บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,229 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,282 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    104

    Overall
    244,229

ตอนที่ 36 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา.............19 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3408
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    24 ส.ค. 58



บทเรียนรัก นักกีฬา  ตอนที่ 19

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

“โจ” กราฟเรียกคนรักเสียงเข้ม โจยิ้มอ่อนๆ ก่อนจะเล่าเรื่องที่ตนเองต่อยกับโก้ให้กราฟฟัง กราฟขมวดคิ้วเข้าหากันทันที แต่ก็รอฟังจนโจเล่าจบ

“บอกแล้วไง ว่าให้ใจเย็นๆ” กราฟพูดว่าไม่จริงจังนัก

 

 

“กูก็อยากจะเย็นอยู่หรอก แต่มันเย็นไม่ไหวจริงๆว่ะ ขอโทษนะ” โจพูดขึ้นเสียงจริงจัง กราฟนั่งมองหน้าคนรักนิ่งๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

 

“จริงอยู่ ว่าการใช้กำลังของมึงครั้งนี้ มันทำให้มึงกับไอ้หมอนั่นปรับความเข้าใจกันแบบลูกผู้ชายได้ แต่ถ้าเหตุการณ์มันไม่ได้เป็นแบบนี้ล่ะ มึงก็เหมือนสร้างศัตรูขึ้นมาอีกคน แล้วคิดว่ามันจะไม่เอาคืนมึงเหรอ ถ้ามันผูกใจเจ็บขึ้นมา มึงก็เรียนไม่สงบน่ะสิ” กราฟบ่นออกมาอีก ซึ่งโจก็เห็นด้วยกับความคิดของคนรัก ซึ่งเขาเองก็ไม่สามารถกลับไปแก้ไขอะไรได้ แต่ก็ยังดี ที่ครั้งนี้ เขากับโก้สงบศึกกันจริงๆ

 

 

“ถ้ามีเหตุการณ์อะไรแบบนี้เกิดขึ้นอีก กูสัญญาว่าจะใจเย็นให้มากกว่านี้นะ” โจจับมือกราฟแล้วบีบเบาๆ กราฟยิ้มออกมานิดๆ

 

 

“ไม่ต้องสัญญา กูขอแค่ให้มึงมีสติให้มากกว่านี้ก็พอ” กราฟบอกยิ้มๆ

 

 

ออดดดด

 

เสียงออดหน้าประตูห้องดังขึ้น ทำให้โจเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ

“เดี๋ยวกูไปดูเอง” โจพูดขึ้น ก่อนจะลุกไปส่องช่องตาแมว พร้อมกับขมวดคิ้วมุ่น เมื่อเห็นว่าใครเป็นคนมากดออดหน้าห้องของเขา โจเปิดประตูออกไปด้วยสีหน้านิ่งๆ ซึ่งอีกฝ่ายก็ทำหน้าประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเห็นโจ

 

 

“กลับมาแล้วเหรอโจ” ฟ่างทักขึ้น

 

 

“ครับ” โจตอบเสียงนิ่งๆ เขาไม่เคยชอบหน้าฟ่างเลยสักนิด

 

 

“กราฟล่ะ” ฟ่างถามหากราฟ เพราะโจไม่ได้เชิญเขาเข้าห้อง กราฟเองที่ได้ยินเสียงก็ลุกเดินมายืนข้างโจ

 

 

“อ่าว พี่ฟ่าง มีอะไรรึเปล่าครับ” กราฟถามกลับไปด้วยท่าทีปกติ ในขณะที่โจยืนพิงกรอบประตูมองหน้าฟ่างด้วยสายตานิ่งๆ

 

 

“พี่เอาชามมาคืนน่ะ ล้างให้แล้วนะ ข้าวต้มอร่อยมาก ขอบคุณกราฟมากนะ” ฟ่างบอกยิ้มๆ พร้อมกับส่งชามข้าวต้มคืนเด็กหนุ่ม กราฟก็รับชามกลับคืนมา ในขณะที่โจกำลังหันมามองหน้ากราฟเขม็ง

 

 

“ข้าวต้มอะไร” โจถามเสียงเข้ม

 

 

“ก็ ข้าวต้มที่กูทำไง พอดีกูแบ่งไปให้พี่ฟ่างเค้าด้วย” กราฟตอบออกมาตรงๆ เพราะเขาไม่มีอะไรต้องปิดบังคนรักอยู่แล้ว

 

 

“ข้าวต้มที่กูกินไปเมื่อกี้อ่ะนะ” โจถามออกมาอีก กราฟพยักหน้ารับ ทำให้โจหน้าบึ้งทันที กราฟเองก็รับรู้ว่าคนรักอารมณ์ไม่ดีแล้ว

 

 

“ขอบคุณนะครับที่เอาชามมาคืน” กราฟหันไปพูดตัดบทกับฟ่าง ชายหนุ่มยิ้มรับนิดๆ

 

 

“เอ่อ..พี่ขอตัวก่อนนะ” ฟ่างพูดบอกก่อนที่จะเดินกลับห้องตัวเองไป โจดึงประตูปิดทันที

 

 

“เป็นอะไร แค่ข้าวต้มเองนะโจ” กราฟพูดบอกคนรัก

 

 

“มันได้กินก่อนกูใช่มั้ย” โจถามออกมาเสียงเข้ม

 

 

“จะกินก่อนหรือกินหลังมันไม่ต่างกันหรอกโจ มึงอย่าอารมณ์เสียได้มั้ย เราพึ่งคุยกันเมื่อกี้เองนะ ว่ามีอะไรให้ใจเย็นๆน่ะ” กราฟว่าคนรักกลับไป

