บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,198 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,279 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    73

    Overall
    244,198

ตอนที่ 56 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [ภาคิน X พระพาย]......25 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4469
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    18 พ.ย. 58





บทเรียนรัก นักกีฬา  [ภาคิน X พระพาย] ตอนที่ 25

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

วันรุ่งขึ้น

เมื่อวานพระพายอยู่ที่คอนโดของภาคินตลอดทั้งวัน ช่วยกันซักผ้าทำความสะอาดห้องไปเรื่อยๆ ดูทีวีกินข้าวด้วยกันไปตามปกติ และภาคินก็ให้พระพายนอนค้างที่ห้องตัวเองด้วยไปเลย พอเช้าก็ออกมามหาวิทยาลัยพร้อมกัน

..

...

...

“กินข้าวที่ไหน” บราวถามขึ้น เมื่อถึงช่วงเวลาพักกลางวัน

 

 

“ที่โรงอาหารเนี่ยแหละ กูนัดพายเอาไว้” ภาคินตอบกลับ บราวมองหน้าเพื่อนและยิ้มล้อ

 

 

“กะจะไม่ให้น้องได้กระดิกตัวห่างมึงเลยว่างั้นเหอะ” บราวถามขึ้น ภาคินยกยิ้มนิดๆ

“มึงกินน้องไปยัง” บราวถามออกมาต่อ ภาคินมองหน้าบราวนิ่งๆ

 

 

“กูไม่ได้รีบเหมือนมึง อย่าคิดว่ากูเหมือนไม่สนใจ แล้วจะไม่รู้อะไร มองอะไรไม่ออกนะ” ภาคินแซวเพื่อนกลับไปบ้าง บราวยักไหล่นิดๆอย่างไม่ใส่ใจ

 

 

“กูถามมึง มึงก็ตอบมาสิ” บราวคาดคั้นต่อ

 

 

“กูไม่อยากเร่งพาย ถ้าพายไม่พร้อม” ภาคินบอกออกมาตรงๆ

 

 

“สุภาพบุรุษนะมึง” บราวแซวออกมาอีก ภาคินก็ยกยิ้มนิดๆ แล้วพากันเดินไปที่โรงอาหารของคณะ แต่ยังเดินไปไม่ถึงดี ก็เห็นจีมายืนรออยู่ บราวมองหน้าภาคินนิดๆ แล้วเดินเลี่ยงไป เพื่อให้ภาคินได้คุยกับจีตามลำพัง

 

 

“มีอะไรรึเปล่าจี” ภาคินถามจีเสียงนิ่ง เพราะรู้สึกเคืองหญิงสาวนิดๆ ที่ไปบอกพ่อแม่ของเขาก่อน เรื่องที่เขามีคนรักแล้ว

 

 

“นายโกรธชั้นเหรอภาคิน” จีถามขึ้นมาด้วยสีหน้าเศร้าๆ

 

 

“แล้วเธอคิดว่าชั้นควรโกรธมั้ย” ภาคินถามกลับไป

 

 

“ชั้น..แค่อยากไปบอกท่านว่างานแต่งของเราสองคนอาจจะไม่มีทางเกิดขึ้น ชั้นไม่ได้ตั้งใจจะให้นายโดนต่อว่าเรื่องนี้นะ” จีบอกกลับมาเสียงสั่นๆ เพราะรู้แล้วว่าภากรโทรมาต่อว่าภาคิน เพราะตอนนั้น จีก็นั่งร้องไห้อยู่กับภากรด้วย

 

 

“ช่างมันเถอะ มันแก้ไขอะไรไม่ได้” ภาคินตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ

 

 

“คิน..ป๊ากับม๊านายเค้าหวังกับนายมากนะ นายไม่ต้องแต่งงานกับชั้นก็ได้ แต่นายหาผู้หญิงสักคน แต่งงานด้วยไม่ดีกว่าเหรอ ถ้าป๊าม๊านายเค้ารู้ว่านายคบผู้ชาย..” จีพยายามจะพูดเปลี่ยนใจภาคิน

 

 

“เรื่องนี้ชั้นจะคุยกับป๊าม๊าเอง เธอไม่ต้องห่วง” ภาคินบอกกลับกลายๆว่า ไม่ให้จีเข้ามายุ่งในเรื่องนี้ หญิงสาวชะงักไปนิด

 

 

“ชั้นห่วงนายนะคิน ถึงแม้ว่านายจะไม่เคยรับรู้ในความเป็นห่วงของชั้นเลยก็ตาม” หญิงสาวตัดพ้อเสียงแผ่ว

 

 

“ชั้นรู้มาตลอด ว่าเธอห่วงชั้นนะจี แต่ชั้นเลือกแล้ว” ภาคินพูดย้ำ จีมองภาคินด้วยแววตาเจ็บปวด เธอพูดกับเพื่อนๆของเธอไว้เยอะ ในเรื่องของภาคิน พยายามทำตัวไม่ใส่ใจกับคู่ควงคนไหนของภาคิน เพราะรู้ดีว่ายังไงภาคินก็ไม่จริงจังกับคนเหล่านั้น และที่สำคัญ ครอบครัวของภาคินและของจีตกลงกันเรื่องจะให้ภาคินกับจีหมั้นกันด้วย จีจึงมั่นใจมาตลอด ว่าเธอกับภาคินจะต้องแต่งงานกัน

 

 

“ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยล่ะภาคิน” หญิงสาวถามเสียงสั่น ไม่เข้าใจว่าภาคินจะชอบกับพระพายได้ยังไง ไปสนิทกันเมื่อไร

 

 

“ชั้นต้องเข้าไปในโรงอาหารแล้ว เธอกลับไปที่คณะเถอะ” ภาคินพูดไล่กลายๆ หญิงสาวมองภาคินอย่างตัดพ้อ ก่อนจะหันเดินหนีไปโดยไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก ภาคินมองตามหลังหญิงสาวไปอย่างเหนื่อยใจ

..

