บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,225 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,281 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    100

    Overall
    244,225

ตอนที่ 45 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [ภาคิน X พระพาย]...... 20 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3058
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    30 ก.ย. 58



บทเรียนรัก นักกีฬา  [ภาคิน X พระพาย] ตอนที่ 20

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

                “นี่มึงกับน้อง มองกันไปมองกันมาตั้ง 5 ปีเลยเหรอวะ” บราวถามขึ้นมาอย่างอึ้งๆ เมื่อภาคินเล่าเรื่องของตนเองกับพระพายให้ฟังคร่าวๆ

 

 

“อืม” ภาคินตอบรับในลำคอ

 

 

“มึงแม่ง รักเดียวใจเดียวตลอดเลยสินะ ถึงแม้ว่าจะแอบแวะเล็มข้างทางบ้างก็ตามเหอะ” บราวแซวขึ้นมา เพราะภาคินก็เคยควงผู้หญิงบ้าง แต่ไมได้คบกันจริงจัง ส่วนใหญ่เจอความเย็นชา ไม่เอาใจใส่ของภาคินเข้าไป หญิงสาวก็พากันถอยหนี เพราะรู้ว่ามัดใจภาคินไว้ไม่ได้ แต่ก็ยังมีคนที่อยากจะลองมัดใจภาคินอยู่ไม่น้อย  ซึ่งตอนนี้ก็คงต้องผิดหวังกันไปตามๆกันแน่นอน ถ้ารู้ว่าภาคินมีตัวจริงอย่างพระพายแล้ว

 

 

“นั่นมันก่อนที่กูจะคบกับน้อง” ภาคินบอกออกมาอีก บราวยิ้มออกมาอย่างขำๆ

“ตกลงมึงจะนอนที่นี่รึเปล่า” ภาคินถามออกมา เพราะเพื่อนยังคงมีอาการมึนๆอยู่

 

 

“ขอนอนพักสัก 2- 3 ชั่วโมงละกัน ตื่นแล้วจะกลับ มึงไม่ต้องห่วง เดี๋ยวกูนอนตรงนี้แหละ” บราวพูดขึ้นมา

 

 

“แน่นอน เพราะในห้อง กูนอนกับพระพาย” ภาคินบอกเสียงนิ่ง แต่ริมฝีปากยกยิ้มนิดๆ

 

 

“เออ อย่าไปออกอาการหื่น จนไก่ตื่นนะมึง” บราวแซวเพื่อนตนเองต่อ ภาคินหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องเพื่อหยิบหมอนและผ้าห่ม ออกมาให้เพื่อนตนเองที่โซฟา

 

 

“ถ้ามึงกลับก่อนกูตื่น ก็ล็อคห้องให้กูด้วยละกัน” ภาคินพูดบอกออกมา

 

 

“อืม โทษทีว่ะ ที่มารบกวนกลางดึก” บราวบอกออกมาเพราะรู้สึกผิดจริงๆ

 

 

“ไม่เป็นไร” ภาคินบอกกลับ ก่อนจะเดินแยกเข้าไปในห้องนอนอีกครั้ง ส่วนบราวก็ล้มตัวลงนอนตรงโซฟา ภาคินเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เพื่อจัดการอะไรบางอย่าง แล้วถึงขึ้นมานอนบนเตียง ขยับตัวพระพายให้นอนดีๆ แล้วก็รั้งตัวพระพายเข้ามานอนกอดไว้อีกครั้ง

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

พระพายตื่นขึ้นมา ในขณะที่ภาคินยังคงนอนหลับอยู่ ทันทีที่ลืมตา แล้วรู้ว่าภาคินนอนอยู่ข้างๆตนเอง ทำให้หัวใจของพระพาย ทำงานหนักแต่เช้า พระพายนอนมองหน้าภาคินในความสลัวรำไรนิ่งๆสักพัก เพื่อซึมซับให้รู้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน ก่อนที่พระพายจะค่อยๆ ลุกลงจากเตียงอย่างแผ่วเบา พระพายเดินไปที่ประตูระเบียงพร้อมกับแหวกผ้าม่านเพื่อดูด้านนอก ก็เห็นว่าท้องฟ้าเริ่มสว่างขึ้นบ้างแล้ว พระพายยิ้มให้กับตัวเอง เปิดผ้าม่านเพื่อให้มีแสงเข้ามาในห้องบ้าง แล้วหันมามองที่เตียงกว้างอีกครั้ง ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นว่าภาคินที่นอนอยู่บนเตียง ไม่ได้ใส่เสื้อ ตอนนี้ภาคินพลิกตัวหันไปอีกทาง ผ้าห่มก็ร่นกองอยู่ที่เอว จนเห็นแผ่นหลังที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของคนเล่นกีฬาประจำ พระพายหน้าแดงระเรื่อ เด็กหนุ่มรีบเดินเข้าไปในห้องน้ำ เพื่อล้างหน้าล้างตา พอออกมาอีกที ภาคินก็ยังไม่ตื่น ตอนแรกพระพายคิดว่าจะปลุกภาคินเพื่อบอกว่าตนเองจะกลับหอพัก แต่คิดอีกที พระพายจะทำอาหารเช้าให้ภาคินก่อน แล้วค่อยกลับ เมื่อคิดได้แบบนั้น พระพายจึงเดินออกจากห้องนอน ไปที่ห้องครัวทันที ผ้ากันเปื้อนถูกสวมอย่างคล่องแคล่ว พร้อมกับเอาหนังยางมามัดคอเสื้ออีกครั้ง เนื่องจากมันหลุดหายไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ พระพายรื้อดูของสดในตู้เย็น จึงตั้งใจจะทำข้าวต้มหมูสับให้คนรัก

 

 

คนรัก..

