บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,191 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,279 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    66

    Overall
    244,191

ตอนที่ 43 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [ภาคิน X พระพาย]......19 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3881
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    21 ก.ย. 58





บทเรียนรัก นักกีฬา  [ภาคิน X พระพาย] ตอนที่ 19

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

“ระวังเสื้อพี่ไหม้นะ” เสียงของภาคินดังขึ้น เมื่อพระพายกลับมายืนรีดผ้าต่อ และเด็กหนุ่มก็กำลังยืนรีดแบบเหม่อๆ เพราะมัวแต่คิดทบทวนว่า เรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องจริง ไม่ใช่ความฝัน พระพายสะดุ้งน้อยๆ พร้อมกับหลบสายตาภาคินอย่างอายๆ ที่เผลอยืนเหม่อให้ภาคินแซวขึ้นมาได้ ภาคินยกยิ้มนิดๆ แล้วลากเก้าอี้มานั่งดูพระพายรีดผ้า ทำให้พระพายเงอะงะไปนิด เพราะทำอะไรไม่ถูกเนื่องจากถูกภาคินนั่งจ้อง

 

 

“เอ่อ..พี่ภาคินไม่ไปดูทีวีเหรอครับ” พระพายพูดขึ้น ตอนนี้เด็กหนุ่มยังไม่รู้ว่าตนเองต้องทำตัวยังไง เมื่อคบกับภาคินแล้ว

 

 

“พี่ทำให้พายอึดอัดเหรอ” ภาคินถามขึ้น พระพายส่ายหน้าไปมาทันที

 

 

“เปล่าหรอกครับ ก็..แบบ...พาย...ทำอะไรไม่ถูกนี่ครับ พี่ภาคินเล่นมานั่งจ้องแบบนี้” พระพายบอกเสียงอ้อมแอ้ม ภาคินยิ้มขำนิดๆ เขาก็แค่มานั่งแกล้งพระพายเล่นเท่านั้นเอง เขาอยากเห็นท่าทางขัดเขินของคนรักหมาดๆของเขา

 

 

“หึหึ อ่า จริงสิ วันศุกร์ที่จะถึงนี่ พี่ต้องพาปีหนึ่งไปรับน้องที่อ่าวมะนาวนะ” ภาคินพูดขึ้นเมื่อนึกได้ พระพายเงยหน้ามองนิดๆ มือก็รีดผ้าไปด้วย

 

 

“กลับวันไหนเหรอครับ” พระพายถามกลับไป ในใจก็รู้สึกสุขลึกๆ เมื่อได้มีโอกาสถามไถ่ตามประสาคนรัก

 

 

“วันอาทิตย์น่ะ เราไปกับพี่นะ” ภาคินพูดชวนออกมา เขาอยากพาพระพายไปเที่ยวเล่นด้วย

 

 

“พายไปไม่ได้หรอกครับ วันเสาร์พายนัดกับเพื่อนไว้ ว่าจะมาทำรายงานด้วยกัน” พระพายบอกกลับ ทำให้ภาคินหน้ายุ่งนิดๆ

 

 

“เพื่อนคนไหน” ภาคินถามออกมาทันที จะว่าเขาหวงก็ได้

 

 

“กราฟน่ะครับ ที่อยู่ที่นี่” พระพายพูดขึ้น ภาคินนึกออกได้ในทันที ว่าเป็นกราฟเพื่อนของโจ

 

 

“เดี๋ยวค่อยคุยกันอีกทีละกัน” ภาคินตัดบท เพราะเขาอยากพาพระพายไปด้วยจริงๆ

“วันพฤหัส เรามาจัดกระเป๋าให้พี่ด้วยนะ” ภาคินพูดขึ้น ทำให้พระพายนิ่งไปนิด หัวใจพองโตขึ้นมาอีกครั้ง

 

 

“ให้พายจัดเหรอครับ” พระพายถามย้ำไปอีกครั้ง

 

 

“อืม พี่อยากให้แฟนจัดให้ ได้มั้ยครับ” ภาคินพูดเสียงนุ่มอีกครั้ง ทำให้พระพายแทบจะรีดผ้าต่อไม่ได้ และนึกแปลกใจ ว่าทำไมพักหลังๆมานี่ ภาคินพูดเยอะกว่าปกติ

“ว่าไงล่ะ จะมาจัดกระเป๋าให้พี่มั้ย” ภาคินถามย้ำไปบ้าง

 

 

“ครับ เดี๋ยวพายมาจัดให้” พระพายตอบเสียงอ้อมแอ้ม ทำให้ภาคินยิ้มออกมาอย่างพอใจ

 

 

“งั้นเรารีดผ้าต่อเถอะ เสร็จแล้วเรียกพี่นะ” ภาคินพูดขึ้น เพราะเขาไม่อยากให้พระพายขัดเขินไปมากกว่านี้ ถึงจะเป็นคนรักกันแล้ว แต่เขาก็รู้ดีว่าพระพายก็ยังไม่ชินที่จะสนิทหรือใกล้ชิดเขามากเกินไป มันอาจจะดูรวบรัดไปหน่อยกับการขอเป็นแฟน แต่เขาก็ไม่อยากให้ใครมาตัดหน้าเขาไปก่อน ทันทีที่ภาคินเดินออกไปจากห้องซักรีด พระพายก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ ริมฝีปากคลี่ยิ้มออกมา จนรู้สึกปวดแก้ม แต่พระพายก็หุบยิ้มไม่ได้ เด็กหนุ่มรู้สึกเหมือนตัวลอยๆ หัวใจปั่นป่วน แต่มีความสุข

