บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,196 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,279 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    71

    Overall
    244,196

ตอนที่ 39 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [ภาคิน X พระพาย]......17 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4632
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    4 ก.ย. 58




บทเรียนรัก นักกีฬา  [ภาคิน X พระพาย] ตอนที่ 17

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

“แต่น้องเขาเป็นผู้ชาย” บราวพูดขึ้นมา เพราะตั้งแต่เป็นเพื่อนกันมา ภาคินไม่เคยมีทีท่าจะชอบผู้ชายด้วยกัน แถมยังควงแต่ผู้หญิงทั้งนั้น

 

 

“ผู้ชายแล้วไง....มึงเองก็ไม่มีปัญหากับเรื่องนี้นี่” ภาคินพูดพร้อมกับมองหน้าเพื่อน บราวยกยิ้มมุมปากนิดๆ

 

 

“เออๆ ตามสบายเลยเพื่อน” บราวบอกกลับมาอย่างขำๆ

 

 

พอตกเย็น ภาคินก็ซ้อมบาสฯที่โรงยิมในคณะ เขารู้ว่าพระพายต้องไปทำงานที่เซเว่นแน่ๆ พอเขากลับถึงคอนโดช่วงสองทุ่ม เขาจึงเดินมาเซเว่นเพื่อมองหาพระพาย แล้วบังเอิญเจอพระพายนั่งกินก๋วยเตี๋ยวกับพนักงานชายอีกคน ที่ภาคินรู้ดีว่าพนักงานคนนี้คิดยังไงกับพระพาย ภาคินอยากจะเดินตรงเข้าไปหาพระพาย แต่ก็ต้องฟอร์มเดินเข้าไปซื้อของในเซเว่นเสียก่อน เขารู้ตัวว่าพระพายแอบมองตามเขา เมื่อซื้อของเสร็จแล้ว เขาจึงเดินตรงไปหาพระพายทันที ภาคินหาเรื่องคุยกับพระพาย พร้อมกับมองหน้าชายหนุ่มที่พระพายแนะนำว่าชื่อยะ เป็นพนักงานในร้านเหมือนกัน ซึ่งภาคินมองแล้วน่าจะรุ่นเดียวกับเขา เขารู้ว่ายะต้องมองออก ว่าเขาคิดยังไงกับพระพาย แล้วพอดีกับที่ภาคินเห็นรอยแดงบนหน้าผากของพระพาย เขาจึงยกมือขึ้นไปลูบ ส่งผลให้พระพายหน้าแดงก่ำ ภาคินยกยิ้มนิดๆ เพราะมันทำให้ยะเห็นปฏิกิริยาที่พระพายมีต่อภาคินได้อย่างชัดเจน  เป็นการตอกย้ำให้อีกฝ่ายรู้ว่า พระพายรู้สึกยังไงกับภาคิน เมื่อคุยกับพระพายได้สักพัก ภาคินก็ต้องเดินกลับคอนโด เพื่อให้มีระยะห่างกับพระพายนิดหน่อย เพื่อที่เด็กหนุ่มจะได้ไม่ตื่นเต้นไปมากกว่านี้

เช้าวันต่อมา ภาคินต้องขับรถไปรับจี เพราะรถของหญิงสาวเสีย ทั้งสองจึงต้องนั่งรถมามหาวิทยาลัยด้วยกัน และภาคินก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นพระพายมานั่งรออยู่ที่หน้าคณะ และกำลังคุยกับบราวเพื่อนของเขา ภาคินมองหน้าบราวนิดๆ บราวก็ยักไหล่เหมือนตอบกลายๆว่าไม่ได้ยุ่งอะไร สีหน้าของพระพายหม่นลง ซึ่งภาคินมองออกว่าเพราะอะไร พระพายมาบอกเรื่องเสื้อของเขาว่าจะคืนตอนเย็น ทำให้ภาคินได้โอกาส ขอเบอร์พระพายเอาไว้ โดยอ้างว่าเอาไว้โทรนัดตอนเอาเสื้อมาคืน ไม่มีใครรู้หรอกว่า ภาคินกำลังตามจีบพระพายอย่างเนียนๆอยู่ มีเพียงบราวเท่านั้นที่รู้ แต่ก็ไม่เข้ามายุ่งแต่อย่างไร เพราะเขาพึ่งเคยเห็นเพื่อนตนเองจีบคนอื่นก่อนก็ครั้งนี้  ส่วนพระพายน่ะเหรอ ไม่รู้ตัวเลยสักนิด ว่าภาคินกำลังหาทางแทรกซึมเข้าไปในชีวิตของพระพายทีละนิด ถึงแม้ว่าจะรู้ดี ว่าพระพายชอบตนเอง แต่ภาคินก็ไม่คิดจะพูดขอคบพระพายตรงๆ เพราะมันกะทันหันเกินไปสำหรับพระพาย ซึ่งพระพายแอบชอบภาคินมาหลายปีโดยไม่รู้ว่าภาคินก็แอบชอบพระพายอยู่ ต่างจากภาคิน ที่รู้ดีว่าพระพายแอบชอบเขา พระพายมองเห็นแค่มุมของตัวเอง โดยที่ภาคินเห็นทั้งมุมตัวเองและมุมของพระพาย เขาจึงอยากค่อยเป็นค่อยไป เขาอดทนมาหลายปี อดทนต่ออีกนิดคงไม่เป็นไร