 

 

พระพายอมยิ้มน้อยๆ ที่ตนเองจะได้ทำอาหารให้ภาคินทานในฐานะคนรักเป็นครั้งแรก พระพายหุบยิ้มไม่ได้เลย พระพายเตรียมวัตถุดิบเอาไว้ และเอาข้าวมาต้มรอเวลา

 

 

“ทำอะไรแต่เช้าเลยพระพาย” เสียงที่ไม่คุ้นหูดังขึ้น ทำให้พระพายที่กำลังถือทัพพีหันมามองตรงประตูครัวอย่างตกใจ

 

 

เคร้ง...

 

ทัพพีในมือของพระพายร่วงหล่นไปที่พื้น เมื่อหันมาเห็นบราวยืนอยู่ แล้วภาพบางอย่างก็ย้อนกลับเข้ามาในหัว

“พะ..พี่บราว..มาตั้งแต่เมื่อคืนรึเปล่าครับ” พระพายถามขึ้น บราวยิ้มขำนิดๆ เขาตื่นเพราะได้ยินเสียงคนเปิดประตูและเดินออกมา พอมองไปก็เห็นพระพายเดินผ่านไปที่ห้องครัว โดยที่พระพายไม่รู้เลยว่ามีคนนอนอยู่ที่ห้องรับแขกด้วย

 

 

“ครับ พอดีพี่เมาน่ะ เลยขับรถกลับคอนโดตัวเองไม่ไหว” บราวพูดขึ้น พระพายหน้าขึ้นสี เพราะจำได้ลางๆว่ามีคนเข้าไปในห้องนอนของภาคิน แต่พระพายคิดว่าตัวเองฝัน แล้วถ้าคนนั้นเป็นบราวจริงๆ ก็แปลว่าบราวเห็นว่าพระพายนอนอยู่กับภาคินในห้องนอน พระพายรีบก้มลงไปเก็บทัพพี แล้วยืนเก้ๆกังๆ ทำอะไรไม่ถูก  เพราะไม่รู้ว่าบราวจะรู้เรื่องของพระพายกับภาคินแล้วหรือยัง แล้วบราวจะคิดยังไง ที่เห็นพระพายมานอนอยู่กับภาคินแบบนี้

 

 

“คือ...ผม...” พระพายไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี

 

 

“แกล้งอะไรพระพาย ไอ้บราว” เสียงทุ้มของภาคินดังขึ้น พร้อมกับเจ้าตัวที่เดินสลึมสลือเข้ามาในครัว บราวยิ้มนิดๆ

 

 

“กูไม่ได้แกล้ง กูตื่นมาเจอพระพายพอดี เลยเข้ามาถาม ว่าทำอะไร” บราวตอบกลับด้วยน้ำเสียงปกติ ภาคินเดินมายืนข้างๆพระพาย พร้อมกับลูบหัวเด็กหนุ่มเบาๆ

 

 

“แล้วเราทำไมรีบตื่นจังล่ะ หืม” ภาคินถามพระพาย พระพายหน้าขึ้นสีเพราะภาคินไม่ได้ใส่เสื้อ ก่อนที่พระพายจะมองไปที่บราวเล็กน้อย

“อ่อ ไม่ต้องห่วงหรอก บราวมันรู้แล้ว” ภาคินบอกออกมาอีก เพราะรู้ว่าพระพายกำลังอยากรู้เรื่องนี้

 

 

“จริงเหรอครับ” พระพายถามออกมาทันที

 

 

“ไอ้ภาคินมันบอกพี่ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว” บราวบอกกลับมา ทำให้พระพายรู้สึกขัดเขินไม่น้อย ที่เพื่อนของภาคินรับรู้เรื่องที่เขาสองคนคบกันแล้ว

 

 

“แล้วไหนมึงบอกว่าจะกลับ” ภาคินถามเพื่อนตนเองบ้าง

 

 

“นอนเพลินไปหน่อยว่ะ แต่...ขออยู่ฝากท้องมื้อเช้าก่อนได้มั้ยวะ” บราวถามยิ้มๆ

 

 

“ได้ครับ เดี๋ยวผมทำเผื่อให้พี่บราวด้วย” พระพายเป็นคนตอบ ภาคินได้แต่มองหน้าเพื่อนอย่างคาดโทษเอาไว้ก่อน

 

 

“แต่รู้สึกว่าคนแถวนี้ มันไม่ค่อยอยากให้พี่อยู่เท่าไรนะ” บราวแกล้งเพื่อนตนเอง พระพายหันไปมองหน้าภาคินทันทีอย่างสงสัย

 

 

“กูยังไม่ได้พูดอะไร” ภาคินบอกเสียงนิ่ง แต่สายตานี่แทบจะกัดหัวเพื่อนตัวเองแล้ว

“แล้วพายจะทำอะไรกิน พี่ช่วยมั้ย” ภาคินหันมาถามพระพายเพื่อเปลี่ยนเรื่อง และใช้สายตากดดันเพื่อนให้ออกจากครัวไป บราวก็เดินยิ้มออกไปอย่างรู้หน้าที่

 

 

