บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,229 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,282 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    104

    Overall
    244,229

ตอนที่ 33 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [ภาคิน X พระพาย]......14 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3745
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    7 ส.ค. 58




บทเรียนรัก นักกีฬา  [ภาคิน X พระพาย] ตอนที่ 14

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

“พระพาย!” เสียงของภาคินดังขึ้น พร้อมกับปฏิกิริยาที่ไวทำให้ภาคินพุ่งมารับพระพายที่กำลังจะตกต้นไม้ได้อย่างรวดเร็ว

 

 

พลั่ก..

 

ภาคินรับพระพายเอาไว้ได้ แต่ตัวก็ล้มลงไปนอนที่พื้นดินเพราะแรงกระแทก ภาคินกอดพระพายเอาไว้แน่นเพื่อไม่ให้เด็กหนุ่มเจ็บตัว ทำให้ตัวของพระพายเกยอยู่บนตัวของภาคิน โดยที่ใบหน้าซุกอยู่ที่หน้าอกแกร่ง  พระพายหลับตาแน่นเพราะคิดว่าตนเองต้องตกพื้นแน่ๆ แต่ก็ไม่รู้สึกถึงความเจ็บแต่อย่างไร พระพายลืมตาขึ้นมา ก็รู้ว่าตนเองปลอดภัย

“ตัวหนักใช่เล่นเลยนะ” เสียงของภาคินพูดขึ้น ทำให้พระพายเงยหน้ามองภาคินนิดๆ สายตาของภาคินกำลังจ้องมองมาที่พระพายอยู่พอดี ทำให้พระพายหัวใจเต้นระรัว เมื่ออยู่ในอ้อมกอดของภาคินแบบนี้ แถมยังแนบชิดกันมากด้วย

“ตกลงว่าเราจะนอนเล่นกันตรงนี้งั้นเหรอ” ภาคินถามออกมาอีก ทำให้พระพายรู้สึกตัวขึ้นมาได้ว่าตนเองนอนทับภาคินอยู่ เด็กหนุ่มรีบขยับลุกนั่งทันที

 

 

“ขะ..ขอโทษครับ พี่ภาคินเจ็บตรงไหนบ้างรึเปล่า” พระพายรีบถามภาคินด้วยความเป็นห่วง พร้อมกับช่วยดึงภาคินให้ลุกนั่งด้วย

“อ๊ะ แขนพี่ภาคินเลือดออกด้วยครับ พี่ภาคินเจ็บมั้ยครับ” พระพายถามออกมาด้วยความรู้สึกผิด แขนของภาคินเป็นรอยครูดยาวประมาณ 3 นิ้ว ตั้งแต่ข้อศอกลงไปและมีเลือดซิบออกมา พระพายจับแขนภาคินด้วยมือที่สั่นเทา ส่วนภาคินก็มองแผลตนเองด้วยสายตานิ่งๆ

 

 

“แผลแค่นี้เอง ไม่เป็นไรหรอก” ภาคินตอบอย่างไม่ใส่ใจ เพราะเห็นว่าไม่ได้เป็นเยอะถึงขั้นต้องเย็บแต่อย่างไร

 

 

“ไม่เป็นไรได้ไงครับ กลับไปทำแผลที่บ้านผมก่อนดีกว่า” พระพายรีบลุกแล้วช่วยประคองภาคินให้ลุกตามขึ้นมา ภาคินยิ้มอ่อนๆ เมื่อเห็นท่าทีเป็นห่วงของพระพาย ทั้งๆที่เขาไม่ได้เป็นอะไรถึงขั้นต้องประคองสักนิด พระพายจับมือภาคินด้วยความลืมตัว แล้วพาภาคินเดินกลับบ้านตนเองทันที

“แม่ครับ กล่องยาของบ้านเราอยู่ไหน” พระพายส่งเสียงถามแม่ตนเองทันที

 

 

“อยู่ในตู้หน้าทีวีน่ะ มีอะไรรึเปล่า” แม่ถามกลับ พระพายหันมาหาภาคิน

 

 

“พี่ภาคินนั่งรอที่นี่ก่อนนะครับ” พระพายพูดกับชายหนุ่มภาคินพยักหน้ารับ ก่อนจะนั่งลงที่แคร่ ส่วนพระพายก็รีบวิ่งเข้าไปในบ้านตนเองอย่างรวดเร็ว

 

 

“เป็นอะไรเหรอภาคิน” แม่ของพระพายเดินเข้ามาถาม

 

 

“พอดีได้แผลมานิดหน่อยน่ะครับ ความจริงไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกครับ แต่พระพายตกใจมากไปหน่อย” ภาคินพลิกแขนตนเองให้แม่ของพระพายดู แม่ของเด็กหนุ่มยิ้มนิดๆ

 

 

“ลูกชายน้าตื่นตูมสินะ” แม่ของพระพายบอกยิ้มๆ ก่อนที่พระพายจะวิ่งออกมาจากบ้านพร้อมกับกล่องยา พระพายมานั่งข้างๆภาคินทันที

 

 

“เดี๋ยวล้างแผลก่อนนะครับ” พระพายพูดบอก ก่อนจะเอาสำลีชุบน้ำเกลือล้างแผล แล้วค่อยๆล้างไปที่แผลอย่างเบามือ

“ถ้าผมทำแรงไป พี่ภาคินบอกผมได้นะครับ” พระพายพูดขึ้น

 

 

