บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,198 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,279 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    73

    Overall
    244,198

ตอนที่ 61 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [ภาคิน X พระพาย]......28 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3264
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    9 ธ.ค. 58




บทเรียนรัก นักกีฬา  [ภาคิน X พระพาย] ตอนที่ 28

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

“สรุปว่าเราไม่รู้เรื่องพ่อของพายมันใช่มั้ย” ตาของพระพายถามขึ้น หลังจากที่ได้ซักถามภาคินในบางเรื่องไปแล้ว

 

 

“ไม่ทราบครับ ผมก็พึ่งทราบจากพระพายเมื่อกี้เหมือนกัน” ภาคินตอบกลับไป ตาของพระพายถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

 

“ทำไมเรื่องมันวุ่นวายแบบนี้นะ” ตาของพระพายบ่นออกมา

 

 

“เรื่องที่ดิน คุณตาไม่คิดว่าผมเข้ามาคบกับพระพายเพราะเรื่องนั้นใช่มั้ยครับ” ภาคินถามขึ้น เพราะไม่อยากให้คาใจกัน

 

 

“ไม่คิดหรอก ตาก็พอจะมองออก ว่าเราเป็นคนที่จริงใจแค่ไหน หรือว่าตาจะมองผิด” ตาของพระพายแกล้งถาม

 

 

“คุณตามองไม่ผิดหรอกครับ ผมเองก็จะแสดงให้คุณตาเห็นด้วยเหมือนกัน ส่วนเรื่องที่ดิน ผมพึ่งจะรู้ก่อนที่จะมาที่นี่ เพราะผมเคยเข้าเอาเอกสารไปให้คุณสรวิชญ์ที่บริษัทแล้วได้ยินว่าที่ที่เค้าสนใจคือที่ของคุณตา ตอนแรก ผมตั้งใจจะพูดกับป๊าผมเรื่องนี้เหมือนกัน แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ทัน” ภาคินบอกออกมาด้วยน้ำเสียงปกติ

 

 

“สองคนที่มากับพ่อของพระพาย เป็นพ่อของเรางั้นเหรอ” ตาถามออกมาอีก

 

 

“ครับ ป๊ากับพี่ชายผมเอง” ภาคินตอบออกมา ตาพยักหน้ารับรู้ช้าๆ

 

 

“แต่ดูเหมือนจะไม่ค่อยลงรอยกันนะ” ตาแกล้งพูดออกมาอีก ภาคินหัวเราะในลำคอเบาๆ

 

 

“ความคิดเห็นต่างกันนิดหน่อยครับ” ภาคินบอกออกมาอีก ตาของพระพายมองหน้าภาคินนิ่งๆ

 

 

“ต่างกันยังไงล่ะ เอ้า ไหนๆก็จะมาเป็นหลายเขยบ้านนี้ละ เล่าเรื่องตัวเองให้ตาฟังหน่อย” ตาของพระพายพูดขึ้นยิ้มๆ ไม่ได้มีท่าทีเครียดๆเหมือนก่อนหน้านี้ ภาคินยิ้มนิดๆ ก่อนจะเล่าเรื่องของตนเองให้ตาของคนรักฟัง ภาคินเล่าแค่เรื่องที่พ่อตนเองไม่เห็นด้วยเรื่องการเรียนของเขาเท่านั้น แต่เรื่องที่ถูกให้ออกจากบ้าน ภาคินยังไม่อยากบอกใครในตอนนี้ เพราะไม่อยากให้ครอบครัวของคนรักโทษว่า การที่เขามารักพระพายนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้เขามีปัญหากับทางบ้าน

..

..

..

“แม่ครับ แม่จะเอายังไงต่อเรื่องของพ่อ” พระพายถามแม่ตนเองขณะนั่งอยู่ที่แคร่หน้าบ้าน วันนี้แม่ของพระพายงดทำขนมไป 1 วัน

 

 

“ไม่รู้เหมือนกัน แล้วพายล่ะ โกรธแม่มั้ย ที่แม่ไม่ได้บอกความจริงทุกอย่าง” แม่ถามพระพายกลับมาบ้าง

 

 

“ไม่โกรธหรอกครับ พายเข้าใจ” เด็กหนุ่มตอบเสียงอ่อยๆ ตอนนี้พระพายมืดแปดด้านกับเรื่องของพ่อตนเอง

 

 

