บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,193 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,279 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    68

    Overall
    244,193

ตอนที่ 6 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา.............5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2668
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    6 เม.ย. 58





บทเรียนรัก นักกีฬา  ตอนที่ 5

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

“นี่มึงวกเข้าเรื่องใต้สะดือรึเปล่าวะ” ออดี้ถามกลับ โจหัวเราะขำเบาๆ

 

 

“พี่จะขึ้นไปบนห้องผมก่อนมั้ย” โจพูดชวน แต่ออดี้ส่ายหน้าไปมา

 

 

“ไม่ล่ะว่ะ จะรีบไปหาพล เดี๋ยวถ้าพลไม่มีธุระจะไปไหน ตอนเย็นกูจะพามาเที่ยวหาล่ะกัน” ออดี้บอกกลับไป โจก็พยักหน้ารับ

 

 

“ขอบคุณมากนะครับพี่ออดี้ ที่เป็นธุระเอารถมาให้” โจยกมือไหว้ออดี้ ก่อนที่ออดี้จะพยักหน้ารับและขึ้นรถไป โจยืนส่งออดี้ตรงลานจอดรถ เมื่อออดี้ไปแล้ว โจก็กลับขึ้นไปบนห้องอีกครั้ง กราฟยังคงนอนหลับอยู่ โจนั่งลงตรงขอบเตียงด้านที่กราฟนอน ก่อนจะใช้แขนคร่อมร่างคนรักเอาไว้

“กราฟ....กราฟ” โจเรียกคนรักเสียงนุ่มและไม่ดังมากนัก

 

 

“อือออ” กราฟส่งเสียงออกมาจากลำคอ

 

 

“อยากกินอะไร เดี๋ยวกูลงไปซื้อมาไว้ให้” โจถามขึ้น กราฟนิ่งไปนิด

 

 

“โจ๊ก ปาท่องโก๋ด้วย” กราฟตอบเสียงยานคาง โจยกยิ้มนิดๆ

 

 

“อืม เดี๋ยวกูลงไปซื้อมาให้นะ มึงนอนต่อเถอะ” โจพูดบอกก่อนจะก้มลงไปหอมแก้มใสของกราฟเบาๆ

 

 

“อืมมม” เสียงกราฟตอบรับออกมาจากลำคอ โจลุกเดินไปหยิบกระเป๋าเงิน และคีย์การ์ด ก่อนจะลงไปแถวๆใกล้คอนโด ที่มักจะมีของมาขายในตอนเช้าแบบนี้เสมอ โจเดินไปซื้อของที่กราฟอยากจะกินและซื้ออย่างอื่นเพิ่มมาด้วย โจเดินไปเรื่อยจนเจอเซเว่น เขาจึงแวะเข้าไปเพื่อซื้อชาเขียว

 

 

“โจ” เสียงทักดังขึ้น ทำให้โจหันไปมองก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อเห็นพนักงานคนหนึ่งส่งยิ้มมาให้ โจยังคงยืนงงว่าคนที่เรียกตนเองคือใคร

“เราพระพายไง ที่เป็นเพื่อนกับกราฟ” พระพายทบทวนความจำให้โจฟัง

 

 

“อ่า จำได้ล่ะ โทษทีนะ ว่าแต่นายมาทำอะไรที่นี่เนี่ย” โจถามกลับเมื่อจำขึ้นได้เป็นพระพายคนที่เขากลัวว่ากราฟจะไปชอบเพราะอีกฝ่ายคล้ายกับบีม

 

 

“เรามาทำงานพาร์ททามที่นี่น่ะ แล้วโจล่ะ” พระพายถามกลับ

 

 

“เราพักอยู่ที่คอนโดถัดจากนี่อีกซอยน่ะ ว่าแต่ ทำไมนายถึงมาทำงานล่ะ” โจถามกลับอย่างแปลกใจ ก็อย่างที่หลายคนคิด พระพายดูเหมือนลูกคุณหนูมาก จนไม่คิดว่าจะมาทำงานพาร์ททามอะไรแบบนี้ได้

 

 

“ก็เราหารายได้เสริมน่ะสิ อ๊ะ เราไปทำงานต่อก่อนนะ ไว้เจอกันที่มหาลัย” พระพายบอกส่งท้ายก่อนจะเดินเข้าไปเช็คของในห้องพนักงาน โจเกาหัวแกรกๆ แต่ก็เดินไปหยิบของที่ต้องการไปคิดเงิน แล้วกลับไปที่คอนโด เมื่อกลับไปบนห้อง ก็พบว่ากราฟยังคงนอนอยู่ โจเอาของที่ซื้อมาไปไว้ในครัว ก่อนจะเดินมาปลุกกราฟ

 

 

“กราฟๆ มึงจะกินหรือว่าจะนอนไปก่อน” โจถามขึ้นพร้อมกับเขย่าไหล่คนรักเบาๆ กราฟปรือตาขึ้นอีกนิด

 

 

“กี่โมงแล้ว” กราฟถามเสียงงัวเงีย

 

 

