บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,225 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,281 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    100

    Overall
    244,225

ตอนที่ 48 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [ภาคิน X พระพาย]......21 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3319
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    10 ต.ค. 58




บทเรียนรัก นักกีฬา  [ภาคิน X พระพาย] ตอนที่ 21

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

                “พี่ภาคิน..” พระพายเรียกภาคินอย่างอายๆ เมื่อภาคินยืนแทรกระหว่างขาของพระพาย ทำให้ดูเหมือนขาทั้งสองข้างของพระพายกำลังขนาบข้างลำตัวของภาคินอยู่ ส่วนมือแกร่งของภาคินก็กอดเอวบางของพระพายเอาไว้ ทำให้ทั้งคู่แนบชิดกันมากขึ้น

 

 

“ครับ” ภาคินแกล้งขานรับ และทำหน้าเหมือนงง แต่ในใจรู้ดีว่าพระพายเรียกตนเองทำไม

 

 

“พายหิวข้าว” เสียงอ้อนๆของพระพาย ทำให้ภาคินยิ้มออกมาอย่างพอใจ ถึงแม้จะรู้ว่าพระพายพูดเพื่อเลี่ยงสถานการณ์ล่อแหลมตรงนี้เสียมากกว่า

 

 

“คุยกันก่อน” ภาคินบอกกลับ

 

 

“งั้นนั่งคุยกันดีๆสิครับ” พระพายบอกออกมาอีก ภาคินยิ้มนิดๆ ซึ่งพระพายรู้สึกว่า ตั้งแต่ภาคินคบกับตนเอง ภาคินยิ้มให้เห็นอยู่บ่อยครั้ง

 

 

“คุยกับเด็กดื้อ เด็กคิดมาก ก็ต้องคุยแบบนี้แหละ ไม่งั้นก็เลี่ยงพี่ตลอด” ภาคินว่าออกมา พระพายทำแก้มพองลมเล็กน้อย

 

 

“พายไม่ได้ดื้ออะไรสักหน่อย” พระพายบอกกลับมา

 

 

“หึหึ ไม่รู้ตัวเลยรึไง ว่าเราน่ะ ดื้อมากกก” ภาคินพูดลากเสียงพร้อมกับบีบจมูกพระพายเบาๆ และปล่อย พระพายย่นจมูกนิดๆ

 

 

“แล้วพายดื้อเรื่องอะไร คิดมากเรื่องอะไรล่ะครับ” พระพายถามกลับไปอย่างสงสัย ในเมื่อภาคินไม่ปล่อยให้ตนเองลงไปนั่งที่เก้าอี้ดีๆ พระพายก็ถามมันตรงนี้เนี่ยแหละ

 

 

“พี่รู้ ว่าพายน่ะ อยากรู้ว่าพี่จะไปไหนกับจี แต่พายก็เกรงใจ ไม่อยากทำให้พี่อึดอัด ก็เลยไม่ถามออกมาตรงๆ ทั้งที่ใจเราอยากจะรู้ให้มากกว่าที่พี่บอกไป ใช่มั้ยล่ะ” ภาคินถามขึ้นมา พระพายชะงักไปนิด เพราะจริงอย่างที่ภาคินพูดทุกอย่าง

“แล้วพายก็ยังคิดมากเรื่องระหว่างพี่กับจีด้วย” ภาคินบอกออกมาอีก พระพายมองหน้าภาคินด้วยสายตาวูบไหวเล็กน้อย เพราะภาคินอ่านใจพระพายได้ทะลุปรุโปร่งจริงๆ

“พี่จะบอกให้พายฟังนะ พี่กับจี เป็นแค่เพื่อนกัน พี่สองคนโตด้วยกันมา สนิทกันเป็นเรื่องปกติ แต่พี่ไม่ได้คิดจะคบกับจีในฐานะแฟนหรือคนรัก” ภาคินบอกออกมาให้พระพายเข้าใจ

 

 

“แต่พี่จีเหมาะสมกับพี่ภาคินมาก แล้วพายก็ยังไม่รู้เลย ว่าพี่ภาคินชอบพายเพราะอะไร” พระพายบอกเสียงสั่นๆ ถึงแม้ว่าจะคบกับภาคินแล้ว แต่ก็มีบางอย่างที่พระพายยังคงคาใจ ไม่ใช่ไม่เชื่อใจภาคิน แต่พระพายไม่เคยรับรู้มาก่อนเลยว่าภาคินชอบตนเองเมื่อไร ชอบมากขนาดไหน เพราะเท่าที่พระพายจำได้ พระพายยังไม่รู้สึกหรือเห็นท่าทีของภาคินที่บ่งบอกว่าชอบพระพายมานานตามที่ภาคินพูดบอก

 

 

“เรื่องความเหมาะสม พี่บอกแล้วไง ว่าพี่เป็นคนตัดสินใจเอง ส่วนเรื่องที่พี่ชอบพายเพราะอะไร พี่บอกไม่หมดหรอกนะ เอาไว้พายจะค่อยๆเห็นและรับรู้เอง แต่พี่ยืนยันกับพายเลยนะ ว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมา พายรู้สึกกับพี่ยังไง พี่ก็รู้สึกกับพายแบบนั้น” ภาคินบอกเสียงจริงจัง เขารู้ว่าพระพายกังวลในเรื่องนี้ คิดมากว่าทำไมภาคินถึงบอกชอบพระพายง่ายๆ ส่วนหนึ่งภาคินคิดว่าอาจจะเป็นเพราะเขาตีเนียนมากไป จนพระพายไม่รู้ตัวเลย ว่าภาคินชอบพระพายมากแค่ไหน

พระพายนิ่งเงียบไปนิดเมื่อได้ยินที่ภาคินพูดบอก แต่ใจก็รู้สึกคลายความสับสนลงมาบ้าง

 

 

“พาย..ขอโทษนะครับ ที่ไม่ค่อยมีความมั่นใจอะไรในตัวเองเลย” พระพายพูดขึ้น

 

 

“ไม่เป็นไรครับ พายเป็นตัวของตัวเองแบบนี้ มันดีที่สุดแล้ว” ภาคินบอกกลับมา ทำให้พระพายยิ้มออกมาได้บ้าง

