บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,225 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,281 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    100

    Overall
    244,225

ตอนที่ 52 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [ภาคิน X พระพาย]......23 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5915
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    30 ต.ค. 58





บทเรียนรัก นักกีฬา  [ภาคิน X พระพาย] ตอนที่ 23

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

“ครับ” พระพายตอบกลับเสียงอ้อมแอ้ม

 

 

(“ยังไง ถ้าพรุ่งนี้พี่ว่างแล้วพี่จะโทรหานะ เราเองก็รับสายพี่ด้วยล่ะ”) ภาคินบอกกลับอีกครั้ง ซึ่งพระพายรู้สึกว่าภาคินจะเน้นเรื่องการรับสายของตัวเองเป็นพิเศษ เมื่อตอบรับภาคินไปเรียบร้อยแล้ว ภาคินก็วางสายเพื่อให้พระพายได้พักผ่อน พระพายอยากจะโทรบอกแม่ บอกน้องตัวเองเพื่อขอคำปรึกษาในเรื่องของภาคิน แต่ติดอยู่ที่ภาคินขอเอาไว้ ว่าจะเป็นคนเข้าไปบอกแม่ของพระพายด้วยตัวเอง พระพายจึงจำต้องเก็บเงียบเอาไว้ก่อน

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

วันนี้พระพายมารวมตัวกับเพื่อน ที่คอนโดของกราฟ เพื่อทำรายงานกลุ่มที่ได้รับมา มี กราฟ สน อาท และก็พระพาย ทั้งสี่คนต่างช่วยกันหาข้อมูล กันอย่างขะมักขะเม้น

 

 

“เที่ยงนี้กินอะไรกันดี” กราฟถามขึ้นมาเมื่อเห็นว่าใกล้จะเที่ยงแล้ว

 

 

“อะไรก็ได้นะ เรากินได้หมด” พระพายตอบกลับ คนอื่นก็พยักหน้าเห็นด้วย

 

 

“งั้นเดี๋ยวทำให้กินละกัน ในตู้เย็นมีของสดอยู่” กราฟอาสา

 

 

“มึงทำกับข้าวเป็นด้วยเหรอวะกราฟ” สนถามอย่างแปลกใจ

 

 

“เออน่ะสิ มึงน่ะมาช่วยกูเลย” กราฟพูดบอกกับสนยิ้มๆ

 

 

“งั้นกูกับพระพายลงไปเซเว่นดีกว่า พวกมึงจะเอาอะไรมั้ย จะได้ซื้อขึ้นมาให้” อาทเสนอขึ้น

 

 

“หาน้ำอัดลมกับขนมมาด้วยก็ได้” กราฟตอบกลับ อาทกับพระพายจึงพากันลงมาที่เซเว่น

 

 

“สวัสดีครับพี่สา” พระพายเดินเข้าไปในเซเว่นก็ทักรุ่นพี่ที่กำลังทำงานอยู่

 

 

“ไงพระพาย มาซื้อขนมรึไง” สาทักยิ้มๆ พระพายพยักหน้ารับ ก่อนที่อาทจะเดินไปเลือกหาขนมที่จะกิน พระพายมองหายะ

 

 

“พี่ยะล่ะครับ เข้ากะไหนเหรอ” พระพายถามถึงรุ่นพี่อีกคน

 

 

“มันต้องเข้ากะบ่ายนะ แต่โทรมาบอกว่าไม่ค่อยสบาย พี่เลยให้หยุดพักน่ะ” สาตอบกลับ พระพายทำหน้าประหลาดใจ

 

 

“เหรอครับ ถึงว่า เมื่อวานพี่ยะดูแปลกๆ ไปนั่งกินก๋วยเตี๋ยวด้วยกัน แต่ดูเหมือนพี่ยะกินอะไรไม่ค่อยลงสักเท่าไร” พระพายพูดตามที่ตนเองคิด

 

 

“อืม สงสัยจะไม่สบายนั่นแหละ” สาตอบกลับมา

 

 

“พระพาย เอาน้ำอะไรบ้าง” เสียงของอาทถามขึ้น พระพายจึงเดินแยกไปช่วยเพื่อนเลือกซื้อน้ำ แต่ในใจก็คิดเอาไว้ ว่าทำรายงานเสร็จจะไปเยี่ยมยะที่หอพักเสียหน่อย เพราะเมื่อวานยะก็มากินมื้อเย็นกับเขา เมื่อเลือกซื้อขนมและน้ำได้แล้ว พระพายกับอาทก็กลับขึ้นไปบนห้องพักของกราฟ

 

 

“ทำเสร็จรึยังอ่ะ” พระพายเดินเข้าไปถามกราฟกับสนในครัว

 

 

“ยังเลย รอแป๊บนะพระพาย” กราฟหันมาบอกยิ้มๆ

 

 

“งั้นเราไปดูห้องให้พี่ภาคินแป๊บนะ” พระพายพูดขึ้นมา ทำให้อาทกับสนหันมามองอย่างงงๆ เพราะไม่รู้ว่าภาคินอยู่ที่นี่ด้วย

 

 

“พี่ภาคินอยู่ที่นี่ด้วยเหรอ” สนถามออกมาทันที พระพายพยักหน้ารับ

 

 

