บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,196 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,279 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    71

    Overall
    244,196

ตอนที่ 55 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา............28 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4576
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    12 พ.ย. 58





บทเรียนรัก นักกีฬา  ตอนที่ 28

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

                “ดัดนิสัยมันเรื่องอะไรวะ” ฟลุคถามต่อ

 

 

“ก็เรื่องที่มันชอบใจดี แล้วก็เกรงใจคนอื่นมากเกินไปน่ะสิ” โจตอบกลับ

 

 

“กูว่ามันก็ดีแล้วไงวะ กูว่ากราฟมันวางตัวดีนะมึง” อ้นพูดขึ้นตามที่คิด

 

 

“ใช่ มันวางตัวดี แต่บางเรื่องกูก็อยากให้มันรู้จักพูด รู้จักปฏิเสธบ้าง มันไม่รู้ตัวหรอก ว่าความใจดีของมัน อาจจะทำให้คนเข้าใจผิด คิดว่ามันให้ความหวัง” โจบอกเสียงจริงจัง

“กูอาจจะเป็นคนเห็นแก่ตัวนะเว้ย ที่ไม่อยากให้มันไปยุ่งกับใคร แต่กูก็อยากให้มันคิดถึงความรู้สึกกูบ้าง” โจบอกออกมาอีก

 

 

“แล้วมึงจะดัดนิสัยมันยังไง กูว่าจะเป็นมึงมากกว่ามั้ง ที่จะโดนกราฟมันดัดนิสัยน่ะ” ฟลุคพูดขึ้นมา

 

 

“ก็ไม่ได้จะดัดอะไรมากนักหรอก ก็แค่อยากจะแกล้งมึนตึงใส่มันบ้างเท่านั้นเอง กูอยากให้มันฟังกูบ้าง ไม่ใช่เถียงอย่างเดียว” โจพูดตามที่ตัวเองคิด

 

 

“กูว่ามึงกับไอ้กราฟก็พอกันล่ะ  ต่างฝ่ายต่างยืนยันว่าความคิดตัวเองถูก” อ้นพูดว่าออกมาตรงๆ

 

 

“มันไม่มีใครผิดในเรื่องนี้หรอกว่ะไอ้อ้น เพียงแค่มันคิดไม่เหมือนกัน” ฟลุคว่าออกมาบ้าง โจหรี่ตาลงนิดๆ

 

 

“หลอกสั่งสอนกูอยู่รึเปล่าวะ” โจแกล้งถาม อ้นกับฟลุคก็หัวเราะขำเล็กน้อย ก่อนที่ทั้งสามคนจะนั่งดื่มเหล้าในห้องพักของอ้นและเล่นเกมส์กันต่อ คืนนี้โจก็นอนห้องของอ้น 1 คืน

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

โจยืนอยู่หน้าห้องพักของตัวเองในช่วงเช้าตรู่ เมื่อคืนกว่าจะหลับได้ก็ปาไปเกือบตี 3 ไม่ใช่เพราะเล่นเกมส์หรือดื่มเหล้ากันจนดึก แต่เป็นเพราะโจไม่ได้นอนกอดกราฟ เลยนอนไม่หลับ โจตบหน้าตัวเองเบาๆ ก่อนจะตีหน้านิ่งไขประตูเข้าไป ภายในห้องเงียบสนิท โจเดินเข้าไปในห้องนอน กราฟไม่ได้อยู่ที่เตียงแล้ว แต่ได้ยินเสียงน้ำไหลในห้องน้ำ โจถอนหายใจเบาๆ ที่กราฟยังไม่ได้ออกไปไหน โจเดินไปหยิบเสื้อผ้าตัวเองออกมาแขวนหน้าตู้ เพื่อเตรียมตัวอาบน้ำต่อจากกราฟเช่นเดียวกัน

เมื่ออาบน้ำเสร็จแล้ว กราฟก็เดินออกมาด้วยสีหน้าอิดโรย เพราะกราฟก็นอนไม่ค่อยหลับเหมือนกัน กราฟชะงักเท้าไปนิดเมื่อเห็นโจอยู่ในห้อง ทำให้กราฟรู้สึกสบายใจขึ้นมามากเมื่อเห็นโจกลับมา

 

 

“กลับมาตอนไหน” กราฟถามขึ้นทันที โจตีหน้านิ่งใส่กราฟ

 

 

“เมื่อกี้” โจตอบสั้นๆ แล้วเดินสวนเข้าห้องน้ำไป กราฟขมวดคิ้วนิดๆ ก่อนจะหน้าเครียด เมื่อเห็นท่าทีของคนรัก กราฟแต่งตัวด้วยสีหน้าหม่นๆ แล้วออกไปทำอาหารเช้าง่ายๆให้ตัวเองและโจ สักพักใหญ่ๆ โจก็เดินออกมาจากห้องนอน

 

 

“กินข้าวก่อนนะ” กราฟบอกอย่างเอาใจ โจพยักหน้ารับ แล้วทั้งสองก็นั่งกินข้าวเช้าด้วยกัน แต่ไม่มีการพูดคุยหยอกล้อเหมือนทุกที ทำให้กราฟค่อนข้างอึดอัดใจไม่น้อย กราฟกินข้าวไปก็เหลือบมองโจไปด้วย แต่โจก็ยังคงนั่งกินเงียบๆ มุมปากของโจยังคงมีรอยช้ำจากการที่ถูกกราฟต่อยเมื่อวาน กราฟถอนหายใจออกมาเบาๆ แต่พอมองไปที่ข้อมือของโจแล้วเห็นว่าโจยังคงใส่สร้อยข้อมือที่กราฟซื้อให้ ก็ทำให้กราฟใจชื้นขึ้นมาได้บ้าง

