าพระพายเป็นเด็กที่ขยัน พระพายยิ้มเจื่อนๆ

 

 

“คือ...รุ่นพี่ที่รู้จักกัน เขาจ้างให้ไปทำความสะอาดห้องน่ะครับ ทำวันเว้นวัน” พระพายตอบเสียงอ่อย

 

 

“อืม ก็ดีนะ เราเองจะได้มีเวลาทำการบ้านด้วย ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้น พี่ไม่ว่าอะไร เข้าใจ เดี๋ยวพระพายรอพี่ปริ้นส์ใบลาออกแป๊บหนึ่งได้ใบ จะได้เซ็น พี่จะได้ยื่นกับผู้จัดการสาขา ส่วนเงินเดือนที่ทำมาพี่จะโทรเรียกให้เข้ามาเซ็นรับอีกที” สาบอกกลับ พระพายพยักหน้ารับยิ้มๆ

 

 

“งั้นเดี๋ยวผมเข้ามานะครับ ขอออกไปข้างนอกแป๊บหนึ่ง” พระพายบอกกับสา เพราะกลัวว่าภาคินจะรอนาน เมื่อสาพยักหน้ารับ พระพายจึงเดินออกไปหาภาคิน ซึ่งชายหนุ่มก็เดินดูของในเซเว่นอยู่ พระพายเดินตรงเข้าไปหาภาคินทันที โดยมีสายตาของยะมองตาม

“พี่ภาคินครับ” พระพายเรียกร่างสูง ภาคินหันมามองตามเสียงเรียก

 

 

“เสร็จแล้วเหรอ” ภาคินถามกลับ

 

 

“ยังครับ รอเซ็นใบลาอีกแป๊บหนึ่ง พี่ภาคินจะกลับไปก่อนก็ได้นะครับ ผมเกรงใจ” พระพายบอกกลับไป ภาคินมองหน้าพระพายนิ่งๆ

 

 

“ทำไมต้องให้พี่พูดซ้ำ พี่บอกว่ารอก็คือรอ” ภาคินบอกกลับเสียงติดดุนิดๆ ทำให้พระพายก้มหน้างุด ไม่เข้าใจว่าทำไมภาคินจะต้องดุตนเองด้วย

 

 

“ครับ” พระพายตอบรับเสียงอ่อย ก่อนจะเดินกลับเข้าไปหาสาอีกครั้ง พระพายเซ็นใบลาออกพร้อมกับพูดคุยกับสาอีกเล็กน้อย ก่อนที่สาจะพาออกมาหายะ ส่วนภาคินก็เตรียมตัวจะเอาของที่ซื้อมาไปจ่ายเงิน

 

 

“ยะ พระพายมาลาออกนะ” สาที่เดินกอดไหล่พระพายมาที่เคาน์เตอร์พูดบอกออกมา ยังดีที่ตอนนี้คนไม่เยอะมากเท่าไร และมีพนักงานคนอื่นอยู่อีก 2 คน

 

 

“จริงเหรอ ทำไมถึงลาออกล่ะ” ยะถามออกมาอย่างตกใจ พนักงานคนอื่นก็หันมาถามด้วยเช่นกัน เพราะค่อนข้างสนิทกับพระพายกันดี

 

 

“คือ ผมเกรงใจน่ะครับพี่ยะ กิจกรรมที่มหาลัยมันเยอะด้วย ผมไม่อยากลาบ่อยๆ” พระพายตอบออกมาเสียงอ้อมแอ้ม ยะมองไปที่ภาคินที่กำลังเดินมาคิดเงินเล็กน้อย

 

 

“งั้นเหรอ แล้วแบบนี้พี่จะได้เจอเราอีกมั้ยเนี่ย” ยะถามกลับ พร้อมกับขยี้หัวพระพายไปมาเบาๆ

 

 

“แหม ทำเหมือนน้องจะย้ายไปอยู่ไกลๆอย่างนั้นแหละ” สาพูดแซว พระพายยิ้มนิดๆ

 

 