เย็นของวัน ภาคินเรียกรวมเด็กปีหนึ่ง โดยที่จีมานั่งรอเขาเพื่อกลับคอนโดด้วย และเขาก็เห็นพระพายอยู่ไกลๆ ทำให้ภาคินรู้ว่าเด็กน้อยของเขากำลังคิดมากอยู่แน่ๆ พอปล่อยให้รุ่นน้องกลับบ้านได้ เขาก็รีบตรงไปส่งจีที่คอนโดของหญิงสาว ตอนแรกหญิงสาวจะชวนกินข้าวเย็นด้วยกัน แต่ภาคินก็ปฏิเสธ เพราะเขาอยากเจอพระพาย ภาคินคิดหาวิธีที่จะให้พระพายได้รู้สึกว่า เด็กหนุ่มได้เข้าใกล้ภาคินขึ้นอีกนิด ภาคินจึงโทรให้พระพายเอาเสื้อมาคืนที่คอนโด ภาคินกะเวลาที่พระพายจะเดินมาที่คอนโดของเขา และหลังจากที่ฝากฝังให้โจพาพระพายเข้ามาในคอนโดด้วยแล้ว ภาคินก็ตรงเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำอย่างลวกๆไปก่อน  และรอเสียงสัญญานหน้าห้อง ภาคินยกยิ้ม เมื่อคิดล่วงหน้าว่า พระพายจะมีสีหน้ายังไง ถ้าเขาออกไปเปิดประตู พร้อมกับผ้าขนหนูที่พันช่วงล่างอย่างเดียว จะเรียกว่าอ่อย ภาคินก็ยอมรับ และเป็นจริงอย่างที่ภาคินคิดทันทีที่เขาเดินออกไปเปิดประตู พระพายหน้าแดงก่ำ และรีบหลบสายตาด้วยความขัดเขิน ภาคินมองใบหูเล็กที่ขึ้นสีเช่นเดียวกัน อย่างยิ้มๆ ก่อนจะหาทางหลอกล่อให้พระพายเข้ามาในห้องของเขาเสียก่อน เขาไม่ได้คิดจะทำอะไรไม่ดี แค่อยากให้พระพายรู้สึกใกล้ชิดกับเขามากขึ้นเท่านั้น ภาคินกลับเข้าไปอาบน้ำอย่างจริงจัง และให้พระพายรอไปก่อน และระหว่างที่อาบน้ำ ความคิดบางอย่างก็ผุดขึ้น ภาคินอยากให้พระพายใกล้ชิดกับเขาให้มากกว่านี้ และเขาก็อยากกันพระพายให้ห่างจากผู้ชายคนอื่นๆ ที่มาแอบชอบพระพายอยู่ ทันทีที่อาบน้ำแต่งตัวออกมาจากห้องนอน ภาคินก็ชวนพระพายคุย และบอกเรื่องที่จะจ้างให้พระพายมาทำความสะอาดดูแลห้องของเขาให้ เมื่อหว่านล้อมพระพายจนพระพายตกลง เขาก็อาสาทำกับข้าวเลี้ยงพระพาย และพาพระพายลงไปลาออกจากงานที่เซเว่นด้วยตัวเอง ตอนแรกพระพายตกใจไม่น้อยที่ภาคินจะให้ไปลาออกเลย พระพายคงไม่รู้ว่าจริงๆแล้ว ภาคินก็เป็นคนเอาแต่ใจและใจร้อนแค่ไหน  หลังจากที่พาพระพายไปลาออกแล้ว ภาคินก็เดินมาส่งพระพายที่หอพัก เขารอให้พระพายเข้าห้องพักไปก่อน แล้วยืนมองขึ้นไปบนระเบียงชั้นสอง ก่อนที่พระพายจะชะโงกหน้าออกมา ภาคินเองก็ตกใจนิดๆ แต่เก็บสีหน้าได้ดีกว่าพระพายที่มีท่าทีเก้อเขิน

 

 

“เอ่อ...ฝันดีนะครับ” เสียงของพระพายที่ตะโกนบอกฝันดีลงมา ทำให้ภาคินยกยิ้มมุมปากนิดๆ

 

 

“ฝันดีเช่นกัน” ภาคินตอบกลับไป ก่อนจะเดินย้อนกลับออกไปทางเดิม เขาไม่อยากให้พระพายเห็นว่าเขากำลังยิ้มกว้างแค่ไหน เขาหุบยิ้มไม่ได้เลยจนถึงห้องพักที่คอนโด

..

..

..

“พี่ภาคินครับ...พี่ภาคิน” เสียงเรียกของพระพาย ทำให้ภาคินสะดุ้งนิดๆ

 

 

“ว่าไง” ภาคินขานรับ เขามายืนพิงกรอบประตูดูพระพายซักผ้าเพลินไปหน่อย

 

 

“เอ่อ...พี่ภาคินไม่ไปนั่งหรือนอนพักบ้างเหรอครับ ขับรถมาตั้งไกล” พระพายบอกเสียงอ้อมแอ้ม

 

 

“นั่นสินะ งั้นพี่ขอนอนสักงีบละกัน ถ้าเราทำอะไรเสร็จแล้ว เรียกพี่นะ” ภาคินบอกกลับไป

 

 

“ครับ” พระพายตอบรับ ก่อนที่ภาคินจะเดินมาที่โซฟาในห้องรับแขก เขาล้มตัวลงนอนบนโซฟา แล้วคิดอะไรไปเรื่อยๆ

..

..

..

 

มีเหตุการณ์ที่ทำให้ภาคินหงุดหงิดเป็นพิเศษ เมื่อโก้รุ่นน้องในคณะของเขา ที่เขาพอจะมองออกว่าไม่ชอบหน้าโจเด็กปีหนึ่งเท่าไรนัก ดันดึงพระพายเข้ามายุ่งเกี่ยวในการแกล้งโจด้วย เขาสอบถามโจ แต่โจไม่บอกรายละเอียด เขาจึงต้องเรียกพระพายมาคาดคั้น จนรู้ว่าโก้จะสั่งให้โจจูบกับพระพาย นั่นทำให้ภาคินโมโหไม่น้อย แต่ไม่ได้แสดงออกมาให้ใครรับรู้มากนัก และเขาก็เรียกโก้มาตักเตือน ซึ่งใครจะว่าเขาใช้ความเป็นรุ่นพี่ต่อว่ารุ่นน้องในเรื่องส่วนตัว เขาก็ไม่แคร์ เพราะไม่ว่าใครหน้าไหน ภาคินก็ไม่คิดจะให้แตะพระพายแม้แต่นิดเดียว

เมื่อเวลาผ่านไปจนถึงวันศุกร์ ซึ่งเป็นวันที่ภาคินชวนพระพายกลับบ้านที่ต่างจังหวัดด้วยกัน ตอนแรกเขาตั้งใจจะกลับกับพระพายสองคน แต่จีก็โทรมาบอกว่าจะติดรถกลับ เพื่อไปเอารถที่บ้านมาใช้ ภาคินก็ให้กลับด้วยกัน ถึงแม้ว่าจะหงุดหงิดเล็กๆก็ตาม และพระพายก็ทำให้เขาหงุดหงิดเพิ่มขึ้นอีกนิด เมื่อตอนที่ไปรับจี เขาตั้งใจจะให้จีนั่งด้านหลัง แต่พระพายดันลงไปนั่งด้านหลัง แล้วให้จีนั่งคู่กับเขาด้านหน้าแทน ระหว่างทางพวกเขาแวะปั้มและเข้าเซเว่น ภาคินให้พระพายออกไปรอด้านนอกตอนที่เขาจ่ายเงิน ทำให้มีผู้ชายเข้ามาทักพระพาย