..

..

..

ปึ่ก..

“อ๊ะ..ขอโทษครับ” พระพายรีบขอโทษออกมาทันที เมื่อเดินเลี้ยวมุมตึกแล้วชนเข้ากับหญิงสาวคนหนึ่ง  แต่พอทั้งสองเงยหน้ามามองกัน พระพายก็ต้องแปลกใจ เมื่อรู้ว่าคนที่เขาเดินชนคือจี และจีกำลังร้องไห้อยู่

“พี่จี เป็นอะไรรึเปล่าครับ” พระพายรีบถามด้วยความเป็นห่วง จีมองหน้าพระพายทั้งน้ำตา

 

 

“ทำไม...ฮึกก..ทำไมต้องเป็นนายด้วย” จีพูดออกมาเสียงสั่นๆ พระพายมองหน้าจีด้วยความไม่เข้าใจ

 

 

“เฮ้ย จีเป็นอะไรอ่ะแก” เสียงของหญิงสาว 2 คน ดังขึ้นมา พร้อมกับรีบตรงเข้ามาดูจี หญิงสาวคนหนึ่งกอดไหล่จีเอาไว้

 

 

“น้องทำอะไรเพื่อนพี่รึเปล่า” หญิงสาวคนหนึ่งหันมาถามพระพาย ด้วยความที่ไม่ได้สังเกตว่าเป็นใคร ในตอนแรก

 

 

“เปล่าครับ...คือ..” พระพายจะอธิบาย ว่าจีร้องไห้อยู่ก่อนแล้ว ตอนนี้จีซบไหล่เพื่อนตนเองพร้อมกับสะอึกสะอื้นจนพระพายหน้าเสีย

 

 

“นี่มันเด็กที่จีเล่าให้ฟังนี่” เพื่อนของจีที่โอบกอดจีอยู่พูดขึ้นมา

 

 

“ยังไม่พอใจอีกเหรอน้อง จะทำร้ายจิตใจเพื่อนพี่ไปถึงไหน” หญิงสาวอีกคนต่อว่าออกมา

 

 

“ทำร้ายอะไรกันครับ” พระพายถามด้วยความไม่รู้จริงๆ

 

 

“ยังจะกล้าถามอีกเหรอ แย่งแฟนเพื่อนพี่ไป แล้วยังจะถามอีกเหรอว่าทำร้ายอะไร” หญิงสาวว่าออกมาเสียงเข้ม ทำให้คนที่เดินผ่านไปมาหันมามองอย่างสงสัย

 

 

“แฟน?” พระพายพึมพำ ยังจับต้นชนปลายไม่ถูก เพราะกำลังตกใจกับที่เจอจีร้องไห้

 

 

“ภาคินไงล่ะ ภูมิใจแล้วสินะ ที่แย่งภาคินไปจากจีได้น่ะ ถามจริงเหอะ ไปทำอิท่าไหน ถึงได้จับภาคินอยู่น่ะหะ ทั้งๆที่เป็นผู้ชายเหมือนกันเนี่ย” หญิงสาวออกมาอย่างเคืองๆ พระพายตัวชาวาบเมื่อได้ยิน

 

 

“พี่จี ผม..” พระพายอยากจะอธิบาย แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มยังไง

 

 

“ฮึกก..พอเถอะ ....คินเค้าเลือกพายแล้วนี่...ฮึกก..ตาล ชั้นไม่อยากอยู่ตรงนี้แล้ว” จีพูดกับพระพายทั้งน้ำตา ก่อนจะหันไปหาเพื่อนตนเอง

 

 

“เดี๋ยวชั้นพาแกไปล้างหน้าล้างตาก่อนละกันนะ” เพื่อนของหญิงสาวบอกออกมาด้วยความเป็นห่วงตอนนี้พระพายรู้สึกวูบโหวงในใจอย่างบอกไม่ถูก

 

 

“ไม่ต้องมาซ้ำเติมอะไรเพื่อนพี่อีกแล้วนะ แค่นี้ จีมันก็เสียใจมากพออยู่ละ” เพื่อนของจีอีกคนพูดออกมา ก่อนจะพากันประคองจีเดินไปอีกทาง ทิ้งให้พระพายยืนนิ่งอยู่กับที่ด้วยความมึนงง และรู้สึกผิด และยังไม่ทันได้คิดอะไรมาก ภาคินก็ส่งข้อความมาบอกว่า รออยู่ที่โรงอาหารในคณะ พระพยาจึงเดินไปหาภาคินด้วยท่าทีอ่อนแรง

..

..

..

“น้องมาแล้ว” บราวพยักหน้าไปที่พระพาย ซึ่งกำลังเดินเข้ามาในโรงอาหารของคณะวิทยาศาสตร์การกีฬา

 

 

“พาย” ภาคินเรียกพระพายให้รู้ว่าตนเองนั่งตรงไหน พลางนึกสงสัย เมื่อเห็นท่าทีของพระพายแลดูเหม่อๆ พระพายเดินเข้ามาหาภาคินด้วยสีหน้าเครียดเล็กน้อย

 

 

“ขอโทษที่มาช้าครับ” พระพายบอกเสียงแผ่ว พร้อมกับนั่งลงข้างๆภาคิน

 

 

“พี่ซื้อข้าวไว้ให้แล้ว กินได้ใช่มั้ย” ภาคินพูดขึ้น พระพายมองข้าวตรงหน้าแล้วพยักหน้ารับ