 

 

“แต่สำหรับกูมันต่างกัน อะไรที่เกี่ยวกับมึง กูก็อยากจะมีส่วนร่วมเป็นคนแรก จะว่ากูเห็นแก่ตัวก็ได้ แต่กูไม่ชอบให้ใครมาตัดหน้ากูในทุกๆเรื่องที่เกี่ยวกับมึง  มึงน่ะ ใจดีกับคนอื่นเค้าไปทั่ว ถึงมึงจะบอกว่ามึงไม่ได้คิดอะไร แต่มึงรู้ได้ไง ว่าการกระทำของมึง มันจะไม่ได้ทำให้คนอื่นเค้าคิดน่ะหะ” โจว่าออกมาเสียงเข้ม

 

 

“มึงคิดมากไปแล้วโจ” กราฟว่าออกมาอีก

 

 

“มึงนั่นแหละที่คิดน้อยไปกราฟ” พูดจบโจก็เดินเข้าไปในห้องทันที ทำให้กราฟยืนหน้าเครียดอยู่ตรงหน้าประตูห้อง กราฟเดินเอาชามไปเก็บในครัว แล้วเดินตามโจเข้าไปในห้องนอน เห็นโจนอนเอามือก่ายหน้าผากและหลับตาอยู่บนเตียง กราฟจึงเดินไปหยิบกระเป๋าของโจมารื้อของออก แต่ก็คอยมองโจเป็นระยะ

 

 

“ปวดหัวรึเปล่า” กราฟถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง กลัวว่าโจจะไม่สบาย เพราะเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นหวัดด้วย

 

 

“หึ” โจตอบรับในลำคอสั้นๆ กราฟจึงนั่งเงียบไปนิด แล้วรื้อของออกจากกระเป๋าของโจให้

 

 

“เสื้อสีขาวได้ใส่มั้ย” กราฟถามขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นสภาพของเสื้อยืดสีขาวที่ตนเองพับใส่เข้าไปให้คนรัก ยังอยู่ในสภาพดีอยู่

 

 

“ไม่” โจตอบกลับมาสั้นๆอีกเช่นเคย กราฟถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

 

“โจ มึงพึ่งกลับมา มึงก็จะทะเลาะกับกูเลยเหรอ” กราฟถามออกมาเสียงอ่อยๆ โจลืมตาขึ้นมา แล้วมองกราฟที่นั่งอยู่ที่พื้นห้องกับกองเสื้อผ้าของเขา

 

 

“กูไม่ได้อยากทะเลาะกับมึง กูถึงต้องมานอนให้ใจเย็นอยู่นี่ไง” โจบอกเสียงขุ่นๆ ก่อนจะหลับตาลงไปอีกครั้ง กราฟได้แต่นั่งเงียบ แล้วเก็บเสื้อผ้าที่โจใส่แล้วไปใส่ตะกร้า แล้วเก็บของให้เป็นที่เป็นทาง ส่วนโจก็นอนนิ่งๆอยู่อย่างนั้น เมื่อเก็บทุกอย่างเรียบร้อย กราฟก็ขึ้นไปบนเตียงโจเองก็รับรู้ได้ว่าคนรักขึ้นมา เพราะแรงไหวยวบของเตียง ก่อนที่โจจะชะงักไปนิดเมื่อแขนอีกข้างของตนเอง ที่ไม่ได้ยกขึ้นมาก่ายหน้าผาก ถูกกราฟจับให้เหยียดออก แล้วกราฟก็ล้มตัวลงมานอนหนุนแขนของโจ โจลืมตาเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ เพื่อมองคนรัก กราฟนอนเล่นโทรศัพท์เงียบๆ ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่หนุนแขนของเขาเท่านั้น แต่โจก็พอรู้ว่ากราฟกำลังง้อตนเองอยู่

“เดี๋ยวก็ติดหวัดกู” โจอดที่จะพูดออกมาไม่ได้

 

 

“ไม่เป็นไร กูแข็งแรง” กราฟตอบกลับด้วยน้ำเสียงปกติ พร้อมกับเงยหน้ามองโจนิดๆ

 

 

“เฮ้อ” โจถอนหายใจออกมาหนักๆ แล้วยกมือข้างที่กราฟนอนหนุนแขน มาขยี้หัวคนรักไปมาเบาๆ

“กูโคตรหวงมึงเลย มึงรู้ตัวบ้างมั้ย” โจพูดพึมพำออกมา

 

 

“รู้” กราฟตอบกลับสั้นๆ เขารู้ดีเสมอว่าโจขี้หึงขี้หวงมากแค่ไหน

 

 

“รู้แล้วก็อย่าทำให้กูหวงมากนักสิวะ กูไม่อยากทะเลาะกับมึง” โจบอกออกมาอีก

 

 

“มึงก็ลดๆ ความขี้หวง และเชื่อใจกูให้มากกว่านี้สิวะ” กราฟบอกออกมาอีก

 

 

“กูเชื่อใจมึงเสมอกราฟ แต่กูไม่ไว้ใจคนอื่น แล้วยิ่งคนๆนั้นเป็นสเปคของมึงด้วยแล้วอ่ะนะ” โจบอกออกมาด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจสักเท่าไร กราฟพลิกตัวหันหน้าไปหาคนรัก

 

 