“แล้วพี่จะลงโทษเด็กคิดมากคนนี้ยังไงดีนะ” ภาคินแกล้งถามขึ้นมา

 

 

“พายไม่ได้ทำอะไรผิดนะครับ” พระพายบอกเสียงอ่อยๆ

 

 

“ผิดครับ ทำไมจะไม่ผิด ผิดที่คิดมากไงล่ะ” ภาคินหาเรื่องโยงความผิดให้พระพายจนได้ พูดง่ายๆว่าเขากำลังคิดจะหาเศษหาเลยกับคนรักเล็กๆน้อยๆ เขาไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่จะอดทนกับสิ่งยั่วเย้าน่ารักๆอย่างพระพายได้นาน อย่างน้อยก็ได้แทะๆเล็มๆนิดๆหน่อยก็ยังดี

 

 

“แล้วพี่ภาคินจะลงโทษพายยังไงล่ะครับ” พระพายถามไปหน้าก็แดงไปด้วย เพราะใบหน้าของภาคินอยู่ห่างไปเพียงเล็กน้อย ภาคินยกมือข้างหนึ่งขึ้นมา พร้อมกับใช้นิ้วชี้จิ้มที่ปากตัวเองเบาๆ พระพายตาโตทันที ทั้งหน้าทั้งหูขึ้นสีแดงจัด

 

 

“นิดเดียวนะครับ พี่รับรองว่าจะไม่ทำอะไรมากกว่านี้” ภาคินบอกกลับเสียงนุ่ม เขาเองก็ไม่ได้คิดจะล่วงเกินอะไรพระพายมากมาย ทั้งๆที่เขามีสิทธิ์ที่จะทำ เพราะภาคินไม่อยากให้พระพายตื่นกลัวเขา เขารู้ดีว่าพระพายไม่เคยคบใครมาก่อน และเขาคือคนรักคนแรกของพระพาย เขาเป็นคนที่จะสอนอะไรหลายๆอย่างเป็นครั้งแรกให้พระพายเช่นเดียวกัน

 

 

“พี่ภาคินแกล้งพายรึเปล่าครับ เมื่อก่อนพี่ภาคินไม่เห็นเป็นแบบนี้เลย” พระพายถามเสียงอ้อมแอ้ม เพราะปกติภาคินที่พระพายคุ้นเคย คือคนที่เงียบๆ นิ่งๆ ไม่ค่อยแสดงออกอะไรมากมาย แต่ภาคินตรงหน้าตอนนี้ ทั้งดูเจ้าเล่ห์ ทั้งดูขี้อ้อน จนพระพายแทบจะเขินตายอยู่แล้ว ซึ่งพระพายไม่เคยรู้เลยว่า เนื้อในลึกๆของภาคินเป็นคนเจ้าเล่ห์อย่างที่เห็นในตอนนี้นี่แหละ

 

 

“แล้วพายชอบพี่แบบเมื่อก่อน หรือแบบตอนนี้ล่ะ” ภาคินถามกลับ พระพายก้มหน้าเล็กน้อย

 

 

//ก็..ชอบทั้งสองแบบล่ะครับ// พระพายตอบเสียงอ้อมแอ้มเบาๆ ซึ่งภาคินก็ได้ยินชัดเจน

 

 

“งั้นทำตามที่พี่บอกก่อนสิ จะได้กินข้าวแล้วไปจัดกระเป๋ากัน” ภาคินพูดทวงบทลงโทษ พระพายเม้มปากนิดๆ สายตาก็เสมองริมฝีปากของภาคินที่อยู่ตรงหน้า ก่อนที่เด็กหนุ่มจะตัดสินใจยื่นหน้าไปหาภาคินด้วยหัวใจที่เต้นระรัว แต่ภาคินแกล้งผงะถอย ทำให้พระพายเก้อไปนิด

 

 

“พี่ภาคินนนนน” พระพายส่งเสียงโอดครวญเมื่อรู้ว่าภาคินแกล้งตนเอง

 

 

“หึหึ ไม่แกล้งละ ดีๆครับ” ภาคินบอกออกมายิ้มๆ ก่อนที่พระพายจะยื่นหน้าเข้าหาภาคินอีกครั้ง

 

 

จุ๊บ..

เด็กหนุ่มจุ๊บลงไปที่ริมฝีปากของภาคินเร็วๆและผละออกมา ด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีแดงก่ำ

“หึหึ เป็นอะไร หืม” ภาคินแกล้งถามพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างพอใจ

 

 

“พายอยากเป็นลมอ่ะ” เด็กหนุ่มบอกเสียงอ้อมแอ้ม

 

 

“หึหึ เด็กน้อยเอ๊ย” ภาคินขยี้เส้นผมพระพายไปมา ก่อนจะอุ้มคนรักลงมายืนที่พื้นห้องครัวตามเดิม พระพายรู้สึกเหมือนตัวเองขาอ่อน ด้วยความเขินสุดๆ พระพายต้องเม้มปากตัวเองเอาไว้ เพื่อที่จะได้ไม่ยิ้มกว้างออกมาให้อายภาคิน ทั้งสองช่วยกันเทกับข้าวใส่จาน แล้วนั่งกินพร้อมกัน เมื่อกินเสร็จแล้ว ภาคินอาสาล้างจาน แล้วให้พระพายเข้าไปจัดเสื้อผ้าให้ตนเองในห้อง พระพายเอากระเป๋าเป้ของภาคินออกมาวางไว้บนเตียงแล้วเปิดตู้เสื้อผ้าของคนรักดูว่าจะเลือกตัวไหนไปบ้าง แต่พระพายก็ยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น เพราะเลือกไม่ได้

“ทำอะไรอยู่” ภาคินถามขึ้นพระพายหันมายิ้มแหยๆ

 

 

“พายไม่รู้ว่าพี่ภาคินต้องทำกิจกรรมอะไรบ้าง เลยเลือกเสื้อผ้าไม่ถูกน่ะครับ” พระพายบอกกลับมา ภาคินหัวเราะในลำคอเล็กน้อย

 

 

