บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,196 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,279 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    71

    Overall
    244,196

ตอนที่ 4 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา.............3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3430
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    30 มี.ค. 58






บทเรียนรัก นักกีฬา  ตอนที่ 3

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

กราฟชะงักไปนิดเมื่อได้ยินที่คนรักพูดออกมา

“มึงนี่โคตรเสี่ยวเลยว่ะไอ้โจ ห่า พูดออกมาได้ไงวะ ไม่ขนลุกบ้างรึไง” กราฟว่ากลับไป แต่ใบหน้าก็ขึ้นสีระเรื่อ

 

 

“ถึงจะเสี่ยว แต่ก็ทำให้มึงเขินได้ล่ะว้า” โจลากเสียงล้อเลียน ก่อนจะถูกกราฟเตะที่ข้อพับจนโจแทบทรุด

“โหยแค่นี้ก็ต้องทำร้ายร่างกายกันด้วย” โจโอดครวญแต่ริมฝีปากยกยิ้ม บอกแล้วว่าโจชื่นชอบการแกล้งและแหย่คนรักเป็นที่สุด

 

 

“รีบๆล้างให้เสร็จเหอะ พูดมากอยู่ได้” กราฟว่ากลับ ก่อนที่ทั้งสองจะช่วยกันล้างจานชามจนเสร็จ แล้วพากันไปนั่งดูทีวี

“กินแล้วก็นอนเดี๋ยวได้เป็นกรดไหลย้อนหรอกมึง” กราฟพูดขึ้นเมื่อตนเองนั่งลงที่โซฟา แล้วโจก็ล้มตัวลงมานอนหนุนตักกราฟเอาไว้

 

 

“ไม่เป็นหรอกน่า กูได้นอนทันทีเลยเมื่อไร กูยืนล้างจานตั้งนาน” โจบอกกลับตาก็มองทีวีไปด้วย กราฟก็เลยไม่ได้พูดอะไรต่อ และนั่งดูทีวีไปเรื่อยๆเช่นเดียวกัน

 

 

เพี๊ยะ!

 

“โอ๊ย มึงตบกูทำไมวะ” โจร้องขึ้นเมื่อกราฟตบหน้าผากของโจไม่แรงมากนัก แต่ก็ทำให้โจรู้สึกเจ็บๆคันๆไม่น้อย กราฟจิกเส้นผมโจพร้อมกับทำท่าจะดึงให้โจลงจากการหนุนตักตนเอง แต่โจก็ทิ้งน้ำหนักไม่ยอมลุก

 

 

“สัส นอนเฉยๆไม่ได้รึไงวะ ล้วงมาได้” กราฟพูดว่าออกมา เพราะขณะที่กำลังนั่งดูหนังเพลินๆ มือของโจก็เลื่อนล้วงเข้ามาในขากางเกงกีฬาของกราฟอย่างช้าๆ แต่กราฟก็รู้สึกตัวอยู่ดี

 

 

“หึหึ นิดเดียวเอง หวงทำไมวะ” โจหัวเราะขำในลำคอ

 

 

“ไอ้โจถ้ามึงล้วงอีก มึงไม่ต้องมานอนหนุนตักกูเลย” กราฟยื่นคำขาด เพราะรู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมายามที่คนรักสอดมือเข้าไป โจยกยิ้มนิดๆ

 

 

“เออๆ ไม่ล้วงแล้วก็ได้..อะไรวะ นิดหน่อยเอง” โจบ่นอุบอิบในตอนท้าย ก่อนจะถูกกราฟตบหน้าผากอีกครั้ง แต่คนถูกตบกลับหัวเราะคิกคัก ไม่รู้สึกสะทกสะท้านหรือเจ็บอะไรเมื่อเวลาผ่านไปพอสมควร กราฟจึงชวนโจไปนอนเพราะพรุ่งนี้ต้องไปมหาวิทยาลัยแต่เช้าโจเป็นคนตรวจความเรียบร้อยภายในห้องพัก ส่วนกราฟก็เข้าไปนอนก่อน พอโจเดินเข้าไปในห้องนอน ก็เห็นกราฟนั่งพิงหัวเตียง ยกขาขึ้นมาตั้งฉากข้างหนึ่ง ในขณะที่มือก็กำลังอ่านเอกสารเกี่ยวกับการเรียน โจมองคนรักที่ตัวเล็กกว่าเค้าเล็กน้อยอย่างสำรวจ กราฟไม่ใช่ผู้ชายหน้าหวานหรือดูบอบบางเหมือนกับบีม กราฟหน้าตาออกแนวเทรนเกาหลีเล็กน้อยเพราะมีเชื้อสายจีน ปกติกราฟเป็นคนผิวขาว แต่ด้วยความที่เล่นกีฬากลางแจ้งก็ทำให้ผิวคล้ำแดดเล็กน้อย ร่างกายก็มีกล้ามเนื้อแบบนักกีฬาทั่วไป กราฟเป็นคนมีเสน่ห์มาก แต่ดูเหมือนเจ้าตัวไม่ค่อยรู้เรื่องนี้สักเท่าไร โจมองไล่ลงมาที่ขอบขากางเกงกีฬาซึ่งขากว้างพอสมควร ทำให้โจลอบกลืนน้ำลายนิดๆ เขากับกราฟ ยังไม่เคยมีอะไรลึกซึ้งกัน มีแต่จูบกอด ช่วยกันภายนอกบ้าง