“กูบอกมึงไปแล้วไง ว่าสเปคกูเปลี่ยนแล้ว มึงนี่ความจำสั้นเนอะ” กราฟว่าออกมายิ้มๆ

 

 

“อะไรๆมันก็ไม่แน่นอนหรอก กูไม่อยากเสียมึงไป ...ก็เท่านั้น” โจบอกออกมาเสียงแผ่วในตอนท้าย ทำให้กราฟนิ่งไปนิด

 

 

“อย่าดราม่า กูเป็นแฟนมึง มีมึงคนเดียว ต่อให้ใครน่ารักกว่าบีม ดูดีกว่าพระพาย กูก็ไม่สนใจหรอกน่า” กราฟบอกออกมาเสียงจริงจัง ทำให้โจยิ้มออกมานิดๆ เพราะทั้งสองคนที่กราฟพูดชื่อออกมา คือคนที่โจเคยคิดระแวงมาก่อนทั้งนั้น

 

 

“แล้วไอ้พี่ฟ่างนั่นล่ะ” โจถามถึงอีกคนบ้าง

 

 

“กูไม่นิยมชอบคนอายุมากกว่า” กราฟบอกออกมาตรงๆ ทำให้โจยิ้มออกมาอย่างพอใจ ก่อนจะหันไปหอมแก้มของกราฟหนักๆ

 

 

ฟอดดด...

 

กราฟผลักหน้าของโจออกไม่แรงมากนัก

 

“ขี้มูกมาติดแก้มกูรึเปล่าเนี่ย” กราฟว่าออกมาอย่างขำๆ

 

 

“บ้าแล้ว กูไม่ได้สกปรกขนาดนั้นนะ” โจว่าออกมายิ้มๆ เริ่มรู้สึกสบายใจขึ้นมามากแล้ว

 

 

“นอนๆ นั่งรถมาตั้งไกล แถมเป็นหวัดอีก นอนพักซะ” กราฟบอกคนรักพร้อมกับยิ้มอ่อนๆ ออกมาด้วยความยินดี เพราะทำให้โจหายหงุดหงิดได้แล้ว โจหลับตาลงพร้อมกับรอยยิ้มเล็กๆที่มุมปาก ส่วนกราฟก็นอนเล่นมือถืออยู่ข้างๆ เงียบๆ

 

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

หลังจากวันที่โจกลับจากเข้าค่ายรับน้อง ก็ผ่านมาร่วม 1 เดือน ผ่านการรับน้องมาแล้วทั้งสองคน และอยู่ในช่วงที่โฟกัสไปเรื่องการเรียน ต่างฝ่ายต่างทำหน้าที่ของตัวเอง พอเลิกเรียนก็จะกลับคอนโดพร้อมกัน ใช้ชีวิตนักศึกษาเหมือนคนอื่นๆทั่วไป และกราฟก็ยังไม่ได้เปิดเผยกับเพื่อนตนเอง เรื่องที่คบกับโจ

 

 

“เมื่อไรมึงจะได้ใส่เสื้อช็อปวะ” โจถามคนรักขึ้นในช่วงเช้าของวัน วันนี้เขาทั้งสองคนมีเรียนพร้อมกัน

 

 

“ปีสองละมั้ง เห็นรุ่นพี่เค้าบอก ทำไมวะ” กราฟตอบและถามคนรักกลับไป

 

 

“กูว่ามึงต้องน่ารักมากๆแน่ๆเลยว่ะ ถ้าได้ใส่เสื้อช็อปน่ะ” โจบอกยิ้มๆ

 

 

“น่ารักเหี้ยอะไรล่ะ” กราฟว่ากลับไป แต่ก็แอบขัดเขินคำพูดของคนรักเล็กน้อย

 

 

“กูขออะไรสักอย่างได้ป่ะ” โจพูดออกมาอีก  กราฟหันไปมองหน้าคนรักอย่างสงสัย

 

 

“ขออะไร” กราฟถามกลับไป

 

 

“เรียนคณะนี้ มึงอย่าเซอร์ให้มากนะ แบบว่า อย่าไว้ผมพะรุงพะรัง หรือทำทรงแอฟโฟร่อะไรนั่นอ่ะ อ่อ อย่าไว้หนวดไว้เคราด้วยนะเว้ย” โจบอกออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทำเอากราฟหัวเราะขำออกมาเบาๆ

 

 

“มึงก็พูดไป สไตส์คนเราไม่เหมือนกันเว้ย แล้วกูก็ไม่ได้คิดจะทำผมทรงแอพโฟร่อยู่แล้ว แต่เรื่องหนวดกับเครานี่ น่าสนว่ะ” กราฟพูดบอกออกมา โจทำหน้าเซ็งทันที

 

 

“กูขอล่ะ ให้กูไหว้มึงก็ได้เอ้า” โจพูดติดตลก

 

 

“ไอ้บ้า กูแกล้งเล่น แต่พวกพี่เค้าบอกว่าเรื่องไว้หนวดเคราน่ะ มันไม่ได้ตั้งใจจะไว้หรอก แต่หลังจากปีสองไปเรียนจะหนักขึ้น งานจะเยอะขึ้น จนไม่มีเวลาแม้แต่จะโกนหนวดเคราเองน่ะสิ” กราฟบอกออกมาอย่างขำๆ

 

 

“ไม่เป็นไร กูจะเป็นคนโกนให้มึงเอง” โจรีบบอกออกมาทันที ทำให้กราฟยิ้มนิดๆ ก่อนที่ทั้งสองจะพากันมามหาวิทยาลัย

 

 