“งั้นเดี๋ยวพี่หยิบเอง พายก็พับเก็บใส่กระเป๋าให้พี่ ตกลงมั้ย” ภาคินพูดขึ้น พระพายพยักหน้ารับ ภาคินหยิบเสื้อผ้า ของใช้ส่วนตัวเล็กน้อยมาวางบนเตียงให้พระพายได้จัดใส่กระเป๋า พระพายก็จัดใส่อย่างเป็นระเบียบ แต่เด็กหนุ่มก็ต้องชะงักเพราะกางเกงชั้นในของภาคิน พระพายหน้าขึ้นสีเล็กน้อย แต่ก็ต้องหยิบมาใส่กระเป๋าให้คนรักอยู่ดี ภาคินเองก็แอบยิ้มให้กับท่าทางของพระพาย ก่อนที่ภาคินจะเดินมานั่งบนเตียงซ้อนทางด้านหลังของพระพายเอาไว้ ทำให้พระพายตัวแข็งทื่อเมื่อภาคินกอดทางด้านหลัง ขาของภาคินเหยียดขนาบข้างลำตัวของพระพาย แล้ววางคางบนไหล่เล็ก

 

 

“พี่ภาคิน...พายจัดกระเป๋าไม่ถนัด” เด็กหนุ่มพูดเสียงเบา ใบหน้าก็ร้อนวูบวาบ การได้อยู่ใกล้ชิดภาคินแบบนี้ ไม่ดีอย่างคือ ทำให้หัวใจของพระพายทำงานหนักมากเกินไป

 

 

“พี่ไม่ได้ดึงแขนเราไว้นี่” ภาคินตอบเหมือนไม่รู้ไม่ชี้อะไร พร้อมกับกระชับวงแขนของตัวเองแน่นขึ้น จนพระพายรู้สึกได้ว่าแผ่นหลังของตนเองแนบไปกับอกแกร่งของคนรัก

“คืนนี้นอนกับพี่นะ” ภาคินพูดตรงข้างหูของพระพาย ลมหายใจอุ่นๆของภาคินที่เป่ารด ทำให้พระพายร้อนหน้าวูบ เพราะตั้งแต่วันที่ตกลงคบกับภาคิน พระพายก็ไม่เคยนอนค้างที่คอนโดภาคินอีกเลย ส่วนใหญ่จะกลับไปนอนหอตัวเอง

 

 

“แต่พายไม่ได้เอาเสื้อผ้ามา” เด็กหนุ่มบอกเสียงอ้อมแอ้ม ไม่กล้าเอี้ยวหน้าไปมองภาคินที่นั่งซ้อนอยู่ด้านหลัง

 

 

“ก็ทำเหมือนวันนั้นก็ได้ ตอนเช้าพี่พาเรากลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่หอ แล้วค่อยไปมหาลัย” ภาคินตอบกลับ

 

 

“ก็ได้ครับ” พระพายตอบกลับไปหลังจากที่คิดลังเลอยู่ไม่นานนัก ภาคินยิ้มออกมาอย่างพอใจ จมูกโด่งกดลงไปบนแก้มใสของพระพาย

 

 

ฟอด..

พระพายเม้มปากด้วยความเขินเมื่อภาคินหอมแก้มตนเอง พระพายจึงต้องรีบเบนความสนใจมาที่การจัดกระเป๋าเสียก่อน เพราะกลัวว่าตนเองจะสติกระเจิงไปกับความหวานของภาคิน

..

..

..

“ไม่ไปกับพี่จริงๆน่ะเหรอ” ภาคินถามขึ้นเสียงนุ่ม เมื่อเขาทั้งสองอาบน้ำอาบท่าและขึ้นมานอนบนเตียงเพื่อเตรียมตัวนอนด้วยกันแล้ว และตอนนี้พระพายก็อยู่ในอ้อมกอดของภาคิน

 

 

“ไปไหนเหรอครับ” พระพายถามกลับ เพราะมัวแต่ตื่นเต้นกับการที่ได้มานอนข้างๆภาคินอีกครั้ง จึงทำให้ไม่เข้าใจในคำถามของภาคิน

 

 

“ก็ไปค่ายรับน้องกับพี่พรุ่งนี้ไง พี่คงตามคนอื่นๆไปช่วงเย็นๆ พี่รอพายเลิกเรียนก่อน แล้วไปพร้อมกับพี่ก็ได้” ภาคินบอกออกมาอีก

 

 

“พายไปไม่ได้จริงๆครับพี่ภาคิน พายบอกพี่ภาคินแล้วไง ว่าวันเสาร์พายนัดกับเพื่อนจะทำรายงาน” พระพายตอบกลับเสียงแผ่ว ภาคินนิ่งเงียบไปนิด จนพระพายใจไม่ดี คิดกลัวว่าภาคินจะโกรธตัวเองหรือไม่ที่ไม่ยอมไปด้วย

“พี่ภาคิน” พระพายเรียกภาคินเสียงอ่อยๆ พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมามองภาคินในความมืดสลัว ซึ่งก็เห็นสายตาของภาคินมองมาที่ตนเองพอดี

 

 

“หึหึ เด็กน้อย พี่ไม่ได้โกรธ อย่าทำเสียงแบบนี้สิ” ภาคินพูดขึ้นมา พร้อมกับหัวเราะในลำคอเบาๆ เขารู้ได้ทันที ว่าพระพายต้องคิดว่าเขาโกรธแน่ๆ แต่ที่ภาคินเงียบไป เพราะเขากำลังทำความเข้าใจอยู่ว่า จะให้พระพายยกเลิกนัดกับเพื่อนๆก็คงไม่ได้ เขาจึงไม่ได้คิดโกรธหรือเคืองอะไรที่คนรักไม่ไปด้วยกัน

 

 

“ก็พี่ภาคินเงียบ” พระพายบอกออกมาต่อ

 

 

“พี่แค่คิดอะไรไปเรื่อยน่ะ กลัวพี่โกรธเหรอ” ภาคินถามออกมาเสียงนุ่ม

 

 

“ครับ” พระพายพยักหน้าพร้อมกับตอบรับออกมาเสียงแผ่วเบา ภาคินยิ้มในความมืด ซึ่งพระพายก็พอจะมองเห็นรอยยิ้มของภาคินลางๆ

 

 