 

 

//แม่กับเพลินจะว่ายังไงบ้างนะ ถ้ารู้เรื่องนี้// พระพายพูดพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะยกมือขึ้นมาตบหน้าเบาๆ เพื่อเรียกสติให้อยู่กับการรีดผ้า กว่าพระพายจะรีดผ้าเสร็จก็ปาเข้าไปเกือบสี่ทุ่ม เด็กหนุ่มเดินออกมาหาภาคินที่ห้องรับแขก แต่ก็ไม่เจอ พระพายจึงเดินไปเคาะห้องนอน

 

 

“ครับ” ภาคินเปิดประตูออกมา

 

 

“พายรีดผ้าเสร็จแล้ว พี่ภาคินจะเอาไปเก็บในตู้เลยมั้ยครับ” พระพายถามขึ้น

 

 

“อืม เดี๋ยวเอาเข้าตู้เลยนะ พี่ช่วย” ภาคินพูดบอก ก่อนจะเดินออกมาช่วยพระพายถือผ้าที่รีดแล้ว เข้าไปในห้องนอน พระพายเคยเข้ามาในห้องนอนของภาคินบ้างแล้ว ตอนที่ต้องเข้ามาทำความสะอาด พระพายจัดแจงเก็บเสื้อผ้าที่รีดแล้วใส่ตู้โดยมีภาคินคอยยืนส่งให้

“คราวหน้า ถ้าเราจะเข้าห้องนอนพี่ ไม่ต้องเคาะประตูก็ได้นะ เปิดเข้ามาได้เลย” ภาคินพูดขึ้น ทำให้พระพายหันมามองหน้าภาคินทันที

“เราเป็นแฟนพี่แล้วนะพาย อย่าลืมสิ” ภาคินพูดทวน เพราะรู้ว่าพระพายกำลังนึกเกรงอกเกรงใจอยู่

 

 

“แต่..” พระพายจะพูดต่อ

 

 

“เป็นแฟนกัน จะมาเกรงใจทำไม ห้องพี่ก็เหมือนห้องเรา ตกลงตามนี้นะ ห้ามดื้อ ห้ามเถียงพี่ ตกลงมั้ย” ภาคินพูดขัดออกมาก่อน พระพายหน้าขึ้นสีระเรื่อ

 

 

“ครับ” ก่อนที่เจ้าตัวจะตอบกลับมาเสียงแผ่วๆ

 

 

“คืนนี้ นอนกับพี่ที่นี่มั้ย” ภาคินถามขึ้นมา

 

 

พรึ่บ..

ผ้าในมือของพระพายหล่นลงไปกองที่พื้นห้องทันที ที่เด็กหนุ่มได้ยินคำชวนของภาคิน ทำให้ภาคินยกยิ้มมุมปากอย่างขำๆ

 

 

“ขะ..ขอโทษครับ” พระพายรีบพูดบอกพร้อมกับรีบเก็บเสื้อขึ้นมาปัดให้เข้าที่เพราะกลัวยับ

 

 

“ว่าไงล่ะ นี่ก็ดึกแล้ว นอนที่นี่เลยก็ได้” ภาคินชวนขึ้นมาอีกครั้ง

 

 

“คือ...เดี๋ยวพายเดินกลับหอได้ครับ อีกอย่าง พรุ่งนี้มีเรียนเช้าด้วย” พระพายตอบเสียงอ้อมแอ้ม ไม่กล้าสบตาภาคินเพราะเขินอายเอามากๆ

 

 

“งั้นถ้าเราไม่นอน พี่เดินไปส่งเราที่หอละกัน” ภาคินบอกออกมาอีก

 

 

“พี่ภาคินไม่ต้องเดินไปส่งพายก็ได้ มันดึกแล้ว พายเดินกลับคนเดียวได้” พระพายไม่อยากให้ภาคินต้องลำบากเดินไปเดินมา

 

 

“เลือกเอา ระหว่างให้พี่เดินไปส่ง กับนอนที่นี่กับพี่ เช้าค่อยกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้อง” ภาคินเสนอมาสองทางให้พระพายเลือก เด็กหนุ่มอึกอักเล็กน้อย ถ้าเลือกให้ภาคินไปส่ง ภาคินก็ต้องลำบากเดินไปเดินมา แต่ถ้านอนค้างกับภาคิน พระพายก็กลัวว่าตัวเองจะหัวใจวายเสียก่อน เพราะเขาพึ่งจะตกลงเป็นแฟนกันวันนี้

 

 

“พี่ภาคิน” พระพายเรียกเสียงอ่อยๆ อ้อนๆ โดยไม่รู้ตัว ทำให้ภาคินยิ้มออกมานิดๆ

 

 

“งั้นนอนกับพี่ที่นี่แหละ ไม่ต้องเลือกแล้ว” ภาคินบอกพร้อมกับเอาเสื้อตัวสุดท้ายในมือของตัวเอง ใส่เข้าไปในตู้เสร็จสรรพ

 

 

“พี่ภาคินเผด็จการ” พระพายว่าออกมาเสียงอ้อมแอ้ม ภาคินเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ ก่อนจะขยี้หัวพระพายเบาๆ

 

 