“จะทำข้าวต้มหมูสับครับ เอ่อ...พี่ภาคินไปใส่เสื้อก่อนดีมั้ยครับ” พระพายพูดเสียงอ้อมแอ้ม หน้าก็ร้อนผ่าว เพราะแผงอกแกร่งที่อยู่ตรงหน้า

 

 

“เดี๋ยวก็อาบน้ำแล้ว” ภาคินตอบกลับพร้อมกับยิ้มน้อยๆ

 

 

“แล้ว..เมื่อคืนพี่ภาคินใส่เสื้อนอนไม่ใช่เหรอ” พระพายถามอย่างข้องใจ ถามไปหน้าก็แดงไปด้วย

 

 

“พอดีมันร้อนน่ะครับ พี่เลยถอด” ภาคินตอบกลับยิ้มๆ ความจริงเขาตั้งใจว่าจะถอดเสื้อนอนข้างๆพระพาย เพื่อที่เวลาตื่นขึ้นมาพร้อมกัน จะได้เห็นว่าพระพายจะมีอาการยังไง หรือจะขัดเขินแค่ไหน แต่ดันผิดแผนไปนิด ตรงที่เขาตื่นสายกว่าพระพาย แล้วพระพายก็ออกมาทำอาหารเช้าซะงั้น แต่ภาคินก็ได้เห็นท่าทางเขินๆของพระพายอยู่ดี

 

 

“พี่ภาคิน เมื่อคืนนี้พี่บราวเข้าไปในห้องใช่มั้ย” พระพายถามภาคินด้วยความอยากรู้

 

 

“อืม มันจะไปเข้าห้องน้ำน่ะ” ภาคินตอบออกมาตรงๆ พระพายหน้าขึ้นสี

 

 

“พายนึกว่าฝันเสียอีก” พระพายบอกเสียงอ้อมแอ้ม

 

 

“แล้วมีอะไรให้พี่ช่วยมั้ย” ภาคินถามขึ้นอีกครั้ง พระพายส่ายหน้าไปมา

 

 

“พี่ภาคินไปนั่งเล่นกับพี่บราวก่อนก็ได้ เดี๋ยวพายทำเอง ไม่นานหรอกครับ” พระพายบอกกลับมา ภาคินพยักหน้ารับ ก่อนจะก้มลงไปหอมแก้มใสของพระพาย ทำให้พระพายยืนตัวแข็งทื่อ

 

 

ฟอด..

“สวัสดีตอนเช้านะครับ” ภาคินพูดขึ้น มือเล็กบิดผ้ากันเปื้อนไปมาด้วยความเขินสุดๆ

 

 

“คะ..ครับ” พระพายตอบเสียงอึกอัก

 

 

“แล้วเราไม่คิดจะสวัสดีตอนเช้ากับพี่บ้างเหรอ” ภาคินถามเสียงนุ่ม พระพายหน้าเหวอเล็กน้อย ภาคินเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ เมื่อเห็นว่าพระพายยังคงนิ่งอยู่ เด็กหนุ่มรู้สึกเหมือนตัวเองจะเป็นลมอีกแล้ว แต่ก็ตัดสินใจยื่นหน้าไปหอมแก้มภาคิน

 

 

ฟอด..

 

“สวัสดีตอนเช้าครับ” พระพายพูดขึ้น แล้วรีบหันหลังทำทีเป็นดูข้าวในหม้อ ภาคินหัวเราะในลำคอเบาๆ เมื่อเห็นท่าทีของคนรัก

 

 

“งั้นพี่ไปคุยกับไอ้บราวก่อนนะ” ภาคินบอกทิ้งท้าย พระพายพยักหน้ารับโดยที่ไม่ได้หันไปมองหน้าภาคิน ว่าตอนนี้กำลังยิ้มอย่างพอใจแค่ไหน ทันทีที่ภาคินเดินออกไปจากห้องครัว พระพายก็ยกมือขึ้นมาปิดหน้า

 

 

//ไม่ไหว...หน้าจะระเบิดอยู่แล้ว...ทำไงดี// พระพายพูดก่อนจะโบกมือพัดหน้าตัวเองเพื่อไล่ความร้อน หัวใจมันสุขจนแทบจะล้นอก

//แม่ พายต้องเป็นโรคหัวใจแน่เลย// พระพายพึมพำไปเรื่อย เพราะเขินสุดๆ ก่อนจะตั้งสติเพื่อทำข้าวต้มต่อ

..

..

“ไง อารมณ์ดีแต่เช้าสินะ” บราวที่ยืนอยู่ตรงระเบียงพูดขึ้น เมื่อเห็นภาคินเดินเข้ามาหา

 

 

“จะดีกว่านี้ ถ้าไม่มีมึงมาขัด”ภาคินพูดไม่จริงจังนัก ซึ่งบราวก็รู้ว่าเพื่อนพูดเล่น

 

 

“หึหึ กูไม่คิดว่ามึงจะเป็นไปได้ขนาดนี้นะเนี่ย” บราวพูดยิ้มๆ

“แล้วนี่ มึงจะบอกเพื่อนคนอื่นๆรึเปล่า” บราวถามต่อ เพราะเพื่อนในกลุ่มของเขาก็มีกันไม่น้อย

 

 

“ถ้าถาม กูก็จะบอก” ภาคินตอบสั้นๆ เพราะเขาคิดว่า ไม่นานเพื่อนๆก็จะรู้เอง ว่าพระพายเป็นอะไรกับเขา

 

 

