บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,196 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,279 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    71

    Overall
    244,196

ตอนที่ 58 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [ภาคิน X พระพาย]......26 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3697
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    24 พ.ย. 58




บทเรียนรัก นักกีฬา  [ภาคิน X พระพาย] ตอนที่ 26

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

“แม่ว่า พายกับภาคินกินข้าวกันเถอะ” แม่ของพระพายพูดบอกยิ้มๆ พระพายกับภาคินจึงนั่งกินข้าวด้วยกัน โดยมีแม่มานั่งคุยด้วยใกล้ๆ พอกินเสร็จภาคินก็ช่วยพระพายล้างจานเหมือนก่อนหน้านี้

“ถ้ายังไม่กลับบ้าน จะนอนพักสักหน่อยมั้ยภาคิน ขับรถมาไกลๆ คงจะเพลีย” แม่ของพระพายถามขึ้นอย่างใจดี

 

 

“งั้นผมขอรบกวนหน่อยนะครับ” ภาคินบอกอย่างนอบน้อม

 

 

“พายไปเอาผ้านวมมาปูบนเก้าอี้ไม้ให้พี่เค้าหน่อย เอาหมอนกับผ้าห่มมาด้วย” แม่ของพระพายบอกกับลูกชายตนเอง ในบ้านของพระพาย มีเก้าอี้ไม้ตัวยาวใหญ่ตั้งอยู่ด้วย สามารถนอนได้อย่างสบาย

 

 

“ครับ” พระพายตอบรับ ก่อนจะเดินหายไปทางห้องแม่ตนเอง เพื่อไปหยิบผ้าในตู้ เหลือเพียงภาคินกับแม่ของพระพายนั่งอยู่ที่ห้องรับแขก

 

 

“คุณน้าครับ..ก่อนที่ผมจะนอนพัก ผมมีเรื่องอยากจะคุยด้วย” ภาคินพูดเกริ่นขึ้นมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

 

“อ่า ได้สิ” แม่ของพระพายตอบรับ

 

 

“แต่ผมอยากพูดต่อหน้าคุณตาด้วย คุณตาพอจะสะดวกรึเปล่าครับ” ภาคินถามออกมาก่อน เพราะเห็นว่าตอนนี้ก็เย็นมากแล้ว ฟ้าใกล้มืดลงทีละนิด

 

 

“เรื่องเกี่ยวกับอะไร บอกน้าก่อนได้มั้ย” แม่ของพระพายถามด้วยความอยากรู้ เพื่อที่จะตัดสินใจได้ว่า เป็นเรื่องที่ควรจะคุยกับพ่อของเธอทันทีเลยรึเปล่า

 

 

“เรื่องของผมกับพระพายครับ” ภาคินตอบออกมา ทำให้แม่ของพระพายนิ่งไปนิด ประจวบเหมาะกับที่พระพายเดินหอบผ้าออกมาจากห้อง แม่ของเด็กหนุ่มหันไปมองลูกชายตัวเองทันที พระพายเองก็มองแม่อย่างงงๆ

 

 

“มีอะไรเหรอครับ” พระพายถามอย่างสงสัย

 

 

“ภาคินแน่ใจใช่มั้ย” แม่ของพระพายถามอีกครั้ง ซึ่งถ้าเธอไม่คิดเข้าข้างลูกตัวเองเกินไป ก็พอจะเดาออกว่าเป็นเรื่องอะไร

 

 

“ครับ นั่นเป็นเหตุผลที่ผมพาพระพายกลับมาบ้าน” ภาคินพูดออกมา ทำให้พระพายมองหน้าภาคินทันที ถึงแม้ว่าจะยังไม่รู้แน่ชัดว่าแม่ตนเองกับภาคินคุยเรื่องอะไรกัน แต่หัวใจพระพายก็เต้นระรัวอย่างบอกไม่ถูก

 

 

“งั้นเรารอน้าแป๊บหนึ่งนะ น้าขอเดินไปดูตาก่อน” แม่ของพระพายพูด ก่อนจะลุกเดินออกไปจากบ้าน พระพายเอาผ้ามาวางไว้ข้างๆภาคิน

 

 

“พี่ภาคิน บอกพายหน่อย ว่ามีเรื่องอะไร” พระพายถามด้วยความอยากรู้จริงๆ ภาคินยิ้มอ่อนๆ พร้อมกับจับมือพระพายเอาไว้

 

 

“พี่จะบอกตากับแม่ของพาย เรื่องเราสองคน” ภาคินพูดเสียงจริงจัง ทำให้พระพายแทบจะหยุดหายใจ ความรู้สึกตื้นตัน มันล้นขึ้นมาจนพูดอะไรไม่ออก ดวงตาที่มองภาคิน มีทั้งความสุข และหวาดหวั่นไปพร้อมๆกัน

 

 

“สำหรับแม่ พายเชื่อว่าแม่รับได้ แต่สำหรับตา พายไม่แน่ใจเลยพี่ภาคิน” พระพายพูดในสิ่งที่ตนเองกังวล เพราะเขากับแม่คุยกันตลอด ทุกเรื่อง แต่กับตา พระพายไม่เคยคุยเรื่องที่ตนเองชอบผู้ชายด้วยกันให้ฟัง ในสายตาของตา พระพายก็เหมือนเด็กผู้ชายซนๆ ติดบ้านติดแม่

 

 