 

 

“ครับ” พระพายตอบกลับ รู้สึกจุกในอกอย่างบอกไม่ถูก คำพูดและเสียงร้องไห้ของจี ยังคงเด่นชัดในความรู้สึกของพระพาย

 

 

“ไม่สบายรึเปล่า” บราวเป็นคนถามขึ้นมา แม้กระทั่งบราว ยังจับอาการของพระพายได้ พระพายสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มเจื่อนๆ

 

 

“เปล่าครับ พอดีเดินมาไกลเลยเหนื่อยนิดหน่อย” พระพายบอกกลับไม่เต็มเสียงนัก ก่อนจะหลบสายตาของภาคิน ที่นั่งจ้องมาด้วยสายตานิ่งๆ

 

 

“ไอ้คิน ทำไมมองน้องแบบนั้นวะ” บราวแซวขึ้นขำๆ แต่ภาคินไม่ขำด้วย

 

 

“มีอะไร” ภาคินถามเสียงดุ ทำให้พระพายมือสั่นเล็กน้อย

 

 

“ไม่มีอะไรนี่ครับ...กินข้าวกันเถอะครับ” พระพายแสร้งพูดชวนเพื่อไม่ให้ภาคินสงสัย โดยหารู้ไม่ว่า ภาคินสงสัยแล้ว และรู้ด้วยว่าพระพายมีเรื่องในใจ

 

 

“เฮ้ยๆ กินข้าวก่อนมึง” บราวพูดย้ำกับเพื่อนตัวเอง เมื่อเห็นว่าบรรยากาศเริ่มอึมครึม ภาคินก็นั่งกินข้าวต่อ โดยที่ยังไม่ได้พูดอะไร พระพายก็นั่งกินไปเงียบๆ แต่ด้วยความที่กังวล ทำให้พระพายกินอะไรไม่ลง จึงได้แต่นั่งเขี่ยข้าวไปมา โดยที่สีหน้าก็หม่นๆ บราวเองยังมองออกว่ามีเรื่องผิดปกติ

“กูไปซื้อน้ำให้นะ” บราวนึกได้ว่ายังไม่ได้ซื้อน้ำ จึงปลีกตัวไปซื้อน้ำเพื่อให้ภาคินได้ถามพระพายเป็นการส่วนตัว

 

 

“ถ้าไม่กินก็ไม่ต้องกิน พาย อย่าเขี่ยเล่น” ภาคินบอกออกมาเสียงนิ่ง ทำให้พระพายเม้มปากนิดๆ

 

 

“พายอิ่มแล้ว” พระพายบอกเสียงแผ่ว และคอยหลบสายตาของภาคินตลอด

 

 

“ต้องให้พี่คาดคั้นมั้ยพาย” ภาคินพูดขู่ออกมา ทำให้พระพายนิ่งเงียบไปทันที

“ก่อนหน้านี้เรายังดีๆอยู่เลยนะ ไปเจอใครพูดอะไรมารึเปล่า” ภาคินถามออกมาตรงๆ เพราะการที่พระพายจะมานั่งคิดมากแบบนี้ แปลว่าต้องไปรับรู้หรือมีใครว่าอะไรมาแน่ๆ เด็กน้อยของเขาไม่เคยปิดบังสีหน้าได้เลยสักนิด ซึ่งเจ้าตัวเองไม่ได้อยากให้ใครรู้ แต่ก็ไม่รู้ตัวเหมือนกัน ว่าทุกอย่างมันออกมาทางสีหน้าทั้งหมด

 

 

“..........” พระพายไม่รู้จะตอบยังไง จึงได้แต่นั่งเงียบ ก้มหน้างุด จนบราวเดินกลับมา บราวมองหน้าภาคินเป็นเชิงถาม ว่าคุยกันรึยัง ภาคินส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย

 

 

“น้ำครับ” บราววางแก้วน้ำให้พระพาย

 

 

“ขอบคุณครับ” พระพายตอบรับ พร้อมกับดื่มน้ำที่บราวซื้อมาให้

 

 

“บราว กูฝากเก็บจานด้วยนะ” ภาคินพูดบอกกับเพื่อน บราวพยักหน้ารับ ก่อนที่ภาคินจะจับข้อมือของพระพายแล้วดึงไม่แรงมากนัก เพื่อให้พระพายลุกขึ้นตามตัวเอง พระพายก็ยอมลุกตามแต่โดยดี ภาคินดึงพระพายออกมาจากโรงอาหาร แล้วพาเดินไปที่รอของตนเองซึ่งจอดอยู่ไม่ไกลนัก ภาคินเปิดรถให้พระพายขึ้นไปนั่ง แล้วเขาก็เดินอ้อมไปที่ฝั่งคนขับ ภาคินล็อคประตูติดเครื่องยนต์เอาไว้ เขาคิดว่า ในรถเป็นที่ส่วนตัวที่สุดแล้วในตอนนี้ ที่จะคุยกับพระพายจริงๆจังๆ พระพายรู้ตัวดีว่าตนเองกำลังจะโดนซัก จึงได้แต่นั่งบีบมือตนเอง พร้อมกับก้มหน้างุด

“พูดมาพระพาย” ภาคินถามเสียงนิ่ง

“พี่บอกแล้วไง ว่ามีอะไรสงสัย ให้ถามออกมา” ภาคินบอกออกมาอีก พระพายค่อยๆเงยหน้ามามองภาคินด้วยสายตาสั่นๆ ซึ่งก็พบว่าภาคินกำลังนั่งมองพระพายอยู่เช่นเดียวกัน

 

 