“พี่ว่าเรากลัวพี่มากกว่ามั้ง” ภาคินพูดเสียงเรียบ พระพายชะงักกึก จะว่าไปพระพายก็กลัวๆหวั่นๆ อยู่เหมือนกัน แต่ความขัดเขิน ความอายมันมีมากกว่าเยอะ

 

 

“ก็เราพึ่งคบกันวันนี้เองนี่ครับ พายยังตั้งตัวอะไรไม่ทันเลย” พระพายบอกออกมา จะว่าไป พระพายยังไม่เคยมีแฟนมาก่อน เพราะแอบชอบภาคินมาหลายปี แถมไม่คิดว่าจะได้มาเป็นแฟนกับคนที่ตนเองแอบชอบด้วย

 

 

“ไม่ต้องกลัวพี่หรอก พี่ไม่ทำอะไรพายหรอก เชื่อใจพี่รึเปล่า หืม” ภาคินพูดเสียงจริงจัง พระพายเงยหน้ามองภาคินนิดๆ เมื่อเห็นแววตาที่จริงจัง และจริงใจของภาคิน ทำให้พระพายอดที่จะใจอ่อนไม่ได้

 

 

“งั้นพายนอนที่โซฟาได้มั้ยครับ” พระพายพูดขอออกไป ภาคินถอนหายใจออกมาทันที

 

 

“ได้ไงล่ะ เอางี้ พายนอนในห้องเดี๋ยวพี่ไปนอนที่โซฟาเอง ตกลงมั้ย” ภาคินเสนอออกมาบ้าง

 

 

“แต่นี่เป็นห้องพี่ภาคิน พี่ภาคินนอนในห้องเถอะนะครับ” พระพายยังคงเกรงใจภาคิน

 

 

“พาย...ทำไมเราดื้อกับพี่นักล่ะ” ภาคินต้องเล่นไม้แข็ง แกล้งพูดเสียงดุๆ เพื่อให้พระพายเชื่อฟังง่ายๆ ซึ่งก็ทำให้พระพายนิ่งเงียบไป

“พายนอนในห้องพี่ นะครับ พี่จะนอนโซฟาเอง ตกลงตามนี้นะ” ภาคินบอกออกมาช้าๆ และเขาก็ไม่คิดจะให้พระพายเปลี่ยนใจกลับไปนอนที่ห้องของพระพายเองเด็ดขาด

 

 

“แล้วห้องนอนอีกห้องล่ะครับ ที่นี่มีสองห้องนอนไม่ใช่เหรอครับ” พระพายถามขึ้น เพราะเห็นอยู่ว่ามีสองห้องนอน

 

 

“อีกห้องพี่ทำเป็นห้องทำงานน่ะ” ภาคินตอบกลับ เพราะพระพายยังไม่เคยเข้าไปในห้องนั้น เนื่องจากภาคินล็อคเอาไว้

 

 

“งั้นเหรอครับ” พระพายพูดเสียงอ่อย

 

 

“พี่ว่าพายไปอาบน้ำเถอะ จะได้นอนพัก” ภาคินพูดก่อนจะเดินไปหยิบผ้าขนหนูสำรองที่ยังไม่ได้ใช้ พร้อมกับเสื้อผ้าของตัวเอง เลือกตัวที่เล็กที่สุดมาให้เด็กหนุ่ม เลยได้เสื้อกีฬาตัวเก่า แต่ยังสภาพดีและสะอาด พร้อมกับกางเกงบ็อคเซอร์ขอบยางยืดที่เขาซื้อมาผิดไซส์

“พอใส่ได้มั้ย” ภาคินถามขึ้น เมื่อส่งเสื้อผ้าให้พระพาย

 

 

“ได้ครับ” พระพายตอบเสียงเบา

 

 

“งั้นพายอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าได้เลยนะ พี่จะออกไปด้านนอกละ” ภาคินพูดพร้อมกับเดินไปหยิบหมอนและผ้าห่ม เพื่อออกไปนอนที่โซฟา พระพายมองตามหลังภาคิน ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ เมื่อภาคินเดินออกไปจากห้องนอนแล้ว

 

“ตั้งตัวไม่ทันเลยเรา” พระพายพูดกับตัวเอง เพราะอะไรๆ ก็ดูเหมือนจะรวดเร็วไปเสียหมดสำหรับพระพาย โดยที่พระพายไม่ทันคิดว่า จริงๆแล้ว มันช้ามากตะหาก ทั้งเขาและภาคินต่างเฝ้ามองกันมานานมากๆแล้ว ตอนแรกพระพายคิดว่าถ้ากลับไปถึงห้อง จะโทรไปเล่าให้น้องสาวฟัง แต่ในเมื่อนอนค้างที่คอนโดของภาคิน พระพายจึงไม่อยากโทรตอนนี้ พระพายเดินเข้าไปในห้องน้ำ แล้วอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าในทันที เสื้อกีฬาที่ภาคินคิดว่าเล็กแล้ว ยังดูใหญ่สำหรับพระพาย แขนเสื้อไหลลงมาที่ไหล่อยู่เรื่อยๆ ขากางเกงบ็อคเซอร์ก็สั้นเสียพระพายรู้สึกเย็นขาพิลึก

“รำคาญเสื้อจัง” พระพายบ่นพึมพำ ก่อนจะตัดสินใจเดินออกไปจากห้อง ภาคินที่นอนดูทีวี หันมามองแล้วนิ่งอึ้ง เมื่อเห็นพระพายในชุดหลวมโคร่ง พระพายหน้าขึ้นสี เมื่อเห็นสายตาของภาคินที่มองมา

