บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,209 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,281 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    84

    Overall
    244,209

ตอนที่ 54 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [ภาคิน X พระพาย]......24 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5519
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    7 พ.ย. 58




บทเรียนรัก นักกีฬา  [ภาคิน X พระพาย] ตอนที่ 24

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

“เปล่าครับ...พี่ยะไม่ได้ทำอะไร” พระพายพูดเสียงสั่นๆ พยายามกลั้นเสียงสะอื้นของตัวเอง ภาคินเงียบไปนิด

 

 

(“กลับไปค่อยคุยกัน”) ภาคินบอกกลับ เพราะเขารู้สึกได้ว่าพระพายกำลังร้องไห้ และเขาไม่อยากคุยขณะที่ได้ยินเสียงสะอื้นของพระพายไปด้วย เพราะไม่งั้น เขาต้องทิ้งหน้าที่ตนเองตรงนี้ แล้วตรงกลับไปหาพระพายแน่นอน เพราะเหลืออีกไม่กี่ชั่วโมง กิจกรรมรับน้องหลักๆก็จะเสร็จสิ้น

 

 

“พี่ภาคิน” พระพายเรียกภาคินเสียงสั่น เพราะคิดว่าภาคินคงไม่อยากคุยกับตนเองแล้ว

 

 

(“อย่าร้องไห้ เดี๋ยวปวดหัว เอาไว้ค่อยคุยกัน ตกลงมั้ย”) ภาคินลดน้ำเสียงลงมา ทั้งๆที่ในใจก็ร้อนรน แต่พอรู้ว่าพระพายกลับมาที่ห้องแล้ว เขาก็เบาใจลงไปนิด

 

 

“ครับ” พระพายตอบกลับมา

 

 

(“แค่นี้ก่อนนะ”) ภาคินพูดบอกก่อนจะตัดสายไป เพราะเขากลัวว่าพระพายจะปล่อยโฮออกมาให้ได้ยินเสียก่อน และทันทีที่ภาคินวางสาย พระพายก็ร้องไห้ออกมาจริงๆ พลางคิดมากให้วุ่นวายไปหมด ว่าภาคินโกรธตนเองแน่ๆแล้วคงจะกลับมาคุยเพื่อบอกเลิกกับตนเอง ตอนที่จิตใจกำลังอ่อนไหว พระพายก็คิดเป็นตุเป็นตะไปหมด จนร้องไห้ออกมาสะอึกสะอื้น จนตาบวมแดง และนอนหลับไปทั้งอย่างนั้น

..

..

..

“ไอ้บราว พรุ่งนี้มีอะไรที่กูต้องทำอีกมั้ย” ภาคินถามขึ้น หลังจากที่เข้าไปห้ามทัพโจกับโก้เป็นรอบที่สองของวัน เมื่อทั้งสองคนนัดกันไปเคลียและต่อยกันหลังจากที่เสร็จสิ้นพิธีการต่างๆในคืนนี้ ซึ่งตอนนี้ก็เกือบเที่ยงคืนแล้ว

 

 

“ทำไมวะ” บราวถามกลับ

 

 

“กูจะกลับกรุงเทพเลย” ภาคินบอกออกมา ทำให้บราวเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ

 

 

“มึงจะบ้าเหรอวะภาคิน มึงไม่ง่วงเหรอวะ วันนี้ก็ดูแลน้องๆทั้งวัน ขับรถกลับไปหลับในขึ้นมา มันไม่คุ้มเอานะมึง” บราวพูดเตือนเพื่อนตนเอง

 

 

“ถ้ากูไม่ไหว เดี๋ยวกูจอดพักเอง” ภาคินยืนยันความคิดตัวเอง

 

 

“พรุ่งนี้ มึงไม่ต้องคุมน้องๆกลับกรุงเทพก็ได้  ไม่มีใครเค้าว่าอะไรมึงหรอก เพราะพวกเราแค่มาคุมปีสองอย่างเดียวเท่านั้น หลักๆเลยคือพวกปีสองที่ต้องดูแลน้องๆ” บราวพูดบอกออกมา

“แต่เรื่องขับรถกลับกรุงเทพเลยเนี่ย กูยังห่วงๆอยู่ว่ะ” บราวบอกออกมาอีก

 

 

“กูไหว” ภาคินบอกเสียงนิ่ง บราวถอนหายใจเบาๆ เพราะรู้ว่ารั้งไป เพื่อนตนเองก็คงไม่ฟัง และคิดว่าคงมีเรื่องด่วนจริงๆ ไม่งั้นภาคินคงไม่รีบกลับขนาดนี้

 

 

“เออๆ มีอะไรก็โทรมาละกัน เดี๋ยวกูจะไปดูไอ้สองคนนั่นหน่อย ไม่ใช่ตีกันตายในน้ำไปแล้วล่ะ” บราวพูดขึ้น เพราะเขาสั่งให้โจกับโก้ลงไปนั่งแช่น้ำทะเลเป็นการลงโทษ

 

 

