บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,197 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,279 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    72

    Overall
    244,197

ตอนที่ 35 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [ภาคิน X พระพาย]......15 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4161
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    15 ส.ค. 58




บทเรียนรัก นักกีฬา  [ภาคิน X พระพาย] ตอนที่ 15

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

“หิวเหรอคะคุณภาคิน ให้ป้าทำอะไรให้ทานมั้ย” ป้าสาลี่ถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง เพราะเมื่อเย็นภาคินทานอาหารเย็นไปนิดเดียว

 

 

“ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมไปหาทานที่ตลาดดีกว่า ป้าสาลี่นอนพักเถอะครับ” ภาคินพูดบอก ก่อนจะเดินไปที่รถ โดยไม่ได้พูดอะไรต่อ คนดูแลบ้านอีกคนเดินไปเปิดประตูรั้วบ้านให้ ภาคินก็เปิดกระจกรถบอกให้อีกฝ่ายนอนได้เลย เพราะจะกลับมาเปิดปิดด้วยตัวเอง ภาคินขับรถไปเรื่อยๆ จนถึงตลาดโต้รุ่ง ที่มีของกินมากมาย เมื่อหาที่จอดรถได้แล้ว ชายหนุ่มก็เดินตรงไปยังร้านๆหนึ่ง

..

..

..

“ลุงสุข มัน 2 กรอบ 1 โต๊ะ 3 ครับ” เสียงของพระพายดังขึ้นพร้อมกับวางรายการที่ลูกค้าสั่ง ให้ลุงตนเองเผื่อลืม แล้วเดินไปตักน้ำแข็งใส่แก้ว ส่วนเพลินก็ช่วยพ่อตนเองตักข้าวอยู่

 

 

“เชิญด้านในครับ อ่าว พ่อหนุ่ม มาหาอะไรกินเหรอ นั่งก่อนๆ” เสียงทักทายของลุงสุข พระพายได้ยินทุกอย่าง แต่ยังไม่ได้หันไปมองเพราะกำลังเตรียมน้ำไปเสริฟอยู่

 

 

“พี่พายๆ” เสียงของเพลินก็เรียกอย่างตื่นเต้น

 

 

“แป๊บหนึ่งเพลิน” พระพายตอบกลับ ด้วยความไม่รู้

 

 

“ให้พี่ช่วยอะไรมั้ย” เสียงทุ้มทางด้านหลัง ทำให้พระพายชะงักไปนิด แล้วรีบหันมามองทันที

 

 

เคร้ง!

 

แก้วอะลูมิเนียมหลุดจากมือแล้วหล่นพื้นด้วยความตกใจขอพระพาย

 

 

“พายเอ๊ย ระวังหน่อย” เสียงของลุงสุขดังขึ้น แต่ไม่ได้ต่อว่าอะไรจริงจังนัก

 

 

“ขะ..ขอโทษครับ” พระพายบอกกลับ และจะก้มไปหยิบแก้ว แต่ภาคินก็หยิบขึ้นมาให้ก่อนแล้ว

 

 

“พี่ทำให้ตกใจงั้นเหรอ” ภาคินถามขึ้น

 

 

“นิดหน่อยครับ เอ่อ แป๊บนะครับพี่ภาคิน” พระพายพูดขึ้น เพราะจะเอาแก้วกับน้ำไปให้ลูกค้า

 

 

“โต๊ะไหน” ภาคินถามขึ้น พระพายทำหน้างง

“แก้วพวกนี้ ของโต๊ะไหน” ภาคินถามออกมาพร้อมกับมองแก้วและขวดน้ำอัดลมที่พระพายเตรียมเอาไว้จะให้ลูกค้า

 

 

“โต๊ะ 3 ครับ” พระพายพูดพร้อมกับมองไปที่โต๊ะของวัยรุ่น 3 คน

 

 

“เดี๋ยวพี่เอาไปให้เอง เราไปรับลูกค้าเถอะ” ภาคินพูดบอก เมื่อมีลูกค้าเดินเข้ามานั่งในร้าน และภาคินไม่ได้รอให้พระพายตอบรับอะไร เขาเดินถือแก้วน้ำและขวดน้ำอัดลม ไปให้โต๊ะ 3 ทันที ส่วนพระพายก็เดินไปรับออเดอร์ลูกค้าใหม่ที่เข้ามา พร้อมกับเอาไปให้ลุง พอจะเดินมาตักน้ำแข็งให้ลูกค้าใหม่ ภาคินก็แย่งทำหน้าที่ไปแล้ว

 

 

“พี่ภาคินมาทำอะไรครับ” พระพายถามออกมาทันที เมื่อมีเวลาว่าง ภาคินนั่งลงที่เก้าอี้ในส่วนของพระพายเอาไว้นั่งพัก

 

 

“มาหาอะไรกิน” ภาคินตอบสั้นๆ

 

 

“แล้วเมื่อเย็น พี่ไม่ได้กินข้าวเหรอครับ” พระพายถามกลับด้วยความสงสัย เพราะภาคินบอกว่าจะกินข้าวเย็นที่บ้านตัวเอง

 

 

“กินไปนิดเดียว แล้วมันหิวขึ้นมาอีกน่ะ ก็เลยจะมาหาอะไรกินสักหน่อย” ภาคินตอบกลับด้วยท่าทีปกติ

 

 

“เอ่อ กินที่นี่มั้ยครับ เดี๋ยวผมไปบอกลุงสุขให้” พระพายรีบเสนอขึ้นมาทันที เพลินเองก็แอบหันมามองพี่ชายตนเองยิ้มๆ