 

 

“พระพาย ไปขึ้นรถ” ภาคินพูดเสียงออกห้วนๆ เมื่อเห็นว่ามีผู้ชายมานั่งอยู่ข้างๆพระพาย

 

 

“คะ..ครับ” พระพายรีบลุกขึ้นยืนทันที

 

 

“จะไปแล้วเหรอครับ ผมขอไอดีไลน์ได้มั้ย” ชายหนุ่มถามขึ้นมา ทำให้ภาคินกัดฟันกรอด ดวงตาจ้องไปที่ชายหนุ่มเขม็ง

 

 

“ถือของนี่ไปที่รถ เธอด้วยจี” ภาคินพูดบอกกับพระพาย พร้อมกับยัดถุงขนมในมือให้พระพายไป พระพายพยักหน้ารับแล้วรีบเดินไปพร้อมจีทันที แต่ก็หันมามองภาคินเป็นระยะ ชายหนุ่มทำท่าจะเดินตาม แต่ภาคินไปยืนดักหน้าเอาไว้

 

 

“มีอะไรรึเปล่าครับพี่” ชายหนุ่มถามภาคินขึ้นมา

 

 

“อย่าคิดจะยุ่งกับเด็กคนนั้น” ภาคินพูดเสียงนิ่ง

 

 

“ทำไมล่ะครับ ทำไมจะยุ่งไม่ได้” ชายหนุ่มถามกลับ ภาคินขยับเดินเข้าหาอีกฝ่ายทีละนิด ทำให้อีกฝ่ายถอยหลังอย่างเกรงๆ

 

 

“เค้าคือคนของพี่ หวังว่าน้องคงเข้าใจ พี่ไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายกับเค้า โอเคนะ” ภาคินพูดด้วยน้ำเสียงเย็นๆ ก่อนจะเดินกลับไปที่รถด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัว เขายอมรับว่าเป็นคนขี้หึง แต่เขาไม่ใช่คนที่จะหึงแบบอาละวาดอะไร และด้วยความที่อารมณ์ไม่คงที่ ทำให้ภาคินเผลอปิดประตูแรงไปนิด และเขาต้องพยายามควบคุมอารมณ์ตัวเองให้กลับมาเหมือนเดิม ตลอดเวลาที่ขับรถกลับต่างจังหวัด ภาคินจะมองพระพายผ่านกระจกส่องหลังเป็นระยะ และรู้ว่าพระพายหลับไปแล้ว เมื่อส่งจีที่บ้านเรียบร้อย ภาคินก็มาจอดรถที่หน้าศาลากลางเพื่อเรียกให้พระพายลงมานั่งด้านหน้า  แล้วตรงไปยังบ้านของพระพาย ตอนนี้ฟ้ามืดลงแล้ว แม่ของพระพายเป็นคนมาเปิดประตูรั้ว และเมื่อท่านเสนอให้ภาคินกินข้าวด้วยกัน ภาคินไม่คิดจะปฏิเสธแต่อย่างไร เพราะเขาอยากจะใกล้ชิดกับพระพายให้มากกว่านี้ อยากจะรู้จักกับครอบครัวของพระพายด้วย ช่วงที่รอให้แม่ของพระพายอุ่นกับข้าว ภาคินก็ได้โอกาสสำรวจภายในบ้านของพระพายเล็กน้อย  และมีสิ่งที่ทำให้ภาคินแปลกใจคือ รูปถ่ายในบ้านของพระพาย ไม่มีรูปของคนที่จะบ่งบอกได้ว่าเป็นพ่อของพระพายเลยสักรูป ก่อนที่ภาคินจะฝากท้องกับอาหารที่บ้านของพระพาย

พออีกวัน ภาคินก็เอาตัวเองเข้าไปอยู่ในชีวิตของพระพายแทบจะทั้งวัน เขาไปช่วยพระพายขายขนมตอนเช้าโดยบังเอิญ และถือโอกาสไปช่วยทำขนมที่บ้านของพระพายด้วย และหลังจากที่ได้อยู่กับครอบครัวของพระพายทั้งวัน ทำให้ภาคินรู้สึกได้ว่า นี่คือครอบครัวจริงๆ ทุกคนต่างยอมรับและพอใจในสิ่งที่ตัวเองมี ค้าขายและได้ทำในสิ่งที่ชอบ การได้มาบ้านของพระพายครั้งนี้ ทำให้ภาคินรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก ภาคินรู้สึกว่าตัวเองจะเริ่มติดพระพายมากขึ้นทุกที กลับมากินข้าวเย็นที่บ้านพร้อมกับครอบครัวของจี เขาก็อดที่จะส่งไลน์ไปคุยกับพระพายไม่ได้ ทั้งๆที่เมื่อก่อนเขาไม่เคยเป็นแบบนี้ กับผู้หญิงที่เคยคบเคยควงด้วย ภาคินก็ไม่คิดจะมาส่งข้อความแบบนี้เลยสักครั้ง ตอนนั้นเองภาคินรู้ว่า จีเริ่มสงสัยในพฤติกรรมของเขา แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร ภาคินไม่เคยคิดให้ความหวังหญิงสาวอยู่แล้ว ภาคินเป็นคนที่ทำอะไรชัดเจนเสมอ เขามีเป้าหมายที่จะทำและต้องทำให้สำเร็จ รวมไปถึงเรื่องเรียน เรื่องอนาคต และเรื่องหัวใจ

พระพาย ไม่เคยรู้ตัวเลยว่าตนเองเป็นที่สนใจสำหรับผู้ชายที่ชอบผู้ชายด้วยกันมากแค่ไหน พระพายชอบคิดว่าตัวเองหน้าตาธรรมดา ในขณะที่ภาคินไม่คิดแบบนั้น มีคนมาแอบมอง มาจีบพระพายอยู่เสมอ ถึงแม้ว่าพระพายจะไม่เล่นด้วย แต่ภาคินก็อดที่จะหึงหวง จนต้องออกโรงกันท่าคนที่มาจีบพระพายไม่ได้