“จะ 9 โมงแล้วล่ะ” โจบอกกลับ กราฟเอามือขึ้นมาลูบหน้า ก่อนจะขยับลุกนั่ง โจยิ้มขำพร้อมกับเอามือไปลูบผมคนรักให้เข้าทรง

“ตกลงเอาไง” โจถามย้ำอีกครั้ง

 

 

“กินก่อนก็ได้” กราฟพูดบอก ก่อนจะขยับลงจากเตียง

 

 

“งั้นมึงไปล้างหน้าก่อน เดี๋ยวกูไปเทโจ๊กใส่ชามไว้ให้” โจบอกกลับไป กราฟก็พยักหน้ารับ ก่อนจะเดินไปเข้าห้องน้ำ ส่วนโจก็เดินออกมาที่ครัวเพื่อจัดการเตรียมอาหารเช้าให้กราฟ ไม่นานนักกราฟก็เดินออกมา

 

 

“ซื้ออะไรมาบ้าง” กราฟถามขึ้น ก่อนจะนั่งลงตรงกันข้ามกับโจ

 

 

“โจ๊ก ปาท่องโก๋  ข้าวเหนียวหมูย่าง อ่อ มีชาเขียวของมึงด้วย” โจบอกกลับ ทำให้กราฟยิ้มออกมา เมื่อโจจำสิ่งที่เขาชอบได้ โจเลื่อนชามโจ๊กให้กราฟ ก่อนจะนั่งกินไปพร้อมๆกัน

“อืม กูเจอเพื่อนมึงด้วย” โจพูดขึ้น กราฟขมวดคิ้วอย่างงงๆ

 

 

“ใคร” กราฟถามกลับ

 

 

“พระพาย กูเจอที่เซเว่นตรงซอย 70 ทำงานพาร์ททามที่นั่นว่ะ” โจพูดบอก

 

 

“จริงดิ เดี๋ยววันจันทร์จะลองถามดู” กราฟบอกกลับ แล้วทั้งสองก็นั่งกินกันต่อ เมื่อกินอิ่มแล้ว กราฟก็อาสาล้างจานเองเพื่อตอบแทนที่โจเป็นฝ่ายลงไปซื้ออาหารเข้ามาให้

 

 

หมั่บ..

 

โจเดินมากอดกราฟจากทางด้านหลัง ทำให้กราฟชะงักไปนิด

 

 

“มึงจะกอดทำไม อึดอัด กูล้างจานไม่ถนัด” กราฟพูดว่าแต่ไม่ได้หันไปมองโจที่ยืนกอดและซบหน้าอยู่กับไหล่ของกราฟทางด้านหลัง

 

 

“อยากกอด กอดไม่ได้เหรอวะ” โจถามขึ้น เขารู้ว่ากราฟกำลังเขิน เพราะหูของกราฟขึ้นสีแดงก่ำ

 

 

“ก็บอกว่าทำอะไรไม่ถนัด” กราฟบอกกลับเสียงเบาลง มือก็ล้างชามไปด้วย โจแกล้งกอดกราฟแน่นขึ้น ก่อนจะถูกกราฟเอาศอกกระทุ้งหน้าท้อง จนโจต้องยอมปล่อยอ้อมแขนออกอย่างขำๆ  แล้วมายืนพิงกำแพงใกล้ๆแทน

“ว่าแต่ตอนที่โทรศัพท์มึงดัง ใครโทรมาวะ” กราฟถามขึ้นเพราะตอนนั้นเขาสลึมสลือเลยไม่ได้ยินที่โจพูดคุยมากนัก

 

 

“พี่ออดี้ พอดีพ่อกูฝากรถให้พี่ออดี้เข็นมาให้” โจพูดบอก

 

 

“พี่ออดี้มาหาไอ้พลแหง” กราฟบอกกลับ โจพยักหน้ารับหงึกหงัก

 

 

“รถมาแล้ว วันนี้เราออกไปไหนกันดี” โจพูดชวนออกมา กราฟส่ายหน้าไปมาก่อนจะคว่ำชามแล้วล้างมือ

 

 

“วันนี้ไม่ออกไปไหน เพราะเราต้องช่วยกันซักผ้าแล้วก็เก็บกวาดห้อง เข้าใจ๋!” กราฟพูดเสียงสูงในตอนท้ายเป็นการกำชับให้โจต้องทำตามที่ตนเองพูด

 

 

“ทำพรุ่งนี้ไม่ได้เหรอวะ” โจต่อรอง กราฟมองหน้าโจนิ่งๆ

 

 

“เคยคุยกันว่าไง” กราฟถามกลับเสียงดุ จนโจต้องยกมือขึ้นมาทั้งสองข้างเป็นเชิงยอม

 

 

“โอเค อย่าดุนักสิ แล้วจะให้เริ่มทำอะไรก่อนดี” โจรีบถามออกมาทันที

 

 

“ซักผ้าก่อนล่ะกัน มึงไปแยกผ้าเดี๋ยวกูไปเตรียมเครื่องซักผ้ากับผงซักฟอกให้” กราฟพูดสั่งออกมา โจพยักหน้ารับก่อนจะเดินแยกไปที่ห้องนอน ส่วนกราฟก็แยกไปตรงระเบียงตรงห้องครัว ซึ่งเป็นโซนตั้งเครื่องซักผ้า กราฟเตรียมของเอาไว้ แล้วเดินไปช่วยโจในห้องนอน