“เจอสิครับพี่ยะ ผมก็อยู่หอพักเหมือนเดิมนั่นแหละครับ เดี๋ยวผมก็ต้องมาซื้อของที่นี่บ่อยๆ อีกอย่าง ถ้าผมว่างผมจะมานั่งกินข้าวด้วยล่ะกัน” พระพายตอบกลับอย่างไม่คิดอะไร

 

 

“พระพาย พี่รอข้างนอกนะ” เสียงของภาคินพูดบอกออกมา ทำให้ทั้งยะและสาหันไปมองเป็นตาเดียว รวมทั้งพระพายด้วย

 

 

“คะ..ครับ” พระพายตอบเสียงตะกุกตะกักเล็กน้อย

 

 

“ใช่รุ่นพี่ที่บอกรึเปล่า” สาถามขึ้น พระพายพยักหน้ารับน้อยๆ

 

 

“อะไรเหรอครับ” ยะถามขึ้นทันที

 

 

“ก็พระพายเขาจะไปทำงานบ้านให้รุ่นพี่แบบวันเว้นวันน่ะ เพราะอย่างน้อยก็มีเวลาได้ทำการบ้านได้ทำกิจกรรม” สาบอกกลับไป ทำให้ยะนิ่งไปนิด

 

 

“พี่ยะ เอาไว้ผมจะมาหาบ่อยๆนะ” พระพายพูดบอกออกมา เพราะเขาก็สนิทกับยะและสามากกว่าคนอื่นๆ

 

 

“อ่อ..อืม..เดี๋ยวพี่เดินไปส่งหน้าร้านนะ” ยะบอกกลับพร้อมกับยิ้มเจื่อนๆ พระพายหันไปลาพี่ๆพนักงานคนอื่นอีกเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับยะ เมื่อประตูเซเว่นฯเปิด ภาคินก็หันมามองด้วยสายตานิ่งๆ เมื่อเห็นว่ายะเดินออกมาด้วย

“เอาไว้พี่จะโทรหานะ เผื่อนัดไปกินข้าวด้วยกัน” ยะพูดขึ้น พระพายพยักหน้ารับยิ้มๆ

 

 

“ครับ งั้นผมไปก่อนนะพี่ยะ” พระพายบอกลายะอีกครั้ง ยะมองหน้าภาคินที่มองมายังเขาเงียบๆ

“พี่ภาคินครับ” พระพายเรียกภาคิน ภาคินก็พยักหน้ารับ ก่อนจะเดินไปพร้อมกับพระพาย

“เดี๋ยวผมเดินกลับเองก็ได้ครับ พี่ภาคินไม่ต้องไปส่งก็ได้” พระพายพูดบอก เพราะยังเกรงใจภาคินอยู่

 

 

“ขอซื้อได้มั้ย ไอ้ความเกรงใจของเราน่ะ” ภาคินพูดบอกออกมา ทำให้พระพายนิ่งเงียบไปนิด ก่อนจะแทบหยุดหายใจเมื่อฝ่ามืออุ่นๆของภาคินจะยกขึ้นมาลูบหัวพระพายเบาๆ ทำให้พระพายรู้สึกอุ่นวาบไปทั่วทั้งตัว ถึงแม้ว่าไม่ใช่ครั้งแรกที่ภาคินลูบหัวตัวเอง แต่พระพายก็ตื่นเต้นอยู่ดี

“ยังไงเราสองคนก็เป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกันมาตั้งแต่โรงเรียนมัธยมเดียวกัน เรื่องเล็กน้อย ไม่ต้องมาเกรงใจกันอยู่หรอก” ภาคินพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งเช่นเคย พระพายอยากจะตอบกลับเหลือเกินว่า เขาทั้งสองก็ไม่ได้สนิทกันมากมาย  แต่ก็กลัวว่าพูดไปแล้วภาคินจะไม่พอใจ พอภาคินเอามือออกจากหัวของพระพาย เด็กหนุ่มก็พ่นลมออกจากปากเบาๆ พระพายคิดว่าตัวเองจะหัวใจวายเสียแล้ว