“คุณตา เค้ารักพายมาก และเค้าก็ต้องเข้าใจพายด้วยเหมือนกัน” ภาคินพูดให้กำลังใจทั้งตัวเองและคนรัก

 

 

“พี่ภาคินมั่นใจแล้วเหรอครับ” พระพายถามออกมาอีก ภาคินหัวเราะน้อยๆ

 

 

“ทำไมเราถึงถามคำถามเดียวกับแม่ของเราเลยล่ะ หืม” ภาคินถามยิ้มๆ

 

 

“ก็พายอยากรู้ ว่าเป็นพายมันดี สำหรับพี่ภาคินแล้วจริงๆใช่มั้ย” พระพายบอกออกมาอีก

 

 

“พี่ต้องถามพายมากกว่า ว่าพี่ดีพอสำหรับพายรึยัง” ภาคินพูดขึ้น

 

 

“พี่ภาคินดีที่สุดสำหรับพายแล้วล่ะครับ” พระพายตอบออกมาอย่างมั่นใจและจริงจัง ทำให้ภาคินรู้สึกปลื้มใจไม่น้อยเหมือนกัน

 

 

“เชื่อใจพี่นะ” ภาคินให้ความมั่นใจกับพระพายอีกครั้ง พระพายหายใจเข้าลึกๆ พร้อมกับพยักหน้ารับ ไม่นานนักแม่ของพระพายก็เดินกลับเข้ามาในบ้าน

 

 

“ภาคิน ตาเค้ารออยู่ที่บ้านน่ะ ไปพร้อมกันเลยนะ” แม่ของพระพายพูดพร้อมรอยยิ้ม

 

 

“ครับ” ภาคินตอบรับ แล้วหันมามองพระพาย ก่อนที่ทั้งสามคนจะพากันเดินมายังบ้านของตาพระพาย ซึ่งตอนนี้ตาของพระพายนั่งรออยู่ที่โต๊ะเก้าอี้ไม้ไผ่ที่ตั้งอยู่หน้าบ้าน ซึ่งมีดอกไม้นานาชนิดจัดวางอยู่ใกล้ๆ ลมก็พัดโชยเข้ามาให้ความรู้สึกเย็นสดชื่น ในยามเย็นแบบนี้

 

 

“นั่งก่อน นั่งก่อน” ตาของพระพายเชื้อเชิญภาคิน เพราะจำได้ดี

 

 

“สวัสดีครับคุณตา” ภาคินยกมือไหว้ตาของคนรัก ส่วนพระพายก็เดินไปกอดตาตนเองด้วยความคิดถึง

 

 

“ไหว้พระเถอะลูก ว่าไงเจ้าพาย กินข้าวกินปลารึยัง” ตาของเด็กหนุ่มถามขึ้นมาด้วยความเป็นห่วง

 

 

“เรียบร้อยแล้วครับ” พระพายตอบยิ้มๆ ตอนนี้ตากับพระพายนั่งอยู่ที่เก้าอี้ไม้ตัวยาวตัวเดียวกัน แม่ของพระพายนั่งที่เก้าอี้ติดกับฝั่งพระพาย ส่วนภาคินนั่งตรงกันข้ามกับตาของคนรัก

 

 

“เห็นสร้อยมันบอกว่า มีเรื่องจะคุยกับตากับสร้อยมันเรอะ มีเรื่องอะไร” ตาของพระพายหันมาถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

 

“ความจริง ผมอยากจะคุยกับลุงสุขด้วยอีกคน แต่ลุงเค้าไปขายข้าว เลยขอคุยกับคุณตาแล้วก็คุณน้าก่อนนะครับ” ภาคินพูดบอกออกมา แม่กับตาของพระพายก็พยักหน้ารับ พระพายที่นั่งข้างตา มองภาคินอย่างกำลังใจ ทั้งๆที่ตัวเองก็กำลังกลัวๆอยู่เหมือนกัน กลัวว่าตาจะรับไม่ได้

 

 

“ว่ามาเลย” ตาบอกกลับ พระพายกลั้นหายใจอย่างลุ้นๆ ว่าภาคินจะพูดยังไงบ้าง

 

 

“คุณตาครับ คุณน้าครับ ผมขอเป็นคนดูแลพระพายได้รึเปล่าครับ” ภาคินพยายามหาคำพูดที่ไม่โจ่งแจ้งมากนัก เพราะอยากให้ตาของพระพาย ค่อยๆคิดตามคำพูดของภาคินอย่างช้าๆ เพื่อที่ท่านจะได้ไม่ตกใจมากนัก

 

 

“ดูแลเจ้าพาย? ยังไง?” ตาถามกลับมา และก็คิดตามที่ภาคินพูด ภาคินมองหน้าผู้ใหญ่ทั้งสองท่านด้วยความแน่วแน่

 

 

“ผมอยากจะขอเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของพระพาย ผมอยากจะขอดูแลพระพายในฐานะคนรัก จะได้รึเปล่าครับ” ภาคินพูดขึ้นมา พระพายมองหน้าตาตัวเองอย่างหวั่นๆ แม่ของพระพายยิ้มออกมาอย่างพอใจ นึกดีใจที่ภาคินกล้าที่จะมาบอกตรงๆด้วยตัวเองแบบนี้ ในขณะที่ตาของพระพายนั่งนิ่งไปนิด

 

 