 

 

“มองอะไร” เสียงเข้มของกราฟดังขึ้นทำลายสมาธิในการสำรวจคนรักของโจ ทำให้โจสะดุ้งนิดๆ ก่อนจะยกยิ้มขึ้นมา พร้อมกับมองกราฟด้วยสายตาพราวระยับ

 

 

“แหม่ ยืนตรงนี้วิวดีฉิบหาย” โจพูดบอกพร้อมกับมองไปที่ขากางเกงของกราฟ กราฟก้มตามสายตาคนรัก ก่อนจะหน้าร้อนฉ่า รีบเหยียดขาตัวเองลงทันที

“โหยยย อะไรวะ อย่าพึ่งเอาลงดิ” โจโอดครวญขึ้นมาอย่างหยอกล้อ

 

 

ตุบ..

 

หมอนใบโตถูกเหวี่ยงมาปะทะใบหน้าของโจพอดิบพอดี แต่โจก็หัวเราะขำออกมา ทำให้กราฟรู้สึกเขินมากกว่าเดิม

“แม่ง เมื่อไรมึงจะเลิกกวนตีนกูวะไอ้โจ” กราฟพูดว่าออกมาไม่เต็มเสียงนัก

 

 

“เลิกไม่ได้ว่ะ มันเป็นสันดานกู” โจบอกออกมาอย่างขำๆ

“แต่จะว่าไป มันไม่ได้เรียกว่ากวนตีนนะเว้ย มันเรียกว่าหื่นใส่มากกว่า” โจยอมรับออกมาแต่โดยดี ทำให้กราฟถึงกับทำหน้าเอือมกับความไม่รู้จักอายของคนรัก

“โอ๋ๆ ไม่แกล้งล่ะ นอนกันเหอะ” โจรีบเอาใจคนรัก ก่อนที่จะโดนโกรธเข้าจริงๆ กราฟวางเอกสารในมือลงบนโต๊ะข้างเตียง พร้อมกับบ่นงุ้งงิ้งไปเรื่อย ซึ่งเรื่องที่บ่นไม่ใช่เรื่องใคร เป็นเรื่องของโจคนเดียวทั้งนั้น โจปิดไฟดวงกลางแล้วเปิดไฟหัวเตียงฝั่งตนเองเอาไว้ ทั้งสองล้มตัวลงนอนบนเตียงกว้าง และทันทีที่ล้มตัวลงนอน ขาของโจก็ก่ายตัวของกราฟทันที พร้อมกับดึงกราฟเข้ามากอด

 

 

“ห่า กูไม่ใช่หมอนข้างนะมึง” กราฟบ่นไม่จริงจังนัก

 

 

“กูก็ไม่เคยคิดว่ามึงเป็นหมอนข้าง ผิดเหรอวะที่กูอยากกอดแฟนกูอ่ะ” โจตอบกลับ กราฟถอนหายใจเบาๆ แต่ก็ยอมให้คนรักกอดตนเองเอาไว้ เพราะรู้ดีว่า พอตกดึกหลับสนิทก็นอนท่าใครท่ามัน พอใกล้เช้าหรือรู้สึกตัวก็จะเข้ามากอดกันอีกครั้ง

 

 

“อืมๆ ฝันดี” กราฟบอกส่งท้ายก่อนจะหลับตาลง โจยกยิ้มพร้อมกับเอื้อมมือไปปิดไฟหัวเตียง

 

 

“ฝันดีนะกราฟ” โจบอกคนรักในความมืด แล้วหลับตาลงช้าๆ

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

“กูว่าจะให้พ่อกูเอามอเตอร์ไซค์มาให้ มึงว่าดีมั้ยวะ เราสองคนจะได้ไม่ต้องมายืนรอรถเมล์แล้วลุ้นว่าจะไปเรียนสายรึเปล่า อีกอย่างจะได้ไม่ต้องไปเบียดกับคนอื่นด้วย” โจพูดขึ้น ขณะยืนรอรถประจำทางในตอนเช้าตรู่

 

 

“มึงขี่มอเตอร์ไซค์ในกรุงเทพฯได้เหรอวะ กูว่ามันอันตรายกว่าบ้านเราอีกว่ะ” กราฟพูดขึ้น เพราะเห็นมอเตอร์ไซค์ที่ขี่ซอกแซกไปตามซอกเล็กซอกน้อยบนถนนแล้วนึกเสียวขาชอบกล

 

 

“ขี่ได้ เชื่อมือกูเหอะ” โจบอกกลับ

 

 

“อืม ตามใจมึงล่ะกัน ....รถมาแล้ว” กราฟตอบกลับก่อนจะสะกิดโจเมื่อเห็นสายรถประจำทางที่ตนเองจะขึ้นขับเข้ามาพอดี ซึ่งเป็นเรื่องปกติของสังคมกรุงเทพฯ ช่วงเวลาเร่งด่วนแบบนี้รถประจำทางมักจะแน่นไปด้วยผู้คนที่ต้องออกไปทำงานไปเรียนตอนเช้าด้วยกันทั้งนั้น โจดันหลังกราฟให้ขึ้นไปก่อน แล้วเกาะบ่าคนรักตามขึ้นไปติดๆ เวลาแบบนี้เขาทั้งสองคนไม่หวังว่าจะได้นั่ง โจสอดมือข้างหนึ่งโอบเอวกราฟจากทางด้านหลังส่วนมืออีกข้างก็จับราวโหนเอาไว้

