บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,209 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,281 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    84

    Overall
    244,209

ตอนที่ 59 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา.............30 [100%] END

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3534
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    3 ธ.ค. 58





บทเรียนรัก นักกีฬา  ตอนที่ 30

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

“พี่แนตตี้ พี่ทำแบบนี้มันไม่ดีเลยนะครับ”  โจพูดออกมาเสียงเครียดพลางนึกถึงเรื่องที่เคยเกิดขึ้นตอนมัธยม หญิงสาวปลดกระดุมออกทุกเม็ด แล้วเปิดให้เห็นชั้นในที่ห่อหุ้มอกอิ่ม หญิงสาวยกแขนคล้องคอโจทันที

 

 

“มาทำกันเถอะ แฟนโจไม่รู้หรอก ถ้าเราสองคนไม่บอก” หญิงสาวยังคงยั่วยวนออกมา โจดึงแขนหญิงสาวให้ออกจากคอตนเองอย่างแรง

 

 

“ผมไม่เคยคิดอยากจะทำกับพี่เลยสักนิด แล้วผมก็ไม่มีอารมณ์กับพี่ด้วย” โจพูดออกมาตรงๆ ทำให้หญิงสาวหน้าตึงไปนิด ที่ถูกปฏิเสธแบบนี้ เพราะทุกครั้งที่เธอยั่วยวนใคร ผู้ชายคนนั้นก็ต้องทนกับการยั่วยวนไม่ไหว แต่โจกลับไม่รู้สึกอะไรเลย โจทำท่าจะเดินออกจากห้องอาบน้ำด้วยความขยะแขยงสิ่งที่หญิงสาวคิดจะทำ เพราะคงไม่มีผู้หญิงดีๆที่ไหน จะบุกเข้ามาในห้องอาบน้ำของผู้ชายเพื่อจะเชิญชวนให้มีอะไรกัน

 

 

พรึ่บ..

 

หญิงสาวกระชากแขนโจ ให้หันมาหาตนเองพร้อมกับพยายามกอดโจเอาไว้

“ถ้าโจออกไป พี่จะตะโกนให้คนอื่นได้ยิน ว่าโจจะปล้ำพี่” หญิงสาวบอกออกมาเพราะรู้สึกเสียหน้า โจก็พยายามจะสะบัด หญิงสาวก็ยื้อยุดกันอยู่ในห้องอาบน้ำ

 

 

พรึ่บ..

ประตูห้องอาบน้ำถูกเปิดออกด้วยมือของกราฟ

 

 

“ทำอะไรกัน” กราฟถามเสียงนิ่งๆ ทำให้ทั้งและหญิงสาวชะงัก  โจหน้าเสียไปนิดเมื่อกราฟมาเห็นเขาในสภาพนี้ ซึ่งมันไม่ต่างอะไรกับตอนที่กราฟเจอเขากับอินเลยสักนิด ส่วนแนตตี้ก็แอบยกยิ้มมุมปากที่กราฟมาเห็นเข้าพอดี

 

 

“น้องกราฟ” หญิงสาวแสร้งทำท่าตกใจ แล้วกระชับเสื้อนักศึกษาของตัวเองเข้าหากัน

“คือ..พี่กับโจ”  หญิงสาวทำหน้าให้มีพิรุธ เพื่อที่กราฟจะได้เข้าใจผิด

 

 

“พี่เงียบไปเลย!” โจหันไปตวาดหญิงสาวด้วยความโกรธ แล้วหันมาหากราฟ

“กราฟ.. มันไม่ใช่อย่างที่มึงเห็นนะ” โจรีบอธิบาย กราฟกำหมัดแน่น มองหน้าโจกับหญิงสาวสลับไปมา

 

 

“ถอยไป” กราฟพูดกับโจ ทำให้โจขมวดคิ้วด้วยความงุนงง

“กูจะคุยกับพี่แนตตี้” กราฟบอกออกมาอีก ทำให้แนตตี้ชะงักไปนิด กราฟขยับไปยืนตรงหน้าหญิงสาว พร้อมกับมองด้วยสายตานิ่งๆ กราฟขยับมือไปติดกระดุมเสื้อให้หญิงสาว ทำให้แนทตี้ยืนงงไม่น้อย

“อย่าทำแบบนี้เลยครับ มันไม่ดีกับตัวพี่เองนะ” กราฟพูดขึ้น

 

 

“นายพูดเรื่องอะไร” หญิงสาวถามเสียงอึกอักเล็กน้อย

 

 

“แล้วพี่คิดจะทำอะไรล่ะครับ” กราฟถามต่อ

 

 

“พี่เปล่านะ โจเค้า..” หญิงสาวกำลังจะกล่าวหาโจ

 

 

“พี่รู้ไหมครับ ว่าแผนของพี่มันใช้ไม่ได้กับผมหรอก” กราฟพูดขึ้น ทำให้หญิงสาวชะงักไปนิด

 

 

“แผนอะไร...พี่เปล่านะ โจเค้าเรียกพี่ให้เข้ามา แล้วโจเค้าก็..” หญิงสาวยังคงโกหกต่อ

 

 

“ผมเคยเจอสถานการณ์ที่ยิ่งกว่านี้มาแล้วครับพี่ เจอถึงขั้นอีกฝ่ายกำลังใช้ปากทำให้โจเลยนะครับ  แต่ผมก็ผ่านกันมาได้ และผมกับโจก็ยังรักกันดีอยู่ ...ผมเชื่อใจคนของผม พี่อย่าพยายามเลยครับ” กราฟบอกออกมาตรงๆ  เมื่อติดกระดุมเม็ดสุดท้ายให้หญิงสาวเรียบร้อย ซึ่งหญิงสาวก็ยืนให้กราฟติดกระดุมอยู่นิ่งๆ อาจจะเป็นเพราะกำลังงงกับท่าทีของกราฟอยู่ด้วย  โจเองเมื่อได้ยินที่กราฟพูด ก็รู้สึกตื้นตันในใจไม่น้อย ที่ครั้งนี้ กราฟไม่โกรธและไม่เข้าใจผิดเขา

 

 

“คิดในแง่ดีเกินไปหน่อยไหม” แนตตี้ถามออกมาอย่างนึกหมั่นไส้กราฟ ที่ไม่มีท่าทีสะทกสะท้านอะไร กับการที่เห็นแฟนตัวเองอยู่ในห้องอาบน้ำสองต่อสองกับผู้หญิง แถมสภาพของทั้งคู่ก็ชวนให้คิดลึกด้วย

 

 