“เอ่อ...” พระพายนึกคำที่จะพูดไม่ออก

 

 

“จะเอาอะไรรึเปล่า” ภาคินถามขึ้น ใจของเขาอยากจะดึงเด็กน้อยของเขาเข้ามากอดแน่นๆ แต่ก็ไม่อยากให้พระพายตื่นกลัวกับการรุกเร็วๆของเขามากเกินไป

 

 

“คือ..พี่ภาคินมียางหนังสติ๊กมั้ยครับ แบบยางมัดถุงแกงน่ะครับ” พระพายถามขึ้นทันทีเมื่อนึกได้

 

 

“มี อยู่ในตู้ ในครัว เราจะเอาไปทำไม” ภาคินถามขึ้น พร้อมกับลุกเดินไปในครัว เพื่อหยิบมาให้พระพาย

 

 

“พายจะเอามามัดคอเสื้อน่ะครับ มันกว้างไปหน่อย” พระพายบอกกลับ ภาคินยิ้มอ่อนๆ พอหยิบยางได้แล้ว ภาคินก็หันมาหาพระพาย ที่เดินตามเข้ามาในครัว

 

 

“หันหลังครับ เดี๋ยวพี่มัดให้” ภาคินพูดขึ้น พระพายหันหลังให้อย่างขัดเขิน ภาคินจับคอเสื้อของพระพายขยับเล็กน้อย ทำให้พระพายร้อนหน้าวูบเมื่อมือของภาคินโดนหลังคอของเขา พระพายรู้สึกเหมือนหลังคอจะร้อนวูบวาบไม่ต่างจากใบหน้าตนเอง ริมฝีปากของเด็กหนุ่มเม้มเข้าหากันน้อยๆ ภาคินมองเสี้ยวหน้าและใบหูที่ขึ้นสีของพระพายพร้อมกับยกยิ้มมุมปาก เขารู้ว่าพระพายเขินมากแค่ไหน แต่การที่ได้เห็นพระพายเขิน เป็นสิ่งที่เขาชอบ เขาได้กลิ่นสบู่กลิ่นเดียวกับเขาจากร่างกายของพระพาย ทำให้ภาคินรู้สึกดีไม่น้อย ภาคินจัดแจงมัดคอเสื้อให้พระพาย

“เรียบร้อยแล้ว” ภาคินพูดขึ้น พระพายหันมาหาภาคินอย่างขัดเขิน

 

 

“ขอบคุณครับ” พระพายบอกกลับ ภาคินมองพระพายอย่างนึกขำ เมื่อเห็นเสื้อที่ถูกมัดขึ้นไปทางด้านหลังแบบนั้น

 

 

“แล้วนี่จะนอนได้เหรอ” ภาคินถามยิ้มๆ เพราะเสื้อที่ถูกมัด รวมเป็นก้อนอยู่ทางด้านหลังคอ

 

 

“นอนได้ครับ ไม่มีปัญหา” พระพายตอบกลับมา

 

 

 

 

 

++++++++++++++++++++++++ 50% +++++++++++++++++++++++++++

 

“งั้นไปนอนได้แล้วครับ ดึกแล้ว พรุ่งนี้ต้องไปเรียนนะ” ภาคินพูดบอกออกมาเสียงนุ่ม ก่อนจะเดินออกมาจากครัวพร้อมกับพระพาย ภาคินเดินมาส่งพระพายที่หน้าห้องนอนของตัวเอง

“ฝันดีนะครับ” ภาคินพูดขึ้นมาเสียงแผ่วเบา พระพายมองหน้าภาคินอย่างชั่งใจ

 

 

“เอ่อ..พี่ภาคินครับ” พระพายตัดสินใจเรียกภาคิน

 

 

“หืม” ภาคินขานรับ

 

 

“คือ....พี่ภาคิน...เอ่อ....นอน...ในห้อง..กับพายก็ได้” พระพายบอกเสียงอ้อมแอ้ม ทำให้ภาคินชะงักไปนิด ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาอย่างพอใจ ทำไมเขาจะเดาทางคนขี้เกรงใจอย่างพระพายไม่ได้ การที่พระพายชวนเขานอนด้วย ไม่ได้เป็นเพราะเด็กหนุ่มต้องการอ่อยเขาแต่อย่างไร เขาเองตะหากที่เป็นคนอ่อยพระพาย เขารู้ว่าพระพายจะต้องรู้สึกไม่ดี ถ้าปล่อยให้เขานอนที่โซฟา ภาคินคาดการณ์ได้ว่า พระพายจะต้องชวนเขานอนด้วยแน่นอน และก็จริงตามคาด

 

 

“พายไม่กลัวพี่เหรอ” ภาคินแกล้งถามกลับไป พระพายก้มหน้าเล็กน้อย

 

 

“ก็ถ้า..พี่ภาคินไม่ทำ...อะไรพาย...ก็นอนด้วยกันได้นี่ครับ” พระพายพูดไปหน้าก็ร้อนวาบๆไปด้วย  ภาคินยิ้มน้อยๆ

 

 

“ให้ตัดสินใจอีกที” ภาคินถามย้ำอีกครั้ง

 

 

