บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,198 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,279 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    73

    Overall
    244,198

ตอนที่ 29 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [ภาคิน X พระพาย]......12 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4054
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    23 ก.ค. 58




บทเรียนรัก นักกีฬา  [ภาคิน X พระพาย] ตอนที่ 12

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

 

“เอ่อ....ตกลงว่าพี่ภาคินจะซื้อหนึ่งกล่องใช่มั้ยครับ” พระพายถามออกมาแก้เขิน

 

 

“อืม” ภาคินขานรับในลำคอ พระพายรีบไปตักใส่กล่องให้ภาคินทันที

 

 

“อ่า แม่ลืมไปเอาผักร้านน้าแต๋ว เอารายการให้เค้าไปแล้ว พายขายของให้แม่ก่อนนะ” แม่ของพระพายหันมาบอกอย่างนึกได้

 

 

“ครับ” พระพายตอบรับ พร้อมกับส่งขนมที่ใส่กล่องใส่ถุงเรียบร้อยแล้วให้ภาคิน ภาคินก็ส่งเงินให้ ก่อนจะวางถุงขนมไว้ที่โต๊ะด้านหลัง ซึ่งเป็นโต๊ะวางของของร้านพระพายเอง

 

 

“อ๊ะ เพลินอยากกินข้าวเหนียวหมูย่างร้านลุงเบิ้ม เดี๋ยวเพลินไปซื้อก่อนนะ พี่พายเอาด้วยมั้ย เดี๋ยวเพลินซื้อมาให้” เพลินถามพี่ชายตนเอง พร้อมกับเหล่มองภาคินนิดๆ

 

 

“ไม่เอาหรอก เดี๋ยวกลับไปกินข้าวฝีมือแม่ดีกว่า เพลินก็กลับมาเร็วๆล่ะกัน” พระพายพูดบอก

 

 

//ให้พี่ภาคินช่วยขายของสิพี่พาย// เพลินกระซิบบอกยิ้มๆ ก่อนจะรีบเดินออกจากหลังร้านทันที พระพายอยากจะหยิกน้องเสียให้ได้ที่มาพูดแซวตนเอง พระพายหันไปมองภาคินแล้วยิ้มเจื่อนๆ

 

 

“พี่ภาคินจะไปไหน ซื้ออะไรรึเปล่าครับ” พระพายถามเพื่อหาเรื่องคุย เขาไม่อยากอยู่เงียบๆ ขณะที่มีภาคินอยู่ใกล้ๆแบบนี้

 

 

“ไม่ล่ะ แค่พาแม่บ้านมาซื้อกับข้าวเท่านั้นเอง ....ลูกค้ามา” ภาคินพยักหน้าไปทางหน้าร้าน เมื่อลูกค้ามาหยุดยืนอยู่ พระพายรีบหันไปมองทันที

 

 

“รับอะไรดีครับ” พระพายรีบถามลูกค้า และตักขนมตามที่ลูกค้าต้องการ ซึ่งลูกค้าอีกคนก็มารออยู่เหมือนกัน

 

 

“เอาอะไรดีครับ” เสียงทุ้มของภาคินดังขึ้น ทำให้พระพายหันมามองร่างสูงข้างๆตนเองทันที

 

 

“สาคู 2 กล่องจ่ะ” ลูกค้าตอบกลับมา

 

 

“พระพาย สาคูกล่องหนึ่งใส่กี่ลูก” ภาคินหันมาถามเด็กหนุ่ม

 

 

10 ลูกครับ พี่ภาคิน เดี๋ยวผมทำเองครับ” พระพายตอบกลับ แต่ก็ห้ามภาคินเอาไว้ก่อน

 

 

“ไม่เป็นไร พี่ช่วย จะได้เร็วๆ นั่น ลูกค้าเค้าจะเอาอะไรน่ะ” ภาคินตอบพร้อมกับมองลูกค้าที่เข้ามาใหม่ ทำให้พระพายต้องหันไปตอบลูกค้าอีกคน แล้วหันมามองภาคินเป็นระยะ ร่างสูงใช้ไม้จิ้มลูกสาคูใส่กล่องอย่างรวดเร็ว กล่องละ 10 ลูก สองกล่อง พระพายมองภาคินด้วยความทึ่งเล็กน้อย เพราะไม่คิดว่าภาคินจะมาทำอะไรแบบนี้ได้ แต่ก็มองภาคินได้ไม่นาน พระพายต้องหันมาตักขนมให้ลูกค้าต่อ โดยมีภาคินยืนข้างๆคอยช่วยขายด้วย พระพายรู้สึกว่าพอมีภาคินมาช่วยขาย ทำให้คนเข้าร้านเยอะกว่าเดิม

..

..

..

“อาสร้อย อาสร้อยว่าพี่ภาคินกำลังจีบพี่พายอยู่มั้ย” เพลินถามอาของตนเอง ขณะยืนมองอยู่ตรงร้านขายข้าวใกล้ๆกับที่ตั้งร้านของพระพาย ทั้งสองมายืนแอบดูพระพายกับภาคินช่วยกันขายขนม

 

 

“ไม่รู้สิ” แม่ของพระพายตอบกลับด้วยน้ำเสียงปกติ

 

 

“แล้วอาสร้อยชอบพี่ภาคินมั้ย พี่ภาคินผ่านรึเปล่า” เพลินถามอีก

 

 

“ตอนแรกอาไม่รู้หรอกนะว่าคนๆนี้นิสัยยังไง เพราะฟังแต่ที่พระพายเล่าให้ฟัง แล้วก็เคยเห็นตอนที่พระพายชี้ให้ดูอยู่บ้าง แต่พอเมื่อวานได้เจอกัน ก็ดูเป็นคนดี มีสัมมาคารวะดีอ่ะนะ” สร้อยตอบกลับมาทำให้เพลินยิ้มกว้าง

 

 

“แปลว่าผ่าน” เพลินบอกออกมาขำๆ แล้วหันไปมองพระพายกับภาคินต่อ

...