“คนรัก..หมายถึงแฟนกัน ผัวเมียกันอะไรแบบนั้นน่ะเหรอ” ตาของพระพายถามออกมาตรงๆ

 

 

“ครับ ในฐานะแฟนก่อนครับ ฐานะหลังจากนั้น ในอนาคตค่อยว่ากันอีกที” ภาคินบอกกลับ ทำให้พระพายหน้าขึ้นสีนิดๆ แต่ตาของพระพายก็ยังนั่งนิ่ง คิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากัน

 

 

“เราสองคน เป็นผู้ชายเหมือนกันไม่ใช่รึ” ตาถามออกมาอย่างข้องใจ

 

 

“ครับ” ภาคินตอบสั้นๆ เพื่อรอฟังประโยคต่อมาของตา

 

 

“แล้วจะรักกันได้ยังไง” ตาถามออกมาต่อ ภาคินยิ้มนิดๆ เขาไม่มีท่าทีอึกอักหรือลังเลในการตอบคำถามของตาของพระพายเลยสักนิด

 

 

“รักไปแล้วครับ” ภาคินตอบออกมาเสียงจริงจัง พระพายหัวใจพองโตอย่างสุขใจและตื้นตัน

“ผมเข้าใจครับ ว่าเรื่องแบบนี้ มันค่อนข้างจะแปลกในความคิดของคุณตา แต่สำหรับผม คำว่ารัก มันไม่มีคำว่าแปลกหรือแตกต่าง คู่รักชายหญิงเขารักกันได้ยังไง ผมกับพระพายก็รักกันได้แบบนั้น มันไม่ใช่เป็นการรักเพราะความแปลกใหม่ หรืออยากรู้อยากลอง แต่มันเป็นความรักที่เกิดจากความรู้สึกของเราสองคนจริงๆ ผมไม่รู้ว่าจะต้องอธิบายออกมายังไง ให้คุณตาเข้าใจได้ง่ายๆ แต่ผมขอโอกาสได้มั้ยครับ ให้ผมกับพระพาย ได้แสดงให้คุณตาแล้วก็คุณน้าเห็น ว่าความรักของผมกับพระพายแตกต่างหรือเหมือนกับความรักที่คุณตากับคุณน้าคุ้นเคยแค่ไหน” ภาคินบอกออกมาด้วยน้ำเสียงสุภาพและจริงจัง

 

 

“แล้วเราล่ะพระพาย รักพี่เค้า เหมือนที่พี่เค้ารักเรางั้นเหรอ” ตาหันมาถามหลานตนเองบ้าง

 

 

“ครับ..พายรักพี่ภาคิน” พระพายตอบกลับด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีแดงจัด ตาคลายสีหน้าลง แต่แววตาก็เต็มไปด้วยความกังวล

 

 

“แกว่าไงล่ะสร้อย” ตาหันมาถามลูกสาวตัวเองบ้าง

 

 

“พ่อ ชั้นรู้มานานแล้ว ว่าพระพายชอบผู้ชายด้วยกัน แต่จะให้ทำยังไงได้ เพราะพระพายก็ยังเป็นลูกของชั้น เป็นหลานของพ่อ ความชอบของพระพาย ไม่ได้ทำให้ความสัมพันธ์ภายในครอบครัวเราเปลี่ยนแปลงไปเลยสักนิด พระพายยังเป็นลูกที่ดีของชั้น เป็นหลานที่ดีของพ่อมาโดยตลอด แต่มันก็อาจจะมีบ้างละ ที่ชาวบ้านไม่เข้าใจ อาจจะพูดลับหลังดีบ้างไม่ดีบ้าง” แม่ของพระพายพูดอธิบายในสิ่งที่คิด

 

 

“ใครจะนินทายังไงก็ช่างมันสิ ไม่ได้ไปขอใครกิน” ตาของพระพายพูดออกมาทันที ด้วยความที่รักหลานมาก ทำให้ภาคินกับแม่ของพระพายยิ้มออกมานิดๆ

“อีกอย่าง หลานชั้น ชั้นดุ ชั้นด่า เองได้ ชาวบ้านห้ามยุ่ง” ตาของพระพายบอกออกมาอีก

 

 

“พ่อพูดแบบนี้ แปลว่ายอมรับเรื่องของภาคินกับพระพายได้ใช่มั้ยคะ” แม่ของพระพายถามออกมา ทำให้ตาของพระพายนิ่งไปนิด มองหน้าภาคินแล้วหันมามองพระพายสลับไปมา

 

 

“เอ็งต้องทำนม ใส่กระโปรง เหมือนลูกไอ้รุนตรงท้ายซอยรึเปล่า” ตาถามพระพายขึ้นมา พระพายส่ายหน้าทันที เพราะคนที่ตาตนเองพูดถึงเป็นสาวประเภทสองที่แต่งหญิงและผ่าตัดแปลงเพศเรียบร้อย

 

 

“พายไม่ใช่แบบนั้นนะตา คือ พายไม่ได้อยากแต่งหญิง หรือทำนมอะไรแบบนั้น พายก็เป็นผู้ชาย เป็นหลานชายของตานี่แหละครับ เพียงแค่....พายชอบพี่ภาคินที่เป็นผู้ชายเหมือนกันเท่านั้นเอง มันไม่ได้ทำให้พายอยากแต่งหญิงสักหน่อย” พระพายบอกกลับ แล้วก็รู้สึกเขินไปพร้อมๆกัน ตาถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