“พาย...เจอพี่จี...พี่จีร้องไห้ด้วยนะคับพี่ภาคิน” พระพายบอกออกมาเสียงสั่นๆ ทำให้ภาคินรู้ทันทีว่าพระพายกำลังรู้สึกผิดและคิดไปเอง

 

 

“แล้วไงต่อ” ภาคินถามขึ้นอีก

 

 

“พี่จีกับพี่ภาคิน” พระพายกำลังจะพูดต่อ

 

 

“พี่สองคนเป็นแค่เพื่อนกัน เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่แรก และไม่เคยจะเลื่อนขั้นไปเป็นอย่างอื่น” ภาคินพูดย้ำออกมาให้พระพายมั่นใจ

 

 

“แต่พี่จีเค้า...” พระพายกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเฝื่อน

 

 

“พี่ไม่รู้นะพาย ว่าพายไปได้ยินอะไรมา แต่พี่ไม่เคยโกหกพาย พายเชื่อใจพี่ หรือเชื่อคำพูดของคนอื่นมากกว่ากัน” ภาคินถามออกมาเสียงจริงจัง ทำให้พระพายนิ่งไปนิด

“ตลอดเวลา พี่ดูเหมือนคนหลอกลวงงั้นเหรอ” ภาคินถามออกมาอีก

 

 

“ไม่ใช่ครับ” พระพายบอกเสียงสั่น

 

 

“พี่ไม่อยากพูดถึงผู้หญิงในทางไม่ดี แต่พี่พูดกับพายได้คำเดียวว่าพี่กับจีเป็นแค่เพื่อนกัน คนที่พี่เลือก คนที่พี่รักก็คือพาย พี่อยากให้พายหนักแน่น ให้มากกว่านี้” ภาคินพูดออกมาเป็นชุด พระพายเองก็นั่งฟังเงียบๆ พระพายเชื่อใจภาคิน แต่ก็อดสงสารจีไม่ได้

 

 

 

+++++++++++++++++++++++ 50% ++++++++++++++++++++++++

 

“แต่พี่จีน่าสงสาร” พระพายบอกกลับมา ภาคินถอนหายใจนิดๆ

 

 

“แล้วไงครับ พายจะเลิกกับพี่ เพื่อให้พี่ไปคบกับจีงั้นเหรอ พายจะได้เลิกรู้สึกผิด แล้วพี่ล่ะพาย พายคิดถึงความรู้สึกพี่บ้างมั้ย” ภาคินถามออกมาอย่างตัดพ้อ ทำให้พระพายหัวใจสั่นไหว

“พายรักพี่มั้ย” ภาคินถามออกมา พร้อมกับจ้องหน้าพระพายไม่วางตา มือแกร่งจับมือพระพายมาดุมเอาไว้

 

 

“รักครับ พายรักพี่ภาคิน” พระพายบอกออกมาจากความรู้สึกจริงๆ

 

 

“ถ้าพายรักพี่ พายก็ต้องเห็นแก่ตัวบ้าง เพราะความเห็นแก่ตัวที่พี่บอก มันไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน ถ้าเค้าจะเดือดร้อน มันก็เป็นเพราะตัวเค้าเอง ไม่ใช่เพราะเราสองคน” ภาคินบอกออมกาอีก ทำให้พระพายนิ่งไปนิด เพราะรู้ดีว่าภาคินหมายถึงอะไร

 

 

“พายขอโทษที่คิดมากนะครับ” พระพายพูดออกมา ทำให้ภาคินยิ้มอ่อนๆออกมาได้ เพราะหมายความว่า พระพายเข้าใจและลดความรู้สึกผิดในใจลงมาบ้างแล้ว

 

 

“เลิกคิดมากได้แล้วนะ มีอะไรสงสัย พายมาถามพี่ได้เลย นอกเสียจากว่าพายจะคิดว่าพี่เป็นคนชอบโกหก” ภาคินพูดขึ้น พระพายส่ายหน้าไปมา

 

 

“พายไม่เคยคิดว่าพี่ภาคินโกหก” พระพายรีบพูดบอก

 

 

“งั้นก็สัญญากับพี่ก่อน ว่ามีอะไรเราต้องคุย ต้องพูดกัน อย่าคิดมาก คิดไปเอง” ภาคินย้ำออกมาอีกครั้ง พระพายมองหน้าภาคินอย่างชั่งใจ ก่อนจะพยักหน้ารับ ด้วยความที่แอบรักมานานหลายปี พอสมหวังขึ้นมา พระพายก็กลัวไปเสียทุกอย่าง ไม่มั่นใจในตัวเองเลยสักครั้ง เพราะบางครั้งก็เผลอคิดขึ้นมาว่า เป็นเพียงแค่ความฝันชั่วครู่ชั่วยาม

“มานี่สิมาให้พี่กอดหน่อย” ภาคินพูดก่อนจะรั้งตัวของพระพายเข้ามากอดเอาไว้ พระพายก็โถมตัวเข้ากอดภาคินเช่นเดียวกัน พระพายอยากให้ความอบอุ่นจากภาคินเสริมสร้างความมั่นใจให้กับตัวเองมากกว่านี้เช่นเดียวกัน

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

“เตรียมของเรียบร้อยยังพาย” ภาคินถามขึ้น ในตอนบ่ายของวันศุกร์ วันนี้เขาจะพาพระพายกลับไปบ้านที่ต่างจังหวัด ตามที่คุยกันไว้ก่อนหน้านี้

 

 

“เรียบร้อยแล้วครับ” พระพายตอบยิ้มๆ

 

 

“งั้นไปกันเลย” ภาคินพูดชวน ก่อนที่จะพากันออกจากห้องแล้วลงมาที่รถ

“พายโทรบอกแม่แล้วใช่มั้ย” ภาคินถามขึ้นมา เมื่อขับรถออกจากคอนโด

 

