บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,361 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,285 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    103

    Overall
    244,361

ตอนที่ 3 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา.............2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4383
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    23 มี.ค. 58








 

บทเรียนรัก นักกีฬา  ตอนที่ 2

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

“ไอ้โจไอ้กราฟ ทางนี้” เสียงเรียกของพลดังขึ้นที่หน้าทางเข้ามหาวิทยาลัย ทำให้โจกับกราฟรีบเร่งเท้าเดินเข้าไปหาเพื่อนทันที ซึ่งพลยืนรออยู่กับบีม

 

 

“มารอนานรึยัง” กราฟถามขึ้น

 

 

“ไม่นานหรอก พึ่งมาถึงเมื่อกี้เหมือนกัน” บีมตอบยิ้มๆ

 

 

“นี่ยังไม่ถึงเวลา ไปหาข้าวเช้ากินกันก่อนดีมั้ย”โจพูดชวน เพราะทั้งเขาและกราฟยังได้กินข้าวเช้ามา พลพักหน้ารับทันที ก่อนที่ทั้งสี่คนจะพากันเดินหาร้านข้าวใกล้ๆ แล้วเข้าไปสั่งกิน

 

 

“บีมน่ารักดีนะ เวลาใส่ชุดนักศึกษา” กราฟทักขึ้นยิ้มๆ ขณะนั่งกินข้าวอยู่

 

 

“แฮ่ม!” โจแกล้งกระแอมนิดๆ ทำให้กราฟหันไปมอง ก็เห็นโจนั่งทำหน้ามุ่ยๆ พลกับบีมก็นั่งยิ้มขำเมื่อเห็นท่าทีของโจ

 

 

“อะไรติดคอ” กราฟถามเสียงนิ่ง

 

 

“เปล่านี่” โจตอบกลับแล้วนั่งเขี่ยข้าวไปมาเขาก็แค่รู้สึกเจ็บจี๊ดๆในใจ ที่ได้ยินกราฟชมบีม เพราะว่ากราฟเคยชอบบีมมาก่อน ถึงแม้ว่าตอนนี้กราฟจะคบกับโจแล้วก็ตาม แต่โจก็อดคิดมากเรื่องนี้ไม่ได้สักที กราฟหรี่ตามองโจนิดๆ

 

 

“มึงอย่ามาบ้าว่ะโจ กูกำลังอารมณ์ดีๆ มาทำให้กูหงุดหงิดอีก” กราฟพูดว่าออกมาก่อนจะนั่งกินข้าวต่อโดยไม่สนใจโจ โจเองก็รู้สึกผิดนิดหน่อย

 

 

“อย่าทะเลาะกันสิ” บีมพูดเตือน โจกับกราฟก็นั่งเงียบ ส่วนพลก็รับโทรศัพท์จากออดี้ที่โทรเข้ามา เมื่อทั้งสี่คนกินข้าวอิ่มแล้ว ก็พากันเดินกลับมาที่มหาวิทยาลัยอีกครั้ง

 

 

“งั้นพวกเราแยกย้ายกันตรงนี้นะ ถ้าใครเลิกก่อน ก็มารอตรงโต๊ะด้านหน้านี้ล่ะกัน” พลพูดขึ้นเพราะพวกเขานัดเจอกันหลังเลิกปฐมนิเทศ

 

 

“อืม” กราฟตอบรับในลำคอ ก่อนที่พลกับบีมจะเดินแยกไปยังคณะของตัวเอง กราฟก็กำลังจะเดินไปยังคณะตัวเองเช่นเดียวกัน

 

 

หมั่บ..

 

โจจับแขนของกราฟเอาไว้ก่อนที่กราฟจะเดินไป กราฟหันมามองนิดๆ

“มีอะไร” กราฟถามเสียงปกติ โจขมวดคิ้วนิดๆ แล้วถอนหายใจเบาๆ

 

 

“ขอโทษ” โจพูดบอกออกมา ซึ่งกราฟก็รู้ดีว่าโจขอโทษเรื่องอะไร กราฟหันมาหาโจพร้อมกับมองหน้าคนรัก

 

 

“กูกับมึงผ่านอะไรมาบ้าง มึงลืมไปแล้วรึไง กูกับบีมเป็นได้แค่เพื่อนกัน มึงไม่จำเป็นต้องคิดมากเรื่องนี้เลยรู้มั้ยไอ้โจ” กราฟพูดเสียงจริงจัง เพราะรู้ว่าโจยังคงคิดมากเรื่องนี้อยู่

 

 

“อืม กูขอโทษที่คิดมาก ทำให้มึงหงุดหงิด” โจบอกขอโทษออกมาจากใจจริง

 

 

“อืม อย่าคิดเล็กคิดน้อยอีกล่ะมึง” กราฟพูดว่าออกมา แล้วทำท่าจะเดินไปต่อ แต่โจก็ดึงไว้

“มีอะไรอีก” กราฟถามกลับอย่างงงๆ

 

 

“ยิ้มให้กูหน่อย” โจพูดขึ้น กราฟเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย

 

 

“ยิ้มอะไร” กราฟถามกลับไป

 

 

“ก็มึงยังไม่ยิ้มเลยนะ ตั้งแต่หงุดหงิดกูเรื่องบีม ยิ้มให้กูหน่อยสิ กูจะได้สบายใจ” โจบอกออกมาอีก ทำให้กราฟยิ้มขำออกมาโดยไม่ต้องขอซ้ำ ทำให้โจรู้สึกสบายใจขึ้น