...

“เอาสาคู 2 กล่อง กล้วยไข่น้ำกะทิ 2 ถุงจ่ะ” เสียงคุ้นหูดังขึ้น ทำให้ภาคินหันไปมอง

“อ่าว คุณคิน มาทำอะไรตรงนี้คะ”เสียงป้าสาลี่ทักขึ้น เมื่อเห็นภาคินยืนอยู่ด้วย ภาคินเองก็พึ่งเห็นป้าสาลี่ตอนที่ได้ยินเสียงนี่เอง

 

 

“มาช่วยน้องขายขนมครับ ป้าสาลี่เอาอะไรนะครับ” ภาคินถามกลับด้วยน้ำเสียงปกติ ป้าสาลี่บอกรายการขนมที่สั่งอีกครั้งอย่างงงๆ

 

 

“คนรู้จักเหรอครับ” พระพายถามภาคิน

 

 

“ป้าแม่บ้านที่บ้านพี่น่ะ ที่มาด้วยกัน”  ภาคินตอบกลับมา พระพายตาโตนิดๆ ก่อนจะหันไปยกมือไหว้ป้าสาลี่

 

 

“สวัสดีครับ ผมเป็นรุ่นน้องพี่ภาคินครับ” พระพายแนะนำตัวเองกลับไป ป้าสาลี่ยกมือขึ้นมารับไหว้แทบไม่ทัน เพราะไม่คิดว่าพระพายจะไหว้ตนเอง ภาคินเองก็ยกยิ้มนิดๆ เมื่อเห็นพระพายไหว้ป้าสาลี่

 

 

“อ่อ ป้าพึ่งรู้นะคะ ว่าลูกของแม่สร้อย เป็นรุ่นน้องคุณคิน” ป้าสาลี่พูดยิ้มๆ ภาคินตักขนมใส่ถุงตามที่ป้าสาลี่สั่ง ส่วนพระพายก็ทอนเงินให้ลูกค้าคนล่าสุดทางฝั่งตนเองไป แล้วหันมาช่วยภาคิน

 

 

“ป้ารู้จักกับแม่ของพระพายเหรอครับ” ภาคินถามเสียงเรียบ

 

 

“ก็พอรู้จักบ้าง เพราะมาซื้อขนมประจำน่ะค่ะ คุณผู้หญิงชอบขนมร้านนี้มากนะคะ นี่ก็ฝากให้ป้าซื้อให้” ป้าสาลี่ตอบกลับมา ภาคินพยักหน้ารับรู้

 

 

“เดี๋ยวขนมของม๊าผมจ่ายเองก็ได้ครับป้า แล้วป้าซื้อของครบรึยังครับ” ภาคินถามป้าสาลี่ต่อ

 

 

“ยังเลยค่ะ กะว่าจะเอาของไปไว้ที่รถก่อน” ป้าสาลี่พูดบอก เพราะที่มือของป้าสาลี่และแม่บ้านอีกคน มีถุงของสดและผักเต็มมือไปหมด

 

 

“งั้นเอาวางไว้หลังร้านผมก่อนก็ได้ครับ เดี๋ยวค่อยเดินมาเอาไปที่รถทีเดียว” พระพายเสนอขึ้น

 

 

“ไม่เกะกะร้านเราแน่นะ” ภาคินถามออกมา พระพายพยักหน้ารับ ก่อนจะหันไปรับถุงใส่ของจากป้าสาลี่มาวางที่โต๊ะด้านหลังร้านของพระพาย แล้วให้ป้าสาลี่ไปซื้อของต่อ ตอนนี้ลูกค้าเริ่มเว้นช่วงแล้ว และขนมก็ใกล้หมดเต็มที พอดีกับที่แม่ของพระพายและเพลินเดินกลับมาพร้อมกัน

 

 

“ไปซะนานเลยนะครับ เลยต้องลำบากพี่ภาคินมาช่วยพายขายเลย” พระพายพูดกับแม่ตนเองเสียงกระเง้ากระงอด แต่ก็ไม่ได้หงุดหงิดอะไรจริงจัง

 

 

“รบกวนภาคินรึเปล่า” แม่ของพระพายถามขึ้น

 

 

“ไม่หรอกครับ” ภาคินตอบรับสั้นๆ ก่อนที่จะถอยออกมาให้แม่ของพระพายแล้วก็เพลินไปยืนขายแทนต่อ ส่วนพระพายก็มายืนด้านหลังกับภาคิน

 

 

“ค่าขนมของม๊าพี่เท่าไร” ภาคินถามราคาเพราะยังไม่ได้จ่ายเงิน

 

 

“ไม่เป็นไรครับ ตอบแทนที่พี่ภาคินมาช่วยผมขายขนม ผมคนเดียวคงไม่ทัน” พระพายตอบออกมา

 

 

“อย่าเลย ของซื้อของขาย เอาไว้ค่อยตอบแทนพี่อย่างอื่นแล้วกัน” ภาคินพูดบอกพร้อมกับควักเงินให้พระพาย พระพายจำต้องทอนเงินไปให้อย่างเลี่ยงไม่ได้