“พี่ไม่โกรธเพราะเรื่องแบบนี้หรอก อีกอย่าง มันเกี่ยวกับการเรียนของเรา พี่ไม่อยากให้เราเสียเรื่องเรียนด้วย” ภาคินบอกออกมาอย่างเข้าใจ ในเมื่อเขารักพระพาย เขาก็ไม่อยากให้พระพายต้องมาเสียการเรียนเพราะเขาเหมือนกัน พระพายยิ้มออกมาน้อย เมื่อรู้ว่าภาคินไม่ได้โกรธจริงๆ

“ไม่ต้องคิดมากนะ” ภาคินบอกเสียงนุ่ม ก่อนที่จะจูบหน้าผากของพระพายเบาๆ เด็กหนุ่มหลับตาพริ้ม เมื่อรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านอยู่ที่หน้าผากของตนเอง ซ่านมาถึงหัวใจดวงน้อยๆของเขา ภาคินเลื่อนริมฝีปากมาที่ขมับ ทำให้หัวใจของพระพายเต้นระรัว แล้วเลื่อนลงมาที่แก้มเนียน พระพายยกมือทาบไปกับหน้าอกแกร่งของคนรักที่ถอดเสื้อนอน นี่คืออีกเรื่องที่ทำให้พระพายใจเต้นโครมครามเมื่อตอนที่จะเข้านอน แล้วเห็นว่าภาคินถอดเสื้อนอน โดยที่ภาคินให้เหตุผลว่าเป็นคนขี้ร้อน ทั้งๆที่ภาคินก็เปิดแอร์เย็นเฉียบ

 

 

“พี่ภาคิน” พระพายเรียกภาคินเสียงแผ่ว รู้สึกเหมือนตัวเองจะหายใจติดๆขัดๆ  จมูกโด่งคลอเคลียอยู่ที่พวงแก้มของพระพาย

 

 

“พี่ขอจูบได้มั้ย” ภาคินขอเสียงนุ่ม เพราะตั้งแต่ที่พระพายตัดสินใจคบกับภาคิน ภาคินก็ทำอย่างมากแค่กอดและหอมแก้ม หอมหน้าผาก และก็มีให้พระพายจุ๊บที่ริมฝีปากของเขาเบาๆ เมื่อตอนหัวค่ำนี้เท่านั้นเอง พระพายแทบจะลืมหายใจเมื่อได้ยินที่ภาคินพูดขอขึ้นมา

 

 

“พาย....เอ่อ...พาย..จูบ..ไม่เป็น” เด็กหนุ่มบอกเสียงอ้อมแอ้ม เพราะตั้งแต่เกิดมาพระพายยังไม่เคยคบกับใคร ถึงจะเคยเห็นในหนัง ละคร หรืออ่านหนังสือการ์ตูน แต่ก็ไม่เคยได้จูบกับใครจริงๆ มาก่อน ภาคินยิ้มน้อยๆ พลางคิดว่าถ้าไฟสว่างกว่านี้ เขาคงได้เห็นแก้มของพระพายขึ้นสีแดงจัดแน่ๆ

 

 

“ให้พี่สอนเราได้มั้ย” ภาคินถามออกมาต่อ พระพายนิ่งคิด ในเมื่อเขาตัดสินใจที่จะคบกับภาคินแล้ว เรื่องแบบนี้มันก็ต้องมีกันบ้าง

 

 

 

 

+++++++++++++++++++++++ 50% +++++++++++++++++++++++++

 

“ครับ” เสียงตอบรับแผ่วๆ ทำให้ภาคินยิ้มออกมาทันที ภาคินขยับดันพระพายให้นอนหงาย แล้วตนเองก็ใช้ศอกข้างหนึ่งยันกับเตียง เพื่อเกยคร่อมตัวพระพายเล็กน้อย พระพายเบิกตาขึ้นด้วยความตกใจและเขินอาย

 

 

“พี่จะไม่ทำอะไรเกินไปกว่าจูบนะ” ภาคินบอกให้คนรักสบายใจ เพราะพระพายยังไม่ประสีประสากับเรื่องพวกนี้มากนัก  เขายังไม่อยากทำให้พระพายตื่นกลัวไปก่อน มือแกร่งลูบปัดไรผมของพระพายอย่างแผ่วเบา นิ้วยาวเกลี่ยที่แก้มใส และไล้มาที่ริมฝีปากของพระพาย ตอนนี้พระพายนอนตัวสั่นเล็กน้อย ใบหน้าของภาคินห่างจากใบหน้าของพระพายเพียงแค่ฝ่ามือเดียวเท่านั้น ก่อนที่จะลดระยะลงมาเรื่อยๆ จนกระทั่ง ริมฝีปากอุ่นของภาคิน ประกบลงบนริมฝีปากของพระพายอย่างแผ่วเบา จนเหมือนเป็นการจุ๊บที่ริมฝีปากธรรมดา พระพายหลับตาพริ้ม หัวใจก็เต้นแรง ระรัว จนปวดหนึบไปทั่วอกข้างซ้าย ภาคินรับรู้ถึงอาการสั่นของพระพายได้ดี แต่เขาก็ไม่ได้รีบร้อนอะไร ภาคินค่อยๆใช้ลิ้นร้อน สัมผัสเบาๆที่ริมฝีปากของพระพาย จนพระพายตัวแข็งทื่อ เมื่อรู้สึกถึงสัมผัสนั้น

“ไม่ต้องกลัวนะ” ภาคินพูดเสียงนิ่ง แล้วประกบริมฝีปากลงไปอีกครั้ง ครั้งนี้ภาคินกดเน้นย้ำๆ พร้อมกับใช้ลิ้นแตะเลียบริเวณร่องริมฝีปากของพระพาย เพื่อเปิดทางเข้าไปชิมความหวานภายใน ซึ่งพระพายก็เรียนรู้ได้ว่าตอนนี้ตนเองต้องเปิดปากออกน้อยๆ ภาคินยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ เรื่องแบบนี้ภาคินคิดว่าไม่ต้องพูดให้อีกฝ่ายเปิดริมฝีปากขึ้นก็ได้ เนื่องจากสัญชาติญานจะเป็นคนบอกคนๆนั้นด้วยตัวเอง เพราะเขาไม่ได้บังคับจูบคนรัก และทันทีที่พระพายยอมเปิดทางให้ ลิ้นร้อนของภาคินก็เข้าไปชิมความหวานในโพรงปากอุ่นของพระพาย จนพระพายรู้สึกเสียวซ่านในอกและช่องท้องไม่น้อย เมื่อรับรู้ว่าตอนนี้ตนเองกับภาคินกำลังจูบกันอยู่จริงๆ ตอนแรกพระพายยังคงเงอะงะ แต่ภาคินก็ค่อยๆไล่ต้อนลิ้นเล็กของพระพายไปมา เกี่ยวพันกระตุ้น จนพระพายเริ่มตวัดลิ้นตนเองกลับมาบ้าง ซึ่งทำให้ภาคินพอใจไม่น้อย

 

จุ๊บ..จุ๊บ..