“แล้วจีล่ะ มึงจะบอกเรื่องนี้ด้วยมั้ย” บราวถามออกมาต่อ

 

 

“ถ้าถาม ก็คงบอกแหละ จีก็เป็นเพื่อนกูเหมือนกัน” ภาคินตอบเหมือนเดิม ภาคินเชื่อว่าถ้าใครเห็นเขากับพระพายก็คงรู้ด้วยตัวเอง เพราะภาคินแสดงออกให้เห็นชัดเจน ว่าใครมีความสำคัญกับเขาในระดับไหน อย่างตอนที่ไปกินชาบู ภาคินเลือกที่จะดูแลพระพายเป็นพิเศษ เพราะอยากให้จีเห็นและเข้าใจด้วยตัวเอง ว่าพระพายเป็นคนสำคัญคนหนึ่งของเขา

 

 

“แต่จีไม่ได้คิดกับมึงแค่เพื่อน มึงก็รู้” บราวพูดต่อ

 

 

“แล้วไง...กูเคยให้ความหวังจีงั้นเหรอ” ภาคินถามกลับ

 

 

“มึงไม่เคยให้ความหวังจีก็จริง แต่มึงให้ความสำคัญกับจีมากกว่าผู้หญิงคนอื่นๆที่เข้ามาหามึง มันคงไม่แปลก ถ้าจีจะคิดว่ามึงมีใจด้วย” บราวพูดขึ้นมาอีก

 

 

“กูแสดงออกกับจีในฐานะเพื่อน กูแสดงออกกับพวกมึงยังไง กับจีกูก็แสดงออกแบบนั้น แต่จะให้กูมาตบหัวจี หรือไล่เตะแบบพวกมึง มันก็ไม่ได้ เพื่อนผู้หญิงกับเพื่อนผู้ชาย มันมีจุดที่ต้องแสดงออกไม่เหมือนกัน จะเหมือนกันก็ตรงคำว่าเพื่อนนี่แหละ” ภาคินพูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

 

“เฮ้อ นานๆทีจะได้ยินมึงพูดยาวๆแบบนี้นะ หึหึ” บราวพูดออกมาอย่างขำๆ ภาคินก็ยกยิ้มนิดๆ ก่อนจะคุยกันเรื่องรับน้องกันต่อ

 

 

 

+++++++++++++++++++++++ 50% ++++++++++++++++++++++++++++

 

“พี่ภาคิน พี่บราว ข้าวต้มเสร็จแล้วครับ”พระพายเดินมาหาคนทั้งสองที่ระเบียง

 

 

“งั้นเรากินกับพี่ก่อนนะ” ภาคินพูดบอกกับพระพาย เด็กหนุ่มพยักหน้ารับอย่างอายๆ ก่อนที่จะพากันเดินไปยังห้องครัว พระพายจัดแจงตักข้าวต้มใส่ชามให้สองหนุ่ม และของตนเอง

 

 

“ถ้าไม่อร่อยอย่าว่ากันนะครับ” พระพายพูดออกตัวไปก่อน

 

 

“ใครจะกล้าว่าพระพายล่ะ เดี๋ยวไอ้ภาคินมันได้เตะออกจากห้องไม่ทัน ส่วนไอ้ภาคิน ถ้าพระพายทำอะไรให้กิน มันอร่อยทุกอย่างล่ะมั้ง” บราวแซวออกมา ทำให้พระพายเขินจนหน้าแดง

 

 

“พูดมากว่ะมึง กินๆเข้าไป กินเสร็จก็กลับได้แล้ว มีเรียนตอน 9 โมงนะมึง” ภาคินบอกเพื่อนเสียงนิ่ง ก่อนจะหันมาหาพระพายอีกครั้ง

“พายอาบน้ำที่นี่ไปเลยนะ เดี๋ยวพี่จะพาไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้อง แล้วไปเรียนพร้อมกันเลย” ภาคินหันมาพูดกับพระพายบ้าง

 

 

“แต่..” พระพายจะค้าน

 

 

“พี่เคยบอกแล้วไงครับ ว่าอย่าดื้อกับพี่” ภาคินพูดเสียงติดดุนิดๆ

 

 

“ก็ได้ครับ” พระพายตอบเสียงอ่อยๆ

 

 

“เผด็จการฉิบหายเลยมึง” บราวแกล้งว่าเพื่อนออกมา ทำให้พระพายแอบคิดในใจว่า บราวคิดเหมือนตัวเอง

 

 

“พี่เผด็จการแบบนี้ พายอึดอัดมั้ย” ภาคินแกล้งถามพระพาย ทำให้พระพายรีบส่ายหน้าทันที ถึงแม้ว่าภาคินจะบังคับ หรือเผด็จการมากกว่านี้ พระพายก็ไม่เคยรู้สึกอึดอัดหรือไม่พอใจกับสิ่งที่ภาคินทำเลยแม้แต่นิด เมื่อพระพายส่ายหน้า ภาคินก็หันไปยักคิ้วใส่บราวที่นั่งตรงกันข้ามตนเอง บราวนั่งขำในลำคอ กับสิ่งที่เพื่อนต้องการจะสื่อออกมาให้รู้ว่า พระพายเชื่อฟังและเข้าข้างภาคินมากแค่ไหน

 

 

“เฮ้อ น่าสงสาร” บราวพูดออกมาลอยๆ อย่างขำๆ เพราะคิดว่า พระพายคงตามไม่ทันหมาป่าเจ้าเล่ห์อย่างภาคินแน่ๆ

 

 

“อย่าไปสนใจไอ้บราวเลย กินข้าวกันเถอะ” ภาคินพูดขึ้น เมื่อเห็นพระพายทำหน้างุนงงกับสิ่งที่บราวพูด ก่อนที่เขาทั้งสามคนจะนั่งกินข้าวต้มกันต่อ

..