“อืม พี่ภาคินจ้างให้เราทำความสะอาดห้องให้น่ะ” พระพายตอบยิ้มๆ ก่อนจะเดินแยกออกไปจากห้องของกราฟ เพราะรู้ว่าถ้าอยู่ต่อ เพื่อนๆจะต้องซักถามไม่หยุดแน่ๆ พระพายขึ้นมายังห้องของภาคิน พระพายเข้าไปมาปัดฝุ่นเล็กน้อย ตั้งใจว่าพรุ่งนี้จะมาทำความสะอาดอีกครั้ง เพราะภาคินจะกลับมาวันพรุ่งนี้เหมือนกัน

 

 

Tru…Tru…Tru

พอคิดถึงคนรัก คนรักก็โทรเข้ามา พระพายหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับทันที

 

 

“ครับ พี่ภาคิน” พระพายรับสายด้วยรอยยิ้ม ถึงแม้ว่าจะมีเรื่องให้คิดมากก็ตามที

 

 

(“อยู่ไหนครับ”) ภาคินถามกลับมา

 

 

“อยู่ที่ห้องพี่ภาคินครับ แวะมาปัดฝุ่นนิดหน่อย” พระพายตอบกลับ

 

 

(“ห้องของใครนะ”) ภาคินถามย้ำกลับมาอีก

 

 

“ห้องพี่ภาคินไงครับ” พระพายตอบกลับอย่างงงๆ พลางคิดว่าภาคินไม่ได้ยินที่ตนเองพูดหรือว่ายังไง

 

 

(“ไม่ใช่ห้องของพี่คนเดียว ห้องใคร พูดใหม่”) ภาคินพูดขึ้นมา ทำให้พระพายชะงักหน้าขึ้นสี เพราะเข้าใจแล้วว่าภาคินสื่อถึงอะไร

 

 

“เอ่อ...ห้อง...ของเราครับ” พระพายตอบ หน้าก็ร้อนวูบวาบ มือข้างหนึ่งก็บิดชายเสื้อตัวเองไปมาด้วยความเขิน

 

 

(“ถูกต้องครับ”) ภาคินพูดพร้อมกับหัวเราะในลำคอเบาๆ เพราะเขาพอเดาได้ว่าพระพายจะต้องเขินมากแน่ๆ

(“แล้วทำรายงานเสร็จแล้วเหรอ”) ภาคินถามออกมาอีก

 

 

“ยังครับ พักกลางวันกัน ตอนนี้กราฟกำลังทำกับข้าวอยู่ พายเลยขึ้นมาดูห้องให้ก่อน” พระพายตอบเสียงอ้อมแอ้ม เพราะยังรู้สึกเขินกับคำว่าห้องของเราอยู่

 

 

(“พี่ก็พักกินข้าวพอดี เราก็อย่าหักโหมมากนะ ค่อยๆทำ รู้มั้ย ถ้าเหนื่อยก็พักก่อน เดี๋ยวจะปวดหัวเปล่าๆ”) ภาคินพูดด้วยความห่วงใยซึ่งพระพายก็รับรู้ได้จากน้ำเสียงของคนรัก

 

 

“พี่ภาคินก็ดูแลตัวเองด้วยนะครับ  พาย..เป็นห่วง” พระพายพูดคำสุดท้ายเสียงแผ่วๆ โดยหารู้ไม่ว่า ปลายสายตอนนี้กำลังยิ้มกว้างมากแค่ไหน

 

 

(“แล้วจะเลิกทำรายงานกันตอนไหน”) ภาคินถามอย่างนึกได้

 

 

“คงประมาณบ่ายสามบ่ายสี่น่ะครับ” พระพายตอบไปคร่าวๆ

 

 

(“เลิกแล้วกลับห้องเลยรึเปล่า หรือว่าจะไปไหนต่อ”) คำถามของภาคิน ทำให้พระพายนิ่งไปนิด เพราะตั้งใจว่าจะไปเยี่ยมยะ

 

 

“คือ...” พระพายลังเลเล็กน้อย แต่เพียงแค่อึกอักนิดเดียว ภาคินก็รับรู้ได้แล้ว

 

 

(“จะไปไหนครับ”) ภาคินถามเสียงนิ่ง เปลี่ยนโหมดไวจนพระพายตามแทบไม่ทัน

 

 

“พายว่า..พายจะไปเยี่ยมพี่ยะหน่อยน่ะครับ” พระพายบอกออกไปตรงๆ ทำให้ภาคินเงียบไปนิด

 

 

(“ทำไมต้องไปเยี่ยม”) เสียงนิ่งๆของภาคินดังขึ้นมาอีก

 

 

“คือ รู้สึกว่าจะไม่สบายน่ะครับ พายไปเซเว่น แล้วพี่ที่เซเว่นเค้าบอกมา พายเลยว่าจะเดินไปดูพี่เค้าหน่อย เพราะเมื่อวานพี่เค้าก็อุตส่าห์เดินมาดูพาย เพราะกลัวว่าพายจะไม่สบาย” พายอธิบายให้ภาคินเข้าใจ

 

 

(“แล้วไม่มีคนดูแลเค้าเลยรึไง”) ภาคินถามออกมาต่อ ด้วยน้ำเสียงติดจะหงุดหงิดเล็กๆ

 

 

“พี่ยะเค้าอยู่คนเดียวครับ...พี่ภาคินโกรธอะไรพายรึเปล่า” พระพายถามเสียงอ่อย เพราะจับน้ำเสียงภาคินได้