“พายตัดสินใจแล้วครับ พี่ภาคินบอกว่าเราเป็นแฟนกันแล้ว งั้นเรานอนด้วยกันก็ได้” พระพายตัดสินใจบอกออกมาอีกทีด้วยน้ำเสียงจริงจัง แต่ใบหน้ายังคงแดงก่ำ ทำให้ภาคินยิ้มออกมาอย่างพอใจ

 

 

“ก็ได้ครับ เราเข้าห้องไปก่อนนะ เดี๋ยวพี่ไปหยิบหมอนกับผ้าห่มแล้วจะตามเข้าไป” ภาคินพูดขึ้น พระพายจึงผลุบหายเข้าไปในห้องนอนอย่างรวดเร็ว ส่วนภาคินก็เดินออกมาปิดทีวีปิดไฟในห้องรับแขก แล้วหยิบผ้าห่มกับหมอน ตรงเข้ามาในห้องนอนของตนเอง เมื่อเข้าไปในห้อง ภาคินอดที่จะยิ้มไม่ได้ เมื่อเห็นพระพายขึ้นไปนอนอยู่อีกฟากของเตียง แทบจะหล่นจากเตียงได้เลย แถมยังห่มผ้าอีกผืนเสียมิดคอ พระพายไม่กล้าสบตาภาคินมากนัก เมื่อเห็นภาคินเดินเข้ามา ภาคินล็อคห้องแล้วขึ้นมาบนเตียง พระพายแทบจะหยุดหายใจด้วยความตื่นเต้น

“ขยับเข้ามาอีกก็ได้ เดี๋ยวก็ตกเตียงแข้งขาหัก” ภาคินพูดว่าออกมา พระพายยิ้มแหยๆ พร้อมกับขยับตัวเข้ามาอีกเล็กน้อยเท่านั้น

 

 

พรึ่บ..

 

“อ๊ะ..พี่ภาคิน” พระพายร้องออกมาอย่างตกใจ เมื่อภาคินดึงพระพายขยับเข้ามาจนชิดกับเขา พระพายสะดุ้งเหมือนถูกไฟช็อต เมื่อแขนตนเองไปโดนกับแขนของภาคิน หัวใจเต้นโครมครามอย่างห้ามไม่ได้

 

 

“พี่ไม่ทำอะไรเราหรอก ไม่ต้องกลัว พี่อยากให้เรานอนสบายๆเท่านั้นเอง” ภาคินพูดเสียงนุ่ม ทำให้พระพายนิ่งไปนิดหน่อย

“พี่ขอแค่นอนกอดเรา ได้มั้ย” ภาคินถามเสียงจริงจังและติดอ้อนนิดๆ ทำให้พระพายเคลิ้มไปกับน้ำเสียงนุ่มๆของภาคิน

“ว่าไงครับ” ภาคินถามกระตุ้นอีกครั้ง เมื่อเห็นพระพายเงียบไป

 

 

“เอ่อ...” พระพายลังเล เพราะตอนนี้แทบจะเป็นลมอยู่แล้ว ด้วยความที่ตื่นเต้นแบบสุดๆ

 

 

“เราเป็นแฟนกันแล้วนะ” ภาคินพูดย้ำสถานะ เพราะกลัวว่าพระพายจะเผลอลืมไป พระพายมองหน้าภาคินอย่างอายๆ

 

 

“ก็ได้ครับ...” พระพายตอบอย่างเขินๆ และหลบสายตาของภาคินที่มองมาอย่างอ่อนโยน

 

 

“ขอบคุณนะ” ภาคินตอบกลับมา เขาหวังที่จะได้กอดพระพายมานานมากแล้ว ภาคินกระชับร่างเล็กของพระพายเข้ามากอดเอาไว้ พระพายซุกหน้าไปกับอกของภาคิน กลิ่นกายเฉพาะตัวของภาคินทำให้พระพายใจสั่นไม่น้อย แต่พระพายก็ต้องชะงัก เมื่อรู้สึกถึงหัวใจที่เต้นแรงของภาคินเช่นเดียวกัน เต้นแรงไม่แพ้หัวใจของพระพายตอนนี้เลยด้วยซ้ำ พระพายอมยิ้มน้อยๆ

 

 

(พายคงไม่ใจง่ายไปใช่มั้ยครับแม่) พระพายนึกขอโทษแม่ตนเองในใจ เมื่อตกลงคบกับภาคินวันนี้ ก็ยอมนอนค้าง ยอมให้ภาคินกอดง่ายๆเสียแล้ว

 

 

“ฝันดีนะครับ” ภาคินพูด ก่อนจะก้มลงไปจูบเบาๆที่เส้นผมนิ่มของพระพาย ยิ่งทำให้พระพายใจสั่นหนักกว่าเดิม พลางคิดว่าตนเองจะนอนหลับได้หรือไม่ก็ยังไม่รู้ เมื่ออยู่ในอ้อมกอดของภาคินแบบนี้

 

 

“พี่ภาคินครับ” พระพายเรียกภาคินเสียงแผ่ว

 

 

“หืม” ภาคินขานรับในลำคอ

 

 

“เอ่อ..พี่ภาคินไม่ปิดไฟเหรอครับ” พระพายถามออกมา ทำเอาภาคินอยากจะหัวเราะดังๆ เขาเองก็ตื่นเต้นไม่แพ้พระพายเลย ทำให้ลืมปิดไฟในห้อง

 

 