..

..

“ขาเนียนเนอะ” บราวพูดขึ้นขณะที่ยืนอยู่ตรงโซฟาเพื่อหยิบกุญแจรถ ภาคินมองตามสายตาของเพื่อนไปก็เห็นพระพายกำลังจะเดินเข้าไปในห้องนอนเพื่ออาบน้ำ เนื่องจากพระพายใส่กางเกงบ็อคเซอร์อยู่

 

 

“อยากตายมั้ย” ภาคินถามเสียงนิ่ง บราวหัวเราะขำออกมาเบาๆ

 

 

“หึหึ เป็นเอามากว่ะมึง กูไปดีกว่า เจอกันที่มหาลัย” บราวบอกกลับยิ้มๆ ก่อนจะเดินไปที่ประตูห้องพร้อมกับภาคิน เมื่อบราวออกไปแล้ว ภาคินก็ล็อคประตู พร้อมกับเดินเข้าไปในห้องนอน พระพายยังคงอาบน้ำอยู่ ภาคินจึงเตรียมตัวเพื่อจะอาบต่อ ไม่นานนักพระพายก็เดินออกมาพร้อมกับใส่ชุดเดิม

 

 

“รอพี่แป๊บนะ” ภาคินพูดขึ้น แล้วเดินสวนเข้าไปอาบน้ำบ้าง

..

..

..

“พี่ว่าต่อไปนี้จะไม่ให้พายใส่กางเกงขาสั้นแล้วนะ” ภาคินพูดเสียงเรียบ ขณะขับรถพาพระพายมาที่หอพัก ทำให้พระพายหันมามองอย่างงงๆ

 

 

“ทำไมครับ” พระพายถามกลับ

 

 

“พี่หวง” ภาคินตอบด้วสีหน้านิ่งๆ แต่ก็ทำให้พระพายร้อนหน้าวูบวาบ เมื่อได้ยินคำว่าหวงออกมาจากปากของภาคิน

 

 

“จะ..หวงทำไมล่ะครับ...ก็แค่กางเกงขาสั้น” พระพายพูดเสียงอ้อมแอ้ม

 

 

“พี่หวงทุกอย่างที่เกี่ยวกับพาย” ภาคินพูดบอกออกมาเสียงจริงจัง ทำให้พระพายอยากจะเอาหน้ามุดไปกับคอนโซลรถ เพราะเขินมากๆ

“พี่หวงได้มั้ย” คำถามต่อมา ทำเอาพระพายแทบจะระเบิดตัวเอง

 

 

“ได้ครับ” พระพายตอบเสียงแผ่ว ภาคินลอบมองเสี้ยวหน้าคนรักของตนเองยิ้มๆ และคิดว่า คงไม่มีทางรักษาอาการเขินของพระพายให้หายขาดได้แน่ๆ ซึ่งภาคินเองก็ชอบมองเวลาที่พระพายเขินเหมือนกัน ภาคินขับรถเข้ามาจอดที่หน้าหอพักของพระพาย

 

 

“แต่งตัวเสร็จรีบลงมาเลยนะครับ พี่จะรออยู่ที่รถเนี่ยแหละ เดี๋ยวเราจะไปเรียนสาย” ภาคินพูดขึ้น ถึงแม้ว่าใจอยากจะขึ้นไปบนหอพักของคนรักด้วย แต่เวลามันไม่เอื้อ เพราะพระพายมีเรียน 8 โมงครึ่ง

 

 

“ครับ” พระพายตอบกลับก่อนจะรีบลงจากรถ เพื่อขึ้นไปบนห้องของตนเอง พระพายใช้เวลาเปลี่ยนเสื้อผ้าไม่นาน เพราะอาบน้ำมาแล้ว เด็กหนุ่มหยิบของใช้อีกเล็กน้อยใส่กระเป๋า พระพายมองโทรศัพท์ตนเองแล้วคิดว่า ตอนกลางวัน ค่อยโทรไปเล่าให้แม่กับน้องสาวฟัง เรื่องของเขากับภาคิน พระพายลงจากห้องมาขึ้นรถของภาคินที่จอดรออยู่ เมื่อพระพายขึ้นรถเรียบร้อยแล้ว ภาคินก็ขับรถตรงไปยังมหาวิทยาลัย ภาคินขับรถมาจอดที่หน้าคณะของพระพาย

“ขอบคุณพี่ภาคินมากนะครับ ที่มาส่ง” พระพายพูดขึ้น

 

 

“เดี๋ยว พาย” ภาคินดึงแขนคนรักเอาไว้ ก่อนที่พระพายจะลงจากรถ

 

 

“ครับ” พระพายขานรับอย่างสงสัย

 

 

“เรื่องที่เราคบกัน อย่าพึ่งบอกแม่ของพายนะ” ภาคินพูดขึ้นมา ทำให้พระพายหน้าหม่นลงไปนิด เมื่อคิดว่าทำไมภาคินไม่อยากให้แม่ของตนเองรับรู้

 

 

“ทะ..ทำไมเหรอครับ” พระพายถามเสียงแผ่ว ภาคินมองหน้าพระพายก็รู้แล้วว่า เด็กหนุ่มคิดไปไกลแล้ว