“อืม” ภาคินตอบรับในลำคอ พระพายก็นั่งล้างแผล ใส่ยาให้ภาคินอย่างตั้งใจ โดยมีภาคินนั่งมองเงียบๆ สีหน้าของเด็กหนุ่มไม่ดีนัก เพราะกำลังโทษตัวเองที่ทำให้ภาคินเจ็บตัวแบบนี้

 

 

“ไม่ต้องปิดแผลหรอกนะครับ ให้มันแห้งเร็วๆ” พระพายพูดบอก ก่อนจะเงยหน้ามามองภาคิน ก็เห็นว่าภาคินนั่งมองตนเองอยู่ก่อนแล้วด้วยสายตานิ่งๆ สายตาของภาคิน ทำให้พระพายร้อนหน้าวูบวาบแปลกๆ ก่อนที่พระพายจะก้มหน้าหลบสายตาของภาคิน แล้วแสร้งเก็บยาลงกล่อง

“เสร็จแล้วครับ” พระพายพูดบอกออกมา ก่อนจะรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอของภาคินเบาๆ

 

 

“ขอบใจนะ” ภาคินตอบกลับมา ทำให้พระพายคิดว่าตนเองคงหูฝาดไป

 

 

“แล้วไปทำท่าไหนถึงได้แผลมาล่ะ” แม่ของพระพายเดินเข้ามาถามอีกครั้ง

 

 

“พายตกต้นไม้น่ะแม่ พี่ภาคินมารับเอาไว้” พระพายบอกแม่ตนเองเสียงอ่อย

 

 

“ซนจังนะเรา ไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ” แม่ของพระพายตำหนิลูกตนเองไม่จริงจังนัก เพราะริมฝีปากก็คลี่ยิ้มอยู่ตลอด

 

 

“พระพายซนมากเหรอครับ” ภาคินหันไปถามแม่ของเด็กหนุ่ม

 

 

“ใช่จ่ะ เห็นตัวเล็กๆแบบนี้ ซนเหมือนลูกลิงเลยล่ะ ชอบชวนเจ้าเพลินไปเล่นในสวนบ่อยๆ กลับออกมาได้แผลมาตลอด โดนตาดุประจำ แถมเรื่องดื้อน่ะก็ที่หนึ่ง” แม่ของพระพายเผาลูกตัวเองอย่างขำๆ

 

 

“แม่อ่ะ พายไม่ได้ดื้อสักหน่อย” พระพายบอกแม่ตนเองเสียงอ้อมแอ้ม รู้สึกเขินภาคินขึ้นมาไม่น้อย

 

 

“เรื่องดื้อ ผมเห็นด้วยนะครับ แต่เรื่องซนก็พึ่งได้เห็นวันนี้” ภาคินพูดบอกออกมา ทำให้พระพายมองหน้าภาคินตาโต

 

 

“พี่ภาคิน ผมไม่ได้ดื้อนะ” พระพายเถียงออกมาเสียงติดงอนนิดๆ ด้วยความลืมตัว ทำให้แม่ของพระพาย และภาคิน ต่างยิ้มขำออกมา พระพายทำปากขมุบขมิบด้วยความเก้อเขิน

 

 

“ว่าแต่ มีอะไรให้ผมช่วยอีกมั้ยครับ” ภาคินถามแม่ของพระพายขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่ทั้งสองจะช่วยแม่ของพระพายทำขนมต่อ จนเวลาล่วงเลยมาถึง 4 โมงเย็น

“เดี๋ยวผมต้องขอลากลับก่อนนะครับ พอดีว่ามีธุระที่บ้านต่อ” ภาคินพูดบอกกับแม่ของพระพาย พระพายทำหน้าจ๋อยนิดๆ เมื่อรู้ว่าภาคินจะกลับแล้ว

 

 

“ขับรถดีๆนะ ขอบคุณมากที่มาช่วยน้าทำขนม อ่อ เอาสาคูไปนึ่งเองที่บ้านมั้ย” แม่ของพระพายถามขึ้น เพราะของถูกเตรียมไว้หมด รอเวลาทำให้สุกเท่านั้น

 

 

“ของซื้อของขาย ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมได้ผักปลังไปแล้วนี่ไงครับ” ภาคินพูดพร้อมกับชูถุงผักปลังในมือ

 

 

“เอาไปเพิ่มอีกนิดละกัน รอน้าแป๊บนะ” แม่ของพระพายบอกยิ้มๆ ก่อนจะเดินแยกไปหยิบกล่อง ส่วนพระพายก็ยืนอยู่กับภาคินที่รถ

 

 

“เดี๋ยวออกไปช่วยลุงขายข้าวใช่มั้ย” ภาคินถามขึ้น

 

 

“ครับ” พระพายตอบเสียงแผ่ว

 

 

“เป็นอะไร” ภาคินถามเสียงนิ่ง

 

 

“ป่ะ..เปล่าครับ แล้วพรุ่งนี้...” พระพายจะถามเรื่องเวลากลับ

 

 

“พรุ่งนี้กลับกรุงเทพพร้อมพี่เลยละกัน ส่วนเรื่องเวลา พี่จะโทรมานัดอีกที คิดว่าไม่น่าจะเกินบ่ายโมง” ภาคินพูดขึ้นเหมือนรู้ ว่าพระพายจะถามอะไร

 

 

“ครับ” พระพายตอบรับ ก่อนจะมองที่แขนของภาคิน

“อย่าลืมใส่ยาแล้วก็ทำความสะอาดแผลด้วยนะครับ” พระพายกำชับขึ้นมา ภาคินมองแผลที่แขนตนเอง