 

 

“มึงนี่ท่าจะบ้าว่ะ ไปๆ เดี๋ยวก็รายงานตัวไม่ทันหรอก” กราฟว่าคนรักแล้วโบกมือไล่ โจถึงยอมปล่อยแขนกราฟ แล้วทั้งสองก็เดินแยกไปคณะใครคณะมัน กราฟเดินเข้ามาในอาคารเพื่อรายงานตัว มีนักศึกษาใหม่เข้ามารายงานตัวมากมาย เมื่อรายงานตัวเรียบร้อยก็รอการปฐมนิเทศ กราฟเดินไปนั่งที่โต๊ะม้าหินอ่อนเพื่อรอเวลา

 

 

“โทษทีนะ นายเรียนถาปัตภายในรึเปล่า” ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาทัก และถามขึ้นย่อๆ กราฟเงยหน้ามองก่อนจะพยักหน้ารับ ทำให้อีกฝ่ายยิ้มออกมา

“เราก็เรียนถาปัตภายในเหมือนกัน พอดีเห็นนายตอนไปรายงานตัวเลยลองเข้ามาถาม ขอนั่งด้วยคนได้มั้ย” อีกฝ่ายถามขึ้น

 

 

“ได้สิ” กราฟตอบกลับพร้อมกับส่งยิ้มเป็นมิตรให้อีกฝ่าย

 

 

“เราชื่อสน นายล่ะ” อีกฝ่ายแนะนำตัว

 

 

“กราฟ” กราฟตอบกลับ ก่อนที่ทั้งสองจะนั่งคุยกันนิดหน่อย และมีเพื่อนๆที่เรียนเอกเดียวกันเข้ามาทักทาย เพื่อทำความรู้จักเพื่อนใหม่ พอได้เวลาปฐมนิเทศจึงพากันเข้าไปในอาคาร

..

..

..

..

..

“พรุ่งนี้มึงจะมากี่โมง” สนถามกราฟขณะเดินไปยังด้านหน้าของคณะด้วยกัน ซึ่งตอนที่คุยกัน กราฟขอให้คุยกันแบบเป็นกันเองเพราะจะได้สนิทกันไวๆ

 

 

“ก็คงสัก 7 โมงนั่นแหละ” กราฟตอบกลับ

 

 

“งั้นกูขอเบอร์มึงหน่อยสิ เผื่อมาถึงแล้วจะได้โทรหา” สนพูดขอ กราฟจึงแลกเบอร์กับสน

“แล้วนี่มึงจะไปไหนต่อ” สนถามขึ้นอีก เขารู้สึกไม่อึดอัดเวลาที่ได้คุยกับกราฟ อาจเป็นเพราะมาจากต่างจังหวัดเหมือนกัน

 

 

“กูนัดเพื่อนที่เรียนมอปลายด้วยกันไว้ พอดีสอบติดที่เดียวกัน แต่คนละคณะ  โน่นไง รออยู่นั่นแล้วสองคน” กราฟชี้ไปที่โต๊ะที่นัดกับโจ บีม พล เอาไว้

 

 

“เออๆ งั้นเดี๋ยวกูแยกกับมึงตรงนี้เลยล่ะกัน เจอกันพรุ่งนี้” สนพูดบอก เพราะยังไม่สนิทถึงขั้นจะเข้าไปทำความรู้จักกับคนอื่นๆด้วย กราฟพยักหน้ารับ ก่อนที่สนจะเดินแยกไป

 

 

“ใคร” โจถามขึ้นทันทีเมื่อกราฟเดินเข้ามาหา

 

 

“เพื่อนเรียนห้องเดียวกัน” กราฟบอกกลับ โจพยักหน้ารับ พร้อมกับส่งแก้วน้ำที่ซื้อน้ำมาให้กราฟดื่ม กราฟก็รับไปดื่มแต่โดยดี

“แล้วนี่ไอ้พลยังไม่มาอีกเหรอ” กราฟถามขึ้นเพราะเห็นแค่บีมกับโจ

 

 

“เดี๋ยวก็มาแล้วล่ะ เมื่อกี้โทรคุยกันแล้ว” บีมบอกกลับ ทั้งสามคนนั่งคุยเรื่องเพื่อนใหม่และเรื่องที่ปฐมนิเทศกันไปเรื่อยๆ จนพลเดินกึ่งวิ่งเข้ามาหาเพื่อนทั้งสาม

 

 

“โทษทีว่ะ พอดีอาจารย์ที่ปรึกษาเค้าเรียกคุยนอกรอบ” พลพูดบอก เพื่อนๆก็ไม่ได้ว่าอะไร

“แล้วนี่เราจะไปไหนกัน” พลถามขึ้น

 

 

“ไปที่ห้องกูมั้ย หาซื้ออะไรไปกินกัน” กราฟพูดชวน บีมกับพลก็ตอบรับ ก่อนที่ทั้งสามคน จะนั่งรถประจำทางเพื่อไปยังคอนโดของโจและกราฟ เมื่อไปถึง ก็ไปเดินซื้อของกินที่ตลาดนัดตอนเย็นใกล้ๆกับคอนโด

..

..

..