 

 

(“ถ้าพี่ไม่ให้ไป พายจะฟังพี่มั้ย”) ภาคินบอกออกมาอย่างเอาแต่ใจ

 

 

“ทำไมล่ะครับ พายขอเหตุผล” เด็กหนุ่มถามหาเหตุผลทันที

 

 

(“พี่ไม่อยากให้ไป พี่ไม่อยากให้พายไปเจอผู้ชายคนไหน โดยที่ไม่มีพี่ไปด้วย”) ภาคินพูดออกมาทำให้พระพายอึ้งไปนิด ไม่คิดว่าภาคินจะหวงตนเองขนาดนี้

 

 

“แต่พี่ยะ ก็เหมือนพี่ชายของพายคนหนึ่งนะพี่ภาคิน ให้พายไปเถอะนะครับ พายไปไม่นานเดี๋ยวก็กลับ ถ้ากลับแล้ว พายจะโทรบอกพี่ภาคินนะ” พระพายพูดขอร้องคนรัก

 

 

(“ดื้อ”) ภาคินพูดว่าออกมาเสียงขุ่นๆ

 

 

“พี่ภาคินก็ดื้อเหมือนกัน” พระพายว่ากลับไป

 

 

(“เดี๋ยวนี้กล้าย้อนพี่แล้วนะ”) ภาคินแกล้งว่า พระพายเงียบไปนิด ซึ่งทำให้ภาคินรับรู้ได้ว่าเด็กหนุ่มอยู่ในโหมดดื้อเงียบ

(“โอเคครับ ไปก็ไป แต่ก่อนจะไปโทรหาพี่ก่อนตกลงมั้ย”) ภาคินย้ำกับพระพายอีกครั้ง ใครจะว่าเขาหวงพระพายมากเกินไป เขาก็ไม่สนใจ

 

 

“ครับ...งั้นเดี๋ยวพายจะลงไปหาพวกกราฟละ” พระพายพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าตนเองขึ้นมาได้สักพักแล้ว

 

 

“ครับ อย่าลืมที่พี่บอกนะ” ภาคินย้ำอีกครั้ง พอพระพายรับคำก็วางสายไป พระพายจึงลงมาที่ห้องของกราฟ เพื่อกินข้าวและทำรายงานต่อ

..

..

..

“ไอ้คิน ทำหน้าดุให้น้อยลงหน่อย” เสียงของบราวดังขึ้น เพราะหลังจากที่ภาคินคุยโทรศัพท์กับพระพาย ชายหนุ่มก็หน้าบึ้งตึงตลอด จนน้องๆต่างพากันมองอย่างหวั่นๆ

 

 

“หน้ากูแบบนี้ก็ปกติ” ภาคินบอกเสียงเรียบ

 

 

“ห่า ไปเอากระจกมาส่องหน้าไป ทะเลาะกับพระพายเหรอวะ” บราวถามด้วยความอยากรู้

 

 

“เปล่า” ภาคินตอบเสียงติดห้วนนิดๆ

 

 

“กูไม่เชื่อว่ะ” บราวพูดขึ้น ภาคินถอนหายใจหนักๆ

 

 

“กูจะทำยังไง ไม่ให้ใครเห็นความน่ารักของพระพายดีวะ” ภาคินพูดขึ้นมาลอยๆ บราวเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ ก่อนจะหัวเราะขำออกมา

 

 

“ไอ้ขี้หวงเอ๊ย” บราวพูดว่าเมื่อพอจะเดาได้ว่าภาคินหงุดหงิดเรื่องอะไร

 

 

Tru…Tru…Tru

เสียงโทรศัพท์ของภาคินดังขึ้น ทำให้ภาคินรีบหยิบขึ้นมาดู เพราะคิดว่าเป็นพระพาย แต่ก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อไม่ใช่คนที่ตนเองคิดถึง

 

 

“น้องโทรมาเหรอวะ” บราวถามถึงพระพาย

 

 

“ไม่ใช่น้อง แต่เป็นพี่กู” ภาคินบอกก่อนจะวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะ แต่เสียงโทรศัพท์ก็ดังอยู่เรื่อยๆ

 

 

“มึงรับสายเหอะ เผื่อมีเรื่องด่วน ปกติ พี่มึงจะไม่โทรมาหามึงไม่ใช่เหรอวะ” บราวที่พอจะรู้เรื่องขัดแย้งของภาคินกับพี่ชาย พูดบอกขึ้นมา ภาคินถอนหายใจหนักๆ แล้วหยิบขึ้นมากดรับสาย

 

 

“ว่าไง” ภาคินรับสายเสียงเรียบ

 

 

(“อาทิตย์หน้า แกกลับมาบ้านด้วยไอ้คิน”) เสียงโกรธๆของพี่ชายของเขาดังขึ้น

 

 

“ทำไม” ภาคินถามกลับไป พลางนึกสงสัย ว่าทำไมพี่ชายเป็นฝ่ายโทรมาตามให้เขากลับบ้าน

 

 

(“แกทำอะไรไว้หะ ไอ้น้องเลว แกทำให้จีต้องเสียใจ รู้ตัวบ้างมั้ยหะ”) เสียงตะคอกของพี่ชายตัวเองดังรอดออกมา ทำให้ภาคินนิ่งไปนิดเมื่อมีชื่อจีเข้ามาเกี่ยวด้วย