“แล้วพี่เคยคิดอะไรในแง่ดีบ้างรึเปล่าล่ะครับ” กราฟตอบกลับไป ทำให้หญิงสาวหน้าชาไปนิด เพราะรู้สึกเหมือนถูกกราฟด่ากลายๆ

“ผมว่าพี่เลิกยุ่งกับพวกผมเถอะครับ มันไม่ได้ประโยชน์อะไร” กราฟพูดเสนอออกมา

 

 

“ทำไมจะไม่ได้ประโยชน์” หญิงสาวพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเชิดๆ กราฟเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ หญิงสาวทำท่าเหมือนถือไพ่เหนือกว่าโจกับกราฟ

“พี่ไม่ยุ่งกับพวกนายสองคนก็ได้ แต่มีข้อแลกเปลี่ยน” หญิงสาวพูดขึ้นยิ้มๆ

 

 

“อะไร” โจถามเสียงขุ่น

 

 

“นายสองคนมาคอยเป็นเบ๊ให้พี่ เวลาที่พี่อยากจะเรียกใช้ทำอะไร เมื่อไร เพื่อแลกกับการที่นายสองคนไม่เดือดร้อนโทษฐานปลุกปล้ำพี่” หญิงสาวพูดขึ้น

 

 

“หึ พี่บ้าเปล่าวะ ผมสองคนยังไม่ได้ทำอะไรพี่เลย อย่ามโนดิ” โจว่าออกมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ถ้าไม่ติดว่าเป็นผู้หญิง เขาคงตบหน้าคว่ำไปแล้ว

 

 

“แล้วนายคิดว่าคนอื่นเค้าจะคิดยังไง ถ้าพี่วิ่งออกไปด้วยสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ย แถมนายสองคนก็อยู่ในนี้อีก ใครเห็นเค้าก็ต้องคิดทั้งนั้นแหละ ว่านายสองคนปล้ำพี่” หญิงสาวบอกออกมาอีก โจกัดฟันกรอด

 

 

“คิดพล็อตได้เริ่ดมากคนสวย” เสียงของใครบางคนดังขึ้น ทำให้โจ กราฟ แนตตี้ ต่างหันไปมองรอบๆ ก่อนที่โจจะเงยหน้าขึ้นมองช่องว่างด้านบนระหว่างห้องน้ำ  แล้วพบโก้ยิ้มกว้างพร้อมกับโบกมือทักทาย

 

 

“พี่ ไปทำอะไรอยู่ตรงนั้น แล้วมาตั้งแต่เมื่อไร” โจถามออกไปทันที โก้ผลุบหายลงไป ก่อนจะเดินออกมายืนที่หน้าประตูห้องอาบน้ำ

 

 

“มึงสองคนก็ไม่เดินออกมาวะ ไปคุยกันในห้องน้ำทำไม” โก้พูดขึ้น โจจึงดึงแขนกราฟออกจากห้องอาบน้ำทันที  หญิงสาวจึงเดินออกมาด้วย

 

 

“นายมาทำอะไรโก้” แนตตี้ถามโก้ด้วยน้ำเสียงขุ่นๆ

 

 

“ก็มาเสือกเรื่องของชาวบ้านน่ะ ว่าแต่เธอนี่ มโนเก่งนะ” โก้พูดขึ้น

 

 

“มโนอะไร” หญิงสาวถามกลับด้วยน้ำเสียงไม่พอใจนัก

 

 

“เรื่องของไอ้โจกับไอ้กราฟไง คิดได้ไง ว่าจะกล่าวหามันสองคนว่าปล้ำเธอ” โก้ว่าออกมาอีก

 

 

“นายจะทำไมไม่ทราบ ไม่เคยมีใครกล้าปฏิเสธฉันหรอกนะนายเองก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ” หญิงสาวว่าออกมา เพราะรู้สึกเสียหน้ากับสิ่งที่โจทำไม่น้อย

 

 

“ก็แค่กินเล่นๆ ให้หายอยากเท่านั้นเอง” โก้ตอบกลับ ทำเอาโจยกยิ้มขำขึ้นมา

 

 

“ไอ้..” หญิงสาวทำท่าจะด่าโก้ แต่โก้ก็เปิดคลิปในมือถือให้ดูเสียก่อน ซึ่งเป็นคลิปที่เริ่มตั้งแต่ตอนที่โจเปิดประตูไปเจอหญิงสาว จนถึงเมื่อตอนที่หญิงสาวบอกว่าจะบอกคนอื่นๆว่าโจกับกราฟปล้ำตนเอง

 

 

“ว่าไงจ๊ะ อยากให้คลิปนี้มันแพร่ออกไปไหม จะได้รู้กันว่า ใครเป็นยังไง” โก้พูดขึ้นพร้อมกับมองหน้าหญิงสาวอย่างกวนๆ หญิงสาวหน้าเสียไปทันที ทำท่าจะแย่งมือถือจากโก้ แต่โก้ก็เบี่ยงตัวหลบ

“ชั้นว่าทางที่ดี เธอเลิกวุ่นวายกับสองคนนี้ดีกว่านะ ต่างคนต่างอยู่ ทุกอย่างก็จบ” โก้เสนอขึ้น หญิงสาวกัดปากนิดๆ

 

 

“แล้วเรื่องคลิปล่ะ” หญิงสาวถามออกมาต่อ

 

 

“ชั้นก็เป็นลูกผู้ชายพอหรอกนะ ถ้าเธอเลิกยุ่งกับสองคนนี่ ฉันจะให้เธอลบคลิปด้วยมือเธอเอง” โก้บอกออกมาอีก หญิงสาวมองหน้าโก้อย่างเคืองๆ แล้วหันไปมองโจกับกราฟ

 

 

“ก็ได้ ชั้นก็ไม่อยากยุ่งนักหรอก ผู้ชายไร้สมรรถภาพ” พูดจบหญิงสาวก็เดินกระแทกเท้าออกไปทันที ทิ้งให้ชายหนุ่มสามคนยืนส่ายหน้าไปมา โจมองหน้ากราฟด้วยความคิดถึง

 

 

“ขอบคุณพี่มากนะครับ” กราฟหันไปขอบคุณโก้ งานนี้ถือว่าโก้เองก็ช่วยเขาสองคนไว้มากเหมือนกัน

 

 

“ไม่เป็นไร กูหมั่นไส้ยัยนั่นอยู่แล้วด้วย” โก้ตอบกลับ

 

 

“แล้วพี่อัดคลิปทันได้ไงวะ” โจถามออกมาอย่างสงสัย

 

 

