บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,221 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,281 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    96

    Overall
    244,221

ตอนที่ 42 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา.............22 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3854
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    14 ก.ย. 58




บทเรียนรัก นักกีฬา  ตอนที่ 22

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

พลั่ก!!

“โอ๊ยๆ” โจร้องออกมาเมื่อกราฟคว้าหมอนฟาดไปที่โจอย่างหมั่นไส้ แต่ตัวเองก็ต้องนิ่วหน้าเพราะความเจ็บที่บั้นท้ายไม่น้อยเหมือนกัน

 

 

“อูยยย” กราฟร้องออกมาเช่นเดียวกัน แล้วทิ้งตัวนอนเหมือนเดิม

 

 

“ฮ่าๆๆ เฮ้ยๆ ใจเย็นๆ” โจหัวเราะไป ห้ามคนรักไปด้วย

 

 

“ก็เลิกหัวเราะกวนตีนสักที แม่ง” กราฟว่าออกมาหน้าแดง

 

 

“เจ็บมากเหรอ กูทำไม่ดีเหรอวะ มึงถึงได้ดูเจ็บมากแบบนี้น่ะ” โจถามขึ้นมาด้วยความเป็นห่วง พร้อมกับเอามือลูบตรงบริเวณสะโพกของกราฟเบาๆ ซึ่งทำให้กราฟคลายอาการปวดเมื่อยลงบ้างเล็กน้อย

 

 

“ไม่ต้องมาดราม่าใส่กูนะไอ้บ้าโจ” กราฟโวยคนรักไม่เต็มเสียงนัก

 

 

“ก็กูห่วงมึงนี่” โจบอกเสียงจริงจังกราฟนอนมองหน้าคนรักนิดๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

 

“กูก็แค่อาย” กราฟตอบไม่เต็มเสียงนัก ทำให้โจยิ้มออกมานิดๆ ใจจริงอยากจะยิ้มจนปากฉีกถึงหู แต่กลัวว่ากราฟจะอายมากกว่าเก่าแล้วพาลลงมือลงไม้กับเขา จนปวดเนื้อปวดตัวอีก

“แล้วนี่กูจะไปเรียนได้มั้ยเนี่ย” กราฟบ่นพึมพำ

 

 

“หยุดสักวันละกัน มีวิชาไหนสำคัญมั้ย” โจถามออกมาอย่างเป็นห่วง เพราะวันนี้เขาทั้งสองมีเรียนด้วยเหมือนกัน กราฟนิ่งคิดพร้อมกับส่ายหน้าไปมา

“งั้นหยุดนอนพักนะ” โจบอกกลับ

 

 

“แล้วมึงล่ะ ทำไมไม่อาบน้ำเตรียมตัวไปเรียน” กราฟถามกลับไปบ้าง เพราะเห็นโจอยู่ในชุดอยู่บ้าน

 

 

“กูจะอยู่เป็นเพื่อนมึง” โจบอกกลับเสียงจริงจัง

 

 

“ไม่ต้อง มึงไปเรียนเลย” กราฟโวยขึ้นมาทันที

 

 

“ได้ไงล่ะ กูเป็นคนทำมึงเจ็บจนต้องหยุดเรียน แล้วจะให้กูไปเรียนอย่างสบายใจเนี่ยนะ ไม่เอาอ่ะ อีกอย่าง วันนี้กูก็ไม่ได้มีอะไรมากด้วย แค่ทดสอบท่าว่ายน้ำแล้วก็ซ้อมบาส แต่กูโทรบอกไอ้ฟลุคกับพี่บราวแล้วว่าจะหยุด” โจบอกกลับมา เพราะโทรบอกเพื่อนกับรุ่นพี่ตนเองแล้วจริงๆ คณะของโจจะเน้นเรื่องการเล่นกีฬาเกือบจะทุกชนิด ศึกษาทั้งการเล่น ทั้งกฎระเบียบต่างๆ

 

 

“ไม่มีปัญหาแน่นะ” กราฟถามเพื่อความแน่ใจ โจพยักหน้ารับ

 

 

“ถ้ามึงไม่เชื่อโทรไปถามไอ้ฟลุคหรือไอ้อ้นก็ได้” โจพูดย้ำออกมา เพราะรู้ว่ากราฟค่อนข้างซีเรียสเรื่องเรียนอยู่ไม่น้อย

 

 

“ไม่ต้องหรอก แล้วเมื่อกี้มึงทำอะไรอยู่ข้างนอก” กราฟถามขึ้นมาเมื่อนึกได้

 

 

“อ่อ เก็บกวาดขวดเหล้าเมื่อคืนไง” โจพูดบอกออกมาเพราะเมื่อคืนเขาเข้าห้องมาพร้อมกราฟเลยไม่ได้เก็บของที่เพื่อนๆพี่ๆทิ้งเอาไว้

 

 

“อืม..” กราฟตอบรับในลำคอ

 

 

“กูลงไปซื้อโจ๊กเตรียมไว้ให้มึงตั้งแต่เช้าละ มึงจะกินเลยมั้ย จะได้กินยา” โจถามออกมาอย่างเป็นห่วง

 

 

“กินยาอะไร” กราฟถามกลับ

 

 

“ก็ยาแก้อักเสบไง คือ..กูหาข้อมูลในเนต มึงกินกันไว้หน่อยก็ดี เดี๋ยวไม่สบาย” โจพูดขึ้นมา ทำให้กราฟหน้าขึ้นสี

 

 

“สมใจมึงเลยสิ” กราฟแกล้งเหน็บคนรัก โจยิ้มกว้างออกมา ก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างๆกราฟ

 

 