“โห คอนโดของมึงสองคนหรูว่ะ” พลเดินเข้ามาในห้องพักของโจกับกราฟ ก็รีบเดินสำรวจทันที

 

 

“ตอนแรกพี่ออดี้เค้าจะหาซื้อคอนโดให้มึงเหมือนกันนี่ ทำไมมึงไม่เอาวะ” โจถามขึ้น เพราะออดี้เคยเล่าให้ฟัง

 

 

“ไม่เอาอ่ะ เปลืองเงินเค้าเปล่าๆ หอพักธรรมดากูก็อยู่ได้” พลตอบกลับ บีมเดินเข้าไปในครัวเพื่อเทอาหารใส่จาน

 

 

“เดี๋ยวกูกับกราฟไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะ” โจพูดบอก ก่อนที่จะทิ้งเพื่อนทั้งสองไว้ด้านนอก ส่วนตัวเองกับกราฟก็เดินเข้ามาในห้องนอน

 

 

พรึ่บ..

 

โจนอนแผ่ลงไปบนเตียง ทำให้กราฟหันมามอง

“เป็นอะไรรึเปล่าวะ” กราฟถามขึ้น โจยิ้มนิดๆที่เห็นคนรักเป็นห่วง

 

 

“ไม่ได้เป็นอะไร แค่เมื่อยตัว” โจตอบยิ้มๆ กราฟพยักหน้ารับ ก่อนจะปลดเนคไทน์ที่คอตนเองออกโดยมีโจนอนมองอยู่ กราฟเอาเสื้อผ้าเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำเรียบร้อย

 

 

“ไม่ลุกมาเปลี่ยนเสื้อผ้าวะ” กราฟถามโจที่ยังคงนอนอยู่ที่เดิม กราฟเองก็เอาเสื้อผ้าที่ใส่แล้วไปไว้ในตะกร้า

 

 

“มาปลดเนคไทน์ออกให้กูบ้างสิ” โจพูดขอขึ้นมา

 

 

“มือมึงก็มี ปลดเองสิ” กราฟตอบกลับด้วยน้ำเสียงปกติ

 

 

“ปลดให้หน่อย เร็วๆ” โจแกล้งเรียกเสียงเข้ม ทำให้กราฟหันไปมองทันที

 

 

“มึงสั่งกูเหรอหะ” กราฟถามกลับไม่จริงจังนัก โจมองหน้ากราฟนิ่งๆ ทั้งสองต่างฝ่ายต่างมองหน้ากันสักพัก

 

 

“ไม่ได้สั่ง...แต่ขอร้อง พลีสสสส” โจพูดออกมาพร้อมกับทำหน้าทะเล้น ทำให้กราฟยิ้มขำออกมา

 

 

“กวนส้นตีน” กราฟพูดว่าทั้งที่ปากยังคงยิ้ม ก่อนจะขยับมาที่เตียงเพื่อปลดเนคไทน์ให้โจ โจยิ้มกว้างอย่างพอใจ กราฟนั่งลงที่ขอบเตียงก่อนจะยื่นมือไปปลดเนคไทน์ของโจ

 

 

“สบายเป็นคุณชายเลยนะมึง” กราฟบ่นขึ้นมาเล่นๆ

 

 

พรึ่บ..

 

โจเอื้อมมือไปรั้งเอวของกราฟเข้ามาหาตนเอง ทำให้กราฟเอนตัวไปบนอกของโจโดยไม่ทันตั้งตัว

“มึงจะกอดทำไมเนี่ยโจ กูถอดเนคไทน์ให้มึงไม่ถนัดนะเว้ย” กราฟโวยขึ้นเล็กน้อย พร้อมกับจะดันตัวเองออกจากกอดของโจ

 

 

จุ๊บ..

 

“ฮ้า ชื่นใจ” โจพูดขึ้นพร้อมกับทำหน้าล่องลอยเมื่อยกตัวขึ้นมาจูบที่ริมฝีปากของกราฟเบาๆ แล้วผละออกมา กราฟชะงักนิ่งไปนิด

 

 

“ไอ้...” กราฟกำลังจะโวยวายขึ้นมาอีกครั้ง โจก็ยกตัวขึ้นมาทำแบบเดิมอีก

 

 

จุ๊บ..

 

“ฮ้า ชื่นใจจริงๆว่ะ” โจบอกออกมายิ้มๆ ทำให้ใบหน้าของกราฟขึ้นสีระเรื่อ

 

 

ปึ่ก..

 

“โอ๊ยยย...กราฟ” โจตัวงอทันที เมื่อกราฟต่อยเข้าที่ท้องไม่แรงมากนัก แต่ก็ทำให้คนที่ไม่ทันตั้งตัวจุกได้เหมือนกัน โจรีบปล่อยมือจากเอวของกราฟมากุมที่ท้องตนเอง ส่วนกราฟก็รีบลุกขึ้นยืนข้างเตียง

 

 

“ไอ้ควาย หาเรื่องหื่นใส่กูตลอด เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วออกไปกินข้าวด้วยกันเดี๋ยวนี้เลยนะมึง บีมกับพล มันรออยู่นะเว้ย” กราฟโวยวายกลบความเขินของตนเอง แล้วรีบเดินออกนอกห้อง โดยมีโจนอนงอตัวแต่ปากยกยิ้มอย่างมีความสุข ที่ได้หยอกคนรักให้เขินเล่นๆ กราฟเดินบ่นเบาๆออกมาจากห้องนอน ก็พบว่าบีมกับพลนั่งอยู่ที่หน้าทีวีในห้องรับแขกแล้ว

 

 

“เป็นอะไรหน้าแดงๆวะ” พลถามขึ้น กราฟรีบยกมือลูบหน้าตัวเองทันที

 