“วันนี้กูจะเอาสร้อยข้อมือไปคืนพี่บรีสนะ” กราฟบอกออกมา ทำให้โจชะงักไปนิด เขาเกือบจะหลุดยิ้มออกมาแล้ว แต่ก็ทำเป็นตีหน้านิ่งไว้ก่อน

 

 

“อืม” โจตอบรับในลำคอ ไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกมา ยิ่งทำให้กราฟรู้สึกไม่ดีเข้าไปใหญ่

“อิ่มยัง” โจถามขึ้นเมื่อเห็นกราฟเขี่ยข้าวในจานไปมา

 

 

“อิ่มแล้ว” กราฟตอบเสียงแผ่ว ก่อนที่โจจะเป็นคนเก็บจานไปล้าง ส่วนกราฟก็เดินไปหยิบกระเป๋าในห้องออกมานั่งรอโจอยู่ที่โซฟา กราฟอยากจะคุยกับโจ แต่ติดที่ต้องรีบไปเรียนก่อน

 

 

“ไปสิ” โจที่ล้างจานเรียบร้อย และหยิบกระเป๋าตนเองมาแล้ว เรียกกราฟให้ไปเรียนด้วยกันเหมือนทุกที ทั้งสองเดินไปที่ลิฟท์เงียบๆ

 

 

“ถ้าซ้อมเสร็จก่อนอย่าลืมไปรอด้วยนะ” กราฟพูดขึ้นเพื่อทำลายความเงียบระหว่างเขากับโจ โจก็พยักหน้ารับ จนลงมาที่ลานจอดรถ กราฟก็ซ้อนท้ายรถโจไปมหาวิทยาลัยเหมือนเช่นทุกที โจขี่รถไปส่งกราฟที่หน้าคณะก่อน กราฟถอดหมวกกันน็อคแล้วมองโจด้วยสายตาหงอยๆ โจรับหมวกมาแขวน แล้วขี่รถไปยังคณะของตนเองทันที

..

..

..

“ไงมึง ดัดนิสัยเมียไปถึงไหนแล้ว” ฟลุคทักขึ้นเมื่อเห็นโจเดินเข้ามาที่โต๊ะ โจวางกระเป๋าพร้อมกับฟุบหน้าไปกับโต๊ะ ทำให้เพื่อนๆหันมามองหน้ากันอย่างงงๆ

 

 

“เป็นอะไรวะ” ฟลุคถามขึ้นอีกครั้ง

 

 

“สงสารเมียว่ะ” โจพูดออกมาเสียงเครียด ทำให้ฟลุคกับอ้นหน้าเหวอไปนิด ก่อนจะหัวเราะขำกันออกมาเสียดังลั่น

 

 

“ฮ่าๆๆ ไอ้โจ อะไรของมึงเนี่ย บอกว่าจะดัดนิสัยเมีย แล้วเสือกมานั่งบ่นว่าสงสารเมีย” ฟลุคพูดออกมาอย่างขำๆ โจมองหน้าเพื่อนด้วยสายตาขุ่นๆ แต่ไม่ได้ไม่พอใจอะไร

 

 

“ก็มันทำหน้าหงอยๆ แถมยังดูเครียดอีก แม่ง ทำเอากูรู้สึกผิดเป็นวูบๆเลยว่ะ วันนี้มันจะเรียนรู้เรื่องรึเปล่าวะ” โจบ่นพร้อมกับขยี้หัวตัวเองไปมา ตอนแรกเขาแทบจะดึงกราฟเข้ามากอดแล้วบอกว่าล้อเล่น แต่ก็ต้องห้ามตัวเองเอาไว้ก่อน

 

 

“กูว่ามึงมากกว่ามั้ง ที่จะเรียนไม่รู้เรื่องน่ะ ป่านนี้ไอ้กราฟคงเลิกคิดเรื่องมึงไปแล้วล่ะ” อ้นพูดแซวออกมา

 

 

“พวกมึงว่ามันรู้สึกอะไรบ้างมั้ยวะ ที่กูทำเป็นมึนตึงใส่มันน่ะ” โจถามความคิดเห็นจากเพื่อนๆ

 

 

“ก็ต้องมีบ้างแหละ” อ้นตอบกลับ

 

 

“เออ ตอนนั่งกินข้าว มันบอกว่ามันจะเอาสร้อยข้อมือไปคืนรุ่นพี่ของมันด้วย” โจเล่าให้เพื่อนฟังเมื่อนึกได้

 

 

“กูว่านะ กราฟมันก็ไม่ได้คิดอะไรหรอก แล้วที่มันรับมาก็เพราะมันคงไม่กล้าปฏิเสธ ลองคิดกลับกัน ถ้าพี่บราวเอาของมาให้มึง มึงจะกล้าปฏิเสธพี่เค้ามั้ย” อ้นถามกลับ

 

 

“กล้า” โจตอบกลับทันที ฟลุคกับอ้นถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

 

 

“กูลืมไปว่าหน้ามึงกับหน้าไอ้กราฟ มันหนาไม่เท่ากัน” ฟลุคบอกออกมาอย่างขำๆ

 

 

“แล้วนี่มึงจะเอายังไงต่อ จะดัดนิสัยเมียอยู่มั้ย” อ้นถามขึ้นด้วยความอยากรู้

 

 

“ลองดูอีกนิด กูว่าเย็นนี้กราฟมันคงทนไม่ไหว ต้องคุยกับกูอยู่แล้วล่ะ” โจพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

 

..

..

..