//โจ มึงไม่ต้องกอดกูไว้ก็ได้// กราฟพูดเสียงเบาๆ เพราะเขาเองก็จับราวโหนเอาไว้เช่นเดียวกัน

 

 

//เดี๋ยวรถเบรกหน้าก็ทิ่มไปหรอก// โจบอกกลับ

 

 

//เบียดกันซะขนาดนี้ ถึงกูจะไม่จับราวกูก็คงไม่ล้มหรอกมึง โดนหลักยึดสี่ด้านแบบนี้น่ะ// กราฟบอกออกมา ทำเอาโจยิ้มขำเพราะผู้คนต่างยืนเบียดกันแน่น

 

 

//กูไม่อยากให้ใครโดนตัวมึงมาก// โจก้มลงมากระซิบบอก กราฟเลยไม่คิดจะพูดอะไรต่อ เพราะรู้ว่าคนรักคงไม่ปล่อยง่ายๆ เขาทั้งสองคนยืนจนมาถึงมหาวิทยาลัย

 

 

“เฮ้อ กูนึกว่าจะขาดอากาศตายอยู่บนรถซะแล้ว กราฟพูดขึ้นมา โจก็ยกยิ้มนิดๆ ก่อนจะพากันเดินเข้าไปในมหาวิทยาลัย ยังดีที่ตอนเช้าทั้งสองกินข้าวเหนียวหมูปิ้งหน้าคอนโดมาแล้ว จึงไม่ต้องมาหาข้าวกินในตอนเช้าที่มหาวิทยาลัย

“มีอะไรก็โทรมานะมึง” กราฟพูดขึ้นเมื่อจะเดินแยกไปยังคณะของตนเอง และแบมือขอกระเป๋าของตนเองที่อยู่บนบ่าของโจ

 

 

“อืม” โจตอบกลับ แต่ไม่ยอมส่งกระเป๋าให้กราฟและทำท่าเดินไปกับกราฟ ทำให้กราฟขมวดคิ้วอย่างงงๆ

 

 

“มึงจะไปไหน คณะมึงไปทางโน้น เอากระเป๋ามาให้กูสิ” กราฟชี้ไปอีกทาง

 

 

“กูอยากไปส่งมึงก่อน กูยังพอมีเวลา” โจบอกกลับ กราฟนิ่งไปนิด

“ไม่ได้เหรอวะ” โจถามซ้ำ

 

 

“ได้ กูยังไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย” กราฟตอบเสียงอ้อมแอ้ม แต่ก็แอบรู้สึกขัดเขินไม่น้อย ที่โจจะเดินไปส่งตนเอง

 

 

“งั้นไปสิ” โจพูดบอก พร้อมกับเอามือแตะเอวคนรักเบาๆ กราฟจึงต้องเดินไปยังคณะของตนเองพร้อมกับโจ

 

 

“เฮ้ย กราฟทางนี้” เสียงเรียกของเพื่อนร่วมห้องดังขึ้น ทำให้กราฟหันไปมองก็เห็นกลุ่มเพื่อนนั่งกันอยู่ที่โต๊ะหน้าคณะ กราฟพยักหน้าให้เพื่อน ก่อนจะหันมาหาโจ

 

 

“โจ เอากระเป๋าให้กูได้แล้ว มึงก็รีบไปคณะมึงได้แล้วล่ะ” กราฟพูดขึ้นเพราะไม่อยากให้โจไปสาย โจเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ

 

 

“ไล่?” โจถามสั้นๆ ทำให้กราฟขมวดคิ้วเข้าหากันทันที

“หึหึ กูถามเล่นๆ อ่ะ เลิกเรียนแล้วส่งข้อความมานะ” โจพูดบอกพร้อมกับส่งกระเป๋าให้กราฟ กราฟก็รับมาแต่โดยดี แล้วจ้องหน้าโจนิ่งๆ

“กูถามเล่นจริงๆ” โจพูดแล้วยกมือไปขยี้หัวของกราฟไปมา

 

 

“อืม” กราฟตอบรับ ก่อนที่โจจะเดินย้อนกลับไปทางคณะของตนเอง กราฟก็เดินไปหากลุ่มเพื่อนตนเองเช่นเดียวกัน

 

 

“โจเดินมาส่งเหรอวะ” สนถามขึ้น ทำให้กราฟชะงักไปนิดก่อนจะพยักหน้ารับ

 

 

“โจ? ใครเหรอ” หญิงสาวที่นั่งอยู่ด้วยถามขึ้นเพราะยังไม่เคยเจอกับโจ

 

 

“เพื่อนเราเอง เรียนมอปลายมาด้วยกัน พอเข้าที่เดียวกันได้ เลยมาพักอยู่ด้วยกันน่ะ” กราฟตอบกลับด้วยท่าทีปกติ ก่อนจะชวนเพื่อนคุยเรื่องอื่นเพื่อตัดบทเรื่องของโจไป

..

..

..

..

..