 

 

“อืม เอาอะไรมาให้พี่ก็ได้ เราสั่งมาให้พี่เลยละกัน” ภาคินให้พระพายเลือกแทนตัวเอง พระพายจึงเดินไปสั่งลุงตนเอง ไม่นานนักก็เดินถือจานมาเสริฟให้ภาคิน

“รู้ด้วยเหรอ ว่าพี่ชอบกินข้าวหน้าไก่ไม่เอาหนัง” ภาคินถามกลับ ทำให้พระพายอึกอักเล็กน้อย

 

 

“ก็...เดาเอาน่ะครับ” พระพายตอบเสียงอ้อมแอ้ม เพราะจะให้บอกได้ยังไง ว่าพระพายจำได้ตลอดว่าภาคินชอบกินแบบไหน เพราะตอนสมัยเรียนมัธยม ภาคินก็มักจะมากินข้าวที่ร้านลุงสุขกับเพื่อนๆบ่อยๆ และจะสั่งอยู่อย่างเดียวไม่เคยเปลี่ยน แต่มีช่วงหลังๆที่ภาคินไปเรียนกรุงเทพ ไม่ค่อยได้กลับมากินข้าวที่นี่สักเท่าไรนัก

 

 

“เดาเก่งนะ” ภาคินพูดบอกออกมา ทำให้พระพายใบหน้าขึ้นสีระเรื่อ

 

 

“พี่ภาคินจะรับน้ำอะไรดีครับ” พระพายถามต่อ

 

 

“เดาสิ” ภาคินแกล้งพูดกลับมา  พระพายทำแก้มพองลมนิดๆ อย่างลืมตัว เพราะรู้ว่าภาคินกำลังแกล้งตนเอง

 

 

“งั้นน้ำเปล่าก็แล้วกันนะครับ” พระพายพูดเสียงติดงอนนิดๆ ก่อนจะเดินไปเอาน้ำให้ภาคิน ภาคินยกยิ้มนิดๆ เมื่อเห็นท่าทีงอนๆของเด็กหนุ่ม ไม่นานพระพายก็เดินเอาน้ำมาให้ พร้อมกับเดินไปช่วยลุงของตนเองต่อ แต่พระพายก็หันมามองภาคินเป็นระยะ เผื่อว่าภาคินอยากจะได้อะไรเพิ่มเติม

 

 

“เฮ้ย ไอ้คิน กลับมาเมื่อไรวะ” เสียงทักดังขึ้น ทำให้ภาคินหันไปมอง รวมไปถึงพระพายด้วย พระพาย พอจะจำได้ว่าเป็นเพื่อนสมัยมัธยมของภาคิน

 

 

“กลับมาเมื่อวาน พวกมึงล่ะ” ภาคินถามกลับ เพื่อนของภาคินสามคน เดินเข้ามานั่งตะเดียวกับภาคินด้วย

 

 

“มาเมื่อวานเหมือนกัน กลับมาเที่ยวบ้านว่ะ” เพื่อนของภาคินอีกคนพูดขึ้น

 

 

“มึงนี่ ไม่เปลี่ยนร้านกินจริงๆเลยนะ กูนึกว่ามึงจะลืมน้อง..โอ๊ยย..เหี้ย เตะขากูทำไมเนี่ย โคตรเจ็บ” เพื่อนของภาคินร้องออกมา เมื่อถูกภาคินยกเท้าเตะเข้าที่หน้าแข้งพอดี

 

 

“จะกินอะไร กูเลี้ยง” ภาคินพูดดักขึ้นมา ซึ่งพระพายเองก็ได้ยินที่เพื่อนของภาคินพูดบอก แต่ไม่เข้าใจว่าคุยเรื่องอะไรกัน

 

 

“จริงดิ กินๆ” เพื่อนของภาคินตอบรับทันที ก่อนที่ภาคินจะหันไปหาพระพาย

 

 

“พระพาย สั่งข้าวเพิ่มหน่อย” ภาคินเรียกเด็กหนุ่ม ทำให้เพื่อนๆของภาคินหันไปมองทันที ก่อนจะทำตาโตเมื่อเห็นพระพายยืนอยู่ไม่ไกล ซึ่งตอนแรกพวกเขาไม่ได้สังเกต เพื่อนของภาคินหันมามองหน้าภาคินกับพระพายสลับไปมา

 

 

“พี่ภาคินจะเอาอะไรเพิ่มเหรอครับ” พระพายเดินเข้ามาถาม

 

 

“พวกมึงกินไร” ภาคินหันไปถามเพื่อน ที่ตอนนี้นั่งเงียบ

“เฮ้ย” ภาคินกระตุ้นเพื่อนอีกครั้ง ก่อนที่เพื่อนของเขาทั้งสามคนจะสั่งข้าวที่อยากจะกิน พระพายรับออเดอร์ไปบอกลุง แล้วเดินไปตักน้ำ ส่วนเพื่อนขอภาคินก็พุดคุยกับภาคินกันต่อ เสียงไม่ดังมากนัก พระพายเองอยากจะรู้เหมือนกันว่าคุยอะไรกัน เพราะเพื่อนของภาคินหันมามองพระพายเป็นระยะ

“เรากินอะไรรึยัง” ภาคินถามขึ้น เมื่อพระพายเดินเอาข้าวที่เพื่อนของเขาสั่งไปมาเสริฟให้

 

 