 

“เออ แล้วไป ไม่ใช่ว่าตาจะรังเกียจที่ลูกเจ้ารุนเป็นแบบนั้นนะ แต่ตาเลี้ยงเอ็งมา อาบน้ำให้เอ็งมาตั้งแต่เด็ก แล้วถ้ามีอะไรหายไป หรือเพิ่มขึ้นมา ตาก็คงรู้สึกแปลกๆ” ตาของพระพายพูดออกมา ทำให้ทั้งสามคนยิ้มขำเล็กน้อย เพราะรู้ดีว่าตาหมายถึงอะไร

 

 

“คุณตา ยอมรับเรื่องของผมกับพระพายแล้วใช่มั้ยครับ” ภาคินถามขึ้นมาเพื่อความแน่ใจ แต่สำหรับแม่ของพระพาย ภาคินรู้ว่าท่านอนุญาตแล้ว ตาของพระพายถอนหายใจออกมาอีกครั้ง เพราะจริงๆแล้ว มันก็ไม่ใช่เรื่องที่จะมายอมรับได้แบบปุบปับ

 

 

“เรารู้ใช่มั้ย ว่าความรักแบบนี้ มันต้องเจออุปสรรคอีกหลายอย่างง” ตาถามขึ้นเสียงจริงจัง

 

 

“ทราบครับ และผมจะพาพระพายเดินผ่านอุปสรรคเหล่านั้นเองครับ” ภาคินให้คำมั่น ทำให้ตาของพระพายยิ้มออกมาน้อยๆ ความจริง ท่านเห็นความจริงใจของภาคินตั้งแต่ครั้งแรกแล้ว เพียงแค่ต้องการความมั่นใจกว่านี้เท่านั้น

 

 

“แล้วพ่อแม่ของเราล่ะ เขารู้รึยัง เขายอมรับเรื่องนี้ได้รึเปล่า” ตาของพระพายถามออกมาอีก ภาคินกับพระพายต่างชะงักไปนิด แต่ดวงตาของภาคิน ไม่มีอาการหวั่นไหว หรือคิดมากแต่อย่างไร

 

 

“ยังไม่ทราบครับ ผมเองก็ยังไม่รู้ว่า ท่านจะยอมรับได้รึเปล่า แต่ผมก็ไม่ยอมแพ้หรอกครับ ถ้าท่านสองคนไม่ยอมรับ ผมก็จะทำทุกอย่างจนกว่าท่านจะยอมรับผมกับพระพาย” ภาคินบอกออกมาตรงๆ ไม่พูดโกหกเพื่อให้ตากับแม่คนรักสบายใจ

“ผมรู้ว่าหลังจากนี้ อาจจะมีปัญหาหลายอย่างเกิดขึ้น แต่ผมอยากให้คุณตากับคุณน้ามั่นใจ ว่าผมจะไม่ทอดทิ้งพระพายแน่นอน” ภาคินพูดขึ้นเสียงจริงจัง ทำให้ตาของพระพายยิ้มออกมาอ่อนๆ

 

 

++++++++++++++++++++++ 50% +++++++++++++++++++++

 

“ถ้าเรายืนยันแบบนั้น ตาก็คงไม่ใจดำที่จะไม่ให้โอกาสเราสองคนหรอกนะ” ตาของพระพายพูดบอกออกมา ครอบครัวของเขา สอนให้ลูกหลานเข้าใจกัน เห็นอกเห็นใจกันและช่วยเหลือซึ่งกันและกันมาตลอด ภาคินกับพระพายยิ้มกว้างออกมาทันที

 

 

“ขอบคุณครับคุณตา...ขอบคุณครับตา” ภาคินกับพระพายยกมือไหว้ขอบคุณแล้วพูดออกมาพร้อมกัน

 

 

“แล้ว..ลุงสุขล่ะแม่ ลุงสุขจะว่ายังไงบ้าง” พระพายหันมาถามแม่ตนเองอย่างนึกได้ แม่ของพระพายหัวเราะเบาๆ

 

 

“ลุงสุขน่ะ เค้ามองออกตั้งแต่แรกแล้ว วันที่ภาคินมา เค้ายังมาถามแม่เลย ว่าภาคินมาจีบพายรึเปล่า พายไม่ต้องห่วงหรอก ลุงสุขเค้าเข้าใจ” แม่บอกออกมาตามตรง ทำให้พระพายกับภาคินโล่งใจขึ้นมามาก พูดง่ายๆว่า ครอบครัวของพระพายไฟเขียวให้กับความรักของทั้งสองคนในครั้งนี้ แต่ทางบ้านของภาคินนี่แหละ ที่เป็นปัญหา แต่ภาคินก็ตั้งใจไว้แล้ว ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาก็จะไม่ยอมเลิกกับพระพายเด็ดขาด

 

 

“อ่ะ ยังไงก็คบกันไปดีๆละกัน ดูๆกันไป อายุยังน้อย ยังต้องเจออะไรกันอีกเยอะ ตาเองก็แก่แล้ว จะอยู่ได้นานแค่ไหนก็ไม่รู้ ไม่อยากเป็นคนหัวโบราณมากเกินจนทำให้ลูกหลานไม่สบายใจ ใช้เวลาที่เหลืออย่างมีความสุขดีกว่า” ตาของพระพายบอกออกมาอย่างขำๆ