 

 

“เราทำให้พี่เจ็บตัวใช่มั้ย” ภาคินถามขึ้น พระพายหน้าหม่นลงทันที

 

 

“ครับ” เด็กหนุ่มตอบเสียงอ่อย

 

 

“งั้นเราก็รับหน้าที่ทำแผลแล้วก็ใส่ยาให้พี่ด้วยละกัน ตกลงมั้ย” ภาคินพูดขึ้น ทำให้พระพายเงยหน้ามามองอย่างแปลกใจ  แต่ก็พยักหน้ารับไปแล้วโดยอัตโนมัติ ไม่นานแม่ของพระพายก็เดินกลับเข้ามาพร้อมกับกล่องใส่สาคู

 

 

“ให้ป้าสาลี่นึ่งให้ก็ได้ค่ะ ป้าแกทำเป็น” แม่ของพระพายพูดบอก ภาคินยกมือไหว้ก่อนจะรับกล่องจากแม่ของพระพายมาถือเอาไว้

 

 

“ขอบคุณมากนะครับ เอาไว้ ผมจะมาเยี่ยมใหม่” ภาคินตอบกลับ ก่อนจะหันมายิ้มให้พระพายเล็กน้อย แล้วขึ้นไปนั่งบนรถ ภาคินวางกล่องขนมกับผักปลัง ไว้ที่เบาะข้างคนขับ พระพายเดินไปเปิดประตูรั้วให้ ภาคินขับรถออก ไปพร้อมกับเปิดกระจกรถลงมา

“เจอกันพรุ่งนี้นะ” ภาคินพูดบอกกับพระพาย เด็กหนุ่มพยักหน้ารับยิ้มๆ

 

 

“ครับ ขับรถดีๆนะครับ..ถ้ากลับ..เอ่อ..” พระพายอยากจะบอกภาคินว่า ถ้ากลับถึงบ้านให้ส่งข้อความหรือโทรมาบอกกันบ้าง แต่ก็ต้องชะงักเมื่อนึกได้ว่าตนเองไม่มีสิทธิ์ไปเรียกร้องอะไรแบบนั้น ภาคินยกยิ้มนิดๆ ก่อนจะขับรถออกไปโดยไม่ได้พูดอะไร พระพายมองตามหลังรถของภาคินพร้อมกับถอนหายใจเบาๆ แล้วปิดประตูรั้วเดินเข้าไปหาแม่ตนเองทันที

..

..

..

..

“ภาคินขับรถไม่นานนักก็กลับมาถึงบ้าน ยังไม่มีแขกมา ภาคินลงจากรถก็หยิบของ แล้วเดินลงจากรถไปที่ครัว

 

 

“อ่า กลับมาแล้วเหรอคะคุณภาคิน” เสียงป้าสาลี่ทักขึ้น เมื่อเห็นภาคินเดินเข้ามา

 

 

“ป้าสาลี่ครับ นี่สาคูร้านที่ม๊าชอบ แต่เค้ายังไม่ได้นึ่งนะครับ เราต้องมานึ่งเอง ยังไงรบกวนป้านึ่งจัดให้ม๊าด้วยนะครับ” ภาคินพูดขึ้น พร้อมกับส่งกล่องสาคูให้ป้าสาลี่

 

 

“แล้วคุณภาคินไปเอามาจากไหนคะเนี่ย” ป้าสาลี่ถามอย่างแปลกใจ

 

 

“ผมไปช่วยเค้าทำขนมมาครับ เค้าเลยใส่กล่องเอามาให้” ภาคินตอบกลับ ก่อนจะส่งถุงผักปลังให้อีกอย่าง

“ฝากแช่ผักปลังในตู้เย็นไว้ก่อนนะครับ ผมจะเอากลับไปกินที่กรุงเทพฯพรุ่งนี้” ภาคินตอบกลับมา ป้าสาลี่ก็รับเอาไว้ยิ้มๆ

“แล้วมื้อเย็น เค้าให้ตั้งโต๊ะกี่โมงครับ” ภาคินถามป้าสาลี่อีกครั้ง

 

 

“ห้าโมงครึ่งค่ะ” ป้าสาลี่ตอบกลับ ภาคินพยักหน้ารับรู้

 

 

“ยังไง ถ้าตั้งโต๊ะแล้ว รบกวนขึ้นไปตามผมบนห้องด้วยนะครับ” ภาคินบอกกับป้าสาลี่ ก่อนจะเดินแยกเข้าไปในบ้านของตนเอง ยังดีที่เข้าไปในบ้านแล้วไม่เจอใคร ภาคินจึงเดินขึ้นไปบนห้องตนเองได้อย่างสบายใจ เมื่อเข้าไปในห้อง ภาคินก็เดินไปนั่งที่ปลายเตียง แล้วหยิบโทรศัพท์ออกมา ทำไมเขาจะไม่รู้ว่า พระพายจะพูดอะไร ก่อนที่เขาจะขับรถออกมาจากบ้านของพระพาย ภาคินกดโทรศัพท์ออกไปหาเด็กหนุ่มทันที

 

 

(“คะ..ครับ พี่ภาคิน”) เสียงตื่นเต้นจากปลายสาย ทำให้ภาคินยิ้มออกมาน้อยๆ

 

 

“พี่กลับถึงบ้านแล้วนะ” ภาคินพูดขึ้น และเดาได้เลยว่าตอนนี้พระพายจะมีสีหน้ายังไง

 

 