“ยังครับ เดี๋ยวค่อยกินตอนเก็บร้านทีเดียว” พระพายตอบกลับ

 

 

“สั่งข้าวหน่อยครับ” เสียงของลูกค้าหนุ่มอีกโต๊ะดังขึ้น พระพายจึงเดินไปรับออเดอร์ ซึ่งเป็นชายหนุ่มหน้าตาดีสองคน

 

 

“รับอะไรดีครับ” พระพายถามขึ้น ชายหนุ่มทั้งสองมองพระพายยิ้มๆ

 

 

“รับพ่อค้าได้รึเปล่าครับ” อีกฝ่ายถามกลับมา ทำให้พระพายชะงักไปนิด

 

 

“จะรับลุงของผมงั้นเหรอครับ เดี๋ยวผมบอกให้นะครับ” พระพายตอบกลับไป เพราะรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังหาเรื่องแซวตนเอง

 

 

“ไม่ใช่ พี่หมายถึงน้องน่ะครับ” อีกฝ่ายตอบกลับมายิ้มๆ

 

 

“ที่นี่ขายข้าวนะครับ” พระพายตอบเสียงนิ่ง เริ่มไม่พอใจชายหนุ่มทั้งสอง ซึ่งถ้าคำพูดนี้ออกมาจากปากของภาคิน พระพายเชื่อว่าตนเองต้องยืนม้วนแน่ๆ แต่พอออกจากปากของคนที่ตนเองไม่รู้จักและไม่สนใจ พระพายเลยรู้สึกไม่ชอบใจสักเท่าไร

 

 

“เดี๋ยวพี่รับออเดอร์เอง” เสียงของภาคินพูดขึ้น ทำให้พระพายหันไปมอง

 

 

“แต่..” พระพายจะค้าน เพราะภาคินเป็นลูกค้าเหมือนกัน ถึงจะไม่ใช่ลูกค้า พระพายก็ไม่กล้าใช้ชายหนุ่มอยู่ดี

 

 

“พี่รับเอง เราไปตักน้ำเถอะ” ภาคินตอบกลับ พร้อมกับมองพระพายด้วยสายตาดุๆ เป็นการบังคับกลายๆ พระพายพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินเลี่ยงไปทางที่วางแก้วน้ำ ส่วนภาคินก็รับหน้าที่รับออเดอร์จากชายหนุ่มทั้งสอง ซึ่งทั้งสองก็ยอมสั่งข้าวกับภาคินแต่โดยดี แถมยังทำหน้าที่เสริฟให้อีกด้วย จนลุงสุขงงเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ว่าหรือถามอะไร

 

 

“พาย เอาข้าวไปกินก่อน” เสียงของลุงสุขเรียกดังขึ้นเมื่อเห็นว่าลูกค้าเว้นช่วงแล้ว

 

 

“กินตอนปิดร้านก็ได้ครับลุง” พระพายตอบลุงกลับไป

 

 

“มาเอาไปกินเลย นั่งกินกับพวกพี่ๆเค้าก็ได้ เป็นรุ่นพี่พระพายกันทั้งหมดเลยใช่มั้ยเนี่ย” ลุงสุขถามขึ้น

 

 

“ครับ” เพื่อนๆของภาคินตอบรับออกมาในทันที ก่อนที่พระพายจะเดินไปหยิบจานข้าวของตนเองที่ลุงทำเตรียมไว้ให้

 

 

“ของเพลินล่ะ” พระพายถามน้องสาวตนเอง

 

 

“เพลินไม่กินดึกๆ เดี๋ยวอ้วน” เด็กสาวตอบยิ้มๆ พระพายจึงเดินถือจานไปที่โต๊ะของภาคิน

 

 

“นั่งสิ” ภาคินพูดบอกพร้อมกับขยับเก้าอี้ให้พระพายนั่งที่เก้าอี้ข้างๆตนเอง พระพายก็นั่งแต่โดยดี พระพายแปลกใจกับรอยยิ้มของเพื่อนๆของภาคินเป็นอย่างมาก แต่ก็ไม่กล้าถามอะไรออกมา พระพายจำได้ว่ากลุ่มนี้เป็นกลุ่มเพื่อนสนิทของภาคินเช่นเดียวกัน พระพายนั่งกินไปเรื่อยๆ ก็ฟังเพื่อนๆของภาคินพูดคุยซักถามสารทุกข์สุกดิบกันไปเรื่อย พอกินกันอิ่มแล้ว ภาคินก็อาสาจ่ายเงินเอง เพื่อนๆของภาคินก็จะขอตัวกลับกันก่อน

 

 

“เอาไว้มีข่าวดี ก็ช่วยกริ๊งกร๊างบอกเพื่อนๆบ้างนะเว้ย” เพื่อนๆของภาคินพูดขึ้นยิ้มๆ

 

 

“รีบกลับเหอะพวกมึง” ภาคินไล่เพื่อนตนเอง เพื่อนๆก็ส่งยิ้มเลยมาให้พระพายด้วย ก่อนจะพากันเดินออกไปจากร้าน

 

 

“แล้วพี่ภาคินจะกลับตอนไหนเหรอครับ” พระพายถามขึ้นด้วยความอยากรู้ ภาคินเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ

 

 

“ไล่?” ภาคินแกล้งถามสั้นๆ พระพายรีบส่ายหน้าไปมาทันที

 

 

“ไม่ได้ไล่ครับ คือ..ก็เห็นว่าพี่ภาคินกินอิ่มแล้ว..ก็นึกว่าจะกลับเลย” พระพายบอกเสียงอ้อมแอ้ม