 

 

 

++++++++++++++++++++++++ 50% +++++++++++++++++++++++

 

“จีกลับไปบ้านงั้นเหรอ” ภาคินถามกลับไป

 

 

(“ใช่ จีมาบอกกับป๊าม๊า ว่าแกมีคนรักแล้ว และแกจะไม่แต่งงานกับจี”) ภากรบอกออกมาอีก ทำให้ภาคินนิ่งไปนิด

 

 

“แล้วจีได้บอกรึเปล่า ว่าคนรักของผมเป็นใคร” ภาคินถามกลับไปอีก เพราะเขาอยากรู้ก่อนว่า จีไปพูดอะไรไว้บ้าง

 

 

(“ไม่ได้บอก ป๊ากับม๊า รอแกกลับมาคุยเรื่องนี้กันก่อน แกอย่าคิดนะว่าแกจะทำอะไรตามอำเภอใจอีกได้น่ะไอ้คิน”) ภากรว่าออกมาด้วยความขุ่นเคือง

 

 

“ผมว่าพี่ใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์จะดีกว่านะ” ภาคินพูดบอกพี่ชายตนเองกลับไป ทำให้ภากรนิ่งไปนิด

 

 

(“โอกาสอะไร”) ภากรถามกลับมา ภาคินยกยิ้มมุมปากนิดๆ

 

 

“คิดอะไรกับเค้าก็บอกไป อย่าขี้ขลาด ทำตามใจตัวเองบ้าง” ภาคินแขวะพี่ชายตัวเองเล็กน้อย

 

 

(“ชั้นไม่ได้คิดอะไร แกอย่ามาเปลี่ยนเรื่อง ยังไงอาทิตย์หน้า เตรียมเหตุผลดีๆมาอธิบายกับป๊ากับม๊าล่ะกัน”) พูดจบภากรก็วางสายไปทันที ภาคินถอนหายใจออกมาอีกครั้ง อารมณ์ขุ่นมัวมากกว่าเดิม

 

 

“ปัญหาครอบครัว?” บราวถามสั้นๆ

 

 

“อืม จีไปบอกป๊าม๊ากู ว่ากูมีคนรักแล้ว แต่ไม่ได้บอกว่าเป็นใคร” ภาคินเล่าให้บราวฟัง

 

 

“จริงเหรอวะ ความจริงต้องให้มึงเป็นคนไปบอกก่อนนะ” บราวบอกกลับมา

 

 

“เออน่ะสิ แต่ช่างเหอะ กูไม่สนใจอะไรทั้งนั้น อะไรที่กูเลือกแล้ว คือกูตัดสินใจดีแล้ว และกูจะทำให้เค้าเห็นด้วยว่า สิ่งที่กูเลือก มันดีกับกูแล้วจริงๆ” ภาคินพูดขึ้นเสียงจริงจัง เพราะเขาเป็นคนที่มีความคิดเป็นของตัวเองมานานแล้ว ไม่งั้นคงไม่เลือกที่จะมาเรียนในสาขาวิชาที่ตัวเองชอบ แทนที่จะไปเรียนตามที่พ่อแม่ต้องการ ภาคินคิดเอาไว้เสมอ ว่าเมื่อเขาตัดสินใจทำอะไร เขาก็ต้องทำให้ดีที่สุด เพื่อไม่ให้มีใครมาว่าทีหลังได้ว่าเขาเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ

 

 

“อืม กูเป็นกำลังใจให้ละกัน คุยกับป๊าม๊ามึงดีๆ เค้าคงเข้าใจ” บราวพูดให้กำลังใจเพื่อน ภาคินแค่นยิ้มนิดๆ เพราะคาดเดาได้ล่วงหน้าเลยว่า ครอบครัวตนเองต้องไม่เข้าใจแน่นอน

..

..

..

“จะไปไหนต่อเหรอพระพาย” กราฟถามขึ้นเมื่อเดินมาส่งเพื่อนๆที่ใต้คอนโด หลังจากที่ช่วยกันทำรายงานกันจนเสร็จ

 

 

“ว่าจะไปเยี่ยมรุ่นพี่หน่อยน่ะ เค้าไม่สบาย” พระพายตอบกลับ กราฟพยักหน้ารับ ก่อนที่เพื่อนๆจะแยกย้ายกันกลับ พระพายเดินไปหาซื้อโจ๊กในตลาดนัด กับผลไม้อีกนิดหน่อย เพื่อเอาไปเยี่ยมไข้ยะ เด็กหนุ่มเดินไปถึงหน้าหอของยะ แล้วโทรหายะทันที

“พี่ยะ พอดีผมมาเยี่ยมน่ะครับ เห็นพี่สาบอกว่าไม่สบาย ตอนนี้ผมอยู่หน้าหอพี่ แต่ไม่รู้ว่าพี่อยู่ห้องไหน” พระพายพูดบอกกับยะที่รับสาย และพระพายก็รอไม่นานเลย ยะรีบลงจากห้องเพื่อมารับพระพาย

“เป็นไงบ้างครับ” พระพายทักขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าซีดๆของยะ

 

 