 

 

“ตาอ่ะ ตายังอยู่กับพายได้อีกนานนะครับ” พระพายบอกเสียงกระเง้ากระงอด พร้อมกับกอดตาตนเองเอาไว้ ตาของพระพายก็ยิ้มรับแล้วลูบหัวหลานชายเบาๆ ก่อนที่ทั้งสี่คนจะนั่งพูดคุยเรื่องเรียนของพระพายและการใช้ชีวิตในกรุงเทพสักพัก ตาของพระพายก็ขอตัวพักผ่อน แม่สร้อย พระพาย และภาคินจึงพากันเดินกลับมาที่บ้านของพระพาย

 

 

“ขอบคุณคุณน้ามากนะครับ ที่อนุญาตให้ผมกับพระพายคบกัน” ภาคินยกมือไหว้แม่ของคนรักอีกครั้ง

 

 

“ไม่เป็นไร เพราะมันเป็นความสุขของพระพายด้วย อ่อ ภาคินต้องเรียกแม่สิ เรียกน้าไม่ได้แล้วนะ” แม่ของพระพายพูดขึ้นยิ้มๆ ภาคินก็ยิ้มรับ ส่วนพระพายยิ้มเขินออกมา

“ว่าแต่ จะนอนพักสักหน่อยมั้ยเนี่ย นั่งคุยกับตายาวเลย” แม่ของพระพายพูดขึ้นมาอย่างนึกได้ พระพายก็มองหน้าภาคิน

 

 

“ครับ ขอรบกวนหน่อยนะครับ” ภาคินบอกออกมายิ้มๆ

 

 

“รบกวนอะไร ตอนนี้บ้านหลังนี้ก็เหมือนกับบ้านของภาคินเหมือนกันนะ ตามสบายเลย หรือว่าจะเข้าไปนอนเล่นในห้องพระพายก็ได้” แม่ของพระพายพูดเปิดทาง

 

 

“แม่อ่ะ” พระพายเรียกแม่เสียงอ้อมแอ้ม ภาคินก็ยิ้มอย่างถูกใจ ที่ว่าที่แม่ยายเปิดทางให้ขนาดนี้

 

 

“แม่รู้หรอก ว่าภาคินเป็นสุภาพบุรุษ ใช่มั้ย” แม่ของพระพายถามขึ้น ภาคินยิ้มน้อยๆ

 

 

“ครับ” ภาคินตอบเสียงจริงจัง

 

 

“แต่ในห้องพายไม่มีแอร์นะครับ” พระพายบอกกลับ

 

 

“ไม่เป็นไร พี่ไม่ใช่คนเรื่องมาก” ภาคินพูดขึ้น พระพายมองหน้าแม่ตนเองนิดๆ แต่แม่ก็พยักหน้าให้ เพราะว่าเธอมั่นใจในตัวของภาคิน ว่าจริงจังแค่ไหน

 

 

“งั้น พี่ภาคินเข้าไปนอนในห้องพายก็ได้ครับ” พระพายพูดไปหน้าก็แดงไป

 

 

“ขออนุญาตนะครับ” ภาคินพูดบอกกับแม่ของพระพายแล้วถึงเดินตามพระพายเข้าไปในห้องนอน ในห้องของพระพายถูกทำความสะอาดอยู่ทุกวัน ไม่มีร่องรอยของฝุ่นละอองแม้แต่น้อย

 

 

“พี่ภาคินนอนก่อนนะครับ จะให้พายปลุกตอนไหน” พระพายถามขึ้นมา

 

 

“พายมานอนกับพี่สิ ให้พี่กอดหน่อยได้มั้ย” ภาคินถามขึ้น พระพายมีท่าทีขัดเขิน

 

 

“งั้น..ก็ต้องล็อคประตูก่อน” พระพายพูดขึ้น เพราะกลัวว่าแม่ตนเองจะเข้ามาเห็นให้ได้อายกันอีก ภาคินยิ้มนิดๆ เมื่อพระพายเดินไปล็อคประตูห้อง แล้วเดินกลับมาหาภาคินที่เตียงนอน ภาคินล้มตัวลงนอนด้านนอกแล้วให้พระพายขึ้นไปนอนด้านในติดกับกำแพง

 

 

“ครอบครัวพายนี่ ดีจังเลยนะ” ภาคินพูดขึ้นมาจากความรู้สึกจริงๆ

 

 

“ดียังไงครับ” พระพายถามขึ้น ก่อนที่ภาคินจะดึงพระพายเข้ามานอนกอดเอาไว้

 

 

“ก็ทุกคนรักกันดี เข้าอกเข้าใจกันดีน่ะสิ” ภาคินตอบกลับ และคิดไปถึงบ้านของตนเอง

“ว่าแต่ พี่ถามเรื่องพ่อของพายได้มั้ย” ภาคินถามขึ้น เขาแค่ชวนคุยไปเรื่อยๆเท่านั้น

 

 

“ถามได้ครับ ทำไมเหรอครับ” พระพายถามกลับ

 

 

“พี่ไม่เห็นรูปถ่ายพ่อของพายในบ้านบ้างเลย พ่อพายไปไหนล่ะ” ภาคินถามออกมาอย่างข้องใจจริงๆ พระพายนิ่งไปนิด

 

 