“ก็ประมาณนั้น มันทำให้กูรู้สึกผูกพันกับมึงมากขึ้น เป็นหนึ่งเดียวกับมึงมากขึ้นไง” โจบอกยิ้มๆ กราฟมองหน้าคนรักที่ยิ้มเปี่ยมสุขด้วยความรู้สึกผิดนิดๆ ไม่ใช่ว่าเขาจะบอกว่าเซ็กส์เป็นเรื่องสำคัญที่สุด แต่มันก็สำคัญสำหรับคู่รัก มันไม่ใช่แค่การระบาย แต่มันเป็นการเพิ่มความสัมพันธ์ กระชับความรู้สึกของคนสองคนให้มากขึ้นกว่าเดิม นอกเสียจากว่าคนจะเอาเซ็กส์ไปใช้เพื่อความปลดปล่อยอย่างเดียว นั่นก็เป็นอีกเรื่อง

 

 

“โจกูถามจริง ตอนนั้น มึงจะให้กูกดมึงจริงๆเหรอวะ” กราฟถามออกมาด้วยความอยากรู้ ใช่ว่ากราฟจะกดโจไม่ได้ แต่อะไรบางอย่างให้ตัวของโจ ทำให้กราฟยอมเลือกที่จะเป็นผู้ตามในเรื่องนี้ โจมองหน้ากราฟด้วยสายตาจริงจัง

 

 

“อืม กูรักมึง กูยอมมึงได้ทุกอย่างล่ะกราฟ” โจตอบกลับ

“ไม่ใช่ว่ากูได้มึงแล้ว แล้วกูจะมาพูดอะไรแบบนี้นะเว้ย กูยอมรับ ว่าบางครั้งกูก็เคยแอบคิดปอดแหกถ้าจะให้มึงเป็นคนกดกู แต่พอกูมาคิดในมุมของมึง ว่ามึงเองก็อาจจะอยากทำหน้าที่แบบกูบ้าง แล้วกูจะเห็นแก่ตัวได้ยังไง” โจบอกออกมาตามความรู้สึกจริงๆ ทำให้กราฟมองคนรักด้วยความรู้สึกที่ตื้นตัน

“เซ็กส์ มันก็เป็นการแสดงความรักอย่างหนึ่ง มันไม่จำเป็นว่าคนเป็นรุกจะมีความรักให้กับคนเป็นรับมากกว่า หรือคนที่เป็นรับจะมีความรักให้คนเป็นรุกมากกว่า ตามทันที่กูพูดมั้ย” โจหันมาถามคนรักอีกครั้ง กราฟพยักหน้ารับ เพราะเขาเข้าใจในสิ่งที่โจต้องการจะสื่อออกมา

“คือไม่ว่าใครจะอยู่ตำแหน่งไหน มันก็มีความรักให้กันเหมือนกันทั้งนั้น ยกเว้นพวกที่แค่รักสนุก ระบายความใคร่ไปวันๆอ่ะนะ” โจบอกออกมาอีก กราฟก็นอนฟังคนรักเงียบๆ

 

 

“แล้วถ้าในอนาคต กูอยากจะกดมึงบ้าง มึงจะยอมกูป่ะ” กราฟแกล้งถามขึ้นมา โจยิ้มน้อยๆ แต่ดวงตาฉายแววจริงจัง

 

 

“ถ้านั่นเป็นสิ่งที่มึงต้องการ กูก็ยอมได้ แต่มึงต้องให้เวลากูทำใจหน่อยว่ะ” โจบอกออกมาอย่างขำๆ กราฟก็ยิ้มขำเช่นเดียวกัน

 

 

“ขอโทษนะมึง” กราฟพูดขึ้นมา โจเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ นอนมองหน้ากราฟอย่างแปลกใจ ว่ากราฟขอโทษเขาทำไม

 

 

“เรื่อง?” โจถามกลับสั้นๆ

 

 

“เรื่องที่กูมัวแต่กลัวนั่นกลัวนี่ มัวแต่แคร์ความรู้สึกคนอื่นมากกว่ามึง แคร์สังคมมากกว่ามึงไง” กราฟบอกออกมา เขารู้สึกผิดในเรื่องนี้จริงๆ เพราะตลอดเวลา โจจะแคร์ความรู้สึกของกราฟมากกว่าตัวเอง ยอมทำในสิ่งที่กราฟพอใจ ถึงจะเถียงกันยังไง สุดท้ายโจก็ยอมกราฟอยู่ดี

 

 

“มึงไม่ผิดหรอกกราฟ ที่มึงจะแคร์สังคม คนรอบข้าง.... อย่างที่มึงบอก พวกเราเป็นมนุษย์สังคม ไม่แปลก ที่มึงจะมีความกลัวในความคิดความรู้สึกของคนอื่น แต่กูก็อยากให้มึงรู้ว่า ไม่ว่าสังคมจะมองเราสองคนยังไง จะยอมรับหรือรังเกียจมากน้อยแค่ไหน กูก็จะอยู่ข้างๆมึงเสมอ ครอบครัวของพวกเรา ก็จะอยู่ข้างเราเสมอนะเว้ย” โจบอกออกมาให้คนรักเข้าใจ ว่าสิ่งที่คนรักกลัว มันไม่ผิด แต่กราฟก็ต้องเข้มแข็งและมั่นใจในตัวคนที่อยู่ข้างเขาบ้าง

 

 

“มึงพูดแบบนี้ กูยิ่งรู้สึกผิดว่ะ” กราฟบอกพร้อมกับยิ้มแห้งๆ โจตะแคงไปหาคนรักพร้อมกับลูบเส้นผมนิ่มของกราฟเบาๆ

 

 

“ไม่เป็นไร มันมีอะไรให้เราต้องเรียนรู้กันอีกเยอะว่ะ” โจพูดยิ้มๆ กราฟก็ยิ้มรับ

 

 

“ตกลงนี่ กูต้องไปขอบคุณไอ้ฟลุคหรือต้องโกรธมันดีวะ” กราฟถามขึ้นเมื่อนึกได้ โจยิ้มขำ