“ก็ดีบ้างแล้วแหละ” ยะบอกกลับ แต่เขาไม่ได้บอกว่า เขาไม่สบายเพราะอะไร จริงๆแล้วเมื่อคืนนี้หลังจากที่แยกกับพระพาย ยะไปดื่มกับเพื่อนด้วยความที่เฮิร์ทกับเรื่องของพระพาย ทำให้เมาค้าง ปวดหัวไปทำงานไม่ได้ เลยต้องโทรไปลางาน บอกว่าไม่สบายแทน โดยที่เขาไม่คิดเลยว่า พระพายจะมาเยี่ยม

“ขึ้นไปบนห้องพี่ก่อนนะ” ยะพูดชวน พระพายพยักหน้ารับ เพราะไม่ได้คิดอะไรอยู่แล้ว ยะพาพระพายขึ้นไปบนห้องพักของตนเอง

“รกหน่อยนะ” ยะบอกเสียงแผ่ว ก่อนจะเดินเก็บของให้เข้าที่ พระพายเดินไปนั่งที่เก้าอี้ตัวหนึ่ง ห้องของยะเป็นห้องแบบหอพักของพระพาย

 

 

“พี่ยะกินอะไรรึยังครับ ผมซื้อโจ๊กกับผลไม้มาฝาก” พระพายส่งถุงของกินที่ซื้อมาให้ยะไป ยะรับมาเปิดดู

 

 

“ขอบใจนะพระพาย พี่กำลังคิดอยู่เลย ว่าเย็นนี้จะกินอะไรดี” ยะตอบยิ้มๆ รู้สึกดีใจที่พระพายเป็นห่วงเขา พระพายนั่งคุยกับยะจนลืมไปว่าตนเองยังไม่ได้โทรบอกภาคิน

 

 

Tru…Tru…Tru

 

เสียงโทรศัพท์ของพระพายดังขึ้นมา ทำให้เด็กหนุ่มสะดุ้งนึกขึ้นได้ พอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก็ต้องหน้าเสีย เมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของภาคิน ยะเองก็ลอบมองหน้าพระพายเล็กน้อย

 

 

“เอ่อ...ผมขอตัวคุยโทรศัพท์แป๊บนะครับพี่ยะ” พระพายพูดขึ้น เพราไม่กล้าคุยต่อหน้ายะตอนนี้ เพราะรู้ดีว่าภาคินจะต้องโกรธตนเองมากแน่ๆ พระพายเดินไปที่ระเบียงห้องของยะ แล้วกดรับสาย

“พี่ภาคิน” พระพายเรียกภาคินเสียงอ่อยๆ

 

 

(“อยู่ไหนครับ”) เสียงเย็นๆนิ่งๆของภาคินดังขึ้นมา ทำให้พระพายลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างลำบาก

 

 

“คือ...อยู่ห้องพี่ยะครับ” พระพายตอบออกไปตามตรง

 

 

(“อยากให้พี่โกรธมากใช่มั้ยพาย พี่บอก พี่ขออะไรไว้ พายไม่สนใจมันเลยใช่มั้ย”) เสียงดุๆของภาคิน ทำให้พระพายอยากจะร้องไห้ออกมา

 

 

“พาย..ลืม” พระพายสารภาพตรงๆเช่นกัน เพราะรู้ว่าภาคินต่อว่าตนเองเรื่องที่ไม่โทรบอกก่อน ว่าจะมาหายะ ทั้งๆที่ภาคินสั่งเอาไว้แล้ว

 

 

(“ลืม...ถ้าพายขี้ลืมแบบนี้ งั้นอีกหน่อยพายก็คงลืมพี่ ใช่มั้ย”) ภาคินว่าออกมาอีก

 

 

“ไม่ใช่นะครับ พี่ภาคินอย่าเสียงดังใส่พายสิ” พระพายบอกออกมาเพราะภาคินเริ่มเสียงดังใส่เขาเรื่อยๆ พระพายได้ยินเสียงหายใจหนักๆของภาคิน บ่งบอกถึงอารมณ์หงุดหงิดของอีกฝ่ายได้ดี พระพายไม่เคยได้ยินหรือรับรู้ถึงความโกรธของภาคินมาก่อน เพราะตลอดเวลา จะเห็นแต่มุมสุภาพบุรุษ นิ่งๆ ขรึมๆของภาคิน

“พี่ภาคิน พายขอโทษ พี่อย่าโกรธพายเลยนะครับ” พระพายบอกเสียงอ่อยๆ ดวงตาก็เริ่มร้อนผ่าวๆ

 

 

(“ตอนนี้อยู่กับใคร”) ภาคินถามออกมา

 

 

“กับพี่ยะครับ” พระพายตอบเสียงแผ่ว

 


(“สองคน? ที่ห้องของยะน่ะเหรอ”) ภาคินถามต่อเสียงดุๆ

 

 

“ครับ” พระพายก็ตอบกลับตรงๆ

 

 

(//แม่ง...//) พระพายได้ยินเสียงภาคินสบถไม่ดังมากนัก

(“กลับห้องเลยนะพาย มาเยี่ยมแล้วก็พอแล้ว กลับห้องเดี๋ยวนี้”) ภาคินสั่งออกมาเสียงเข้ม  เขายอมรับกับตัวเองเลยว่าหวงพระพายเอามากๆ ใครจะไปรู้ว่าภาคินจะขี้หึงขี้หวงได้มากขนาดนี้

 

 