และตอนที่ไปรับกลับกรุงเทพฯ ภาคินนึกถึงเรื่องของพระพายตอนที่เขาอยู่ ม. 6 ได้ขึ้นมา เหตุที่เกิดหน้าร้านขนมจีนหน้าโรงเรียน ภาคินจึงชวนพระพายไปกินขนมจีนที่ร้านนั้น เพราะเขารู้ดีว่าพระพายชอบกินขนมจีนแกงไตปลาด้วย และอยากรู้ว่าพระพายยังจำเรื่องวันนั้นได้รึเปล่า และจากท่าทีของพระพาย ทำให้ภาคินมั่นใจ ว่าพระพายจำเรื่องทุกอย่างได้ ใครจะไปรู้ ว่าจริงๆแล้ว วันที่ฝนตกวันนั้น ภาคินเห็นเพลิน น้องสาวของพระพายยังคงอยู่หน้าโรงเรียน นั่นหมายความว่าพระพายก็ยังไม่กลับบ้าน ภาคินจึงชวนเพื่อนๆ ไปนั่งกินขนมจีนรอ เพื่อได้เห็นหน้าพระพายก่อนกลับ เขาได้ยินเพลินโทรเรียกพระพายให้ออกมาหน้าโรงเรียนเพราะเขาอยู่ที่นี่ เขาก็นั่งรอและมองไปที่ประตูโรงเรียน เห็นพระพายกับเพื่อนกำลังวิ่งข้ามถนนมา แต่สิ่งที่เขาไม่ทันคาดคิดดันเกิดขึ้นเมื่อพระพายลื่นล้มตรงหน้าร้าน แถมยังถูกรถที่วิ่งผ่านเหยียบน้ำกระเซ็นใส่อีกตะหาก ตอนนั้นภาคินใจร่วงไปที่ตาตุ่ม อยากจะวิ่งเข้าไปช่วย แต่เขาก็กลัวว่าพระพายจะอายมากกว่าเดิม เขาจึงได้แต่มองด้วยความเป็นห่วง เสื้อนักเรียนของพระพายเปียกลู่แนบไปกับลำตัว จนภาคินต้องรีบเอาผ้าขนหนูมาส่งให้พระพายเพราะไม่อยากให้ใครเห็นพระพายในสภาพแบบนี้ โดยเฉพาะเขาเอง เมื่อส่งผ้าขนหนูแล้วก็รีบชวนเพื่อนกลับบ้านทันที เขากลัวใจตัวเอง ที่ต้องเห็นพระพายในสภาพเปียกๆแบบนั้น และอีกอย่าง เขาต้องการให้พระพายเอาผ้าขนหนูมาคืนเขา แต่เด็กหนุ่มดันฝากคนอื่นมาคืนซะงั้น

..

..

..

พระพายเอาเสื้อผ้าที่ปั่นแห้งแล้วขึ้นมาตากตรงระเบียงเรียบร้อย แล้วเดินมาที่ห้องรับแขก เห็นภาคินนอนหลับอยู่จึงลังเลอยู่ว่าจะปลุกภาคินดีหรือไม่ แต่ภาคินก็ขยับตัวตื่นขึ้นมาก่อน

“เสร็จแล้วเหรอ” ภาคินที่ลืมตาขึ้นมาเห็นพระพายยืนอยู่ได้ถามขึ้น ทำให้พระพายสะดุ้งเล็กน้อย

 

 

“เสร็จแล้วครับ เอ่อ พี่ภาคินนอนต่อเถอะครับ เดี๋ยวผมจะกลับห้องแล้ว” พระพายพูดขึ้น ภาคินขยับตัวลุกนั่ง

 

 

“จะรีบไปไหน ไปหาอะไรกินกันก่อน เราสองคนกินแค่ขนมจีนเองนะ” ภาคินพูดบอกออกมา ซึ่งพระพายก็รู้สึกหิวเหมือนกัน

 

 

“พี่ภาคินจะกินอะไรเหรอครับ” พระพายถามขึ้น

 

 

“เดินไปกินที่โลตัสกันดีกว่า พี่จะได้ซื้อของใช้เพิ่มด้วย” ภาคินพูดบอกออกมา

 

 

“ครับ” พระพายตอบรับ ก่อนจะรอให้ภาคินลุกไปล้างหน้าล้างตาให้เรียบร้อย แล้วทั้งสองคนก็พากันลงจากคอนโดเพื่อเดินไปยังห้างโลตัสที่อยู่ใกล้ๆ ตอนนี้เกือบๆ 5 โมงเย็นแล้ว ทั้งสองคนเดินกันไปเรื่อยๆ ยังไม่มีใครพูดอะไร

 

 

“พระพาย” เสียงทักพระพายดังขึ้น ทำให้พระพายที่มัวแต่เดินก้มหน้าก้มตา ต้องเงยหน้าขึ้นมามอง

 

 

“อ่าว พี่ยะ ไปไหนมาครับ” พระพายทักรุ่นพี่ที่ทำงานพิเศษเก่าของตนเองขึ้นมา ยะมองหน้าพระพายยิ้มๆ ก่อนจะมองเลยมาที่ภาคิน ที่ยืนหน้านิ่งอยู่

 

 

++++++++++++++++++++ 50% +++++++++++++++++++++

 

“ไปหาข้าวกินมาน่ะ วันนี้เข้ากะบ่าย เป็นไงบ้างเราไม่เห็นเข้าไปหาพี่บ้าง” ยะถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงปกติ

 

 

“ผมกลับบ้านที่ต่างจังหวัดมาครับ พึ่งกลับมาถึงกรุงเทพเมื่อตอนบ่ายนี้เอง เอาไว้ว่างๆผมจะเข้าไปเที่ยวหานะ” พระพายตอบยิ้มๆ แต่ก่อนที่ยะจะพูดอะไรต่อ ภาคินยกมือขึ้นไปแตะเอวพระพายเบาๆ

 

 

“พายไปกันเถอะ” ภาคินบอกเสียงนุ่มปกติ เพื่อไม่ให้พระพายสงสัยอะไร เพราะตอนนี้เขากำลังหวงพระพาย ไม่อยากให้คุยกับยะที่เขามองออกมาตั้งแต่แรกว่าสนใจพระพายมากแค่ไหน

 

 

“เอ่อ..ครับ..ผมไปก่อนนะพี่ยะ ฝากบอกพี่สาด้วยนะครับว่าถ้าผมว่างจะเข้าไปหา” พระพายหันมาพูดบอกกับยะ เพราะไม่อยากให้ภาคินต้องยืนรอตนเองนานด้วย

 

 

“อืม ได้สิ” ยะตอบไม่เต็มเสียงนัก ก่อนที่ภาคินจะใช้ฝ่ามือดันเอวพระพายให้เดินต่อ แล้วภาคินก็หันมามองยะด้วยสายตาราบเรียบ แล้วหันกลับไปตามเดิม เพื่อไม่ให้พระพายผิดสังเกตุมากนัก ทั้งสองเดินมาถึงโลตัส ตอนแรกภาคินจะชวนพระพายกินเอ็มเค แต่เด็กหนุ่มขอกินอาหารในศูนย์อาหาร ซึ่งภาคินก็ไม่ขัดอยู่แล้ว