 

 

“กูกับมันอาจจะผิด ที่เล่นกับความรู้สึกของมึง แต่กูก็อยากขอบคุณมันเหมือนกัน ที่ทำให้อะไรๆมันง่ายขึ้น” โจพูดบอกออกมาเสียงจริงจัง

“ว่าแต่ มึงจะเข้าห้องน้ำมั้ย กูจะได้พาไป” โจถามออกมา เพราะคิดว่าคนรักตื่นนานแล้ว น่าจะอยากเข้าห้องน้ำบ้าง กราฟพยักหน้ารับ

 

 

“พยุงกูหน่อยนะ ไม่มีแรงว่ะ ปวดตัวด้วย” กราฟบอกออกมาตรงๆ โจหัวเราะในลำคอ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วค่อยๆพยุงกราฟเพื่อเข้าห้องน้ำ กราฟไม่ได้เจ็บมากจนเดินไม่ได้ แค่เสียดๆเท่านั้น โจพากราฟเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ แล้วอาบพร้อมกับกราฟไปด้วยเลย ถึงแม้ว่าเขาอยากจะมีอะไรกับกราฟอีกสักรอบสองรอบ แต่โจก็ต้องอดทนเอาไว้ เพราะเขาไม่อยากให้กราฟหยุดเรียนอีกในวันพรุ่งนี้

..

..

“ให้ทำได้แค่วันศุกร์กับเสาร์เท่านั้นนะ” เสียงพูดลอยๆแผ่วๆ ดังขึ้น ขณะที่กราฟนั่งกินโจ๊กอยู่ที่โซฟาในห้องรับแขก เพราะเบาะโซฟามันนิ่มกว่าเก้าอี้ในห้องครัว โจเงยหน้ามองอย่างงงๆ

 

 

“มึงว่าอะไรนะ” โจถามอีกครั้ง เพราเขาฟังไม่ถนัด

 

 

“กูบอกว่า...ถ้ามึง เอ่อ...อยากจะทำเรื่องอย่างว่าอีก กูให้ทำแค่วันศุกร์กับเสาร์เท่านั้นนะ กูไม่อยากหยุดเรียน” กราฟบอกเสียงอ้อมแอ้ม ไม่กล้าสบตาคนรักมากนัก เพราะยังรู้สึกเขินๆอยู่ โจยิ้มรับออกมาพร้อมกับพยักหน้าตอบรับกลับไป

“เออ กูยังไม่ได้โทรบอกใครเลย ว่ากูจะหยุดเรียน” กราฟพูดขึ้นมาเมื่อนึกได้

 

 

“กูโทรไปบอกพระพายแล้ว เอาโทรศัพท์มึงโทรตั้งแต่เช้าละ” โจพูดขึ้น กราฟพยักหน้ารับรู้แล้วนั่งกินโจ๊กจนหมด แล้วกินน้ำกินยาตาม และวันนี้ทั้งวันโจก็คอยดูแลกราฟไม่ห่าง นอนเล่นนั่งเล่นกันอยู่ในห้องตลอดทั้งวันไม่ได้ออกไปไหน

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

“กราฟ ไม่สบายหายดีแล้วเหรอ” เสียงของพระพายทักขึ้น เมื่อเดินเข้ามาหากราฟที่นั่งอยู่กับโจหน้าตึกคณะสถาปัตย์ฯ ซึ่งโจมานั่งรอเพื่อนของกราฟเป็นเพื่อนกราฟ เนื่องจากวันนี้โจมีเรียนสาย แต่ยอมมาแต่เช้าพร้อมคนรักเพื่อมาส่งคนรักด้วย

 

 

“ก็ดีขึ้นน่ะ” กราฟตอบไม่เต็มเสียงนัก เพราะรู้สึกขัดเขินแปลกๆ  จริงๆแล้ว มันไม่มีอะไรให้เขิน แต่กราฟรู้สึกขึ้นมาเองเท่านั้น

 

 

“ให้กูไปเลยมั้ย” โจถามขึ้น เมื่อเห็นว่าพระพายมาแล้ว แต่จริงๆแล้วก็อยากอยู่กับกราฟต่อ แต่กลัวว่ากราฟจะอึดอัด

 

 

“เดี๋ยว อยู่กับกูก่อน” กราฟหันมาพูดบอก ทำให้โจเลิกคิ้วอย่างงงๆ เพราะปกติแล้ว กราฟไม่ค่อยให้เขามานั่งเป็นเพื่อนแบบนี้สักเท่าไร แต่โจก็พยักหน้ารับ

“ขอบใจพระพายมากนะ ที่เมื่อวานเอางานไปให้ที่ห้อง” กราฟบอกขอบคุณเพื่อน เพราะว่าตอนที่พระพายเอาไปให้ กราฟหลับอยู่ โจจึงรับมาแทน

 

 

“ไม่เป็นไร กราฟพออ่านลายมือเราออกใช่มั้ย” พระพายถามยิ้มๆ กราฟก็พยักหน้ารับ ก่อนที่จะนั่งคุยกันไปเรื่อยๆ สนกับอาทก็มาถึงในเวลาไล่เลี่ยกัน สนกับอาททักทายโจอย่างเป็นกันเอง

 

 

“เพื่อนมึงมากันแล้ว กูไปนะ” โจบอกออกมาอีกครั้ง แต่กราฟก็จับแขนของโจเอาไว้ ทำให้โจงุนงงไม่น้อย ว่าวันนี้คนรักของเขาเป็นอะไร กราฟเม้มปากนิดๆ เหมือนคนกำลังตัดสินใจอะไรบางอย่าง

 

 

“นั่งก่อน ขอเวลาแป๊บหนึ่ง” กราฟพูดขึ้น ก่อนจะหายใจเข้าลึกๆ แล้วหันไปมองเพื่อนทั้งสามคน ที่มองตนเองอยู่ก่อนแล้ว