 

 

“พี่ยังไม่ง่วงนอน เดี๋ยวนั่งเล่นรอช่วยเรากับลุงเก็บร้านก่อนละกัน แล้วค่อยกลับ” ภาคินพูดบอกออกมา ทำให้พระพายตาโต

 

 

“ช่วยผมเก็บร้านเหรอครับ” พระพายถามย้ำ ภาคินพยักหน้ารับ

“ผมว่าอย่าดีกว่าครับ ลำบากพี่ภาคินเปล่าๆ” พระพายบอกออกมาอย่างเกรงใจ

 

 

“พี่ยังไม่ได้พูดเลยว่าลำบาก ทำไมถึงคิดแทนพี่ซะล่ะ” ภาคินถามกลับ ทำให้พระพายเงียบไปนิด

“ปกติมาช่วยลุงขายข้าว แล้วโดนจีบบ่อยมั้ย” ภาคินถามขึ้นมา ทำให้พระพายหน้าเหวอไปนิด

 

 

“อะไรนะครับ โดนจีบงั้นเหรอ?” พระพายถามออกมาอย่างตกใจ กับคำถามของภาคิน

 

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++++ 50% +++++++++++++++++++++++++++++

 

“ใช่” ภาคินตอบกลับ

 

 

“ใครจะจีบผมล่ะครับพี่ภาคิน” พระพายพูดขึ้นพร้อมกับหัวเราะเบาๆ เพราะคิดว่าเรื่องนี้มันเป็นเรื่องน่าขำเสียมากกว่า

 

 

“อย่างสองคนก่อนหน้านี้ เรารู้ตัวมั้ย ว่าโดนจีบอยู่” ภาคินถามขึ้นมาอีกด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทำให้พระพายนิ่งไปนิด ไม่เข้าใจว่าทำไมภาคินแลดูเครียดในเรื่องนี้ ในขณะที่หัวใจก็รู้สึกวูบไหวอยู่ลึกๆ แอบหวังบางอย่างอยู่ภายใน

 

 

“เค้าก็แค่แซวเล่นน่ะครับ” พระพายตอบไม่เต็มเสียงนัก ภาคินส่ายหน้าไปมา

 

 

“เรานี่นะ ทำไมมองคนในแง่ดีตลอดเลย หืม” ภาคินว่ากึ่งดุ

 

 

“ผมก็ไม่ได้มองทุกคนในแง่ดีไปซะหมดหรอกครับ พี่ภาคินพูดเหมือนผมมองคนไม่ออก” พระพายพูดเสียงอ่อยๆ

 

 

“เรากำลังจะบอกว่า เรามองคนออกงั้นเหรอ” ภาคินถามย้ำ พร้อมกับมองหน้าพระพายนิ่งๆ ทำให้พระพายต้องหลบสายตาภาคิน

 

 

“ก็ประมาณนั้นครับ” พระพายตอบเสียงอ้อมแอ้ม

 

 

“งั้นมองออกมั้ย ว่าพี่คิดอะไร” ภาคินถามต่อ หัวใจพระพายเต้นระรัว เมื่อได้ยินคำถามจากร่างสูง พอจะลองมองสายตาของภาคิน ก็ไม่กล้าสักที

 

 

“ผมก็ไม่ได้มองออกไปทุกคนนี่ครับ แต่ผมรู้ว่าพี่ภาคินมาดี ไม่ได้มาร้ายเท่านั้นเอง” พระพายตอบกลับ แล้วแสร้งเอาผ้าเช็ดโต๊ะไปด้วย ภาคินยกยิ้มนิดๆ พร้อมกับส่ายหน้าไปมาให้กับคำแก้ตัวของพระพาย ก่อนที่พระพายจะเลี่ยงไปเก็บจานข้าว แล้วช่วยลุงของตัวเองต่อ โดยมีภาคินคอยช่วยด้วยเป็นระยะ

..

..

..

“ขอบใจมากนะภาคิน” ลุงสุขพูดขึ้น เมื่อเก็บของใส่ท้ายรถเรียบร้อยแล้ว

 

 

“ไม่เป็นไรครับ” ภาคินตอบยิ้มๆ ลุงสุขจึงเปิดประตูรถขึ้นไปนั่งประจำที่คนขับ ตอนแรกภาคินจะอาสาไปส่งพระพาย แต่เด็กหนุ่มปฏิเสธ ยืนกรานไม่ให้ภาคินไปส่ง เพราะไม่อยากให้ภาคินลำบากขับรถไปมา

 

 

“ขับรถกลับดีๆนะครับ” พระพายพูดส่งท้าย

 

 

“ดื้อ” ภาคินพูดว่าออกมาสั้นๆ ซึ่งพระพายรู้ดีว่าภาคินว่าตนเองเรื่องอะไร

 

 

“พี่ภาคินนั่นแหละที่ดื้อ ผมบอกแล้วไงครับ ว่ากลับกับลุงได้” พระพายเถียงกลับไปทันที เพราะไม่อยากให้ภาคินลำบากจริงๆ

 

 

“กล้าว่าพี่ด้วยเหรอ” ภาคินถามกลับ พระพายชะงักไปนิด

 

 

“ก็พี่ภาคินว่าผมทำไมล่ะครับ” พระพายบอกไม่เต็มเสียงนัก ภาคินก็ยกยิ้มนิดๆ

 

 

“ขึ้นรถเถอะ เดี๋ยวลุงจะรอนาน เจอกันพรุ่งนี้นะ” ภาคินพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

 

 

“ครับ...ขอบคุณอีกครั้งนะครับ” พระพายบอกย้ำ ภาคินพยักหน้ารับ ก่อนจะรอให้พระพายขึ้นรถไปก่อน พอลุงสุขขับรถออกไป ภาคินถึงได้ขึ้รถตนเองแล้วขับออกไปบ้าง

พระพายกลับถึงบ้านก็เข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เพื่อเตรียมตัวนอน เนื่องจากเป็นเวลาเที่ยงคืนแล้ว

 

 

ตึ้ง..