 

“โทรบอกแล้วครับ แม่บอกว่าจะทำน้ำพริกกะปิรอพี่ภาคินด้วย” พระพายตอบกลับยิ้มๆ ภาคินก็ยิ้มรับ

 

 

“เราคงไปถึงประมาณ 5 โมงนิดๆล่ะนะ” ภาคินพูดขึ้น เพราะวันนี้เขาสองคนเลิกเรียนเร็ว ก็เลยออกจากกรุงเทพเร็วกว่าครั้งที่แล้ว

 

 

“พี่ภาคินจะเข้าบ้านพี่ก่อนรึเปล่าครับ” พระพายถามเมื่อนึกได้

 

 

“ยังหรอก เข้าบ้านพายก่อน มืดๆ ค่อยกลับเข้าบ้านอีกที พี่ยังไม่ได้บอกที่บ้านน่ะ ว่าจะกลับตอนไหน” ภาคินพูดขึ้น พระพายนิ่งไปนิด แต่ก็พยักหน้ารับ ภาคินเอื้อมไปเปิดเพลงในรถ แล้วเพลงใกล้ ของวง scrubb ก็ดังขึ้นมา ทำให้พระพายนึกถึงวันที่นั่งรถกลับพร้อมกับภาคินเมื่อหลายอาทิตย์ก่อน พอนึกถึงพระพายก็เผลอยิ้มออกมาอ่อนๆ เพราะตอนนั้นพระพายรู้สึกเหมือนถูกภาคินร้องเพลง......

“รู้รึเปล่า ว่าครั้งก่อน พี่ร้องเพลงนี้จีบเรา” เสียงของภาคินที่ดังขึ้นมา ทำให้พระพายชะงักกึก เพราะกำลังคิดถึงเรื่องนี้อยู่พอดี พระพายหันไปมองหน้าภาคินที่กำลังขับรถอยู่ทันที

 

 

“จะ..จีบเหรอครับ” พระพายถามเพื่อความแน่ใจ ภาคินยกยิ้มนิดๆ แล้วพยักหน้ารับ

 

 

“ใช่ ไม่รู้ตัวเหรอ” ภาคินแกล้งถาม พระพายหน้าขึ้นสี อึกอักเล็กน้อย

 

 

“ไม่รู้ตัวหรอกครับ..แต่แอบคิดนิดหน่อย” พระพายบอกเสียงอ้อมแอ้ม ภาคินหัวเราะในลำคอเบาๆ

 

 

“ตอนนั้นพี่ร้องเพลงนี้จีบเราจริงๆ ก็คิดอยู่เหมือนกัน ว่าเราจะรู้ตัวรึเปล่านะ” ภาคินพูดออกมาอีก ทำให้พระพายอยากจะมุดหน้าไปกับคอนโซลรถด้วยความเขิน

 

 

“พี่ภาคินชอบพายเพราะอะไรเหรอครับ” พระพายถามด้วยความอยากรู้ ทั้งๆที่ในใจก็เขินเต็มที

 

 

“เพราะอะไรงั้นเหรอ?? พูดไปก็เหมือนจะน้ำเน่านะ” ภาคินพูดพร้อมกับหัวเราะขำในลำคอเบาๆ พระพายมองอย่างงงๆ

“จำตอนที่พี่อยู่ มอห้า ตอนแข่งบาสฯงานกีฬาสีของโรงเรียนได้มั้ย” ภาคินถามออกมา พระพายนั่งคิด ก่อนจะพยักหน้ารับ เพราะตอนนั้น พระพายตามดูภาคินแข่งทุกนัดเลยก็ว่าได้ แอบเชียร์ภาคินทั้งๆที่อยู่คนละสี

“ตอนที่แข่ง มีอยู่ช่วงหนึ่ง ที่พี่ล้มลงกระแทกพื้น เพราะชนกับไอ้โอม” ภาคินเล่าออกมาอีก

 

 

“จำได้ครับ ตอนนั้นพายยังห่วงข้อมือพี่ภาคินเลย” พระพายพูดขึ้นมา ทำให้ภาคินยิ้มออกมาอย่างพอใจ

 

 

“ใช่ครับ เพราะเรื่องนั้นแหละ ทำให้พี่เริ่มชอบพาย” ภาคินบอกออกมาอีก พระพายทำหน้างง

 

 

“ยังไงครับ พายงง” พระพายถามกลับ ภาคินหัวเราะในลำคอเล็กน้อย

 

 

“พายรู้มั้ย ว่าตอนที่พี่ล้มลง ไม่มีใครสังเกตเห็นหรอกนะ ว่าพี่เอามือยันพื้น ตอนนั้นพี่เจ็บข้อมือมาก แต่พี่ไม่อยากบอกใคร เพราะพี่อยากแข่งให้จบก่อน” ภาคินพูดเล่าออกมา พระพายนิ่งไปนิด เพราะคิดว่าคนอื่นก็เห็นเหมือนกัน

“พี่ฝืนเล่นจนจบเกม พี่เองก็ยังไม่บอกใครอยู่ดี แข่งเสร็จ พี่เดินไปนั่งที่ใต้ต้นหูกวาง พายจำได้ใช่มั้ย ที่อยู่หลังโรงยิม” ภาคินพูดทวนความจำให้พระพาย

 

 

“ครับ ตอนนี้ถูกตัดไปแล้ว” พระพายยังจำทุกอย่างได้ดี

 

 