(“ครับ..ครับ...เอ่อ...แล้วสาคูล่ะครับ”) ภาคินอยากจะหัวเราะออกมาดังๆ เมื่อได้ยินคำถามของพระพาย ซึ่งเขาก็เดาได้อีกนั่นแหละ ว่าพระพายไม่รู้จะชวนเขาคุยอะไร จึงถามเรื่องขนมขึ้นมา

 

 

“ให้ป้าสาลี่เตรียมนึ่งให้ม๊าพี่แล้วล่ะ” ภาคินตอบกลับด้วยน้ำเสียงปกติ ซึ่งเป็นเรื่องธรรมดาของภาคิน เขาไม่ใช่คนพูดมากแต่อย่างไร และไม่ค่อยแสดงออกถึงอารมณ์อะไรมากนัก

 

 

(“อ่อ..ครับ..แล้ว เอ่อ แล้วพี่ภาคินจะทำอะไรต่อเหรอครับ”) พระพายถามออกมาอีก

 

 

“พี่ว่าจะนอนพักสักหน่อย รอกินข้าวเย็นพร้อมม๊าน่ะ” ภาคินตอบกลับ แล้วเดาล่วงหน้าได้เลยว่า พระพายจะต้องวางสายแน่นอน

 

 

(“งั้นผมไม่รบกวนพี่ภาคินแล้วล่ะครับ พี่ภาคินพักผ่อนเถอะนะครับ ขอบคุณนะครับที่โทรมาบอกผม”) พระพายพูดกลับไป ภาคินยิ้มนิดๆ ทั้งๆที่พระพายก็รู้ว่าภาคินเป็นคนโทรไป แต่ก็ยังคิดว่าตนเองรบกวนภาคินอยู่ดี

 

 

“ครับ งั้นแค่นี้นะ” ภาคินตอบกลับ ก่อนที่พระพายจะรับคำแล้วตัดสายไป ภาคินยิ้มออกมาน้อยๆ ก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียง ภาคินนอนคิดเรื่องนั้นเรื่องนี้ไปเรื่อย จนเคลิ้มหลับไป

 

 

ก๊อกๆๆ

 

เสียงเคาะประตูห้องของภาคินดังขึ้น ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา ก่อนจะลุกไปเปิดประตูห้องตนเอง แล้วถอนหายใจเบาๆ

“มีอะไร จี แล้วขึ้นมาทำไม” ภาคินถามกลับเสียงเรียบ

 

 

 

++++++++++++++++++++++++ 50% ++++++++++++++++++++++++++

 

 

“ป๊ากับม๊านาย ให้ชั้นขึ้นมาตามน่ะสิ ได้เวลากินข้าวเย็นแล้ว”  หญิงสาวบอกยิ้มๆ ภาคินพยักหน้ารับ

 

 

“อืม เดี๋ยวตามลงไป” ภาคินพูดบอกก่อนจะปิดประตูห้อง แล้วเดินไปล้างหน้าในห้องน้ำ โดยไม่ได้สนใจว่าหญิงสาวจะว่ายังไง เมื่อล้างหน้าเรียบร้อย ภาคินก็เดินออกมาจากห้อง แล้วลงไปรวมกับคนอื่นๆที่ห้องทานอาหาร ซึ่งตอนนี้ครอบครัวของจีและของภาคินนั่งประจำที่กันแล้ว

 

 

“สวัสดีครับคุณอา” ภาคินยกมือไหว้พ่อแม่ของหญิงสาว

 

 

“ไงภาคิน ไม่ค่อยได้เห็นหน้าเห็นตาสักเท่าไรเลยนะ” พ่อของหญิงสาวทักขึ้นยิ้มๆ

 

 

“ก็คินเค้าทำกิจกรรมเยอะน่ะสิคะพ่อ ถึงไม่ค่อยได้กลับบ้าน” จีตอบออกมายิ้มๆ

 

 

“หึ มันไม่อยากกลับมาเหยียบที่นี่เองมากกว่ามั้ง” ภากรพูดขัดขึ้นมา จนแม่ของชายหนุ่มต้องจับแขนลูกชายคนโตเพื่อปรามไม่ให้ทะเลาะต่อหน้าแขก ภาคินเองก็ไม่ตอบโต้อะไร

 

 

“เมื่อวานขอบคุณภาคินมากนะ ที่ขับรถพาจีกลับมาบ้านด้วย” แม่ของหญิงสาวพูดขึ้นบ้าง

 

 

“ไม่เป็นไรครับ” ภาคินตอบกลับ

 

 

“ผมว่าเราทานอาหารกันเลยดีกว่า” พ่อของภาคินพูดขึ้น โดยที่พ่อของภาคินนั่งหัวโต๊ะ ครอบครัวของจีนั่งฝั่งซ้ายมือของพ่อภาคิน เรียงจาก พ่อ แม่ของหญิงสาว และจี ส่วนทางขวามือก็เป็น ภากร แม่ และภาคิน โดยที่ภาคินนั่งตรงกันข้ามกับหญิงสาว

 

 

“คิน ตักผัดบล็อกโครี่ให้จีหน่อยสิลูก” แม่ของชายหนุ่มพูดขึ้น ภาคินเงยหน้ามองแม่ตนเอง และมองหญิงสาวนิดๆ  ก่อนจะเลื่อนจานกุ้งผัดบล็อกโครี่ ไปไว้ใกล้ๆหญิงสาว

 

 

“ตลอดเลยนะ บริการกันหน่อยก็ไม่ได้” จีว่าออกมาเสียงกระเง้ากระงอด เพราะภาคินไม่ได้ตักให้แต่เลื่อนจานให้หญิงสาวตักเอง