เสียงไลน์ของพระพายดังขึ้น ทำให้เด็กหนุ่มสงสัย ว่าใครไลน์มาหาดึกๆแบบนี้ จึงหยิบขึ้นมาดู ก่อนจะอมยิ้มเมื่อเห็นว่าเป็นข้อความจากภาคิน

 

 

พี่ภาคิน  >> พี่กลับถึงบ้านแล้วนะ กำลังจะเข้านอน

 

 

ผมกำลังจะเข้านอนเหมือนกัน ฝันดีนะครับ << พระพาย

 

 

พระพายตอบกลับข้อความไลน์ภาคินกลับไป และภาคินก็ตอบกลับมาว่าฝันดีเช่นกัน ทำให้พระพายยิ้มแก้มปริ ความจริงพระพายอยากจะคุยกับภาคินให้มากกว่านี้ แต่ก็กลัวว่าจะรบกวนภาคินมากเกินไป เด็กหนุ่มจึงไม่ตอบกลับอะไร พระพายคว้าหมอนข้างมากอด พร้อมกับยิ้มให้กับวันที่ผ่านมา ซึ่งเป็นวันที่พระพายมีความสุขมากๆอีกวัน เป็นวันที่พระพายรู้สึกว่า ตนเองได้ใกล้ชิดกับภาคินเพิ่มขึ้นอีกนิด ถึงแม้ว่าจะในฐานะรุ่นน้องก็ตาม

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

“พาย พี่ภาคินมารับแล้วลูก” เสียงแม่ของพระพายดังขึ้น ในช่วงใกล้เที่ยงของวันใหม่ เนื่องจากตอนเช้า ภาคินโทรมาบอกพระพายแล้วว่าจะมารับช่วง 11 โมง ทำให้พระพายต้องรีบเก็บของใส่กระเป๋า พระพายเดินสะพายกระเป๋าออกมาที่หน้าบ้านก็เห็นภาคินยืนคุยกับแม่ตนเองอยู่

 

 

“พี่ภาคินรอแป๊บหนึ่งได้มั้ยครับ ผมขอไปไหว้ตาก่อน” พระพายพูดขอออกมา เพราะเขายังไม่ได้เข้าไปลาตาตนเองเลย

 

 

“พี่ไปด้วยสิ” ภาคินพูดขึ้น พระพายเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ พอมองไปที่แม่ตนเอง ก็เห็นว่าแม่พยักหน้ารับเห็นด้วยกับคำพูดของภาคิน

 

 

“เอ่อ..ครับ แม่เดี๋ยวพายมานะ” พระพายตอบรับภาคิน แล้วหันมาพูดกับแม่ตนเองต่อ ก่อนจะเดินนำพาภาคินไปหาตาตนเองที่บ้านเล็กอีกหลัง

“ตาครับ ตา” พระพายเรียกตาตนเองเสียงดังลั่น

 

 

“โว้ว อยู่หลังบ้าน” เสียงตะโกนตอบรับของตา ทำให้พระพายกับภาคิน อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ ทั้งสองจึงเดินไปที่หลังบ้านของตา พบว่าตากำลังนั่งถอนหญ้าในกระถางดอกไม้อยู่

“จะกลับแล้วเร๊อะ” ตาของพระพายถามขึ้น เพราะเห็นพระพายสะพายกระเป๋าอยู่

 

 

“ครับ พายกลับก่อนไปเรียนก่อนนะครับตา ถ้าวันหยุดไหนไม่ติดอะไร พายจะกลับมาบ้านนะครับ” พระพายตอบกลับตาตนเอง

 

 

“กลับกรุงเทพกับภาคินเหรอ”ตาพูดขึ้นเมื่อเห็นภาคินยืนอยู่ด้วย

 

 

“ครับ ผมขอลากลับด้วยคนนะครับไว้ว่างๆ ผมจะมาเยี่ยมใหม่” ภาคินยกมือไหว้ตาของพระพาย

 

 

“บุญรักษา ทั้งสองคนเลยนะ ขับรถดีๆล่ะภาคิน ตาฝากดูแลพระพายมันด้วยนะ” ตาของพระพายพูดขึ้น ทำให้พระพายร้อนหน้าวูบวาบ รู้สึกเขินที่ตาตนเองพูดฝากฝังกับภาคิน

 

 

“ครับ ผมจะดูแลพระพายให้อย่างดีเลยครับ” คำพูดตอบรับของภาคิน ทำให้พระพายหันไปมองหน้าภาคินทันที ก่อนจะหลบสายตาวูบ เมื่อภาคินหันมามองพระพายเช่นเดียวกัน

 

 

(ตาพูดเหมือนส่งตัวเข้าหอเลยนะ) พระพายแอบคิดขำๆในใจ แต่หัวใจก็เต้นระรัวไปกับความคิดของตนเอง

 

 

“ขอบใจมาก เดินทางดีๆ” ตาบอกอีกครั้ง ก่อนที่ทั้งภาคินและพระพายจะยกมือไหว้ตา แล้วพากันเดินไปลาครอบครัวลุงสุข

..