“อืม ฝากด้วย” ภาคินบอกกลับ ก่อนจะเดินไปเก็บของในบ้านพัก และเดินตรงไปขึ้นรถ ภาคินไม่อาจรอให้ถึงเช้าได้  ใจเขาลอยไปที่พระพายตั้งแต่วางสายโทรศัพท์เมื่อช่วงเย็นแล้ว เลยทำให้เมื่อช่วงเย็น ภาคินอารมณ์ไม่ดีเท่าไรนัก ภาคินขับรถตรงกลับกรุงเทพฯทันที มีแวะเซเว่นเพื่อดื่มกาแฟหนึ่งรอบ แล้วตรงดิ่งกลับ ภาคินคอยกระตุ้นตัวเองไม่ให้เผลอหลับ และเขาก็ขับรถมาถึงกรุงเทพในช่วงตี 4 กว่าๆ ภาคินไม่ได้ขับรถกลับคอนโด แต่เขาตรงมาที่หอพักของพระพาย

..

..

..

Tru…Tru…Tru

เสียงโทรศัพท์ของพระพายดังขึ้น ทำให้เด็กหนุ่มสะดุ้ง แล้วงัวเงียขึ้นมารับ พระพายรู้สึกปวดกระบอกตาเป็นอย่างมากจากการร้องไห้ พอเห็นว่าเป็นเบอร์ของภาคิน พระพายแทบจะตาสว่างทันที

“พี่ภาคิน” พระพายรับสายอย่างรวดเร็ว

 

 

(“พี่รออยู่หน้าหอ”) เสียงของภาคินดังขึ้น ทำให้พระพายมึนงงเล็กน้อย มองไปที่นาฬิกาก็เห็นว่า เกือบตี 5 แล้ว และที่สำคัญภาคินต้องอยู่ที่ประจวบฯ

 

 

“อะไรนะครับ” พระพายยังปรับสติยังไม่ได้

 

 

(“พี่อยู่หน้าหอ ลงมาหาพี่หน่อย”) ภาคินบอกออกมาอีก ทำให้พระพายรีบดีดตัวจากเตียง แล้วเดินออกไปที่ระเบียง พอมองลงไปที่หน้าหอ ก็เห็นรถของภาคินจอดติดเครื่องอยู่

 

 

“ครับๆ” พระพายตอบรับไปและตัดสายของภาคิน ในใจก็เต้นระรัว ไม่รู้ว่าภาคินอยู่ในอารมณ์ไหนกันแน่ พระพายปิดประตูล็อค แล้วลงไปหาภาคินทันที เด็กหนุ่มยังอยู่ในชุดเดิม เพราะผลอหลับไปทั้งแบบนี้ ตาก็บวมแดงอย่างเห็นได้ชัด พระพายเดินไปเปิดประตูรถ แต่ยังไม่กล้าขึ้นไปนั่ง

 

 

“ขึ้นมาครับ” ภาคินบอกเสียงนิ่ง พระพายจึงขึ้นไปนั่งและปิดประตู ภาคินขับรถออกทันที

 

 

“จะไปไหนครับ” พระพายถามภาคินเสียงแผ่ว

 

 

“คอนโดพี่” ภาคินตอบสั้นๆ พระพายลอบมองภาคินก็เห็นว่าภาคินมีท่าทีอิดโรย แต่เจ้าตัวก็ยังขับรถมาถึงคอนโดจนได้ พอลงจากรถได้ ภาคินก็จับมือพระพายพาเดินเข้าไปในด้านในและตรงขึ้นห้องตนเองทันที ระหว่างที่นั่งรถมาจนเข้าลิฟท์ ทั้งสองยังไม่มีใครพูดอะไร

 

 

แกร๊ก

ภาคินปิดล็อคประตูเมื่อเข้ามาในห้องเรียบร้อยแล้ว ภาคินก็ยังไม่พูดอะไรอีก ยังคงดึงพระพายเข้าไปในห้องนอน พระพายเองก็ไม่รู้จะเริ่มพูดหรือถามอะไรภาคิน

 

 

“นอนกันก่อน ตื่นมาค่อยคุย” ภาคินพูดขึ้นมา ทำให้พระพายงุนงงเล็กน้อย ก็พอมองออกว่าภาคินคงง่วงนอนเต็มที แต่ก็ไม่เข้าใจว่าจะไปลากพระพายมาด้วยทำไม แต่พระพายไม่ทันพูดอะไรมากก็ถูกภาคินดึงลงไปนอนบนเตียงด้วยกัน หลังจากที่เปิดแอร์เรียบร้อยแล้ว

 

 

“พี่ภาคิน..” พระพายเรียกภาคินเสียงแผ่ว ตอนนี้ภาคินนอนกอดพระพายจากทางด้านหลัง

 

 

“นอนก่อนนะ พี่ไม่ไหวจริงๆ” ภาคินบอกออกมาตรงๆ เพราะเขาเพลียจากการรับน้องแถมยังต้องขับรถมาตั้งหลายร้อยกิโลเมตร

 

 