 

 

“มึงมีอะไรจะพูดรึเปล่าวะกราฟ” สนถามขึ้นมา

 

 

“อืม” กราฟตอบรับ โจเองก็อยากรู้ว่ากราฟจะพูดอะไร ในใจเขาก็หวังบางอย่างเอาไว้ แต่ไม่แน่ใจว่าสิ่งที่ตนเองหวังจะเป็นจริงรึเปล่า

“คือ กูมีเรื่องอยากจะบอก ถึงพวกเราจะเป็นเพื่อนกันได้ไม่นานนะเว้ย แต่พวกมึงก็เป็นเพื่อนที่กูคิดว่ากูสนิทและไว้ใจมากที่สุดแล้ว” กราฟพูดขึ้นมาเสียงจริงจัง เพื่อนๆก็นั่งฟังเงียบๆ

“กูไม่รู้ว่า พวกมึงจะยอมรับเรื่องพวกนี้ได้รึเปล่า ไม่รู้ว่าถ้าพวกมึงรู้แล้ว จะยังคบกูเป็นเพื่อนอยู่มั้ย” กราฟพูดออกมาเรื่อยๆ ทำให้โจยิ้มออกมานิดๆ เพราะรู้แล้วว่ากราฟจะพูดเรื่องอะไร นั่นทำให้โจหัวใจพองโตไม่น้อย

 

 

“มึงมีอะไรก็พูดเลยกราฟ ไม่ต้องเกริ่นยาว พวกกูลุ้นจนเยี่ยวเหนียวแล้วเนี่ย” อาทว่าออกมาอย่างนึกขำ

..

..

“คือ..กูกับโจ...เป็นแฟนกันมาตั้งแต่มอปลายแล้วน่ะ” กราฟตัดสินใจบอกออกมาทันที ก่อนจะหน้าเสียเมื่อเห็นเพื่อนนั่งมองด้วยสีหน้านิ่งๆ

“ถ้าพวกมึงรับไม่ได้..กูก็ไม่ได้ว่าอะไรนะ กูเข้า..” กราฟกำลังจะพูดต่อ ในใจก็รู้สึกห่อเหี่ยวเล็กน้อย

 

 

“พวกกูรู้ตั้งแต่นานแล้วเหอะ” สนพูดบอกออกมา

 

 

 

 

++++++++++++++++++++++++ 50% ++++++++++++++++++++++++

 

กราฟหน้าเหวอไปนิดเมื่อได้ยินที่สนพูดบอก ส่วนโจนั่งอมยิ้มขำอยู่ข้างๆ แต่ไม่กล้าขำออกมาเสียงดังเพราะกลัวว่ากราฟจะโกรธ

 

 

“ระ..รู้แล้ว” กราฟพูดขึ้นลอยๆ

 

 

“เออ มึงก็รู้ใช่ป่ะไอ้อาท” สนหันไปปามอาทบ้าง อาทก็พยักหน้ารับ

“แล้วพระพายล่ะ” สนหันมาหาพระพายอีกคน

 

 

“ก็พอมองออก แต่ก็ไม่อยากคิดอะไร จนกว่ากราฟจะบอกออกมาตรงๆน่ะ” พระพายตอบเสียงอ้อมแอ้ม

 

 

“รู้ได้ไงวะ” กราฟพึมพำออกมา

 

 

“ไอ้กราฟ มึงไม่รู้ตัวเลยเหรอวะ ว่ามึงกับไอ้โจน่ะ สนิทสนมกันเกินกว่าคำว่าเพื่อน ต้องคอยไปรับไปส่ง ดูแลกันยิ่งกว่าพี่น้องบางคนซะอีก แล้วอีกอย่าง เวลาไอ้โจหึงมึงน่ะ อาการมันออก สายตามันนี่บ่งบอกเลยว่าหวงมึงโคตรๆ” สนบอกออกมาอีก  ทำให้กราฟหน้าขึ้นสีเล็กน้อย แล้วหันไปถลึงตาใส่โจแก้เขิน

 

 

“กูบอกมึงแล้ว ว่ามึงน่ะคิดมากไปเอง” โจพูดบอกออกมายิ้มๆ

 

 

“แล้ว..พวกมึงรับได้เหรอวะ” กราฟถามออกมาอีก

 

 

“มึงนี่คิดมากเหมือนกันนี่หว่า พวกกูบอกอยู่นี่ ว่ารู้เรื่องมึงกับไอ้โจตั้งนานแล้ว แล้วพวกกูก็ยังคบกับมึงต่อ มึงคิดว่าพวกกูรับได้มั้ยล่ะ” อาทบอกออกมาบ้าง

 

 

“ถึงพวกเราจะพึ่งเป็นเพื่อนกันนะเว้ย แต่เรื่องแบบนี้มันห้ามกันไม่ได้ว่ะ อีกอย่างสังคมมันเปิดกว้างแล้ว แต่ถ้าจะมีใครที่รับไม่ได้ เราจะไปใส่ใจทำไมวะ มึงดูอย่างพระพายสิ ก็ยังคบกับพี่ภาคินได้เลย แถมพี่ภาคินก็แสดงออกซะชัดเจน” สนบอกออกมา ทำให้พระพายหันไปมองหน้าสนทันที

 

 

“รู้เรื่องเราด้วยเหรอ” พระพายถามขึ้นสีหน้าเหรอหรา

 

 

“รู้!!” กราฟ โจ สน อาท พูดออกมาพร้อมกัน ทำให้พระพายหน้าแดงระเรื่อ

 

 

“เราก็รอให้ทั้งพระพายกับกราฟ บอกกับเราตรงๆอยู่เหมือนกัน” สนพูดกับพระพาย

 

 