 

 

“อย่าพึ่งคิดไปเองสิ ที่พี่ยังไม่อยากให้พายบอกแม่ เพราะพี่อยากเป็นคนไปบอกท่านด้วยตัวพี่เอง” ภาคินบอกเสียงจริงจัง ทำให้พระพายนิ่งไปนิด เพราะพระพายคิดไปก่อนแล้ว ว่าภาคินคงไม่จริงจังอะไร ถึงไม่อยากให้ใครรับรู้ และเมื่อได้รับคำตอบจากภาคิน ทำให้พระพายหัวใจพองโตขึ้นมาทันที

 

 

“ครับ.” พระพายตอบออกมาอย่างโล่งใจ และสุขใจ

 

 

“ขอบคุณครับ งั้นเราไปเรียนเถอะ ตั้งใจเรียนนะ เลิกเรียนแล้วไปหาพี่ที่คณะด้วย” ภาคินพูดย้ำ พระพายพยักหน้ารับ ก่อนจะลงจากรถไป ส่วนภาคินก็ขับรถตรงไปที่คณะของตนเอง

 

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

3 วันหลังจากที่พระพายตกลงคบกับภาคิน ทั้งสองก็มักจะตัวติดกันอยู่เสมอ ภาคินจะมาส่งพระพายเข้าเรียน และพอเลิกเรียน พระพายก็จะไปรอภาคินที่โรงยิมแล้วกลับพร้อมกัน ภาคินดูแลพระพายดีมากๆ จนพระพายอดคิดไม่ได้ว่า ถ้านี่เป็นความฝัน เขาเองก็ไม่อยากจะตื่นขึ้นมาเลยจริงๆ  

วันนี้วันพฤหัสบดี ซึ่งภาคินเคยบอกพระพายไว้แล้ว ว่าให้ไปช่วยจัดกระเป๋าให้ภาคิน เพราะว่าภาคินต้องพาเด็กปีหนึ่งไปรับน้องที่อ่าวมะนาว เมื่อเลิกเรียนแล้ว พระพายก็เดินมาหาภาคินที่โรงยิมของคณะ ภาคินยิ้มน้อยๆ เมื่อเห็นพระพายเดินเข้ามา

 

 

“พึ่งเลิกเหรอ” ภาคินถามขึ้น

 

 

“ครับ” พระพายตอบรับ ก่อนจะนั่งลงตรงเก้าอี้ยาวใกล้ๆกับที่นักกีฬานั่ง ภาคินขยับมานั่งข้างๆพระพาย ท่ามกลางสายตาใคร่รู้จากหลายๆคนในโรงยิม

 

 

“รอพี่อีกสักพักนะ เดี๋ยวพาไปกินข้าว อ่อ อย่าลืมนะ ว่าวันนี้พายบอกว่าจะจัดกระเป๋าให้พี่” ภาคินพูดทวนขึ้นมา พระพายยิ้มน้อยๆ

 

 

“ไม่ลืมหรอกครับ” พระพายบอกกลับ ภาคินจึงขยี้หัวพระพายเบาๆ ก่อนจะลุกไปซ้อมบาสต่อ แต่ไม่นานนัก จีก็เดินเข้ามาในโรงยิม

 

 

“อ่าว พระพาย มาทำอะไรเหรอ” จีทักพระพายยิ้มๆ พระพายอึกอักเล็กน้อย

 

 

“มารอพี่ภาคินครับ” พระพายตอบออกไปตรงๆ ตอนนี้พระพายเองก็ยังไม่รู้ว่า จีรู้รึยังว่าพระพายกับภาคินคบกันแล้ว และถ้ารู้ จีจะรู้สึกยังไง หรือไม่พอใจรึเปล่า

 

 

“กลับด้วยกันงั้นเหรอ” จีถามออกมาอีก

 

 

“ครับ” พระพายตอบเสียงอ้อมแอ้ม

 

 

“มาถึงนี่ มีอะไรรึเปล่าจี” ภาคินเดินออกมาจากสนามเพื่อถามหญิงสาว

 

 

“อ่อ...ชั้นจะมาถาม ว่าทำไมนายไม่รับสายม๊าของนาย เค้าโทรมาที่ชั้นอ่ะ” จีพูดขึ้นอย่างนึกได้

 

 

“ชั้นไม่สะดวกรับสาย แล้วม๊ามีอะไร” ภาคินถามกลับไป โดยที่พระพายนั่งฟังเงียบๆ

 

 

“รอแป๊บนะ ชั้นว่านายคุยกับคุณป้าไปเลยดีกว่า” จีบอกออกมา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ตนเองออกมากดโทรหาแม่ของภาคิน ภาคินมองหน้าพระพายนิดๆ ก็เห็นเด็กหนุ่มยิ้มเจื่อนๆส่งมาให้

“ค่ะ คุณป้า ตอนนี้จีอยู่กับคินแล้ว ....ค่ะ เดี๋ยวคุยกับคินนะคะ” หญิงสาวพูดเมื่อแม่ของภาคินรับสาย ภาคินถอนหายใจออกมาเบาๆ พร้อมกับรับโทรศัพท์ที่หญิงสาวยื่นมาให้

 

 