ครืด ครืด ครืด

โทรศัพท์ของกราฟสั่นขึ้นในช่วงพักกลางวันเพราะกราฟปิดเสียงเอาไว้ กราฟหยิบออกมาดูก่อนจะกดรับเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของโจ

 

 

“ว่าไง” กราฟรับสาย

 

 

(“กินข้าวที่ไหน”) โจถามขึ้น

 

 

“คงกินที่โรงอาหารของคณะ มีอะไรรึเปล่า แล้วนี่มึงพักยัง” กราฟถามกลับไปเสียงไม่ดังมากนัก

 

 

(“พักแล้ว ไปกินด้วยได้มั้ยวะ”) โจถามกลับมาอีก กราฟขมวดคิ้วเข้าหากัน

 

 

“มีอะไรรึเปล่า” กราฟถามด้วยความเป็นห่วง

 

 

(“หึหึ ไม่เป็นอะไร แค่คิดถึง”) โจบอกกลับมาด้วยน้ำเสียงทะเล้น ทำให้กราฟสบายใจไปหน่อยที่โจไม่ได้เครียดอะไร

 

 

“ไอ้บ้า มึงกินกับเพื่อนมึงเหอะ ทำความรู้จักกันไว้บ้าง” กราฟพูดบอกออกมา สายตาก็มองเพื่อนๆร่วมห้องเรียนที่กำลังเดินลงตึกเรียนพร้อมกัน

 

 

(“แต่กูอยากกินกับมึงด้วยนี่ งั้นมึงมากินกับกูได้มั้ยล่ะ”) โจส่งเสียงอ้อนมาตามสาย

 

 

“มึงอย่าบ้าว่ะโจ ต่างคนต่างกินนั่นแหละ อย่ามางี่เง่า” กราฟว่ากลับไป

 

 

(“..............”) โจเงียบไปนิด ทำให้กราฟต้องถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

 

“โจ เราพูดกันเข้าใจแล้วไม่ใช่เหรอวะ ว่าเราพึ่งเข้ามาเรียน เราต้องเรียนรู้อะไรกันอีกเยอะ” กราฟพูดบอกกับคนรักด้วยเหตุผล

 

 

(“กูรู้ งั้นตอนเลิกเรียน มึงมารอกูที่คณะนะ พอดีรุ่นพี่เค้าเรียกนัดรวมน่ะ”) โจบอกออกมาเสียงอ่อยๆ

 

 

“อืม” กราฟตอบรับ ก่อนที่โจจะพูดคุยอีกเล็กน้อยแล้ววางสายไป

“เฮ้อ” กราฟถอนหายใจเบาๆ พอหันมาที่เพื่อนก็ต้องสะดุ้งนิดๆ เมื่อเห็นสายตาของสนกับอาทที่มองมา

 

 

“มีอะไรรึเปล่าวะ” สนถามขึ้น กราฟส่ายหน้าไปมา

 

 

“ไม่มีอะไร พอดีโจมันโทรมาคุยนิดหน่อย ไปกินข้าวเหอะว่ะ หิวแล้ว” กราฟชวนเพื่อเปลี่ยนเรื่อง ก่อนจะพากันไปกินข้าวที่โรงอาหาร

..

..

..

..

“เลิกเรียนแล้ว มึงจะไปไหนต่อ” อาทเพื่อนร่วมกลุ่มของกราฟถามขึ้น ซึ่งเพื่อนที่กราฟคบๆ และเริ่มสนิทด้วย มีอยู่ 3 คน คือ สน อาท และพระพาย ส่วนคนอื่นๆ ก็พูดคุยกันดี แต่ที่ไปไหนมาไหนด้วยกันประจำคือ สน อาท พระพาย

 

 

“ว่าจะไปรอไอ้โจที่คณะมันว่ะ เพราะต้องกลับด้วยกัน” กราฟตอบกลับ

 

 

“ไปคณะโจเหรอ เราไปด้วยสิ” พระพายพูดขอตามไปด้วยพระพายเป็นคนเดียว ที่เพื่อนทุกคนไม่พูดกูมึงด้วย เพราะด้วยความที่ลุคดูเหมือนคุณหนู ใส่แว่นคล้ายเด็กเรียน และหน้าตาค่อนข้างน่ารัก ทำให้เพื่อนค่อนข้างเกรงใจไม่อยากพูดคำหยาบด้วยสักเท่าไร ซึ่งกราฟรู้สึกว่าพระพายคล้ายๆบีมอยู่ไม่น้อย

 

 

“นายจะไปทำไมเหรอ” กราฟถามกลับ

 

 

“เรายังไม่อยากกลับบ้านอ่ะ เราไปรอโจเป็นเพื่อนกราฟล่ะกัน” พระพายตอบกลับ กราฟนิ่งคิด ก่อนจะพยักหน้ารับ

 

 

“ถ้าไม่เบื่อนะ” กราฟบอกกลับ พระพายยิ้มน้อยๆ ก่อนที่กราฟกับพระพายจะเดินแยกกับสนและอาทไปยังคณะวิทยาศาสตร์การกีฬา เมื่อไปถึงก็เห็นรุ่นพี่กำลังเรียกรวมรุ่นน้องปีหนึ่งกันอยู่ใต้อาคารเรียน กราฟกับพระพายจึงไปนั่งที่โต๊ะแถวๆหน้าคณะ กราฟมองหาโจในกลุ่มนักศึกษาปีหนึ่งที่นั่งอยู่

 

 