“ครับ” พระพายตอบรับ เพราะเป็นห่วงภาคินเหมือนกัน อ้อมกอดของภาคิน ยังทำให้พระพายรู้สึกอบอุ่นเหมือนเคย พระพายไม่รู้ว่าตื่นขึ้นมา ความอบอุ่นนี้ จะยังอยู่กับตนเองหรือไม่ พระพายจับมือของภาคินขึ้นมาแนบแก้มตัวเองเอาไว้ ในขณะที่ภาคินหลับไปลงในเวลาอันรวดเร็ว ความอบอุ่นที่แผ่นหลังของพระพายได้รับ ทำให้พระพายผ่อนคลายขึ้นและหลับตามลงไปเช่นเดียวกัน

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

พระพายมารู้สึกตัวอีกทีตอน 10 โมงเช้า โชคดีที่วันนี้เป็นวันอาทิตย์ จึงไม่ต้องกังวลเรื่องไปเรียน พระพายขยับตัวหันมามองคนข้างกายก็พบว่าภาคินยังคงหลับอยู่ พระพายค่อยๆขยับตัวลงจากเตียง ไปล้างหน้าล้างตา ในห้องน้ำ แล้วจึงเดินไปที่ห้องครัว เพื่อทำอาหารให้ภาคิน พระพายไม่รู้ว่าถ้าภาคินตื่นขึ้นมา แล้วจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่อย่างน้อย เขาก็อยากให้ภาคินได้กินกับข้าวฝีมือของเขา พระพายหุงข้าว เตรียมกับข้าวเรียบร้อย ภาคินก็ยังไม่ตื่น พระพายจึงถือวิสาสะ หยิบเสื้อผ้าของภาคินมาเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า พระพายออกมาอีกที ก็เห็นภาคินนอนลืมตามองมาที่เขา

 

 

“ตื่นแล้วเหรอครับ” พระพายทักเสียงแผ่ว ภาคินมองมาที่พระพายด้วยสายตานิ่งๆ ทำให้พระพายดวงตาร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง

 

 

“มาหาพี่หน่อยสิ” ภาคินเรียกคนรัก พระพายเดินไปที่ขอบเตียงฝั่งที่ภาคินนอน

 

 

“อ๊ะ” พระพายร้องออกมาอย่างตกใจนิดๆ เมื่อถูกภาคินกระชากเข้าไปกอด จนพระพายล้มลงไปบนอกแกร่ง

“พี่ภาคิน พายเจ็บ” พระพายร้องบอกออกมาเมื่อภาคินกอดพระพายเสียแน่น แน่นจนพระพายเจ็บแขนขยับไม่ได้

 

 

“เมื่อวานถูกไอ้ยะมันทำอะไร” ภาคินถามออกมาเสียงนิ่ง พระพายขยับตัวไม่ได้ จะเงยหน้าไปมองภาคินก็ไม่ได้ เพราะภาคินกอดพระพายเสียแทบจมไปกับอกของภาคิน

 

 

“พี่ภาคินปล่อยพายก่อนสิ พายเจ็บจริงๆนะครับ” พระพายบอกเสียงติดสั่นนิดๆ ทำให้ภาคินคลายอ้อมกอดลงเล็กน้อย จนพระพายสามารถเงยหน้าขึ้นไปมองภาคินได้ ซึ่งภาคินก็มองมาด้วยสายตานิ่งๆ แต่แฝงไปด้วยความขุ่นมัวไม่น้อยเหมือนกัน

 

 

“บอกพี่มา พระพาย” ภาคินถามย้ำอีกครั้ง

 

 

“พี่ยะไม่ได้ทำอะไรพาย” พระพายบอกกลับไปเสียงสั่นๆ ไม่เคยเห็นภาคินในโหมดนี้มาก่อน

 

 

“พี่ไม่เชื่อ เมื่อวานพี่ได้ยินพายบอกมัน ว่าให้ปล่อย ตอนนั้นมันทำอะไร” ภาคินถามออกมาอีก พระพายเม้มปากนิดๆ ในใจก็คิดลังเล ว่าจะบอกภาคินดีหรือไม่ และถ้าบอกไปภาคินจะโกรธกว่าเดิมรึเปล่า

“พระพาย” ภาคินเรียกชื่อคนรักย้ำๆ

 

 

“พี่ยะ..เค้ากอดพาย แต่ไม่ได้ทำอะไรเกินกว่านั้นนะครับ พอพายบอกให้ปล่อย พี่เค้าก็ปล่อย” พระพายรีบพูดบอกออกมา ภาคินหายใจเข้าหนักๆ เหมือนจะระงับอารมณ์ ภาคินอยากจะออกไปตามหายะแล้วต่อยสักหมัดสองหมัด เขาไม่อยากให้ใครมาแตะตัวพระพายแม้แต่นิดเดียว

 

 

“พี่ถึงได้บอกไง ว่าไม่อยากให้พายไปหาหมอนั่น” ภาคินว่าออกมาอีก

 

 