 

“เปล่านี่ สงสัยอากาศร้อน พอดีในห้องนอนกูยังไม่ได้เปิดแอร์” กราฟพยายามตอบด้วยน้ำเสียงปกติ แล้วไปนั่งที่โซฟาอีกตัว

 

 

“แล้วโจล่ะ” บีมถามหาคนรักของกราฟ

 

 

“กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า เดี๋ยวก็ออกมา” กราฟตอบกลับยิ้มๆ นั่งรอกันสักพัก โจก็เดินออกมา แล้วมาทรุดตัวนั่งตรงพื้นด้านหน้าโซฟาที่กราฟนั่ง ของกินถูกวางเอาไว้บนโต๊ะกระจกกลาง

 

 

“กินกันเลย หิว หิว หิว” โจพูดบอกออกมา กราฟเอาเข่ากระแทกหลังคนรักนิดๆ

 

 

“ทีตอนนี้ทำมาบ่นหิว” กราฟพูดว่าออกมา โจก็ยิ้มรับ แต่ไม่ได้พูดอะไร ก่อนที่ทั้งสี่คนจะนั่งกินอาหาร ขนม ที่ซื้อเข้ามาด้วยกัน พอกินอิ่ม บีมกับพลก็นั่งเล่นกันอยู่สักพักใหญ่ๆ ถึงจะพากันกลับไปหอพัก เพราะบีมกับพลพักหอเดียวกัน

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

ชีวิตนักศึกษาใหม่เริ่มแรกก็ค่อนข้างวุ่นวายนิดหน่อย ทำให้ทั้งโจและกราฟกลับมาที่คอนโดด้วยสภาพอิดโรยทุกวัน แต่ทั้งสองคนก็ยังคุยกันหยอกกันไปตามปกติ กราฟเองก็ได้ทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ๆในห้องในคณะ โจเองก็เช่นเดียวกัน วันนี้รุ่นพี่คณะของกราฟ เรียกน้องๆมารวมตัวกันที่หน้าลานคณะเพื่อพูดคุยกันก่อน ทำให้โจที่เลิกเร็วกว่า เดินมาที่นั่งรอที่คณะของกราฟ เพราะกราฟส่งข้อความไปบอกแล้วว่าเลิกช้าหน่อย โจนั่งที่โต๊ะหินอ่อนใต้ซุ้มต้นไม้ โจชะเง้อมองหาคนรักก็เห็นกราฟนั่งอยู่ตรงกลาง และกราฟเองก็เห็นโจแล้วเหมือนกัน รุ่นพี่พูดคุยและนัดแนะเรื่องการรับน้องอยู่สักพักก็ปล่อยให้น้องๆแยกย้ายกันกลับได้ กราฟเดินเข้ามาหาโจพร้อมกับเพื่อนๆ

 

 

“รอนานมั้ย” กราฟถามขึ้น โจส่ายหน้าไปมา พร้อมกับมองเพื่อนๆของกราฟที่ยืนอยู่ข้างหลัง

“เอ่อ โจ นี่สน พระพาย อาท เพื่อนที่เรียนด้วยกัน พวกมึง นี่โจ ....เพื่อนกูตอนมอปลาย เรียนอยู่วิทยาศาสตร์การกีฬา” กราฟพูดเสียงแผ่วในตอนท้าย เพราะเขายังไม่กล้าที่จะบอกใครๆว่าเป็นอะไรกับโจ เนื่องจากยังไม่รู้ว่ากลุ่มเพื่อนที่ตนเองคบอยู่ด้วยตอนนี้จะยอมรับเรื่องนี้ได้หรือไม่ และคำพูดแนะนำของกราฟ ทำให้โจหน้าตึงไปนิด แต่ก็ไม่แสดงท่าทีไม่พอใจออกมามากเท่าไรนัก

 

 

“ยินดีที่ได้รู้จัก” อาทพูดขึ้น โจก็พยักหน้ารับ

 

 

“กลับยัง” โจถามเสียงเรียบ เขาพยายามเก็บความรู้สึกไม่พอใจเอาไว้ข้างใน

 

 

“อืม เออ กูกลับก่อนนะ พอดีกูอยู่กับไอ้โจมันน่ะ” กราฟหันไปบอกกับเพื่อนใหม่ของตนเอง

 

 

“อืมๆ เจอกันพรุ่งนี้” สนตอบออกมา ก่อนที่โจจะลุกขึ้น ดึงกระเป๋าในมือของกราฟไปถือไว้ให้ แล้วเดินนำไปทันที ทำให้เพื่อนของกราฟหันมามองหน้ากันอย่างสงสัย กราฟยิ้มเจื่อนๆ ก่อนจะรีบเดินตามโจไป กราฟเดินไปดึงกระเป๋าของตนเองในมือของโจ แต่โจก็จับเอาไว้แน่น

 

 

“กูถือเองได้” กราฟพูดบอกออกมาเสียงไม่ดังมากนัก โจหันมามองกราฟนิดๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

“โจ มึงเป็นอะไรอีกวะ” กราฟถามขึ้นเสียงขุ่นนิดๆ เมื่อรู้สึกถึงความหงุดหงิดของโจได้เป็นอย่างดี

 

 

“กูถือให้ไม่ได้รึไง” โจตอบไม่ตรงคำถาม ทำให้กราฟขมวดคิ้วมุ่น

 

 