“จริงสินะ” ภาคินต้องเก๊กหน้านิ่งเอาไว้ ขยับลงจากเตียง แล้วเดินไปปิดไฟดวงใหญ่ แต่เปิดไฟประดับดวงเล็กหน้าห้องน้ำเอาไว้ ก่อนจะกลับขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับดึงพระพายเข้ามากอด ตอนนี้ภายในห้องมีเพียงแสงไฟสลัวๆเท่านั้น พระพายนอนนิ่งให้ภาคินกอด ทั้งๆที่ใจยังเต้นโครมครามไม่หยุด แต่ด้วยความเพลียก็ทำให้พระพายหลับไปในเวลาไม่นานนัก หลับก่อนภาคินเสียด้วยซ้ำ ภาคินนอนยิ้มอย่างมีความสุข เมื่อมีพระพายอยู่ในอ้อมกอดของเขาคืนนี้

 

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

ออดดด

 

เสียงออดหน้าห้อง ตอนตี 3  ทำให้ภาคินสะดุ้งตื่นขึ้นมา เสียงออดยังคงดังอยู่ ภาคินรีบขยับตัวลงจากเตียงเพื่อไปดู เพราะกลัวว่าเสียงออดจะรบกวนการนอนของพระพาย ตอนนี้พระพายขยับตัวเล็กน้อย แต่ยังไม่ตื่นขึ้นมา ภาคินเดินออกไปจากห้องนอนพร้อมกับเปิดไฟในห้องรับแขก ชายหนุ่มเดินไปอย่างหัวเสีย และพอส่องช่องตาแมวดูแล้ว ภาคินต้องถอนหายใจออกมาหนักๆ ก่อนจะเปิดประตูห้อง

“มึงบ้ารึเปล่าไอ้บราว นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว” ภาคินบ่นออกมาทันที เมื่อเห็นว่าเป็นเพื่อนตนเอง ที่ดูท่าจะเมามาไม่น้อย

 

 

“โทษทีว่ะมึง..กูขับรถกลับคอนโดกูไม่ไหว ขอนอนพักที่นี่ก่อน โทษๆเพื่อน” บราวบอกเสียงอ้อแอ้ พร้อมกับเดินเข้ามาในห้องพักของภาคินอย่างคุ้นเคย

 

 

“แล้วไปกินที่ไหนมาวะ ช่วงนี้มีซ้อมทุกวันนะมึง” ภาคินบ่นออกมาอีก

 

 

“พวกไอ้อ๋อมดิ มาลากกูไปหลังซ้อมเสร็จ มึงอย่าบ่นมากดิว้า กูมึนหัวว่ะ..แม่ง ปวดฉี่ ขอเข้าห้องน้ำก่อน” บราวพูด พร้อมกับเดินโซซัดโซเซไปทางห้องนอนของภาคิน ภาคินปิดประตูห้องพัก ก่อนจะนึกขึ้นได้

 

 

“ไอ้บราว หยุด!” ภาคินเรียกเพื่อนเสียงดัง แต่ไม่ทันแล้ว บราวเปิดประตูเข้าไปในห้องของภาคินด้วยความเคยชิน พร้อมกับเปิดไฟในห้อง ทำให้พระพายที่ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงคนคุยกัน ต้องหรี่ตาลงเพราะแสงไฟที่สว่างจ้า ขณะลุกนั่งงัวเงียอยู่บนเตียง บราวหันไปมองก็แทบจะสร่างเมาทันที

 

 

“เฮ้ย..พระพาย!” บราวเรียกออกมาอย่างตกใจ ภาคินรีบเดินเข้าไปหาพระพายที่ยังคงงัวเงียอยู่ที่เตียงทันที ด้วยความที่นอนหลับแล้วพลิกตัวไปมา ทำให้ยางที่มัดคอเสื้อหลุดออก จนคอเสื้อที่กว้างหล่นมากองที่ไหล่ข้างหนึ่ง ภาคินรีบเอาผ้าห่มมาห่อตัวพระพายเอาไว้

 

 

//แม่ง ห้องน้ำข้างนอกก็มี ไม่เสือกไปเข้าวะ// ภาคินพูดกับเพื่อนตนเองเสียงไม่ดังมากนัก

 

 

“โทษๆ เดี๋ยวกูไปเข้าห้องน้ำข้างนอก” บราวรีบเดินออกไปจากห้องนอนของเพื่อนทันที เมื่อเห็นสายตาวาวๆของเพื่อนตนเอง

 

 

“พี่ภาคิน..ใครเหรอครับ” พระพายที่ยังตื่นไม่เต็มตา ถามออกมาอย่างมึนๆ ปนตกใจเล็กน้อยเพราะพระพายก็ยังไม่ทันมองหน้าบราวชัดๆ

 

 

“ไม่มีอะไรหรอก เรานอนต่อเถอะนะ เดี๋ยวพี่ปิดไฟให้” ภาคินรีบพูดบอกให้พระพายนอนต่อ

 

 

“แล้วพี่ภาคินล่ะครับ” พระพายถามกลับไป

 

 

“พี่ออกไปคุยธุระแป๊บ นอนต่อนะครับ” ภาคินพูดเสียงนุ่ม แต่ในใจอยากจะออกไปเตะเพื่อนตนเองเต็มที ภาคินเดินมาปิดไฟ แล้วมารั้งตัวของพระพายให้นอนต่อ ชายหนุ่มห่มผ้า และลูบหัวพระพายเบาๆ ด้วยความที่ง่วงนอนอยู่แล้ว ทำให้พระพายหลับต่ออย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นว่าพระพายหลับแล้ว ภาคินจึงเดินออกมาหาเพื่อนตนเองนอกห้องนอน พบว่าบราวล้างหน้าล้างตา และนั่งพิงโซฟาพร้อมกับเอาหัวเอนพิงพนักโซฟาเอาไว้ด้วย