“ครับม๊า” ภาคินพูดสายกับแม่ตนเอง

“พรุ่งนี้เหรอครับ....พรุ่งนี้ผมมีไปรับน้องที่ประจวบฯ....ม๊า ผมไม่อยากเข้าไปยุ่งด้วย...” ภาคินพูดคุยกับแม่ตนเองเสียงเครียด

“โอเคครับ โอเค ผมจะจัดการให้.....ครับ...ครับ...แค่นี้นะครับ” ภาคินพูดอีกสักพักก็ส่งโทรศัพท์คืนจี

“เธอรู้เรื่องแล้วใช่มั้ย” ภาคินถามจีขึ้นมา

 

 

“อืม พ่อชั้นให้คนส่งเอกสารมาให้ที่คอนโดเมื่อวาน แต่ถ้านายไม่สะดวก” หญิงสาวพูดอย่างเกรงใจ

 

 

“ไม่เป็นไร แล้วจะให้ไปรับที่ไหน กี่โมง” ภาคินถามกลับ

 

 

“พรุ่งนี้ 10 โมง มารับที่คอนโดชั้นได้มั้ยอ่ะ” หญิงสาวถามกลับมา ภาคินพยักหน้ารับ

“ขอบใจนะ...” จีบอกยิ้มๆ

“งั้นชั้นไปก่อนละกัน กำลังวุ่นเรื่องรายงานกันอยู่เลย” จีพูดบอกออกมาอีก ก่อนจะหันมาหาพระพาย

“พี่ไปก่อนนะพระพาย ไว้เจอกัน” จีพูดลาเด็กหนุ่ม ก่อนจะเดินออกไปจากโรงยิม พระพายหันมามองภาคินด้วยความอยากรู้ แต่ก็ไม่กล้าถาม ภาคินเดินกลับไปซ้อมต่อ เมื่อซ้อมเสร็จก็พาพระพายกลับมาเดินตลาดนัดใกล้ๆคอนโด เพื่อซื้อกลับไปกินที่ห้องของภาคิน

 

 

“มีอะไรอยากถามพี่มั้ย” ภาคินถามขึ้น เมื่อกลับมาถึงห้องของภาคินแล้ว

 

 

“ถามอะไรเหรอครับ” พระพายถามกลับอย่างงงๆ

 

 

“เรากำลังสงสัยอะไร หรืออยากรู้อะไรล่ะ ถามพี่ได้ เราเป็นคนรักกันนะ พายอย่าลืมสิ พายมีสิทธิ์ที่จะถาม จะพูด หรือจะว่าพี่ยังไงก็ได้” ภาคินรู้ว่าพระพายกำลังสงสัยเรื่องที่เขากับจีคุยกัน

 

 

“ถามได้เหรอครับ” พระพายถามกลับไปเสียงอ่อยๆ

 

 

“ได้ทุกเรื่อง” ภาคินย้ำออกมา พระพายเม้มปากนิดๆ ถึงแม้ว่าภาคินจะให้ถามได้ทุกเรื่อง แต่พระพายก็ยังคงลังเลอยู่ดี ภาคินถอนหายใจเบาๆ

“พรุ่งนี้ พี่จะต้องพาจีไปทำธุระตอนสายๆก่อน แล้วพี่ถึงจะขับรถไปประจวบฯ ช่วงบ่ายๆหน่อย” ในเมื่อพระพายไม่ถาม ภาคินก็ไขข้อสงสัยให้พระพายเองเลย

 

 

“อ่อ ครับ” พระพายตอบรับออกมา ซึ่งทำให้พระพายโล่งใจขึ้นนิด เมื่อรู้แล้วว่าภาคินต้องไปทำธุระ แต่พระพายก็ไม่คิดที่จะถามอยู่ดี ว่าธุระที่ว่าคืออะไร เพราะคิดว่าคงจะสำคัญ ไม่งั้นแม่ของภาคินคงไม่โทรมาบอกด้วยตัวเองแบบนี้

 

 

“เรานี่น๊า” ภาคินพูดขึ้น ก่อนจะอุ้มพระพายขึ้นไปนั่งบนโต๊ะกินข้าว ทำให้พระพายตกใจเล็กน้อย

 

 

 

 

+++++++++++++++++++++ 100% ++++++++++++++++++++++++++

 

 

2  Be  Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อัพครบร้อยแล้วค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

59 ความคิดเห็น

  1. #2333 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 01:27
    พอเริ่มคบกันจิง ๆ มันน่ารักมากก
    #2333
    0
  2. #2190 เต็นเทน (@darkpluslight11) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 11:11
    อ้ากกก พระพายไม่สามารถปิดบังอะไรพี่ภาคินได้เลยอะ พี่ภาคินมองพระพายออกหมดทุกอย่าง พระพายตามพี่ภาคินไม่ทัน อย่างที่บราวบอกนั่นแหละ น่าสงสาร