..

“มีอะไรโทรมาเม้ามอยด้วยนะพี่พาย” เพลินพูดพร้อมกับแกล้งเหล่มองไปที่ภาคินยิ้มๆ เพื่อสื่อให้พระพายรู้ว่าเพลินรอเม้าเรื่องของใคร

 

 

“อืม” พระพายตอบรับในลำคอเพราะไม่กล้าพูดอะไรออกมาตอนนี้ เมื่อลาครอบครัวของลุงเรียบร้อย ทั้งสองก็เดินย้อนกลับมาที่รถ พระพายเดินไปสวมกอดแม่ตนเอง

“แม่ พายไปก่อนนะ แม่ก็พักบ้างนะ ขนมไม่ต้องทำเยอะก็ได้ พายไม่อยากให้แม่เหนื่อย” พระพายพูดขึ้นเสียงอ่อยๆ แม่ของพระพายลูบผมลูกชายตนเองด้วยความรัก โดยมีภาคินยืนรออยู่ใกล้ๆ

 

 

“เราเองก็ตั้งใจเรียนนะ มีอะไรก็โทรมาบอกแม่บ้าง ไม่ใช่บอกแต่เพลิน” แม่แซวขึ้นยิ้มๆ ทำให้พระพายยิ้มเขินเล็กน้อย

 

 

“น้าฝากน้องด้วยนะภาคิน” แม่ของพระพายฝากฝังภาคินอีกคน

 

 

“ครับ” ภาคินตอบรับ ก่อนที่ทั้งสองจะลาแม่ของพระพายเป็นคนสุดท้ายแล้วพากันไปที่รถ แต่เพลินก็วิ่งเข้ามาหาพร้อมกับถุงพลาสติก

 

 

“พี่พาย พี่ภาคิน ตาให้เอามะม่วงมาให้ บอกให้พี่พายแบ่งให้พี่ภาคินด้วย” เพลินพูดขึ้น พร้อมกับส่งถุงมะม่วงให้พระพาย พระพายก็รับมาถือไว้

 

 

“ฝากขอบคุณตาด้วยนะเพลิน” ภาคินพูดบอกออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เพลินตอบรับ ก่อนที่ทั้งสองจะพากันขึ้นรถ แล้วภาคินก็ขับรถออกไปจากบ้านของพระพาย เด็กหนุ่มรู้สึกใจหายนิดๆ เพราะยังไม่หายคิดถึงบ้าน

“กินข้าวเที่ยงรึยัง” ภาคินถามขึ้น ทำให้พระพายหันมามองชายหนุ่มที่กำลังขับรถอยู่

 

 

“ยังเลยครับ” พระพายตอบกลับ

 

 

“งั้นเดี๋ยวแวะหาข้าวเที่ยงกินกันก่อนก็แล้วกันนะ” ภาคินตอบกลับ

 

 

“ครับ...อ่อ...แล้วพี่จีล่ะครับ ไม่ได้กลับด้วยกันเหรอ” พระพายถามขึ้นเมื่อนึกได้

 

 

“จีขับรถกลับเองน่ะ” ภาคินตอบสั้นๆ ทำให้พระพายหัวใจพองโตขึ้นมา เมื่อรู้ว่าตนเองจะได้นั่งรถกลับกรุงเทพพร้อมภาคิน สองต่อสอง

“แวะกินขนมจีนที่ร้านหน้าโรงเรียนดีมั้ย” ภาคินถามขึ้น ทำให้พระพายชะงักไปนิด

 

 

“ก็ได้ครับ” พระพายตอบเสียงอ้อมแอ้ม ที่ชะงักไปนิด ไม่ใช่ว่าไม่อยากกิน แต่ร้านขนมจีนที่อยู่หน้าโรงเรียน พระพายเคยสร้างวีรกรรมน่าอายมาก่อน แต่พอคิดอีกที พระพายคิดว่า ภาคินคงจำไม่ได้ เพราะตอนนั้น เป็นช่วงที่พระพายอยู่ ม.4 ส่วนภาคินอยู่มอหก

 

..

..

 

“ฝนตกหนักมากเลย” พระพายในชุดนักเรียนขาสั้นสีดำ พูดขึ้นกับเพื่อนอีกคน ขณะยืนอยู่ที่ใต้อาคารในช่วงโรงเรียนเลิก และฝนก็ตกลงมาอย่างหนัก

 

 

“แล้วน้องสาวนายล่ะ ต้องกลับพร้อมกันไม่ใช่เหรอ” เพื่อนของพระพายถามขึ้น เพราะพระพายจะต้องกลับบ้านพร้อมเพลินที่เรียนอยู่มอสามทุกวัน

 

 

“ไม่รู้ว่าเลิกเรียนรึยัง เห็นว่ามีซ้อมดรัมเมเยอร์ด้วย” พระพายตอบกลับไป ความจริง เย็นนี้ พระพายเองก็มีจุดหมายคือไปแอบดูภาคินซ้อมบาสเกตบอล แต่ก็ต้องผิดหวัง เพราะนักกีฬาบาสเกตบอล ยกเลิกการซ้อมในวันนี้ ทำให้พระพายต้องเดินมากลับมาติดฝนอยู่ที่ใต้อาคารเรียน

 

 