“กูเข้ามาเอาโทรศัพท์ในล็อคเกอร์ มึงอาบน้ำอยู่ พอกูจะเดินออกไปกูดันเห็นยัยนั่นเดินมาทางนี้เสียก่อน กูเลยเข้าไปแอบในห้องอาบน้ำข้างๆมึง เพราะกูสงสัยว่ายัยแนตตี้มาทำอะไร กูแอบส่องตรงช่องประตูห้องน้ำเห็นแนตตี้ยืนดักรอมึง กูเลยคิดว่าน่าจะอัดคลิปไว้ก็เท่านั้น แต่แม่ง กูแอบอัดคลิปอยู่ข้างบน พวกมึงยังไม่เห็นกูเลยว่ะ” โก้บอกออกมาอย่างขำๆ โจถอนหายใจออกมาหนักๆ

 

 

“งานนี้ผมต้องขอบคุณพี่จริงๆ” โจบอกออกมาเสียงจริงจัง ถึงแม้ว่าเขากับโก้จะเคยทะเลาะกัน แต่ตอนนี้ก็ดีต่อกันแล้ว

 

 

“ไม่เป็นไร กูเองก็ไม่บริสุทธิ์ใจนักหรอก กูกะจะแอบอัดคลิป ถ้ามึงมีอะไรกับยัยนั่นจริงๆ มันน่าจะขายได้ว่ะ มึงว่ามะ” โก้แกล้งพูดออกมาอย่างขำๆ ซึ่งโจกับกราฟรู้ดีว่าโก้ไม่ทำแบบนั้นแน่ๆ

 

 

“ขอบคุณพี่อีกครั้งนะครับ” กราฟพูดขึ้น โก้พยักหน้ารับ

 

 

“กูกลับก่อนดีกว่าว่ะ ไปอาบน้ำที่หอพักดีกว่า อาบที่นี่แม่งไม่ปลอดภัย” โก้บอกออกมาอย่างขำๆ ก่อนจะเดินแยกไป เหลือเพียงโจกับกราฟอยุ่ในห้องแต่งตัวสองคน

 

 

“ใส่เสื้อผ้าซะ จะได้กลับห้อง” กราฟพูดขึ้น

 

 

“กลับห้องไหน” โจถามกลับอย่างงงๆ

 

 

“แล้วมึงจะอยู่ไหนล่ะ” กราฟถามกลับไป

 

 

“อยู่กับมึง” โจรีบพูดทันที ทำให้กราฟยิ้มนิดๆ

 

 

“งั้นก็แต่งตัวเร็วๆ เดี๋ยวต้องไปเอาของมึงที่ห้องไอ้อ้นอีกนะ ถ้าช้า กูเปลี่ยนใจไม่รู้ด้วย” กราฟพูดขู่ และไม่ต้องพูดซ้ำ โจรีบไปแต่งตัวอย่างรวดเร็ว แล้วพากันเดินออกมาหาฟลุคกับอ้นที่นั่งอยู่ในโรงยิม

 

 

“เป็นไงบ้างวะ” อ้นถามยิ้มๆ เขาไม่ได้เดินไปตามเพราะคิดว่าโจอาจจะอยากคุยกับกราฟแค่สองคน โจยกยิ้มก่อนจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้เพื่อนฟัง ทั้งสองตกใจไม่น้อย

 

 

“เฮ้ย เจ๊แกแรงจริงๆว่ะ” ฟลุคพูดขึ้นมาอย่างนึกขนลุก

 

 

“ถ้าเป็นมึง มึงเอามะ” อ้นถามด้วยความอยากรู้

 

 

“ถ้ามีถุงยางให้กู กูก็เอานะ มาประเคนให้ถึงที่ ใครบ้างจะไม่เอา แต่ก็ต้องป้องกันกันหน่อย ไม่รู้เจ๊แกโชกโชนขนาดไหนแล้ว” ฟลุคพูดขึ้น

 

 

“กูคนหนึ่งนี่ไง ที่ไม่เอา” โจรีบพูดออกมา

 

 

“เออ เว้นมึงไว้คนหนึ่ง” ฟลุคบอกอย่างขำๆ

 

 

“อย่าไปพูดถึงเค้าเลย อย่างน้อยเค้าก็เป็นผู้หญิง” กราฟบอกออกมา ทุกคนก็พยักหน้ารับ ก่อนที่โจจะพากราฟไปเอาเสื้อผ้าที่ห้องของอ้น แล้วพากันกลับคอนโด

..

..

..

หมั่บ..

ทันทีที่เข้าห้อง โจก็กอดกราฟจากทางด้านหลังทันที ใบหน้าซุกไปที่ไหล่ของของกราฟด้วยความคิดถึง กราฟยิ้มน้อยๆ

“เอาของไปเก็บในห้องก่อน แล้วค่อยออกมานั่งคุยกัน” กราฟพูดขึ้น

 

 

“คุยเลย กูไม่อยากปล่อยมึง” โจบอกเสียงอู้อี้

 

 

“มึงกอดกูแบบนี้แล้วเราจะนั่งคุยกันยังไงวะ” กราฟถามขึ้นมาอย่างขำๆ โจจึงเดินดันกราฟไปที่โซฟา แล้วเป็นฝ่ายนั่งลงบนโซฟาพร้อมกับดึงกราฟให้นั่งตรงที่ว่างระหว่างขาของตัวเอง ส่วนโจก็ยังคงกอดกราฟอยู่อย่างนั้น

“ตกลงจะคุยแบบนี้ใช่ไหม กูยังไม่ได้อาบน้ำนะ” กราฟถามสั้นๆ โจก็พยักหน้ารับอยู่กับท้ายทอยของกราฟ กราฟจึงนั่งนิ่งๆให้คนรักกอดอยู่เฉยๆ เพราะกราฟเองก็โหยหาอ้อมกอดของโจอยู่เหมือนกัน

“เป็นไงบ้าง” กราฟถามเสียงอ่อนลง

 

 

“คิดถึง” โจบอกกลับมาสั้นๆ กลิ่นเหงื่อที่คุ้นเคยของกราฟ ทำให้โจรู้สึกดีไม่น้อย ระยะเวลาแค่สามวัน ทำให้โจแทบตาย

 

 

“กูก็คิดถึงมึง” กราฟบอกกลับเสียงแผ่ว ก่อนที่ทั้งสองคนจะเงียบกันไปสักพัก เพราะไม่รู้จะเริ่มพูดอะไร แล้วอีกอย่างต่างฝ่ายต่างนั่งซึมซึบความคิดถึงของอีกคนอยู่

..

..