“แต่พี่ยะก็เหมือนพี่ชายคนหนึ่งของพายนะครับ ตอนพายเข้าทำงานที่เซเว่น ก็ได้พี่ยะคอยดูแล คอยสอนงานตลอด” พระพายบอกกลับไป

 

 

“มันทำเพราะหวังผล พายไม่รู้รึไง” ภาคินว่าออกมาเสียงดุ ทำให้พระพายนิ่งไปนิด

“ดีแค่ไหนแล้ว ที่มันไม่ทำอะไรพาย ทำไมไม่ระวังตัวเองเลย” ภาคินว่าออกมา พระพายกำเสื้อที่ภาคินใส่อย่างสั่นๆ

 

 

“พายเป็นผู้ชายเหมือนพี่ภาคิน เหมือนพี่ยะนะครับ ไม่ได้จะมาทำอะไรกันง่ายๆอย่างที่พี่ภาคินว่าสักหน่อย” พระพายเถียงออกมา ถึงเขาจะชอบผู้ชายเหมือนกันแต่ใช่ว่าจะต้องระวังตัวแจเหมือนผู้หญิง พระพายก็ยังมีความเป็นผู้ชายอยู่ในตัว และคิดว่าเอาตัวรอดได้เหมือนกัน

 

 

“พี่รู้ ว่าพายก็เป็นผู้ชาย พายไม่ได้มานั่งแต่งหญิงให้พี่ดูสักหน่อย แต่พี่ห่วง พายเข้าใจมั้ย ถึงจะเป็นผู้ชายเหมือนกัน แต่แรงก็มีไม่เท่ากัน ถ้าเค้าใช้ความรุนแรงกับพาย พายคิดว่าจะสู้เค้าไหวมั้ย” ภาคินบอกออกมาเป็นชุด พระพายนิ่งเงียบไปนิด

 

 

“พี่ภาคินโกรธพายมากเลยเหรอครับ” พระพายถามกลับไปเสียงแผ่ว

 

 

“รู้ด้วยเหรอว่าพี่โกรธมาก” ภาคินถามกลับไป พระพายพยักหน้าหงึกหงัก

 

 

“ก็พี่ภาคินเสียงดังใส่พาย ทุกทีพี่ไม่เป็นแบบนี้” พระพายพูดเสียงเครือๆ จนภาคินต้องลูบหลังเบาๆ แล้วดันตัวพระพายออกห่างเล็กน้อย

 

 

“พี่โกรธ ก็เพราะพี่ห่วง พี่บอกอะไร สั่งอะไรไว้ พายก็ดื้อกับพี่ตลอดเลย” ภาคินพูดว่าออกมาแต่ไม่ได้เสียงดังใส่เหมือนก่อนหน้านี้

 

 

“พี่ภาคินจะไม่เลิกกับพายใช่มั้ย” พระพายถามสิ่งที่ตนเองกังวล ทำให้ภาคินชะงักไปนิด

 

 

“เป็นเพราะคิดเรื่องนี้ใช่มั้ย ถึงได้ร้องไห้ตาบวมตาปูดแบบนี้น่ะหืม” ภาคินพูดพร้อมกับยกนิ้วไปลูบเปลือกตาของพระพายเบาๆ ทำให้พระพายหลับตารับสัมผัสของภาคิน ก่อนจะลืมตาขึ้นมาเมื่อภาคินผละนิ้วมาลูบที่แก้มใสแทน

 

 

“ก็พายทำให้พี่ภาคินโกรธ” เด็กหนุ่มพูดไม่เต็มเสียงนัก ภาคินส่ายหน้าไปมาอย่างอ่อนใจ

 

 

“ต่อให้พี่โกรธพายมากแค่ไหน พี่ก็ไม่คิดจะปล่อยมือพายไป พี่ไม่ยอมเลิกกับพายหรอกนะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม” ภาคินพูดเป็นนัยๆ แต่ยังไม่บอกอะไรพระพายตอนนี้ แต่เขาตั้งใจเอาไว้แล้ว ว่าต่อให้ครอบครัวของเขาไม่ยอมรับ เขาก็ไม่สนใจ เขาจะทำทุกอย่างเพื่อให้พ่อแม่ของเขาเปิดใจทั้งเรื่องการเรียน และความรักของเขากับพระพายให้ได้

 

 

“จริงนะครับ” พระพายถามย้ำออกมา ภาคินพยักหน้ารับ ตอนที่อยู่อ่าวมะนาว ภาคินโกรธมากๆ แต่พอได้มาเจอหน้าคนรักที่เศร้าสร้อยกับการที่ถูกเขาโกรธ ก็ทำให้ภาคินใจอ่อนยวบ แต่ก็ไม่ได้จะใจดียกโทษให้ง่ายๆ

 

 

“แต่พายก็ต้องถูกลงโทษ พี่บอกไว้แล้ว จำได้ใช่มั้ย” ภาคินพูดบอกออกมา ทำให้พระพายหน้าอ้อนๆส่งมาให้ภาคินทันที

 

 

 

 

+++++++++++++++++++++++ 50% +++++++++++++++++++++++

 

“พายไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย” พระพายรีบโอดครวญเพื่อให้ภาคินเห็นใจ

 

 

“ทำไมจะไม่ผิด ทั้งดื้อ ไม่ทำตามที่พี่บอก และไม่ยอมระวังตัวเอง แถมยังไปกินก๋วยเตี๋ยวกับผู้ชายคนอื่น ไปที่ห้องผู้ชายคนอื่นโดยไม่มีพี่ด้วย” ภาคินรวบยอดเอามาทั้งหมด

 

 

“มันไม่ได้ร้ายแรงอะไรนี่ครับ...พี่ภาคิน พี่จะลงโทษพายได้ลงคอเหรอ” พระพายถามเสียงอ่อยๆ ทั้งๆที่ยังไม่รู้ว่า บทลงโทษของภาคินคืออะไร

 

 

“ไม่มีอุทธรณ์ครับ พี่ลงโทษเราแน่ๆ” ภาคินบอกกลับมาอีก

 

 

“พี่ภาคินจะลงโทษพายยังไง” พระพายถามด้วยความอยากรู้ ภาคินมองหน้าพระพายนิ่งๆ พระพายเองก็มองไปที่ดวงตาของภาคิน อาการสั่นไหวในอกเกิดขึ้นมาทันที เมื่อสัญชาติญานบอกให้รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ ภาคินค่อยๆโน้มใบหน้าเข้าหาพระพาย

 

 

“พี่..” พระพายจะพูดบางอย่าง

 

 

“ชู่ววว” ภาคินส่งเสียงปรามเบาๆ ก่อนที่ริมฝีปากของภาคินจะแนบไปกับริมฝีปากของพระพาย ภาคินพลิกตัวพระพายให้นอนหงาย โดยมีตนเองคร่อมทับอยู่ด้านบน ลิ้นร้อนเริ่มดุนดันลิ้นเล็กของพระพายอย่างแผ่วเบา

“เอาลิ้นออกมาครับ” ภาคินพูดพึมพำ เพื่อสอนพระพายไปด้วย พระพายก็ยอมทำตามที่ภาคินพูดบอก ความวูบไหวความซ่านในอก เกิดขึ้นมาทันที ภาคินพอใจเป็นอย่างมาก เมื่อลิ้นเล็กของพระพาย พยายามที่จะเกี่ยวพันกับลิ้นร้อนของเขา ภาคินตวัดหยอกล้อปลายลิ้นของพระพาย จนเด็กหนุ่มส่งเสียงครางอืออาในลำคอ

 

 

“อืมมมม” เสียงครางของพระพายดังขึ้นมาให้ได้ยินแผ่วๆ ภาคินหยอกล้อทั้งปลายลิ้นและดูดเม้มริมฝีปากของพระพายสลับหนักเบา จนพระพายสมองพร่าเลือน เหมือนตัวล่องลอย  และเมื่อรับรู้ว่าลมหายใจของพระพายเริ่มที่จะขาดช่วง ภาคินก็ผละริมฝีปากออกมา จมูกโด่งคลอเคลียไปที่พวงแก้ม แล้วเลื่อนลงไปที่ลำคอขาว

“พี่..ภาคิน” เสียงแหบปนกระเส่าของพระพายดังขึ้น ยิ่งกระตุ้นความรู้สึกต้องการของภาคินให้เพิ่มขึ้นมา ซึ่งตอนแรกเขาแค่จะลงโทษโดยการจูบพระพายเท่านั้น แต่ดูเหมือนอารมณ์ของเขาจะเริ่มเตลิดนิดๆ

“อ๊ะ..” เสียงร้องของพระพายดังขึ้น เมื่อภาคินขบเม้มและกัดเบาๆที่ซอกคอขาวของพระพาย พระพายตัวสั่นทั้งตัว ด้วยความตื่นเต้นและหวาดหวั่น เนื่องจากไม่เคยมีประสบการณ์อะไรแบบนี้มาก่อน มือแกร่งของภาคินเริ่มลูบวนอยู่ที่สะโพกของพระพาย และก่อนที่พระพายจะกระเจิงไปมากกว่านี้ เด็กหนุ่มออกแรงดันหน้าอกของภาคิน ทำให้ภาคินชะงักไปนิด พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมาจากซอกคอของคนรัก แววตาของภาคินตอนนี้ ทำให้พระพายแทบจะละลาย สายตาที่บ่งบอกถึงความต้องการ มันทำให้พระพายร้อนวูบวาบไปทั้งตัว

 

 

“กลัวพี่เหรอ” ภาคินถามเสียงนุ่ม เพราะพระพายตัวสั่นทั้งตัว พระพายเม้มปากเข้ากัน เพราะไม่รู้ว่าอาการของตนเองตอนนี้คือกลัวภาคินหรือว่าอะไรกันแน่

 

 