 

 

“พี่ภาคินจะซื้ออะไรเหรอครับ” พระพายถามขึ้น ขณะนั่งกินข้าวด้วยกันกับภาคิน

 

 

“ก็ของใช้ในห้องนั่นแหละ พวกน้ำยาถูพื้น ผงซักฟอก อะไรพวกนั้น พี่อยากให้เราเป็นคนเลือก เพราะเราต้องมาทำงานบ้านให้พี่” ภาคินตอบด้วยน้ำเสียงปกติ พระพายพยักหน้ารับ เพราะเท่าที่พระพายสำรวจบ้านของภาคิน มีของใช้หลายอย่างที่เริ่มจะหมด

 

 

“งั้นรีบกินจะได้รีบซื้อนะครับ เดี๋ยวมันจะมืด” พระพายพูดขึ้น ก่อนที่ทั้งสองจะกินข้าวกันจนอิ่ม แล้วพากันเดินซื้อของโดยที่ภาคินเป็นคนเข็นรถเข็นตามพระพาย

“พี่ภาคินเอาผงซักฟอกยี่ห้อเดิมใช่มั้ยครับ” พระพายหันมาถามภาคิน

 

 

“แล้วปกติเราใช้ยี่ห้อไหนอยู่ล่ะ” ภาคินถามกลับ พระพายเลิกคิ้วอย่างงงๆ

 

 

“ทำไมเหรอครับ” พระพายถามกลับ

 

 

“พี่ว่าเสื้อที่พระพายใส่มันกลิ่นหอมดี พี่อยากให้เสื้อพี่มีกลิ่นแบบนี้บ้าง” ภาคินพูดด้วยหน้าตานิ่งๆ แต่ทำให้พระพายใจเต้นระรัว เพราะการที่ภาคินจะได้กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มจากเสื้อผ้าของเขา นั่นแปลว่าต้องอยู่ใกล้กันมากๆ แล้วอีกอย่าง การที่ภาคินบอกว่าอยากให้เสื้อมีกลิ่นเดียวกับพระพาย ทำให้พระพายเขินมากกว่าทุกที

 

 

“คือ..ผมใช้น้ำยาปรับผ้านุ่มยี่ห้อนี้อ่ะครับ” พระพายพูดพร้อมกับหยิบน้ำยาปรับผ้านุ่มยี่ห้อที่ตนเองใช้ประจำขึ้นมาให้ภาคินดู

 

 

“อืม งั้นเอาน้ำยาปรับผ้านุ่มยี่ห้อนี้ละกัน” พูดจบภาคินก็หยิบใส่ตะกร้าทันที พระพายหน้าขึ้นสีนิดๆ แต่ก็เดินหยิบผงซักฟอกยี่ห้อเดียวกับของตนเอง รวมไปถึงน้ำยาถูพื้น น้ำยาล้างจาน และอีกหลายๆอย่าง ภาคินให้พระพายเป็นคนเลือกเองทั้งหมด

“รู้งี้ พี่เอารถมาก็ดี ลืมไปเลยว่าต้องซื้อของหลายอย่าง” ภาคินพูดขึ้นมา เมื่อมองของในรถเข็น

 

 

“เดี๋ยวช่วยกันถือไปก็ได้ครับ” พระพายบอกยิ้มๆ เมื่อเห็นท่าทีของภาคิน

 

 

“ไม่รบกวนเราใช่มั้ย พี่นึกว่าเราจะแยกกลับหอพักของเราไปเลย” ภาคินถามกลับมา พระพายส่ายหน้าไปมาทันที

 

 

“ไม่รบกวนหรอกครับ ผมช่วยถือกลับไปที่คอนโดของพี่ภาคินก่อนได้ครับ” พระพายอาสา เพราะมันทำให้เขาได้มีเวลาอยู่กับภาคินมากขึ้น ภาคินยกยิ้มมุมปากนิดๆ เพราะเขาต้องการให้พระพายอยู่กับเขานานขึ้นอีกนิดเช่นเดียวกัน

 

 

“อ่อ ถ้าไม่รบกวนเกินไป เราก็อปปี้ตารางเรียนมาให้พี่ด้วยนะ พี่จะได้รู้ว่าเราว่างหรือสะดวกวันไหนบ้าง” ภาคินพูดขึ้นมา

 

 

“ได้ครับ” พระพายตอบรับ ก่อนที่จะพากันเข็นรถไปจ่ายเงิน แล้วทั้งสองคนก็ช่วยกันถือของกลับมาที่คอนโดของภาคินอีกครั้ง พระพายช่วยเก็บของที่ซื้อมาให้เข้าที่ แล้วขอตัวกลับ

 

 

“ให้พี่ไปส่งนะ” ภาคินพูดขึ้น แต่พระพายส่ายหน้าไปมา

 

 

“ผมเดินกลับเองดีกว่าครับ พี่ภาคินจะได้ไม่ต้องเดินไปเดินมาด้วย” พระพายบอกอย่างเกรงใจ

 

 

“งั้นเอารถไปส่ง” ภาคินบอกออกมาต่อ

 

 

“จะขับวนไปวนมาให้เสียเวลาเสียค่าน้ำมันทำไมล่ะครับ” พระพายบอกออกมาอีก เพราะหอพักของเขาไม่ได้ไกลจากคอนโดของภาคินเลยสักนิดแต่ภาคินจะต้องไปกลับรถเท่านั้นเอง

 

 

“เราอุตส่าห์ช่วยพี่ซื้อของ แล้วยังช่วยถือกลับมาห้องอีก” ภาคินพูดบอกเสียงจริงจัง

 

 

“พี่ภาคิน ผมเดินกลับเองได้จริงๆครับ” พระพายยืนยันคำเดิม ภาคินมองหน้าพระพายนิ่งๆ แล้วเอื้อมมือไปขยี้หัวเด็กหนุ่มไปมา

 

 

“ดื้อจริงๆด้วยสินะ” ภาคินว่าออกมาไม่จริงจังนัก แต่ทำให้พระพายหน้าขึ้นสีได้

“โอเค เดินกลับดีๆนะ อย่าลืมตารางเรียนให้พี่ด้วย” ภาคินย้ำอีกครั้ง ทำให้พระพายยิ้มออกมาได้

 

 

“ครับ งั้นผมกลับก่อนนะครับ” พระพายพูดบอกก่อนที่ภาคินจะเดินมาส่งเด็กหนุ่มที่หน้าห้อง

 

 

“เดินกลับดีๆ ถึงห้องแล้วส่งข้อความมาบอกพี่ด้วยนะ” ภาคินพูดสั่ง

 

 

“ครับ” พระพายตอบรับ ก่อนจะเดินไปที่ลิฟท์โดยมีภาคินยืนมองตรงประตูห้อง จนพระพายเข้าลิฟท์ไป ภาคินถึงได้ปิดประตูแล้วกลับเข้ามาในห้องตนเองตามเดิม

 

 

“เฮ้อ ไม่อยากให้กลับเลย” เสียงภาคินบ่นพึมพำกับตัวเอง

..