 

เสียงจูบของคนทั้งคู่ดังออกมาให้ได้ยินแผ่วๆ เพราะในห้องนอนของภาคินเงียบมาก เงียบจนได้ยินเสียงหัวใจสองดวงเต้นแรงไม่ต่างกัน ภาคินจับแขนทั้งสองข้างของพระพายให้โอบกอดรอบคอของตนเอง ซึ่งพระพายก็ยอมกอดแต่โดยดี เพราะไม่รู้ว่าต้องควรวางมือวางไม้ไว้ตรงไหน ภาคินต้องเชิดคางของพระพายขึ้นเล็กน้อย เพื่อให้องศาในการจูบของเขาทั้งสองคนเป็นไปอย่างลงตัว พระพายรู้สึกเหมือนตัวเองจะลอยได้ ไม่คิดว่าการจูบกับคนที่รัก จะทำให้รู้สึกปั่นป่วนในช่องท้องถึงขนาดนี้ สมองของพระพายพร่าเลือน ก่อนที่จะรู้สึกต้องการอากาศหายใจ ความอ่อนโยนที่รู้สึกและรับรู้ได้จากการจูบของภาคิน ทำให้พระพายนุกอยากจะครองการจูบนี้เอาไว้นานๆ แต่ก็รู้สึกทรมานกับการขาดอากาศหายใจไม่น้อย ซึ่งภาคินก็รู้ดีว่าถึงเวลาที่ตนเองต้องผละริมฝีปากออกมาช้าๆ เนื่องจากพระพายยังหายใจระหว่างจูบไม่เป็น และทันทีที่ภาคินถอนจูบออกมา พระพายก็หายใจอย่างหอบๆ  ภาคินยิ้มออกมาอย่างพอใจ จูบครั้งนี้หวานอย่างที่เขาคิดเอาไว้ไม่มีผิด

 

 

“หายใจไม่ทันเหรอ” ภาคินถามออกมา ทำให้พระพายเขินจัด

 

 

“พายเหมือนจะตายให้ได้เลย” พระพายพูดพึมพำออกมา

 

 

“หืม ทำไม เพราะหายใจไม่ทันงั้นเหรอ” ภาคินถามออกมาอย่างนึกขำ แต่พระพายส่ายหน้าไปมา

 

 

“มัน...รู้สึกเหมือนจะขาดใจยังไงไม่รู้อ่ะครับ” พระพายบอกเสียงอ้อมแอ้ม ซึ่งเด็กหนุ่มไม่รู้ว่าจะอธิบายให้ภาคินเข้าใจได้ยังไง พระพายไม่ได้จะขาดใจเพราะขาดอากาศ แต่ความสุขมันล้นจนแทบจะขาดใจเสียมากกว่า

 

 

“หึหึ” ภาคินหัวเราะในลำคอ ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นนั่ง

 

 

“พี่ภาคินจะไปไหนเหรอครับ” พระพายถามขึ้นอย่างแปลกใจ

 

 

“ขอพี่เข้าห้องน้ำสักพักนะครับ พายนอนก่อนได้เลยนะ” ภาคินพูดบอกออกมาเพราะเขารู้สึกตื่นตัวจากการที่ได้จูบกับคนที่เขาเฝ้ารอมานาน และภาคินไม่คิดจะรังแกพระพายในตอนนี้ พระพายมองภาคินที่ลงจากเตียงเพื่อไปเข้าห้องน้ำอย่างงงๆ ก่อนจะนอนยิ้มเมื่อนึกถึงบทจูบครั้งแรกของตัวเองเมื่อสักครู่นี้ นิ้วเรียวยกขึ้นมาลูบริมฝีปากตัวเองเบาๆ พระพายไม่คิดไม่ฝันเลยว่าตนเองจะได้มีโอกาสแบบนี้ พระพายยกมือมาจับที่อกข้างซ้ายของตนเอง

 

 

//อย่าพึ่งหัวใจวายไปก่อนนะพระพาย// พระพายพูดเบาๆให้กำลังใจตัวเอง ก่อนจะนอนรอภาคินไปเรื่อยๆ ซึ่งกว่าภาคินจะออกมา พระพายก็เคลิ้มจะหลับแล้ว ภาคินขึ้นมาบนเตียง พระพายก็สลึมสลือลืมตาขึ้นมาดู

“นาน จังครับ” พระพายพูดเสียงยานคาง ภาคินดึงพระพายเข้ามากอดแนบอก

 

 

“โทษทีครับ นอนเถอะนะ ดึกแล้ว” ภาคินพูดเสียงนุ่ม จะให้เขาบอกได้ยังไง ว่าเขาไม่ได้ปลดปล่อยมานานมากแล้ว และยิ่งได้มาสัมผัสได้มาอยู่ใกล้ๆกับพระพายแบบนี้ ทำให้ความต้องการของเขามันเอ่อล้นจนเขาต้องปลดปล่อยอยู่ในห้องน้ำเสีย 2 รอบ เมื่อสบายตัวแล้ว ภาคินก็นอนกอดพระพาย ก่อนจะหลับตามกันไปในเวลาไม่นาน

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

“ถ้าพี่เสร็จธุระแล้ว จะโทรหานะ” ภาคินพูดขึ้นเมื่อขับรถมาส่งพระพายที่หน้าคณะ

 

 

“ครับ” พระพายตอบรับก่อนจะลงจากรถไป ส่วนภาคินก็ขับรถไปยังคณะของตนเอง พระพายเดินจะไปนั่งที่โต๊ะว่างหน้าคณะเพื่อรอเพื่อนๆ อาทก็เดินมาเจอกันพอดี

 

 