“นั่นไงโจ” เสียงของพระพายดังขึ้น พร้อมกับชี้ให้กราฟดู กราฟก็มองตามที่พระพายชี้

“นั่งริมสุดฝั่งโน้นไง ที่รุ่นพี่ตัวใหญ่ๆยืนอยู่อ่ะ” พระพายบอกตำแหน่งอีกครั้ง กราฟถึงได้มองเห็นโจ

 

 

“พระพายตาดีจังนะ” กราฟพูดขึ้นยิ้มๆ อีกฝ่ายก็ยิ้มรับ ก่อนจะนั่งคุยกันไปเรื่อยๆ จนเวลาล่วงเลยมาร่วม 2 ชั่วโมง รุ่นพี่ก็ปล่อยให้น้องๆกลับ โจที่มองเห็นกราฟแล้วก็รีบเดินตรงเข้ามาหา

 

 

“รอนานเลย โทษทีว่ะ” โจพูดขึ้นกับกราฟ ก่อนจะหันไปยิ้มให้พระพายนิดๆ

 

 

“ไม่เป็นไร” กราฟตอบกลับ

 

 

“เอ่อ..กราฟ โจ เรากลับก่อนนะ” อยู่ดีๆ พระพายก็ลุกขึ้น พร้อมกับพูดบอกกับกราฟและโจ

 

 

“แล้วกลับยังไง” กราฟหันไปถาม

 

 

“กลับรถประจำทางอ่ะ” พระพายตอบกลับ

 

 

“อ่าว ไม่มีคนมารับเหรอ” โจถามขึ้น เพราะเห็นพระพายเหมือนกับลูกคุณหนูที่น่าจะมีรถคอยมารับมาส่ง

 

 

“ใครจะมารับล่ะ เรามาจากต่างจังหวัด อยู่หอพักเหมือนกันนะ” พระพายพูดยิ้มๆ

 

 

“งั้นกลับดีๆนะ ขอบใจมากนะที่มานั่งเป็นเพื่อนเรา” กราฟบอกกลับ พระพายยิ้มนิดๆ พร้อมกับเหลือบไปมองทางกลุ่มของรุ่นพี่ของโจ ที่ยืนคุยกันอยู่ใต้คณะ ซึ่งกราฟก็สังเกตุเห็น แต่ไม่ได้ถามหรือคิดอะไรมากนัก จนพระพายเดินแยกไป

 

 

“ไอ้โจ” เสียงเรียกโจดังขึ้น โจหันไปมองก็เห็นเป็นเพื่อนใหม่ที่ตนเองเริ่มสนิทด้วย

 

 

“ว่าไงวะไอ้ฟลุค” โจถามกลับ

 

 

“พวกไอ้ตันมันชวนไปกินเหล้าหลังมอ มึงไปมั้ย” ฟลุคถามขึ้นพร้อมกับมองกราฟอย่างงงๆ โจหันมามองหน้ากราฟนิดๆ

 

 

“ไม่ดีกว่าว่ะ” โจตอบกลับ

 

 

“มึงอยากไปมั้ยล่ะ มึงไปก็ได้ เดี๋ยวกูกลับไปรอที่ห้อง” กราฟไม่ได้ประชดแต่อย่างไร เขาคิดว่าน่าจะเป็นวิธีที่ทำให้โจสนิทกับเพื่อนใหม่มากขึ้นกว่าเดิม

 

 

“ไม่ไปหรอก พรุ่งนี้มีเรียนเช้าด้วย” โจรีบบอกกลับทันที เพราะกลัวว่ากราฟจะไม่พอใจ

“กูไม่ไปหรอกว่ะ เอาไว้วันอื่นล่ะกัน พรุ่งนี้มีเรียนเช้า มึงเองก็อย่าเมามากนะมึง” โจพูดบอกเพื่อนกลับไป

 

 

“แล้วมึงไม่คิดจะแนะนำ....” ฟลุคพูดพร้อมกับมองกราฟไปด้วย

 

 

“เออ ลืมไป นี่กราฟ เป็น..” โจกำลังจะแนะนำ

 

 

“เพื่อนโจสมัยมอปลายครับ” กราฟพูดดักมาก่อน ฟลุคมองหน้าโจนิดๆ พร้อมกับยกยิ้มมุมปากเหมือนอยากล้อเลียนอะไรสักอย่าง

 

 

“พูดกูมึงก็ได้ กูชื่อฟลุค” ฟลุคแนะนำตัวเองกลับไป กราฟก็พยักหน้ารับ

“ตกลงว่ามึงไม่ไปนะ กูจะได้ไปบอกพวกมัน” ฟลุคถามย้ำอีกครั้ง

 

 

“เออ ขอบใจที่ชวนว่ะ” โจตอบกลับ ก่อนที่ฟลุคจะพยักหน้าและเดินกลับไปหากลุ่มเพื่อน

 

 

“ทำไมมึงไม่ไปวะ” กราฟถามขึ้นเมื่อโจแย่งกระเป๋าของเขาไปถือไว้ให้

 

 

“ไม่อยากให้มึงโกรธ อีกอย่างกูไม่อยากทิ้งให้มึงกลับคนเดียว” โจพูดบอกออกมา กราฟยิ้มนิดๆ รู้สึกดีเหมือนกันที่คนรักเป็นห่วงแบบนี้

 

 