“กราฟ มึงเป็นอะไรวะ หน้าเครียดทั้งวัน” สนถามขึ้นในช่วงเย็น ซึ่งเขากับกราฟต้องไปซ้อมบอลกับรุ่นพี่ของคณะ จึงเดินมาเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยกันที่ห้องแต่งตัวนักกีฬาของคณะ

 

 

“กูทะเลาะกับไอ้โจว่ะ” กราฟตัดสินใจบอกกับสน เพราะวันนี้เขาไม่ได้เล่าอะไรให้ใครฟังเลย กราฟทำตัวปกติ พยายามจะไม่คิดเรื่องโจ แต่บางช่วงเวลาก็อดที่จะคิดไม่ได้ เลยทำให้เพื่อนๆจับสังเกตได้

 

 

“เรื่องอะไร” สนถามกลับไป กราฟก็เล่าให้ฟังทั้งหมก

“กูว่าพี่บรีสชอบมึงว่ะ” สนสันนิษฐานออกมา

 

 

“กูก็สงสัยอยู่ แต่พี่เค้าก็ไม่ได้แสดงท่าทีอะไรมาก กูก็ไม่กล้าพูดเดี๋ยวจะกลายเป็นว่ากูหลงตัวเอง” กราฟบอกออกมาอย่างเหนื่อยใจ

 

 

“เกิดเป็นคนหน้าตาดีต้องทำใจหน่อยว่ะ” สนพูดขึ้นอย่างขำๆ เพราะไม่อยากให้กราฟเครียดมากไป กราฟยกยิ้มนิดๆ

 

 

“งั้นกูขอหน้าตาขี้เหร่ได้มั้ยวะ เอาจริงๆเลยนะ กูอยากมาเรียนแบบสบายใจ ไม่อยากมีปัญหากับใคร โดยเฉพาะกับไอ้โจ มึงก็รู้ เวลาที่มีปัญหาเรื่องความรัก มันส่งผลกระทบกับเรื่องสมาธิในการเรียนด้วยเหมือนกัน ถึงแม้ว่ากูจะพยายามตั้งใจเรียนนะเว้ย แต่มันก็มีวูบหนึ่งที่อดคิดเรื่องที่ทะเลาะกับไอ้โจไม่ได้” กราฟพูดบอกออกมาเสียงจริงจัง สนก็เข้าใจที่กราฟบอกดี เพราะมีให้เห็นมากมาย บางคนผิดหวังในความรัก มีปัญหาในเรื่องของความรัก ก็ทำให้การเรียนเขวไปได้เหมือนกัน

 

 

“กูเข้าใจ ง่ายๆเลยนะ มึงต้องปรับความเข้าใจกับไอ้โจให้เร็วที่สุดอ่ะ” สนพูดแนะนำกลับมา กราฟก็พยักหน้ารับเพราะตั้งใจเอาไว้แบบนั้นเหมือนกัน ก่อนที่ทั้งสองคนจะเดินไปที่สนามบอล

 

 

“มาๆ รอมึงสองคนอยู่พอดี” บรีสตะโกนเรียกกราฟกับสน กราฟเลยวางกระเป๋าไว้ริมสนามรวมกับของคนอื่นๆ แล้ววิ่งเข้าไปในสนามบอลทันที เพื่อฝึกซ้อมกับรุ่นพี่ กราฟตั้งใจจะคืนสร้อยข้อมือให้บรีส ตอนพัก ไม่ก็ตอนเลิกซ้อม

“เหนื่อยยัง” บรีสที่วิ่งอยู่ใกล้ๆกราฟ หันมาถาม

 

 

“ไม่ครับ” กราฟตอบรับ บรีสมองไปที่ข้อมือของกราฟก็ต้องชะงักไปนิด กราฟเองก็มองออกว่าบรีสมองสร้อยข้อมือของตนเองที่เป็นชื่อของโจอยู่ กราฟก็ไม่ได้คิดจะเอาหลบอะไร เขายังคงวิ่งแย่งบอลในสนามกับรุ่นพี่คนอื่นๆต่อ จนถึงเวลาพัก กราฟเดินมาที่กระเป๋าเพื่อจะหยิบสร้อยข้อมือมาคืนบรีส แต่บรีสถูกอาจารย์เรียกไปคุยเล็กน้อย ไม่นานนักบรีสก็วิ่งกลับมา

 

 

“เฮ้ยๆ พวกมึงซ้อมไปก่อน กูต้องไปช่วยอาจารย์พินิจแก้แปลนห้องก่อนว่ะ แกต้องการด่วน” บรีสวิ่งมาบอกเพื่อนๆในทีมฟุตบอล พร้อมกับหยิบกระเป๋าตนเองขึ้นมา เพื่อนก็พยักหน้าตอบรับ

 

 

“พี่บรีสครับ” กราฟรีบเรียกบรีสไว้ก่อน บรีสหันมามองเล็กน้อย

 

 

“เดี๋ยวค่อยคุยกราฟ กูขอไปหาอาจารย์ก่อน” บรีสบอกออกมาแล้ววิ่งไปทันที ทำให้กราฟไม่ได้คืนสร้อยข้อมือให้บรีสไปกราฟถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วเก็บเข้ากระเป๋าอีกครั้ง พอหมดเวลาพัก กราฟก็ไปซ้อมต่อ และดูเหมือนว่าวันนี้กราฟจะเลิกซ้อมเร็วกว่าโจ กราฟจึงจะเดินไปรอโจที่โรงยิมของวิทยาศาสตร์การกีฬา

..

..

..