 

 

“มือก็มี” ภาคินบอกกลับเสียงเรียบ อาจจะเป็นเพราะเป็นเพื่อนกันมานาน ภาคินจึงเป็นกันเองกับหญิงสาว

 

 

“แกพูดแบบนั้นกับจีได้ไง น้องเป็นผู้หญิงนะไอ้คิน เดี๋ยวพี่ตักให้เองจี” ภากรพูดต่อว่าน้องชายด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ก่อนจะเอื้อมมือมาตักกับข้าวใส่จานหญิงสาวให้

 

 

“ขอบคุณค่ะพี่กร” หญิงสาวบอกกลับยิ้มๆ พร้อมกับหันมาแลบลิ้นใส่ภาคิน ภาคินถอนหายใจพร้อมกับส่ายหน้าไปมา

 

 

“เรื่องที่มีคนติดต่อมาให้ซื้อที่ริมแม่น้ำนั่น ตกลงได้เรื่องรึเปล่าวิษณุ” พ่อของภาคินถามขึ้นมา ทำให้ภาคินชะงักไปนิด

 

 

“คุณคะ กินข้าวก่อนแล้วค่อยคุยกันก็ได้ค่ะ” แม่ของภาคินปรามสามีตนเองอีกคน พ่อของภาคินพยักหน้ารับ ก่อนจะหยุดคุยเรื่องงาน และหันมากินข้าวกันต่อ

 

 

“คุณรัศคะ มีขนมสาคูด้วยนะคะ จะรับขึ้นโต๊ะด้วยมั้ยคะ” ป้าสาลี่เดินเข้ามาถามแม่ของภาคิน

 

 

“ไปเอามาจากไหน เมื่อเช้ากินหมดแล้วไม่ใช่เหรอ” แม่ของภาคินถามกลับไป

 

 

“คุณภาคินเค้าเอามาน่ะค่ะ แต่เอามาแบบยังไม่ได้นึ่ง ป้าก็เลยเอามานึ่งไว้ให้แล้ว เจ้าเดียวกับที่คุณรัศทานนั่นแหละค่ะ” ป้าสาลี่บอกกลับมาอีก แม่ของชายหนุ่มหันมามองหน้าลูกชายตนเอง

 

 

“คินไปเอามาได้ยังไงน่ะ” แม่ของชายหนุ่มถามอย่างแปลกใจ

 

 

“พอดีผมไปช่วยเค้าทำมาน่ะครับ” ภาคินตอบสั้นๆ

 

 

“หึ มีเวลาว่างมากถึงขั้นไปช่วยคนอื่นเค้าทำขนมเลยรึไงภาคิน” พ่อของภาคินพูดขึ้นมาเสียงขุ่นๆ

 

 

“ก็นิดหน่อยครับ” ภาคินตอบกลับ ทำให้พ่อของเขาไม่พอใจขึ้นมาทันที

“ผมอิ่มแล้ว ขอตัวก่อนนะครับ” ภาคินวางช้อน แล้วลุกขึ้นยืน พร้อมกับขอโทษพ่อแม่ของหญิงสาว เขาไม่อาจนั่งอยู่ต่อได้ เพราะอาจจะได้ปะทะคารมกับพ่อตนเองให้ขายหน้าแขกเปล่าๆ

 

 

 

“เอ่อ..เดี๋ยวจีขอตัวไปคุยกับคินก่อนนะคะ” หญิงสาวพูดขึ้นมาบ้าง ก่อนจะเดินตามภาคินออกไปหน้าบ้าน ภาคินเดินมานั่งเล่นที่ซุ้มต้นไม้ที่สวนหน้าบ้าน

“ยังไม่ดีกับคุณลุงอีกเหรอคิน” จีถามเสียงจริงจัง ก่อนจะนั่งลงข้างๆภาคิน

 

 

“คิดว่าไงล่ะ” ภาคินตอบกลับ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเล่น

 

 

“ชั้นก็เข้าใจคุณลุงนะ เขาหวังกับคินไว้มาก แล้ว..” จีกำลังจะพูดต่อ

 

 

“เลิกคุยเรื่องนี้เถอะ” ภาคินพูดเสียงนิ่ง ทำให้จีชะงักไปทันที เพราะเมื่อได้ยินน้ำเสียงแบบนี้แปลว่าห้ามใครเข้ามายุ่งในเรื่องนี้เด็ดขาด

 

 

“เฮ้อ นายนี่นะ ว่าแต่ เมื่อวานตอนมืดชั้นโทรมานายก็ไม่รับ ส่งไลน์มานายก็ไม่ตอบ” จีพูดถามขึ้นมาเมื่อนึกได้

 

 

“นอน” ภาคินตอบสั้นๆ ก่อนจะส่งข้อความไลน์ไปหาใครบางคน

 

 

“ไอ้เรารึก็เป็นห่วง แล้ววันนี้ไปไหนมาอ่ะ” จีถามต่อ

 

 

ตึ้ง..