“อ่าว เจอพระพายพอดีเลย พระพายว่างมั้ย” อาทถามขึ้นมา

 

 

“มีอะไรเหรอ” พระพายถามกลับ

 

 

“เดินไปหน้ามหาลัยกับเราหน่อยสิ จะไปซื้อเข็มขัดกางเกง ลืมหยิบใส่มาน่ะ ก็ถึงว่าทำไมเหมือนกางเกงหลวมๆ” อาทพูดออกมาอย่างขำๆ พระพายก็ยิ้มขำให้กับความหลงๆลืมๆของเพื่อน จึงพยักหน้ารับ เพราะอาทไม่ค่อยชอบเดินไปไหนมาไหนคนเดียวสักเท่าไร อาทกับพระพายพากันเดินมาด้านหน้ามหาวิทยาลัย ซึ่งมีร้านขายเครื่องแบบนักศึกษาตั้งอยู่ด้านหน้า

 

 

“อาทเลือกไปก่อนคนเดียวได้มั้ย เราเดินไปซื้อบัตรเติมเงินในเซเว่นแป๊บหนึ่ง” พระพายพูดขึ้น เพราะนึกได้ว่าเงินโทรศัพท์ของตนเองหมด อาทพยักหน้ารับ พระพายจึงเดินแยกไปที่เซเว่น ซึ่งมีคนเข้าเยอะพอสมควร เนื่องจากอยู่หน้าสถานศึกษา ช่วงที่ต้องยืนรอต่อคิวเพื่อซื้อบัตรเติมเงิน ก็มีกลุ่มหญิงสาว 3 คน เดินเข้ามา พระพายมองแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะไม่ได้รู้จักหรือคุ้นเคยกับหญิงสาวที่เดินเข้ามา

 

 

“นั่น เด็กที่ชอบอยู่กับภาคินบ่อยๆนี่” เสียงที่ดังเข้ามาให้ได้ยิน ทำให้พระพายชะงักไปนิด พลางคิดว่าตนเองจะโดนหาเรื่องเหมือนก่อนหน้านี้อีกรึเปล่า

 

 

“อืม จริงด้วย หน้าตาก็ดีนะ” หญิงสาวอีกคนพูดออกมา พระพายยืนฟังเงียบๆ ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะคุยกันไม่ดัง แต่พระพายก็ได้ยินอยู่ดี

 

 

“แล้วมันยังไงกัน ภาคินเค้าจะเอายังไงกับจีกันแน่ เมื่อก่อนเห็นตามดูแลจีมันตลอด แต่ตอนนี้ไม่เห็นจะมาดูเหมือนเมื่อก่อน ไม่แปลกใจเลยทำไมพักหลังมาๆนี่จีมันดูเศร้าๆ” ประโยคต่อมาที่ได้ยิน ทำให้พระพายชะงึกกึก เมื่อรู้ว่ากลุ่มที่คุยกันอยู่เป็นเพื่อนกับจี

 

 

“แต่วันนี้เห็นว่าภาคินจะพาจีไปทำธุระกันนี่ ยัยจีคงยิ้มออกมาได้บ้างล่ะมั้ง” เพื่อนๆของจียังคงพูดคุยกันต่อ เมื่อถึงคิวพระพายซื้อบัตรเติมเงินเสร็จก็รีบเดินออกมาจากเซเว่นด้วยท่าทีหม่นๆ พระพายไม่เข้าใจ ว่าทำไมตนเองมีความสุขได้ไม่นานก็ต้องมีเรื่องมาบั่นทอนจิตใจให้คิดหนักอยู่เสมอ พระพายเดินไปหาอาท ที่ยืนรออยู่

 

 

“เป็นอะไรรึเปล่าพระพาย หน้าตาซีดๆ” อาททักขึ้น พระพายส่ายหน้าไปมา

 

 

“ไม่มีอะไรหรอก เข้ามหาลัยกัน” พระพายพูดชวน ก่อนจะพากันข้ามถนนเพื่อเข้ามหาวิทยาลัย

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

“รอนานมั้ย” ภาคินที่ขับรถมารับจีที่คอนโดของหญิงสาวถามขึ้นมา วันนี้จีไม่ได้ไปเรียนช่วงเช้า เพราะต้องไปทำธุระให้ที่บ้าน

 

 

“ไม่นานหรอก” จีตอบยิ้มๆ

 

 

“แล้วนี่โทรไปแจ้งบอกทางนั้นรึยัง” ภาคินถามออกมาต่อ

 

 

“อืม บอกแล้ว คุณสรวิชญ์บอกให้เข้าไปหาที่บริษัทได้เลย” จีตอบกลับ เนื่องจากพ่อแม่ของจีไหว้วานให้ลูกตนเองเอาเอกสารเกี่ยวกับธุรกิจไปให้ลูกค้า โดยที่แม่ของภาคินให้ภาคินเข้าไปเป็นเพื่อนหญิงสาวและคอยช่วยหญิงสาวรับฟังข้อคิดเห็นถ้าอีกฝ่ายเสนออะไรหรือพูดคุยอะไรออกมา ซึ่งตอนแรก ภาคินไม่อยากยุ่งเกี่ยว แต่ก็ทนแรงรบเร้าจากแม่ตนเองไม่ได้

 

 

“อืม บริษัทอยู่ตรงไหน” ภาคินถามต่อ จีก็บอกเส้นทางที่จะไป

 

 

“แล้วนี่นายมาจากคอนโดเหรอ” จีชวนคุย

 

 

“เปล่า ไปส่งพระพายที่มหาลัยมา แล้วเลยไปดูน้องๆเตรียมของที่คณะ” ภาคินตอบออกมาตรงๆ ทำให้หญิงสาวชะงักไปนิด

 

 

“ช่วงนี้ นายสนิทกับน้องดีเนอะ” จีพูดขึ้น

 

 

“ก็ต้องสนิทสิ ก็ชั้นกับพระพาย..” ภาคินกำลังจะพูดบอกบางอย่าง

 

 

Tru…Tru…Tru

เสียงโทรศัพท์ของหญิงสาวดังขึ้นมาก่อน จีจึงรีบหยิบออกมากดรับสาย เพราะเป็นเบอร์ที่บ้านตนเอง