“พาย...พาย” พระพายอึกอัก พูดไม่ออก พระพายยอมรับว่าตัวเองเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสของภาคินเป็นอย่างมาก และถ้าตัวเองไม่ได้สติเมื่อกี้ ก็คงจะยอมให้ภาคินทำอะไรๆไปตามอารมณ์และความต้องการ ภาคินจูบที่หน้าผากของพระพายเบาๆ

 

 

“ไม่ต้องกลัวพี่นะ พี่จะไม่ทำอะไรพาย จนกว่าพายจะพร้อม” ภาคินพูดขึ้นมา ทำให้พระพายรู้สึกโล่งใจ แต่ก็รู้สึกผิดในใจขึ้นมาพร้อมๆกัน เพราะพระพายรู้ดีว่า อารมณ์ผู้ชายเมื่อขึ้นแล้ว มันก็ลงยาก

 

 

“แล้วพี่ภาคิน” พระพายพูดไม่ออก  แต่ภาคินก็รู้ว่าพระพายหมายถึงอะไร

 

 

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่จะจัดการตัวเองนะครับ” ภาคินพูดเสียงพร่า ตอนนี้ทั้งเสียง ทั้งกลิ่นกายของพระพาย ทำให้เขาแทบจะคลั่ง พระพายหน้าแดงเถือกเมื่อได้ยิน พระพายใช่ว่าจะไม่รู้สึกอะไร แต่ด้วยความหวาดหวั่นเลยทำให้สงบลงได้เร็วกว่าภาคิน ภาคินหอมแก้มพระพายอีกครั้ง แล้วทำท่าจะลงจากเตียง เพื่อไปปลดปล่อยตัวเองในห้องน้ำ แต่พระพายผวาลุกดึงชายเสื้อของภาคินเอาไว้ ทำให้ภาคินหันมามองอย่างงงๆ

 

 

“คือ...ถึงแม้ว่าพายจะยังไม่พร้อมที่จะ เอ่อ...มีอะไรกับพี่ภาคิน...แต่พายขอช่วยพี่ภาคินให้หายอึดอัดได้มั้ยครับ” พระพายบอกออกมาด้วยน้ำเสียงอ้อมแอ้ม ใบหน้าเนียนแดงจัดด้วยความเขินอายแบบสุดๆ

 

 

“แน่ใจเหรอพาย” ภาคินถามเพื่อความแน่ใจ พระพายเม้มปากนิดๆ แล้วมองหน้าภาคิน

 

 

“ครับ” พระพายตอบกลับ ภาคินยิ้มออกมาอ่อนๆ ก่อนจะดึงพระพายมานั่งคร่อมบนตักแกร่งของเขา แล้วจูบพระพายอีกครั้ง

 

อ่านในธันวลัยนะคะ ฉากเรทนิดหน่อย

 

 

 

 

 

“พี่อาบน้ำก่อนนะ” ภาคินพูดบอกกับพระพายเสียงนุ่ม พระพายก้มหน้างุดด้วยความขัดเขิน

 

 

“งั้น เดี๋ยวพายไปอุ่นกับข้าวก่อนนะครับ พายทำไว้ก่อนที่พี่ภาคินจะตื่น” พระพายบอกเสียงแผ่วๆ ภาคินยิ้มออกมานิดๆ

 

 

“ครับ” ภาคินตอบรับ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ ส่วนพระพายก็เดินไปที่ห้องครัว เพื่ออุ่นอาหาร

 

 

(หัวใจจะวาย...ทำไม..ของพี่ภาคิน..ใหญ่จัง) พระพายเผลอแอบคิดขึ้นมา พอนึกได้ว่าตนเองเผลอคิดเรื่องทะลึ่ง พระพายก็รีบสะบัดหน้าไปมาทันที

//บ้าแล้วพระพาย อย่าคิดสิ อย่าคิด// พระพายพึมพำต่อว่าตนเอง ที่เผลอคิดเรื่องกลางกายของภาคินขึ้นมาซะได้ พระพายอุ่นกับข้าวเรียบร้อย ไม่นานนักภาคินก็เดินออกมา

“พายตั้งโต๊ะเสร็จพอดีเลยครับ” พระพายตอบกลับ ภาคินยิ้มน้อยๆ ก่อนจะดึงพระพายเข้ามากอด พระพายก็กอดตอบกลับไปด้วยท่าทีเขินๆ

 

 

“อายเหรอ” ภาคินถามขึ้นมา พระพายก็พยักหน้ารับ

 

 

“ก็..พาย..ไม่เคยทำแบบนี้ให้ใคร แล้วก็ไม่เคยมีใครทำ..เอ่อ..แบบนี้ให้พายนี่ครับ” พระพายบอกเสียงอ้อมแอ้ม ภาคินหัวเราะในลำคอเล็กน้อย

 

 

“ดีแล้วครับ อย่าให้ใครทำนอกจากพี่นะ” ภาคินบอกกลับ พระพายหน้าแดงขึ้นอีกครั้ง

“ไหน พี่ดูปากหน่อย” ภาคินพูดขึ้น เพราะเขารู้ตัวว่าเผลอจูบพระพายรุนแรงไปหน่อย ภาคินใช้นิ้วโป้งลูบริมฝีปากของพระพายเบาๆ