“ขอโทษ....ขอโทษ” ทั้งโจและกราฟพูดขึ้นมาพร้อมกัน ทำให้ทั้งสองชะงักไปนิด

 

 

“กูขอพูดก่อนได้ไหม” โจเป็นฝ่ายพูดขึ้นมา กราฟพยักหน้ารับ

“ขอโทษสำหรับทุกเรื่องที่ทำให้มึงอึดอัดใจ ลำบากใจ ขอโทษให้กับความขี้หึงขี้หวงมากจนเกินไปของกู ขอโทษที่ใจร้อน ทำเหมือนไม่ไว้ใจมึง” โจพูดขึ้นเสียงจริงจัง กราฟยิ้มออกมาน้อยๆ

“กูรู้ว่าสิ่งที่กูทำ บางครั้งมันเอาแต่ใจมากเกินไป ไม่ฟังเหตุผลของมึงก่อน ต่อจากนี้ไปกูจะพยายามปรับเปลี่ยนตัวเองนะ” โจพูดออกมาอีก ระยะเวลาสามวัน เขาคิดทบทวนตัวเองมาพอสมควร กราฟขยับหันไปมองหน้าโจ

 

 

“กูก็ต้องขอโทษมึงเหมือนกัน ที่กูชอบทำเหมือนแคร์คนอื่นมากกว่ามึง ขอโทษที่ทำให้มึงเสียความรู้สึก กูมานั่งคิดย้อน ว่ากูเองทำร้ายจิตใจมึงมากแค่ไหน แล้วถ้ามึงทำแบบเดียวกับที่กูทำบ้าง กูจะรู้สึกยังไง กูขอโทษนะโจ กูเองก็จะพยายามปรับปรุงตัวเหมือนกัน” กราฟบอกออกมาบ้าง โจยิ้มรับน้อยๆ

 

 

“กูไม่อยากห่างจากมึงอีกแล้วนะกราฟ มันทรมานว่ะ โจบอกออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วๆ

 

 

“มึงคิดว่ามึงทรมานคนเดียวรึไง กูก็เหมือนกันแหละ” กราฟตอบกลับไปบ้าง

 

 

“กูรักมึงมากนะกราฟ กูบรรยายไม่ได้ว่ารักมึงมากขนาดไหน กูอยากให้มึงอยู่กับกูไปจนแก่ อยากมีมึงนอนกอดทุกๆวัน” โจพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

 

“กูก็คิดเหมือนมึง ถึงแม้ว่าเราสองคนอายุยังน้อย แต่กูก็ไม่อยากไปเริ่มต้นใหม่กับใครแล้ว กูอยากมีมึงอยู่กับกูแบบนี้ทุกวันเหมือนกัน” กราฟบอกออกมาพร้อมรอยยิ้ม โจยิ้มอ่อนๆส่งไปให้

 

 

+++++++++++++++++++++ 50% +++++++++++++++++++++++++

 

“ขอบคุณนะ สำหรับเรื่องที่มหาลัย” โจพูดขึ้น พร้อมกับจ้องตากราฟ ด้วยความรู้สึกขอบคุณจริงๆ

 

 

“ที่ห้องอาบน้ำน่ะเหรอ” กราฟถามกลับ โจพยักหน้ารับ

 

 

“บอกตรงๆ ตอนนั้นกูกลัวมาก กลัวว่ามึงจะเข้าใจผิด กลัวว่าจะทำให้มึงร้องไห้เหมือนครั้งนั้น” โจบอกออกมาด้วยน้ำเสียงติดเครียดนิดๆ เพราะตอนนั้นเขารู้สึกกลัวและหวั่นใจจริงๆ

 

 

“เราผ่านอะไรกันมาตั้งเยอะ กูไว้ใจมึงมากนะโจ กูมั่นใจด้วย ว่ามึงไม่ทำให้กูผิดหวัง แต่ถ้ากูเข้าไปเห็นมึงกำลังทำอะไรกับพี่เค้าจริงๆ นั่นก็อีกเรื่องหนึ่งนะ” กราฟพูดขู่ในตอนท้าย โจหัวเราะขำเบาๆ

 

 

“บอกเลย กูไม่มีทางทำอะไรใครนอกจากมึง ต่อให้แก้ผ้าต่อหน้ากูก็เหอะ” โจบอกเสียงจริงจัง

 

 

“สมมุติว่าพี่โก้ไม่ได้ช่วยถ่ายคลิปไว้ให้ มึงจะจัดการเรื่องนี้ยังไง” กราฟถามขึ้นเมื่อนึกได้

 

 

“กูจะไม่สนหน้าใครทั้งนั้นแหละ ถ้ามาทำให้มึงกับกูเดือดร้อนโดยที่เราสองคนไม่ได้ทำอะไรผิด” โจพูดขึ้น พร้อมกับรู้สึกไม่พอใจหญิงสาวขึ้นมาอีกครั้ง  เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมา

 

 

“อืม ดีนะ ที่เรื่องมันจบลงง่ายๆ” กราฟบอกกลับมา โจยิ้มรับ ก่อนจะดึงกราฟลงไปนอนกอดบนโซฟา โดยที่กราฟเกยทับโจอยู่ด้านบน

 

 

“ชีวิตที่ไม่มีมึง มันโคตรว่างเปล่าเลยว่ะ ถึงแม้ว่าจะแค่สามวันก็เหอะ” โจพูดขึ้นมาให้กราฟรับรู้

 

 

“กูไม่ยิ่งกว่ามึงเหรอ กูอยู่ห้อง มองไปทางไหนก็เห็นแต่ภาพมึง” กราฟบอกออกมาบ้าง

 

 

“ร้องไห้รึเปล่า” โจถามขึ้นเสียงนิ่ง พร้อมกับมองหน้ากันและกัน

 

 

“ก็...นิดหน่อย” กราฟตอบเสียงอ้อมแอ้ม โจจึงลูบเปลือกตาของกราฟเบาๆ

 

 

“กูจะพยายาม ไม่ทำให้มึงร้องไห้อีกแล้วนะ” โจพูดขึ้นเสียงแผ่ว กราฟก็ยิ้มรับ ก่อนที่ใบหน้าของทั้งสองจะโน้มเข้าหากัน ริมฝีปากประกบกันอย่างลงตัว ลิ้นร้อนของทั้งคู่ต่างเกี่ยวพันกันไปมาด้วยความโหยหา

 

 

“จะ..โจ” กราฟขืนตัวเองออกมาเล็กน้อย พร้อมกับเรียกคนรักเสียงสั่น

 

 

“หืม” โจขานรับในลำคอ ดวงตาของโจฉ่ำปรือไปด้วยความต้องการ

 

 