 

 

“กราฟพวกกางเกงใน เดี๋ยวกูซักให้เลยล่ะกัน” โจพูดขึ้น เพราะกางเกงชั้นในเขาสองคนจะซักมือ ก่อนหน้านี้เคยซักผ้าด้วยกันมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่ตอนนั้นแยกกันซักกางเกงชั้นในของใครของมัน แต่ครั้งนี้ โจอาสาจะซักให้คนรักด้วย

 

 

“ซักของใครของมันเหอะ” กราฟบอกออกมา ทำให้โจทำหน้างง

 

 

“ทำไมต้องแยกซักด้วยวะ ซักรวมกันนี่แหละ เดี๋ยวกูซักให้” โจพูดบอกออกมา พร้อมกับยกตะกร้ากางเกงชั้นในของกราฟขึ้นมา กราฟรีบตรงไปดึงของตัวเองมาถือไว้ทันที

 

 

“ไม่ต้อง เดี๋ยวกูซักของกูเอง” กราฟรีบพูดยืนยันคำเดิม โจขมวดคิ้วเข้าหากัน

 

 

“ทำไม รังเกียจที่จะซักรวมกับกางเกงในกูเหรอวะ หรือว่ากลัวว่าจะติดโรคอะไร”โจถามออกมาด้วยน้ำเสียงไม่เข้าใจและติดหงุดหงิดเล็กน้อย

 

 

“คิดบ้าอะไรของมึง กูไม่ได้รังเกียจ ไม่ได้กลัวอะไรทั้งนั้นแหละ” กราฟรีบพูดว่าออกมาก่อนที่โจจะเข้าใจผิด

 

 

“ถ้าไม่ได้รังเกียจ แล้วทำไมไม่ให้กูซักให้” โจถามเสียงคาดคั้น เพราะต้องการคำตอบ กราฟเม้มปากนิดๆ

 

 

“ก็...มันดูน่าอายที่ต้องให้มึงมาซักให้” กราฟตอบไม่เต็มเสียงนัก  โจนิ่งไปนิด ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

 

(ทำไมน่ารักแบบนี้นะ) โจแอบคิดในใจ เขาไม่คิดว่าเหตุผลของคนรักมันจะดูน่ารักแบบนี้ แต่โจก็รู้ดีว่าพูดชมว่าน่ารักออกไปไม่ได้ เพราะเขาอาจจะโดนเตะเจาะยางกลับมาอีก

“น่าอายตรงไหน กูเคยจับมากกว่ากางเกงในมึงอีกนะ เลิกอายเหอะ” โจพูดบอกออกมาทำให้กราฟร้อนหน้าวูบวาบ เพราะเข้าใจความหมายในคำพูดของโจดี

 

 

“หน้าด้านมากนะมึงอ่ะ พูดออกมาแต่ละคำ เออ อยากซักก็ซัก” กราฟจำต้องส่งตะกร้ากางเกงชั้นในของตัวเองให้คนรักไป โจก็รับมายิ้มๆ

 

 

“ถ้าก่อนซักกูขอดมสักหน่อย มึงคงไม่ว่าอะไรใช่มั้ย” โจแกล้งถามขึ้นมา

 

 

พลั่ก..

 

“ไอ้โรคจิต” กราฟเตะเข้าที่ข้อพับของโจจนร่างสูงทรุดลงไปนั่ง แต่เจ้าตัวกลับหัวเราะร่วนออกมา ที่พูดแหย่คนรักได้

“งั้นมึงซักผ้าคนเดียวไปเลย กูจะทำความสะอาดห้อง” กราฟว่าออกมาก่อนจะรีบเดินออกนอกห้องเพราะรู้สึกร้อนหน้าผ่าวๆ โจก็เดินยกตะกร้าผ้าออกมายิ้มๆ โจแยกเสื้อผ้าเข้าเครื่องซัก ระหว่างที่เครื่องกำลังปั่นผ้า โจก็มานั่งบนเก้าอี้เตี้ยๆ เพื่อซักกางเกงชั้นใน ส่วนกราฟก็กำลังใช้ผ้าขี้ริ้วเช็ดฝุ่นตามที่ต่างๆ

 

 

“มีอะไรให้ช่วยมั้ย” โจเดินออกมาหากราฟที่กำลังกวาดพื้นห้อง

 

 

“ซักผ้าเสร็จแล้วเหรอวะ” กราฟถามกลับไป

 

 

“ยัง แต่เครื่องมันกำลังปั่นอยู่ กูก็เลยจะมาช่วยมึงก่อน” โจบอกกลับ กราฟพยักหน้ารับ ก่อนจะให้โจไปเอาไม้ถูพื้นมาถูตรงที่เขากวาดแล้ว

..

..

..

..