“คะแม่ .....อ่อ ..กำลังไปค่ะ.....ใช่ค่ะ...คินพาไป....บอกพ่อด้วยนะคะ ว่าไม่ต้องห่วง...ค่ะ...” จีพูดสายกับแม่ตนเอง ก่อนจะวางสายไป

 

 

“ตั้งใจที่จะดูแลบริษัทแทนพ่อตัวเองแล้วใช่มั้ย” ภาคินถามขึ้นมาเสียงเรียบ

 

 

“ก็คงต้องเป็นอย่างนั้นแหละ อีกอย่าง ชั้นก็ชอบนะ” หญิงสาวบอกออกมายิ้มๆ ภาคินยกยิ้มน้อยๆ เพราะคิดว่านั่นเป็นสิ่งที่ดีแล้ว ที่หญิงสาวได้ทำอะไรในสิ่งที่ตนเองชอบ และบังเอิญว่าสิ่งที่ชอบมันไปในทางเดียวกับธุรกิจของครอบครัว ซึ่งต่างจากเขาเป็นอย่างมาก ไม่นานนัก ภาคินก็พาหญิงสาวมาถึงบริษัทใหญ่ที่เป็นเจ้าของโครงการคอนโด บ้าน ที่ดินทั้งในและต่างประเทศ ทั้งสองเดินไปติดต่อพนักงานต้อนรับด้านใน ก่อนจะถูกเชิญให้ขึ้นลิฟท์ไปยังชั้นบนสุดซึ่งเป็นห้องทำงานของเจ้าของบริษัท

 

 

“คุณสรวิชญ์กำลังรออยู่ค่ะ” เลขาหน้าห้องพูดเชิญอย่างสุภาพ ภาคินกับจีจึงเดินเข้าไปด้านใน ภาคินเห็นชายวัย 40 กว่าๆ นั่งอยู่ที่เก้าอี้หลังโต๊ะทำงานด้วยท่าทีน่าเกรงขาม แต่ก็แฝงไปด้วยความใจดี

 

 

“นั่งก่อนเลย” สรวิชญ์เชื้อเชิญคนทั้งสอง

 

 

“สวัสดีค่ะคุณสรวิชญ์ จีเอาเอกสารของคุณพ่อมาให้น่ะค่ะ” หญิงสาวกับภาคินยกมือไหว้สรวิชญ์อย่างนอบน้อม เมื่อนั่งลงที่เก้าอี้เรียบร้อยแล้ว พร้อมกับส่งเอกสารไปให้อีกฝ่าย สรวิชญ์รับมาเปิดดูคร่าวๆ แล้วพยักหน้ารับ

 

 

“ขอบใจหนูมากนะ ที่เอามาให้ เรียกอาก็ได้ คนกันเอง” สรวิชญ์บอกออกมาอย่างใจดี

 

 

“ค่ะ” หญิงสาวตอบรับยิ้มๆ ส่วนภาคินก็นั่งอยู่เงียบๆ

 

 

“อ่อ เรื่องที่ดินติดแม่น้ำ ที่อาเคยคุยไว้ เจ้าของที่เค้าตัดสินใจขายรึยัง อาอยู่บริษัทใหญ่ที่อเมริกาตลอด พึ่งจะได้กลับมาดูบริษัทที่นี่ เลยไม่ได้โทรไปถามพ่อของหนูจีเลย” สรวิชญ์ถามขึ้นมาเมื่อนึกได้

 

 

“เค้าไม่ขายน่ะค่ะ เห็นคุณพ่อบอกว่ากำลังตื๊ออยู่” หญิงสาวตอบกลับ

 

 

“อาว่าถ้าว่างๆจะลองไปพูดคุยด้วยตัวเองดู เผื่อทางนั้นเค้าจะใจอ่อน อ่อ พอจะรู้มั้ยว่าเจ้าของที่เค้า ชื่อ นามสกุลอะไร” สรวิชญ์ถามออกมาต่อ

 

 

“ชื่อ ประกอบ อิศวะกรณ์ ค่ะ” หญิงสาวตอบออกมา ทำให้ทั้งภาคินและสรวิชญ์ชะงักทันที

 

 

 

 

 

++++++++++++++++++++++ 100% +++++++++++++++++++++

 

อัพครบร้อยแล้วนะคะ

ใครที่อยากได้หนังสือ แต่ไม่ได้ไปงาน หรืออยู่ต่างจังหวัด

สามารถสอบถามพูดคุยกับยอนิมที่ข้อความเพจได้นะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

95 ความคิดเห็น

  1. #2341 smilejaebeer (@smilejaebeer) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 09:21
    ที่ดินใครอ่ะ ของครอบครัวพระพายรึเปล่ส
    #2341
    0
  2. #2337 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 15:07
    ที่ตรงบ้านพระพายแน่เรย แล้วพาคินจะช่วยเรื่องนี้ยังงัยละ
    #2337
    0
  3. #2329 ยิ้งฉุบ (@nongwanjang) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 23:06
    ชะงักนี่ พ่อพระพายปะเนี่ยยย
    #2329
    0
  4. วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 10:33
    555

    เกี่ยวดองกันชัวส์

    พระพายลูกมหาเศรษฐีสินะ
    #2311
    0
  5. #2310 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 07:07
    หือออออ รึว่าาาา
    #2310
    0
  6. #2309 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 19:36
    พี่ภาคินพยายามเปิดเผยทุกอย่าง แต่พระพายกลับกำลังกลัวและรู้สึกไม่ดี
    เราเดาว่าลุงสรวิทช์เนี่ยต้องเป็นคุณพ่อพระพายแน่ๆ
    #2309
    0
  7. #2308 Tarn Ittipolpornchai (@taartn) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 18:27
    ให้เดานะคุณสรวิชญเป็นพ่อพระพายชัวเลยยยย
    #2308
    0
  8. #2307 may love shinee&SJ&FT&BB (@may0904) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 17:56
    นามสกุลน่าจะของพระพาย แต่คุณสรวิชญ์ชะงักทำไมหรือว่าพี่เป็นพ่อพระพาย



    คิดไปใกลอีกแล้วเรา
    #2307
    0
  9. #2305 pan (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 10:35
    ขนาดแค่จูบพระพายยังจะเป็นลม