“เราก็ไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังอะไรหรอก แต่อะไรๆมันยังไม่เคลีย” พระพายบอกเสียงแผ่ว

 

 

“ไม่เคลียคือ?” โจถามออกมาอย่างสงสัย

 

 

“ก็...ป๊าพี่ภาคินเค้ายอมให้พี่คินคบกับเราก็จริง แต่ก็ยังทำใจไม่ค่อยได้น่ะ เราเลยยังไม่บอกใคร” พระพายบอกเสียงอ้อมแอ้ม กราฟกับโจหันมามองหน้ากันทันที

 

 

“พวกเราผ่านมันมาแล้วว่ะพระพาย” โจบอกออกมายิ้มๆ เพื่อนๆต่างมองกราฟกับโจด้วยความอยากรู้ ยิ่งพระพาย ยิ่งอยากรู้มากกว่าคนอื่น

 

 

“แล้วผ่านมาด้วยดีใช่มั้ย ทำยังไงอ่ะ” พระพายรีบถามออกมา

 

 

“ของเราน่ะ ป๊ากราฟเค้ารับไม่ได้ เจอหน้ายังไม่อยากจะมอง ไม่อยากจะรับไหว้เราเลยนะ” โจพูดเล่าให้ฟัง

 

 

“ตอนนั้นเรากับโจพยายามทำทุกอย่างให้ป๊าเรารับได้น่ะ โจมันก็เก่งตรงที่มันอดทน เราก็ทำทุกอย่างตามปกติของเรานั่นแหละ นานวันเข้าป๊าเราเค้าก็มองเห็นความจริงใจและเข้าใจเอง" กราฟบอกออกมาบ้าง

 

 

“พึ่งรู้นะเนี่ย ว่าพวกมึงสองคนก็ผ่านช่วงเวลาลำบากมา” อาทพูดขึ้น

 

 

“อืม แต่มันก็เป็นประสบการณ์อย่างหนึ่งนะเว้ย ที่จะสอนให้กูกับไอ้โจเป็นผู้ใหญ่ขึ้น แล้วพวกกูสองคนก็เอาประสบการณ์ครั้งนั้น มาย้ำกับตัวเองเสมอ ว่ากว่ากูสองคนจะคบกันได้ ต้องผ่านอะไรมาบ้าง” กราฟบอกออกมาอีก

 

 

“หึหึ ทีแบบนี้ล่ะพูดใหญ่เลยนะ ทีตอนนั้นกูให้บอกเพื่อนๆของมึง เสือกทำอิดออดกลัวว่าเพื่อนจะรับไม่ได้ กลัวจะไม่มีใครเข้าใจ” โจแกล้งแซวคนรักตัวเอง

 

 

“เดี๋ยวกูถีบตกโต๊ะ ก็ตอนนั้นกูคิดมากนี่หว่า” กราฟว่าโจก่อนจะแก้ตัวเสียงอ้อมแอ้ม โจหัวเราะเบาๆ แล้วหันไปหาพระพาย

 

 

“พระพาย เราขอพูดในฐานะที่เคยผ่านช่วงเวลาแบบพระพายมาอ่ะนะ ทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดี ถ้าเรามีความจริงใจว่ะ เราใช้ใจเรานี่แหละเข้าหาผู้ใหญ่ เดี๋ยวเค้าก็จะเห็นความจริงใจและรักเราเอง ไม่ต้องไปกลัว ลุยเลยเต็มที่ ถึงเค้าจะเมิน ถึงเค้าจะไม่สนใจเรา แต่เชื่อเหอะ ลึกๆเค้าแอบสังเกตและคอยดูเราตลอด แค่เค้าบอกว่ายอมให้คบกัน นั่นก็ถือว่าเขาเปิดใจกับเรามาแล้วเกินครึ่ง” โจบอกออกมาด้วยน้ำเสียงปกติ

 

 

“ใช่ อีกอย่างเราก็ต้องเข้าใจด้วยว่า พ่อแม่เราน่ะ เค้าเลี้ยงเรามานะ เค้าก็ต้องคาดหวังกับเราเป็นธรรมดา พอมีเรื่องที่ผิดคาด เค้าก็ต้องใช้เวลาในการทำใจหน่อยล่ะ แต่เชื่อเหอะ สุดท้ายเค้าก็ต้องเข้าใจเรา” กราฟบอกออกมาอีกคน พระพายพยักหน้ารับยิ้มๆ แค่ได้ยินคำแนะนำจากเพื่อนทั้งสองก็มีกำลังใจขึ้นมามาก

 

 

“มึงสองคนนี่ก็คบกันมานานแล้วสิ” อาทถามออกมาด้วยความอยากรู้

 

 

“อืม ตั้งแต่เรียนมอหกนั่นแหละ” โจบอกกลับ

 

 

“แล้วก็ทำมาเป็นปิดบังนะมึง คิดว่าพวกกูดูไม่ออกรึไง” สนแซวขึ้นมาอีกคน กราฟยิ้มเขินเล็กน้อย

 

 

“กูดีใจนะเว้ย ที่พวกมึงรับได้ กูเองก็คงคิดมากไปจริงๆนั่นแหละ” กราฟพูดขึ้น ก่อนจะหันมาหาโจ

“ขอโทษมึงด้วยนะโจ ที่กูเอาแต่คิดมากมาตลอด” กราฟขอโทษคนรักอีกครั้ง

 

 

“ทำไมวะ บอกหน่อย กูอยากเผือก” อาทบอกออกมาอย่างขำๆ โจยกยิ้มนิดๆ

 

 

“ไม่มีอะไร กูเคยบอกให้กราฟ มันบอกพวกมึงว่ากูกับมันเป็นอะไรกัน แต่กราฟมันกังวล กลัวพวกมึงรับไม่ได้ มันบอกว่าพึ่งจะรู้จักกัน มันกลัวเสียเพื่อน แล้วมันกลัวคนอื่นจะมองกูกับมันแปลกๆ” โจพูดเล่าออกมา