“โอ๊ยยย เหนื่อยว่ะ” กราฟพูดขึ้นพร้อมกับนอนแผ่ไปบนพื้น โดยมีโจนอนลงตามไปติดๆ

 

 

“เหนื่อยกว่าเล่นบอลมั้ย” โจถามอย่างขำๆ

 

 

“พอกันเลยว่ะ ฮ่าๆ แต่ก็ได้เหงื่อดี ดีกว่าอยู่เฉยๆ” กราฟบอกกลับ โจนอนนิ่งไปนิด จนกราฟต้องหันไปมองคนรักที่นอนอยู่ข้างๆ

“คิดอะไรอยู่วะ เงียบเชียว” กราฟถามขึ้น โจหันมามองกราฟยิ้มๆ

 

 

“กูกำลังคิดว่า เย็นนี้เราขี่รถไปที่มหาลัยกันมั้ย เผื่อมีใครมาเล่นบอลเล่นบาสกันที่นั้น เราจะได้ไปขอแจมด้วยไง” โจพูดขึ้น กราฟขมวดคิ้วนิดๆ

 

 

“เรายังไม่รู้จักใคร เขาจะให้เราเล่นด้วยเหรอวะ” กราฟถามกลับ เพราะถ้าพูดถึงมนุษยสัมพันธ์แล้ว โจค่อนข้างจะเข้ากับคนอื่นง่ายกว่ากราฟ

 

 

“กีฬานะเว้ย มันไม่มาแบ่งพรรคแบ่งพวกหรอก” โจพูดขึ้น

 

 

“ถ้าไม่แบ่งพรรคแบ่งพวกแล้วจะแข่งกันได้ไง” กราฟถามกลับไปอย่างขำๆ โจหมั่นเขี้ยวคนรักจึงตะแคงเอาขาไปเกี่ยวตัวคนรักเอาไว้

 

 

“กูไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น กูหมายถึง กีฬามันเป็นตัวเชื่อมความสัมพันธ์ เค้าไม่ได้กำหนดนี่หว่า ว่าถ้าคนไม่รู้จักกัน ห้ามเล่นด้วยกันนะ  โว๊ะ กวนตีนนะมึงน่ะ” โจว่ากลับอย่างขำๆ

 

 

“กูซึบซับความกวนตีนมาจากมึงนั่นแหละ” กราฟตอบกลับ

 

 

“แต่ทำไมมึงไม่ซึมซับความหื่นจากกูไปบ้างวะ” โจถามกลับบ้าง

 

 

ปึ่ก..

 

“โอ๊ะ.” โจตัวงอเมื่อถูกกราฟเอาศอกกระแทกท้อง

 

 

“ไปอาบน้ำได้แล้วจะได้ไปหาข้าวกลางวันกินกัน นี่มันบ่ายโมงกว่าแล้วนะ” กราฟเปลี่ยนเรื่องคุยอย่างเหนื่อยใจ เพราะคนรักจ้องจะลากเข้าเรื่องใต้สะดืออยู่เรื่อย ก่อนที่กราฟจะจับขาของโจออกจากการเกาะเกี่ยวตนเอง แล้วลุกนั่ง โจก็ขยับลุกนั่งตาม

 

 

“แล้วตกลงว่าไง เย็นนี้” โจถามอีกครั้ง กราฟนั่งนิ่งไปนิดก่อนจะพยักหน้ารับ

 

 

“เออๆ ไปก็ไป” กราฟพูดขึ้น เพราะเขาเองก็อยากจะยืดเส้นยืดสายเล่นบอลบ้างเหมือนกัน ก่อนที่ทั้งสองจะลุกไปอาบน้ำ

..

..

..

“ไปกินอะไรกันดีวะ” โจถามขึ้นเมื่ออาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว

 

 

“ไปหากินที่โลตัสกันมั้ย เผื่อเดินซื้อของใช้กันด้วย” กราฟพูดชวน โจก็พยักหน้ารับ ก่อนที่ทั้งสองจะพากันลงจากคอนโดเพื่อเดินไปที่โลตัส เนื่องจากโลตัสอยู่ใกล้ๆ ทั้งสองจึงเลือกที่จะเดินไป เมื่อไปถึง โจกับกราฟก็ตรงไปยังศูนย์อาหาร ต่างฝ่ายต่างซื้ออาหารที่ตนเองจะกินแล้วมานั่งที่โต๊ะ ก่อนที่โจจะเหลือบไปเห็นผู้ชายร่างสูงคนหนึ่งเดินมาที่โต๊ะใกล้ๆตนเอง

 

 

“อ๊ะ พี่ภาคิน สวัสดีครับ” โจยกมือไหว้รุ่นพี่ในคณะตนเอง ชายหนุ่มหันมามองก่อนจะพยักหน้ารับนิดๆ กราฟเลยยกมือไหว้ตามไปด้วยเพราะเห็นว่าโจยกมือไหว้

 

 

“น้องปีหนึ่งวิทยาศาสตร์การกีฬาใช่มั้ย” ภาคินชี้ไปที่โจ

 

 

“ครับ ส่วนนี่เพื่อนผมครับ แต่เรียนอีกคณะหนึ่ง” โจพูดบอกออกไป

 

 

“อยู่แถวนี้เหรอ ถึงได้มากินข้าวที่นี่” ภาคินถามต่อ

 

 

“ครับ ผมอยู่ที่คอนโดซอย 68 น่ะครับ” โจบอกกลับไปอีก ภาคินขมวดคิ้วเข้าหากันนิดๆ

 