“ขอโทษนะครับ ที่ทำให้เจ็บแบบนี้” ภาคินพูดขึ้น แต่ในใจก็อดจะกังวลไม่ได้ ว่าถ้าวันข้างหน้าเขามีอะไรกับพระพายจริงๆ เขาจะห้ามใจไม่ให้รุนแรงกับพระพายได้หรือไม่ ภาคินไม่ใช่คนซาดิสต์ เพียงแค่เรื่องบนเตียงเขาค่อนข้างจะหนักและรุนแรงเล็กน้อย ถ้าต้องทำกับคนที่เชี่ยวๆ ก็คงจะไม่เป็นไร แต่พระพายไม่เคยเรื่องแบบนี้มาก่อน ภาคินก็อดกังวลว่าพระพายจะกลัวเขาไม่ได้

 

 

“ไม่เป็นไรครับ” พระพายตอบกลับพร้อมรอยยิ้มอ่อนๆ

“พี่ภาคินหายโกรธพายจริงๆแล้วใช่มั้ย” พระพายถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ภาคินหัวเราะในลำคอ พร้อมกับโยกตัวพระพายไปมา

 

 

“ไม่โกรธแล้วครับ หายแล้ว แฟนพี่เซอร์วิสดีแบบนี้ พี่จะโกรธต่อได้ไงล่ะ” ภาคินแกล้งพูดแซว

 

 

“พี่ภาคินอ่ะ เลิกพูดเรื่องนี้นะครับ พายอาย” พระพายบอกเสียงกระเง้ากระงอด

 

 

“โอเคครับ ไม่พูดแล้ว ไหนพายทำอะไรให้พี่กิน” ภาคินถามขึ้น ก่อนจะปล่อยตัวพระพายให้นั่งลงที่เก้าอี้ โดยมีภาคินนั่งลงข้างๆ

 

 

“ฉู่ฉี่ปลาทู ต้มจืดผักกาดขาว แล้วก็ไข่เจียวครับ” พระพายแนะนำเมนูที่ตนเองทำ ภาคินยิ้มออกมาอย่างพอใจ

 

 

“เก่งจังเลยนะ” ภาคินพูดชม ก่อนที่พระพายจะตักข้าวใส่จานให้ภาคินและตนเองด้วย แล้วทั้งสองก็นั่งกินข้าวไปพร้อมกัน

“อยากกินน้ำพริกกะปิกับผักปลังลวกจัง” ภาคินพูดขึ้นมา

 

 

“ในกรุงเทพคงหากินไม่ได้หรอกครับ” พระพายพูดถึงผักปลัง

 

 

“งั้นกลับไปกินที่บ้านพายดีมั้ย” ภาคินถามขึ้นมา ทำให้พระพายหันไปมองภาคินอย่างแปลกใจ

 

 

“กลับไปวันไหนครับ” พระพายถามกลับ

 

 

“ศุกร์นี้ เรากลับบ้านกันดีมั้ย พี่อยากไปกินกับข้าวฝีมือแม่สร้อยของพาย” ภาคินพูดออกมาจากความรู้สึกจริงๆ ไม่ได้พูดเพื่อเอาใจพระพายอย่างเดียว

 

 

“ก็ดีครับ พี่ภาคินอยากกินอะไร เดี๋ยวพายโทรไปบอกให้แม่ทำไว้ให้” พระพายบอกออกมายิ้มๆ

 

 

“อะไรก็ได้ครับ แต่ขอให้มีน้ำพริกกะปิกับผักปลังลวก” ภาคินตอบกลับ

 

 

“ได้ครับ เดี๋ยวสักวันพฤหัส พายจะโทรบอกแม่ให้” พระพายพูดขึ้น รู้สึกดีที่ภาคินอยากจะไปกินข้าวกับครอบครัวของพระพายอีกครั้ง

 

 

“กลับไปคราวนี้ พี่จะไปคุยกับแม่ของพาย เรื่องของเราสองคนนะ” ภาคินบอกออกมาเสียงจริงจัง ทำให้พระพายชะงักไปนิด หัวใจพองโต และรู้สึกตื้นตันขึ้นมา

 

 

“จริงๆเหรอครับ” พระพายถามเสียงลอยๆ

 

 

“จริง พี่อยากให้ครอบครัวของพายรับรู้ให้เร็วที่สุด” ภาคินพูดขึ้น เพราะเขาต้องทำให้ครอบครัวของพระพายมั่นใจในตัวของเขาก่อน ก่อนที่เขาจะเข้าไปเคลียกับทางบ้านของเขาด้วยเช่นกัน

 

 

 

+++++++++++++++++++ 100% ++++++++++++++++++++

 

 

 

2  Be  Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ครบร้อยแว้ว

ใครที่อยากได้หนังสือ แต่ไม่สะดวกไปซื้อที่ B2S

สามารถสั่งซื้อผ่านยอนิมได้นะคะ รายละเอียดตามลิ้งค์ด้านล่างเลยค่ะ
https://www.facebook.com/notes/fiction_y-by-여-님-ยอนิม/852313184884975