“พี่ภาคิน” พระพายเรียกภาคินเสียงอ้อนๆ เพราะไม่อยากให้ภาคินหงุดหงิด

 

 

(“ไม่ต้องทำเสียงแบบนั้นนะพาย พี่บอกให้กลับก็คือกลับ เดินไปบอกยะเลย ว่าจะกลับแล้ว ไม่ต้องวางสายด้วยนะ พี่จะถือสายรอจนกว่าพายจะกลับถึงห้อง”) ภาคินบอกออกมาเป็นชุด พระพายทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ เพราะไม่เคยถูกภาคินดุใส่แบบนี้มาก่อน

 

 

“ครับ” พระพายตอบรับเสียงสั่นๆ ก่อนจะเดินถือโทรศัพท์เข้าไปหายะในห้อง ซึ่งยะกำลังเทโจ๊กใส่ชาม

“..พี่ยะ..ผมกลับห้องก่อนนะครับ” พระพายบอกยะเสียงอ่อยๆ ยะเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ

 

 

“ทำไมรีบกลับล่ะ พึ่งมาถึงเองนะ” ยะถามกลับ โดยที่ภาคินที่อยู่ปลายสายก็ได้ยินด้วยเช่นกัน

 

 

“ผม..พึ่งมาจากห้องเพื่อนน่ะครับ ไปทำรายงานมา ว่าจะกลับไปพักผ่อนสักหน่อย” พระพายตอบเลี่ยงๆ เพราะถ้าให้ตอบว่าภาคินสั่งให้กลับ ก็กลัวว่ารุ่นพี่จะรู้สึกไม่ดีกับภาคินไปด้วย

 

 

“อยู่กับพี่ก่อนไม่ได้เหรอ” ยะถามออกมาเสียงแผ่ว ทำให้ภาคินที่อยู่ปลายสายกัดฟันกรอด แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา  พระพายอึกอักเล็กน้อย รู้สึกเห็นใจยะ แต่ก็กลัวภาคินจะโกรธไปมากกว่านี้

 

 

“ผมต้องรีบกลับจริงๆครับ” พระพายบอกออกมาด้วยความรู้สึกผิดกับรุ่นพี่นิดๆ ยะมองหน้าพระพายนิ่งๆ

 

 

“เขาบอกให้พายกลับงั้นเหรอ” ยะถามออกมาตรงๆ ทำให้พระพายชะงักไปนิด มือก็ถือโทรศัพท์ที่ภาคินยังคงอยู่ในสาย

 

 

“ผมขอโทษครับพี่ยะ” พระพายพูดก่อนจะเดินไปที่ประตูห้อง

 

หมั่บ..

พระพายตัวแข็งทื่อ เมื่อยะกอดเขาจากทางด้านหลัง

“พี่ยะ!” พระพายเรียกยะด้วยความตกใจ และพยายามจะดิ้น ยะซบหน้าลงกับไหล่ของพระพาย

 

 

“พี่ชอบพายนะ พี่ไม่เคยรู้สึกชอบผู้ชายด้วยกันมาก่อน จนมาเจอกับพาย...” ยะสารภาพออกมา ทำให้พระพายนิ่งอึ้ง เพราะไม่เคยคิดมาก่อนว่ายะจะสนใจตนเองในแง่นั้น

 

 

“พี่ยะ ปล่อยผมก่อนนะครับ” พระพายพูดบอกกับยะดีๆ

 

 

(“พระพาย!!”) เสียงเรียกชื่อพระพายดังรอดออกมาจากโทรศัพท์ ทำให้พระพายสะดุ้งนิดๆ ยะเองก็ยอมปล่อยอ้อมแขนของตนเองออกแต่โดยดี พระพายหันไปมองหน้ายะ

 

 

“พี่ยะ พี่แค่เอ็นดูผมเท่านั้นเอง” พระพายบอกให้ยะเข้าใจ ยะส่ายหน้าไปมา

 

 

“พี่แยกออกนะพาย ว่าคำว่าชอบกับคำว่าเอ็นดู มันต่างกันยังไง....” ยะพูดด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด

“พี่หมดหวังแล้วใช่มั้ย” ยะพูดออกมา เสียงแผ่วในตอนท้าย

 

 

“ผมขอโทษครับพี่ยะ...พี่เป็นพี่ชายที่ดีของผมคนหนึ่งเลยนะ” พระพายบอกกับยะด้วยความรู้สึกจริงๆ

 

 

“เป็นได้แค่พี่ชายเหรอพาย” ยะถามอีกครั้ง พระพายพยักหน้ารับ ยะมองพระพายด้วยแววตาตัดพ้อ

“ไม่ให้โอกาสพี่บ้างเลยเหรอ” ยะถามออกมาอีก พระพายได้ยินเสียงโหวกเหวกจากทางฝั่งของภาคิน แต่ฟังไม่ได้ศัพท์ว่าฝั่งนั้นพูดอะไรกัน เพราะพระพายไม่ได้เอาโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหู เขาเพียงถือไว้ข้างลำตัวเท่านั้น สายของภาคินถูกตัดไป เพราะภาคินต้องเข้าไปจัดการเรื่องของโจกับโก้ที่ทะเลาะกันขณะที่ให้รุ่นน้องเข้าฐาน

 

 

“ผมขอโทษครับพี่ยะ” พระพายบอกออกมาอีกครั้ง ซึ่งยะรู้ตัวแล้วว่าคงหมดหวังจริงๆ

 