“ตอนนั้นพี่ปวดข้อมือมาก กะว่าจะกลับบ้านก่อน แต่ตอนนั้น พายเดินเข้ามาหาพี่” ภาคินหันมามองหน้าพระพายนิดๆ พระพายนิ่งเงียบ เพราะนึกเหตุการณ์วันนั้น พระพายเห็นว่าภาคินเอามือยันพื้น แต่ด้วยที่แรงตกกระแทกพื้น ทำให้พระพายคิดว่า ภาคินต้องเจ็บมากแน่ๆ เพราะเวลาที่ภาคินจับลูกบาส ภาคินจะเลี้ยงลูกสลับมือตลอด พอลูกบาสมาอยู่ทางฝั่งข้อมือที่เจ็บ ภาคินก็หน้านิ่วเพราะความเจ็บ ทำให้พระพายมั่นใจเลยว่า ภาคินเจ็บข้อมือจริงๆ ตอนนั้นพระพายรีบออกจากโรงยิม เพื่อไปขอยานวด และผ้ายืดสำหรับพันข้อมือมาจากห้องพยาบาล กลับมาที่โรงยิมอีกที ก็พบว่าการแข่งขันจบไปแล้ว พระพายจึงเดินอ้อมมาทางด้านหลังโรงยิม เพราะรู้ดีว่าภาคินชอบมานั่งพักตรงนี้ และก็จริงตามที่คิด

“พายเอายานวด เอาผ้าพันข้อมือมาให้พี่ บอกตรงๆว่า พี่ตกใจมาก ว่าพายรู้ได้ไง ขนาดอาจารย์ยังไม่รู้เลย” ภาคินพูดอย่างนึกขำ

“พายยื่นมันมาให้พี่แล้วบอกพี่ว่า..” ภาคินเล่าความหลังออกมาต่อ

 

 

“พี่จำเป็นต้องใช้” พระพายพูดขึ้นมาแทน เพราะเขาก็จำได้ทุกอย่างเหมือนกัน ภาคินยิ้มรับ

 

 

“ใช่ พอพี่รับมา พายก็รีบวิ่งหนีไป พี่จะเรียก ก็เรียกไม่ทัน และนั่นเป็นความประทับใจแรกของพี่ที่มีกับพายเลยนะ” ภาคินบอกออกมายิ้มๆ พระพายใจเต้นแรง เมื่อรู้ว่าภาคินเริ่มชอบตนเองตั้งแต่ตอนนั้น แต่ก็มีบางอย่างคาใจ

 

 

“แล้วหลังจากนั้นล่ะครับ พายก็เห็นพี่เฉยๆ อีกอย่าง เราแทบจะไม่เคยได้คุยกันอีก” พระพายถามกลับ

 

 

“ตอนนั้น พี่มีบางอย่างให้คิดเยอะ แต่ใช่ว่าพี่จะไม่สนใจพายนะ พี่สนใจพาย เพียงแค่พายไม่รู้เท่านั้นแหละ” ภาคินบอกออกมาตรงๆ

“ยังไงต่อล่ะครับ” พระพายถามออกมาอีก

 

 

“ยังไม่เล่าให้ฟังหรอก รู้ไว้แค่นี้ก่อน รู้แค่ว่า ไม่ใช่แค่พาย ที่มองพี่มานาน เพราะพี่เองก็มองพายมานานเหมือนกัน” ภาคินพูดเสียงจริงจัง ทำให้พระพายหัวใจพองโต ไม่เคยคิดฝันว่าตนเองจะสมหวัง เมื่อก่อนพระพายคิดไว้ว่าแค่ได้แอบมอง ได้แอบปลื้มอยู่ในมุมของตัวเอง ก็พอใจแล้ว โดยลืมไปว่า ทุกคนย่อมมีกิเลสในตัวเอง เมื่อชอบเขา ปลื้มเขาก็มีบางช่วงอารมณ์ที่อยากสมหวังกับเขาเหมือนกัน มีช่วงที่คิดว่า ถ้าได้คบกับคนที่แอบปลื้ม มันก็คงจะดีไม่น้อย

 

 

“พายอยากรู้” พระพายบอกเสียงอ้อมแอ้ม

 

 

“เอาไว้เล่าให้ฟังวันหลัง เรื่องของเราสองคน มันยาวนะ” ภาคินพูดยิ้มๆ พระพายก็ยิ้มรับ ก่อนที่จะฟังเพลง และพูดคุยเรื่องอื่นๆกันไปเรื่อยๆ จนมาถึงบ้านของพระพาย พระพายลงจากรถไปเปิดประตูรั้วให้ภาคินขับรถเข้าไปจอดด้านใน แม่ของพระพายเดินมารออยู่หน้าบ้านพร้อมรอยยิ้ม พอปิดรั้วพระพายก็เดินมาพอดีกับที่ภาคินลงจากรถ

 

 

“สวัสดีครับแม่” พระพายเดินเข้าไปกอดแม่ตนเองด้วยความคิดถึง

 

 

“สวัสดีครับคุณน้า” ภาคินยกมือไหว้แม่ของพระพาย ใจจริงอยากจะเรียกแม่เหมือนพระพาย แต่เขายังไม่ได้ฝากตัวกับแม่ของพระพายจริงจัง จึงเรียกว่าน้า เหมือนครั้งที่มาก่อนหน้านี้

 

 

“สวัสดีจ้ะภาคิน เป็นไง ขับรถมาตั้งไกล เหนื่อยมั้ย” แม่ของพระพายทักภาคินยิ้มๆ

 

 

“นิดหน่อยครับ” ภาคินตอบกลับอย่างสุภาพ

 

 

“แม่ไม่เห็นทักพายบ้างเลย” พระพายแกล้งแซวแม่ตนเองเสียงงอนๆ แม่ของพระพายยิ้มขำ

 

 