“ไอ้โจ มึงมีแฟนคลับมานั่งเชียร์ด้วย” ฟลุควิ่งมาพูดกับโจไม่ดังมากนัก ขณะซ้อมอยู่ในสนามบาส โจหันไปมองก็ต้องทำหน้าเซ็งเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าเป็นแนทตี้กับกลุ่มเพื่อน

 

 

“จะมาทำไมวะ ตื๊อจริงๆ” โจบ่นออกมาไม่ดังมากนัก พร้อมกับวิ่งปัดลูกบาสจากมือรุ่นพี่อีกคน แล้วไปชู้ทลูกบาสลงห่วงได้อย่างสวยงาม

 

 

“โจเก่งที่สุดเลย” เสียงของแนทตี้ดังขึ้นเพื่อเชียร์โจ ทำเอาโจอยากจะมุดหน้าลงกับพื้น ถึงเขาจะหน้าด้าน แต่ก็เลือกที่จะด้านเป็นบางเรื่อง และเลือกที่จะด้านกับเฉพาะบางคนด้วย แต่คนๆนั้นคงไม่ใช่แนทตี้แน่นอน

 

 

“ไอ้โจ เมียมึงมา เดินเปล่งออร่ามาแต่ไกลเลย” ฟลุคพยักหน้าไปที่ประตูทางเข้า โจหันไปมองก็เห็นกราฟเดินเข้ามาด้วยชุดบอลที่ซ้อม

 

 

//แม่ง กูบอกแล้วว่าไม่ให้ใส่เสื้อบอลสีขาว// โจบ่นออกมา พร้อมกับมองไปที่กราฟด้วยสายตาขุ่นๆ กราฟเองก็เห็นสายตาของโจเหมือนกัน เลยคิดว่าโจอาจจะอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก กราฟเดินไปนั่งกับพระพาย เพราะพระพายมารอกลับพร้อมภาคินเช่นเดียวกัน

 

 

//กราฟๆ เมื่อกี้พี่คนนั้นเค้าส่งเสียงเชียร์โจด้วยล่ะ// พระพายกระซิบบอกกราฟ เมื่อกราฟหันไปมองก็เห็นว่าเป็นแนทตี้

 

 

//ช่างเค้าเถอะ// กราฟตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะมองไปที่โจ จนภาคินให้นั่งพัก โจจึงเดินมานั่งที่พื้นตรงด้านหน้ากราฟ เนื่องจากกราฟนั่งเก้าอี้ยาวข้างสนามอยู่ กราฟรีบหยิบผ้าขนหนูส่งให้ โจมองหน้ากราฟด้วยสายตาขุ่นๆ แต่ยังไม่ได้พูดอะไร ก็ต้องชะงักเมื่อมีแก้วน้ำยื่นส่งมาให้

 

 

 

+++++++++++++++++++++++ 50% +++++++++++++++++++++++++

 

“โจ น้ำเย็นๆ พี่ซื้อมาฝาก” แนตตี้พูดขึ้น พร้อมกับแก้วน้ำอัดลมในมือ โจมองหน้ากราฟกับแนตตี้สลับไปมา ก่อนจะยื่นมือไปรับแก้วน้ำของหญิงสาว

 

 

“ขอบคุณครับ” โจตอบกลับ ทำให้กราฟมองหน้าโจด้วยความไม่พอใจทันที แต่โจไม่ได้ดื่มน้ำในแก้ว เขาเพียงแค่ถือไว้เท่านั้น

 

 

“โจเล่นดีมากเลยนะ เดี๋ยววันแข่งจริง พี่จะมาเชียร์โจทุกนัดเลย” หญิงสาวพูดออกมายิ้มๆ

 

 

“ครับ” โจก็ตอบรับพร้อมกับยิ้มอ่อนๆส่งไป

 

 

“ขอพื้นที่ให้คนอื่นหน่อยครับ คนสวย” เสียงของโก้ดังขึ้น ทำให้แนตตี้ชะงักไปเล็กน้อย

“ไม่เห็นทักกันบ้างเลยละ แนตตี้” โก้ถามกลับไปยิ้มๆ หญิงสาวมองไปทางด้านหลังของโก้ ก่อนจะรีบเดินกลับไปนั่งที่เดิม เมื่อบราวเดินมากอดคอโก้เอาไว้ แล้วรั้งให้นั่งลงที่พื้น

 

 

“พี่โก้รู้จักกับพี่แนตตี้ด้วยเหรอ” ฟลุคถามออกมาด้วยความอยากรู้

 

 

“เคยสอยกันอยู่พักหนึ่ง โอ๊ย อะไรของพี่วะ” โก้ร้องออกมาเมื่อบราวตบหัวเขา

 

 

“ไปหยิบกระเป๋ากูมาดิ๊” บราวพูดบอก โก้บ่นอุบแต่ก็ลุกไปหยิบมาให้ ส่วนโจก็นั่งมองหน้ากราฟนิ่งๆ

 

 

“หยิบน้ำในกระเป๋าให้หน่อย” โจพูดบอกกับกราฟเสียงนิ่ง ตอนนี้กราฟก็เริ่มอารมณ์ขุ่นๆในใจอยู่บ้าง

 

 

“แล้วไม่กินที่ถืออยู่ล่ะ” กราฟถามกลับเสียงนิ่ง เขายอมรับว่าหึง แต่ก็ไม่อยากทะเลาะกับโจมากไปกว่านี้

 

 

“มึงก็รู้ ว่ากูไม่กินน้ำเย็นจัดขนาดนี้หลังซ้อม” โจบอกกลับไป พร้อมกับวางแก้วน้ำที่รับจากแนตตี้ลงบนพื้นใกล้ๆที่เขานั่งอยู่ กราฟจึงหยิบขวดน้ำอุณหภูมิธรรมดา ส่งให้โจ โจก็รับมาดื่ม แล้วส่งคืนกราฟ ในขณะที่ดื่มน้ำโจก็มองหน้ากราฟอยู่ตลอดเวลาด้วย

 

 

“มึงจะจ้องให้มันท้องเหรอวะ” ฟลุคยื่นหน้ามาถาม ก่อนจะถูกโจตบหัวกลับไปอย่างหมั่นไส้ ที่ฟลุคเข้ามาขัด

 

 

//ไม่กินแล้วจะรับมาทำไม// กราฟถามเสียงไม่ดังมากนัก

 

 