“ตกลงว่าพี่เดินไปส่งนะ” ภาคินบอกออกมาอีก ถ้าพระพายไม่เข้าข้างตัวเองจนเกินไป พระพายรู้สึกว่าประโยคนี้ของภาคินฟังแล้วรู้สึกอ่อนโยนกว่าทุกที

 

 

“ครับ” พระพายตอบกลับไปอย่างว่าง่าย ตอนนี้พระพายรู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ในโลกของความฝัน รู้สึกเหมือนรอบข้างอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมหวาน และคงไม่แปลกอะไร ถ้าพระพายจะขออยู่ในโลกของความฝันแบบนี้ต่ออีกนิด

ระหว่างทางที่ภาคินเดินไปส่งพระพาย ทั้งสองต่างนิ่งเงียบไม่มีใครพูดอะไรออกมา พระพายเองก็เดินอมยิ้มไปตลอดทาง จนถึงหอพัก

“ขอบคุณพี่ภาคินมากนะครับ” พระพายยกมือไหว้ภาคิน และขอบคุณสำหรับทุกเรื่องของวันนี้

 

 

“ไม่เป็นไร เข้าไปข้างในเถอะ” ภาคินพูดขึ้น พระพายเก้ๆกังๆเล็กน้อย แต่ก็ยอมเดินเข้าไปด้านในหอพัก พร้อมกับหันมามองภาคินเป็นระยะ ร่างสูงยืนนิ่งมองจนพระพายเดินขึ้นบันไดไป พระพายรีบขึ้นไปที่ห้องของตนเอง เมื่อเปิดประตูห้องและเปิดไฟเรียบร้อย พระพายก็วิ่งไปที่ระเบียงเพื่อมองดูว่าภาคินยังอยู่หรือไม่ พระพายร้อนหน้าอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าภาคินเงยหน้ามองขึ้นมาที่ระเบียงห้องของพระพายพอดี พระพายทำหน้าไม่ถูกเมื่อเห็นสายตาของภาคินที่มองมา

 

 

“เอ่อ...ฝันดีนะครับ” พระพายตะโกนบอกลงไปไม่ดังมากนักด้วยความลืมตัว เพราะตนเองอยู่แค่ชั้นสอง และถ้าพระพายมองไม่ผิด พระพายเหมือนจะเห็นรอยยิ้มที่มุมปากของภาคินนิดๆ

 

 

“ฝันดีเช่นกัน” เสียงของภาคินดังออกมาให้ได้ยิน ก่อนที่อีกฝ่ายจะเดินย้อนกลับไปทางเดิมที่เดินมา พระพายยืนนิ่งอยู่กับที่ มองแผ่นหลังของภาคินจนลับสายตา

 

 

...ฝันดีเช่นกัน...

...ฝันดีเช่นกัน...

...ฝันดีเช่นกัน...

 

 

คำพูดประโยคนี้ลอยวนอยู่ในโสตประสาทของพระพาย ทำให้พระพายหุบยิ้มไม่ได้เลยสักนิด เด็กหนุ่มเดินกลับมาทิ้งตัวลงบนเตียง

“อ๊ากกกก...ทำไมเขินแบบนี้ล่ะ” พระพายดิ้นไปมาบนเตียงอย่างบ้าคลั่งเพราะความเขินที่เกิดขึ้น ใบหน้าเนียนซุกถูกไปกับหมอนใบโต ริมฝีปากยังคงยกยิ้มอยู่ตลอดเวลา พระพายรู้สึกเหมือนความสุขมันจุกอก พระพายดินอยู่สักพักก็หยุด ก่อนจะพลิกตัวนอนหงายมองเพดานห้อง

//ขอให้มีความสุขแบบนี้นานๆจะได้มั้ยนะ// พระพายพึมพำออกมาเบาๆ

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

เช้า

วันนี้พระพายตื่นขึ้นมาด้วยอารมณ์ที่แจ่มใส เมื่อคืนนอนหลับสนิทฝันดีจริงๆ พระพายมาถึงมหาวิทยาลัยแต่เช้า จึงนั่งรอเพื่อนๆอยู่ที่โต๊ะหน้าตึกคณะ

 

 