“เย็นนี้คัดเลือกตัวจริงลงทีมบาสของคณะใช่มั้ย” กราฟถามขึ้นเมื่อลงจากรถมอเตอร์ไซค์ที่คนรักขี่มาส่งที่หน้าคณะแทนการเดินมาส่ง และถอดหมวกกันน็อคยื่นไปให้โจ

 

 

“อืม มึงเลิกเรียนตอนไหน มาลุ้นกับกูนะ” โจพูดชวนคนรัก

 

 

“กูจะรีบมาให้ทันก็แล้วกัน กลัวอาจารย์ปล่อยช้าเนี่ยแหละ” กราฟบอกออกมาตรงๆ เพราะไม่อยากผิดคำพูดกับคนรัก ทั้งๆที่ใจของกราฟอยากจะไปลุ้นคนรักอยู่เหมือนกัน

 

 

“กูจะรอนะ” โจบอกกลับ กราฟยิ้มนิดๆ

 

 

“อืม กูไปนะ” กราฟบอกคนรักก่อนจะเดินแยกไป ส่วนโจก็ขี่รถไปที่คณะของตนเอง

 

 

“พี่ชายมาส่งเหรอวะกราฟ” อาทแซวขึ้นขำๆ เพราะโจมักจะมาส่งกราฟเสมอ จนเป็นภาพชินตาไปแล้วสำหรับเพื่อนๆ

 

 

 

 

+++++++++++++++++++++++++ 50% +++++++++++++++++++++

 

“พี่ชายบ้าอะไร” กราฟตอบกลับไปอย่างนึกขำ เพื่อนๆต่างก็มองกราฟยิ้มๆ

 

 

“โจลงคัดเลือกตัวจริงกีฬาบาสของคณะรึเปล่าอ่ะกราฟ” พระพายถามขึ้น

 

 

“ลง เราว่าจะไปดูตอนเย็นนี้แหละ” กราฟตอบกลับ

 

 

“อืม งั้นเราไปด้วยนะ” พระพายบอกยิ้มๆ

 

 

“พี่ภาคินให้ไปเหรอ” กราฟพูดแซวเพื่อน ทำให้พระพายยิ้มเขินเล็กน้อย แต่ก็พยักหน้ารับ ก่อนที่จะชวนกันขึ้นห้องเรียน

..

..

เมื่อเรียนวิชาสุดท้ายเสร็จ กราฟกับพระพายก็เดินมาที่คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา แล้วตรงเข้าไปที่โรงยิม ซึ่งตอนนี้มีคนมาคอยดูการคัดเลือกตัวจริงของกีฬาบาสเกตบอลกันหลายคน เมื่อเดินเข้าไปด้านใน ก็เห็นคนที่จะเข้ารับการคัดเลือก เปลี่ยนเสื้อผ้าและเตรียมวอร์มร่างกายกันแล้ว โจหันมาเห็นกราฟ ก็ยิ้มกว้างทันที ก่อนจะรีบเดินเข้ามาหา

 

 

“พึ่งเลิกเรียนเหรอ” โจถามคนรัก กราฟพยักหน้ารับ ก่อนที่ภาคินจะเรียกให้พระพายไปนั่งตรงที่นั่งด้านหลังเก้าอี้นักกีฬา กราฟเลยได้ไปนั่งด้วย

 

 

“ไปวอร์มร่างกายเหอะ” กราฟพูดขึ้น เมื่อโจเดินเอากระเป๋าของตนเองมาฝากไว้ที่กราฟ

 

 

//ให้กำลังใจกูหน่อยสิ// โจพูดเสียงอ้อนไม่ดังมากนัก กราฟมองไปรอบๆอย่างนึกระแวงว่าใครจะได้ยินบ้าง

 

 

//ไม่ต้องให้หรอก กูรู้ว่ามึงเก่ง// กราฟพูดชมคนรัก โจทำหน้าเซ็งเล็กน้อย

//โจ กูรู้นะ ว่ามึงก็รู้ว่ากูส่งแรงใจให้มึงมากแค่ไหน มึงอย่าทำเป็นไม่รู้สิวะ// กราฟพูดขึ้นเสียงจริงจัง แต่ไม่ดังมากนัก ทำให้โจยกยิ้มขึ้นมานิดๆ ก่อนจะยกมือขึ้นมาขยี้หัวของกราฟ

 

 

“กูรู้หรอกน่า กูก็แค่อยากได้ยินบ้างเท่านั้นเอง” โจบอกกลับ กราฟยิ้มขำ ก่อนจะหันซ้ายหันขวา แล้วยื่นหน้าไปกระซิบข้างหูโจ

 

 

//สู้ๆนะ// กราฟพูดเบาๆ ทำเอาโจยิ้มกว้าง

 

 