//กูปฏิเสธไม่ได้ รับมาแต่ก็ไม่ได้กิน ก็เหมือนมึงไง// โจบอกกลับ ทำให้กราฟชะงักไปนิด พร้อมกับจ้องหน้าโจอย่างเคืองๆ จริงอยู่ที่กราฟรับของจากบรีสมา แต่ใช่ว่าโจจะต้องเอาคืนแบบนี้

 

 

“มึงจะทะเลาะกับกูให้ได้เลยใช่ไหมโจ” กราฟถามขึ้นเสียงดังด้วยความลืมตัว ในโรงยิมเสียงมันก้อง ทำให้ทุกคนหันมามองโจกับกราฟเป็นตาเดียว

 

 

“มีอะไรกัน” เสียงของภาคินดังขึ้น กราฟเม้มปากนิดๆ ในขณะที่โจหน้าเครียดลง

 

 

“ไม่มีอะไรครับพี่ภาคิน ..กูไปรอข้างนอกละกัน” กราฟบอกกับภาคินเสร็จก็หันมาพูดกับโจเสียงนิ่ง กราฟเองก็ต้องออกไประงับอารมณ์ตัวเองเหมือนกัน กราฟคว้ากระเป๋าเดินออกไปทันที โจทำท่าจะลุกตาม

 

 

“โจ เดี๋ยวเราไปดูกราฟเอง โจอยู่คุยกับพี่ๆเค้าก่อนเถอะ” พระพายพูดขึ้น เพราะภาคินต้องเรียกน้องๆคุยก่อน โจมองตามหลังของกราฟหน้าเครียด ก่อนจะพยักหน้ารับ พระพายจึงรีบเดินตามกราฟออกไป ในขณะที่แนตตี้นั่งมองยิ้มๆ อย่างพอใจที่เห็นโจกับกราฟทะเลาะกัน

 

 

//เป็นไงล่ะมึง อยากดัดนิสัยเมีย กูว่าเรื่องจะยิ่งไปกันใหญ่// ฟลุคกระซิบบอกออกมา โจได้แต่ยืนขมวดคิ้วมุ่น

..

..

..

“กราฟ เป็นอะไรรึเปล่า” พระพายเดินมานั่งข้างกราฟ ที่เก้าอี้ด้านหน้าโรงยิม กราฟถอนหายใจเบาๆ

 

 

“ไม่เป็นอะไรหรอก เราแค่หงุดหงิดน่ะ” กราฟตอบกลับ พระพายก็ไม่ถามอะไรต่อ พระพายคิดว่าถ้ากราฟอยากจะเล่า ก็คงเล่าเอง พระพายแค่อยากนั่งเป็นเพื่อนเท่านั้น กราฟเองก็จะได้ไม่รู้สึกอึดอัดใจด้วย ทั้งสองคนนั่งอยู่ด้วยกันเงียบๆไม่นานนัก โทรศัพท์ของกราฟก็ดังขึ้น เมื่อหยิบมาดูก็เห็นว่าเป็นเบอร์ของบรีส กราฟจึงกดรับสาย

“ครับพี่....ยังครับ....อยู่หน้าโรงยิมวิทย์กีฬาครับ.....ครับ...ครับ” กราฟพูดสายกับบรีสสักพักก็วางไป ไม่นานนักกราฟก็เห็นบรีสเดินมาแต่ไกล

“เราไปคุยกับรุ่นพี่แป๊บหนึ่งนะพระพาย” กราฟหันมาบอกพระพาย พระพายพยักหน้ารับ กราฟจึงเดินเข้าไปหาบรีส ทั้งสองคนไปยืนคุยกันใต้ต้นไม้ห่างจากด้านหน้าโรงยิมไม่ไกลนัก

“พี่บรีสแก้แปลนเสร็จแล้วเหรอครับ” กราฟถามกลับไป บรีสพยักหน้ารับ

“แล้วพี่ตามหาผม มีอะไรรึเปล่า” กราฟถามต่อ

 

 

“กูต้องถามมึงมากกว่า ว่ามึงมีอะไร เห็นมึงมีเรื่องจะคุยกับกู” บรีสถามขึ้น กราฟชะงักไปนิด

 

 

“ก็มีครับ” กราฟบอกเสียงอ่อยๆ ก่อนจะตัดสินใจหยิบถุงใส่สร้อยข้อมือออกมา พร้อมกับส่งคืนให้บรีส บรีสมองอย่างงงๆ เขาจำได้ว่าเป็นถุงที่ใส่สร้อยข้อมือเมื่อวาน

 

 

“อะไร” บรีสถามกลับ

 

 

“คือ..ผมคืนให้พี่บรีสดีกว่าครับ ผมรับเอาไว้ไม่ได้จริงๆ” กราฟพูดขึ้นมา ถึงแม้ว่าจะรู้สึกผิดกับบรีสลึกๆก็ตามที แต่เขาก็ไม่อยากมีปัญหาไปมากกว่านี้ บรีสชะงักเล็กน้อย แต่ยังไม่ได้รับกลับ

 

 

“ทำไมถึงรับเอาไว้ไม่ได้” บรีสถามกลับเสียงเครียด กราฟอึกอักเล็กน้อย ก่อนจะหายใจเข้าลึกๆ

 

 

“พี่บรีส ผมถามจริงๆนะ ทำไมพี่ถึงซื้อให้ผม” กราฟถามขึ้น บรีสมองหน้ากราฟนิ่งๆ

 

 

“มึงไม่รู้ตัวจริงๆเหรอ” บรีสถามกลับมา ทำให้กราฟเข้าใจได้ในทันที ว่าบรีสต้องการจะสื่อถึงอะไร

 

 

“งั้น ผมยิ่งรับเอาไว้ไม่ได้ใหญ่เลยพี่บรีส” กราฟตอบกลับไปเสียงแผ่ว

 

 