“แล้วนี่มากันยังไง” ภาคินถามกลับ

 

 

“ลุงมาส่งครับ เดี๋ยวพอจะเก็บร้านก็โทรให้ลุงมารับ” พระพายตอบกลับมา ภาคินก็พยักหน้ารับ พระพายรู้สึกรำคาญเสียงหัวใจตัวเองเป็นอย่างมาก พระพายพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด ทั้งๆที่ในอก หัวใจเต้นโครมครามไม่หยุด เมื่อภาคินมาอยู่ใกล้ๆ มาช่วยขายขนม ทำให้พระพายอดคิดจินตนาการในใจไม่ได้ว่า เหมือนคู่รักที่มาช่วยกันทำมาหากินขายขนมด้วยกันไม่มีผิด

 

 

“ตอนที่ยังอยู่มอปลาย มาช่วยแม่ขายขนมรึเปล่า” ภาคินถามขึ้น

 

 

“ครับ ก็มาช่วยตอนเช้า พอได้เวลาก็ไปโรงเรียนครับ” พระพายตอบกลับ ภาคินนิ่งไปนิด แต่ก็พยักหน้ารับ สักพักป้าสาลี่ก็กลับมา

 

 

“ขอบใจนะ”ภาคินพูดบอกกับพระพาย

 

 

“ให้ผมช่วยถือไปไว้ที่รถมั้ยครับ” พระพายอาสาขึ้นมา

 

 

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่ถือไปเอง เราช่วยแม่ขายเถอะ คุณน้าครับ ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ” ภาคินพูดกับพระพาย แล้วหันไปลาแม่ของพระพายอีกคน

 

 

“อ่อ จ่ะ ขอบใจภาคินมากนะที่มาช่วยน้า” แม่ของพระพายพูดขึ้นยิ้มๆ ภาคินก้มหัวให้เล็กน้อย ก่อนจะถือของเดินออกจากหลังร้านไป

“วันนี้คงโชคดีไปทั้งวันเลยล่ะสิ มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นแต่เช้าแบบนี้น่ะ” แม่ของพระพายพูดขึ้น ทำให้พระพายหันไปมองหน้าแม่ตนเองอย่างขัดเขิน

 

 

“แม่อ่ะ แม่เป็นคนบอกไม่ให้พายหวังมากไป แต่นี่แม่กำลังยุพายอยู่นะ” พระพายพูดกระเซ้าแม่ตนเอง

 

 

“แม่ยุอะไร แม่แค่บอกว่าวันนี้คงมีแต่เรื่องดีๆเกิดขึ้นกับพายเท่านั้นเอง” แม่ของพระพายพูดพร้อมกับหัวเราะเบาๆ พระพายหน้าขึ้นสี แต่ก็คิดตามที่แม่ตนเองพูด วันนี้ พระพายคงยิ้มได้ทั้งวันแน่ๆ

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

“ม๊าครับ” เมื่อภาคินกลับมาถึงบ้าน ก็เดินมาหาแม่ตนเองที่สวนหลังบ้าน ตามที่แม่ตนเองบอกเอาไว้ พบว่าแม่กำลังนั่งชมสวนกล้วยไม้ของตัวเองอยู่

 

 

“ไปเดินตลาดได้อะไรมาบ้างคิน” แม่ของภาคินหันมาถามยิ้มๆ

 

 

“ก็ได้ขนมมาน่ะครับ” ภาคินตอบก่อนจะเดินไปนั่งที่เก้าอี้ไม้ ข้างแม่ตนเอง

 

 

“เรียนเป็นยังไงบ้างคิน” แม่ของภาคินถามขึ้นมา ทำให้ภาคินชะงักไปนิด

 

 

“ก็ดีครับ” ภาคินตอบสั้นๆ

 

 

“หึ มันดียังไงของแก” เสียงพ่อของภาคินดังขึ้น เพราะท่านเดินเล่นอยู่ไม่ไกลเท่าไรนัก

 

 

“คุณคะ” แม่ของภาคินเรียกเป็นเชิงปรามสามีไม่ให้พูดอะไรมากไปกว่านี้

 

 

“ไอ้คณะที่แกไปเรียนมันดียังไง ขนาดแกเรียนมาสามปี ชั้นยังไม่เห็นว่ามันจะมีอะไรดีขึ้นมา หรือว่าแกอยากจะไปเป็นครูพละกระจอกๆ” พ่อของภาคินพูดขึ้น ทำให้ภาคินต้องถอนหายใจออกมาหนักๆ

 

 

“ป๊าพูดแบบนี้มา 3 ปี ป๊าเบื่อมั้ยครับ” ภาคินถามพ่อตนเองด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เพราะทุกครั้งที่กลับมาบ้าน เขาจะต้องมาเจอคำถามซ้ำๆจากพ่อตนเองเรื่องคณะที่เขาเรียน ทั้งๆที่เขาก็เรียนมาจนถึงปี 3 แล้ว

 

 

“ชั้นไม่เบื่อ ชั้นจะพูดจนกว่าแกจะคิดได้ ว่าจริงๆแล้วแกควรที่จะจัดการชีวิตแกยังไง” พ่อของภาคินตอบกลับมาเสียงแข็ง

 

 