Tru…Tru..Tru

เสียงโทรศัพท์ของพระพายดังขึ้น พระพายหยิบขึ้นมาดูก็เห็นว่าเป็นเบอร์ของน้องสาวตนเอง จึงกดรับสาย

(“พี่พาย มาร้านป้าแจ๋วด่วนเลย พี่ภาคินมานั่งกินขนมจีนที่นี่ เพลินมานั่งจองโต๊ะไว้ให้แล้ว”) เสียงของเพลินดังออกมาตามสาย  ซึ่งร้านขนมจีนป้าแจ๋วที่ว่านี่ ตอนเย็นๆ คนจะแวะกินกันเยอะมาก ทำให้โต๊ะไม่พอนั่ง

 

 

“จริงเหรอ แล้วพี่จะไปยังไง ฝนมันตกอยู่อ่ะ” พระพายถามน้องตนเองกลับไป ทั้งๆที่ใจวิ่งนำไปที่ร้านขนมจีนแล้ว

 

 

(“ฝ่าฝนมาเลย ไหนๆก็จะกลับบ้านละ อีกอย่าง พี่พายตอนเปียกๆ อาจจะเตะตาพี่ภาคินก็ได้นะ คึคึ”) เพลินตอบกลับมาพร้อมกับเสียงหัวเราะเบาๆ

 

 

“บ้า..พี่ไม่ใช่ผู้หญิงน่ะ เวลาเปียกจะได้เซ็กซี่น่ะ แต่...เดี๋ยววิ่งฝ่าฝนไปก็ได้” พระพายว่าน้องตนเองไม่จริงจังนัก แต่ก็พูดเสียงแผ่วตอบรับในตอนท้าย ก่อนที่เพลินจะกำชับให้ไปเร็วๆ

“เราไปก่อนนะ เพลินมันรออยู่หน้าโรงเรียนน่ะ” พระพายพูดขึ้นกับเพื่อนตนเอง

 

 

“งั้นเราฝ่าฝนไปด้วยเลยละกัน” เพื่อนของพระพายพูดขึ้น ทั้งสองจึงวิ่งฝ่าฝนออกมาที่หน้าโรงเรียน อาศัยหลบตามร่มไม้เป็นระยะ แต่ดูเหมือนไม่ได้ช่วยอะไรมากนัก เพราะก็เปียกม่อล่อกม่อแลก ด้วยกันทั้งคู่ พระพายเห็นแล้วว่ากลุ่มของภาคินนั่งกินอยู่ในร้าน ส่วนโต๊ะที่เพลินจองก็อยู่ไม่ไกลจากโต๊ะภาคินเท่าไรนัก พระพายจึงจะข้ามถนนไปยังร้านขนมจีนฝั่งตรงกันข้าม พระพายกับเพื่อนวิ่งข้ามมากำลังจะขึ้นบนฟุตบาท พระพายดันเหยียบบางอย่างจนลื่นพรืด

 

 

พลั่ก!

 

ซ่า!!

“พี่พาย!!” เสียงเรียกด้วยความตกใจของเพลินดังขึ้น เมื่อพระพายล้มลงไปนั่งก้นกระแทกพื้น แถมรถที่วิ่งผ่านเหยียบน้ำที่ขังสาดกระเซ็นใส่พระพายจนเปื้อนไปทั้งตัว เพลินรีบวิ่งมาหาพระพายทันที ส่วนพระพายตอนนี้นั่งหน้าซีดตัวเปียกด้วยความอาย และที่ทำให้พระพายอยากจะมุดดินหนีก็คือกลุ่มของภาคิน หันมามองกันทั้งกลุ่ม

 

 

“เป็นไงบ้างหนู  ลุกเข้ามาในร้านก่อนเร็ว” เสียงป้าแจ๋วดังขึ้น เพื่อนของพระพาย และเพลิน ช่วยกันพยุงพระพายให้ลุกขึ้น แล้วพาเดินเข้ามานั่งที่เก้าอี้พลาสติกที่ป้าแจ๋วเอามาตั้งไว้ให้นั่ง พระพายอยากจะร้องไห้ออกมาจริงๆ เพราะอายสุดๆ นักเรียนหลายคนเห็น ไม่เท่ากับภาคินเห็นคนเดียว

 

 

“เอาผ้าขนหนูนี่ เช็ดตัว คลุมตัวไปก่อน” เสียงทุ้มดังขึ้น พร้อมกับผ้าขนหนูที่ถูกส่งมาให้ ทำให้พระพายใจเต้นระรัว เมื่อเงยหน้าไปมองแล้วพบว่าเป็นภาคิน

 

 

“ขะ..ขอบคุณครับ” พระพายตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเหม่อๆ พร้อมกับรับผ้าขนหนูของภาคินมาเช็ดหน้าตนเอง เมื่อยื่นให้พระพายแล้ว ภาคินก็เดินกลับไปรวมกับกลุ่มเพื่อน เพื่อจะเดินไปขึ้นรถเพื่อกลับบ้าน โดยที่ไม่ได้รอเอาผ้าขนหนูคืนแต่อย่างไร เหตุการณ์ครั้งนั้น ทำให้พระพายปลื้มภาคินเข้าไปใหญ่ ส่วนผ้าขนหนูผืนนั้น พระพายก็ซักไปคืนโดยฝากเพื่อนของภาคินไปให้ เพราะเด็กหนุ่มไม่กล้าไปคืนด้วยตัวเอง

 

 

 

 

+++++++++++++++++++++ 100% +++++++++++++++++++++++++

 

 