 

“คนที่ชื่อภาคิน เค้าคือคนที่พายชอบใช่มั้ย” ยะถามออกมาตรงๆ พระพายนิ่งไปนิด ก่อนจะพยักหน้ารับอีกครั้ง ยะแค่นยิ้มออกมาอย่างนึกสมเพชตัวเอง

“เรายังเป็นพี่น้องกันได้ใช่มั้ย” ยะถามออกมาเสียงแผ่ว

 

 

“ครับ พี่ยะจะเป็นพี่ชายของผมเสมอ” พระพายบอกกลับไปเสียงจริงจัง ยะยิ้มให้อย่างฝืนๆ

 

 

“ขอบคุณนะ แต่พี่ยังรอพายนะ ถ้าพายไม่มีใคร ช่วยคิดถึงพี่เป็นคนแรกได้มั้ย” ยะพูดขอออกมา เขาไม่เคยรู้สึกชอบใครมากๆ ได้เท่าพระพายมาก่อนเลย

 

 

“พี่ยะผมไม่อยากรับปาก” พระพายบอกเสียงสั่นๆ

 

 

“ไม่เป็นไร พายกลับเถอะ” ยะบอกออกมาอย่างหมดแรง

 

 

“พี่ไม่เป็นไรนะครับ” พระพายถามอย่างเป็นห่วง ยะส่ายหน้าไปมาพร้อมกับส่งยิ้มให้ เพราะไม่อยากให้พระพายคิดมาก พระพายถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเดินออกมาจากห้องของยะ เด็กหนุ่มหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก็พบว่าสายถูกตัดไปแล้ว พระพายเดินกลับห้องอย่างเหม่อลอย อยากจะโทรไปหาภาคินแต่ไม่รู้ว่าตอนนี้ภาคินจะติดอะไรอยู่รึเปล่า เพราะอยู่ดีๆ สายก็ตัดไป พระพายเดินกลับมาถึงห้อง ก็ไปล้มตัวลงนอนบนเตียงทันที

 

 

Tru…Tru…Tru

 

เสียงโทรศัพท์ของพระพายดังขึ้นในเวลาต่อมา พระพายรีบกดรับสายอย่างรวดเร็ว

 

 

“พี่ภาคิน” พระพายเรียกคนรักเสียงสั่นๆ ไม่รู้ว่าตอนนี้ภาคินยังโกรธตนเองอยู่รึเปล่า

 

 

(“อยู่ไหนแล้ว ออกมารึยัง”) เสียงดุๆของภาคินดังขึ้นมา ทำให้พระพายมีน้ำใสๆเอ่อคลออยู่ที่ดวงตา

 

 

“กลับห้องแล้วครับ” พระพายบอกกลับไป

 

 

(“แล้วก่อนกลับ มันทำอะไรพาย บอกพี่มาเดี๋ยวนี้”) ภาคินถามออกมาเสียงเข้ม ทำให้พระพายที่จิตใจกำลังอ่อนไหว เพราะเจอทั้งเรื่องที่รู้สึกผิดกับยะ และเจอภาคินโกรธ ทำให้พระพายร้องไห้ออกมาทันที

 

 

 

++++++++++++++++++++++++ 100% ++++++++++++++++++++++++

 

 

2  Be  Con

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อัพแว้ววว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

66 ความคิดเห็น

  1. #2805 smilejaebeer (@smilejaebeer) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2558 / 10:35
    พี่ภาคินเป็นผู้ชายขี้หึง
    #2805
    0
  2. #2611 Medear-Shawol (@nongmedear) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 02:12
    กูคิดมาเสมอว่าคนชื่อยะเป็นผญ. จนได้อ่านตอนนี้ -_-///
    #2611
    0
  3. #2580 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 23:28
    ภาคินอย่าดุน้องสิ !!!!น้องร้องแล้วว
    #2580
    0
  4. #2550 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 07:27
    พี่ภาคินทำน้องร้องไห้ทำมายยยยย
    #2550
    0
  5. #2549 sanomsin (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 07:19
    พี่ภาคินหึงแรงส์นะจ๊ะ
    #2549
    0
  6. #2544 Lalita Aunsawat Gc (@lalita_tiamo) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 13:07
    แฟนกันก็งี้เดี๋ยวก็ดีกันเนอะ
    #2544
    0
  7. #2522 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 22:51
    พี่ภาคินเต้นเร่าๆแบบที่ทำอะไรไม่ได้เลย กลับมาพระพายโดนทำโทษแน่เลย
    #2522
    0
  8. #2521 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 22:46
    พี่ภาคินดุใส่ น้องกลัว ร้องไห้เลยเนี่ยยย
    #2521
    0
  9. #2520 MaMa_Meaw (@nattiya-hoysang) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 18:20
    พี่คินดุจุงงง คนน้องก็ขี้กลัวเหลือเกิน กลัวอะไรกันนักกันหนา พี่คินจะหวงมันก็ไม่ผิดหรอก เพราะชอบมาตั้งนาน แต่อยากให้พายแสดงออกอะไรบ้างนะ รู้ว่ารักพี่ภาคิน แต่รักแล้วมัวแต่กลัวโน้นนี่ มันเหมือนไม่ได้รักเลยนะหนูน้อย! ถ้าทำตัวแบบนี้อีก เอาพี่ภาคินมาให้เจ๊!!? อิอิอิ // เดี๋ยวๆ ไม่ใช่ล่ะ 555555
    #2520
    0
  10. #2519 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 08:34
    พราภาคินอย่าดุน้อง พูดกันดีๆดิ
    #2519
    0
  11. #2518 Love AT Love (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 02:04
    พี่คิน อย่าดุน้อง น้องร้องไห้แล้วนะ
    #2518
    0
  12. #2517 มิริน (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 21:28
    คิดต่างออกไปค่ะ คือรู้สึกภาคินหวงน้องมากๆๆ อันนี้เข้าใจ แต่ทำไมถึงหึงรุนแรงขนาดนั้นอ่ะ ถ้าพระพายไม่ได้คิดอะไรก็จบป้ะคะ ถ้าภาคินเชื่อใจน้องก็จะดูสวยงามกว่านี้อ่ะค่ะ สำหรับเรา อ่านมาหลายเรื่อง ชอบคู่พระพายภาคินมากก แต่เราว่าตั้งแต่2คนนี้คบกัน มันเริ่มไม่สมจริงแล้วอ่ะค่ะ แต่อยากว่านะมันคือนิยาย แต่บอกตรงๆอ่านแล้วเซ็งค่ะ หวงไรกันนักกันหน้า