“ในห้องเหอะ” กราฟบอกออกมาทำให้โจยิ้มกว้าง ก่อนที่ทั้งสองจะพากันเข้าไปในห้อง เพลงรักก็ถูกบรรเลงขึ้น ต่างเติมเต็มให้กันและกัน ห่างกัน 3 วัน เขาสองคนรู้สึกเหมือน 3 ปี และไม่ต้องสงสัยเลยว่าคืนนี้โจจะตักตวงความคิดถึงไปมากแค่ไหน

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

หลังจากที่โจกลับมาห้องแล้ว โจกับกราฟก็รู้สึกรักกันมากกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ รู้สึกสบายใจไม่อึดอัดเหมือนก่อนหน้านี้ ทั้งสองไปเรียนด้วยกัน กลับด้วยกัน และช่วงนี้ก็มีกีฬาภายในมหาวิทยาลัย โจกับกราฟ ต่างลงแข่งกีฬาที่ตนเองเล่น ถ้าเวลาแข่งไม่ตรงกันต่างฝ่ายต่างก็ไปเชียร์อีกคนแข่ง แนตตี้ไม่มาวุ่นวายกับโจกับกราฟแล้ว ทำให้ทั้งสองคนสบายใจมากขึ้น ส่วนบรีสเองก็วางตัวอยู่ในฐานะรุ่นพี่ของกราฟ ไม่ได้ทำอะไรให้กราฟอึดอัดใจเช่นเดียวกัน วันนี้เป็นวันแข่งรอบชิงชนะเลิศ ซึ่งคณะของกราฟแข่งกับคณะวิศวะฯในช่วงสาย แต่โจจะมีแข่งในช่วงบ่าย ทำให้เขามาเชียร์กราฟก่อนได้

 

 

“นึกถึงวันเก่าๆเลยว่ะ ตอนที่เราไปแข่งกีฬากลุ่มการศึกษาของโรงเรียนน่ะ” โจพูดขึ้น เมื่อนั่งอยู่ข้างๆกราฟ ที่กำลังผูกเชือกรองเท้าอยู่ กราฟยิ้มนิดๆ

 

 

“นั่นสิ ตอนนั้น เราสองคนได้เหรียญทองด้วยนะ” กราฟพูดยิ้มๆ

 

 

“งั้นวันนี้ เราสองคนทำให้ได้เหรียญทอง แล้วเอามาแลกกันอีกนะ” โจเสนอขึ้น กราฟก็พยักหน้ารับ

“สู้ๆล่ะ กูจะเชียร์มึงอยู่ตรงนี้” โจพูดขึ้นมา ก่อนที่รุ่นพี่จะเรียกนักกีฬาไปวอร์มร่างกาย มีคนมาดูการแข่งขันมากมาย มีหญิงสาวและชายหนุ่มบางคน มาส่งเสียงเชียร์กราฟด้วย แต่โจไม่คิดอะไรแล้ว เพราะเขามั่นใจในตัวของคนรัก เหมือนที่คนรักของเขามั่นใจและเชื่อใจในตัวของเขาเหมือนกัน การแข่งขันเริ่มขึ้น กราฟก็มีสมาธิในการเล่น พอหันมามองตรงจุดที่ยืน ก็จะเห็นโจคอยส่งยิ้มมาให้ไกลๆ ก็ทำให้กราฟมีกำลังใจมากขึ้นไปอีก จนในที่สุด คณะของกราฟก็ชนะไป 3 – 2  ได้ถ้วยรางวัลและเหรียญทอง

 

 

“เจ๋งว่ะ” ฟลุคยกนิ้วให้กราฟที่เดินเข้ามาหาโจหลังรับรางวัลเรียบร้อยแล้ว มีสายตาหลายคู่มองมา แล้วกราฟก็ไม่สนใจ โจส่งผ้าขนหนูให้เช็ดเหงื่อ พร้อมกับเปิดเครื่องดื่มเกลือแร่ให้กราฟด้วย กราฟก็รับมาดื่มพร้อมรอยยิ้ม

 

 

“อ่ะ ให้” กราฟส่งเหรียญทองให้โจ

 

 

“รอให้กูแข่งก่อน แล้วค่อยแลกกัน” โจบอกกลับ กราฟก็พยักหน้ารับยิ้มๆ ก่อนที่ทั้งสองจะเดินไปด้วยกัน มีคนเข้ามาขอถ่ายรูปกราฟแบบเดี่ยวบ้าง คู่กับโจบ้าง ทั้งสองก็ยอมให้ถ่ายแต่โดยดี ฟลุคบอกว่ามีเพจคู่ของโจกับกราฟด้วย ซึ่งทั้งสองก็ไม่ได้ว่าอะไร ออกจะขำๆกันเสียมากกว่า ที่อยู่ๆก็มีแฟนคลับซะงั้น เมื่อถ่ายรูปกันเสร็จแล้ว โจก็พากราฟไปกินข้าวกลางวัน ก่อนจะไปรอเวลาที่โจจะแข่งบาสบ้าง

..

..

..

“กราฟ มานั่งกับเราสิ” เสียงพระพายเรียกกราฟ ให้ไปนั่งตรงที่นั่งด้านหลังนักกีฬาของทางคณะวิทยาศาสตร์การกีฬา ซึ่งภาคินจับจองที่เอาไว้ให้พระพายกับเพื่อนๆแล้ว ทุกคนรู้กันหมดแล้วว่าภาคินกับพระพายเป็นคนรักกัน เพราะตอนที่คณะของภาคินเจอกับคณะของพระพาย ครั้งนั้น ภาคินประกาศออกไมค์ตัดตอนไม่ให้ใครมีหวังที่จะจีบพระพายหรือเขาได้เลย จึงไม่มีใครแปลกใจถ้าจะเห็นพระพายมานั่งตรงที่นั่งด้านหลังนักกีฬา เมื่อได้ยินพระพายเรียก กราฟก็เดินไปนั่งลงข้างพระพาย ตามด้วยสนและอาร์ต

 

 

“โจล่ะ” กราฟถามหาคนรัก เพราะโจต้องมาเตรียมตัวก่อน ส่วนกราฟนัดกับเพื่อนว่าจะเข้ามาพร้อมกัน

 

 

“โน่นไง ออกมาละ” พระพายชี้ไปที่โจ ซึ่งเพิ่งเดินออกมาจากทางด้านหลังของโรงยิม โจหันมามองก่อนจะยิ้มกว้างเมื่อเห็นกราฟมาแล้ว กราฟก็ยิ้มกลับไปเช่นเดียวกัน โจเดินมาหากราฟ ท่ามกลางสายตาของใครหลายคนที่มองมาอย่างอิจฉา

 

 

“ต้องชนะนะ” กราฟพูดกับคนรัก

 


“แน่นอน กูมีของนำโชคอยู่กับตัว” โจพูดขึ้นยิ้มๆ

 