“ภาคินมาละ” แม่ของพระพายพูดขึ้นเมื่อเห็นภาคินเดินกลับมาคนเดียว

“ตาล่ะภาคิน” แม่ของพระพายถามขึ้น

 

 

“เห็นว่าจะนอนพักสักหน่อยน่ะครับ” ภาคินตอบกลับ ก่อนจะมองพระพายที่ตาบวมเป่ง ภาคินยิ้มน้อยๆ ยกมือไปลูบเปลือกตาให้คนรักอย่างแผ่วเบา

“ดูสิ ตาบวมเป็นลูกมะกรูดเลย” ภาคินพูดแซว แม่ของพระพายยิ้มขำนิดๆ

 

 

“ก็พายร้องไห้” พระพายตอบเสียงอ่อย

 

 

“จะร้องทำไม ไม่ต้องร้อง พายต้องเข้มแข็งสิ พายร้องไห้ แม่ก็รู้สึกกังวลไปด้วยน่ะสิ” ภาคินพูดเตือนออกมา เพราะรู้ว่าแม่ของพระพายคงรู้สึกผิดไม่น้อย พระพายหันไปหาแม่ตนเอง ก็เห็นว่าแม่ยิ้มอ่อนๆส่งมาให้

 

 

“พายขอโทษครับแม่” พระพายพูดบอกออกมา

 

 

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวแม่ไปดูของในครัวก่อนดีกว่า ภาคินกับพายนั่งเล่นกันก่อนนะ” แม่พูดขึ้นเพราะอยากให้ลูกชายกับคนรักได้คุยกันตามลำพัง

 

 

“สองคนที่มาคือป๊ากับพี่ชายพี่ภาคินใช่มั้ยครับ” พระพายถามขึ้นเพื่อความแน่ใจ ภาคินพยักหน้ารับ

“แล้วท่านมากับ...เอ่อ...” พระพายจะถามถึงเรื่องพ่อตนเอง แต่ก็ไม่กล้า

 

 

“พ่อของพายน่ะเหรอ” ภาคินถามกลับ พระพายพยักหน้ารับช้าๆ

“ป๊าพี่ เค้าเป็นคนกลางมาซื้อที่ให้คุณสรวิชญ์.... พ่อของพายน่ะ คิดไม่ถึงว่าโลกมันจะกลมแบบนี้” ภาคินบอกกลับมา

 

 

“แล้วพี่ภาคินกลับไปบ้าน ป๊าพี่ว่าไงบ้างครับที่เจอพี่ภาคินที่นี่” พระพายถามด้วยความอยากรู้ ภาคินนิ่งไปนิด

 

 

“ไม่มีอะไรหรอกครับ เค้าก็แค่งงๆกันนิดหน่อย” ภาคินตอบเพื่อไม่ให้พระพายคิดมาก

“พาย..” ภาคินเรียกคนรักเสียงจริงจัง

 

 

“ครับ” พระพายขานรับ

 

 

“พรุ่งนี้เรากลับกรุงเทพฯ กันแล้วใช่มั้ย งั้นคืนนี้พี่นอนกับพายที่นี่นะ” ภาคินพูดขอออกมา ใช่ว่าเขาจะไปหาเช่าโรงแรมนอนไม่ได้ แต่เวลาแบบนี้ เขาอยากอยู่กับคนรักมากกว่า พระพายมองหน้าภาคินอย่างแปลกใจ แต่ก็พยักหน้ารับออกมา

 

 

“ได้ครับ” พระพายตอบกลับ

 

 

“แล้วเรื่องพ่อของพาย แม่ได้บอกอะไรบ้างมั้ย” ภาคินชวนคุยเรื่องอื่น พระพายจึงเล่าเรื่องของแม่ตนเอง ตามที่แม่เล่าให้ฟังออกมา

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

“ป๊าครับ คุณสรวิชญ์มาขอพบ” ภากรเดินมาบอกพ่อตนเองที่นั่งอยู่ในห้องทำงานภายในบ้าน ซึ่งเข้าไปตั้งแต่ตอนที่ภาคินออกจากบ้าน และยังไม่ออกมา มีเพียงภากรกับแม่ที่สลับกันเดินเข้าไปหา

 

 