“กูไม่ใช่เด็กๆนะมึง จะได้กลับบ้านคนเดียวไม่ได้น่ะ” กราฟบอกออกมาอย่างขำๆ

“แล้วอีกอย่าง กูไม่โกรธมึงหรอก ถ้ามึงจะไปกินเหล้ากับเพื่อนมึง เพราะคิดว่ามึงน่าจะทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ๆให้มากกว่านี้” กราฟพูดบอกออกมาให้โจเข้าใจ

 

 

“แล้วทำไมทีมึง ไม่เห็นไปกินเหล้าเพื่อทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่มึงบ้างเลยล่ะ” โจถามกลับ

 

 

“หึหึ มึงจะให้กูชวนพระพายไปกินเหล้ารึไง มึงดูสิท่าทางแบบนั้น กินเป็นรึเปล่าไม่รู้ ส่วนคนอื่นๆ มันก็มีธุระของมัน แต่ก็ไม่แน่หรอก อาจจะมีวันที่ต้องไปนั่งกินด้วยกันก็ได้” กราฟพูดขึ้น

 

 

“กูไปด้วย” โจร้องตามขึ้นมาทันที

 

 

“ไอ้บ้าโจ มึงร้องตามเหมือนเด็กติดแม่เลยนะ” กราฟว่าออกมาอย่างขำๆ ขณะเดินมายังหน้ามหาวิทยาลัย

 

 

“กูติดเมีย” โจพูดขึ้นมาหน้าตาเฉย ทำให้กราฟให้ไปมองขวับทันที

 

 

“ใครเมียมึง” กราฟถามเสียงเข้ม โจหัวเราะแหะแหะ

 

 

“ติดแฟนก็ได้วะ” โจเปลี่ยนคำพูด กราฟพยักหน้าแบบคาดโทษเอาไว้ก่อน

“แล้วเมื่อไร มึงจะยอมมีอะไรกับกูสักทีวะ กูจะได้เลื่อนจากคำว่าแฟนมาเป็นอย่างอื่นสักที” โจถามออกมาตรงๆ ทำเอากราฟร้อนหน้าวูบวาบ

 

 

“เลิกกวนตีนกูให้ได้ก่อนเหอะ อ่อ แต่คงไม่ได้สินะ เพราะมันเป็นสันดานมึง” กราฟตอกกลับคำพูดของโจเพื่อกลบเกลื่อนอาการร้อนหน้าวูบวาบ

 

 

“โห เจ็บจี๊ดดดดด ย้อนคำพูดกูซะกูจุกเลยนะ” โจบอกออกมาอย่างขำๆ พร้อมกับทำท่าเจ็บปวดที่ใจจากคำพูดของกราฟ ทำให้กราฟถึงกับหัวเราะขำในความกวนตีนของคนรัก ก่อนที่ทั้งสองจะเดินมารอรถประจำทางที่ป้ายหน้ามหาวิทยาลัย

“เออ กูโทรบอกพ่อกูแล้วนะ ว่ากูจะเอารถมอเตอร์ไซค์มาใช้” โจพูดขึ้นเมื่อนึกได้ เพราะเขาโทรคุยกับพ่อตนเองเมื่อตอนพักเที่ยง

 

 

“แล้วพ่อมึงว่าไงบ้าง” กราฟถามกลับ

 

 

“พ่อกูเค้าก็บอกว่าเดี๋ยวจะขนขึ้นมาให้เสาร์นี้ ตอนแรกเค้าจะออกรถยนต์ให้กู แต่กูไม่เอาว่ะ เอามาใช้ที่นี่เดี๋ยวรถก็ติดแหง็กบนถนนให้หงุดหงิด อีกอย่างเราสองคนไม่ได้ไปไหนกันไกลอยู่แล้ว” โจบอกกลับ ทำให้กราฟยิ้มนิดๆ เพราะเขาเองก็คิดเหมือนคนรักเช่นเดียวกัน ถึงแม้ว่ารถยนต์อาจจะสบายเพราะเป็นส่วนตัว แต่รถมอเตอร์ไซค์ก็คล่องตัวกว่ารถยนต์ไม่น้อยเหมือนกัน

 

 

“อืม เอาแค่มอเตอร์ไซค์นั่นแหละ” กราฟตอบกลับ พอรถประจำทางมาถึง ทั้งสองก็ต้องเบียดคนอื่นขึ้นไปเหมือนเมื่อเช้า

..

..

..

..

“แวะตลาดนัด หาซื้ออะไรขึ้นไปกินดีกว่า” กราฟพูดชวนเมื่อลงจากรถประจำทาง โจก็พยักหน้ารับ

 

 

“กูแม่งคิดถึงกับข้าวฝีมือแม่ชะมัด” โจพูดบ่นขณะเดินซื้อของกิน

 

 

“กูก็เหมือนกัน” กราฟตอบกลับ เมื่อเลือกซื้อได้ตามที่ต้องการ ทั้งสองก็เดินกลับคอนโด

 

 

“กูขออาบน้ำก่อนนะ” โจพูดขึ้น กราฟก็พยักหน้ารับ แล้วปล่อยให้คนรักไปอาบน้ำก่อน ส่วนกราฟก็เทอาหารเตรียมเอาไว้ พอโจอาบน้ำแต่งตัวใหม่ออกมา กราฟก็เดินเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าบ้าง

..

...