“ทุกวันนี้ผมจัดการชีวิตผมได้เป็นอย่างดีครับ ป๊าไม่ต้องห่วง ผมขอตัวก่อนนะครับ จะไปอาบน้ำ อ่อ ม๊าครับ ขนมร้านที่ฝากป้าสาลี่ซื้อ อร่อยมากครับ” ภาคินพูดตัดบทพ่อตนเอง และหาทางเลี่ยงเพื่อขึ้นห้อง เขาเบื่อที่จะต้องโต้เถียงเรื่องนี้กับพ่อตนเองเต็มที

 

 

“หนีตลอด เวลาชั้นพูดว่าอะไร ทำไมแกต้องหนีตลอดด้วยหะภาคิน” พ่อของภาคินยังคงต่อว่าตามหลังมา ภาคินถอนหายใจออกมาเบาๆ เขาไม่อยากทะเลาะกับพ่อตัวเอง ถ้าเลี่ยงได้ก็เลี่ยง

 

 

 

 

+++++++++++++++++ 50% +++++++++++++++++++++

 

ภาคินเดินกลับเข้ามาในห้องนอนของตนเองแล้วอาบน้ำแต่งตัวใหม่

 

 

ก๊อกๆ

 

เสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้น ภาคินเดินออกไปเปิดก็พบว่าเป็นพี่ชายตนเอง

“มีอะไร” ภาคินถามพี่ชายตนเองเสียงนิ่ง

 

 

“ม๊าให้มาตามแกไปกินข้าว” ภากรบอกเสียงนิ่ง

 

 

“อืม เดี๋ยวตามลงไป” ภาคินบอกสั้นๆ แต่ภากรก็ไม่ได้ขยับเดินไปจากหน้าห้องของภาคิน ทำให้ภาคินเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ

 

 

“แกกลับมาทำธุระอะไร” ภากรถามขึ้น อย่างข้องใจ

 

 

“นึกยังไงถึงถาม” ภาคินถามกลับไปเสียงนิ่ง ใช่ว่าเขากับพี่ชายจะไม่สนิทกัน เมื่อก่อนเขากับภากรก็เป็นพี่น้องที่รักกันดี แต่พอมีเรื่องที่ภาคินตัดสินใจเรียนในคณะที่ตนเองชอบและอยากเรียน โดยที่ภากรกับพ่อคัดค้าน ทำให้เขาทั้งสองไม่ลงรอยกันมาตั้งแต่ตอนนั้น เพราะภากรเห็นด้วยกับพ่อตนเองที่อยากให้น้องเรียนคณะบริหารธุรกิจ มากกว่าคณะวิทยาศาสตร์การกีฬา

 

 

“ชั้นไม่มีสิทธิ์ถามอะไรแกเลยรึไง” ภากรถามกลับเสียงขุ่น

 

 

“ถามได้ แต่ผมคิดว่ามันไม่เกี่ยวกับพี่ ก็เลยไม่คิดว่าต้องบอกอะไร” ภาคินตอบเสียงนิ่ง ทำให้ภากรฮึดฮัดขึ้นมา ที่น้องชายตนเองมักจะยียวนด้วยสีหน้านิ่งๆ ท่าทีเย็นชาแบบนี้เสมอ เมื่อเห็นว่าภากรยังคงยืนนิ่ง ภาคินจึงเดินเข้าไปหยิบของในห้องแล้วเดินออกมาอีกครั้ง ภาคินเดินออกมาพร้อมกับปิดประตูห้อง

“ยืนรออะไร” ภาคินถามพี่ชายตนเอง ที่ยืนขมวดคิ้วอยู่

 

 

“วันนี้แกจะไปไหนรึเปล่า” ภากรถามขึ้นมาก่อน

 

 

“ทำไม” ภาคินไม่ตอบ แต่ถามกลับไป

 

 

“ชั้นจะให้แกเข้าไปดูสำนักงานที่..” ภากรกำลังจะพูดบอกออกมา

 

 

“ผมมีธุระ” ภาคินตอบแค่นั้นแล้วเดินลงบันไดบ้านไปทันที ภากรก็เดินตามหลังน้องชายตนเองกลับไป

 

 

“แค่ให้ไปดูกิจการของครอบครัวบ้าง มันจะตายรึไงหะ แกคิดว่าแกจะอยู่อย่างสบายโดยที่ชั้นกับป๊าทำงานหาเงินงกๆงั้นเหรอ” ภากรพูดว่าพร้อมกับเดินตามลงมาติดๆ ภาคินเดินไปถึงบันไดขั้นสุดท้ายแล้วหยุดเดินก่อนจะหันมาหาภากรด้วยสายตานิ่งๆ

 

 

“เก็บแรงบ่น ไว้ทำงานเถอะ” ภาคินพูดบอกเสียงเรียบ ก่อนจะเดินแยกไปทางห้องอาหาร เขาไม่อยากเถียงต่อไปมากกว่านี้ เพราะเถียงไปมันก็ไม่จบไม่สิ้น ถึงแม้ว่าทุกวันนี้ภาคินจะหาเงินเรียนเองก็ตามที โดยที่พ่อ และพี่ชาย ไม่เคยรู้เลยว่าภาคินหาเงินได้จากทางไหน

 

 

“แกจะเดินหนีไปตลอดแบบนี้รึไงห้ะ ภาคิน ไม่ว่าชั้นจะชวนแกคุยเรื่องนี้กี่ครั้ง แกก็เดินหนีและเลี่ยงชั้นตลอด” ภากรเดินตามมาบ่นน้องชายตนเองติดๆ ภาคินชะงักเท้าตรงหน้าประตูห้องอาหาร แล้วหันไปหาภากรอีกครั้ง