“ให้เค้าเข้ามา” พ่อของชายหนุ่มพูดขึ้น สักพักภากรก็เดินนำสรวิชญ์เข้ามาหาพ่อตนเอง

“เชิญนั่งครับ” พ่อของภาคินพูดขึ้น สรวิชญ์นั่งลงตามคำเชื้อเชิญ

 

 

“ผมขอเข้าเรื่องเลยนะครับ ผมต้องการมาคุยกับลูกชายอีกคนของคุณ” สรวิชญ์พูดขึ้น ทำให้ทั้งภากรและพ่อของเขามองอย่างงงๆ

 

 

“คุยกับภาคินอ่ะนะ” พ่อของภาคินถามกลับไป

 

 

“ครับ ผมมีเรื่องอยากจะสอบถามเค้า” สรวิชญ์บอกออกมาอีก

 

 

“มันไม่ได้อยู่ที่นี่หรอกคุณ” พ่อของภาคินตอบปัดเสียงห้วนนิดๆ

 

 

“แล้วอยู่ที่ไหนเหรอครับ มีเบอร์โทรติดต่อรึเปล่า” สรวิชญ์ถามต่อ เพราะคิดว่า คนที่เขาจะคุยด้วยได้ น่าจะเป็นภาคิน

 

 

“คุณจะคุยกับภาคินเรื่องอะไร แล้วเรื่องที่ดินคุณตกลงจะเอารึเปล่า” พ่อของภาคินถามออกมาเลย เพราะเห็นว่าไหนๆก็เจอกันแล้ว

 

 

“เรื่องที่ดินผมคงต้องยกเลิก เพราะตอนแรกผมไม่รู้ว่าเป็นที่ของคนที่ผมรู้จัก” สรวิชญ์ตอบกลับมา ทำให้พ่อของภาคินและภากร ขมวดคิ้วเข้าหากัน

 

 

“คนรู้จัก?” พ่อของภาคินถามสั้นๆ อย่างแปลกใจ

 

 

“เรื่องมันยาวน่ะครับ ผมขอเบอร์ติดต่อภาคินได้รึเปล่าครับ” สรวิชญ์บอกออกมาต่อ พ่อของภาคินหันไปมองหน้าลูกชายคนโต ภากรจึงจดเบอร์โทรของภาคินให้ไป

“ขอบคุณ ผมขอตัวเลยละกันนะครับ” สรวิชญ์พูดขึ้น ก่อนจะลุกเดินออกจากห้องทำงานของพ่อภาคินไป

 

 

“ป๊าครับ เรื่องของเจ้าคิน..” ภากรจะคุยกับพ่อเรื่องน้องชาย

 

 

“อย่าพึ่งคุยเรื่องมันตอนนี้” พ่อของเขาตัดบท ภากรจึงได้แต่เงียบ ก่อนที่โทรศัพท์ของเขาจะดังขึ้น

 

 

..จี..

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

“ครับ.....ครับ...ได้ครับ.....อีก 10 นาที เจอกันครับ” เสียงของภาคินพูดคุยทางโทรศัพท์ ทำให้พระพายมองหน้าคนรักอย่างสงสัย

“พาย เดี๋ยวพี่ออกไปทำธุระแป๊บหนึ่งนะ แล้วพี่จะกลับมาให้ทันกินข้าวเย็นกับพายนะครับ บอกแม่ให้พี่ด้วยนะ” ภาคินพูดบอกกับพระพายเสียงนุ่ม ถึงใจอยากจะถามว่าภาคินไปทำธุระอะไร แต่พระพายก็ต้องเก็บเงียบเอาไว้

 

 

“พายรอกินข้าวนะครับ” พระพายพูดบอก ภาคินก็ยิ้มรับ ก่อนที่จะเดินไปที่รถ เมื่อภาคินออกไปแล้ว พระพายก็เดินเข้าบ้านด้วยท่าทีเหม่อๆ

 

 

“ไม่เป็นไรนะพี่พาย” เพลินที่เดินเข้ามาหาซักถามพี่ชายตนเองด้วยความเป็นห่วง แม้แต่เพลินเองยังตั้งรับเหตุการณ์นี้ไม่ทัน แล้วนับประสาอะไรกับพระพายและอาสร้อยของเพลิน

 

 

“ไม่เป็นไร เข้าไปดูแม่พี่กัน” พระพายพูดชวนน้องสาวเพื่อเข้าไปหาแม่ตนเอง

..

..

..