“เออ นึกถึงเพื่อนมึงที่ชื่อพระพาย ดูท่าทางแล้วเหมือนบีมเลยเนอะ” โจพูดขึ้นขณะนั่งกินอาหารด้วยกันกับกราฟ

 

 

“อืม กูก็คิดเหมือนกัน เพื่อนๆในห้องไม่มีใครกล้าพูดกูมึงด้วยนะเว้ย เหมือนบีมเลย” กราฟตอบกลับ โจมองหน้ากราฟนิดๆ ก่อนจะนั่งกินต่อเงียบๆ ทำให้กราฟอดสงสัยไม่ได้

“เป็นบ้าอะไรอีกล่ะ” กราฟถามอย่างข้องใจ

 

 

“เออ กูคงบ้าจริงๆนั่นแหละ อย่าใส่ใจเลยมึง” โจพูดออกมาอย่างขำๆ แต่น้ำเสียงก็ติดกังวลไม่น้อย กราฟจ้องหน้าโจนิ่งๆ

 

 

“มีอะไรก็พูดมา บอกแล้วไงวะ ว่าให้พูดกันตรงๆ” กราฟบอกกลับ

 

 

“มันไม่มีอะไรมากหรอก คือ กูเชื่อใจมึงนะกราฟ แต่เมื่อกี้ กูดันคิดมาแว่บหนึ่งว่า สเปคมึงคือคนตัวเล็กๆน่ารักๆแบบบีม แล้วพระพายก็ดันมาเหมือนบีม” โจพูดเสียงอ้อมแอ้ม เขาไม่ได้คิดมากอะไร แต่มีเพียงแว่บเดียวเท่านั้นที่คิดขึ้นมา

 

 

“มึงก็เลยกลัวว่ากูจะไปชอบพระพายว่างั้นเหอะ” กราฟพูดดักขึ้น โจพยักหน้ารับหงึกหงัก

 

 

“ไม่บ้าจริง คิดไม่ได้นะเนี่ย” กราฟแดกดันคนรักกลับไป

 

 

“ก็บอกแล้วไงว่ากูคิดแว่บเดียว แต่กูเชื่อใจมึงไง” โจพูดแล้วยิ้มอย่างเอาใจ ทำให้กราฟยิ้มขำนิดๆ เขาเองก็ไม่ได้โกรธที่โจคิดแบบนั้น

 

 

“มึงไม่คิดบ้างรึไง ว่าสเปคคนเรามันเปลี่ยนแปลงกันได้” กราฟถามขึ้น โจมองหน้ากราฟทันที

 

 

“มึงพูดแบบนี้ แปลว่าสเปคมึงตอนนี้เปลี่ยนไปแล้วน่ะสิ” โจถามขึ้น กราฟจิ้มลูกชิ้นเข้าปากพร้อมกับลอยหน้าลอยตาไปมา

“ใช่มั้ย” โจถามย้ำอีกครั้ง

 

 

“แล้วแต่มึงจะคิด” กราฟตอบยียวนกลับไป เพราะหมั่นไส้คนรักที่ชอบคิดมาก โดยที่โจเองก็ไม่รู้เลยว่า คนที่คิดมากไม่ใช่มีแค่โจ แต่กราฟเองก็คิดมากเรื่องโจเหมือนกัน อย่างตอนที่โจยิ้มให้กับพระพาย กราฟก็แอบหวงนิดๆ แต่ก็คิดได้ว่าคนเราทักกันยิ้มให้กันมันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

 

 

“บอกกูหน่อยสิ ว่าตอนนี้สเปคมึงเป็นแบบไหน” โจถามขึ้นด้วยความอยากรู้ พร้อมกับทำหน้าอ้อนใส่กราฟ กราฟนั่งอมยิ้มเพื่อแกล้งคนรักให้อยากรู้อยากเห็นไปก่อน

 

 

“อ๊ะ น้ำหมด กูไปเอาน้ำในครัวก่อนนะ” น้ำเปล่าในขวดหมด กราฟจึงลุกขึ้นเพื่อจะไปหยิบน้ำ โดยที่โจยังทำหน้ารอคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ กราฟเดินเข้ามาในครัวพร้อมกับหัวเราะขำในลำคอเบาๆ

 

 

“ใจร้ายว่ะ” เสียงโจตะโกนเข้ามา เพราะรู้ว่ากราฟแกล้งตนเอง กราฟเม้มปากกลั้นขำ ก่อนจะตัดสินใจตะโกนกลับไปบ้าง

 

 

“สเปคกูตอนนี้ต้องตัวสูงๆ หล่อน้อยกว่ากูนิดหนึ่ง ชอบทำตัวเหมือนเด็ก ขี้หึง ขี้หวง งี่เง่า คิดมาก หาเรื่องกวนตีนกูได้ตลอดเวลา อ่อ ที่สำคัญ หน้าม่อ ชอบหื่นด้วยนะ” กราฟพูดไปก็ขำไป          

 

 

“อั๊ยย่ะ!! กูนี่เอง” เสียงตะโกนของโจดังกลับมาแทบจะทันที

 

 

 

 

 

2   Be   Con

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ตอนนี้ก็เรื่อยๆ รั่วๆ มั่วๆ ไปก่อนนะคร่า