 

 

“ถามจริง เหนื่อยมั้ย” ภาคินถามพี่ชายตนเอง

 

 

“เหนื่อยอะไร” ภากรถามกลับเพราะยังไม่เข้าใจว่าน้องชายถามถึงเรื่องไหนกันแน่

 

 

“เหนื่อยมั้ยที่ต้องเดินตามผม ถ้าพี่เหนื่อย ผมแนะนำให้พี่หยุด” ภาคินพูดบอกออกมาแค่นั้น ยิ่งทำให้ภากรหัวเสียเข้าไปใหญ่

 

 

“มีอะไรกันกร คิน” แม่ของชายหนุ่มทั้งสองเดินตรงเข้ามาหาเมื่อได้ยินเสียงลูกชายเสียงดังใส่กันอยู่ แต่ดูเหมือนจะเป็นภากรคนเดียวมากกว่าที่เสียงดังใส่ภาคิน

 

 

“ไม่มีอะไรครับม๊า ว่าแต่ตั้งโต๊ะรึยังครับ” ภาคินหันไปถามแม่ตนเองเพื่อเปลี่ยนเรื่องคุย เขาไม่อยากให้แม่ต้องคิดมากที่พี่น้องมีเรื่องทะเลาะเถียงกันตลอด

 

 

“เรียบร้อยแล้วล่ะ ป๊านั่งรออยู่ เข้าไปข้างในกันเถอะ” แม่ของชายหนุ่มพูดชวน ภาคินก็เดินเข้าไปทันที แม่เดินไปจับแขนภากรเอาไว้

“กร อย่าไปคาดคั้นน้องมากสิ ค่อยๆคุยกัน” แม่ของชายหนุ่มพูดขึ้น

 

 

“ม๊าก็เป็นแบบนี้ตลอด แล้วเมื่อไร มันจะคิดได้ล่ะครับ” ภากรบ่นออกมาเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องอาหารเช่นเดียวกัน บรรยากาศภายในห้องอาหารค่อนข้างอึดอัดและเงียบสนิท อาหารดีๆหลายอย่างบนโต๊ะอร่อยทุกอย่าง แต่ไม่ได้เพิ่มบรรยากาศดีๆให้ห้องอาหารห้องนี้เลยสักนิด

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

“พาย ทยอยยกกับข้าวไปตั้งที่โต๊ะหน้าบ้านได้แล้วล่ะ” เสียงแม่ของพระพายพูดขึ้น หลังจากที่กลับจากขายขนมในตลาด พระพายก็มาช่วยแม่ตนเองเก็บล้างของและทำกับข้าวเช้าเพื่อกินพร้อมกับครอบครัวของลุง และตา

 

 

“ครับ” พระพายตอบรับ ก่อนจะยกชามกับข้าวไปที่หน้าบ้าน ซึ่งเพลินกำลังยกกับข้าวที่บ้านตนเองออกมาสมทบด้วยพอดี

 

 

“กินตรงไหนอ่ะพี่พาย” เพลินถามขึ้น เพราะเป็นเรื่องปกติที่ครอบครัวของพระพายจะกินข้าวรวมกัน แต่ก็ขึ้นอยู่ว่ามื้อนั้นจะหาที่นั่งกันตรงไหน หรือจะไปรวมกินบ้านใคร แต่เช้านี้ ทุกคนมากินตรงหน้าบ้านของพระพาย

 

 

“ตาบอกจะกินที่แคร่หน้าบ้าน” พระพายบอกกลับ เพราะใต้ต้นหูกระจงต้นไม่ใหญ่มากนัก แต่ให้ความร่มรื่นอย่างดี มีแคร่ไม้ขนาดใหญ่ตั้งอยู่ สำหรับเอาไว้นอนเล่นนั่งเล่น  เมื่อได้รับคำตอบจากพระพายแล้ว เพลินก็เดินเอากับข้าวไปวางไว้ทันที เมื่อทยอยเอากับข้าวมาวางไว้กันครบ พระพายก็เดินไปตามตาตนเองในสวน และพากันมานั่งขัดสมาธิล้อมวงกันกินข้าว บ้านของพระพายถึงแม้ว่าจะอยู่ในเขตอำเภอเมือง แต่ก็อยู่ออกมานอกเมืองนิดหน่อย แต่เมื่อเข้ามาในอาณาเขตบ้านของพระพาย จะให้ความรู้สึกเหมือนอยู่แถวชนบท เพราะวิถีชีวิตและต้นไม้ที่อยู่ไปทั่วบริเวณรอบๆบ้าน ซึ่งตาของพระพายเป็นคนปลูกเอาไว้ ตั้งแต่สมัยหนุ่มๆ และทางด้านหลังบ้านของตาก็จะเป็นสวนผักสวนผลไม้

 

 

“ไง ไปเรียนเป็นไงบ้าง” ตาถามขึ้นขณะนั่งกินข้าวไปพร้อมกันอยู่ 6 คน ครอบครัวของเพลิน 3 คน พระพาย แม่ของพระพายและตา

 

 

“ก็ดีครับตา ช่วงแรกๆกิจกรรมจะเยอะหน่อย นี่พายยังไม่รู้เลย ว่าอาทิตย์หน้าจะได้กลับมาบ้านรึเปล่า” พระพายบอกกลับ

 

 