“เป็นอะไรพระพาย นั่งยิ้มอยู่คนเดียว” สนเดินเข้ามาทัก ทำให้พระพายหันไปมองยิ้มๆ

 

 

“ไม่มีอะไรนี่ ก็แค่..วันนี้อากาศดีเนอะ” พระพายบอกกลับพร้อมกับยิ้มกว้าง สนเลิกคิ้วพร้อมกับยิ้มขำปะปนไปกับความงง เมื่อเห็นท่าทีแปลกๆของพระพาย แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก

 

 

“คนอื่นๆยังไม่มาเหรอ” สนถามขึ้น

 

 

“ยังเลย เราก็นั่งรออยู่”พระพายตอบกลับ

 

 

“ขอโทษนะน้องพระพาย” เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้น พระพายหันไปมองก็พอจำได้ว่าเป็นรุ่นพี่ปีสองคณะตนเอง

 

 

“สวัสดีครับพี่ใหม่” พระพายกับสนหันไปไหว้หญิงสาว

 

 

“สวัสดีค่ะ นี่ของพระพายนะ มีคนฝากเอามาให้” หญิงสาวพูดขึ้นยิ้มๆ พระพายทำหน้างง

 

 

“อะไรเหรอครับ แล้วใครฝากมา” พระพายถามกลับอย่างงงๆ หญิงสาววางถุงลงบนโต๊ะ

 

 

“ปอนด์มันฝากมาให้น่ะ มันไม่กล้ามาให้เอง” หญิงสาวพูดบอกไม่ดังมากนัก พระพายทำหน้างง ก่อนจะเปิดถุงดูก็พบว่ามีนมสองขวดและขนมปัง

 

 

“แล้วพี่ปอนด์จะเอามาผมทำไมครับ” พระพายถามกลับอย่างสงสัยอยู่ แต่สนก็พอเดาออกว่าเอามาให้ทำไม

 

 

“รับๆไปเถอะ มันคงกลัวว่าพระพายยังไม่ได้กินข้าวเช้าล่ะมั้ง” หญิงสาวตอบยิ้มๆ ก่อนจะรีบเดินชิ่งไป เพราะกลัวว่าพระพายจะคืนของที่ปอนด์ฝากมา

 

 

“รับไปเถอะ พี่เค้าอุตส่าห์ซื้อมาให้” สนพูดขึ้นยิ้มๆ

 

 

“แต่เราไม่อยากรับอ่ะสน บอกไม่ถูกอ่ะ” พระพายบ่นเล็กน้อย

 

 

“อย่าคิดมากเลย คิดเสียว่าพี่เค้าเอ็นดูพระพายไง” สนบอกกลับเพื่อไม่ให้พระพายคิดอะไรมาก พระพายถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะพยักหน้ารับ แล้วหยิบถุงขนมและนมที่ได้มาใส่กระเป๋าเป้ของตนเอง

..

..

..

“พระพายเดินไปหาโจเป็นเพื่อนเราหน่อยสิ” กราฟเดินมาชวนพระพายในช่วงพักกลางวันหลังจากที่กินข้าวเสร็จ

 

 

“กราฟไปหาโจทำไมเหรอ” พระพายถามกลับไป

 

 

“โจมันลืมโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋าเรา เราว่าจะเอาไปคืนสักหน่อย” กราฟตอบกลับมา พระพายพยักหน้ารับ เพราะอย่างน้อยอาจจะได้เห็นหน้าภาคินบ้าง เพราะวันนี้พระพายไม่ได้เดินไปเฉียดคณะของภาคินเลยสักนิด ทั้งสองเดินไปด้วยกัน

 

 

“นั่นไงโจ” พระพายพูดขึ้นเมื่อเห็นกลุ่มของโจกำลังยืนทำอะไรบางอย่าง กราฟกับพระพายจึงเดินเข้าไปหา ก่อนที่กราฟจะชะงักแล้วบอกพระพายว่าให้ไปหาที่นั่งรอ แต่ไม่ทันที่จะเดินไปไหน โก้รุ่นพี่คณะของโจก็เรียกคนทั้งสองให้เข้าไปหา พระพายก็เดินเข้าไปพร้อมกับกราฟอย่างงงๆ