“ได้ แต่กูถือเองได้เหมือนกัน มึงเองก็สะพายกระเป๋ามึงอยู่เหมือนกันนี่ กูไม่อยากรบกวนมึง” กราฟบอกออกมาจากความรู้สึกจริงๆ เขาคิดว่าแค่เรื่องกระเป๋าเขาสะพายเองก็ได้ อีกอย่างเขาไม่ใช่ผู้หญิงที่จะต้องมาคอยเอาใจคอยถือกระเป๋าแสดงความเป็นสุภาพบุรุษให้แบบนี้

 

 

“สำหรับมึง กูไม่เคยคิดว่าเป็นการรบกวน” โจบอกกลับ กราฟเลยเงียบเพราะรู้ดีว่าพูดไปโจก็ไม่ยอม และเขาก็ไม่อยากมายืนเถียงยืนทะเลาะกันในรั้วมหาวิทยาลัยแบบนี้ ทั้งสองเดินมารอรถประจำทางเพื่อกลับคอนโด เวลาเย็นแบบนี้ นักศึกษารอขึ้นรถประจำทางกันมากมาย พอรถสายที่จะต้องขึ้นมาถึง ต่างก็พากันเดินขึ้นไปเบียดเสียดจนแน่นรถ โจกับกราฟ ต้องยืนเบียดกับคนอื่นๆอยู่บนรถเช่นเดียวกัน โจยืนอยู่ด้านหลังของกราฟ พร้อมกับจับที่ราวด้านบนเอาไว้ ถึงแม้ว่าจะเป็นรถ ปอ. แต่ความเย็นบนรถไม่ได้ทำให้อารมณ์ของโจเย็นลงได้เลย กราฟได้ยินเสียงโจสบถเบาๆเป็นระยะ เมื่อรถจอดรับคนเพิ่มขึ้นมา

 

 

“ใจเย็นดิวะ” กราฟหันมาบอกคนร่างสูงที่ยืนซ้อนทางด้านหลังของตนเอง โจพยายามหายใจเข้าออกลึกๆ จนกระทั่งมาถึงป้ายรถประจำทางใกล้คอนโด ทั้งสองจึงได้เบียดลงมา คิ้วทั้งสองข้างของโจขมวดมุ่น ซึ่งกราฟรู้ดีว่า โจไม่ได้พึ่งจะอารมณ์เสียตอนที่อยู่บนรถ แต่โจอารมณ์เสียมาตั้งแต่ตอนที่กราฟแนะนำให้รู้จักกับกลุ่มเพื่อนของตน

 

 

“ซื้ออะไรขึ้นไปกินมั้ย” กราฟถามขึ้น

 

 

“กูไม่หิว” โจตอบเสียงติดห้วนนิดๆ กราฟถอนหายใจออกมาเบาๆ เขาเองก็เริ่มหงุดหงิดเหมือนกัน

 

 

“งั้นก็ขึ้นห้อง” กราฟบอกกลับ ก่อนที่ทั้งสองจะพากันเดินเข้าคอนโด และขึ้นลิฟท์ไปบนห้องพักของตนเอง ทันทีที่เข้าห้องได้ โจก็เอากระเป๋าไปวางที่โซฟา แล้วเดินเข้าไปในห้องนอนอย่างรวดเร็ว โจคว้าผ้าขนหนูเพื่อเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ เขาหวังให้น้ำเย็นๆ ช่วยดับอารมณ์หงุดหงิดของเขาลงได้บ้าง โจยืนสงบสติอารมณ์ตัวเองใต้ฝักบัวอยู่สักพักใหญ่ๆ ให้น้ำเย็นดับอารมณ์ร้อนๆในร่างกาย แล้วจัดการอาบน้ำสระผม โจเอาผ้าขนหนูพันช่วงล่างออกมา แล้วเอาผืนเล็กอีกผืนเช็ดหัวตัวเองด้วย แต่พอออกมาจากห้องน้ำก็ต้องชะงัก เมื่อเห็นกราฟนั่งคิ้วขมวดอยู่ที่ปลายเตียงแล้วกำลังมองมาที่โจ โจเดินไปที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งเงียบๆ

“มึงเป็นเหี้ยอะไรโจ ไม่พอใจอะไรก็พูดมา” กราฟพูดขึ้นมาเพราะทนอึดอัดกับบรรยากาศแบบนี้ไม่ไหว โจชะงักมือที่กำลังเช็ดผมไปนิด

 

 

“ไม่เป็นไร กูหงุดหงิด เดี๋ยวกูก็หายเอง ปล่อยไว้แบบนี้แหละ” โจบอกออกมาเสียงเรียบ

 

 

“มึงหงุดหงิดที่กูแนะนำพวกไอ้สน ว่ามึงเป็นเพื่อนกูใช่มั้ย” กราฟพูดตรงประเด็นขึ้นมาทันที ทำให้โจนิ่งไปนิด

 

 

“กูบอกแล้วไง ว่าปล่อยกูไว้เฉยๆแบบนี้แหละ เดี๋ยวกูก็เย็นลงเอง” โจยืนยันคำเดิม แต่กราฟเย็นไม่ได้ กราฟจึงลุกไปรั้งไหล่คนรักให้หันมาหาตนเอง

 

 

“กูไม่ปล่อย คุยกันให้รู้เรื่องไปเลย กูรู้ว่ามึงโกรธที่กูแนะนำแบบนั้น” กราฟว่าออกมาเสียงเข้ม โจถอนหายใจหนักๆแล้วหันมาหากราฟ

 

 