“แล้วเห็นเพลินมันบอกว่าไปทำงานเซเว่น แล้วแบบนี้มีเวลาไปทำเหรอ” ลุงสุข พี่ชายแท้ๆของแม่ถามขึ้น

 

 

“พายออกแล้วลุง ไม่มีเวลาไปทำจริงๆครับ บางวัน กว่าจะเลิกกิจกรรมก็ปาเข้าไปเกือบมืด กว่าจะฝ่ารถติดกับถึงห้องอีก” พระพายเล่าออกมาเรื่อยๆ และกินข้าวไปด้วย

 

 

“ป้าว่าออกมาก็ดีแล้วล่ะ เรามาตั้งใจเรียนไปก่อน รอให้เข้าที่กว่านี้สักนิด ค่อยหางานพิเศษทำใหม่ก็ได้” แม่ของเพลินพูดบอกออกมาบ้าง

 

 

“แต่พี่พายได้งานใหม่แล้วนะแม่” เพลินพูดออกมาอย่างลืมตัว เพราะพระพายยังไม่ได้บอกใคร นอกจากแม่ตนเองและเพลิน

 

 

“งานอะไรของเอ็ง” ตาถามขึ้นมาทันที เพราะอยากรู้ความเป็นไปของหลานบ้าง เพราะค่อนข้างเป็นห่วงหลานชายตนเองไม่น้อย

 

 

“ก็...รุ่นพี่เค้าจ้างให้ไปทำความสะอาดห้องพักให้น่ะครับ ก็ทำวันเว้นวัน งานไม่ได้หนักอะไร” พระพายตอบเสียงอ้อมแอ้ม

 

 

“รุ่นพี่คนไหน รู้จักกับเขานานรึยัง” ตาถามขึ้นมาทันที พระพายหันไปมองแม่ตนเองก็เห็นแม่นั่งกินข้าวยิ้มๆ ไม่ได้ช่วยพูดอะไร

 

 

“ก็รุ่นพี่เรียนมอปลายที่นี่แหละครับ พอดีเรียนมหาลัยเดียวกัน แล้วห้องพักพี่เค้าอยู่ใกล้ๆกับที่พักของพายด้วย พี่เค้าเลยขอให้พายไปช่วยเขาหน่อย” พระพายตอบไม่เต็มเสียงนัก

 

 

“ใช่คนที่ขับรถมาส่งเอ็งเมื่อวานรึเปล่า” ลุงสุขถามต่อ

 

 

“ครับ” พระพายตอบกลับ

 

 

“เออ ลุงก็มองออกมาตรงหน้าต่าง เห็นตัวสูงๆ แต่มองหน้าไม่ชัด มันมืด ก็สงสัยอยู่ว่าใครมาส่งเอ็ง” ลุงสุขพูดขึ้น

 

 

“แล้วเขาเป็นคนยังไง นิสัยดีรึเปล่า” ตาถามออกมาต่อ

 

 

“ก็....ดีครับ” พระพายตอบกลับ

 

 

“พ่อไม่ต้องห่วงหรอก คนนี้นิสัยดี ชั้นได้เจอได้คุยแล้ว เมื่อเช้าก็มาช่วยขายขนมที่ร้าน” แม่ของพระพายพูดขึ้น ทำให้เพลินแอบยิ้มล้อพี่ชายตนเอง พระพายหน้าขึ้นสีนิดๆ ตาของพระพายเลิกคิ้วขึ้น

 

 

“มาช่วยขายขนม? มาช่วยทำไม” ตาถามออกมาอย่างงงๆ

 

 

“พอดีพี่เค้ามาเดินตลาดน่ะครับ เห็นพายขายขนมอยู่แล้ว แม่กับเพลินต้องไปซื้อของ พี่เค้าเลยมาช่วยพายพักหนึ่งน่ะตา” พระพายรีบไขข้อข้องใจให้ตาตนเอง

 

 

“อ่อ” ตาพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะนั่งกินข้าวต่อ และนั่งพูดคุยกันเรื่องสัพเพเหระไปเรื่อยๆ คุยกันไปกินกันไป หัวเราะกันไป เป็นเรื่องปกติของครอบครัวนี้ไปแล้ว

..

..

..

“พาย จะออกไปไหนรึเปล่า” แม่ของพระพายถามขึ้นหลังจากที่กินข้าวและเก็บล้างเรียบร้อยแล้ว

 

 

“ไม่ครับ พายจะช่วยแม่เตรียมขนม” พระพายพูดบอก เพราะเขาไม่มีโปรแกรมจะออกไปไหนอยู่แล้ว เมื่อกลับมาบ้านพระพายก็อยากอยู่บ้านช่วยแม่ตนเองบ้าง เพราะตั้งแต่พายไปเรียน แม่ของพระพายก็ทำคนเดียว บางทีแม่ของเพลินก็จะมาช่วยกันบ้าง แต่ทางนั้นก็ต้องเตรียมทำข้าวมันไก่ไปขายที่ตลาดโต้รุ่งตอนกลางคืนอยู่ดี

 

 

“แล้วไม่ได้นัดภาคินไปไหนกันเหรอ” แม่แกล้งถาม ทำให้พระพายชะงักไปนิด

 

 