    มีองมีอุ้มบนโต๊ะด้วยเอาล่ะสิ จะทำอะไรต่อน่ะ =,,=
    #2190
    0
  3. #2158 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2558 / 12:41
    ชอบคู่นี้มากกกกก
    #2158
    0
  4. #2156 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 22:32
    พี่ภาคินเปิดเผยกับพระพายแล้วก็รู้ใจพระพายมากเลย นี่สินะ สมแล้วที่มองกันมาหลายปี
    #2156
    0
  5. #2155 pan (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 22:03
    ครั้งนี้อุ้มขึ้นโต๊ะ ครั้งหน้าก็อุ้มขึ้นเตียง ฮิ้วววว
    #2155
    0
  6. #2154 Haruka Fuji (@haruka15) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 22:01
    อุ้มขึ้นโต๊ะ วรั้ยยๆ  
    #2154
    0
  7. #2153 PA'เดoะดาร์ก' { (@kingice_51) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 19:13
    รู้สึกกลิ่นอายดราม่ากำลังมา ~
    #2153
    0
  8. #2152 sanomsin (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 19:04
    ชอบ 3 บรรทัดสุดท้ายจัง เขาจะทำอะไรกันคะ อุ้มน้องขึ้นบนโต๊ะทำไม มโน่แจ่มมาก ....เสือภาคินล่าเหยื่อตลอดๆ
    #2152
    0
  9. #2151 kcck_k2k_and_c2c (@nukhwanny) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 19:00
    อยากให้อัพเยอะกว่านี้จังง มันค้างง่าาา เป็น กลจ. ให้ไรต์นะค่ะ :)
    #2151
    0
  10. #2150 Anonymous (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 17:40
    พึ่งเลิกเรียน. กับ เพิ่งเลิกเรียน. อันไหนถูกคะ. จากประโยคที่พี่ภาคินถามพระพาย หลังเรียนเสร็จ



    สัญญาที่ว่าขอให้ไม่ใช่ สัญญาซื้อ ขายที่ดินบ้านพระพายนะคะ
    #2150
    0
  11. #2149 Ter'z Citty (@poster41) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 16:26
    อยากให้พี่ยอนิม อัพเยอะกว่านี้อ่า เร็วกว่านั้ด้วยอ่าครัชช. อดใจรอไม่ไหวแล้วของคู่นี้อ่า. ฟินเฟ้ออ่า....
    #2149
    0
  12. #2148 sehun-hunhan (@hunhan-sehun) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 16:19
    พี่ภาคิน หนูเขินแรงมากค่ะ อ้ากกกกกก ชอบตอนยักยิ้วใส่บราว ชอบตอนทำให้พระพายเขิน ชอบตอนหวง สุดท้ายยยยยยที่สุด ชอบตอนแต๊ะอั๋ง กรี๊ดดดดด อุ้มขึ้นโต๊ะๆๆๆๆๆ
    #2148
    0
  13. #2147 PIPER_PN (@princessicecool) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 14:13
    เขินไปสิ
    #2147
    0
  14. #2146 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 11:58
    พี่ภาคินคนขี้หวง พระพายหัวใจจะวายเอาได้นะ
    #2146
    0
  15. #2145 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 09:53
    ขี้หวงนะพี่ภาคิน แถมขยันทำพระพายเขินอีกแน่ะ
    ว่าแต่จีรู้แล้วแกล้งไม่รู้ หรือแค่สงสัยกันแน่

    #2145
    0
  16. #2144 pompamzz2541 (@pompamzz2541) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 09:39


    กำลังจะฟิลเลย...ค้างเบย

    #2144
    0
  17. #2143 เอ็ม-เอ-วาย (@dek-pee-mark) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 08:39
    พี่ภาคินจะทำอะไรอ่ะ..เขินแทนพระพายเลย -///-
    #2143
    0
  18. #2142 bowbee (@sirinyabow) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 08:37
    เดียวๆนี้บทน้องดรา(ดราม้า) จะมาแล้วใช้มั้ย ไม่อยากให้มาเลยอะ แต่ถ้ามาก็รีบมารีบไปนะ เค้าอยากเห็นภาคินหน้าด้านต่ออิอิ
    #2142
    0
  19. #2141 bowbee (@sirinyabow) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 08:36
    เดียวๆนี้บทน้องดรา(ดราม้า) จะมาแล้วใช้มั้ย ไม่อยากให้มาเลยอะ แต่ถ้ามาก็รีบมารีบไปนะ เค้าอยากเห็นภาคินหน้าด้านต่ออิอิ
    #2141
    0
  20. #2140 zominho (@zominho) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 08:17
    จบด้วยฉากอุ้มขึ้นโต๊ะ อ๊ากกกกยอนิม ค้างมาก อยากอ่านตอนต่อไปแล้ววววว
    #2140
    0
  21. #2138 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 07:30
    พอได้เป็นแฟนกันพี่ภาคินนี่ก็แสดงความเป็นเจ้าของเต็มที่เลยนะ
    แล้วนี่อุ้มน้องขึ้นโต๊ะทำม๊ายยยยย ไม่นะ อย่าเพิ่ง เค้าหวง อย่าเพิ่งรวบหัวรวบหางน้องเลย
    #2138
    0
  22. #2137 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 07:13
    อ๊ายๆๆๆๆ พี่ภาคินจะทำอะไรพายอ่ะ
    #2137
    0
  23. #2136 BoEuNEuN (@bikimkai) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 07:02
    โอยยย พี่ภาคินคะ ตัวจะระเบิดล๊าวว เขินแทนน้องพาย จิกหมอนนุ่นปลิวแล้วค่ะ กรี๊ดดดด
    #2136
    0
  24. #2135 cipher (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 05:10
    พี่คิน พอได้เปนเจ้าของนี่เอาใหญ่เลยนะ นี่อดทนมาได้ไงตั้งนานเนี่ย
    #2135
    0
  25. #2134 ttoeyy (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 04:57
    สั่งเก็บจีได้มั้ย (มรึงจะใช้อำนาจจากไหนค่ะรีด??)

    # ขาเนียนเนอะ อยากฆ่าตัวตายเหรอค่ะบราว 5555
    #2134
    0