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

42 ความคิดเห็น

  1. #2806 smilejaebeer (@smilejaebeer) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2558 / 10:53
    พี่ภาคินนี่หมาจิ้งจกจริงๆ ลงโทษได้แบบเอาเปรียบสุดๆ 555
    #2806
    0
  2. #2631 ยิ้งฉุบ (@nongwanjang) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 15:41
    งื้อวววว
    #2631
    0
  3. #2623 mayaangel (@kanyadevil) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 06:28
    ทำไม ทำไมคู่นี้มันมุ้งมิ้ง
    #2623
    0
  4. #2621 eng2541 (@eng2541) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 21:51
    เปนการลงโทษที่ ฟินมากกกก ชีวิตดี๊ดี
    #2621
    0
  5. #2620 sosozee (@sosozee) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 21:50
    จะเปิดตัวอย่างเป็นทางการแล้ววว พาย คิน
    ท่ีบ้านจะว่าไงอ่ะ
    #2620
    0
  6. #2619 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 18:56
    ฮื้ออออออ น่ารักอาาาาาา
    อยากสิงพระพาย
    #2619
    0
  7. #2617 cipher (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 15:03
    โอยยตาย ๆ มันน่ารักม่ากกกก เพราะชีวิตตามติดคินพาย
    #2617
    0
  8. #2615 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 10:11
    อร้ายยยย พายเขินน่าร้ากกกก
    #2615
    0
  9. #2609 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 01:44
    คู่นี้น่ารัก พี่ภาคินปลื้มเลยสิ จะลงโทษแต่ได้เซอร์วิสจากน้องเพิ่มซะงั้น อิอิ
    #2609
    0
  10. #2607 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 00:36
    =?= ภาคินคงคลั้งน่าดู คึคึ ได้แค่นี้ก็ดีใจแล้วใช่มั้ยภาคิน
    หุหุ รีบ ๆ ไปคุยเรยจัดการปัญหา
    #2607
    0
  11. #2606 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 23:24
    เย่ ภาคินจะไปคุยเรื่องพระพายแล้วววว
    #2606
    0
  12. #2600 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 21:37
    ปลื้มปริ่มไปกับพระพาย
    ที่ภาคินจะไปคุยกับที่บ้านแล้ว
    #2600
    0
  13. #2597 zominho (@zominho) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 20:57
    กรี๊ดดดด ทำไมลงโทษกันแบบนี้ มันไม่ต่อหัวใจของเราเลย หัวใจจะวาย
    #2597
    0
  14. #2590 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 19:35
    เป็นการลงโทษที่ทำให้เราเขินอ่ะ พระพายอยากช่วยพี่ภาคิน นี่มันยั่วกันชัดๆ
    #2590
    0
  15. #2587 sehun-hunhan (@hunhan-sehun) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 19:03
    คริ ลงโทษได้น่ารักมากกกก
    #2587
    0
  16. #2586 MaMa_Meaw (@nattiya-hoysang) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 18:56
    โอ้ยเซ็งงงง เราสั่งจองที่BTS ก่อนหนังสือมา ตอนนี้ยังไม่ได้เลย เบื่อมากกกก
    #2586
    0
  17. #2584 sanomsin (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 08:38
    ช่างอ้อนจังเลยเด็กคนนี้ จะถูกทำโทษอยู่แล้วนะจ๊ะ
    #2584
    0
  18. #2583 sanomsin (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 08:38
    ช่างอ้อนจังเลยเด็กคนนี้ จะถูกทำโทษอยู่แล้วนะจ๊ะ
    #2583
    0
  19. #2582 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 00:18
    แหมม มันอ่อนโยน มุ้งมิ้งซะจิง ๆ นี่ขนาดโกดนะภาคิน อิอื >\\< แล้วจะลงโทษอะรัยน้องเนี่ย??!!
    #2582
    0
  20. #2579 Nocha (@nuttha-cha) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 21:29
    น่ารักมากๆ
    #2579
    0
  21. #2577 Haruka Fuji (@haruka15) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 17:50
    ภาคินจะทำไรน้องคะ พระพายอ้อนเยอะ ๆ เลยย ออิอิ
    #2577
    0
  22. #2576 MaMa_Meaw (@nattiya-hoysang) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 11:44
    ลงโทษยังไงน๊าาาาา
    #2576
    0
  23. #2575 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 09:00
    โอ๊ยยยยยพระพายน่ารักกกกก>< เด็กน้อยยย
    #2575
    0
  24. #2573 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 07:29
    อยากสิงร่างพระพายจุง
    ทำไมชีวิตนี้ไม่เจอแบบนี้บ้าง พี่ภาคิน ฮื้ออออ
    #2573
    0
  25. #2572 PuiPui (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 06:14
    อ้อนเยอะๆค่ะอิหนูพายโทษจะได้ลด แฟนหนูใจอ่อนกับหนูจะตาย
    #2572
    0