“จะให้พายนัดอะไรกับพี่เค้าล่ะแม่ ไม่มีเรื่องอะไรต้องนัดกันสักหน่อย” พระพายตอบเสียงอ้อมแอ้ม แค่ได้เจอภาคินที่ตลาดเมื่อเช้าก็ถือว่าบังเอิญสุดๆแล้วสำหรับพระพาย แม่ยิ้มนิดๆ ก่อนจะช่วยกันถือวัตถุดิบและอุปกรณ์ต่างๆมานั่งที่ใต้ต้นไม้ เพื่อเตรียมทำขนมหลายอย่าง แต่ไม่ทันจะเริ่มทำอะไร เสียงโทรศัพท์ของพระพายก็ดังขึ้น เด็กหนุ่มหยิบขึ้นมาก่อนจะใจเต้นระรัว เมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของภาคิน พระพายไม่รอช้า รีบกดรับสายทันที

“สวัสดีครับพี่ภาคิน” พระพายรับสายด้วยหัวใจที่เต้นแรง

 

 

(“อยู่บ้านรึเปล่า”) ภาคินถามขึ้น

 

 

“อยู่ครับ” พระพายตอบกลับไป

 

 

(“ไม่ได้ออกไปไหนใช่มั้ย”) ภาคินถามออกมาต่อ พระพายรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

 

 

“ไม่ได้ไปไหนครับ” พระพายตอบกลับไปตรงๆ

 

 

(“งั้นเหรอ....เดี๋ยวพี่เข้าไปหาที่บ้านละกัน”) ภาคินพูดบอกออกมาอีก ทำให้พระพายใจเต้นแรงมากกว่าเดิม ไม่คิดว่าภาคินจะมาหาตนเองในวันหยุดแบบนี้ เพราะภาคินน่าจะนอนพักผ่อนอยู่บ้านตัวเองเสียมากกว่า

 

 

 

“จะ..จะมาบ้านผมเหรอครับ” พระพายถามขึ้นอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

 

 

(“ใช่ แค่นี้นะ ออกมาเปิดประตูรั้วให้พี่ด้วย”) ภาคินบอกก่อนจะตัดสาย  และไม่ทันที่พระพายจะตั้งตัวอะไร เสียงแตรรถดังขึ้นที่หน้าประตูรั้วบ้าน พระพายหันไปมองด้วยความตกใจ เพราะภาคินเพิ่งวางสายเมื่อสักครู่นี้เอง

 

 

“ใครมาเหรอพาย” แม่ของพระพายถามขึ้น

 

 

“พี่ภาคินน่ะครับ เดี๋ยวพายไปเปิดประตูให้พี่ภาคินก่อนนะแม่” พระพายพูดบอกแม่ตนเอง ก่อนจะรีบวิ่งไปที่ประตูรั้ว แล้วเปิดให้ภาคินขับรถเข้ามา พระพายปิดประตูรั้วแล้วเดินมาหาภาคินที่กำลังลงจากรถพอดี

 

 

“ทำไมทำหน้าแบบนั้น” ภาคินถามขึ้น เมื่อเห็นสีหน้างงๆของพระพาย

 

 

“ก็..เมื่อกี้ตอนโทรมา พี่ภาคินอยู่ที่ไหนครับ” พระพายถามอย่างข้องใจ

 

 

“จอดอยู่ตรงหน้าทางเข้าบ้านเราน่ะ” ภาคินพูดบอก ทำให้พระพายเข้าใจแล้วว่าทำไมภาคินถึงได้มาเร็วแบบนี้

“แต่ไม่แน่ใจว่าเราอยู่รึเปล่า เลยโทรเข้ามาก่อน” ภาคินพูดขึ้นมาอีก

 

 

“แล้วพี่ภาคินมีอะไรรึเปล่าครับ ถึงได้มาบ้านผม” พระพายถามอย่างเกร็งๆ เพราะใจก็อยากให้ภาคินมาอยู่แล้ว แต่ก็ไม่แน่ใจว่าภาคินมาเพราะธุระอะไรรึเปล่า

 

 

“สวัสดีครับคุณน้า” ภาคินยกมือไหว้แม่ของพระพาย ที่กำลังเดินตรงเข้ามาหา

 

 

“สวัสดีจ่ะ พายไม่พาพี่เค้าไปนั่งก่อนล่ะ มายืนคุยแบบนี้เมื่อยแย่” แม่พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงปกติ

 

 

“เอ่อ...ไปนั่งที่แคร่ก่อนนะครับพี่ภาคิน” พระพายพูดเชิญก่อนที่ภาคินจะเดินตามพระพายไปที่แคร่ไม้

 

 

“ทำอะไรกันอยู่เหรอครับ” ภาคินถามขึ้นเมื่อเห็นอุปกรณ์มากมาย

 

 

“พอดีน้าจะทำขนมเตรียมไว้ขายพรุ่งนี้เช้าน่ะ มันต้องเตรียมไว้ล่วงหน้า เพราะทำหลายอย่าง” แม่ของพระพายบอกกลับ

 

 

“งั้น ผมช่วยนะครับ” ภาคินพูดขึ้นมาทันที

 

 

 

 

+++++++++++++++++++++ 100% +++++++++++++++++++++++++++++

 

 

2   Be   Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อัพครบร้อยแล้วค่ะ

มุมของภาคินอีกไม่นานแล้วค่ะ

รอหน่อยน๊า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

64 ความคิดเห็น

  1. #3167 Rattanapadanon (@Rattanapadanon) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 13:19