เสียงข้อความไลน์ของภาคินดังขึ้น ทำให้จีชะงัก ภาคินกดอ่าน ก่อนจะยกยิ้มนิดๆ โดยมีหญิงสาวนั่งมองอย่างสังเกต

 

 

“ผิดปกตินะ” หญิงสาวพูดขึ้นเมื่อภาคินกดส่งข้อความกลับไปอีก ซึ่งหญิงสาวไม่รู้ว่าภาคินคุยกับใครและคุยอะไรกัน

 

 

“ผิดปกติยังไง” ภาคินถามกลับ

 

 

“ก็ปกติ คินไม่ใช่คนที่จะมานั่งเล่นไลน์แบบนี้นี่นา ไหนว่าโทรคุยกันง่ายกว่ามานั่งกดข้อความไง” หญิงสาวพูดขึ้นมา ทำให้ภาคินนิ่งไปนิด

 

 

“นั่นสินะ” ภาคินตอบกลับ ก่อนจะกดโทรศัพท์โทรออก

“ขอตัวคุยโทรศัพท์แป๊บนะ” ภาคินหันมาพูดกับหญิงสาว ก่อนจะเดินเลี่ยงไปอีกทาง ทำให้หญิงสาวมองตามด้วยความอยากรู้ ว่าภาคินคุยกับใคร

 

 

(“ครับ พี่ภาคิน”) เสียงของพระพายดังขึ้น

 

 

“ช่วยลุงจัดร้านเสร็จรึยัง” ภาคินถามกลับไป เพราะตอนแรกเขาส่งข้อความไปถามพระพายว่า ทำอะไรอยู่ พระพายก็ตอบกลับมาว่า ช่วยลุงจัดร้าน ใกล้จะเสร็จแล้ว

 

 

(“เสร็จพอดีเลยครับ เดี๋ยวจะเช็ดโต๊ะอีกหน่อย พี่ภาคินมีอะไรรึเปล่าครับ”) พระพายถามกลับมา

 

 

“จะขายถึงกี่ทุ่ม” ภาคินถามกลับ

 

 

(“คงอยู่ช่วยจนเก็บร้านเลยน่ะครับ น่าจะประมาณเที่ยงคืน”) พระพายตอบกลับมา

 

 

“อืม..ไม่มีอะไร แค่โทรมาถามดู เราช่วยลุงไปก่อนเถอะ” ภาคินพูดตัดบท พระพายตอบรับกลับมาก่อนจะวางสายไป ภาคินยืนอยู่กับที่นิ่งๆ สักพักก็เดินกลับมาที่หญิงสาวที่นั่งรออยู่ที่เดิม

“ก่อนหน้านี้เธอถามอะไรชั้นนะจี” ภาคินถามขึ้นเมื่อนึกได้

 

 

“ชั้นถามว่า วันนี้นายไปไหนมา” จีถามกลับอีกครั้ง

 

 

“ไปช่วยงานบ้านรุ่นน้องมา” ภาคินตอบด้วยน้ำเสียงปกติ หญิงสาวขมวดคิ้วนิดๆ

 

 

“รุ่นน้องคนไหน คนที่ติดรถคินกลับมาด้วยน่ะเหรอ” หญิงสาวถามออกมาอีก ภาคินพยักหน้ารับ หญิงสาวนั่งเงียบไปนิด

“คิน รู้ใช่มั้ยว่าพ่อแม่ของเรา...” จีกำลังจะถามบางอย่างขึ้นมา

 

 

“เธอรู้มั้ย ว่าพ่อของเธอกำลังจะซื้อที่แถวไหน” ภาคินถามขัดขึ้นมา ทำให้หญิงสาวชะงักเงียบไปนิด

 

 

“ไม่รู้หรอก ทำไมเหรอ” หญิงสาวถามกลับ ภาคินส่ายหน้าไปมา

 

 

“ไม่มีอะไร แค่สงสัย พรุ่งนี้เธอขับรถกลับเองใช่มั้ย” ภาคินถามขึ้นมาเสียงเรียบ

 

 

“อืม” หญิงสาวตอบรับ ภาคินก็พยักหน้ารับรู้ ก่อนจะลุกยืนอีกครั้ง

 

 

“เข้าไปข้างในบ้านเถอะ ชั้นจะขึ้นไปอาบน้ำสักหน่อย เธอไปคุยกับพี่ชายชั้นก่อนก็ได้” ภาคินพูดขึ้น ก่อนจะเดินนำหญิงสาวเข้าไปในบ้าน โดยมีหญิงสาวเดินตามพร้อมกับมองแผ่นหลังของภาคินด้วยสายตาครุ่นคิด

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

“แอ่ะ ยิ้มอะไรพี่พาย” เสียงของเพลินแซวขึ้น เมื่อพระพายกำลังเช็ดโต๊ะไปด้วยและยิ้มกว้างไปด้วย

 

 

“ยิ้มอะไร” พระพายถามกลับ

 

 

“ต้องให้เพลินเอากระจกมาให้พี่พายส่องหน้ามั้ยอ่ะ จะได้รู้ว่าตอนนี้ยิ้มจนปากจะฉีกถึงหูแล้ว” เพลินแซวออกมาอีก พระพายเม้มปากนิดๆ

 

 

“ก็..ไม่มีอะไรมากหรอก” พระพายตอบเสียงอ้อมแอ้ม ใบหน้าร้อนเห่อ

 

 

“เมื่อกี้พี่ภาคินโทรมาใช่มั้ยล่ะ” เด็กสาวถามขึ้น พระพายเม้มปากเข้าหากันอย่างเขินๆ แต่ก็พยักหน้ารับ

“ไม่ต้องสงสัยเลย ว่ายิ้มทำไม” เพลินตอบกลับ ก่อนที่พระพายจะนั่งลงที่เก้าอี้ เพลินก็ลากเก้าอี้มนั่งข้างๆพี่ชายตัวเอง

 

 