 

 

“โทษว่ะมึง กูไม่รู้ว่ามีคนอยู่ในห้องมึงด้วย” บราวพูดด้วยความรู้สึกผิดจริงๆ

 

 

“เออๆ ไม่เป็นไร” ภาคินตอบกลับ เพราะคิดได้ว่า เพื่อนตนเองไม่รู้เรื่องจริงๆ เพราะปกติแล้ว บราวก็เข้าออกห้องของเขาได้อยู่ตลอด ยกเว้นห้องนอนเล็กที่เขาทำเป็นห้องทำงาน ไม่มีใครได้เข้าไป นอกจากเขาคนเดียว

“มึงสงสัยอะไร ถามมาเลย ไม่ต้องจ้องหน้ากู” ภาคินพูดขึ้น เมื่อเห็นสายตาสงสัยจากบราว

 

 

“กูไม่รู้จะเริ่มถามอะไรก่อนดีว่ะ แม่ง ทำกูสร่างเมาเลยมึง” บราวพูดออกมาอย่างขำๆ

 

 

“มึงสงสัย ว่าทำไมพระพายมานอนห้องกูได้ใช่มั้ย” ภาคินเป็นฝ่ายพูดขึ้นมาก่อน บราวพยักหน้ารับ

“กูกับพายตกลงคบกันแล้วว่ะ” ภาคินบอกเพื่อนตนเองออกมาตรงๆ บราวเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ

 

 

“เมื่อไรวะ” บราวถามต่อ

 

 

“เมื่อประมาณ 8 ชั่วโมงที่แล้ว” ภาคินตอบกลับ บราวเหลือบมองนาฬิกาเพื่อคำนวนเวลา

 

 

“พึ่งคบกับน้องได้ 8 ชั่วโมง มึงก็กระทำชำเราน้องแล้วเหรอ” บราวถามออกมาอีก

 

 

“บ้านมึงสิ พายแค่นอนค้างกับกู” ภาคินว่าเพื่อนกลับไปไม่จริงจังนัก บราวยกยิ้มอย่างรู้ทัน

 

 

“หึ บังคับน้องน่ะสิ มึงน่ะ กูรู้หรอก” บราวพูดออกมาอย่างรู้ทัน

 

 

“ไอ้คนที่ชอบบังคับน่ะ คือมึง ไม่ใช่กู กูก็แค่ใช้โอกาส ใช้สถานการณ์ให้เป็นประโยชน์ก็เท่านั้นเอง” ภาคินตอบกลับมา

 

 

“พระพายจะรู้มั้ยเนี่ย ว่ามึงเจ้าเล่ห์ขนาดไหน กูเริ่มสงสารน้องตงิดๆแล้วว่ะ” บราวว่าออกมาอย่างนึกขำ สุภาพบุรุษนิ่งๆ สุภาพๆ ในสายตาของคนทั่วไป จะมีใครรู้ว่าซ่อนความร้ายลึกเอาไว้มากแค่ไหน มีเพียงเพื่อนสนิทอย่างบราวที่พอจะรู้นิสัยใจคอกันดี

 

 

“ทำไมต้องสงสาร กูไม่ใช่คนดีรึไง” ภาคินถามกลับไป

 

 

“มึงน่ะ ก็ดี แต่มันเหมือนหมาป่ากับแกะน้อยว่ะ ไม่รู้ว่าแกะน้อยจะถูกหมาป่าขย้ำกินเมื่อไร หึหึ” บราวพูดพร้อมกับหัวเราะในลำคอเบาๆ ภาคินยกยิ้มนิดๆ

“กูล่ะเกลียดรอยยิ้มแบบนี้ของมึงฉิบหาย” บราวพูดออกมาเมื่อเห็นรอยยิ้มเฉพาะของภาคิน ที่บ่งบอกถึงความเจ้าเล่ห์ในตัว

 

 

“มึงน่าจะชิน” ภาคินพูดขึ้น

 

 

“ไม่ชินเว้ย ปกติมึงจะไม่ใช้รอยยิ้มแบบนี้กับใคร ถามจริงเหอะ ตัวจริงใช่มั้ยวะ พระพายน่ะ” บราวถามขึ้นมาอีกครั้ง

 

 

“ใช่ พระพายเป็นตัวจริง และจะเป็นคนเดียวของกู” ภาคินบอกออกมาเสียงจริงจัง บราวมองหน้าเพื่อนตนเองนิดๆ

 

 

“สมใจแล้วสิ” บราวแซวขึ้น

 

 

“กูมองของกูมาหลายปี ถึงเวลาของกูแล้วล่ะ” ภาคินบอกออกมาอีก ทำให้บราวเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ เพราะเขาไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน

 

 

 

 

 

+++++++++++++++++++++++ 100% +++++++++++++++++++++++

 

 

 

2  Be  Con

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ภาคินพระพายค่ะ

อัพช้าบ้าง ไวบ้าง แล้วแต่สถานการณ์ว่างานยุ่งแค่ไหนนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