 

 

“มึงนี่คิดมากจริงๆนั่นแหละ มึงจะไปแคร์ทำไม มึงไม่ได้ไปทำความเดือดร้อนให้ใคร มึงสองคนวางตัวดีกว่าบางคู่ด้วยซ้ำ” สนพูดบอก ทำให้ใจของกราฟตอนนี้ ผ่อนคลายขึ้นมาได้มาก

 

 

“กูไปที่คณะก่อนนะ ต้องเข้าโรงยิมอีก” โจพูดกับกราฟเมื่อมองนาฬิกาข้อมือ

 

 

“อืม” กราฟตอบกลับ

 

 

“กลางวันไปกินข้าวกับกูที่คณะนะ” โจชวนคนรักอีกครั้ง

 

 

“เออ ไปแน่ จะไปจัดการไอ้ฟลุค” กราฟพูดอย่างหมายมั่น โจยิ้มขำ

 

 

“เออๆ กูไปก่อนนะ ขอบใจพวกมึงมากว่ะ” โจพูดพร้อมกับพยักหน้าให้เพื่อนๆของกราฟ แล้วเดินแยกไป

..

..

..

..

“ไงมึง กูคิดว่ามึงโดนฆ่าหมกคอนโดแล้วซะอีก” เสียงของฟลุคทักขึ้น เมื่อเห็นโจเดินเข้ามาในโรงยิมของคณะ

 

 

“มึงนั่นแหละที่จะโดนฆ่า เตรียมตัวรอไว้เลย กราฟมันคาดโทษไว้ละ” โจแกล้งขู่เพื่อนตนเอง

 

 

“เฮ้ย ได้ไง กูช่วยมึงนะเนี่ย แล้วตกลงเป็นไงบ้างวะ” ฟลุคถามด้วยความอยากรู้ โจยกยิ้มเล็กน้อย

 

 

“ผ่านไปได้ด้วยดีว่ะ กราฟมันยอมเปิดใจ ยอมบอกเพื่อนๆมันละ ว่าคบกับกู” โจพูดยิ้มๆ

 

 

“งั้นแบบนี้ก็ต้องฉลองสิวะ คืนนี้เลยมึง” อ้นพูดขึ้นอีกคน เพราะเป็นวันศุกร์พอดี

 

 

“หาเรื่องแดกเหล้าน่ะสิพวกมึงน่ะ พี่ภาคินยิ่งบ่นให้เพลาๆแอลกอฮอล์กันหน่อย” โจพูดขึ้น เพราะพวกเขาเล่นกีฬาเสียเป็นส่วนใหญ่ เพราะวิชาเรียนจะเน้นเรื่องการเล่นกีฬา ถ้าเมากันมากๆ เวลามาเรียนก็จะไม่เต็มที่เพราะร่างกายไม่ไหวกัน

 

 

“วันนี้วันศุกร์ ขอนิดหนึ่ง” อ้นเอานิ้วขึ้นมาทำท่านิดเดียว โจส่ายหน้าไปมาอย่างขำๆ

“ถ้ามึงไม่อยากดื่มเหล้า ก็ดื่มน้ำอัดลมก็ได้ แต่ไปให้พวกกูมีข้ออ้างหน่อยเหอะ” อ้นบอกออกมาอีก

 

 

“โน่น มึงชวนเมียกูให้ได้ก่อน ถ้าเมียกูไป กูก็ไป” โจพูดบอกออกมา ฟลุคเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้โจ

 

 

“เรียกเมียเต็มปากเต็มคำ มีอะไรเป็นพิเศษรึเปล่าวะ ใช่สาเหตุที่ทำให้เมื่อวานมาเรียนไม่ได้รึเปล่า” ฟลุคถามออกมาทันที โจเอามือผลักหน้าผากเพื่อนตนเองอย่างหมั่นไส้

 

 

“เสือกตลอด ไม่เสือกสักเรื่องจะตายมั้ยครับคุณ” โจแกล้งแขวะเพื่อนตนเอง

 

 

“แหม ผมก็ต้องติดตามผลงานผมสิครับ อุตส่าห์ช่วยกระตุ้นแฟนเพื่อน ก็อยากจะรู้บ้างว่ามันได้ผลรึเปล่า” ฟลุคพูดออกมาอย่างกวนๆ โจยกยิ้มนิดๆ

 

 

“แล้วแต่จะคิดว่ะ กูพูดมากไม่ได้ เดี๋ยวกราฟมันโกรธเอา” โจพูดพร้อมกับยักคิ้วให้เพื่อน

 

 

“สัด พูดมาขนาดนี้ พวกกูก็รู้แล้วเหอะ” ฟลุคว่าออกมาอย่างขำๆ ก่อนที่พวกเขาจะชวนกันเตรียมตัวเพื่อเรียนวิชาแรกของวัน

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

พักกลางวัน

วันนี้โจกับกราฟพักพร้อมกัน แล้วกราฟก็โทรมาบอกโจแล้วว่าจะเดินมากินข้าวด้วย ให้โจซื้อเตรียมไว้เลย มาถึงจะได้ไม่ต้องไปแย่งซื้อกับคนอื่น โจก็รีบซื้อเตรียมไว้ให้กราฟอย่างเอาใจ

 

 

“แหม พอเมียจะมาล่ะรีบเลยนะ” ฟลุคอดที่จะแซวโจไม่ได้

 

 

“คนไม่มีเมียอย่าอิจฉาครับ ขอร้อง” โจแขวะกลับ

 

 