    ปล.อย่าว่าเค้านะคะ เค้าแค่อยากบอกไรท์เตอร์มานานแล้ว ปล2.เป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์ค่ะ
    #2517
    0
  13. #2516 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 18:51
    ภาคินทำพระพายร้องไห้เลย
    #2516
    0
  14. #2515 sosozee (@sosozee) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 18:11
    พี่คินกลับมาด่วน
    #2515
    0
  15. #2514 Tarn Ittipolpornchai (@taartn) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 15:22
    ตอนนี้คือตอนเดียวกับที่โจไปรับน้องแล้วมีเรื่องกับโก้ครั้งก่อนใช่ปะค้าาา
    #2514
    0
  16. #2512 raoa (@puyfay-nalak) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 13:04
    ตอนนี้เบื่อพระพายบอกเลย ภาคินจะโกรธก็ไม่แปลกใจเลยยยยย อยากให้ภาคินโกรธพระพายให้พระพายง้อบ้าง ชอบทำตัวให้เป็นห่วง แต่เราโกรธมากจริงๆที่บอกว่าลืมโทร คือเหมือนไม่ให้ความสำคัญกับภาคินเลย ตอนไม่ได้คบนี้สนใจจนไปนั่งมองที่คณะ มองคอนโดเค้า พอคบแล้วเป็นงี้หรอ ไม่รู้รึไงว่าการที่ภาคินมาคบด้วยเค้าต้องทำอะไรบ้าง เดี๋ยวก็ต้องทะเลาะกับครอบครัว ไม่ได้เหมือนครอบครัวตัวเองนะ ที่ยอมรับได้ บอกเลยตอนนี้หมั่นไส้พายมากกกกก
    #2512
    1
    • #2512-1 ffahhsaiii (@mushroom_1) (จากตอนที่ 52)
      31 ตุลาคม 2558 / 15:04
      โอว i think so
      #2512-1
  17. #2511 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 10:43
    พายร้องไห้ออกมาอย่างนี้
    จะไม่ยิ่งทำให้ภาคินคิดเตลิดไปไกลเหรอนี่
    #2511
    0
  18. #2510 sehun-hunhan (@hunhan-sehun) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 10:03
    เฮ้ออออ พระพายล่ะก็นะ พี่ภาคินจะโกรธก็ไม่แปลก บอกให้โทรก็ไม่โทร พอโทรไปเองก็ได้ยินเสียงพระพายบอกให้ยะปล่อย คนที่ได้ยินแค่เสียงก็ต้องกระวนกระวาย เป็นห่วงเป็นธรรมดา ยิ่งคนขี้หวงแบบนั้นล่ะก็นะ
    #2510
    0
  19. #2509 pan (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 09:52
    พี่ภาคินตั้งแต่เปิดตัวว่าชอบน้องเนี่ย โหดขึ้นทุกวันเลยนะค๊า...
    #2509
    0
  20. #2508 belmut (@ploy_orawan) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 09:35
    อิพี่ภาคินนนน!! ดุน้องทำไม น้องร้องไห้เลยเห็นมั้ย!! :(!
    #2508
    0
  21. #2507 ชินจุง (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 08:46
    ทำน้องร้องไห้เเล้วนะภาคิน จะทำยังไงล่ะทีนี้อยูไกลน้องมันด้วย
    #2507
    0
  22. #2506 TheNewyear (@dollyaiizz) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 07:33
    อิพี่ภาคิน =_= อย่าดุน้องสิคะ!!
    #2506
    0
  23. #2505 เอ็ม-เอ-วาย (@dek-pee-mark) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 06:06
    พี่ภาคินอย่าดุพายสิ!!
    #2505
    0
  24. #2504 cipher (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 05:32
    น้องร้องไห้เรย
    #2504
    0
  25. #2503 as_hh (@as_noey) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 02:54
    พี่ภาคินอย่าดุน้องซิ
    เกียดจีจัง ขี้ฟ้อง เค้าไม่รักยังไม่สร้างเรื่องให้เค้าอีก เกียดแรงงงง
    #2503
    0