2  Be  Con

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อัพครบร้อยแล้วนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

84 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 14:47
    ภาคิน ใจบ่ดี เห็นพายวาบหวิว
    #3039
    0
  2. #1747 ท่สนพร (@talkwunjira) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 กันยายน 2558 / 23:07
    ขอพี่ภาคินได้ไหมมม
    #1747
    0
  3. #1509 cipher (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 13:16
    รอพาร์ทภาคินไม่ไหวแร้ววววว
    #1509
    0
  4. #1508 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 11:46
    แน่ะๆๆ มีโมเม้นท์ตัวแต่ตอนมัธยม จะไประลึกความทรงจำกันหรือไงคะพี่ภาคิน
    #1508
    0
  5. #1507 Felinonajang (@Felinonajang) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 22:46
    โถ่วพี่ภาคินชอบมานานแล้วนี่
    แล้วทำไมไม่จีบ รออะไรอยู่
    สงสัยมานานแล้ววววว
    #1507
    0
  6. #1506 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 21:58
    เขินอ่ะ
    #1506
    0
  7. #1505 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 21:39
    หู้ยยยยยยยยยยคิดไรกับน้องตั้งแต่ตอนนั้นแล้วใข่ม่ายยยล่าาาา กิกิกิกิ
    #1505
    0
  8. #1504 sanomsin (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 20:41
    ความรักในสายฝนนะคะพี่คิน ห่วงลูกแมวตัวน้อยเหรอคะ แหม!รีบเอามาผ้าขนหนูมาให้ กลัวน้องจะเซ็กซี่เตะตาหนุ่มๆหล่ะซิ
    #1504
    0
  9. #1503 NT_XII (@nattush) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 20:02
    ทำไมพายมันน่ารักเยี่ยงเน้ ฮือออออออ -3-
    #1503
    0
  10. #1502 sehun-hunhan (@hunhan-sehun) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 18:04
    พี่คินืแอบเต๊าะมานานแล้วก็ไม่บอกกกก กิ๊วๆ
    #1502
    0
  11. #1499 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 16:59
    คู่นี้น่าร๊ากกก ชอบกันมาทั้งตั้งนาน มั่งคงมากกก
    #1499
    0
  12. #1497 คยองซู_lovelove (@aimmydek-d) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 15:53
    แหมมม~ วีรกรรมทั้งตลก ทั้งน่าสงสาร 555555
    แหม ไมภาคินจะจำไม่ได้ล่ะพาย เรื่องเกี่ยวกะคนที่รักจำได้อยู่แล้ว 555
    #1497
    0
  13. #1496 คยองซู_lovelove (@aimmydek-d) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 15:53
    แหมมม~ วีรกรรมทั้งตลก ทั้งน่าสงสาร 555555

    แหม ไมภาคินจะจำไม่ได้ล่ะพาย เรื่องเกี่ยวกะคนที่รักจำได้อยู่แล้ว 555
    #1496
    0
  14. #1495 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 15:48
    หืมมม พี่ภาคินน่ารักจัง หรือว่าแอบมองพระพายมาตลอดอยู่แล้วเอ่ย
    #1495
    0
  15. #1493 เต็นเทน (@darkpluslight11) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 14:49
    ภาคินเดินมาให้กับตัวเลยเหรอ ใจจริงอยากจะเข้าไปเช็ดให้น้องด้วยรึเปล่าอ้ากกกก เขินวุ้ยๆๆ
    #1493
    0
  16. #1492 Hershey'sChoco (@kwang_kevin) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 14:35
    น่ารักกกกกกกมากคู่นี้ ปิ้งกันตั้งนานเเล้วก็ไม่บอกกัน ร้านเเห่งความทรงจำด้วย ฟิน~ ตอนหน้าของพระพายกับพี่ภาคินต่อนะ^^
    #1492
    0
  17. #1491 ยิ้งฉุบ (@nongwanjang) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 12:11
    โอ้ยยยนน เขินนนนนน แหม แอบตามหวง ตามเต๊าะเงียบๆมานานแล้วดิ เพื่อนยังรู้อ่ะ เขินแทนพาย งุ้ยย
    #1491
    0
  18. #1490 Mpika Moonarsar (@diarysmpi) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 11:40
    พี่ภาคิน ก็เฝ้าเตาะเด็กมาแต่ไหนแต่ไรแล้วสินะ
    #1490
    0
  19. #1489 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 11:01
    ชอบบบบ
    #1489
    0
  20. #1488 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 10:55
    ภาคินกะแอบมีใจให้น้องนานแล้วชะมะ. อิอิ
    #1488
    0
  21. #1487 ่๋J.JU (@j-high) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 10:42
    พี่ภาคินก็ชอบน้องพายเหมือนกันนี่เอง
    #1487
    0
  22. #1486 viradaya (@viradaya) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 08:40
    พี่ภาคินนนนนนน ^^
    #1486
    0
  23. #1485 Lippylionnn (@natadeeii) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 08:28
    ภาคินเริ่มรุกหนัก 555555
    #1485
    0
  24. #1484 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 08:17
    พี่ภาคินต้องจำเรื่องตอนนั้นได้แน่ๆเลย
    #1484
    0
  25. วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 07:30
    ว้ากกกกกกกกกก........ลุ่นระทึกครึกโครมมาก คู่นี้ น่าจะมีอดีตที่ต่างฝ่ายต่างแอบรักกันมานานเลยดิ.......อยากอ่านต่อมั๊กกกกกกก
    #1483
    0