ภาคินเดินเข้ามาในร้านอาหารเล็กๆร้านหนึ่ง ในตัวจังหวัด เมื่อเห็นคนที่ตนเองมาเจอนั่งอยู่ เขาก็รีบเดินเข้าไปหาทันที

“สวัสดีครับคุณสรวิชญ์” ภาคินยกมือไหว้สรวิชญ์ แล้วนั่งลงที่เก้าอี้ตรงกันข้าม

 

 

“เรียกอาสรก็ได้” สรวิชญ์บอกกลับ

“ขอบใจที่ยอมมาเจออานะ” สรวิชญ์บอกด้วยน้ำเสียงหม่นๆ

 

 

“แล้วอาสรไปเอาเบอร์ผมมาจากไหนครับ” ภาคินถามอย่างข้องใจ

 

 

“ไปเอามาจากป๊าของภาคินน่ะ” สรวิชญ์บอกออกมา ทำให้ภาคินนิ่งไปนิด

 

 

“แล้วมีเรื่องอะไรจะคุยกับผมเหรอครับ” ภาคินถามต่อ

 

 

“อาเห็นว่านายสนิทกับคนที่บ้านนั้น นายพอจะบอกอะไรอาได้บ้าง” สรวิชญ์ถามขึ้น ภาคินพอจะเดาได้ว่าสิ่งที่สรวิชญ์อยากรู้คือเรื่องอะไร

 

 

“แล้วอาสรอยากรู้เรื่องอะไรล่ะครับ” ภาคินถามกลับ ด้วยน้ำเสียงปกติ สรวิชญ์ถอนหายใจเบาๆ

 

 

“อาอยากรู้เรื่องของสร้อย กับเรื่องของลูกชายสร้อย เราพอรู้อะไรบ้าง” สรวิชญ์บอกออกมา เขาคิดว่าคนที่น่าจะบอกเขาได้ในตอนนี้คือภาคิน

 

 

“งั้นอาสรบอกผมก่อนได้มั้ยครับ ว่าเรื่องระหว่างอาสรกับแม่สร้อย มันเป็นมายังไง” ภาคินถามกลับไปตรงๆ สรวิชญ์มองหน้าภาคินเล็กน้อย ก่อนจะตัดสนใจเล่าเรื่องของตนเองให้ฟังอย่างละเอียด

สรวิชญ์เล่าว่า ตอนสมัยเรียน เขาพบรักกับสร้อย สร้อยมาแอบชอบเขา คอยตามไปดูเขาทำกิจกรรมของทางมหาวิทยาลัยบ่อยๆ และสรวิชญ์ก็ชอบสร้อยเหมือนกัน ทั้งสองตกลงปลงใจคบกัน และมีอะไรกัน โดยที่ทางบ้านของทั้งสองฝ่ายไม่รู้ ทางสรวิชญ์เอง ไม่กล้าบอกทางบ้าน เพราะทางบ้านค่อนข้างเข้มงวด และจำกัดทางเดินให้สรวิชญ์อยู่เสมอ สรวิชญ์ในตอนนั้น ขี้ขลาดเกินที่จะขัดคำสั่งแม่ของตนเอง เมื่อเรียนจบปริญญาตรี แม่ของเขาหาผู้หญิงมาให้แล้ว และให้ไปเรียนต่อที่เมืองนอกด้วยกัน สรวิชญ์เสียใจมาก และเมื่อสร้อยถามเรื่องนี้ เขาถึงสารภาพออกมาตรงๆ เขารู้ว่าเขาทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งเสียใจมากแค่ไหน แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้จริงๆ เขาแค่ยังหวัง ว่าสร้อยจะรอเขา แต่เขาก็รู้ดีว่าสร้อยเป็นคนเด็ดขาดมากเหมือนกัน

เมื่อไปเมืองนอก สรวิชญ์พยายามส่งจดหมายมาให้สร้อยที่หอพัก แต่โดนตีกลับเพราะไม่มีผู้รับ จนเขาเรียนจบก็แต่งงานกับคนที่พ่อแม่หามาให้โดยที่ขัดไม่ได้ แต่สรวิชญ์มีลูกไม่ได้แล้ว เพราะตอนที่อยู่เมืองนอกเขาเกิดอุบัติเหตุรุนแรงถึงขั้นนอนในโรงพยาบาลเกือบ 3 เดือน อุบัติเหตุครั้งนั้น ทำให้เขาเป็นหมัน ตอนนั้นเขาก็ยังคิดถึงสร้อยอยู่เสมอ  