“ใช่ กูโกรธ แล้วกูก็ไม่อยากชวนมึงทะเลาะ กูถึงได้เงียบอยู่นี่ไง” โจว่ากลับด้วยน้ำเสียงแข็งๆ ดวงตาจ้องกราฟเขม็ง คิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากันจนแทบจะผูกติดกันได้

 

 

“โจ มึงช่วยเข้าใจสถานการณ์ช่วงนี้ก่อนได้มั้ยวะ เราพึ่งเข้ามาเรียนนะเว้ย เราพึ่งได้มาเจอกับสังคมใหม่ๆ เพื่อนใหม่ๆ ซึ่งเราสองคนยังไม่รู้จักสังคมนี้ดีพอ กูถึงยังไม่อยากให้ใครรู้เรื่องของเราสองคนตอนนี้” กราฟพูดขึ้นมาด้วยเหตุผล โจก็ยืนนิ่งฟังเงียบๆ

“เพื่อนที่กูคบด้วย กูดูแล้วพวกมันก็เป็นคนดีระดับหนึ่ง แต่กูก็ไม่รู้ว่า มันจะยอมรับเรื่องที่ผู้ชายคบกันได้มากน้อยแค่ไหน กูถึงไม่อยากบอกใคร” กราฟบอกออกมาเรื่อยๆ

“กูอยากให้เราสองคน เรียนรู้และใช้เวลาทำความรู้จักกับที่นี่ กับคน กับทุกๆอย่างให้ดีเสียก่อน มึงเข้าใจกูมั้ย” กราฟพูดเสียงอ่อนลง โจเองก็คิดตามที่คนรักพูดออกมาด้วย

 

 

“แต่กูไม่แคร์ใคร กูแคร์แค่มึง อีกอย่างครอบครัวเราสองคนก็รับเรื่องนี้ได้แล้ว ทำไมต้องไปสนใจคนอื่นด้วยวะ ว่าเค้าจะรับได้หรือไม่ได้” โจพูดในสิ่งที่ตนเองคิด

 

 

“กูเองก็คิดแบบมึง แต่เราสองคนต้องใช้ชีวิตเพื่อเรียนที่นี่อีกหลายปี เรายังมีเวลาบอกเพื่อนๆถึงความสัมพันธ์ของเราสองคนได้อีกนาน แต่ช่วงแรกๆ กูขอได้มั้ย ขอให้พวกเราได้เรียนรู้ทำความรู้จักกับสังคมที่นี่ให้ดีกว่านี้ก่อน และเมื่อถึงเวลานั้น กูจะเป็นคนบอกคนอื่นๆเอง ว่ามึงกับกูคบกันอยู่” กราฟบอกออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง โจมองหน้ากราฟนิ่งๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วสวมกอดกราฟเอาไว้ กราฟเองก็กอดโจกลับไปเช่นเดียวกัน

 

 

“กูขอโทษ กูรักมึงนะกราฟ กูรักมึง กูถึงอยากแสดงความเป็นเจ้าของ อยากจะประกาศให้คนอื่นๆรู้ ว่ามึงมีเจ้าของแล้ว การที่เราได้มาเรียนรู้อะไรใหม่ๆที่นี่ มันทำให้กูกลัว กลัวว่ามึงจะคิดว่า การที่มึงคบกับกู มันคือเรื่องที่ตัดสินใจผิดพลาด” โจพูดบอกออกมาเสียงเครียด

 

 

“มึงคิดว่ากูไม่กลัวรึไง” กราฟถามกลับไป โจจึงผละออกจากกราฟนิดๆ แต่ก็ยังกอดเอาไว้หลวมๆ

“กูเองก็กลัวว่ามึงจะได้เจออะไรใหม่ๆ แล้วคิดว่ามึงตัดสินใจผิดที่มาชอบกูเหมือนกัน” กราฟพูดบอกออกมาบ้าง โจส่ายหน้าไปมา

 

 

“ไม่มีทาง กูมั่นใจว่ากูคิดไม่ผิดที่คบมึง” โจบอกออกมาทันที กราฟยิ้มออกมานิดๆ

 

 

“กูก็เหมือนกัน มึงรู้มั้ยไอ้โจ อะไรที่จะทำลายความกลัวของเราสองคนได้ดีที่สุด” กราฟถามขึ้น โจนิ่งไปนิด

 

 

“ความเชื่อใจ” ทั้งกราฟและโจพูดออกมาพร้อมกัน ก่อนที่จะยิ้มออกมาด้วยกันทั้งคู่

 

 

“ใช่ ความเชื่อใจของเราสองคน .....กูไม่รู้นะเว้ย ว่าเราจะเจอกับอะไรบ้าง จะมีอุปสรรคอะไรเข้ามามากน้อยแค่ไหน แต่กูมั่นใจ ว่าตราบใดที่มึงกับกูเชื่อใจกัน เชื่อมั่นในกันและกัน เราสองคนก็จะคบกันไปได้อีกนาน” กราฟพูดขึ้น โจถอนหายใจหนักๆ พร้อมกับยกยิ้ม

 

 

“นั่นสินะ กูมัวแต่โกรธ มัวแต่หงุดหงิด เลยคิดถึงเรื่องนี้ไป” โจพูดขึ้น ทำให้กราฟรู้สึกสบายใจขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นว่าคนรักคิดได้

“แต่..” โจพูดเว้นช่วง ทำให้กราฟเลิกคิ้วนิดๆ

 

 