 

“คอนโด YN ใช่มั้ย” ภาคินถามกลับมาโจก็พยักหน้ารับ ส่วนกราฟนั่งกินไปเงียบๆ

“พี่ก็อยู่ที่นั่นเหมือนกัน ชั้น 10” ภาคินบอกกลับ ทำให้โจอึ้งไปนิดไม่คิดว่าจะบังเอิญแบบนี้

 

 

“ผมอยู่ชั้น 5 ครับ บังเอิญจริงๆเลยพี่” โจบอกยิ้มๆ ภาคินก็พยักหน้ารับ

 

 

“พวกนายกินข้าวเหอะ เอาไว้ค่อยคุยกัน” ภาคินบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ โจจึงหันมานั่งกินข้าวต่อ เมื่อทั้งสองกินอิ่ม ทางภาคินก็กินหมดเช่นเดียวกัน ภาคินลุกขึ้นยืนแล้วหันมาหาโจกับกราฟ

“พี่ไปก่อนนะ ไว้เจอกันที่มหาลัย” ภาคินพูดบอกก่อนจะเดินออกไปจากศูนย์อาหาร กราฟจึงหันมาหาโจอีกครั้ง

 

 

“พี่เค้าอยู่ปีไหนวะ ทำไมเค้าดูสุภาพจัง” กราฟถามขึ้นด้วยความสงสัย

 

 

“ปี 3  นั่นน่ะ เดือนคณะเลยนะเว้ย เห็นไอ้ฟลุคมันบอกว่า พี่เค้าเป็นคนนิ่งๆ ใจดี แต่เวลาโมโหนี่น่ากลัวโคตร” โจพูดเล่าออกมา

 

 

“เพื่อนมึงที่ชื่อฟลุดเนี่ย รู้จักคนเยอะเนอะ” กราฟว่าออกมาอย่างขำๆ

 

 

“เออ ไอ้นี่มันกว้างขวาง รู้จักยันอธิการบดีเลยล่ะมั้ง” โจพูดแล้วหัวเราะขำออกมา ก่อนจะชวนกราฟไปเดินซื้อของใช้อีกเล็กน้อย

 

 

“มึงว่าพระพายอยู่เซเว่นไหนนะ” กราฟถามขึ้นขณะจะเดินกลับคอนโด

 

 

“ซอย 70” โจบอกกลับ

 

 

“เออ เดินเลยไปหาหน่อยดีกว่าว่ะ กูจะซื้อชาเขียวเพิ่มด้วย” กราฟพูดบอก โจหรี่ตามองคนรักนิดๆ

“กูไปดูเพื่อนกูเนี่ย มันผิดตรงไหน” กราฟถามเสียงเข้ม โจยักไหล่นิดๆ

 

 

“ไม่ได้ผิดอะไร ทำไม มองไม่ได้” โจแกล้งยียวนกลับไป กราฟเบะปากใส่อย่างหมั่นไส้ ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าโจแอบคิดกังวลเรื่องของพระพายอยู่ ทั้งสองเดินเข้าไปในเซเว่นที่พระพายทำงาน

 

 

“พระพายอยู่ไหนวะ ไม่เห็นเลย” กราฟพูดขึ้นเมื่อไม่เห็นเพื่อนตัวเองอยู่ตรงเคาน์เตอร์คิดเงิน โจหันไปมองรอบๆ ก่อนจะสะกิดกราฟ เมื่อเห็นพระพายกำลังนั่งยองๆจัดเรียงของบนชั้น แต่ก็แอบเอียงตัวเหมือนแอบมองอะไรบางอย่าง กราฟกับโจหันมามองหน้ากัน ก่อนจะค่อยๆ เดินเข้าไปทางด้านหลังของพระพายที่ไม่รู้ตัวว่ากราฟกับโจเดินตรงเข้ามาหา

“ทำอะไรพระพาย” กราฟถามขึ้น พร้อมกับวางมือไปบนไหล่บางของเพื่อน

 

 

เฮือก...

 

พระพายสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ จนล้มลงไปนั่งแปะที่พื้น ทำให้คนที่อยู่ใกล้ๆหันมามองอย่างงงๆ

 

 

“กราฟ  โจ ตกใจหมดเลย” พระพายเรียกเพื่อนอย่างตกใจนิดๆ โจชะโงกหน้าไปมองทางที่พระพายมองไป ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้น

 

 

“อ่าว เจอกันอีกแล้วพี่ภาคิน” โจทักขึ้น ภาคินที่กำลังยืนเลือกน้ำในตู้ และกำลังมองมาพยักหน้าให้ ก่อนที่โจจะเดินเข้าไปหาภาคิน ส่วนพระพายก็รีบขยับมาหลังชั้นวางของ

 

 

“ขอโทษทีไม่คิดว่านายจะตกใจ” กราฟพูดบอกกับพระพาย

 

 

“ไม่เป็นไร เราก็นั่งจัดของเพลินไปหน่อย” พระพายตอบกลับด้วยใบหน้าขึ้นสีนิดๆ

“แล้วนี่มาซื้ออะไรอ่ะ” พระพายถามขึ้น

 