สรวิชญ์อยู่กินกับหญิงสาวที่พ่อแม่ของเขาหามาให้ได้ไม่ถึง 5 ปี ก็ต้องมีอันเลิกรากันไป  แม่ของเขาก็คอยแนะนำคนนั้นคนนี้มาให้ แต่ก็ไปไม่รอดเลยสักคน เพราะใจของสรวิชญ์ยังคงคิดถึงสร้อยอยู่ตลอด สรวิชญ์ทำแต่งานไม่สนใจใคร

 จนเมื่อ 1 ปีที่แล้ว แม่ของสรวิชญ์ป่วยหนักพ่อของสรวิชญ์เรียกสรวิชญ์กลับมาจากเมืองนอกเพื่อดูใจแม่ตนเอง  และครั้งนั้น ทำให้สรวิชญ์รู้ว่าตนเองมีลูกกับสร้อย เพราะแม่ของเขารับรู้เรื่องนี้มาโดยตลอด แต่ไม่เคยบอกกับเขา ตอนที่รับรู้เรื่องของสร้อยและลูก สรวิชญ์ไม่แน่ใจว่าสร้อยจะเอาเด็กออกหรือไม่ เขาจึงพยายามจะสืบหาสร้อย แต่ก็ติดๆขัดๆ หลายอย่าง เพราะเขาต้องไปๆมาๆเมืองนอกกับไทย  แถมเขาก็รู้แค่ชื่อ นามสกุลของสร้อยเท่านั้น ซึ่งมันค่อนข้างตามยากอยู่สักหน่อย จนได้มาเจอสร้อยโดยบังเอิญที่นี่ และได้เจอกับพระพาย ทำให้เขารู้ว่าสร้อยยังคงเก็บลูกเอาไว้ และพระพายคือลูกของเขา

เมื่อได้ฟังเรื่องราวจากปากของสรวิชญ์ทั้งหมด ภาคินก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ พลางคิดถึงเรื่องตนเองไปด้วย เพราะครอบครัวของภาคินเองก็ไม่ต่างไปจากครอบครัวของสรวิชญ์เลย แต่ดีหน่อยตรงที่ภาคินเลือกที่จะทำตามใจตัวเอง มากกว่าการเดินไปตามเส้นทางที่พ่อกำหนดเอาไว้

 

 

“พระพายเล่าให้ผมฟังเหมือนกันครับ เค้าเองก็พึ่งรู้เรื่องทุกอย่างจากแม่สร้อยเหมือนกัน” ภาคินบอกออกไปตรงๆ เพราะคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องที่จะต้องมานั่งปิดบังกันอีกแล้ว เรื่องมันผ่านมาเกือบ 20 ปี แล้วด้วย

 

 

 

+++++++++++++++++++++++ 50% ++++++++++++++++++++++++

 

“พระพาย..” สรวิชญ์พึมพำชื่อพระพายขึ้นมา

 

 

“ชื่อของลูกชายอาสรไงครับ” ภาคินบอกกลับ สรวิชญ์ยิ้มออกมาทันที เมื่อได้เห็นหน้าลูกตัวเอง

 

 

“แล้วเราพอจะช่วยอาให้เข้าไปคุยกับสร้อยได้มั้ย หรือคุยกับพ่อของสร้อยก็ได้ อาอยากจะขอโทษและขอโอกาส” สรวิชญ์ขอร้องภาคินออกมา

 

 

“ผมไม่แน่ใจนะครับ ว่าจะช่วยได้แค่ไหน แต่ผมจะลองคุยกับแม่สร้อยให้นะครับ” ภาคินบอกกลับแบบแบ่งรับแบ่งสู้

 

 

“อาถามหน่อย เราสนิทกับที่บ้านของสร้อยมากแค่ไหน” สรวิชญ์ถามขึ้นมาอย่างข้องใจ เพราะเห็นว่าภาคินเรียกสร้อยว่าแม่ด้วย ภาคินมองหน้าสรวิชญ์นิ่งๆ

..

..