“แต่อะไร” กราฟถามกลับ

 

 

“ถ้าวันหนึ่งเมื่อถึงเวลา มึงต้องบอกเพื่อนๆมึงนะ ว่ามึงกับกูเป็นอะไรกัน” โจย้ำอีกครั้ง กราฟหัวเราะในลำคอ

 

 

“เออๆ” กราฟตอบรับออกมายิ้มๆ รู้สึกโล่งใจที่เคลียกับคนรักได้

 

 

จ๊อกกกก

 

น้ำย่อยให้ท้องของโจดังขึ้นมา ทำให้โจยกมือมาเกาท้ายทอยด้วยความขัดเขิน

 

 

“สัด ตอนแรกถามว่ากินอะไรมั้ย เสือกบอกว่าไม่หิว” กราฟว่าออกมาไม่จริงจังนัก

 

 

“ก็ตอนนั้นกูกำลังหงุดหงิดอยู่นี่หว่า” โจบอกกลับ

 

 

“จะกินอะไรล่ะ มาม่ามั้ย หรือจะลงไปซื้อกินที่ตลาดนัด” กราฟถามกลับไป

 

 

“มาม่าดีกว่า เดี๋ยวกูทำเอง มึงไปอาบน้ำเหอะ” โจพูดบอกก่อนจะหอมแก้มกราฟเน้นๆ แล้วก็กดหอมอยู่อย่างนั้น จนกราฟต้องจิกหัวคนรักออก

 

 

“พอล่ะ ได้ทีล่ะเอาใหญ่” กราฟว่าออกมา ใบหน้าก็ร้อนผ่าว ก่อนจะยื่นหน้าไปหอมแก้มโจบ้าง แล้วรีบคว้าผ้าขนหนูเดินเข้าไปในห้องน้ำทันที ทำให้โจถึงกับยืนยิ้มกว้างเพราะนานๆทีกราฟจะยอมหอมแก้มตนเองก่อนบ้างสักที โจรีบแต่งตัว แล้วออกไปที่ห้องครัว จัดแจงหยิบมาม่าที่ซื้อมาตุนออกมา 4 ห่อ เปิดตู้เย็นดูของสดก็ได้ไข่ 2 ฟอง กะหล่ำปลีครึ่งหัว หมูสับอีกนิดหน่อย โจจัดการต้มมาม่า ใส่ทุกอย่างลงไป แต่ยังไม่ปรุงรสเพิ่มนอกจากใส่เครื่องมาม่าลงไป สักพัก กราฟก็เดินออกมาในชุดกีฬาสำหรับใส่นอน

 

 

“มึงมาปรุงรสดิ” โจพูดขึ้น เพราะเขาชอบให้กราฟปรุงรสพวกมาม่าหรือก๋วยเตี๋ยวให้ตลอด กราฟเดินไปปรุงรสเมื่อชิมจนได้รสที่พอใจแล้วก็ปิดเตาแก๊ส โจยกหม้อมาตั้งไว้ที่โต๊ะญี่ปุ่นเล็กหน้าทีวี โดยมีกราฟถือตะเกียบ ถือช้อน ชามแบ่งและน้ำดื่มออกมาให้ และไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลงอะไรมาก ทั้งสองก็จัดการมาม่าตรงหน้าทันทีด้วยความหิว

“อร่อยว่ะ” โจพูดขึ้นขณะนั่งกินไปด้วย

 

 

“แน่นอน มึงดูด้วยใครปรุง” กราฟพูดโอ่ออกมาอย่างขำๆ

 

 

“ทำไมกูปรุงไม่อร่อยแบบที่มึงปรุงวะ” โจบ่นพึมพำ ปากก็กินไปด้วย

 

 

“มึงคิดไปเองรึเปล่า มึงต้องปรุงทีละนิดไปเรื่อยๆ จนกว่ามึงจะได้รสชาติที่ชอบ เดี๋ยวมันก็อร่อยเองแหละ” กราฟตอบกลับ

 

 

“แต่กูก็เคยปรุงตามสูตรมึงนะ กูจำได้ว่าเวลากินก๋วยเตี๋ยว มึงปรุงอะไรให้กูบ้าง ใส่กี่ช้อน พอกูลองปรุงเองตามที่มึงเคยปรุง มันก็ไม่อร่อยอยู่ดี” โจยังคงบ่นเรื่องนี้อยู่ กราฟส่ายหน้าไปมานิดๆ

 

 

“เออๆ ช่างมัน กินเข้าไปเหอะ” กราฟตัดบท เพื่อให้กินให้เรียบร้อยเสียก่อน พอกินจนหมด ทั้งสองก็ช่วยกันเอาไปล้างที่อ่างล้างจาน โดยที่กราฟล้างน้ำยา โจล้างน้ำเปล่าและเช็ดจาน

 

 

“อ่า กูรู้แล้ว ว่าทำไมมึงถึงปรุงก๋วยเตี๋ยว ปรุงมาม่าให้กูอร่อย” โจพูดขึ้น ทำให้กราฟหันไปมองนิดๆ

 

 

“ทำไมวะ” กราฟถามกลับอย่างสงสัย โจหันมามองหน้ากราฟยิ้มๆ

 

..

..