 

“ซื้ออะไรกินนิดหน่อย คอนโดเราอยู่ตรงซอย 68 นี่เอง เห็นโจมันบอกว่านายทำงานอยู่ที่นี่ ก็เลยจะแวะมาดูด้วย” กราฟบอกกลับยิ้มๆ พระพายก็พยักหน้ารับ

“แล้วนี่นายทำงานทุกวันเลยเหรอ” กราฟถามอย่างสงสัย

 

 

“ก็ทำเต็มวันเฉพาะวันเสาร์อาทิตย์และวันหยุดอ่ะ ส่วนวันธรรมดา ถ้าไม่ติดอะไรก็จะมาทำช่วงเลิกเรียน” พระพายบอกกลับ

 

 

“แล้วแบบนี้นายจะไหวเหรอ ทั้งเรียน ทั้งทำงานไปด้วย” กราฟถามอย่างเป็นห่วง เพราะเขาเองนอกจากช่วยงานที่ร้านของครอบครัวแล้ว ก็ไม่ได้ไปทำงานพิเศษอะไร

 

 

“ไหวสิ ไม่ไหวคงไม่มาทำหรอก” พระพายตอบยิ้มๆ ก่อนที่โจจะเดินเข้ามาหากราฟพร้อมชาเขียว ส่วนภาคินเดินไปคิดเงินแล้ว

 

 

“อ่ะ ได้แล้ว มึงจะเอาอะไรเพิ่มอีกมั้ย” โจถามกราฟกลับไป กราฟส่ายหน้าไปมา

“อ่อ เมื่อกี้กูถามพี่ภาคินแล้ว เค้าบอกว่าตอนเย็นพี่เค้าก็ไปเล่นกีฬาที่มหาลัยเหมือนกัน เค้าบอกว่าให้เราสองคนไปเล่นด้วยได้ เพราะคนไปเล่นกันเยอะ เค้าให้แจมกันทั้งนั้นแหละ” โจพูดบอก

 

 

“ดีเลย” กราฟบอกออกมา ก่อนจะหันมาหาพระพายอีกครั้ง

“งั้นเราไปก่อนนะพระพาย” กราฟบอกกับพระพาย ก่อนจะเดินเอาชาเขียวไปคิดเงิน แล้วกลับไปที่คอนโดด้วยกัน

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

“เอาเสื้อผ้าแล้วก็รองเท้าใส่กระเป๋าไปก่อนดีกว่า ไปดูก่อน แล้วค่อยเปลี่ยนอีกที” กราฟพูดขึ้นในช่วงเย็น เมื่อเขาสองคนจะไปที่มหาวิทยาลัยเพื่อไปเล่นกีฬาออกกำลังกาย

 

 

“อืม” โจตอบรับ เมื่อเตรียมของพร้อมแล้ว ทั้งสองก็ลงมาที่รถมอเตอร์ไซค์ของโจ ที่จอดอยู่ลานจอดรถของคอนโด

 

 

“มึงแน่ใจนะ ว่าขี่ในกรุงเทพฯได้” กราฟถามขึ้นอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

 

 

“แน่ใจสิ ขึ้นมาเถอะน้อง เดี๋ยวพี่พาแว้น”โจพูดยิ้มๆ ก่อนจะส่งหมวกกันน็อคให้กราฟ และสวมของตัวเอง เมื่อทุกอย่างพร้อม กราฟก็ขึ้นซ้อนท้ายโจ

“กอดด้วยดิ” โจหันมาพูดบอก กราฟต่อยหลังโจไม่แรงมากนัก

 

 

“มากไปมึง” กราฟว่ายิ้มๆ

 

 

“ก็กูกลัวมึงตก นี่ มึงต้องกอดแน่นๆแบบนี้” พูดจบโจก็จับแขนของกราฟทั้งสองข้างให้โอบรอบตัวของเขาจากทางด้านหลังเอาไว้

 

 

ปึ่ก..

 

กราฟเอาหัวที่ใส่หมวกกันน็อคไปกระแทกกับหมวกของโจ

“ไปได้แล้วมึง เล่นอยู่ได้” กราฟว่าออกมาไม่จริงจังนัก โจก็หัวเราะขำเบาๆในลำคอ ก่อนจะสตาร์ทเครื่องรถ แล้วค่อยๆขี่ออกไป กราฟขยับมือมาจับแค่ช่วงเอวของโจ ไม่ได้โอบกอดทั้งตัวเหมือนที่โจต้องการ โจขี่รถไปเรื่อยๆ แรกๆก็ดูเหมือนเกร็งแต่เพียงแป๊บเดียว โจก็ชินกับการจราจรของกรุงเทพฯ เขาขี่แทรกซอกนั้นซอกนี้จนมาถึงมหาวิทยาลัย ซึ่งโจพากราฟเข้าทางด้านหลัง เนื่องจากภาคินให้เข้าทางนี้ โจเอารถไปจอดตรงที่จอดมอเตอร์ไซค์

 

 