“ผมเป็นแฟนกับพระพายครับ” ภาคินบอกสรวิชญ์ไปตรงๆ ทำให้สรวิชญ์ชะงักนิ่ง

 

 

“แต่พระพายเป็นผู้ชาย” สรวิชญ์พูดบอกออกมา

 

 

“ครับ ทางบ้านของพระพายรับรู้กันหมดแล้ว ทุกคนยอมรับในสิ่งที่พระพายเลือก” ภาคินพูดเน้นออกมา ทำให้สรวิชญ์นิ่งไปนิด เพราะคิดย้อนมาเรื่องตนเอง

 

 

“แล้วทางบ้านของนายล่ะ รับรู้เรื่องนี้กันรึเปล่า” สรวิชญ์ถามกลับมาอีก เขาอยากรู้ทุกเรื่องที่เกี่ยวข้องกับลูกของเขา ภาคินถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

 

“รู้แล้วครับ แต่รับไม่ได้” ภาคินบอกตรงๆเช่นเดียวกัน

“ชีวิตผมกับอาสรไม่ต่างกันหรอกนะครับ เพียงแค่ผมเลือกทางเดินของผมเอง ผมไม่มีทางทิ้งพระพายเพื่อทำตามความต้องการของป๊ากับม๊า ผมเลือกที่จะทำตามหัวใจของผม ต่อให้พระพายหายไปจากผม ผมก็จะต้องตามหาเขาให้เจอ เมื่อเลือกแล้วก็ต้องทำให้ถึงที่สุด” ภาคินพูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทำให้สรวิชญ์อึ้งไม่น้อย กับความมุ่งมั่นของภาคิน

 

 

“งั้นแปลว่าตอนนี้เรามีปัญหากับทางบ้าน เพราะเรื่องของพระพายใช่มั้ย” สรวิชญ์ถามขึ้นมา

 

 

“ครับ” ภาคินตอบรับ ภาคินคิดว่าที่ตนเองยอมเล่าเรื่องทุกอย่างให้สรวิชญ์ฟัง ก็เพราะอีกฝ่ายน่าจะเข้าใจความรู้สึกของเขาดีที่สุด ว่าการถูกบังคับให้เดินตามทางที่ขีดเอาไว้ มันเป็นยังไง

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

“รถใครมาจอดหน้าบ้านอ่ะพี่พาย” เพลินถามพี่ชายตนเอง เมื่อมองออกไปที่หน้ารั้วบ้าน

 

 

“พี่ภาคินรึเปล่า” พระพายถามกลับ ก่อนจะพากันเดินไปที่ประตูรั้ว แต่รถที่มาจอด ไม่ใช่รถของภาคิน

 

 

“รถใครอ่ะพี่พาย” เพลินถามพี่ชายอย่างงงๆ ก่อนที่ทั้งพระพายและเพลินจะชะงักไปนิด เมื่อเห็นหญิงสาวลงมาจากรถ

 

 

“พี่จี” พระพายเรียกอีกฝ่ายเสียงแผ่ว เมื่อเห็นหญิงสาวเปิดประตูลงจากรถด้วยสีหน้าหม่นๆ

“มีธุระอะไรเหรอครับ” พระพายถามกลับไป พลางคิดว่าจีรู้จักบ้านของเขาได้ยังไง

 

 

“พี่ขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย” หญิงสาวบอกออกมาเสียงแผ่ว

 

 

“คุยเรื่องอะไรเหรอคะ” เพลินถามออกมาบ้าง

 

 

“พี่ขอคุยกับพระพายสองคนได้มั้ย มันสำคัญและด่วนมากจริงๆนะ” จีบอกออกมาทำให้พระพายหน้าเครียดลงไปทันที

 

 

“ครับ เดี๋ยวพี่จีเอารถเข้ามาจอดข้างในก่อนครับ” พระพายพูดเชิญ

..

..

“น้ำครับ” พระพายวางแก้วน้ำให้จี หลังจากที่พาจีมานั่งที่แคร่หน้าบ้านเพื่อคุยกันตามลำพัง แม่ของพระพายและเพลินไม่เข้ามายุ่งด้วย เพราะเห็นว่าหญิงสาวขอคุยกับพระพาย

 

 

“ขอบใจนะ” จีบอกเสียงหม่น

 

 

“พี่จีมีเรื่องด่วนอะไรเหรอครับ” พระพายถามกลับ ใจก็เต้นระรัวไปด้วย รู้สึกวูบโหวงในใจอย่างบอกไม่ถูก

 

 