 

“อะไรวะ” สนถามด้วยความอยากรู้ โจจึงยกข้อมือของตนเองขึ้นมาให้ดู ซึ่งใส่สร้อยข้อมือที่กราฟซื้อไว้ให้ และแถมยังเป็นชื่อกราฟอีกด้วย

 

 

“อ่อ หึหึ รับรองมึงชู้ทสามแต้มได้สบาย” สนแซวกลับไป โจก็หัวเราะรับ ภาคินเรียกทุกคนรวมตัว โจจึงหันมาหากราฟอีกครั้ง

 

 

“กูจะเอาเหรียญทองมาให้นะ” โจพูดร้อมกับขยี้หัวกราฟเบาๆ ทำให้บางคนแถวๆนั้นส่งเสียงกรี๊ดกันออกมาด้วยความฟิน กราฟนั่งร้อนหน้าวูบวาบ แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรคนรัก โจวิ่งเข้าไปรวมตัวกับทุกคน

 

 

“เออ เห็นเค้าบอกว่า คณะไอ้โจเค้ามีมินิคอนเสิร์ตเล็กๆด้วยนี่หว่า ตอนแข่งกีฬาเสร็จน่ะ” สนพูดขึ้นเมื่อนึกได้

 

 

“อืม เป็นวงของพวกรุ่นพี่ในคณะมันน่ะ เห็นว่าไปแข่งอะไรมาไม่รู้ ได้รางวัลด้วยนะ” กราฟตอบกลับ สนพยักหน้ารับ ก่อนที่จะหันไปสนใจในสนามบาสต่อ การแข่งขันเริ่มขึ้น ทางฝั่งของโจเล่นกันอย่างเต็มที่ ความฟิตมีเต็มร้อย เพราะเรียนมาด้านนี้โดยเฉพาะด้วย

 

 

ฟุ่บ..

“เฮ้” เสียงเฮดังลั่น เมื่อโจชู้ท 3 คะแนนได้ กราฟยิ้มกว้างออกมาทันที โจหันมามองกราฟที่นั่งอยู่ข้างสนาม กราฟก็ยกนิ้วโป้งให้ยิ้มๆ โจก็ยิ้มรับ แล้วแข่งต่อ และก็เป็นไปตามคาด คณะของโจชนะขาดลอย โจอยากจะวิ่งออกมากอดกราฟใจแทบขาด แต่ติดที่คนเต็มสนาม เขาไม่อยากให้คนรักอายไปมากกว่านี้  จนได้รับถ้วยและเหรียญเรียบร้อย โจก็เดินมาหากราฟพร้อมรอยยิ้ม

 

 

“เดี๋ยวไปดูคอนเสิร์ตพวกรุ่นพี่สักพักนะ แล้วค่อยกลับ” โจบอกยิ้มๆ กราฟก็พยักหน้ารับ โจกับกราฟ ยังคงอยู่ในชุดกีฬาของตัวเอง ยังไม่มีใครคิดจะเปลี่ยน เพราะตั้งใจจะกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนที่คอนโดทีเดียวเลย เมื่อนั่งพักดื่มน้ำ และพูดคุยกับพวกภาคินสักพัก โจก็พากราฟมาที่เวที ที่ตั้งอยู่หน้าคณะของเขา มีคนเยอะพอสมควร คอนเสิร์ตเริ่มไปแล้วสักพัก ก่อนหน้าที่ทั้งสองจะเดินมาถึง เพื่อนๆของกราฟก็เดินมาด้วยเช่นกัน หลายคนเริ่มเต้นไปกับเพลงมันๆที่รุ่นพี่ร้องออกมา

 

 

“เสียงดีว่ะ” กราฟพูดชมออกมาพร้อมกับยืนโยกตัวนิดๆ

 

 

“สนุกไหมทุกคน” เสียงรุ่นพี่บนเวทีถามออกไมค์ ทุกคนก็ตอบพร้อมกันว่าสนุก

“เดี๋ยวจะขอคั่นความสนุกสักนิด พอดีมีคนเค้าขอร้องพี่มา ว่าอยากขึ้นมาร้องเพลงบนนี้ ให้กับคนพิเศษของเขา” รุ่นพี่ที่เป็นนักร้องนำพูดขึ้นมา ทำให้หลายคนหันมองเพราะอยากรู้ว่าเป็นใคร กราฟเองก็อยากรู้เหมือนกัน

 

 

“กราฟ ถือกระเป๋าให้กูหน่อย” โจหันมาส่งกระเป๋าให้กราฟ กราฟก็รับมาถืออย่างงงๆ

“เดี๋ยวมานะ ยืนอยู่ตรงนี้” โจบอกอีกครั้ง กราฟก็พยักหน้ารับ ก่อนที่โจจะเดินไป

 

 

“มันไปไหนของมัน” สนถามกราฟ

 

 

“เข้าห้องน้ำมั้ง” กราฟตอบกลับ ก่อนจะนิ่งอึ้ง เมื่อเห็นโจเดินขึ้นไปบนเวที

 

 

“มาแล้วครับ หลายคนคงรู้จักเค้านะครับ ฝีมือการเล่นบาสนี่ใช่ย่อยเลยนะครับ” รุ่นพี่พูดชมออกมา โจก็ยิ้มรับ พร้อมกับมองลงมาที่กราฟ ตอนนี้กราฟร้อนหน้าผ่าวๆ

“ไหน เห็นแกบอกว่าอยากขึ้นมาร้องเพลง จะร้องให้ใคร” รุ่นพี่ถามออกมายิ้มๆ

 

 

“ร้องให้แฟนสิครับ” โจตอบกลับเรียกเสียงเฮจากทุกๆคนได้เป็นอย่างดี หลายคนที่รู้แล้วว่ากราฟเป็นแฟนกับโจ ก็หันมามองกราฟยิ้มๆ

 

 

“แล้วจะร้องเพลงอะไร” รุ่นพี่ถามต่อ โจกระซิบข้างหู รุ่นพี่พยักหน้ารับ ก่อนจะเดินไปบอกเพื่อนร่วมวง

“โอเค พี่จะฝากเวทีนี้ให้กับน้องโจสักเพลงนะครับ อยากพูดอะไร พูดได้เลยน้อง” รุ่นพี่พูดขึ้นมา โจถือไมค์หันมามองกราฟ ที่ยืนเม้มปากด้วยความขัดเขิน

 

 