    คู่นี้น่ารักสุดๆ ไปเลย ภาคิณ-พระพาย รุ่นพี่-ุ่รุนน้อง รักกันๆๆๆ

    #3167
    0
  2. #3134 pcy_light (@pcy_light) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 12:18
    ภาคินเข้าทางแม่จริงๆ เขินนน
    #3134
    0
  3. #2022 ppumpuiizz (@ppumpuiizz) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 กันยายน 2558 / 21:50
    พี่ภาคินจีบพะพายใช่ไหมมมมมมมม >\\\<
    #2022
    0
  4. #1567 smilejaebeer (@smilejaebeer) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2558 / 12:02
    พี่ภาคินรุกหนักนะ
    #1567
    0
  5. #1332 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 23:12
    อยากได้พี่ภาคินมาเปนแฟนจิงๆเรย. 55
    #1332
    0
  6. #1235 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 20:35
    ภาคินจะสมัครเป็นลูกเขยบ้านนี้แล้วใช่มั้ยๆ เข้าทางแม่เต็มที่เลย
    #1235
    0
  7. #1227 Teoy0330 (@pimros) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 13:35
    กลัวก๋วยเตี๋ยวจะมีอะไรจริงๆ หรือคิดมากไปเองเนี่ย
    #1227
    0
  8. #1226 Teoy0330 (@pimros) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 13:14
    โคตรฟินอ่ะเจงๆ ถ้าเราเป็นพระพายนี่ฟินสุดๆ พี่ภาคินนี่ยังไงงงง
    #1226
    0
  9. #1223 _cake_ky_ (@pinmanas-2546) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 00:27
    แถวบ้านเรียกอ่อย 55
    #1223
    0
  10. #1194 Suntaree Mui (@suntamuimui555) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 01:03
    แหม๋ ฝากเนื้อฝากตัวแบบเนียนๆนะคะคุณพี่คิน :)
    #1194
    0
  11. #1193 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 04:51
    น่อววววววววว ทำคะแนนงี้ ตายๆๆพี่ภาคินเค้ารู้งานเว้ยยยยย เข้าทางแม่งี้้ กิกิกิกิ น่ารักกกก พี่ภาคินน๊าาาชอบทำให้น้องใจเต้น
    #1193
    0
  12. #1192 cerberus (@khontharos) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 22:09
    เข้าทางผู้ใหญ่555
    #1192
    0
  13. #1191 JERXJARQ (@jomjamexotic) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 21:47
    ฮื่ออออออออออออออออ จะเอาๆพี่ภาคินนนนนนนนนนนน อยากได้แงงงงงงงงงงงงงงงงงงง 
    #1191
    0
  14. #1189 Zevaress (@anontaporn) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 21:06
    นี่แอบสงสัยนะ ตอนกลับไปม. ทะเลาะไรกันป้ะ 555
    #1189
    0
  15. #1188 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 21:01
    อื้อหือ พี่ภาคินเป็นว่าที่ลูกเขยที่ดีมากอ่ะ เบื่อบ้านตัวเองก็มาบ้านน้องพายมาช่วยแม่น้องพายทำขนม น่าร๊ากกกกก แบบนี้คุณแม่จะไม่ปลื้มได้ไงล่ะคะพี่ภาคิน
    #1188
    0
  16. #1187 Haruka Fuji (@haruka15) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 17:56
    ชอบบ้านพระพายจังเลย

    ลูกเขยมาช่วยทำงาน คิๆ
    #1187
    0
  17. #1185 sosozee (@sosozee) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 14:40
    พี่ภาคินรุกหนักนะคะ
    ชอบบบบบบ ฟินนนนนนน
    #1185
    0
  18. #1183 ยิ้งฉุบ (@nongwanjang) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 12:25
    หนีที่บ้านมาทำคะแนนแม่ยายอ่ะ แผนสูงๆ พลิกวิกฤติสุดๆ อยู่กะน้องแล้วสบายใจอ่ะดิ
    #1183
    0
  19. #1182 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 11:27
    พระพายจะไม่เขินแย่เหรอ

    มีภาคินมาอยู่ไกล้ขนาดนี้
    #1182
    0
  20. #1181 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 10:58
    ลูกเขยมาช่วยเตรียมของทำขนม ดี๊ดี55555
    #1181
    0
  21. #1179 คิมอุค'๑๑ (@feemmy14) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 10:45
    ภาคินหาที่สบายใจอยู่แน่ๆถึงมาหาพาย คิคิ เข้าตามตรอกออกตามประตูจริง 5555555555555555
    #1179
    0
  22. #1178 Hershey'sChoco (@kwang_kevin) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 10:28
    พี่ภาคินหาเงินเลี้ยงตัวเอง...แถมจ้างพายทำงานได้ อยากรู้พี่ภาคินทำงานไรเนี่ย เรียนก็เรียนกีฬาก็เล่นจะรักก็จีบอยู่ เอาเวลาที่ไหนไปทำงาน
    #1178
    0
  23. #1177 Hershey'sChoco (@kwang_kevin) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 10:25
    พี่ภาคินหนีร้อนมาพึ่งเย็นใช่ไหม มาเเอบทำคะเเนนเพิ่ม
    #1177
    0
  24. #1176 jaebear (@catchjae) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 10:22
    แหนะพี่ภาคิน ไม่ค่อยเล้ยย แต่ว่าขนาดที่บ้านพี่ภาคินมีแัญหาเรื่องเรียนแล้วยังงี้เรื่องพระพายไม่เป็นปัญหาอีกอ่ออ งืออออ
    #1176
    0
  25. #1174 chaos.seasons (@poker-face321) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 09:50
    เฮียขยันทำคะแนนนะเนี่ย 555 #ว่าที่ลูกเขยดีเด่น
    #1174
    0