“พระพายคบกับคินใช่มั้ย” หญิงสาวถามขึ้น ทำให้พระพายชะงักไปนิด ไม่รู้ว่าตนเองควรตอบจีไปว่าอะไร

“คินบอกพี่แล้วล่ะ” หญิงสาวบอกออกมาอีก พระพายตกใจเล็กน้อย

“พี่ไม่รู้ว่าควรบอกเรื่องนี้กับพายดีมั้ย แต่พี่คิดว่าพายน่าจะเข้าใจง่ายๆ” จีเกริ่นออกมาอีก

 

 

“อะไรเหรอครับ” พระพายถามด้วยความอยากรู้เต็มที

 

 

“คินได้บอกพายรึเปล่าว่า....พี่กับคินเป็นคู่หมั้นกัน” จีบอกออกมา ทำให้พระพายนั่งตัวแข็งทื่อกับสิ่งที่ได้ยิน

 

 

“คะ...คู่หมั้นเหรอครับ” พระพายถามเสียงสั่นๆ

 

 

“ใช่ ครอบครัวพี่กับครอบครัวของคินตกลงกันไว้นานแล้ว พาย พี่ไม่ได้อยากทำให้พายเสียใจนะ เรื่องมันจะไม่มีปัญหาอะไร ถ้าคินไม่ไปบอกกับคนในครอบครัวว่าคินคบกับพาย” หญิงสาวบอกออกมาอีก ทำให้พระพายตัวเย็นเฉียบ

 

 

“ไปบอกที่บ้าน..” พระพายพึมพำ หน้าซีดเผือด

 

 

“ใช่ พี่เองก็พึ่งรู้ข่าว คินเค้าไปบอกกับป๊ากับม๊าเค้า ว่าคบกับผู้ชายด้วยกัน แล้วจะไม่ยอมเลิกกับพาย คินก็เลยถูกป๊าเค้าไล่ออกจากบ้าน พูดง่ายว่าเค้าตัดพ่อตัดลูกกันเลย” จีบอกออกมาเสียงสั่นๆ พระพายรู้สึกเหมือนตัวเองหูอื้อไปชั่วขณะ สติเหมือนไม่อยู่กับตัว พลางคิดนึกได้ว่า ภาคินขอนอนกับตนเองด้วยอาจจะเป็นเพราะโดนไล่ออกจากบ้านรึเปล่า

 

 

“แล้ว..จะทำยังไงล่ะครับ..” พระพายพูดขึ้นด้วยความสับสน

 

 

“พี่ถามพี่กร พี่ชายคินแล้ว พี่กรบอกว่า ถ้าอยากให้ป๊ายกโทษให้ คินก็ต้องเลิกกับพาย...พายพี่รู้ว่าพายรักคิน คินก็รักพายนะ แต่ป๊าม๊าของภาคินเค้าก็รักคินไม่แพ้พายเลย ตอนนี้ม๊าของคินเค้าเสียใจมาก  ร้องไห้ตลอด พี่สงสารเค้า แต่ไม่รู้จะทำยังไง นอกเสียจะมาขอร้องพาย” จีพูดเรื่อยๆ

 

 

“ขอร้องผม” พายพูดเสียงแผ่ว ดวงตาร้อนผ่าว

 

 

“ใช่ ถ้าพายเลิกกับคิน คินก็จะได้กลับบ้าน ป๊าม๊าของคินเค้าจะให้อภัยคินในเรื่องนี้” คำพูดของจี ทำให้พระพายเจ็บในอกเป็นอย่างมาก พลางคิดว่าทำไมความสุขของเขามันผ่านไปเร็วแบบนี้ เขาพึ่งจะสมหวังกับภาคินได้ไม่ถึงเดือน  แต่พระพายก็ไม่อาจจะทำร้ายครอบครัวภาคินได้เหมือนกัน

..

..

..

“ผมขอเวลาหน่อยได้มั้ยครับพี่จี...ขอเวลาผมหน่อย” พระพายพูดเสียงสั่น

 

 

“พายหมายความว่า...” จีกำลังจะถามต่อ

 

 

“พายไม่อยากให้พี่ภาคินต้องมีปัญหากับครอบครัว...แต่พายขอเวลาสักหน่อยนะครับ แล้วพายจะเลิกกับพี่คิน” พระพายบอกออกมาเสียงสั่นๆ..

..

..

..

..