 

 

“มึงสองคนชื่ออะไรนะ” โก้ถามขึ้นมา

 

 

“กราฟครับ” กราฟตอบออกมาก่อน

 

 

“พระพายครับ” พระพายตอบบ้าง 

 

 

“พวกมึงเป็นเพื่อนกันใช่มั้ย” โก้ถามโจขึ้นมา

 

 

“ครับ เป็นเพื่อนกัน” โจตอบกลับ โก้หันไปมองเพื่อนตนเองแล้วพยักหน้าเรียก พอเพื่อนเดินเข้ามาหาโก้ก็กระซิบบางอย่างกลับไป พระพายเองก็มองรุ่นพี่อย่างงงๆ

 “มึงสองคนน่ะ อยากให้เพื่อนได้ลายเซ็นกูมั้ย” โก้ถามขึ้น เมื่อคุยกับเพื่อนตนเองเรียบร้อยแล้ว

 

 

“ครับ” กราฟกับพระพายตอบกลับไป เพราะอยากให้โจได้ลายเซ็นจากรุ่นพี่

 

 

“งั้นกูมีทางเลือกให้มึงสองทางนะไอ้โจ” โก้พูดขึ้นอย่างคนที่เหนือกว่า

“ทางแรก มึงจูบกับพระพายให้กูดูหน่อย” โก้บอกออกมายิ้มๆ ทำให้เพื่อนๆของโก้ส่งเสียงโห่แซว เพื่อนๆของโจก็หันมามองกันหน้าเครียด

 

 

“จูบผมเหรอครับ” พระพายรีบถามออกมาก่อนอย่างตกใจ ซึ่งโจกับกราฟเองก็หน้าเครียดลงเช่นกัน พอโจถามถึงทางที่สอง โก้ก็บอกให้กราฟไปจูบกับทิมรุ่นพี่อีกคน ซึ่งโจไม่ยอมรับในเรื่องนี้ พระพายโล่งใจนิดๆ ที่โจไม่คิดบ้าจี้ตามที่รุ่นพี่สั่ง โจพากราฟกับพระพายเดินแยกออกมา พระพายมีสีหน้ายุ่งๆนิดๆ เพราะไม่ค่อยชอบการกระทำและคำสั่งที่โก้ทำเลยสักนิด

 

 

“พระพาย” เสียงเรียกพระพายดังขึ้น เด็กหนุ่มหันไปมองก็เห็นว่าเป็นภาคิน โจกับกราฟก็หันมายกมือไหว้ภาคินเช่นเดียวกัน

“พี่ขอคุยกับพระพายหน่อย” ภาคินบอกกับโจ โจจึงพากราฟเดินแยกไป

 

 

“พี่ภาคินมีอะไรรึเปล่าครับ” พระพายถามกลับ อารมณ์ขุ่นมัวจากเมื่อกี้ หายเป็นปลิดทิ้งเมื่อได้เจอหน้าภาคิน

 

 

“เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น” ภาคินถามขึ้น เพราะเขาเองอยู่ไม่ไกลจากกลุ่มของโก้มากนัก แต่ก็ไม่ได้ยินอะไร นอกจากเสียงโห่ของกลุ่มของโก้ แต่รู้ว่ามีการโต้เถียงระหว่างโจและโก้ ซึ่งภาคินก็พึ่งสังเกตเห็นว่ามีพระพายอยู่ในนั้นด้วย

 

 

“อะไรเหรอครับ” พระพายถามกลับอย่างงงๆ

 

 

“เมื่อกี้เข้าไปทำอะไรในกลุ่มของเด็กปีสองคณะพี่” ภาคินถามออกมาอีก

 

 

“อ๋อ..พี่เค้าเรียกน่ะครับ” เมื่อภาคินทบทวนให้มาถึงตรงนี้ พระพายก็หน้ามุ่ยลงอย่างลืมตัว

 

 