“ก็เรานั่งมาสบายๆ แม่จะถามทำไมล่ะ” สร้อยพูดกับลูกชายด้วยรอยยิ้มเช่นเดียวกัน

 

 

“ลุงสุขไปขายข้าวแล้วเหรอครับ” พระพายถามหาลุงตนเอง

 

 

“ไปแล้ว เพลินก็ไปช่วยนั่นแหละ” แม่ของพระพายตอบกลับมา

“แม่ว่าเข้าบ้านก่อนดีกว่านะ แม่เตรียมกับข้าวไว้ละ เห็นพระพายบอกว่าภาคินอยากกินน้ำพริกกะปิกับผักปลังลวกใช่มั้ย” สร้อยพูดชวนเข้าบ้าน และหันมาถามภาคินยิ้มๆ

 

 

“ครับ เลยต้องรบกวนคุณน้า” ภาคินพูดบอกออกมา แม่ของพระพายโบกมือไปมา

 

 

“ไม่เป็นไร น้าเต็มใจทำให้กิน เดี๋ยวล้างไม้ล้างมือกันก่อนนะ แล้วตามเข้าไปในครัวเลย” แม่ของพระพายพูดบอก ก่อนจะเดินนำเข้าไปในครัว พระพายพาภาคินไปล้างมือ แล้วเดินตามแม่ตนเองไป

 

 

“ตากินข้าวรึยังอ่ะครับแม่” พระพายถามถึงตาตนเอง

 

 

“กินตั้งแต่ 4 โมงกว่าๆ แล้ว เมื่อตอนบ่ายอารมณ์เสียกันนิดหน่อย” แม่ของพระพายพูดขึ้น ทำให้พระพายเลิกคิ้วขึ้นนิด ส่วนภาคินก็ฟังอยู่เงียบๆ

 

 

“อารมณ์เสียเรื่องอะไรครับ” พระพายถามกลับไป

 

 

“ก็นายหน้าที่จะติดต่อเรื่องซื้อที่ดินริมแม่น้ำ เค้าเข้ามาคุยกับตาที่บ้าน มาด้วยตัวเองกันเลยนะ ไม่ได้ส่งลูกน้องมาเหมือนครั้งที่แล้ว ตาบอกไปแล้ว ว่าไม่ขาย เค้าก็ตื๊อจะเอาให้ได้ ตาเค้าก็โมโหล่ะมั้ง เลยปะทะคารมกันนิดหน่อย เถียงกันอยู่สักพักล่ะ ทางนั้นเค้าล่าถอยกลับไป แต่เห็นว่าพรุ่งนี้จะมากันอีกล่ะมั้ง เฮ้อ ทำไมตื๊อเก่งกันจังนะ” แม่ของพระพายเล่าให้ฟังเรื่อยๆ ทำให้ภาคินชะงักไปนิด เพราะมั่นใจว่านายหน้าที่เข้ามาคุยคงเป็นพ่อตนเองกับพ่อของจีแน่นอน

 

 

“ทำไมคุณตาถึงไม่อยากขายล่ะครับ” ภาคินถามกลับ เขาแค่อยากรู้เหตุผลเท่านั้น ไม่ได้มีอะไรแอบแฝง

 

 

“ตาเค้าจะเก็บไว้ให้พายกับเพลินน่ะ” สร้อยบอกกลับยิ้มๆ

 

 

“แล้วตาเค้าไม่กลัวว่าพายจะเอาไปขายเหรอแม่” พระพายแกล้งถามแม่ตนเอง แม่เลยหยิกแก้มลูกชายตัวเองเบาๆ

 

 

“ตาเค้ารู้หรอก ว่าพายกับเพลิน ไม่ขายที่ดินของบรรพบุรุษหรอก” สร้อยพูดยิ้มๆ ภาคินหน้าเครียดลงนิดเมื่อได้ยิน

 

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++ 100% ++++++++++++++++++++++++

 

 

2  Be  Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เอามาให้อีกครึ่งแล้วคร่า

ใครที่อ่านในหนังสือแล้ว มาอ่านในนี้อีกรอบก็ได้นะ ฮ่าๆๆ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

47 ความคิดเห็น

  1. #2872 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 13:52
    ตาย ๆ เครียดเรยทีนี้ ภาคินจะช่วยทางบ้านพระพายยังไงละ
    #2872
    0
  2. #2735 ยิ้งฉุบ (@nongwanjang) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 09:46
    เริ่มเครียดๆ
    #2735
    0
  3. #2720 pan (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2558 / 21:04
    ..ชอบคู่นี้มากมาย พี่ภาคินแอบหวานขึ้นทุกวันเลยน้า...
    #2720
    0
  4. #2717 sanomsin (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2558 / 00:23
    แม้จะอ่านหนังสือจบแล้ว แต่ก็ยังชอบที่จะอ่านในเด็กดี เพราะพี่คินกับพายมุ้งมิ้งกันตลอด
    #2717
    0
  5. #2716 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 22:23
    ภาคินเจ้าเล่ห์ แอบไม่เล่าว่าชอบพายมาอย่างไรบ้าง
    กะเอาไว้ต่อรองกับพระพายแน่ๆเชียว
    เรื่องที่ดินคงเป็นปัญหาเพิ่มมาอีกแน่ๆ
    #2716
    0
  6. #2715 sehun-hunhan (@hunhan-sehun) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 22:05
    แงๆๆ แอบระแวงเรื่องที่ดิน กลัวจะทำให้พระพายเข้าใจพี่คินผิด
    #2715
    0
  7. #2709 Haruka Fuji (@haruka15) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 17:29
    เฮ้ยยย ยังตื้อไม่เลิกอีกเหรออ พวกนี้นี่