“เหี้ย โคตรจี๊ดเลยมึง” ฟลุคว่ากลับมาอย่างขำๆ  ก่อนจะมองเลยโจไปทางด้านหลัง

“กูชิ่งก่อนได้มั้ยวะ เสียวสันหลังวูบๆ เมียมึงนี่ดูดีๆหล่อกว่ามึงอีกนะ” ฟลุคพูดพร้อมกับพยักหน้าไปทางกราฟที่กำลังเดินมา โจหันไปมองก็ยิ้มกว้าง

 

 

“สายตาไม่ดีนะมึง กูหล่อกว่าว่ะ...กราฟๆ ทางนี้” โจพูดกับเพื่อน ก่อนจะกวักมือเรียกคนรัก กราฟก็เดินตรงเข้ามา

 

 

“เห็นแล้ว จะเรียกทำไม” กราฟว่าไม่จริงจังนัก ก่อนจะหันไปมองฟลุค ทำให้ฟลุคสะดุ้งเล็กน้อย

 

 

“นั่งๆสิกราฟ นี่ๆกูซื้อน้ำมาให้” ฟลุครีบเอาหน้าทันที  พร้อมกับกุลีกุจอเลื่อนแก้วน้ำให้กราฟ

 

 

“คิดว่าทำแบบนี้ มึงจะพ้นผิดเหรอฟลุค” กราฟแกล้งถามกลับไป

 

 

“โหยยย กูก็แค่อยากช่วยเพื่อนกู ก็มึงน่ะมัวแต่คิดมาก” ฟลุคบอกกลับมา

 

 

“เออ กูคิดมาก แต่มึงก็ไม่ควรเล่นกับความรู้สึกของกูแบบนี้ กูไม่ได้โทษมึงคนเดียว กูโทษคนของกูด้วย ที่เสือกบ้าตามมึง” กราฟพูดบอกเสียงจริงจัง

 

 

“ขอโทษจริงๆว่ะ กูยอมรับว่าลืมคิดเรื่องความรู้สึกของมึงไป” ฟลุคบอกออกมาจากใจจริงๆ กราฟถอนหายใจเบาๆ

 

 

“แต่ในความผิดของมึง มันก็มีเรื่องดี” กราฟพูดขึ้นมาอีก ฟลุคเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ

 

 

“เรื่องที่มึงได้กับไอ้โจแล้วอ่ะเหรอ” ฟลุคถามออกมาทันที ทำให้กราฟขมวดคิ้วหันไปมองหน้าคนรักตนเอง

 

 

พลั่ก...

 

“โอ๊ยยย” ฟลุคร้องออกมาเมื่อโจเตะขาเขาที่อยู่ใต้โต๊ะ

 

 

“ไอ้ฟลุคมันบ้า อย่าไปฟังมัน มันแซวเล่น” โจรีบพูดบอก กราฟมองหน้าคนรักอย่างคาดโทษ แต่ไม่ได้โกรธเคืองอะไรจริงจัง ออกจะเขินๆเสียมากกว่า แต่ต้องเก๊กหน้านิ่งไว้ก่อน

 

 

“เออๆ กูแซวเล่น” ฟลุคบอกพร้อมกับก้มไปลูบหน้าแข้งตัวเอง

 

 

“แล้วตกลงเรื่องดีคืออะไร” อ้นถามออกมาบ้าง กราฟเม้มปากนิดๆ รู้สึกอายเหมือนกันที่จะพูดต่อหน้าเพื่อนๆของโจ แต่กราฟก็อยากจะพูด เพื่อที่โจจะได้สบายใจและไม่อึดอัดกับสิ่งที่กราฟเคยทำเอาไว้

 

 

“ก็ทำให้กูคิดได้ไง ว่ากูไม่ควรคิดอะไรมากเกินไป ทำให้กูคิดย้อนได้ว่า โจมันทำเพื่อกูมามากแค่ไหน แล้วทำไมกูจะทำเพื่อมันบ้างไม่ได้” กราฟบอกออกมา ทำให้โจยิ้มกว้างด้วยความพอใจ

 

 

“บทจะพูดก็พูดซะพวกกูอิจฉาเลยแหะ” อ้นว่าออกมาอย่างขำๆ

 

 

“กูว่ากินข้าวกันก่อนดีกว่าว่ะ” โจชวนกินข้าวกันก่อน กราฟกับเพื่อนของโจก็นั่งกินข้าวไปด้วยกัน คุยกันไปด้วย

 

 

“เออโจ รุ่นพี่ที่คณะให้กูลงเล่นบอลให้คณะนะ” กราฟบอกคนรักเมื่อนึกได้

 

 

“อ่าว มึงไปลงคัดตัวตอนไหน ทำไมไม่เห็นรู้เรื่องเลย” โจถามกลับอย่างงงๆ

 

 

“กูเองก็งง แต่รุ่นพี่ที่คัดเค้าเคยเล่นบอลกับกูตอนเย็นๆไง ช่วงที่เรามาเล่นที่มหาลัยน่ะ” กราฟตอบกลับ โจพยักหน้ารับรู้

 

 

“ก็ดีนะ มึงเองก็จะได้เล่นกีฬาที่มึงชอบด้วย” โจบอกยิ้มๆอย่างเข้าใจคนรัก ถึงแม้ว่าช่วงนี้กราฟจะไม่ค่อยได้เล่นบอลแล้ว เพราะมัวแต่วุ่นเรื่องเรียน แต่โจก็รู้ว่าคนรักอยากลงสนามอีกครั้ง

 

 

 

 

 

+++++++++++++++++++++++++++ 100% ++++++++++++++++++++++++++

 

 

2  Be  Con

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

กลับมาเรื่อยๆอีกครั้ง

แต่บทเรียนในความรักของทั้งคู่ก็ยังมีให้ทั้งสองคนศึกษากันต่ออีกนะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