“เรียกทำไม” ภาคินถามต่อ พระพายหน้างอเล็กน้อย แต่ไม่ได้งอเพราะภาคิน แต่เป็นเพราะโก้

 

 

“เรียกไปแกล้งน่ะครับ โจเข้าไปขอลายเซ็นพี่เค้า พี่เค้าเลยเรียกพวกผมเข้าไปด้วย” พระพายตอบออกมา ภาคินมองหน้าพระพายนิ่งๆ

 

 

“ไหนๆก็เล่าแล้ว เล่าออกมาให้หมด เพราะพี่เป็นคนดูแลน้องๆ ถ้ากลุ่มนั้นทำอะไรไม่ดี เราก็บอกพี่มา” ภาคินถามขึ้น พระพายมีสีหน้าลำบากใจ

 

 

“ผมไม่อยากถูกว่า ว่าเป็นคนขี้ฟ้องหรอกนะครับ อีกอย่าง พวกรุ่นพี่ก็คงแค่แกล้งสนุกๆเท่านั้นเอง ไม่ได้มีอะไรหนักหนามากหรอกครับ” พระพายพยายามคิดในแง่ดี ถึงแม้ว่าจะรู้สึกได้เหมือนกันว่าโก้ไม่ค่อยชอบโจสักเท่าไร

 

 

“โก้มันให้ทำอะไร” ภาคินถามกลับมาด้วยน้ำเสียงคาดคั้น

 

 

“ก็..แค่จะให้โจจูบกับผม” พระพายตอบเสียงอ้อมแอ้ม ใบหน้าร้อนผ่าวนิดๆ ภาคินนิ่งไปนิดเมื่อได้ยิน

 

 

“แล้วได้จูบรึเปล่า” ภาคินถามต่อ พระพายส่ายหน้าไปมา ก่อนที่ภาคินจะเดินตรงเข้าไปหาโจ พร้อมกับพูดคุยซักถามเรื่องที่เกิดขึ้นเล็กน้อย แต่โจก็พยายามปฏิเสธเพราะไม่อยากมีปัญหา ภาคินจึงสั่งไว้ว่า ถ้ามีอะไรเกินกว่าเหตุให้บอกทันที ซึ่งโจก็รับคำ ก่อนที่ภาคินจะเรียกพระพายแยกมาคุยส่วนตัวอีกครั้ง

 

 

“เย็นนี้เข้าไปที่ห้องพี่ด้วยละกัน รุ่นพี่เรียกรวมรึเปล่า” ภาคินพูดถามพระพายขึ้น

 

 

“ไม่ได้เรียกรวมครับ” พระพายตอบกลับ

 

 

“อืม งั้นเข้าไปทำความสะอาดให้ก่อน นี่คีย์การ์ดสำรองเผื่อพี่กลับช้า” ภาคินส่งคีย์การ์ดให้กับพระพาย

 

 

“พี่ภาคินจะให้ผมเข้าไปคนเดียวเหรอครับ” พระพายถามออกมาทันที

 

 

“ทำไม หรือว่ากลัวผี” ภาคินถามกลับเสียงนิ่ง

 

 

“เปล่าครับ คือ พี่ไว้ใจให้ผมเข้าห้องพี่คนเดียวเหรอครับ ไม่กลัวว่าผมจะขโมยอะไรเหรอ” เด็กหนุ่มถามออกมาอีก

 

 

“แล้วเราจะขโมยจริงๆรึเปล่าล่ะ” ภาคินถามกลับ พระพายส่ายหน้าไปมาทันที

 

 

“ไม่มีทางครับ” พระพายตอบกลับเสียงจริงจัง

 

 

“อืม ก็ตามนั้น ถ้ามีอะไรจะถามก็โทรมาได้ตลอดนะ” ภาคินพูดพร้อมกับยัดคีย์การ์ดใส่มือพระพาย ก่อนจะเดินเลี่ยงไป ทิ้งให้พระพายยืนมึนงงอยู่ตรงนั้นคนเดียว เมื่อหายงงแล้วก็เดินไปหากราฟเพื่อกลับคณะ

..

..

..