    #2709
    0
  8. #2708 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 17:11
    ภาคินกับพระพายน่าร๊ากกกอะ
    #2708
    0
  9. #2702 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 14:12
    พี่ภาคินรีบเคลียร์นะ
    #2702
    0
  10. #2700 zominho (@zominho) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 12:33
    คู่นี่น่ารักมุ้งมิ้งกันตลอด รำลึกความหลังตอนที่แอบมองกันอยู่ น่ารักจริงๆ แต่แอบทิ้งบอมบ์ไว้ตอนสุดท้าย5555
    #2700
    0
  11. #2699 Arpassara Kongthong (@jack0511) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 11:52
    พี่คิน น้องพายน่ารัก
    #2699
    0
  12. #2691 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 08:22
    คู่นี้น่ารักอ่ะ แต่พี่ภาคินมีเรื่องต้องให้จัดการอีกแล้ว
    #2691
    0
  13. #2684 death club (@pie-black) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2558 / 20:08
    ร้ายนะเธอยัยจี น่าตบจังเลย
    #2684
    0
  14. #2683 mint-suju (@mintthidarat) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2558 / 11:06
    พายเชื่อใจพี่ภาคินนะ
    #2683
    0
  15. #2681 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 20:43
    พายหนักแน่นหน่อยสิ พาบยังต้องเจอพ่อกะแม่ของภาคินอีกนะ
    #2681
    0
  16. #2679 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 20:19
    แม่นางจีการที่เธอไม่พูดอะไร
    แต่ปล่อยให้เพื่อนพูดและเธอก็นิ่ง
    มันเหมือนกับเธอก็ว่าพระพายนะ
    ทั้งๆที่เธอไม่มีสิทธิ์อะไรเลย

    พระพายหนักแน่นหน่อยนะ
    #2679
    0
  17. #2677 ยิ้งฉุบ (@nongwanjang) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 17:23
    จีแม่ง
    #2677
    0
  18. #2676 raoa (@puyfay-nalak) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 16:14
    พายลูก รู้ว่าเป็นนายเอกแต่อย่ามากลูกอย่ามาก ร้ายบ้าง มันด่ามาด่ากลับค่ะ อย่าได้สนคนอื่น สนแค่คนที่เรารักและเค้ารักเรา อย่าได้ห่วงได้แคร์คนอื่นจนลืมแคร์คนข้างกาย นี่ครั้งที่สองแล้วนะลูกที่แคร์คนอื่นมากกว่าตัวเอง ถ้าสองคนนี้เลิกกัน มากกว่าแปดสิบเปอร์เซ็น มาจากตัวพายเองล้วนๆ หนูพายจำไว้นะลูกอย่าแสนดีจนเสียคนที่รักไปค่ะ
    #2676
    0
  19. #2675 sosozee (@sosozee) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 11:55
    จีสร้างภาพ
    #2675
    0
  20. #2674 WIMIM (@miw2543) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 09:04
    ร้ายลึกนะจี โม้กับเพื่อนไว้เยอะหรอ กลัวเสียหน้าหรอ รับไม่ได้หรอที่เค้าสองคนรักกัน จีขี้มโนอ่ะ
    #2674
    0
  21. #2673 zominho (@zominho) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 08:45
    นังจีนี่ยังไม่เลิกนะ ตัวเองไม่ใช่แฟนภาคิน มีสิทธิ์ไรไปต่อว่าน้องพายห๊ะ หล่อนคิดไปเองทั้งนั้นว่าเค้ามีใจให้ มโนไปเองน่ะ เข้าใจมั้ย ฮึ่ย ขึ้นแทนน้อง
    #2673
    0
  22. #2672 Lalita Aunsawat Gc (@lalita_tiamo) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 07:12
    พายต้องหนักแน่นนะรู้ยัง
    #2672
    0
  23. #2670 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 02:55
    รำคาญจีมากกก ภาคินไม่ได้คิดอะไรด้ยสักหน่อย
    #2670
    0
  24. #2669 PA'เดoะดาร์ก' { (@kingice_51) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 02:40
    เอิ่มจีมโนแจ่มมากกล้าไปบอกเพื่อนว่าเป็นแฟนทั้งที่ยัง ส่วนตอนแรกชอบภายมากนะ แต่ตอนนี้รำคาญพายแล้ว จะแสนดีไปไหนคือแคร์ทุกคนในโลกนกเว้นคนที่ตัวเองรักหรือไง ห่วงสงสารหรอ ไม่ยกภาคินให้เลยล่ะถ้าจะทำขนาดนี้ บอกตรงๆไม่ชอบพายในโมเม้นที่บางครั้งดีเวอร์เกินไป(กับคนอื่นไม่ใช่คนที่ตัวเองรัก) อย่างคราวไปอยู่กับผู้ชายสองต่อสองถึงหอภาคินห่วง ห้ามก็ไม่ฟังเอาแต่แคร์คนอื่นไม่ห่วงความรู้สึกภาคินเลย ตอนนี้ก็เหมือนกัน ดีงามมากห่วงจี นอยด์แตก เอาอารมณืมานอยด์ใส่คินไม่สนความรู้สึกคินเลย คือนี่รักภาคินมากจริงมั้ยเนี่ยคือปัญหาคู่นี้เกิดจากพายแทบทั้งนั้น อิน ปวดตับมาก !!
    #2669
    0
  25. #2668 Felinonajang (@Felinonajang) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 01:34
    ไม่อยากให้จีเป็นตัวร้ายเลย
    แต่ถ้ามเยอะกับพระพายก็ไม่โอเคนะ
    เดียวจะเจ็บกว่าเดิม เพราะภาคินจะจัดการเองเลย
    #2668
    0