“ก็ไม่มีอะไรมาก ก็แค่อยากร้องเพลงให้ฟัง” โจพูดออกมาเสียงนุ่ม เรียกเสียงกรี๊ดจากสาวๆและหนุ่มๆหลายคนได้เป็นอย่างดี โจหันไปพยักหน้ากับรุ่นพี่ ก่อนที่อินโทรเพลงจะขึ้น เรียกเสียงกรี๊ดอีกครั้ง

 

 

“มันร้องให้มึงแน่นอน” สนแซวกราฟขึ้นมา กราฟอมยิ้มเล็กน้อย

 

 

 

ฉันมักจะถามเธอเป็นประจำว่าเธอนะรักฉันไหม

และหากว่าเธอน่ะบอกว่ารักแล้วเธอน่ะรักแค่ไหน

รักเท่าฟ้าหรือมหาสมุทร รักเท่าผืนดินหรือผืนน้ำ รักฉันที่สุด

เธอบอกว่าบางทีมันยากที่จะอธิบาย ไม่ต้องกังวลจะไม่ไปไหน จนกว่าวันสุดท้าย

ไม่ใช่ว่าฉันนั้นไม่เชื่อใจ  ฉันรู้ว่าเธอทำเพื่อฉันนะไม่ใช่เพื่อใคร

ย้ำคิด ย้ำทำ อยากได้ยินซ้ำๆ เวลาเธอหายไปก็อยู่กับใจช้ำๆ

ช่วยมองตาตอนฉันข้างเธอ ฉันยังรอฟังเธอรู้ไหม เธอต้องห้ามเหม่อ

You my number one lady

จะไม่มีใครที่มาแทนที่เธอ และไม่ว่านานแค่ไหนฉันจะรักเธอตลอดไป

ให้บอกว่ารักเท่าจักรวาลมันก็ยังไม่พอ ก็อยากได้ยินเธอพูดซ้ำ

like I never heard that before

ก็อยากได้ยินมันทุกวัน อยากได้ยิน เพียงเธอบอกรักฉัน

 

ช่วงท่อนฮุค ทุกคนต่างร้องตามโจกันเสียงดัง โจเองก็มองมาที่กราฟตลอดเวลา เหมือนกับต้องการให้กราฟรับรู้ถึงสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อออกมาทางเสียงเพลง ซึ่งกราฟเองก็รับรู้ได้ตั้งแต่แรกแล้ว

 

ถึงแม้ว่าเสียงเพลงมันคือชีวิตฉัน แต่ตื่นขึ้นมาไม่มีเธอมีชีวิตไปก็เท่านั้น

เพราะอยู่กับเธอฉันไม่ต้องแกล้งทำ  เหมือนว่าเข้มแข็งถึงอ่อนแอก็ไม่สำคัญ

ซุปเปอร์แมนบางครั้งต้องแกล้งทำเป็นคนธรรมดา แต่อยู่กับเธอนั้นฉันเป็นซุปเปอร์แมนได้ทุกเวลา

ไม่ใช่ใครเพียงแค่คนหนึ่ง  มันคือคำว่าเราก็เท่านั้นไม่ใช่คนอื่น

ฉันไม่ใช่คนดีอะไรแถมยังเอาแต่ใจ  แต่เธอก็รักฉันแบบที่เป็นไม่ว่าเธอไม่เหมือนใคร

แค่กอดฉันไว้ทุกๆคืน ทำให้อุ่นใจไม่ว่ายามนอนหรือเมื่อยามตื่น

 

 

เมื่อโจร้องเพลงจบเสียงปรบมือเสียงเฮก็ดังลั่น โจคืนไมค์ให้รุ่นพี่ แล้วลงมากราฟทันที หลายคนต่างมองมายิ้มๆ

 

 

//กลับเหอะ กูอาย// กราฟพูดกับโจเสียงแผ่ว โจหัวเราะในลำคอ ก่อนที่จะจับมือกราฟเอาข้างหนึ่ง

 

 

“พวกกูกลับก่อนนะ” โจบอกกับเพื่อนๆของตัวเองและเพื่อนของกราฟ ทุกคนพยักหน้ารับยิ้มๆ ก่อนที่โจจะจูงมือกราฟพาเดินออกมาจากเวทีคอนเสิร์ต ทั้งสองเดินจับมือกันตามทางเดินที่จะไปโรงรถ กราฟเองก็ยอมจับมือกับโจโดยที่ไม่ได้ว่าอะไร

 

 

“นึกยังไงถึงขึ้นไปร้องเพลงวะ” กราฟถามด้วยใบหน้าขึ้นสีนิดๆ

 

 

“ก็อยากให้รู้ไง ว่ากูน่ะ รักเมียที่สุดในโลก” โจพูดขึ้นยิ้มๆ กราฟจึงเตะขาโจไม่แรงมากนัก

 

 

“หน้าด้านจริงๆเลยมึง”กราฟว่าออกมาอย่างขำๆ

 

 

“มึงไม่โกรธกูใช่ไหม” โจถามขึ้นเพื่อความแน่ใจ กราฟเลิกคิ้วนิดๆ

 

 

“จะโกรธทำไม กูชอบนะ เพลงที่มึงร้องน่ะ” กราฟตอบกลับอย่างเอาใจคนรัก โจยิ้มกว้างออกมาทันที ก่อนที่ทั้งสองจะหยุดเดิน แล้วโจก็หยิบเหรียญทองออกมาให้กราฟ กราฟก็หยิบเหรียญทองของตนเองออกมาให้โจเช่นเดียวกัน ทั้งสองแลกเปลี่ยนกันเหมือนตอนสมัยมอปลาย

 

 

“ต่อจากนี้ไป กูไม่รู้หรอกนะ ว่าเราสองคนจะต้องเรียนรู้อะไรบ้าง แต่มึงจะเรียนรู้ไปพร้อมๆกับกูใช่ไหม” กราฟถามขึ้น

 

 

“แน่นอน ไม่ว่าจะมีกี่บทเรียนชีวิต กี่บทเรียนรัก กูก็พร้อมที่จะเผชิญไปพร้อมกับมึง” โจบอกเสียงจริงจัง

 

 

“ขอบคุณนะโจ” กราฟพูดพร้อมรอยยิ้ม

 

 

“ขอบคุณมึงเหมือนกันนะกราฟ ที่เข้ามาสอนบทเรียนของความรักให้กูได้เรียนรู้” โจพูดขอบคุณกลับไป ทั้งสองยืนมองตากันสักพัก

 

..