..

พระพายเดินยิ้มออกมาจากคอนโดของภาคิน วันนี้พระพายรู้สึกเหมือนหัวใจของตนเองพองโตขึ้น มีความสุขมากเป็นพิเศษที่ได้อยู่ใกล้ ได้ทำอะไรๆหลายอย่างโดยมีภาคินอยู่ด้วย ตอนที่ไปซื้อของใช้ พระพายกลัวเหลือเกินว่าภาคินจะได้ยินเสียงหัวใจของตัวเอง พระพายลอบมองใบหน้าของภาคินอยู่บ่อยครั้ง แต่พอภาคินหันมาพระพายก็แสร้งหยิบจับของมาเลือกดู

 

 

“วันนี้เป็นวันดีของเราจริงๆเลยนะ” พระพายพึมพำกับตัวเอง พร้อมกับเดินไปเรื่อยๆ เพื่อกลับห้องพัก

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

1 อาทิตย์ผ่านไป

พระพายมาทำความสะอาดห้องพักภาคินเกือบทุกวัน ทั้งๆที่ตอนแรกภาคินบอกให้ทำวันเว้นวัน แต่เอาเข้าจริงๆ ภาคินเรียกพระพายมาทุกวันเลยก็ว่าได้ แต่บางวันก็ให้ทำข้าวเย็นให้เขา วันไหนที่พระพายเลิกเรียนก่อน ภาคินก็ให้พระพายมารอที่ห้อง แต่ถ้าวันไหนพระพายเลิกเย็นเพราะมีกิจกรรมรับน้อง ภาคินก็จะมารอรับ จนหลายๆคนเริ่มสงสัยในความสัมพันธ์ของภาคินกับพระพาย แต่ไม่มีใครกล้าถาม เพราะเกรงๆภาคินด้วยกันทั้งนั้น

 

 

(“ตอนเย็นมารอพี่ที่คณะ จะได้กลับพร้อมกัน”) เสียงของภาคินดังขึ้นเมื่อเจ้าตัวโทรมาหาพระพายในช่วงบ่ายของวัน

 

 

“ครับ” พระพายตอบรับ ด้วยสีหน้ายิ้มๆ เพราะพระพายรู้สึกได้ว่าตนเองเข้าใกล้ภาคินมากขึ้นกว่าเดิม ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นมากขึ้น และทำให้พระพายยิ่งหลงรักภาคินมากขึ้นไปอีก จนบางทีพระพายก็แอบนึกกลัวความรู้สึกของตัวเอง ทั้งๆที่เตือนใจไม่ให้คาดหวัง แต่การกระทำหลายๆอย่างของภาคินก็ทำให้พระพายอดที่จะคิดไม่ได้ว่า ภาคินก็ชอบเขาเหมือนกัน

 

 

(“ตั้งใจเรียนนะ เจอกันตอนเย็น”) เสียงนุ่มของภาคินทำให้แก้มใสของพระพายขึ้นสีระเรื่อ

 

 

“ครับ พี่ภาคินก็เหมือนกันนะครับ” พระพายตอบกลับไปเสียงแผ่ว

 

 

(“เหมือนกันอะไร”) ภาคินแกล้งถามกลับมา

 

 

“ก็...เอ่อ....ตั้งใจเรียนเหมือนกันนะครับ” พระพายพูดออกไปแล้วกัดปากตัวเองด้วยความเขิน

 

 

(“หึหึ ครับ แค่นี้นะ”) ภาคินตอบรับแล้ววางสายไป พระพายยกมือขึ้นมาปิดหน้าตัวเองด้วยความเขินสุดๆ ภาคินโทรหรือไม่ก็ส่งข้อความหาเขาในช่วงพักทุกวัน เพราะภาคินรู้เวลาพักของพระพาย

 

 

“แอ่ะๆ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ คุยกับใครเหรอพระพาย” เสียงของอาทแกล้งแซวเมื่อพระพายเดินกลับมาที่โต๊ะ หลังจากแยกไปคุยห่างๆจากกลุ่มเพื่อนเล็กน้อย

 

 

“ก็..คุยกับพี่ภาคินน่ะ” พระพายตอบเสียงอ้อมแอ้ม เพื่อนๆต่างยิ้มให้กับท่าทีเขินๆของพระพาย

 

 

“ถามจริง พระพายกับพี่ภาคิน คบกันเหรอ” สนถามขึ้นมาบ้าง พระพายรีบโบกมือไปมาทันที

 

 

“เปล่าๆ ไม่ได้คบ เรากับพี่ภาคินแค่รุ่นพี่รุ่นน้องกันธรรมดาเท่านั้นเอง” พระพายรีบปฏิเสธ เพราะไม่อยากให้ใครเข้าใจภาคินผิด

“แล้วอีกอย่าง เราเป็นผู้ชายเหมือนกัน..จะคบกันได้ไง พี่ภาคินเขาชอบผู้หญิงหรอกนะ” พระพายบอกออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วๆ

 

 

“ผู้ชายเหมือนกันก็คบกันได้นะ” เสียของกราฟดังขึ้น ก่อนที่เพื่อนๆจะหันไปมอง กราฟสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อรู้ตัวว่าเผลอพูดอะไรออกไป เพื่อนๆต่างนั่งยิ้ม แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา ก่อนที่พระพายจะชวนคุยเรื่องอื่นทันที

พอตกเย็น พระพายกับเพื่อนๆก็ถูกรุ่นพี่เรียกรวม พระพายส่งข้อความบอกภาคินแล้วว่าจะเข้าไปหาช้านิดหน่อย และเมื่อรุ่นพี่ปล่อยให้แยกย้ายได้ พระพายจึงเดินมาที่คณะของภาคิน พร้อมกับกราฟ แต่ระหว่างทางกราฟเจอโจเสียก่อน พระพายจึงเดินแยกไปหาภาคินคนเดียว