47 ความคิดเห็น

  1. #3155 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 22:49
    หวานค่าาา หวานเหลือเกินนน
    #3155
    0
  2. #2002 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กันยายน 2558 / 22:43
    อร้ายยยยย น่ารักมีขงมีเขินนะกราฟ
    #2002
    0
  3. #2000 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กันยายน 2558 / 13:19
    เย้~~ ยอมเปิดเผยสักที อิอิ
    #2000
    0
  4. #1994 คยองซู_lovelove (@aimmydek-d) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 กันยายน 2558 / 22:59
    น่าร้ากกก ความรักของทั้งคู่ค่อยเป็นค่อยไป แบบนี้ดีแย้ววว >< น่ารักอ่ะ 
    เพื่อนของทั้งคู่ก็อย่างน่ารักเลย ♡♥♡
    #1994
    0
  5. #1992 Teoy0330 (@pimros) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 กันยายน 2558 / 22:43
    ฟินมาจากจริงๆ งื้อออ ในที่สุดก็บรรลุเป้าหมายแล้ว
    #1992
    0
  6. วันที่ 16 กันยายน 2558 / 11:16
    คึคึ น่ารัก
    #1986
    0
  7. #1970 sanomsin (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 กันยายน 2558 / 04:53
    อดยิ้มไม่ได้ กับ "รู้เรื่องเราด้วยเหรอ" ของพระพาย ผู้ชายน่ารัก น่าเอ็นดูของเรา
    #1970
    0
  8. #1968 ablePenelope (@poly-pop) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 กันยายน 2558 / 10:38
    ชอบกราฟอะ ชอบคู่กราฟ 55
    #1968
    0
  9. #1967 smilejaebeer (@smilejaebeer) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 กันยายน 2558 / 05:47
    คู่รักนักกีฬาจริงๆสองคนนี้ ห่างจากกีฬาได้ไม่นาน
    #1967
    0
  10. #1966 sehun-hunhan (@hunhan-sehun) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 23:57
    พระพายน่ารักกกกกกก อ่อๆ ผิดคู่ๆ ดีแล้วกราฟดีแล้ว
    #1966
    0
  11. #1965 cerberus (@khontharos) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 22:06
    แหม..คู่รักตัวอย่างเลยนะนี่
    #1965
    0
  12. #1963 Haruka Fuji (@haruka15) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 21:48
    เย้ รู้กันหมดแย้ววว
    #1963
    0
  13. #1962 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 20:34
    น่ารักกกกกก หวานเว่อออออออ เอาอีกเอาอีกกกกกกกกก เมื่อไหร่จะวันศุกเสาอ่าา
    #1962
    0
  14. #1961 sosozee (@sosozee) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 16:14
    คบกันอย่างเปิดเผยได้แล้วนะ เย้ๆๆๆๆ
    #1961
    0
  15. #1960 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 15:03
    ชอบเพื่อนๆของทั้งคู่จัง น่ารักดี ^^
    พระพายนี่ ที่บ้านพี่ภาคินไฟเขียวแล้วยังจะกังวลอะไรคะ
    #1960
    0
  16. #1959 Riodreamlove (@riodreamlove) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 13:23
    สรุปเค้ารู้กันมหดแร้วจ้ากราฟฟฟฟ นายคิดมากกกกกกกกกกกไป
    แต่เอ๊ะ!!! พระพายกับพี่ภาคินเป็นแฟนกันแร้วอ่าาาาา ตามหลังโจกราฟเยอะเลย
    ตอนหน้าขอเบิ้ล ภาคินพระพาย 2ตอนติดเลยนะค่ะมิ๊...
    #1959
    0
  17. #1958 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 12:50
    ความรักโตขึ้นไปอีกขั้นแล้วนะ ค่อยๆเป็นค่อยๆไปไม่ต้องรีบ น่ารักจริงคู่นี้ >///<
    #1958
    0
  18. #1957 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 12:42
    โล่งไปซิกราฟน่ะ
    บทเรียนต่อไปจะเป็นอย่างไรนะคู่นี้

    แต่ขอนอกคู่นิดนึงนะ
    พระพายแอบไปเป็รแฟนกับพี่ภาคินตอนไหนจ๊ะ
    #1957
    0
  19. วันที่ 14 กันยายน 2558 / 11:30
    โตกันขึ้นเยอะเรย หนุ่มๆนักกีฬาเนี่ย
    #1956
    0
  20. #1955 Arpassara Kongthong (@jack0511) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 11:28
    บอก ไม่บอก เพื่อนเค้าก้อคงรู้กันหมดเเล้วละ กราฟ ขนาดพระพายยังคิดเลย
    #1955
    0
  21. #1954 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 11:27
    พอบอกคนอื่นแล้วก็พูดกันหวานเลยน่ะ
    #1954
    0
  22. #1953 Felinonajang (@Felinonajang) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 10:14
    คู่นี้ลำบากทุกอย่างเลยกว่าจะลงเอยกัน
    #1953
    0
  23. #1902 sanomsin (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 08:23
    สนรู้ แล้วพระพายรู้มั๊ยอ่ะ ท่าทางจะยังไม่รู้ชิมิ เด็กน้อยของฉ้านนนน กราฟตัดสินใจถูกแล้วนะ ที่บอกเพื่อนำปแบบนี้ เพราะบางทีก็สงสารโจ
    #1902
    0
  24. วันที่ 11 กันยายน 2558 / 05:55
    555...เพื่อนไม่ได้กินหญ้านะ จะได้องไม่ออกอ่ะกราฟฟฟฟฟฟ
    #1883
    0
  25. #1882 คยองซู_lovelove (@aimmydek-d) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 10 กันยายน 2558 / 23:45
    5555555555 กราฟผู้น่าสงสาร คนอื่นรู้หมดแล้ว มีแจ่กราฟแหละที่ไม่รู้ว่าคนอื่นรู้

    เป็นไงโจ  ยอมมาแต่เช้า ก็คุ้มนร่าาา อิ ๆ
    #1882
    0