“โอเค กำลังใจกูเต็มหลอดแล้ว สู้โว้ย” โจพูดขึ้น ทำให้กราฟหัวเราะขำเบาๆ ก่อนที่โจจะเดินออกไปรวมกับคนอื่นๆ รุ่นพี่ที่เป็นนักกีฬาตัวจริงอยู่แล้วและอาจารย์ที่คอยดูแลการฝึกซ้อม  มาช่วยกันคัดเลือกในวันนี้ด้วย กราฟสบายใจเรื่องของโก้แล้ว เพราะอีกฝ่ายไม่ได้มาหาเรื่องโจเหมือนเมื่อก่อน แถมยังทักทายโจตามปกติ อาจจะมีพูดจากัดกันบ้าง แต่ไม่ได้ร้ายแรงจนมีเรื่องมีราวแต่อย่างไร การคัดเลือกจะให้รุ่นน้องแบ่งทีมแข่งกันเอง แล้วพี่ปีสามกับอาจารย์จะนั่งดูทักษะการเล่นของแต่ละคน และคอยดูว่าใครที่พอจะมีฝีมือเข้ามาร่วมทีมของคณะได้ กราฟนั่งลุ้นและคอยส่งกำลังใจให้โจอยู่ข้างสนาม เวลาที่โจหันมาสบตากับกราฟ กราฟจะพูดแบบไม่ออกเสียง ว่าให้โจสู้ๆ แค่นี้ก็ทำให้โจยิ้มได้ และหายเหนื่อย การคัดเลือกจะแบ่งให้พักเป็นช่วงๆ ช่วงพักโจก็จะเดินมาหากราฟที่ข้างสนาม

 

 

“โจคะ โจ” เสียงเรียกของเด็กปีหนึ่งคณะมนุษย์ศาสตร์ดังขึ้น ทำให้โจชะงักเท้าหันไปมอง พลางนึกแปลกใจว่าหญิงสาวรู้จักตนเองได้ไง

 

 

“ครับ” โจขานรับ

 

 

“เอ่อ..น้ำค่ะ” หญิงสาวยื่นขวดน้ำมาให้ด้วยใบหน้าขึ้นสี ซึ่งกราฟเองก็นั่งมองมาอยู่เหมือนกัน ซึ่งกราฟกับหญิงสาวนั่งห่างกันไม่ถึง 3 เมตร โจส่งยิ้มให้หญิงสาวเล็กน้อย

 

 

“ไม่ดีกว่าครับ ผมมีแล้ว ขอบคุณนะครับ” โจบอกยิ้มๆ ก่อนจะเดินมานั่งข้างๆกราฟ ทำให้กราฟรู้สึกดีไม่น้อย ส่วนหญิงสาวก็นั่งหน้าเจื่อนๆ

 

 

//เสน่ห์แรงนะมึง// กราฟแกล้งแซว

 

 

//หึงมั้ยล่ะ// โจแกล้งถามกลับมาบ้าง แต่ไม่ดังมากนัก เขาสองคนคุยกันพอได้ยินแค่สองคนเท่านั้น

 

 

//ทำไมต้องหึง// กราฟพูดขึ้น ทำให้โจนิ่งไปนิด

//กูเชื่อใจมึง กูถึงไม่ต้องหึงมึงไง// กราฟบอกต่อ ทำให้โจยิ้มออกมาได้

 

 

//ฉลาดพูดนะเนี่ย// โจแซวคนรัก ก่อนที่กราฟจะส่งขวดน้ำให้คนรัก โจรับมาดื่มทันที กราฟก็ส่งผ้าขนหนูให้โจซับเหงื่อต่อ

//ซับให้หน่อยสิ// โจพูดขอ

 

 

//บ้า ผู้ชายสองคนมานั่งซับเหงื่อให้กันเนี่ยนะ// กราฟพูดว่าด้วยใบหน้าขึ้นสี ก่อนจะยัดผ้าขนหนูใส่มือคนรักไป

 

 

//ใจร้าย// โจแกล้งว่ายิ้มๆ ก่อนจะถูกกราฟเหยียบเท้าอย่างหมั่นไส้ แต่ก็ไม่แรงมากนัก

//กูเล่นเป็นไงบ้างวะ// โจถามขึ้น

 

 

//มึงเล่นดีแล้ว ฟอร์มมึงดีกว่าก่อนด้วยซ้ำ// กราฟบอกออกมาตรงๆ ทำให้โจยิ้มรับ

 

 

//แปลว่าโอกาสติดตัวจริงกูก็มีเกินครึ่งน่ะสิ// โจบอกกลับมา

 

 

//กูมั่นใจว่ะโจ ว่ามึงติดตัวจริงแน่ๆ// กราฟพูดเพราะมั่นใจจริงๆ

 

 

//ถ้ากูติดตัวจริง มีรางวัลให้กูมั้ย// โจถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง กราฟนิ่งไปนิด

 

 

//มี แต่ยังไม่บอกว่าเป็นอะไร และยังไม่บอกนะ ว่าจะให้เมื่อไร// กราฟพูดขึ้น โจเลิกคิ้วนิดๆ

 

 

//ตกลงว่ากูจะได้หรือไม่ได้รางวัลกันแน่วะ// โจถามกลับมาอย่างนึกขำ

 

 

//ได้แน่นอน// กราฟยืนยัน โจก็พยักหน้ารับ นั่งพักได้ไม่นาน รุ่นพี่ก็เรียกรวมอีกครั้ง และเริ่มการแข่งต่อ การแข่งครั้งนี้ ผลแพ้ชนะไม่ได้ส่งผลอะไรมากนัก เพราะรุ่นพี่และอาจารย์ดูที่ฝีมือเท่านั้น จนเมื่อเวลาผ่านไปจนหมดเวลา อาจารย์ก็เรียกเด็กปีหนึ่งให้นั่งกลางสนาม เพื่อที่จะพูดคุยและประกาศผลคนที่ได้ร่วมทีมบาสเกตบอลของคณะ ซึ่งอาจารย์จะคัดเอาแค่ 4 คนเท่านั้นที่ได้ร่วมทีมจากคนที่มาคัดเลือก 10 คน และจะคัด 2 ใน 4 เพื่อให้มาเป็นตัวจริง ส่วนสองคนที่เหลือก็เป็นตัวสำรอง กราฟนั่งลุ้น เมื่ออาจารย์จะประกาศผล