 

 

“น้อง” เสียงเรียกห้วนๆจากใครบางคนดังขึ้น ทำให้พระพายหันไปมองก็พบว่าเป็นรุ่นพี่ผู้หญิงสองคนยืนมองมาด้วยสายตาที่แสดงออกถึงความไม่พอใจในตัวของพระพาย แต่พระพายไม่รู้จักคนทั้งสองมาก่อน

 

 

“ครับ” พระพายขานรับ

 

 

“ชื่อพระพายใช่มั้ย” หญิงสาวถามออกมาอีก

 

 

“ครับ” พระพายตอบกลับไปเหมือนเดิม

 

 

“เลิกทำตัวสนิทสนมกับภาคินได้แล้วนะ คิดว่าตัวเองเป็นใครหะ เป็นแค่รุ่นน้องจากโรงเรียนเก่า แต่ทำตัวเหมือนเป็นแฟนภาคิน ทุเรศ” หญิงสาวว่าออกมา ทำให้พระพายชะงักกึก

 

 

“คือ..ผมไม่..” พระพายจะปฏิเสธแต่พูดไม่ออก

 

 

“ไม่ต้องมาทำเป็นปฏิเสธไม่รู้เรื่อง รู้รึเปล่า ว่าการที่นายมาเดินตามภาคินต้อยๆน่ะ มันทำให้คนอื่นเค้ามองภาคินไม่ดี คนเค้ามองว่าภาคินเป็นเกย์ไปหมดแล้ว รู้ตัวบ้างมั้ยหะ” หญิงสาวยังคงต่อว่าออกมา พระพายดวงตาร้อนผ่าว ไม่ได้กลัวหญิงสาว แต่พระพายรู้สึกได้ว่าตนเองทำให้ภาคินเสียชื่อ ถูกมองไม่ดี

 

 

“ผมกับพี่ภาคิน เราเป็นแค่รุ่นพี่รุ่นน้องกันจริงๆนะครับ” พระพายอยากจะอธิบายให้หญิงสาวเข้าใจ แต่ก็ถูกหญิงสาวผลักไหล่จนผงะไปด้านหลังนิดๆ

 

 

“ไม่ต้องมาแหล ชั้นมองออกหรอกนะ ว่านายน่ะ..” หญิงสาวกำลังจะพูดบางอย่างแต่ก็ต้องชะงักเมื่อหญิงสาวอีกคนเดินมาขวางเอาไว้

 

 

“พวกเธอมารังแกอะไรพระพายไม่ทราบ น้ำหวาน” จีถามหญิงสาวเสียงแข็ง เพราะอีกฝ่ายเรียนคณะเดียวกับตนเอง

 

 

“เธอมายุ่งอะไรด้วยหะจี ชั้นก็แค่มาคุยกับเด็กนี่เท่านั้น” น้ำหวานบอกกลับมา

 

 

“แต่ชั้นว่าพวกเธอกำลังหาเรื่องน้องเค้ามากกว่านะ” จีว่าออกมาอย่างไม่ยอม

 

 

“ชั้นไม่ได้หาเรื่อง หึ เธอจะปกป้องเด็กนี่ทำไม เธอเองก็ไม่พอใจเด็กนี่เหมือนกันไม่ใช่เหรอ ที่มายุ่งวุ่นวายกับภาคินน่ะ” น้ำหวานบอกออกมา ทำให้พระพายมองหน้าจีด้วยความรู้สึกผิดทันที

 

 

“ชั้นเปล่า พระพายก็เป็นรุ่นน้องของชั้นเหมือนกัน” หญิงสาวว่ากลับไปอีก น้ำหวานกับเพื่อนมองจีอย่างเยาะๆ

 

 

“หึ ชั้นไม่ยุ่งก็ได้ ไปกันเถอะ” หญิงสาวพูดกับเพื่อนตนเองแล้วเดินแยกไปอีกทาง จีส่ายหน้าไปมาแล้วหันมาหาพระพายที่ยืนหน้าเสียอยู่

 

 

“ไม่เป็นไรใช่มั้ย” จีถามออกมาด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

 

 

“ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณพี่จีมากนะครับ ที่มาช่วยผม” พระพายบอกออกมาเสียงแผ่วๆ ในใจก็นึกกลัวว่าจีจะไม่พอใจตัวเองจริงๆ

 

 

“พี่ไม่ได้ช่วยอะไรเลย พวกนั้นมันบ้าแบบนี้แหละ อย่าไปใส่ใจ ภาคินเป็นคนดังน่ะ ว่าแต่ เรามาทำอะไรที่นี่เหรอ” จีถามขึ้นมา

 

 

“เอ่อ มาคุยธุระกับพี่ภาคินน่ะครับ” พระพายตอบเสียงอ่อยๆ

 

 

“งั้นเดินไปพร้อมพี่เลยก็ได้ พอดีพี่ก็มาหาภาคินเหมือนกัน” หญิงสาวบอกยิ้มๆ พระพายพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินไปพร้อมกับจี

 

 

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++++ 100% ++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

2  Be  Con

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อัพครบแล้วนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

72 ความคิดเห็น

  1. #2314 wipcream (@mada4) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 22:04
    คืออยากถามว่าปรับตัวหนังสือให้เล็กลงยังไงอ่ะคะ พอดีมือไปโดนให้มันใหญ่ขึ้นอะค่ะ #อ่านในโทรสับนะค่ะ อ่านในแอปเด็กดีค่ะ #ขอบคุณสำหรับคำตอบล่วงหน้สนะค่ะ
    #2314
    1
  2. #1993 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 กันยายน 2558 / 22:57
    ภาคืนมะรัยขะเปิดตัวจิง ๆ ซะที
    #1993
    0
  3. #1844 Haruka Fuji (@haruka15) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 กันยายน 2558 / 18:32
    ภาคิน ขอน้องคบเลยเหอะ แบบนี้ 