 

“รักมึงนะ...รักมึงนะ” โจกับกราฟพูดออกมาพร้อมกัน ทำให้ทั้งสองหัวเราะออกมาทันที

 

 

“กลับกันเถอะ” โจพูดชวน ก่อนที่กราฟจะเป็นฝ่ายจับมือโจไว้ก่อน แล้วพาเดินไปด้วยกัน

 

 

ชีวิตของทั้งสองคนยังต้องเจออะไรอีกมากมาย

ยังมีบทเรียนรัก บทเรียนชีวิตอีกเยอะ

ที่ทั้งสองจะต้องฝ่าฟันไปด้วยกัน

ขอบคุณความรัก ความเชื่อใจ

ของโจ และ กราฟ

 

 

 

+++++++++++++++++++ END +++++++++++++++++

 

ขอบคุณทุกๆคนที่ติดตามอ่านนิยายเรื่องนี้มาโดยตลอดนะคะ

เรื่องนี้อาจจะไม่หวือหวา

เป็นความรักเรื่อยๆ

แต่ยอนิมก็ตั้งใจที่จะสื่อออกมาในแบบเรื่อยๆ

ขอบคุณค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

39 ความคิดเห็น

  1. #3162 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 00:14
    จบล้าวว
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ ^^
    #3162
    0
  2. #3141 KT-Kiss (@KT-Kiss) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 15:25
    อยากอ่านคู่บราวกับโก้ นะไรต์ ขอร้องสุดชีวิต
    #3141
    0
  3. #3130 "N-I-M" (@chonpaksorn) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 23:52
    งื้ออออ ฟินนนนน.
    #3130
    0
  4. #3042 bebebold (@bebeblackberry) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 16:29
    คิดถึงงงงง
    #3042
    0
  5. #2989 wcmychalie16 (@wcmychalie16) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 12:36
    คิดถึงโจกราฟนะ ซึ้งมากเลย
    #2989
    0
  6. #2971 smilejaebeer (@smilejaebeer) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 09:50
    แอบใจหายนิดๆ นี้คงคิดถึงโจกราฟแน่ๆ ขอบคุณยอนิมมากนะคะ ที่สร้างตัวละครสองคนนี้มาให้รัก
    #2971
    0
  7. #2917 achaneeaw375 (@achaneeaw375) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 21:13
    ฟินส์~ นั้ลล๊ากกกกก ซึ้งง่ะ คิดถึงเลย ~~
    #2917
    0
  8. #2916 Arpassara Kongthong (@jack0511) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 19:43
    โอ๊ย เศร้า จบแล้ว อะมี้ยอนิม
    #2916
    0
  9. #2915 Haruka Fuji (@haruka15) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 19:23
    ใจหายแฮะ ที่จบแล้วว
    เรียบง่าย ซึ้งใจ
    #2915
    0
  10. #2895 JERXJARQ (@jomjamexotic) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 21:45
    โอ้ยย ใจหายมากเลยฮื่อ จบแล้ว ชอบเรื่องนี้มาก มันเหมือนแสดงความรู้สึกของคนทั่วๆไป ชีวิตของคนทั่วไป รับรู้ถึงสิ่งที่คนเขียนสื่อออกมานะคะ
    #2895
    0
  11. #2894 Felinonajang (@Felinonajang) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 21:23
    แอบใจหายแหะที่จบแล้ว
    ทางเดินของสองคนนี้เรียบๆเหมือนชีวิตคนทั่วไป
    แต่ใครจะรู้ว่าความเรียบๆก็สร้างปัญหาใหญ่ได้
    รักกันไปนานๆน้าโจกราฟ
    #2894
    0
  12. #2890 cerberus (@khontharos) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 19:46
    อ่าานแล้วมีความสุขมั่กๆๆๆ
    #2890
    0
  13. #2887 WIMIM (@miw2543) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 07:04
    ชอบเพลงของพี่อิลมากมายยยยย555555 มี๊เลือกเพลงที่เราชอบพอดีเลย แฮปปี้เอนดิ้งหู้วววว จบแล้วคู่โจการฟ
    #2887
    0
  14. #2883 Nocha (@nuttha-cha) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 23:10
    เป็นความรักที่ดีมากเลย ถึงนิยายจะจบแบ้ว คนอ่านก็แวะเวียนเรื่อยๆนะคะ #ชอบยอนิมมากมาย :)
    #2883
    0
  15. #2879 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 16:52
    ความเชื่อใจ ไว้ใจ ทำให้ผ่านอุปสรรคมาได้ จบแล้วอ่ะเสียดายจัง

    ปล.มีคำที่เขียนผิดเยอะเลยค่ะมี๊
    #2879
    0
  16. #2876 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 22:41
    แฮปปี้แล้ว ดีใจด้วยน้าาา แต่อย่างว่าชีวิตต้องฝ่าฟันกันอีกเยอะ สู้ไปด้วยกันนะโจกราฟ
    #2876
    0
  17. #2875 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 16:10
    กรี๊สส .แฮปปี้มากค่าา .น่ารักมุ้งมิ้งอ่าา .ขอให้สองคนนี้รักกันไปนาน ๆ >\\<
    ปล. แอบหวังคู่ของบราวกะโก้จะตามมาเร็วๆนี้นะค่ามิ๊ อิอิ
    #2875
    0
  18. #2870 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 12:43
    ดีอ่ะค่ะ ดูมันเรียลจริงๆ
    #2870
    0
  19. #2867 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 07:49
    จบซะแล้ว น่ารักมากๆ เป็นผู้ใหญ่ขึ้นอีกขั้นนึงแล้ว รักกันไปนานๆนะ
    #2867
    0
  20. #2866 daminho (@darinza33) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 07:22
    หวานมากกกก
    #2866
    0
  21. #2865 amledder (@amledder) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 06:05
    จบแล้ว โจกราฟ ชอบมากเรื่องนี้ ..
    รอตามคู่ บราวโก้ อยู่นะมี๊
    #งานนี้ต้องขอบคุณผู้ใหญ่ใจดี พี่โก้!!!!! (ตบมืออ)งานนี้พี่แกหล่อมาก
    #2865
    0
  22. #2864 OKUMURA_MAMISHI (@OKUMURA_MAMISHI) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 04:44
    0[]0 จบแล้ว -3-เราชอบเรื่อง โจกราฟนะ งานนนี้โก้เป็นพระเอก



    อยากรู้เรื่องของโก้ บราว อะยังไงเนี้ย

    #2864
    0
  23. #2863 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 01:57
    อ่านตอนนี้แล้วยิ้มอะ น่ารักมาก โจร้องเพลงให้กราฟด้วย
    #2863
    0
  24. #2859 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2558 / 22:47
    เรียบๆแต่ซึ้งนะ
    ยิ้มไปกับความรักของทั้งคู่
    #2859
    0
  25. #2856 CHOR2K (@chor2k) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2558 / 22:22
    แกชั้นร้องไห้ TT^TT 
    #2856
    0