ยอนิมหายไปงานมินิตลาดฟิคมา

บอกก่อนเผื่อใครไม่รู้ คึคึ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

48 ความคิดเห็น

  1. #3145 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 15:21
    ฟินเลยสิโจจ 555
    พระพายนี่ อนาคตจะมาทำปัญหาให้มั้ยอ่ะ
    #3145
    0
  2. #3129 samaJ (@lover13) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 23:08
    โจน่ารักกก
    #3129
    0
  3. #2502 ♠ dphcylraed (@violy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 00:15
    โจนี่มันถือคติรักเมียต้องยอมเมีย เพราะว่าเมียไม่ยอมใคร แน่ๆเลย555555 สงนาง นางอยากเปิดตัวจะแย่ ก็ได้แต่หวังว่าวันที่กราฟพร้อมจะมาถึงเร็วๆนะ
    #2502
    0
  4. #2499 hh_9094 (@9094_hh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 15:53
    หยอด หยอดอีกแล้ว โจนี่ขยันจังนะ555
    #2499
    0
  5. วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 14:01
    พระพายไปหาใครที่คณะโจนะ หวังว่าคงไม่ได้ชอบโจ สนอีกคน กลัวว่าสนจะชอบกราฟ
    #2317
    0
  6. #1079 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 21:28
    เชื่อใจกันเข้าไว้นะ ขยันหยอดแฟนทุกวันแบบนี้กราฟจะไปไหนรอด
    #1079
    0
  7. #787 braben (@sai7) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2558 / 23:05
    เอ.. พระพายย เราว่าเราได้กลิ่นแปลกๆนา 555 อั้ยย้ะ!โจนี่เองงสเปคกราฟ แหมม เอาใจกันดีจิงๆๆๆๆไ
    #787
    0
  8. #322 Zevaress (@anontaporn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 06:39
    ทำไมมันน่ารัก ฟรุ้งฟริ้งอย่างงี้
    #322
    0
  9. #314 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 04:18
    ง่อววววว สเปคคนเรามันเปลี่ยนกันได้
    #314
    0
  10. #293 เต็นเทน (@darkpluslight11) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 11:38
    โจเอ๊ยยยย รู้ทั้งรู้ว่าสเปคกราฟก็แบบอกนั่นแหละ แหมะๆๆ มีทำเป็นดีใจด้วยนะ ฮ่าๆๆๆ
    #293
    0
  11. #224 smilejaebeer (@smilejaebeer) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 13:36
    กราฟไม่ระบุชื่อโจไปเลย บอกมาขนาดนี้แล้ว 5555
    #224
    0
  12. #201 Life likes travel (@nlp2112) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 21:26
    ฟินหลายเด้อ คึคึ ยิ้มแก้มแตกละเนี่ย ฟินคั๊กๆเด๊อค่าเด๊อ
    #201
    0
  13. #180 nam-Sriyaphai (@nam6530) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 17:20
    โจกราฟหยอกแฟน ม่อแฟน หื่นแฟน กวนตีนแฟน ขอให้บอกโจเลย น่ารักอ่ะ
    #180
    0
  14. #169 PRAEWAiii (@-pearwa-) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 21:35
    มีอั๊ยย่ะด้วย ติ๊งต๋องอะโจ 555555555555
    #169
    0
  15. #168 PRAEWAiii (@-pearwa-) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 21:34
    มีอั๊ยย่ะด้วย อย่างต๊องอะโจ55555555555
    #168
    0
  16. #166 Tanee Lov (@baitong_55) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 08:23
    โจ กราฟว่าแกนะเนี้ย ดีใจหรอไง 555 พระพายชอบโจปะเนี้ย อย่านะ
    #166
    0
  17. #165 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 15:45
    อุแม่เจ้า นี่กราฟยังไม่เสียซิงให้กราฟหรอเนี่ย คิคิ โจสู้ ๆ. คู่นี้แบบว่า ตั้ลร้ากกก
    #165
    0
  18. #163 บาส่ทนื่รบท (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 14:23
    น่ารักมากมายยยยยยยยยย ><

    เขินนนนนน



    แอ๊ะๆๆๆๆ

    คู่รองคือพระพายกับรุ่นพี่สักคนแน่เลยยยยยยยยย ><
    #163
    0
  19. #159 niloki (@niloki13) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 00:03
    ฮ่าๆๆๆๆ คู่นี้เน้นรักกันเบาเบา
    #159
    0
  20. #158 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 21:05
    โจเหมือนเด็กจริงๆด้วย อ่านแล้วรู้สึกอบอุ่นมาก
    #158
    0
  21. #157 Meenjabin (@m20564) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 20:59
    555555555 ชอบอ่ะ อั้ยย่ะ ก-รูนี่เอง55555555555555
    #157
    0
  22. #155 Gd. MoNo (@geadonzen) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 20:49
    อ๊ากกกกกกก โจน่ารักอ่ะ!!^^
    #155
    0
  23. #153 JERXJARQ (@jomjamexotic) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 18:50
    น่ารักกกกกกกก โจกราฟ .ชูป้าย. 
    #153
    0
  24. #152 Onpilin Chiakngulueam (@ice_chockey) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 14:51
    น่าร๊ากกกกกๆๆๆ
    #152
    0
  25. #151 Onpilin Chiakngulueam (@ice_chockey) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 14:51
    น่ารักอ่ะ สเปกนี้กาฟช๊อบ ชอบ พระพายชอบกราฟแน่เลยอ่ะ อย่านัะ เห็นเงียบๆฟาดเรียบนะครับ^^
    #151
    0