“แม่บอกว่าพ่อเสียแล้ว แต่แม่ไม่มีรูปพ่อเก็บไว้เลย แม่บอกว่ากระดูกของพ่อ ทางครอบครัวพ่อเอาไปเก็บเองหมดเลยครับ”  พระพายตอบกลับมา ภาคินก็ฟังอย่างงงๆ พลางคิดว่าแปลกๆ

“แล้วพายรู้จักชื่อพ่อมั้ย” ภาคินถามต่อ

 

 

“รู้แค่ว่าชื่อสรครับ แต่ไม่รู้ว่าชื่อจริงนามสกุลจริงว่าอะไร” พระพายบอกออกมาต่อ ภาคินก็พยักหน้ารับ

“ว่าแต่พี่ภาคินถามถึงพ่อของพายทำไมเหรอ” พระพายถามกลับไปบ้าง

 

 

“ไม่มีอะไรมากหรอกครับ พี่แค่อยากจะไปฝากตัวกับท่าน ถ้าท่านเสียไปแล้ว พี่ก็อยากจะบอกกล่าวท่านเหมือนกัน ว่าพี่ขอคบกับลูกชายของท่านน่ะ” ภาคินตอบออกมา พระพายยิ้มอย่างสุขใจ ก่อนจะซุกหน้าไปกับอกของภาคิน

 

 

“ไม่เป็นไรหรอกครับ แค่นี้ก็พอแล้ว พายไม่ต้องการอะไรแล้ว” พระพายบอกออกมาจากความรู้สึกของตนเองจริงๆ เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา พระพายไม่เคยคิดว่าตนเองขาดพ่อ หรือมีปมเรื่องพ่อแต่อย่างไร เนื่องจากแม่ของพระพายทำหน้าที่ทั้งพ่อและแม่ได้ดีมาตลอด ไหนจะตาและลุงของเขาอีก ที่ทำให้พระพายไม่รู้สึกว่าตนเองขาดอะไรไป ภาคินนอนกอดพระพายอยู่สักพักก็หลับไปด้วยความเพลีย ส่วนพระพายที่ยังไม่หลับ ค่อยๆขยับตัวออกมาจากอ้อมกอดของภาคิน แล้วออกจากห้องมาหาแม่ตนเองที่นั่งดูทีวีอยู่ ตอนนี้เกือบสองทุ่มแล้ว

 

 

“ภาคินหลับแล้วเหรอ” แม่หันมาถามยิ้มๆ

 

 

“ครับ” พระพายตอบกลับ ก่อนจะนั่งลงข้างแม่ตนเองแล้วกอดแม่ตนเองเอาไว้

 

 

“เป็นอะไร หืม” แม่ถามพระพายออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

 

 

“พายรู้สึกเหมือนตัวเองฝันไปเลยครับแม่” พระพายบอกกลับมา แม่ของเด็กหนุ่มหัวเราะเบาๆ

 

 

“ฝันเรื่องที่เราได้คบกับภาคินน่ะเหรอ” แม่ถามกลับ พระพายพยักหน้ารับ

 

 

“พายไม่คิดมาก่อนเลย ว่าพี่ภาคินจะรักพายเหมือนกัน ตอนนี้พายก็ยังงงอยู่เลยแม่ ว่าพี่ภาคินจะรักพายได้ยังไง รักมาตั้งแต่เมื่อไร” พระพายบอกกลับ

 

 

“แล้วภาคินไม่ได้บอกเหรอ ว่ารักพายตั้งแต่ตอนไหน และเพราะอะไร” แม่ถามกลับมา

 

 

“บอกครับ แต่พายก็ยังงงๆอยู่ มันเหมือนฝันที่ไม่เคยคิดว่าจะเป็นจริง มันเหมือนว่าความรู้สึกมันลอยๆยังไงไม่รู้ครับแม่” พระพายไม่รู้จะอธิบายบอกกับแม่ตนเองยังไง ในความรู้สึกตอนนี้ พระพายมีความสุข ที่ได้สมหวังในความรัก แต่ในความรู้สึกบางอย่างมันยังไม่ถูกเติมเต็ม ซึ่งพระพายก็ไม่เข้าใจว่าคืออะไร

 

 

“ค่อยๆคิด ค่อยเรียนรู้ไป ไม่มีใครบอกความรู้สึกทุกอย่างได้ดีเท่าตัวพายเองหรอกนะ ส่วนเรื่องที่ภาคินมาชอบพายนะ แม่พอมองออกตั้งแต่ที่เค้ามาส่งพายแล้วล่ะ” แม่ของเด็กหนุ่มพูดขึ้น พระพายมองหน้าแม่ตนเองอย่างแปลกใจ

 

 

“จริงเหรอครับ” พระพายถามกลับอย่างงงๆ

 

 

“หึหึ นี่ ถามจริง ไม่รู้ตัวเลยเหรอ ว่าพี่เค้าอ่อยอยู่น่ะ” แม่บอกออกมาอย่างขำๆทำให้พระพายหน้าขึ้นสี

 

 

“แม่ก็ว่าไป..พี่ภาคินไม่ได้อ่อยอะไรสักหน่อย” พระพายตอบกลับเสียงอ้อมแอ้ม แม่ก็ได้แต่นั่งยิ้มให้กับท่าทีของลูกชายตัวเอง จนพระพายนึกบางอย่างได้ขึ้นมา