“พี่ภาคินเรียกพวกผมมามีอะไรเหรอครับ” กลุ่มของโก้เดินเข้ามาหาภาคินในโรงยิมช่วงเย็นของวัน ภาคินนั่งห่างจากคนอื่นๆออกมาเพื่อเป็นการส่วนตัว ซึ่งเพื่อนของภาคินอีก 3 คนก็นั่งอยู่ด้วย

 

 

“วันนี้พวกนายเรียกเด็กปีหนึ่งสถาปัตย์มาทำอะไร” ภาคินถามเสียงนิ่ง ทำให้กลุ่มของโก้หันมามองหน้ากันทันที

 

 

“เรียกมาคุยเล่นน่ะครับ” ทิมเป็นฝ่ายตอบกลับ

 

 

“แน่ใจ” ภาคินถามอีก ส่วนรุ่นพี่คนอื่นๆก็นั่งเงียบ เพื่อให้ภาคินจัดการด้วยตัวเอง เพราะภาคินเป็นถึงประธานคณะ

 

 

“ก็เรียกมาแกล้งเล่นน่ะครับ รับน้อง” โก้บอกออกมาบ้าง

 

 

“แต่พวกเขาไม่ใช่เด็กคณะเรา ให้รุ่นพี่คณะของเขาเป็นคนรับกันเอง พวกนายจะแกล้งน้องในคณะยังไงพี่ไม่ว่า ถ้ามันไม่เกินกว่าเหตุ แต่อย่าลากเด็กคณะอื่นเข้ามายุ่งเกี่ยวด้วย แล้วไอ้เรื่องที่ให้คนนั้นจูบกับคนนี้ พี่ว่ามันไม่เหมาะสมเท่าไร ถ้านายไปสั่งให้รุ่นน้องผู้หญิงจูบกับผู้ชาย น้องเค้าก็คงจะเสียหาย” ภาคินต่อว่าเป็นชุดและยกตัวอย่างขึ้นมา

 

 

“แต่นี่ผมสั่งผู้ชายนะครับ ก็แค่ขำๆ หรือไอ้โจมันมาฟ้องอะไรพี่ภาคินมากกว่านี้” โก้ถามกลับเสียงติดไม่พอใจนิดๆ

 

 

“แน่ใจนะว่าขำๆ” ภาคินมองหน้าโก้นิ่งๆ ดวงตาคู่ดุมองจนแทบจะทะลุดวงตาของโก้ออกไปทางด้านหลังกะโหลก ทำให้โก้ชะงักไปนิด

 

 

 

 

 

2   Be   Con

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อัพแล้วคร่า

ตอนนี้คู่คินพาย ก็เรื่อยๆอ่ะเนอะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