 

 

“คนที่ได้รับคัดเลือก เข้ามาร่วมทีมของคณะจะมี 4 คนนะ คนแรก...ไผ่”  อาจารย์จะเรียกชื่อเล่นของแต่ละคน เพราะว่าคุ้นเคยกันดีอยู่แล้ว ไผ่ขยับเดินมาด้านหน้า

“คนที่สอง ฟลุค” โจตบไหล่เพื่อนตนเองเพื่อแสดงความดีใจด้วย ฟลุคขยับเดินมายืนข้างไผ่

“คนที่สาม  แทน” อาจารย์เรียกชื่อคนที่สาม ทำให้โจเริ่มหน้าเครียดลงนิด เพราะเขาหวังไว้มากว่าจะได้ร่วมทีมของคณะ กราฟเองก็นั่งกุมมือตัวเองเอาไว้แน่น

“คนสุดท้าย......โจ” ทันทีที่อาจารย์บอกชื่อ กราฟยิ้มกว้างออกมาทันที เสียงเฮจากกลุ่มเพื่อนของโจที่มานั่งดูดังขึ้นมาให้ได้ยินเช่นเดียวกัน โจออกมายืนด้านหน้า สายตาก็มองมาที่กราฟ กราฟส่งยิ้มให้โจด้วยความปลื้มใจ ก่อนที่อาจารย์จะพูดปลอบใจคนอื่นๆ สักพัก

 

 

“เราลุ้นแทบตายแน่ะ” พระพายหันมาพูดบอกกับกราฟ

 

 

“เหมือนกัน” กราฟตอบยิ้มๆ แล้วอาจารย์ก็จะประกาศรายชื่อตัวจริง 2 คน ทำให้กราฟลุ้นขึ้นมาอีกครั้ง แต่สำหรับโจ ตอนนี้เขาไม่รู้สึกกดดันอะไรมากแล้ว เพราะเขาหวังแค่ได้ร่วมทีมคณะเท่านั้น จะเป็นตัวจริงหรือตัวสำรองก็ไม่เป็นไร

 

 

“คนแรก...ฟลุค” เสียงอาจารย์ดังขึ้นมา เพื่อนๆของโจและฟลุคต่างยิ้มออกมาด้วยความดีใจไปกับเพื่อน กราฟยกมือทั้งสองข้างขึ้นมากุมแล้วจรดอยู่ที่ริมฝีปากของตัวเองอย่างลุ้นๆ

“คนที่สอง.....โจ” ทันทีที่อาจารย์ประกาศชื่อ โจกับฟลุคก็กอดกันทันทีด้วยความดีใจ อาจารย์พูดคุยกับนักกีฬาที่ได้รับการคัดเลือกทั้งสี่คนเล็กน้อย ก่อนจะปล่อยให้กลับได้ เพื่อนๆต่างเข้าไปแสดงความดีใจกับโจและฟลุค เหมือนกับว่าได้รับตำแหน่งอะไรสักอย่างเสียอย่างนั้น โจพูดคุยกับเพื่อนๆพี่ๆไม่นานนักก็ขอตัวเดินแยกมาหากราฟ

 

 

“ทำไมไม่เดินเข้าไปหากูล่ะ” โจถามขึ้น พร้อมกับรับผ้าขนหนูในมือกราฟมาพาดคอตัวเอง

 

 

“เดี๋ยวมึงก็ต้องเดินมาหากูอยู่แล้วนี่” กราฟตอบยิ้มๆ

“มึงเก่งมากนะโจ” กราฟชมคนรักออกมา

 

 

“นี่ใครครับ แฟนใครให้มันรู้ด้วย” โจพูดออกมาอย่างขำๆ ก่อนที่ทั้งสองจะพากันเดินออกมาจากโรงยิม และนี่ถือเป็นอีกขั้นของการเข้ามาเป็นนักศึกษาของโจ

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

หลังจากที่โจได้รับคัดเลือก ทุกเย็นโจก็ต้องอยู่ซ้อมบาสฯที่โรงยิม โดยที่กราฟจะมารออยู่ทุกวัน  แต่ก็มีวันหยุดพักบ้าง และถ้าบางวัน ดูแล้วต้องเลิกมืด โจก็จะให้กราฟกลับก่อน ตอนนี้โจยอมให้กราฟขี่มอเตอร์ไซค์กลับเองได้แล้ว เพราะไม่อยากให้คนรักไปเบียดเสียดกับคนบนรถประจำทาง ส่วนโจบางครั้งก็ติดรถภาคินกลับบ้าง กราฟขี่รถวนไปรับกลับบ้าง แล้วแต่ความสะดวกในแต่ละวัน

 

 

“กราฟ คืนนี้พี่อ๋อมแอ๋มชวนสายรหัสไปกินเหล้าว่ะ” โจบอกกับกราฟในช่วงเย็น เมื่อกราฟเดินมาหาโจที่คณะ

 

 

“แล้วไม่ซ้อมเหรอ” กราฟถามกลับ

 

 

“วันนี้งดซ้อม พวกพี่ๆเค้าพึ่งบอกเมื่อตอนบ่าย พี่อ๋อมเลยได้โอกาสเลี้ยงสายรหัสเลย” โจพูดบอกออกมา

 

 

“อืม..งั้นมึงก็ไปกับพี่เค้า เดี๋ยวกูกลับห้องเอง” กราฟตอบกลับ เพราะมันเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว ที่รุ่นพี่จะพารุ่นน้องไปเลี้ยง