“เพราะ?” บรีสถามกลับมาสั้นๆ กราฟคิดว่าบรีสก็น่าจะรู้อยู่บ้าง แต่คงต้องการให้กราฟพูดออกไปตรงๆมากกว่า

 

 

“แฟนผมเค้าไม่ค่อยพอใจน่ะครับ ที่ผมรับของพี่มาแบบนี้” กราฟบอกออกไปตรงๆ ทำให้บรีสนิ่งไปนิด พร้อมกับมองไปที่สร้อยข้อมือที่กราฟใส่อยู่

 

 

“แฟนมึง ใช่เจ้าของชื่อที่สร้อยข้อมือมึงรึเปล่า” บรีสถามกลับ กราฟยกข้อมือตัวเองขึ้นมา ซึ่งเป็นชื่อของโจ

 

 

“ครับ” กราฟตอบกลับ

 

 

“คนที่ชื่อโจอ่ะนะ” บรีสถามย้ำกลับมาอีก กราฟก็พยักหน้ารับ

“แล้วทำไมถึงต้องคืนด้วยล่ะ ถือว่ากูให้เป็นของขวัญสำหรับน้องชายก็ได้” บรีสบอกกลับมาเมื่อรู้ว่าตนเองไม่มีหวังแล้ว

 

 

“แต่แฟนผม มันไม่ได้คิดว่าพี่บรีสคิดกับผมแค่น้องชายน่ะสิครับ” กราฟบอกออกมาให้บรีสรับรู้ไปเลย พร้อมกับยื่นสร้อยข้อมือไปให้บรีสอีกครั้ง

 

 

“ถ้ามึงไม่อยากได้ ทำไมไม่ทิ้งไปวะ บอกตรงๆ กูจะเจ็บน้อยกว่าที่มึงเอามาคืนอีกนะ” บรีสพูดกลับมาเสียงแผ่ว

 

 

“พี่บรีส ผมเอามาคืนพี่ พี่อาจจะแค่เจ็บใจนิดๆหน่อยๆ แต่ถ้าผมทิ้ง นอกจากพี่จะเจ็บใจแล้ว พี่ก็จะเสียความรู้สึกด้วย ผมพูดผิดรึเปล่าครับ” กราฟถามออกมา ทำให้บรีสนิ่งไปนิด

 

 

“ก็ทิ้งโดยไม่ให้กูรู้สิวะ แล้วมึงมาบอกว่าทำหายอะไรก็ได้”  บรีสตอบกลับมา

 

 

“มันช้าไปแล้วพี่ ตอนนี้ผมเอามาคืนพี่ พี่ก็รับคืนเถอะครับ เอาไปให้ใครที่เค้าเหมาะกับสร้อยข้อมือเส้นนี้มากกว่าผมเถอะนะ” กราฟพูดขอร้องให้บรีสรับคืนไป บรีสก็ดันมือของกราฟกลับ เขาไม่อยากรับคืน กราฟก็จะคืนให้ แต่บรีสก็จะไม่รับ ทำให้ทั้งสองดันมือกันไปมา จนบรีสจับมือกราฟเอาไว้แน่น เพื่อไม่ให้กราฟยัดสร้อยข้อมือใส่กระเป๋าของเขา

 

พรึ่บ..

“มึงมาวุ่นวายอะไรกับแฟนกู!” เสียงของโจดังขึ้น พร้อมกับปรี่เข้ามาผลักบรีสจนผงะถอยไป โจเดินออกมาหากราฟก็เห็นว่าบรีสกำลังจับมือกราฟอยู่ เขาถึงกับควันออกหู

 

 

“โจ! ใจเย็นๆ อย่า!” กราฟรีบดึงคนรักเพื่อห้ามไม่ให้โจพุ่งเข้าหาบรีส บรีสมองหน้าโจอย่างไม่พอใจนัก

 

 

“มึงจะห้ามกูทำไม แล้วทำไมมึงต้องมายืนให้มันจับมือด้วยวะ” โจถามออกมาด้วยความหงุดหงิด

 

 

“มึงอย่าโวยวายได้ไหมวะ นี่มันในมหาลัยนะเว้ย” กราฟว่าโจกลับไป

 

 

“มึงจะให้กูเฉยได้ไง เวลาที่เห็นคนที่สนใจมึง มาจับมือถือแขนมึงน่ะ” โจเถียงกลับไป

 

 

“มึงอย่าทำเหมือนกูเป็นผู้หญิงได้ไหมวะ” กราฟพูดขึ้นเสียงขุ่น

 

 

“ถึงแม้ว่ามึงจะไม่ใช่ผู้หญิง แต่มึงก็เป็นเมียกู!”โจบอกออกมาเสียงดังด้วยความลืมตัว ทำให้คนที่อยู่ใกล้ๆ ต่างหันมามองด้วยความสนใจ

 

 

“มึงจะพูดอะไร ให้เกียรติกราฟมันหน่อยไอ้โจ” บรีสพูดขึ้นมาบ้าง เพราะพอจะมองออกว่ากราฟไม่ค่อยชอบให้โจพูดเรื่องนี้สักเท่าไร

 

 

“มึงจะทำไม ก็มันเรื่องจริง” โจหันไปเถียงบรีสด้วยความโมโห

 

 

“ถึงมันจะจริง แต่มันใช่เรื่องที่มึงจะเอากราฟมันมาพูดต่อหน้าคนอื่นแบบนี้เหรอวะ มันเป็นเรื่องของมึงสองคน มึงอย่าเรื่องที่ลับมาไขในที่แจ้ง ระวังเถอะ มึงเป็นแบบนี้บ่อยๆ กราฟมันจะทนกับมึงไม่ได้สักวัน” บรีสพูดออกมาอย่างหัวเสียเช่นเดียวกัน กราฟนิ่งไปทันที

 

 