“พี่ไม่เข้าใจว่ะเพลิน” พระพายพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ติดกังวลนิดๆ

 

 

“ไม่เข้าใจอะไร” เพลินถามกลับอย่างสงสัย

 

 

“ก็ ทำไมอยู่ๆ พี่ภาคินถึงได้เข้ามาอยู่ในโลกของพี่ ทั้งๆที่เมื่อก่อนนี้ไม่มีวี่แวว ว่าพี่จะได้ใกล้ชิดกับพี่ภาคินแบบนี้เลยนะ” พระพายถามออกมาอย่างข้องใจ

 

 

“แล้วไม่ดีเหรอพี่พาย ที่พี่ได้ใกล้ชิดกับคนที่พี่แอบปลื้ม แอบชอบเค้ามาตั้งหลายปีน่ะ” เพลินถามกลับ

 

 

“มันก็ดี แต่มันก็สงสัย” พระพายตอบกลับมาเสียงแผ่ว

 

 

“ถ้าให้เพลินคิดแบบเข้าข้างพี่พายเลยนะ เพลินว่าพี่ภาคินมีใจให้พี่พายชัวร์” เพลินพูดยืนยันออกมา ทำให้พระพายหน้าขึ้นสีระเรื่อ

 

 

“บ้าแล้วเพลิน ไม่มีทางหรอก” พระพายยังคงไม่เชื่อว่าภาคินจะมาชอบตนเองเหมือนที่น้องสาวบอก

 

 

“ทำไมจะไม่มีทาง ไม่งั้นพี่ภาคินจะมาส่ง มารับ มาตามติดพี่พายแบบนี้ทำไม” เพลินถามกลับ พระพายนั่งเงียบไปนิด

 

 

“พี่ภาคินเค้าใจดี เพลินก็รู้ อีกอย่าง พี่ภาคินคงเห็นว่าพี่เป็นรุ่นน้องที่โรงเรียนเก่า แล้วไปเรียนกรุงเทพตัวคนเดียว  เค้าก็คงสงสารพี่ล่ะมั้ง” พระพายตอบกลับตามที่ตนเองคิด

 

 

“นางเอกมากกกกกกกกกก” เพลินพูดเหน็บพี่ชายตัวเอง

 

 

“นางเอกยังไง” พระพายถามกลับไป

 

 

“แหม ก็ความคิดพี่พายน่ะ โคตรนางเอกเลยรู้เปล่า ทำไมไม่คิดเข้าข้างตัวเองบ้างอ่ะพี่พาย แบบว่า มั่นใจไปเลย ว่าพี่ภาคินตามจีบพี่พายอยู่ อะไรแบบนี้น่ะ” เพลินบอกออกมาอย่างขัดใจ

 

 

“แล้วถ้าคิดแบบนั้น แล้วมันไม่ใช่อย่างที่คิดขึ้นมาล่ะ” พระพายถามกลับ ทำให้เพลินชะงักไปนิด

“พี่ไม่อยากเจ็บหนักอ่ะเพลิน แค่ได้เห็น ได้คุยแค่นี้พี่ก็พอใจแล้วจริงๆ” พระพายพูดบอกเสียงแผ่ว

 

 

“แน่ใจนะ ว่านั่นมาจากความรู้สึกจริงๆ” เพลินพูดดักคอพี่ชายตนเองขึ้นมาอีก ทำให้พระพายนั่งเงียบไป

 

 

“ลูกค้าเข้าร้านแล้วเว้ย ลูกสาว หลานชาย รับลูกค้าหน่อย” เสียงพ่อของเพลินดังขึ้น ทำให้ทั้งเพลินและพระพายรีบลุกไปรับลูกค้าทันที ยุติการคุยเรื่องนี้กันไปก่อนอีกตามเคย

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

ภาคินนอนมองนาฬิกาจนถึงเวลา 4 ทุ่ม เขาจึงลุกขึ้นมานั่ง ภาคินขึ้นมานอนบนห้องตั้งแต่ 2 ทุ่มแล้ว ครอบครัวของจีกลับไปตอนทุ่มกว่าๆ ภาคินลุกมาที่ระเบียงห้อง พร้อมกับมองออกไปนอกบริเวณบ้าน ภาคินยืนนิ่งคิดอะไรบางอย่างอยู่สักพัก ก่อนจะตัดสินใจเดินเข้ามาเปลี่ยนเสื้อผ้า และลงไปที่โรงรถ

 

 

“จะไปไหนเหรอคะ” เสียงป้าสาลี่ทักขึ้น

 

 

“จะไปตลาดโต้รุ่งสักหน่อยน่ะครับ” ภาคินตอบกลับยิ้มๆ

 

 

 

 

+++++++++++++++++++++ 100% ++++++++++++++++++++++++++

 

อัพครบร้อยแล้วค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

59 ความคิดเห็น

  1. #1498 sehun-hunhan (@hunhan-sehun) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 16:54
    พี่คิน ตล๊อดดดดดดตลอด ตัวติดกันตลอดดดด
    #1498
    0
  2. #1474 เต็นเทน (@darkpluslight11) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 19:03
    ภาคินชอบพระพายดูแลน้องดีๆน่ะ พระพายน่าทะนุถนอมมาก