66 ความคิดเห็น

  1. #2331 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 00:30
    เอิ่มม บราวมาขัดทำไม ~~ 555
    #2331
    0
  2. #2077 Love AT Love (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 01:08
    55555 ขำแปบ พี่คินเจ้าเล่ น้องพายแสนซื่อ พี่บราว.... มาทำไม55555 อ่านไปยิ้มไป รอตอนต่อไปนะคะ
    #2077
    0
  3. #2065 smilejaebeer (@smilejaebeer) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 23 กันยายน 2558 / 00:16
    บราวแกนี่ ตรงจังหวะ เวลาพอดีเลยนะ 555
    #2065
    0
  4. #2063 เต็นเทน (@darkpluslight11) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 22 กันยายน 2558 / 09:12
    พี่ภาคินโคตรหวงพระพาย

    ถ้าไม่ติดว่าเป็นบราวนี่อาจจะโดนพี่ภาคินไล่เตะ

    พี่ภาคินคนเจ้าเล่ห์จะขย้ำแกะน้อยอย่างพระพายเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ พี่ภาคินชอบใช้ความขี้เกรงใจของพระพายมาบังคับสมใจเลยทีนี้ 55555
    #2063
    0
  5. #2062 MaMa_Meaw (@nattiya-hoysang) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 22 กันยายน 2558 / 00:47
    หมาป่ากับแกะน้อย 555555555
    #2062
    0
  6. #2061 NT_XII (@nattush) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 22 กันยายน 2558 / 00:23
    ภาคินโคตรแรดดดดดด กูมองของกูมาหลายปี.. ไหนจะหลอกล่อให้พระพายนอนด้วยอีก หึหึ ร้ายนักนะ
    #2061
    0
  7. #2060 AmIceTim (@AmIceTim) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 23:56
    ภาคิน!แกมันร้ายยยย พระพายเธอต้องตามพี่เค้าให้ทันนะ อ่านไปบิดไป เขินแรงมากอ่าา
    #2060
    0
  8. #2059 Aoozz's Linda (@aoozzii-5259) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 20:29
    อุ๊ต๊ะ!! บราวน์รู้โลกรู้รึเปล่าคะ
    #2059
    0
  9. #2058 elle the'sdp (@elle-101) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 20:27
    ิิอิพี่บราวมาทำไมห้ะ
    #2058
    0
  10. #2057 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 20:24
    น่ารักกกกกกกกก. มเค้าก็รักของเค้าาาาาาา กิกิกิ
    #2057
    0
  11. #2056 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 20:16
    ภาคินเก็บความรู้สึกเก่งใช่มั้ยเนี่ย ขนาดบราวยังไม่รู้เลย
    #2056
    0
  12. #2055 Haruka Fuji (@haruka15) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 19:15
    ตื่นเต้นจนลืมปิดไฟ 5555555

    พี่บราวช่างมาได้ตรงเวลาเผง 

    หมาป่ากับแกะน้อย อิอิ
    #2055
    0
  13. #2054 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 17:36
    คือชอบบบบบ ชอบคินพายมากกกก
    #2054
    0
  14. #2052 ่๋J.JU (@j-high) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 17:01
    โอ้ยมันดูละมุนกลมกล่อมลงตัวไปหมด
    #2052
    0
  15. #2050 jaebear (@catchjae) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 11:47
    กรี้ดพี่ภาคินกว่าเดิมอี้กกกกกก
    #2050
    0
  16. วันที่ 21 กันยายน 2558 / 11:16
    หมาป่าแบบภาคิน ยอมเป็นแกะให้จับกินเรยว่ะ เจ้าเล่ห์ได้ใจ คริ คริ
    #2049
    0
  17. #2048 PA'เดoะดาร์ก' { (@kingice_51) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 11:03
    โอ๊ยพี่ภาคินจอมเจ้าเล่ห์ -.,-
    #2048
    0
  18. #2047 Oshfly (@4goming) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 11:00
    งื้ออออออออ เขินๆๆๆ เขินแรงงงงงงง ดิ้นๆๆ
    #2047
    0
  19. #2046 ๊UKI Jung Nara (@montida-ray-09) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 10:53
    เมื่อไหร่แกะจะโดนกินน้า 55555
    #2046
    0
  20. #2045 sosozee (@sosozee) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 10:26
    ชอบตอนนี้จุง
    ตัวจริงพี่ภาคินคือหมาป่า?????

    #2045
    0
  21. #2044 yingbyun (@yingbyun) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 10:05
    ว๊ากกกกกก โอ้ยยยเขินแทนพระพาย ชอบคู่นี้มากกกกน่ารัก ฟิน บอกเลย พี่คินเจ้าเล่ห์มาก 555
    #2044
    0
  22. #2043 Felinonajang (@Felinonajang) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 09:47
    เขินไปกับน้องพายเลย
    อยากมีโมเม้นได้คบกับคนที่แอบชอบบ้างงง ฮ่าๆ
    แต่บางคนก็ขอแอบชอบต่อดีกว่าไม่อยากรู้จักจริงๆ กลัวภาพดีๆมันหายไป ฮ่าๆ
    #2043
    0
  23. #2042 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 09:47
    อรั๊ยยย พี่ภาคินเจ้าเล่สุดๆ แต่ก็แอบน่ารัก ใจเต้นอยู่เหมือนกัน ^^
    #2042
    0
  24. #2040 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 09:22
    พี่ภาคินร้ายจริงๆ
    #2040
    0
  25. #2039 niiynew (@niiynew) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 08:55
    ชอบคู่นี้มากกๆๆๆ
    #2039
    0