“แม่ครับ พายถามเรื่องพ่อหน่อยได้มั้ย” พระพายพูดขึ้น เพราะคุยกับภาคินมาก่อนหน้านี้ เลยอยากรู้บางอย่างเพิ่มเติมบ้าง แม่ของพระพายนิ่งไปนิด ก่อนจะยิ้มอ่อนๆ

 

 

“แม่จะตอบเท่าที่ตอบได้นะ” แม่ของพระพายพูดกลับ

 

 

“พ่อกับแม่เจอกันที่ไหนครับ” พายถามขึ้นมา แม่ของพระพายยิ้มนิดๆ

 

 

“เจอกันสมัยแม่ไปฝึกงานช่วงเรียนมหาลัยน่ะ พ่อเค้าเป็นรุ่นพี่แม่สองปี” แม่ของพระพายเล่าออกมา

 

 

“แล้วพ่อกับแม่แต่งงานกันเมื่อไรครับ พายไม่เคยเห็นรูปงานแต่งพ่อกับแม่เลย” พระพายถามอีก ทำให้แม่ของพระพายนิ่งไปนิด

 

 

“พ่อกับแม่ ไม่ได้แต่งงานกันหรอกพาย แม่มีพายก่อน แล้วพ่อก็มาเสียไป โดยที่เรายังไม่ได้แต่งกันเลย” แม่บอกกลับด้วยน้ำเสียงปกติ พระพายหน้าเศร้าลงทันที เพราะนึกสงสารแม่ตนเอง

 

 

“แล้วแม่ไม่มีรูปพ่อบ้างเลยเหรอครับ” พระพายถามออกมาอีกด้วยความอยากรู้ แม่ของเด็กหนุ่มถอนหายใจเบาๆ

 

 

“จริงๆแล้ว มีเก็บไว้ใบหนึ่งน่ะ พายอยากดูเหรอ” แม่ถามกลับมา พระพายรีบพยักหน้ารับทันที แม่ของเด็กหนุ่มจึงเดินไปที่ห้องนอน หายไปสักพักก็กลับออกมาพร้อมกับรูปถ่ายใบเล็กๆ 1 ใบ แล้วส่งให้พระพายดู พระพายรับมาดูด้วยความตื่นเต้น เพราะตั้งแต่เกิดมา ยังไม่เคยได้เห็นหน้าพ่อตนเองเลยว่าเป็นยังไง ในรูปเป็นรูปถ่ายคู่ที่เริ่มซีดไปตามกาลเวลาของผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่ง กับแม่ของพระพายสมัยสาวๆ พระพายมองรูปพ่อตนเองด้วยแววตาที่เต็มตื้นไปด้วยความรู้สึกจุกๆในอก

 

 

“พ่อหล่อจังเลยนะครับ” พระพายพูดขึ้นเสียงแผ่ว

 

 

“พ่อเราเค้าหน้าตาดี แม่ยังคิดไม่ถึงเลย ว่าพ่อของเราจะมาชอบแม่ได้” แม่ของพระพายพูดบอกกลับมา

 

 

“เหมือนพายเลย พายเองก็คิดไม่ถึง ว่าพี่ภาคินจะมาชอบพายได้” พระพายตอบกลับแม่ตนเอง ทำให้แม่ของเด็กหนุ่มนิ่งไปนิด ก่อนจะรับรูปถ่ายจากลูกชายมาถือไว้

 

 

“ความรัก มักจะมีเรื่องที่ไม่คาดคิดเสมอแหละ พระพาย” แม่บอกออกมาเสียงแผ่ว แต่พระพายก็ไม่ได้คิดอะไร คิดแค่ว่าแม่คงนึกคิดถึงพ่อของเขาที่เสียไปเท่านั้นเอง

..

..

..

..

“ไม่นอนค้างที่นี่เหรอ ภาคิน” แม่ของพระพายถามขึ้นในช่วง 4 ทุ่ม เมื่อภาคินตื่นขึ้นมาแล้วขอตัวกลับบ้าน

 

 

“ไม่เป็นไรครับ ผมขอกลับบ้านก่อนดีกว่า เอาไว้วันหน้าจะมานอนค้างแน่นอนครับ” ภาคินตอบกลับยิ้มๆ

 

 

“งั้นเดี๋ยวพายเปิดประตูรั้วให้พี่เค้าด้วยนะ แม่ขอเข้าไปนอนละ” แม่ของพระพายพูดบอก ก่อนจะปล่อยให้ลูกชายกับคนรักของลูกพูดคุยกันตามลำพัง

 

 

“พรุ่งนี้พี่จะเข้ามาหานะ” ภาคินพูดกับคนรัก

 

 

“ครับ พี่ภาคินขับรถดีๆนะ” พระพายบอกกลับไป ภาคินมองหน้าพระพายนิ่งๆ ทำให้พระพายแปลกใจนิดหน่อย

“มีอะไรรึเปล่าครับพี่ภาคิน” พระพายถามกลับไป

 

 

“พาย พี่อยากให้พายเชื่อในความรักของพี่ เชื่อมั่นในตัวพี่ พายทำได้มั้ย” ภาคินพูดบอกออกมา ทำให้พระพายงงเล็กน้อย แต่ก็พยักหน้ารับ

 

 

“ได้ครับ” พระพายตอบกลับ

 

 