    #1844
    0
  4. #1794 sanomsin (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 07:55
    ทำเหมือนเด็กมัธยม ม่าดักตบนายเอกของฉัน
    #1794
    0
  5. #1783 Mpika Moonarsar (@diarysmpi) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 22:16
    เกลียดภาคิน เลิกอ่อยน้องให้ใจเต้นได้ละ จับปล้ำซักทีเซ่ !!!!!!!
    #1783
    0
  6. #1782 Mpika Moonarsar (@diarysmpi) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 22:16
    เกลียดภาคิน เลิกอ่อยน้องให้ใจเต้นได้ละ จับปล้ำซักทีเซ่ !!!!!!!
    #1782
    0
  7. #1780 BoEuNEuN (@bikimkai) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 14:50
    รู้สึกไม่ไว้ใจจีเลย แบบนางต้องมีแผนในหัวแน่นอน!! เธอคิดจะทำอะไรจี บอกมาเดี๋ยวนี้นะ!!! #ล็อคคอถาม???
    #1780
    0
  8. #1777 คยองซู_lovelove (@aimmydek-d) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 กันยายน 2558 / 23:36
    พี่ภาคินบอกน้องได้แล้วนะว่ารู้สึกยังไง

    จะให้พระพายดูจากการกระทำก็ยาก เพราะพระพายเจียมตัวตลอด ไม่คิดเข้าข้างตัวเอง

    เพราะฉะนั้นบอกได้แล้วนะ !!!!!! มาเจอเหตุการณ์นี้เดี่ยวได้เตลิดดด

    #ส่วนจี ขอให้มาดีเถอะ ประมาณว่า เห็นคนที่ตัวเองรักมีความสุขก็พอใจแล้ว สถานะอยู่แค่เพื่อนก็พอใจ ไรงี้ !!! มันจะเป็นให้มั้ยเนี่ยยยยยย !!!!!! แล้วอย่าบอกนะว่าจีจะขอติดรถกลับด้วย -3-
    #1777
    0
  9. #1776 pan (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 กันยายน 2558 / 22:56
    ถ้าพี่ภาคินจะฮ็อทซะขนาดนี้ พระพายจะไหวมั้ยลูก

    สู้ๆเค้าน๊า จะมีกำลังใจสู้มั้ย ในเมื่อพระพายไม่เคยรู้ว่าพี่ภาคินชอบ

    สงสารอ่ะ..พี่ภาคินรีบทำให้ชัดเจนด่วนเลย..
    #1776
    0
  10. #1775 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 กันยายน 2558 / 18:10
    พี่ภาคินต้องดูแลพระพายแบบใกล้ชิดกว่านี้นะ
    #1775
    0
  11. #1774 pupu (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 กันยายน 2558 / 17:51
    พระพายสู้เค้าลูกกกก
    #1774
    0
  12. #1772 Aetheat (@Aetheat) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 กันยายน 2558 / 16:27
    จีเทอจะคุยอะไรกับภาคิน...จะทำให้พะพายเสียใจใช้มั้ย!!!!...หยุดเรยๆๆนางงามจอมปลอม
    #1772
    0
  13. #1771 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 กันยายน 2558 / 15:25
    พระพายโดนรังแกตลอดเลยยย
    #1771
    0
  14. #1770 PuiPui (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 กันยายน 2558 / 14:01
    จีนี่ยังไงจะดีจะร้ายเอาชัดๆเลยแม่คุณ เจ้เหนื่อยลุ้น พี่ภาคินคะดูแลน้องหน่อยติ่งพี่ร้ายกาจมาก
    #1770
    0
  15. #1768 Fahgus (@fafah249) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 กันยายน 2558 / 11:54
    สงสารพระพาย พี่ภาคินทำอะไรสักอย่างที
    #1768
    0
  16. #1766 sosozee (@sosozee) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 กันยายน 2558 / 10:56
    คุณจี เธอมาดีรึมาร้าย???

    #1766
    0
  17. #1765 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 กันยายน 2558 / 10:28
    เขามีหยอดกันด้วยอ่ะ

    จีคงไม่ร้ายหรอก น่าจะยอมรับอะไรได้ง่ายอยู่
    #1765
    0
  18. #1764 เต็นเทน (@darkpluslight11) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 กันยายน 2558 / 09:50
    พี่ภาคินรุกน้องหนักขึ้นทุกวันๆ เรียกมาหาที่ห้องเกืิอบทุกวันเลยนะ หุๆๆ

    ป้าทั้ง 2 มายุ่งอะไรกับพระพายนิ ป้ายังไม่รู้สินะว่าพี่ภาคินชอบพระพายมากแล้วถ้าเรื่องนี้ถึงหูพี่ภาคินล่ะก็....หึๆๆ

    จีมาดีหรือมาร้ายน่ะ สงสัยๆ
    #1764
    0
  19. วันที่ 4 กันยายน 2558 / 09:12
    ชะนีขี้อิจฉา......ส่วนจี ต้องดูกันต่อไป ......เขาว่าน้ำร้อนปลาเป็น น้ำเย็นปลาตาย จีจะเป็นยังงั้นหรือไม่ แต่ไอยากให้มีตัวร้าย อิจฉาริษยากันเบย มันน้ำเน่า และดูไม่พัฒนายังไงไม่รู้.......แค่ลุ้นให้รักกัน ก็เหนื่อยละ ถ้าต้องมาสู้รบปรบมือกับตัวร้ายอีกนี่....เป็นลม!!!
    #1763
    0
  20. #1762 Felinonajang (@Felinonajang) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 กันยายน 2558 / 09:01
    จีจะมาเป็นนางเอกหรือจะมาเป็นตัวร้าย ฮ่าๆ
    #1762
    0
  21. #1761 Stamppu (@chanikanda) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 กันยายน 2558 / 08:48
    จีนี่ จะร้ายหรือดีหนอ
    #1761
    0
  22. #1760 เอลฟ์ปีกขาด (@mublue) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 กันยายน 2558 / 08:35
    ค้างได้อีก
    #1760
    0
  23. #1759 Oshfly (@4goming) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 กันยายน 2558 / 08:30
    ฮืมมมม ยัยป้าพวกนั้นอย่ามารังแกพระพายน้อยๆเชียวนะ เดี๋ยวสั่งพี่ภาคินจัดการซะหรอก เชอะ!
    #1759
    0
  24. วันที่ 4 กันยายน 2558 / 08:23
    ความสุขมักจ่ะอยู่กะเราได้ไม่นานรึไงนะ มารมาผจญให้น้องพระพายเรานอยด์ซะงั้น แหมะ ถ้า จี เป็นพวกหน้าเนื้อใจเสือ ล่ะก็ พระพายเราน้ำตาตกแน่ๆเรย แต่ภาคินเค้าก็รักพระพายนี่นา ไม่แน่ไม่แน่ อาจจ่ะไม่ร้ายอย่างที่มโนก็ได้เนอะ
    #1758
    0
  25. #1757 สำลี (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 กันยายน 2558 / 08:10
    สงสารพระพาย เดี๋ยวจะเข้าใจผิดอีกไหมเนี่ย
    #1757
    0