 

 

“มึงไปกับกูนะ” โจชวนคนรัก

 

 

“ไม่เอาอ่ะ กูไม่ค่อยสนิทกับใคร มึงไปเหอะ” กราฟปฏิเสธ

 

 

“ก็ไปกับกูนี่ไง ไม่ต้องสนิทกับใคร สนิทกับกูคนเดียวพอ” โจบอกยิ้มๆ กราฟส่ายหน้าไปมาพร้อมกับรอยยิ้มเช่นเดียวกัน

 

 

“บ้าแล้ว มึงไปเลี้ยงสายรหัส มึงก็ต้องพูดคุยกับพวกพี่ๆเค้าบ้างสิ จะมาดูแลกู คุยกับกูคนเดียวได้ไง มึงไปเหอะ แต่อย่าเมามากนะ แล้วนี่มึงจะไปยังไง” กราฟพูดเตือนคนรักด้วยความเป็นห่วง

 

 

“คงไปรถพี่อ๋อมว่ะ เดี๋ยวพอเลิก อาจจะกลับแท็กซี่ เดี๋ยวดูอีกที” โจบอกกลับ

 

 

“อืม มึงต้องกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนรึเปล่า” กราฟถามอีก

 

 

“อืม ว่าจะกลับไปเปลี่ยนสักหน่อย ไม่อยากใส่ชุดนักศึกษาว่ะ พี่อ๋อมจะไปรับที่คอนโด” โจพูดขึ้น ก่อนที่ทั้งสองจะพากันเดินมาที่รถ แล้วโจก็ขี่พาคนรักกลับมาคอนโดก่อน โจเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดลำลองธรรมดา ไม่ได้จัดเต็มอะไรมากนัก

“ไม่ไปกับกูแน่นะ” โจถามกราฟอีกครั้งเผื่อกราฟจะเปลี่ยนใจ เมื่ออ๋อมโทรขึ้นมาตามว่ามาถึงหน้าคอนโดแล้ว

 

 

“ไม่อ่ะ กูจะทำงานส่งอาจารย์ด้วย มึงเองถ้ากลับไม่ไหวหรือยังไง โทรมาบอกกูละกัน” กราฟพูดบอกออกมา โจพยักหน้ารับ ก่อนจะหอมแก้มใสของกราฟเบาๆ

“อย่าดื่มจนไม่รู้ลิมิตตัวเองนะโจ และมีสติให้มากๆ อย่ากลับให้ดึกมากนัก มึงมีเรียนเช้า กูขอแค่นี้แหละ” กราฟบอกเสียงจริงจัง

 

 

“ครับผม!!” โจทำท่าตะเบ๊ะใส่กราฟ กราฟยิ้มขำนิดๆ แล้วเดินมาส่งโจที่หน้าห้อง เขาทั้งสองคนเว้นพื้นที่ให้กันและกัน เวลาที่ต้องไปทำกิจกรรมร่วมกับรุ่นพี่หรือเพื่อนในคณะของตัวเอง ถึงแม้ว่าโจจะแอบตามกราฟไปบ้าง เวลาที่กราฟไปทำรายงานหรือไปดื่มกับรุ่นพี่ในคณะ แต่ในทางกลับกัน กราฟไม่ตามโจ เพราะกราฟอยากให้โจได้มีเวลาส่วนตัวบ้าง

..

..

..

“ไงมึง นั่งมองโทรศัพท์อยู่ได้” ฟลุคถามขึ้นเสียงอ้อแอ้ ขณะอยู่ในร้านเหล้าหลังมหาวิทยาลัยพร้อมกับรุ่นพี่และเพื่อนๆ

 

 

“ทำไมกราฟมันไม่โทรมาตามกูวะ” โจบ่นออกมา เขาเองก็มึนๆบ้างแล้วเหมือนกัน ตอนนี้เที่ยงคืนแล้ว แต่กราฟก็ไม่ได้โทรมาตามโจให้กลับแต่อย่างไร ซึ่งโจหวังอยู่ลึกๆ อยากให้กราฟโทรตามตนเองกลับห้อง

 

 

“มึงไม่สำคัญมั้ง” ฟลุคแกล้งแซว

 

 

“สัด เดี๋ยวกูเตะล้มเลย กูเป็นคนสำคัญที่สุดของมันแล้วเว้ย” โจว่าออกมา

 

 

“แล้วทำไมมันไม่โทรตามมึงวะ” ฟลุคถามต่อ โจถอนหายใจเบาๆ

 

 

“มันคงหลับไปแล้วมั้ง” โจพูดให้กำลังใจตัวเอง ก่อนจะเอนตัวพิงพนักเก้าอี้อย่างเหนื่อยใจ นี่ก็ผ่านช่วงการรับน้อง และการปรับตัวในสังคมใหม่ๆมาแล้ว แต่กราฟก็ยังไม่แสดงออก พูด หรือทำอะไรให้คนอื่นรู้เลยว่า เขาทั้งสองคนคบกัน

 

 

 

++++++++++++++++++++++++ 100% +++++++++++++++++++++++++

 

 

 