“มึงอย่ามาเสือก” โจทำท่าจะเข้าหาบรีสอีกครั้ง แต่กราฟก็รีบดึงแขนโจเอาไว้ พอดีกับที่ภาคินและบราววิ่งเข้ามาแทรกเช่นเดียวกัน เพราะพระพายเข้าไปบอกว่าโจกำลังมีเรื่อง

 

 

“ดูสถานที่กันบ้างไอ้โจ ไอ้บรีส” ภาคินว่าเสียงเข้ม

 

 

“กูยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะไอ้คิน แต่รุ่นน้องมึงมาหาเรื่องกูก่อน” บรีสบอกกลับ เพราะเขาก็คุ้นเคยรู้จักกับภาคินกันดีอยู่แล้ว เพราะส่วนใหญ่นักกีฬาจะรู้จักกันทั้งนั้น ถึงแม้ว่าจะเล่นคนละประเภทก็ตาม

 

 

“โจ จะทำอะไร คิดถึงสถานภาพตัวเองบ้าง ดูสถานที่ด้วย ว่าที่นี่มันที่ไหน พี่เคยสอนตอนที่รับน้องไปแล้วรอบหนึ่ง ทำไมไม่จำบ้างหะ” ภาคินว่าออกมาเสียงดุ โจจ้องหน้าบรีสด้วยความไม่พอใจ

 

 

“งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ ผมไม่อยากอยู่ต่อนานๆ ขอโทษครับพี่” โจยกมือไหว้ภาคินกับบราว ก่อนจะหันไปคว้าข้อมือของกราฟ แต่โจเห็นถุงสร้อยข้อมือที่บรีสให้กราฟ ยังอยู่ในมือของกราฟ เขาจึงดึงออก แล้วปาคืนกลับไปให้บรีส

“ไม่ต้องมาซื้ออะไรให้ไอ้กราฟมันอีก กูมีปัญญาซื้อให้มันเองได้” โจพูดเสียงเข้ม ก่อนจะดึงกราฟให้เดินตามตนเองไปทันที

 

 

“กูเจ็บ! ปล่อย!” กราฟตะคอกใส่โจ เมื่อโจลากกราฟมาที่ลานจอดรถ โจหันมามองหน้ากราฟด้วยสายตาขุ่นๆ

 

 

“ทำไมต้องทำให้กูโมโหด้วยวะ” โจตะคอกใส่กราฟบ้าง

 

 

“มึงคิดว่ามึงโมโหเป็นคนเดียวรึไงโจ ทำไมเป็นแบบนี้วะ มันเกิดอะไรขึ้นกับเราสองคนกันแน่” กราฟว่ากลับไป ทำให้โจชะงักไปนิด ก่อนจะหายใจเข้าลึกๆ

 

 

“กลับไปคุยที่ห้อง” โจพูดเสียงนิ่ง

 

 

“แล้วทำไมเมื่อกี้ มึงไม่คิดให้ได้ก่อน ว่าต้องกลับไปคุยที่ห้อง ทำไมมึงต้องอาละวาดบ้าบอแบบนั้นด้วย” กราฟว่ากลับไป

 

 

“ก็เพราะมึงไงกราฟ!! เพราะคนที่ทำให้กูบ้าได้ขนาดนี้ก็คือมึงไง!” โจพูดเสียงดังใส่กราฟอีกครั้ง ทำให้กราฟสะดุ้งไปนิด

 

 

“พวกนายสองคนมีปัญหาอะไรกันรึเปล่า” เสียงทักของอาจารย์ท่านหนึ่งดังขึ้น เมื่อเดินผ่านมาแล้วพบว่ากราฟกับโจกำลังเถียงกันอยู่ ทำให้กราฟกับโจหันไปหาอาจารย์ทันที พร้อมกับรีบปรับอารมณ์ตัวเอง

 

 

“ไม่มีอะไรครับ คือ ผมสองคนกำลังจะกลับแล้ว” โจตอบกลับไป พร้อมกับขยับถอยรถมอเตอร์ไซค์ออกมา แล้วส่งหมวกกันน็อคให้กราฟไปใส่ กราฟก็รับมาอย่างเสียไม่ได้ เขาต้องสงบปากสงบคำกันไว้ เมื่ออยู่ต่อหน้าอาจารย์

 

 

“ไม่มีอะไรก็ดี แต่ถ้ามี อย่ามามีในมหาลัย” อาจารย์บอกเสียงเรียบ โจกับกราฟก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก ยกมือไหว้อาจารย์แล้วคร่อมรถทันที

 

 

 

+++++++++++++++++++++++++++ 100% ++++++++++++++++++++++++++++

 

2  Be  Con

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ครบร้อยแล้วค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