    จีจะช่วยภาคินจีบพระพายไหมหรือจะขัดขวาง หืมมมมม

    พี่ภาคินต้องช่วยเรื่องที่ดินของพระพายแน่ๆ
    #1474
    0
  3. #1390 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2558 / 05:20
    แหมมมมมมมม พี่ภาคินคะ ช่วงนี้ตามติดพระพายแทบจะเป็นเงาตามตัวเลยนะ เช้าถึงเย็นถึงแบบนี้ ถ้าไม่คิดอะไรก็อย่าให้ความหวังน้องก็แล้วกัน
    #1390
    0
  4. #1386 Fon Chanoknunt (@fooooon) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 21:36
    กรี๊ดดดดดดดดด นาน นาน เจอ มาด แบบ พี่คินนี่ฟินเลย
    #1386
    0
  5. #1384 ชินโด &คิริโนะ (@apeesada) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 14:11
    จะไปหาพระพายช้ะม้าาาาาาาาา พระพายเทอใสไปละ เชียหนักมากคุ่นี้ พระพายชนะใจภาคินให้ได้นะ เจ๊เชียยุ่วววววว
    #1384
    0
  6. #1383 Teoy0330 (@pimros) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 01:17
    แหน่ะ ตามไปขายข้าวอีก
    #1383
    0
  7. #1382 Black Burn (@freedomink-191) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 00:10
    มาม่าแน่ๆ
    #1382
    0
  8. #1381 Sora_โซระ (@miya2014) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 23:51
    พายจะคิดว่าภาคินเข้าหาเพราะเรื่องที่รึเปล่าถ้ารู่ว่าใครจะซื้อที่ ไม่อยากให้พระพายเสียใจเลยนะ
    #1381
    0
  9. #1380 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 17:40
    ภาคินไปหาพระพายตลอดเลย ดูแลพระพายดีมากๆ
    #1380
    0
  10. วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 14:27
    ไปหาพระพายสิท่า ภาคินเนี่ยการกระทำมาเน้นๆเรย คำพูดน้อย อืมมมมม ชอบพระพายล่ะสิ
    #1378
    0
  11. #1377 Zevaress (@anontaporn) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 07:14
    แหม่ะ ไม่ค่อยเลยภาคินนน นี่ดึกแล้วนะ
    #1377
    0
  12. #1376 viradaya (@viradaya) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 23:26
    พี่คินนนนน จะไปไหนนนน อิอิ
    #1376
    0
  13. #1375 Haruka Fuji (@haruka15) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 22:47
    ไปบ้านน้องทั้งวัน ตอนมืดก็ไปหาอีกโอ้วววว
    พ่อแม่จีจะซื้อที่บ้านพระพายเหรอเนี่ย? 
    #1375
    0
  14. #1373 cipher (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 22:26
    ช่วยจับจีคู่ภากรที
    #1373
    0
  15. #1371 PuiPui (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 20:09
    นี่แม่จีหล่อนอยู่ในยุคปี2015นะคะนาง พ่อแม่เขาคิดก็ปล่อยให้เขาคิดไปแต่นางช่วยมองอะไรตามยุคสมัยหน่อยเถอะ มีตรงไหนขอวพี่คินที่ทำให้นางสามารถมโนตามพ่อแม่ได้บ้างคะ
    #1371
    0
  16. #1370 Gee Catper (@angeza) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 20:09
    จะให้จีหมั่นกับภาคินจริงๆสินะ. แต่เราว่าพี่ภาคินไม่ยอมหรอก. พี่ภาคินรักพระพายนี่นา คึกคึก
    #1370
    0
  17. #1369 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 19:45
    น่อววววววววววว ห้ามใจให้ไปหาไม่ได้ก็งี้อ่ะ กิกิกิกิกิกิ พี่ภาคินน่ารักอ่าาาาาาชอบบบบบ><
    #1369
    0
  18. #1367 Tanee Lov (@baitong_55) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 18:11
    เห็นเค้าลางความวุ่นวายย ภาคินน่ารักก
    #1367
    0
  19. #1366 belmut (@ploy_orawan) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 16:49
    โอ้ยยยยย ภาคิดติดเด็กกกก
    #1366
    0
  20. #1365 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 16:23
    พ่อแม่จีรึป่าวที่จะขอซื่อที่ดินบ้านของพระพาย แหนะ ภาคินจะไปหาพระพายตามที่หัวใจเรียกร้องละสิ คึคึ
    #1365
    0
  21. #1363 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 16:10
    จีคิดอะไรจริงๆด้วย ชอบพี่ภาคินสินะ หึหึ แต่พี่ภาคินเค้าสนใจพระพายนะเออ
    #1363
    0
  22. #1362 คยองซู_lovelove (@aimmydek-d) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 15:52
    พ่อแม่จับจีกับภาคิน จะปรองดองกันแหงเลย :3  มันหมดยุคล้ะนะคะคุณพ่อคุณแม่>< 

    จีก็มีใจแหง ขอแค่อย่าร้ายล้ะกันถ้ารู้ว่าภาคินมีใจให้พาย เอิ้กกก

    พี่ภาคินจะไปหาพระพายแย้ววว><
    #1362
    0
  23. #1361 Hershey'sChoco (@kwang_kevin) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 14:03
    พี่คินจะไปรับพายกลับบ้านใช่ไหม
    #1361
    0
  24. #1360 y.d.za (@yellow-duck) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 12:47
    พี่ภาคินน่ารัก เขินจุงงง แต่เจอจีแล้วอารมณ์เสีย
    #1360
    0
  25. #1359 saiinam (@sainamm) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 11:48
    ทำไมรู้สึกรำคาญจีจังเลย 5555555555555 โดนรวมคือเขินมากแต่พอเจอจีปุ้บรมเสียย555555555
    #1359
    0