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พี่อยากให้พายหนักแน่น เชื่อมั่นในตัวพี่นะครับ” ภาคินบอกออกมาอีก พระพายไม่เข้าใจว่าภาคินหมายถึงอะไร แต่ในเมื่อคนรักจริงจังแบบนี้ พระพายก็จะไม่ทำให้คนรักผิดหวัง

 

 

“ครับ พายจะหนักแน่น และเชื่อมั่นในตัวพี่ภาคิน” พระพายบอกกลับยิ้มๆ เพื่อให้คนรักสบายใจด้วย

 

 

“จำคำที่พูดเอาไว้ดีนะครับ ถ้าพายทำเหมือนไม่เชื่อใจพี่เมื่อไร พี่ลงโทษเราหนักแน่” ภาคินพูดแหย่ออกมา เพราะไม่อยากให้พระพายเป็นกังวลกับคำพูดของเขา

 

 

 

++++++++++++++++++++++++ 100% +++++++++++++++++++++++++

ครบร้อยแล้วค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

36 ความคิดเห็น

  1. #2874 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 15:37
    ภาคินคิดจะทำอะไรแน่ ๆ เรยถึงพูดแบบนี้
    #2874
    0
  2. #2833 หยกๆ (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2558 / 21:36
    อย่าบอกนะว่าพระพายเป็นพี่น้องกับจี
    #2833
    0
  3. #2793 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 12:33
    แม่พระพายปิดบังอะไรรึเปล่า แล้วชื่อสรนี่คุ้นๆแฮะ
    #2793
    0
  4. #2792 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2558 / 16:39
    พี่ภาคินรีบๆเคลียร์กับที่บ้านเลยนะ
    #2792
    0
  5. #2791 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2558 / 06:12
    ครอบครัวพายน่ารัก
    แต่ฝั่งพี่คินเนี่ยสิ
    #2791
    0
  6. #2790 PuiPui (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 23:56
    คุณตาจ๋าใจดีมากและเข้าใจลูกหลานที่สุด คุณตาต้องอยู่กัยพระพายไปนานๆนะค่ะ บ้านนี้น่ารัก ส่วนบ้านพี่ภาคินไม่อยากพูดถึงยังมียัยจีเน่าอีกคน
    #2790
    0
  7. #2789 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 21:30
    พระพายมั่นใจในตัวพี่ภาคินได้เลยจ้า

    เพราะเจ้าตัวเขามั่นใจในตัวเองมานานแล้ว
    #2789
    0
  8. #2788 sosozee (@sosozee) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 21:20
    จะเข้าสู่ มาม่าแย้วเหยอ??
    #2788
    0
  9. #2787 ยิ้งฉุบ (@nongwanjang) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 21:13
    เออ รู้สึกเหมือนพายนะ รู้สึกยังไม่เต็มเท่าไหร่ เพราะไรหว่า?
    #2787
    0
  10. #2786 cipher (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 20:41
    ฮึ่ย.. น่ารักชมัด ชิวิตตามติดคินพาย
    #2786
    0
  11. #2785 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 20:37
    พายเธอต้องหนักแน่นน่ะ
    #2785
    0
  12. #2784 llmll (@mmoemo) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 20:27
    จะมาม่าแล้วหรอ ต้มน้ำรอ*
    #2784
    0
  13. #2783 PIPER_PN (@princessicecool) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 20:17
    ไม่ต้มมาม่านะยอนิม ไม่อ้าวววว
    #2783
    0
  14. #2782 nam-Sriyaphai (@nam6530) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 20:03
    คู่คินพายจะดราม่าเหรอ...
    #2782
    0
  15. #2777 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 19:44
    ครอบครัวพระพายน่ารักมากเลย
    #2777
    0
  16. #2776 namsnap (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 18:23
    เรื่องพ่อ!!! ต้องอีตาที่จะให้พ่อภาคินซื้อที่แน่ๆเลย
    #2776
    0
  17. #2772 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 07:34
    พี่ภาคินคนหล่อ
    #2772
    0
  18. #2768 achaneeaw375 (@achaneeaw375) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2558 / 11:12
    รักตาง่ะ พี่ภาคินสู้ๆน้าาาา
    #2768
    0
  19. #2761 Tanee Lov (@baitong_55) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2558 / 08:19
    คุณตาน่ารัก พี่ภาคินก็น่ารัก เยิฟฟ
    #2761
    0
  20. #2755 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 18:01
    พี่ภาคินของน้อง สู้ๆนะคะ
    #2755
    0
  21. #2754 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 17:38
    คู่นี้หว๊านนนหวาน ภาคินน่ารักอะ
    #2754
    0
  22. #2752 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 16:00
    คุณตาน่ารักมากๆเลยค่ะ
    #2752
    0
  23. #2750 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 15:18
    คราวนี้ก็เหลือด่านแบบมีหน้ามีตาในสังคม
    คงจะยากหน่อยนะภาคินพระพาย
    แค่ลำพังภาคินคนเดียวก็ทำเอาพ่อปั้นปึงแล้ว
    นี่มีเรื่องพระพายเข้ามาอีก คงงานหนักกันหน่อย
    #2750
    0
  24. #2749 ไรโนซีรัส (@nattush) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 14:22
    โอ้ยยย ปู้จายแบบนี้หาได้นี่หนายยยยยย -3-
    #2749
    0
  25. #2744 Haruka Fuji (@haruka15) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 12:29
    ผ่านไปได้แล้วหนึ่งด่าน เหลออีกด่านนนน
    #2744
    0