2  Be  Con

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ทุกคน รออะไรอยู่

ตอนหน้าได้อ่านแน่ค่ะ

ตอนนี้อาจจะรู้สึกงงๆ ห้วนๆหน่อยนะคะ

เพราะยอนิมเองก็มึนเหมือนกัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

39 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 27 สิงหาคม 2558 / 08:25
    รอ ตอน หน้า 555
    #1643
    0
  2. #1610 ๊UKI Jung Nara (@montida-ray-09) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2558 / 18:16
    ม๊าตอนหน้าขอ 100 ทีเดียวเลยได้มั้ย55555555555555
    #1610
    0
  3. #1609 เต็นเทน (@darkpluslight11) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2558 / 12:48
    ตอนหน้ามีอะไรๆๆๆ 55555

    โจรักกราฟมาก กราฟก็รักโจมากเช่นกันดูสิๆๆๆ หวานกันมาก
    #1609
    0
  4. #1608 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2558 / 10:48
    โจคิดมากอีกแล้ววว แต่กราฟมะรัยจะแสดงออกสักทีนะ
    #1608
    0
  5. #1607 sanomsin (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2558 / 02:54
    อิโจ แกรใจน้อยนะเนี่ย แฟนอุตส่าห์ใจคอหนักแน่น ดันอยากให้เขาไม่มั่นใจ ตามหึงตามหวงอีก /แค่พระพายออกมานิดเดียว เราก็ดีใจแล้ว ตอนนี้เขาเป็นแฟนกันแล้วใช่มั๊ย อิจขนาด
    #1607
    0
  6. #1605 NanNieKa (@arkane890) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 23:46
    อย่าบอกว่าโจเมาแล้วไปปล้ำกราฟน้าสา
    #1605
    0
  7. #1604 ตุ้มติ้ม (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 22:06
    รางวัลคือกราฟพลีกายให้โจใช่หรือไม่ค่ะมี้ขา
    #1604
    0
  8. #1603 smilejaebeer (@smilejaebeer) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 20:11
    โจ นี่แกน้อยใจแน่ๆ
    #1603
    0
  9. #1602 Sunny_ZeroFourTeen (@zerofourteen_49) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 19:46
    คือมีความรู้สึกเหนื่อยแทนโจนะ เริ่มมีอารมณ์ อยากให้กราฟหึงโจบ้าง ไรงี้~~ ???????????? คนเป็นแฟนกันต้องมีหึงไรงี้ดิ ~~ ไม่หึงเลยไม่ใช่ป่ะกราฟ
    #ขอโทดนะครัชไรท์ คือเราอินจนขึ้นอ่ะ !
    #1602
    0
  10. #1601 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 17:22
    มันน่าน้อยใจจริงๆด้วย รอกราฟเปิดเผยความสัมพันธ์สักที
    ปูเสื่อรอตอนหน้าเลยค่ะ ใครจะเริ่มก่อนน๊าาาา
    #1601
    0
  11. #1600 niiynew (@niiynew) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 16:37
    น่ารักกกกก
    #1600
    0
  12. #1599 sosozee (@sosozee) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 13:49
    โจอยากให้กราฟหึง หวงใช่ป่ะ?????
    #1599
    0
  13. วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 12:59
    ว่าแล้วเชียว...งอลๆ เมาๆ ได้เสียๆ
    #1598
    0
  14. #1597 แฟนคลับไร้เงา (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 12:48
    รู้เลยว่าตอนหน้าจะมีอะไร แต่ถึงไม่มีก็รออ่านอยู่ดี ^^
    #1597
    0
  15. #1596 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 12:37
    โจน้อยใจกราฟแล้วน๊าาา
    #1596
    0
  16. #1594 บ้าบอบิว (@koreabb) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 10:22
    มาต่อไวๆนะคะชอบคู่นี้มาก
    #1594
    0
  17. #1593 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 09:27
    โจเอ้ย น้อยใจกราฟอีกล่ะซิ
    เข้าใจกราฟหน่อยนะ
    อยู่ดีๆจะให้ไปพูดบอกยังไงล่ะ
    แต่เชื่อว่าถ้ามีคนถาม กราฟคงยอกแหล่ะ
    ให้เวลากราฟอีกนิดนะโจ
    #1593
    0
  18. #1592 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 08:01
    โจน้อยใจกราฟแล้ว กราฟจ้าาาาา ง้อโจหน่อย
    #1592
    0
  19. #1591 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 07:50
    กราฟเชื่อใจโจไง เลยไม่โทรตามโทรจิก โจอย่าคิดมากเลย ถึงไม่บอกออกไป แต่คนรอบตัวก็ดูออกกันอยู่แล้ว
    #1591
    0
  20. #1590 cipher (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 07:43
    รอครับรอ
    #1590
    0
  21. #1589 balladonna (@sirithorn32158) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 05:34
    สงสารโจสุดนั่งรอโทรศัพท์จากกราฟ ฮื่อ *ถาปัตย์มีช็อปค่ะเคยเห็นอยู่
    #1589
    0
  22. #1588 Felinonajang (@Felinonajang) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 02:28
    คนนึงอยากปิด อีกคนอยากเปิด
    มันก็ต้องคุยกันอะนะ
    #1588
    0
  23. #1528 nana_na (@iewzaja) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2558 / 18:15
    เมื่อไหร่กราฟจะกล้าบอกเพื่อนๆสักทีเนี้ย พี่
    #1528
    0
  24. #1527 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2558 / 14:31
    น่ารักเสมอต้นเสมอปลายจิง ๆ คู่นี้
    #1527
    0
  25. #1526 Mpika Moonarsar (@diarysmpi) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2558 / 13:20
    แฟนน่ารักไม่ให้หึงให้หวงยังไงไหวเนอะ / ดูแลสุขภาพพักผ่อนบ้างนะคะ
    #1526
    0