“ไปเดินดูสนามบอลกันก่อนดีมั้ย” โจเสนอขึ้น เขาอยากให้กราฟได้เข้ากลุ่มคนเล่นบอลด้วยกันก่อน เขาถึงจะไปหาเล่นบาสกับคนอื่นบ้าง เพราะว่าถ้าเขาปล่อยให้กราฟไปคนเดียว กราฟคงไม่ได้เล่นบอลแน่นอน เพราะเจ้าตัวไม่ค่อยเข้าหาใครก่อนมากนัก เมื่อเดินไปถึงสนามบอล กราฟก็เจอกับเพื่อนร่วมห้องเรียน ที่มาเล่นบอลก่อนแล้ว และอีกฝ่ายเห็นกราฟก็ชวนไปเล่นด้วยกันทันที

“มึงจะไปโรงยิมเลยมั้ย” กราฟถามโจเมื่อรับกระเป๋าเพื่อไปเปลี่ยนชุดเล่นบอล

 

 

“อืม กูนัดพี่ภาคินไว้ล่ะ พี่เค้ามาเล่นบาสเหมือนกัน ไม่ต้องห่วงกูหรอก กูเข้ากับคนอื่นง่าย” โจบอกยิ้มๆ

 

 

“งั้นถ้าเลิกเล่นแล้ว ก็มานั่งรอตรงโต๊ะแถวๆนี้ล่ะกัน” กราฟบอกกลับไป โจก็พยักหน้ารับ ก่อนที่ทั้งสองจะแยกกันไปเล่นกีฬาที่ตนเองชอบ กราฟก็ลงไปเล่นฟุตบอลในสนามกับเพื่อนๆและรุ่นพี่ ส่วนโจก็ไปเล่นบาสเกตบอลเช่นเดียวกัน  กราฟกับโจ ต่างใช้เวลาไปกับกีฬาที่ชอบจนเวลาล่วงเลยมาจนฟ้าเริ่มมืดลง แต่ที่สนามฟุตบอลยังคงเปิดไฟสปอร์ทไลท์ให้คนในสนามได้เล่นกันต่อ

 

 

“กราฟ มึงเล่นดีว่ะ มึงเคยลงแข่งมาก่อนรึเปล่าวะ” เสียงรุ่นพี่คนหนึ่งถามขึ้น หลังจากที่ได้ทำความรู้จักกันแล้ว และพวกเขาก็นั่งพักนั่งคุยกันอยู่ที่ริมสนาม

 

 

“เคยครับพี่ ผมเล่นให้โรงเรียนตอนมอปลาย เวลามีแข่งอะไรก็ไปเรื่อยล่ะครับ” กราฟตอบกลับเหงื่อเปียกโชกไปทั้งตัว เพราะเขาไม่ได้เล่นมาเกือบเดือน ทำให้รู้สึกเหนื่อยกว่าทุกครั้ง

 

 

“ไอ้อาร์ม กูว่าคณะมึงได้นักบอลมาเพิ่มอีกคนแล้วว่ะ” รุ่นพี่คนที่ถามกราฟหันไปพูดกับรุ่นพี่อีกคน ซึ่งอยู่คณะเดียวกับกราฟ

 

 

“เออ กูว่าจะทาบทามมันให้เล่นบอลให้คณะอยู่เนี่ย ฝีเท้าจัดฉิบหาย มึงสนมั้ยกราฟ เดี๋ยวมันต้องมีการแข่งขันกีฬาระหว่างคณะ ถ้ามึงตกลงกูจะได้จัดตำแหน่งให้มึงล่วงหน้า แล้วจะได้เรียกมาซ้อมเรื่อยๆ” อาร์มรุ่นพี่ของกราฟพูดชวน กราฟยิ้มออกมาทันที

 

 

“ได้ครับพี่ ผมอยากเล่นบอลอยู่แล้ว” กราฟบอกออกมายิ้มๆ

 

 

“มึงชอบบอลทำไมไม่ไปเรียนพลศึกษาวะ” อาร์มถามออกมาอย่างขำๆ

 

 

“ผมอยากช่วยงานที่บ้านน่ะครับ ก็เลยมาเรียนทางด้านนี้ ส่วนบอลผมเล่นเมื่อไรก็ได้” กราฟตอบกลับ อาร์มพยักหน้ารับ ก่อนที่กราฟจะเห็นโจเดินมาพร้อมกับฟลุค โจพยักหน้าให้กราฟเดินไปหาตนเอง

“ผมขอตัวกลับก่อนนะพี่ เดี๋ยวพรุ่งนี้มาเล่นด้วยใหม่” กราฟพูดบอกกับรุ่นพี่พร้อมกับขยับลุกยืน รุ่นพี่พยักหน้ารับยิ้มๆ ก่อนที่กราฟจะเดินตรงเข้ามาหาโจ ที่ยืนขมวดคิ้วมุ่น

 

 

“ไง กราฟ เหงื่อออกเยอะเลยนะ” ฟลุคทักขึ้นยิ้มๆ ก่อนจะได้สายตาโหดๆจากโจกลับไป ทำให้ฟลุคยิ้มขำในความหวงของเพื่อน เนื่องจากกราฟใส่เสื้อกีฬาสีขาวมา ทำให้เวลาเปียกเหงื่อ เสื้อจะแนบไปกับร่างกายจนเห็นยอดอกรำไร