“คงเป็นเพราะมึงใส่ความรักให้กูลงไปด้วยไง มันถึงได้อร่อยที่สุด” โจพูดขึ้นพร้อมกับยักคิ้วนิดๆ

 

 

 

 

 

 

2   Be   Con

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

ฮิ้วววววว งานหยอดแฟนต้องมา ฮ่าๆๆ

ตอนนี้ก็คงเรื่อยๆนะคร่า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

58 ความคิดเห็น

  1. #2498 hh_9094 (@9094_hh) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 14:59
    โจนายต้องใจเย็นๆนะ
    #2498
    0
  2. วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 13:44
    ทะเลอะกันได้แต่อย่าทะเลาะกันเน้อ แล้วอะไรคือหยอดแฟนคะคุณโจววววววววววววววววววว
    #2316
    0
  3. #1077 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 20:49
    แต่ละมุกของโจนี่นะไม่รู้จะเขินหรือจะหมั่นไส้ดี
    #1077
    0
  4. #786 braben (@sai7) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2558 / 22:54
    เกือบๆ ว่าละโจต้องรมณ์บ่จอยแน่นอน แต่ดีล่ะคุยกันรู้เรื่อง มีอะไรให้เจออีกเย้อออ 5555555 หวานนนเนาะ มีจุ้บๆ ////
    #786
    0
  5. #363 reinaria (@reinaria) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2558 / 06:35
    งานหยอดก็มาาาาาาา
    #363
    0
  6. #321 Zevaress (@anontaporn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 06:24
    เหยยยย เลี่ยนว่ะ 5555 เมื่อไหร่กราฟจะตกลงปลงใจกับโจแบบ เเบบ
    #321
    0
  7. #313 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 22:42
    ง่อวววววว โจหยอดนั้ลล้ากกกก
    #313
    0
  8. #222 smilejaebeer (@smilejaebeer) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 13:27
    งานหยอดแฟนนี้มาเต็มตลอดอ่ะพี่โจ
    #222
    0
  9. #200 Life likes travel (@nlp2112) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 21:16
    ใส่ความรักเข้าไป โอ๊ยอิจ คนมีแฟนชิชะ #โสดแล้วพาล
    #200
    0
  10. #185 พัณณพัฒน์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 14:50
    น้อยๆหน่อยโจแกเริ่มขี้หึงแล้วอนาคตข้างหน้ายังอีกยาวใกล ต้องใช้ความเชื่อใจในกันและกันนะ ตอนท้ายหวานมุ้งมิ้งน่าดู
    #185
    0
  11. #167 PRAEWAiii (@-pearwa-) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 21:11
    กรี๊ดดดดดดด ละมุนเฟ้อร์อะมี๊ ฮรี้ววววววววววว >////<
    #167
    0
  12. #164 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 15:05
    กรั๊สสส หวานซะ ตั้ลร้ากกกกก
    #164
    0
  13. #156 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 20:55
    โจทำแบบนี้กราฟก็เขินแย่เลย
    #156
    0
  14. #130 วิดา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 23:39
    น่ารักทีสุด กรี๊ดๆๆๆ ชอบมากๆค่ะ







    #130
    0
  15. #126 Meenjabin (@m20564) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 11:55
    แน้ งานหยอดแฟนต้องมานะโจ5555555 โอ๊ยอ่านเเล้วนึกถึงชีวิตมหาลัยของตัวเอง นี่ขึ้นปี1เหมือนกันจะเจออะไรบ้างน้อ ขอให้ชีวิตโจกราฟบีมพล(และเรา55555)เจอแต่เรื่องดีๆด้วยเถ๊อออออ สาธุๆๆ
    #126
    0
  16. #125 คยองซู_lovelove (@aimmydek-d) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 01:43
    สัมผัสได้ว่า  สนต้งมาแนวเพื่อนรีกเพื่อนแหง ฮ่า ๆๆๆ
    #125
    0
  17. #122 Reprayz (@pkriamyz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 22:51
    เขินมากกก คู่นี้น่าร้ากกก
    #122
    0
  18. #121 Hashi_Bee (@Hashi_Bee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 02:47
    โอ้ยหยอดตลอดจิกหมอนตามจ้าน่ารักจิงๆ
    #121
    0
  19. #120 นู๋แนน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 13:37
    งานหยอดต้องมา 5555

    หวานได้อีกนะคู่นี้อะ
    #120
    0
  20. #119 EarthMayer (@earth0118) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 06:43
    สัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างในตัวสน - -"
    #119
    0
  21. #118 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 03:36
    อ๊วกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยย
    เล่นแบบนี้เลยอ่ะ
    เลี่ยนได้อีก
    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #118
    0
  22. #117 Kana_G-tsu (@lllllalllllboo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 03:16
    หวานกันซะ หยอดกรรไปถึงไหนเนี่ย เขินเลยยยยยย -////- น่ารักจังโลยยยยยยย
    #117
    0
  23. #116 เมียอาลู๋ (@nutluky12) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 20:59
    ถ้าจะปล่อยมุขขนาดนี้ ฆ่าคนโสดไม่ง่ายกว่าเหรอ T^T
    #116
    0
  24. #114 Felinonajang (@Felinonajang) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 20:18
    น้ำเน่าจริงๆเลยโจ ฮ่าๆ
    #114
    0
  25. #113 nam-Sriyaphai (@nam6530) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 20:14
    ครั้งที่แล้ว เพิ่งบอกมี๊ ไม่มีอิมเมจให้จิ้นเหรอ? มี๊ให้มาเลยอ่ะตอนนี้ รักมี๊อ่ะ//จุ๊บๆ (ดีใจที่มี๊อ่านเม้นรีดฯ หรือฟลุ๊คว่ะ)
    #113
    0