33 ความคิดเห็น

  1. #1533 smilejaebeer (@smilejaebeer) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2558 / 00:57
    อาการแบบนี้ มันหวงและหึงชัดๆ
    #1533
    0
  2. #1132 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 19:23
    พี่ภาคินสนใจน้องพายมากขึ้นแล้วใช่ไหมคะ ดูเหมือนอาการหวงเริ่มออกมาบ้างแล้ว
    #1132
    0
  3. #872 เต็นเทน (@darkpluslight11) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2558 / 16:03
    คู่นี้น่ารักมาก พี่ภาคินหวงพระพายเหรอ อิอิ พี่ภาคินอย่ามองยะดุๆคนเดียวดิมีปอนด์อีกคนนะรุ่นพี่สถาปัตย์อะ คนนี้คิดหื่นกามกับพระพาย อย่าเอาไว้ค่ะ 55555 สมน้ำหน้าโก้โดนพี่ภาคินเรียกเลย โทษฐานจะให้โจมาจูบพระพายเหรอ โจมีกราฟแล้ว พระพายก็ของพี่ภาคิน
    #872
    0
  4. #870 sanomsin (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2558 / 07:27
    พี่ภาคิน องครักษ์ผู้พิทักษ์เจ้าหญิงอย่างพระพายจริงๆ
    #870
    0
  5. วันที่ 30 มิถุนายน 2558 / 07:44
    รอล้น nc คินพาย คึคึ
    #868
    0
  6. วันที่ 30 มิถุนายน 2558 / 07:43
    กุว่าละ ไอ้โก้ต้องโดน เสือกมายุ่งกับเด็นคิน..... พี่ภาคิน พฤติกรรมอย่างนี้ แถวบ้านเรียกจีบนะครัช คึคึ
    #867
    0
  7. #866 lumpoey (@lumpoey) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2558 / 02:14
    รู้แต่ว่า น่ารัก ลุ้นคู่นี้อยู่จร้า
    #866
    0
  8. #865 ยิ้งฉุบ (@nongwanjang) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2558 / 01:22
    เอาแล้วอิโก้ เดี๋ยวเจอพี่ภาคินฟาด เดี๋ยวๆๆ
    #865
    0
  9. #864 MaMa_Meaw (@nattiya-hoysang) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2558 / 00:06
    ป๊าดดดดดดด พี่ภาคินนี่แอบซึนเบาๆ 55555 ชอบคู่นี้ๆ อัพบ่อยๆนะคะ สู้ๆๆๆๆๆ
    #864
    0
  10. #863 Tarn Ittipolpornchai (@taartn) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 23:42
    อุ้ยชอบบบ พี่ภาคินนี่เนียนเนอะ555
    #863
    0
  11. #862 bebebold (@bebeblackberry) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 23:25
    พระพายเขินน่ารัก ตอนหน้าขอคู่นี่อีกนะคะ
    #862
    0
  12. #861 Riodreamlove (@riodreamlove) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 22:40
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด รักพี่ภาคินจัง...
    #861
    0
  13. #860 wanerabb (@anitnary) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 19:51
    พระพายน่ารักกกกกก พี่ภาคินขี้อ่อยย
    #860
    0
  14. #859 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 19:19
    พระพายจะได้เข้าห้องพี่ภาคินแว้ววววว
    #859
    0
  15. #858 Haruka Fuji (@haruka15) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 19:16
    พี่ภาคินรุกซะน้องเขินหนักเลยยยย



    หมั่นไส้พี่โก้ อยากเตะอ้ะ 55555555555555
    #858
    0
  16. #857 zominho (@zominho) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 18:54
    พี่ภาคินขี้อ่อยพูดเลย อ่อยน้องอยู่นั่นแหละ เขินแทนพระพาย >\<
    #857
    0
  17. #856 MaYsk_GZ (@may-sk) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 18:44
    พี่ภาคินจัดการไอ้โก้เลยครับ
    #856
    0
  18. #855 Gee Catper (@angeza) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 17:57
    พี่ภาคินหึงอะดิ เป็นเราก็หึงแหละ พระพายเลยซื่อซะขนาดนั้นนี่นาาาาา
    #855
    0
  19. #854 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 17:40
    ชอบภาคินพระพายย
    #854
    0
  20. #853 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 17:22
    ภาคินเริ่มโหด หวงพระพายใช่มั้ยๆ
    #853
    0
  21. #852 Teoy0330 (@pimros) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 15:52
    ไม่ถูกชะตากับโก้อย่างแรง เมื่อไหร่จะมีอะไรมาทำให้สำนึกเนี่ยยยยยย
    #852
    0
  22. #851 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 15:27
    พระพายใจเยนๆลูก. 55 ตื่นเต้นแทนเรย พี่ภาคินจัดอิโก้หนักๆเรย
    #851
    0
  23. #850 cerberus (@khontharos) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 15:13
    เอาให้หนักๆ
    #850
    0
  24. #848 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 14:52
    พี่ภาคินจัดการไอ้พี่โก้เลย ชอบคุณพี่ภาคินกับพระพายจัง น่ารัก
    #848
    0
  25. #847 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 14:48
    พี่ภาคินเผด็จการ!!! แต่แบบนี้พระพายชอบบบ อิอิ พี่ยะแห้วเลย เฮ้ออ... พี่ภาคินเล่นโก้ให้หนักๆเลย หนอย..เห็นเป็นรุ่ยพี่จะแกล้งไรก็ได้เรอะ ชิส์
    #847
    0