43 ความคิดเห็น

  1. #3160 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 23:53
    ใจเย็นๆกันนะะะ
    #3160
    0
  2. #3138 raoa (@puyfay-nalak) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 15:29
    ตั้งแต่อ่านมา โดยเฉพาะถึงตอนนี้ ความไม่ชอบกราฟแมร่งเพิ่มขึ้นอ่ะ คือใครกันแน่ที่ไม่คิดถึงจิตใจคนอื่นกราฟป่ะ แคร์คนอื่นตลอด แล้วที่ไม่ชอบที่สุดคือ โจรับแก้วน้ำจากคนอื่นเหมือนที่กราฟทำ แล้วแทนที่กราฟจะเข้าใจความรู้สึกของโจ กลับโมโหโจ? บางทีนางควรได้อยู่คนเดียว หมั่นไส้ #เบะปาก
    แล้วถ้าโจต้องมาง้อนะ หมดคำจะพูด....
    #3138
    0
  3. #2722 smilejaebeer (@smilejaebeer) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 09:05
    จากเรื่องเล็กๆกลายเป็นเรื่องใหญ่เลย
    #2722
    0
  4. #2680 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 20:28
    ตายๆทะเลาะกันจนได้
    #2680
    0
  5. #2671 GALAXY_STYLE (@ma_prang) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 07:03
    ทีมโจค่ะพูดเลย
    #2671
    0
  6. #2663 Tarn Ittipolpornchai (@taartn) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2558 / 23:44
    พี่โก้คู่กับพี่บราวแน่เลยยย
    #2663
    0
  7. #2659 aom41040 (@aom41040) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2558 / 23:01
    ชักจะบานปลาย โจกราฟอย่าทะเลาะกันนานนะ รีบคืนดีกันเถอะ เดวนังแน็ตตี้ จะได้ใจ
    #2659
    0
  8. #2642 achaneeaw375 (@achaneeaw375) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2558 / 19:38
    ทีมโจกราฟ ทีมโก้บราว ทีมคินพาย ^^
    #2642
    0
  9. #2641 mynbun (@mynbun) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2558 / 17:03
    ทีมโจ ทีมโก้บราว 5555555555
    #2641
    0
  10. #2638 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 22:55
    ทะเลาะกันใหญ่โตซะแล้ว แต่โจทำแบบนั้นพูดแบบนั้นมันก็ไม่ถูก ถึงโจอยากจะเปิดเผยความสัมพันธ์ให้คนอื่นรู้แต่ก็ควรให้เกียรติกราฟให้เกียรติสถานที่บ้าง คราวนี้ไม่มีใครผิดแล้วก็ไม่มีใครถูก กราฟเองก็ขี้ประชดแล้วก็งี่เง่าเหมือนกัน
    #2638
    0
  11. #2637 free fran (@freenoboom) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 04:59
    โอ้ยยยย อยากอ่านต่อแล้วอ่าาา
    //บลาวกับโก้นี่ยังไงๆ //รอคร่าาา
    #2637
    0
  12. #2636 TheNewyear (@dollyaiizz) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 03:38
    โฟกัสที่บราวโก้มากค่ะ -.,- อยากอ่านแล้วง่ะ 55555 /ทีมกราฟแรงมาก โจโมโหร้ายเกินอะ จะทำเสียเรื่องหมด
    #2636
    0
  13. #2635 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 22:52
    ยิ่งทะเลาะกันหนักกว่าเดิมอีก....
    #2635
    0
  14. #2634 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 22:12
    โจ กราฟ ใจเย็นๆกันหน่อย
    #2634
    0
  15. #2633 Haruka Fuji (@haruka15) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 18:46
    ว้าาา ไปกันใหญ่แล้วววว

    เคลียร์กันเร็ว ๆ เน้ออ
    #2633
    0
  16. #2632 Felinonajang (@Felinonajang) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 16:43
    จริงๆนิสัยแบบโจจะไปดัดใครเค้าได้
    ดัดนิสัยใจร้อนของตัวเองก่อนดีกว่า
    อยากชนะก็ต้องนิ่งเว้ยโจ นิ่งแบบกราฟอะเข้าใจปะ
    #2632
    0
  17. #2630 sosozee (@sosozee) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 14:57
    สงสารกราฟ 
    #2630
    0
  18. #2629 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 10:58
    เรื่องชักจะบานปลายซะแล้วซิ
    เพิ่งจะเห็นว่าโจผิดบ้างก็ตอนนี้แหล่ะ
    ที่ไม่ควบคุมอารมณ์แล้วพูดเหมือนไม่ให้เกียรติกราฟ
    เรื่องคงจะพลิกอีกแล้วใช่มั้ย ไม่รู้พลิกแบบไหน
    หวังว่ากราฟจะไม่บอกเลิกโจหรอกนะ
    #2629
    0
  19. #2628 CHOR2K (@chor2k) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 08:13
    กราฟเค้าเป็นคนแปลกๆนะว่ามั้ย เลิกเถอะ จริงๆ 
    #2628
    0
  20. #2627 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 08:03
    เรื่องไปใหญ่แล้ว โอ้ยยย ใจเย็นๆ
    #2627
    0
  21. #2626 PuiPui (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 07:34
    #ทีมโจ ถึงโจจะทำเกินไปหน่อยแต่มาเจอไอ่คนที่เป็นประเด็นกันอยู่กำลังจับมือเมียแถมเมียยืนเฉยให้จับไม่โมโหก็ออกบวชแล้ว

    กราฟก็เอาแต่ความคิดตัวเองเหมือนกันแหละต้องให้โจคิดและทำตัวแบบที่ตัวเองต้องการตลอด พอโจไม่ทำตามก็หงุดหงิดว่าโจเยอะชอบโวยวาย ตอนโจรับน้ำจากชะนีแรดทั้งที่กราฟก็รู้จุดประสงค์ของโจดีว่าทำเพราะอะไร กราฟก็แทนที่จะคิดว่าใจเขาใจเราดันโมโหโกรธโจ ใจคอจะไม่ให้โจมันมีปฏิกิริยาอะไรบ้างนอกจากรองรับการกระทำของตัวเองรึไงคะ
    #2626
    0
  22. #2625 BREAKDOWN (@breakdown) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 06:42
    อยากให้กราฟรู้สึกผิดบ้างอ่ะ อย่าทำตัวดีเกินไปเลยกราฟสงสารโจอ่ะ ไม่รู้ดิ นี่ทีมโจไง คือแบบมันอึดอัดนะที่ต้องทะเลาะกันแบบนี้อ่ะ-..- ฮ่อลลลล
    #2625
    0
  23. #2622 ablePenelope (@poly-pop) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 01:14
    สงสารกราฟ
    #2622
    0
  24. #2618 Haruka Fuji (@haruka15) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 16:34
    กลัวความววัวยังไม่หาย ความแรดยังเข้ามาแทรกอีกมั้ยน้อออ
    #2618
    0
  25. #2616 PRF •_• (@resepnin) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 13:51
    รออ่านต่อเดสสส
    #2616
    0