    ถ้าพี่ภาคินเอาจริงแบบถึงที่สุดน้องพายจะเป็นยังงัยเนี่ย หูย..เชียร์พี่คินจ้า
    #2305
    0
  10. #2304 Haruka Fuji (@haruka15) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 10:10
    เขินตัวบิดแทนน

    ทำไมต้องชะงักพร้อมกันสองคนหว่าา

    ที่ดินบ้านพระพาย ??
    #2304
    0
  11. #2302 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 02:03
    เอ ..ยังไงกัน พี่ภาคินเกี่ยวอะไรกับชื่อนั้นน้อ เรื่องนั้นช่างมันก่อน พี่ภาคินอ่อนโยนกับพระพายมากเลย > <
    บอกจีไปเร็วๆเลย จะได้ไม่ต้องให้ความหวังกันต่อไป
    #2302
    1
    • #2302-1 Pawares Pornchaiprasatkul (@potboss5) (จากตอนที่ 48)
      11 ตุลาคม 2558 / 08:57
      อ้อ เป็นบ้านของพระพายไง.. ( ' ')
      #2302-1
  12. #2301 陈 金娇 (@hanleesun) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 23:12
    รอต่อเลยคะ ชอบคู่ภาคินกะพระพายมากๆเลยยยย
    #2301
    0
  13. #2300 jida (@nacha1234) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 23:04
    พี่ภาคินค่อยๆสอนพระพาย เด็กน้อยของพี่
    เรื่องที่ดินนี่ของคุณตาของพระพายรึเปล่าเนี่ย ตกใจกันทั้งคู่เลย
    คุณสรวิชญ์นี่เป็นใครกันแน่ จะดราม่ามั้ย
    #2300
    0
  14. #2297 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 22:22
    พี่ภาคินชะงัก แต่ว่าคุณลุงสรวิทย์อะไรนี้ชะงักด้วยหมายความว่าไง
    #2297
    0
  15. #2296 zominho (@zominho) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 20:43
    เขินตัวบิดเป็นเกลียวล้าวววว เป็นการจูบที่อ่านแล้วเขินมาก ละมุนสุดๆ ตัวจะระเบิดแทนพระพายแล้ว
    #2296
    0
  16. #2295 achaneeaw375 (@achaneeaw375) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 16:15
    โห่ย!! สงสารพาย จีจ้า ภาคินเค้ามีภรรยาเป็นตัวเป็นตนแล้วนะ ห้าม!คิดกับภาคินเกินเพื่อนแล้ว #ภาพาย #ทีมพระพาย
    #2295
    0
  17. #2294 eng2541 (@eng2541) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 15:54
    เอะ ยังไงๆเกี่ยวกับพระพายป่าวเนี้ย
    #2294
    0
  18. #2292 นะนาว (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 14:43
    ภาคินแกล้งน้อง คนอ่านนี่แทบกรี๊ดเขินแทน
    #2292
    0
  19. #2291 ekkaringo (@goekkarin) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 14:35
    สรวิชญ์เป็นพ่อ พระพายเเน่เลย ไม่งั้นจะตกใจพร้อมกับภาคินได้ไงเมื่อได้ยิน ชื่อและนามสกุลของตาพระพาย
    #2291
    0
  20. #2290 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 13:58
    เมื่อไรจีจะรู้เรื่องภาคินกัยพระพายสักทีนะ
    แล้วที่ว่าภาคินเคยไปดูแลจี มันจริงหรือเปล่านะ
    #2290
    0
  21. #2287 เต็นเทน (@darkpluslight11) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 12:16
    ภาคินมีความอดทนที่จะไม่ทำเรื่องอย่างว่ากับพระพายผู้ไร้เดียงสา แม้จะอยากทำแค่ไหนก็จะอดทนจนกว่าพระพายจะพร้อม โฮกกก พระพายโชคดีจังแต่...ถ้าพระพายยอมเป็นของภาคินเมื่อไหร่ มิอาจรับประกันได้ว่าจะลุกไหวไหม ภาคินคนหื่น 5555

    เอาแล้วพระพายมีความสุขไม่นานก็เจอเรื่องบั่นทอนอีกละ เฮ้อ เชื่อมั่นในตัวเองและตัวภาคินนะ อย่าคิดมากเลย ยังไงภาคินก็เลือกพระพายอยู่แล้ว

    ส่วนจีก็ปล่อยนางไปตราบใดที่ยังไม่ก่อความวุ่นวายใด ๆ

    เรื่องที่ดินนี่...
    #2287
    0
  22. #2286 Antisa Prasertkiaw (@antisa) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 12:11
    ที่ดินนั้นเป็นของใครอ่ะ ของบ้านน้องพายรึเปล่า
    #2286
    0
  23. #2285 daminho (@darinza33) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 11:30
    ฟินแทนพระพายย
    #2285
    0
  24. #2284 sanomsin (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 10:32
    น่ารักจังเลย เป็นคู่ที่พร้อมจะอดทนรอคอยให้น้องพร้อม ไม่บังตับขืนใจ ค่อยๆไปตามขั้นตอน พระพายมีคำพูดที่น่ารักตลอดๆ เลย ไม่แปลกเลยที่พี่คินจะเอ็นดู "จะเป็นลม" จะขาดใจตาย" โอ๊ย!นางน่าร๊ากกกกก
    #2284
    0
  25. #2247 antisa (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 19:38
    เขินอ่ะเขินแทนน้องพายเลยค่ะ พี่ภาคินมาเนียนๆจริงๆนั่นแหล่ะ พอความเจ้าเลห์เริ่มเผยออกมาน้องพายเค้าก็เลยไม่ชินดิ 5555 เอาใจช่วยนะค่ะพี่ภาคิน ขอให้น้องยังตามพี่ไม่ทันแบบนี้ต่อไปแล้วกันนะคะ (เหมือนพี่ภาคินกำลังเต๊าะเด็กอย่างน้องพายยังไงไม่รุ้เนอะ) ส่วนน้องพายก็ตั้งใจเรียนนะคะ พี่เค้าสอนอะไรมาก็เอามาใช้กะพี่เค้าให้หมดเลยนะคะ 55 อยากเห็นพี่ภาคินเขินบ้างอะไรบ้างอ่ะ อารมณ์แบบว่าคงจะฟินจนจิกหมอนขาดเป็นแน่
    #2247
    0