 

 

//ทำไมต้องเอาเสื้อสีขาวมาใส่ด้วยวะ// โจบ่นอุบก่อนจะเอาเสื้อคลุมของตนเองส่งให้กราฟ กราฟทำหน้างงเพราะตนเองเหงื่อเต็มตัว จึงไม่อยากใส่เสื้อคลุมทับ

 

 

 

 

2   Be   Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ให้มันเป็นไปเรื่อยๆนะคร่า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

36 ความคิดเห็น

  1. #3146 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 15:42
    คนขี้หวงง
    #3146
    0
  2. #1083 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 22:31
    โจคนขี้หวง คิคิ
    #1083
    0
  3. #317 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 21:16
    ง่อวววว โจขี้หวงงงง
    #317
    0
  4. #295 เต็นเทน (@darkpluslight11) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 13:38
    คู่นี้น่ารักสุดๆๆๆๆ โจหวงกราฟโคตรๆอ่ะ ทีนี้โจกราฟก็ได้เข้าร่วมแข่งกีฬาของคณะเเล้วดิ สุดยอดดดดดด พระพายชอบพี่ภาคินเหรอ คึๆๆ
    #295
    0
  5. #261 Being good (@nlp2112) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 22:33
    ถถถถ กราฟเอ้ยยยย
    #261
    0
  6. #260 Being good (@nlp2112) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 22:32
    ถถถถ กราฟเอ้ยยยย
    #260
    0
  7. #228 smilejaebeer (@smilejaebeer) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 14:02
    พี่ภาคินนี้ไงๆค่ะ. ตามติดชีวิตพระพายนะเรา
    #228
    0
  8. #218 sosozee (@sosozee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 09:43
    พาย คิน????
    #218
    0
  9. #217 nam-Sriyaphai (@nam6530) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 14:07
    กราฟเอร๊ยยยย อ๋อยไม่รู้ตัวเสียแล้ว
    #217
    0
  10. #216 nam-Sriyaphai (@nam6530) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 14:06
    คินพาย ชัวร์
    #216
    0
  11. #215 nam-Sriyaphai (@nam6530) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 14:05
    โจขี้หวง ><
    #215
    0
  12. #214 กูติ่งวาย (@odphank) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 10:27
    555555 โจหวงกราฟฟฟ น่ารักดีอ่าา -///-
    #214
    0
  13. #213 คยองซู_lovelove (@aimmydek-d) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 22:53
    55555555  หึงหวงตลอดเลยยย  น่ารักจริง ๆ

    พระพายชอบภาคินแน่เลย ... ^_____^ 

    ชอบอ่านล้ะไม่เครียดอิอิ
    #213
    0
  14. #210 sosozee (@sosozee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 10:53
    สนุกดีนะคะมี๊
    โจ กราฟน่ารักดี
    #210
    0
  15. #209 panapapa (@parnatlove) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 09:07
    พี่ภาคินกับพระพายมีอะไรในก่อไผ่อ้ปะะะะ
    #209
    0
  16. #208 คิมอุค'๑๑ (@feemmy14) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 07:27
    ขำเวลาโจหวง โจหื่นใส่กราฟ
    #208
    0
  17. #207 mulberrybbcbe23 (@mulberrybbcbe23) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 02:11
    พระพายภาคิน อยากอ่านมากกกกกกก 555555 ละเมื่อไหร่กราฟจะยอมโจน้าา
    #207
    0
  18. #206 ศะนะคะ (@sa-naca) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 02:03
    แหม มีแอบหวงด้วย
    #206
    0
  19. วันที่ 6 เมษายน 2558 / 21:43
    แว้กเม้นไม่ค่อยขึ้น....ภาคิน x พระพาย ผมนี่...รออ่านเลย....ส่วนโจกราฟ น่ารักอ่ะ ใสๆ เฟรชชี่
    #205
    0
  20. วันที่ 6 เมษายน 2558 / 21:42
    ภาคิน x พระพาย.....คู่หลักไม่ sm ขอคู่รองได้ม่ะ คึคึ...ปี 3 x ปี 1 บอกตรงๆ ไม่รอด
    #204
    0
  21. #203 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 21:42
    ค่อยๆเรียนรู้ไปด้วยกันเนอะ
    #203
    0
  22. #202 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 21:30
    โจหึงกราฟด้วยอ่า น่าร๊ากกก
    #202
    0
  23. #199 TheNewyear (@dollyaiizz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 21:09
    ชอบความสัมพันธ์เรื่อยๆแบบนี้มากค่ะยอนิม ไม่ต้องกลัวว่าจะน่าเบื่อน้า ไม่น่าเบื่อเลยสักนิดค่า อ่านแล้วยิ้ม > < โจแต๊ะอั๋งกราฟบ่อยๆนะ เค้าชอบบบบ
    #199
    0
  24. #198 Gd. MoNo (@geadonzen) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 21:09
    พระพายภาคิน อึ้ยยยย ~ จิ้น ~
    #198
    0
  25. #197 daminho (@darinza33) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 20:52
    ชอบตรงเห็นยอดอกรำไร5555
    #197
    0