“พี่จีเค้ามาคุยอะไรเหรอพี่พาย” เพลินรีบเข้ามาถามทันที เมื่อจีกลับไปแล้ว

 

 

“ไม่มีอะไรหรอก แค่มาถามเรื่องที่มหาลัยน่ะ” พระพายตอบไม่เต็มเสียงนัก พร้อมกับมองไปที่แม่ตนเอง ที่มองมาอย่างสังเกตอาการของพระพาย พระพายรู้ว่าตอนนี้แม่ตนเองก็กำลังเครียดในเรื่องพ่อของพระพายอยู่ พระพายไม่อยากเอาเรื่องนี้ไปเล่าให้แม่ตนเองฟังแล้วเครียดมากกว่าเดิม พระพายตั้งใจจะจัดการเรื่องนี้ทุกอย่างด้วยตัวเอง

 

 

“จริงเหรอ” เพลินถามออกมาอย่างจับผิด พระพายฝืนยิ้มส่งไปให้น้องสาว

 

 

“ก็คุยเรื่องกิจกรรมที่มหาลัยนั่นแหละ พี่จีเค้าฝากเรื่องให้บอกพี่ภาคินด้วยน่ะ” พระพายไม่คิดว่าตนเองจะโกหกได้ไหลลื่นแบบนี้

“แม่ครับ เย็นนี้ทำอะไรกินกันดีล่ะครับ” พระพายเปลี่ยนเรื่องคุยทันที

 

 

“แล้วภาคินจะกลับมากินด้วยรึเปล่า” แม่ของพระพายถามกลับไป ทำให้พระพายชะงักไปนิ แต่ก็พยักหน้ารับ

 

 

“กลับครับ พี่ภาคินบอกว่าจะกลับมากินข้าวเย็นด้วย” พระพายบอกแม่ตนเองเสียงแผ่ว

 

 

“งั้นพายไปช่วยแม่ทำกับข้าวละกันนะ” แม่พูดบอกออกมา พระพายพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านกับแม่ตนเอง

..

..

..

..

“ทำอะไรกันอยู่เหรอครับ” เสียงของภาคินดังขึ้น พร้อมกับเดินเข้ามาในครัว พระพายหันไปมองก่อนจะหลบสายตาวูบหนึ่ง เด็กหนุ่มรู้สึกร้อนตาผ่าวๆ จึงพยายามกลั้นเก็บความรู้สึกตนเองเอาไว้ก่อน

 

 

“ทำกับข้าวน่ะ ใกล้เสร็จแล้วจ่ะ” แม่ของพระพายบอกยิ้มๆ ภาคินมองคนรักที่ก้มหน้าก้มตาช่วยทำกับข้าวอยู่

 

 

“มีอะไรให้พี่ช่วยมั้ย” ภาคินเดินมายืนข้างๆพระพายแล้วถามขึ้นมา พระพายส่ายหน้าช้าๆ พร้อมกับยิ้มฝืนๆ

 

 

“พี่ภาคินรอกินดีกว่าครับ แม่ทำกับข้าวหลายอย่างเลย” พระพายตอบและพยายามยิ้มเท่าที่ตนเองจะยิ้มได้ ภาคินยืมมองพระพายนิ่งๆ

 

 

“งั้น เดี๋ยวผมขอตัวไปหาตาแป๊บหนึ่งนะครับ” ภาคินพูดบอกออกมา เขาตั้งใจจะมาคุยเรื่องของสรวิชญ์ แต่ก็ต้องคุยกับตาก่อน ว่าตาจะเห็นดีด้วยหรือว่ายังไง ภาคินไม่อยากทำอะไรข้ามหน้าข้ามตาผู้ใหญ่มากนัก

 

 

“จ่ะ เดี๋ยวภาคินพาตามากินข้าวเย็นด้วยกันเลยนะ” แม่ของพระพายฝากฝัง

 

 

“ได้ครับ” ภาคินตอบรับแล้วมองพระพายอีกครั้ง

“เดี๋ยวพี่มานะ” ภาคินพูดขึ้น พระพายพยักหน้ารับ โดยไม่มองภาคิน ภาคินจึงก้มไปใกล้ๆหูของพระพาย

//ถ้าพี่เดินกลับมา แล้วยังไม่มองหน้าพี่ คืนนี้ เราคงมีเรื่องต้องคุยกัน// ภาคินพูดเสียงเบาๆ ก่อนจะเดินออกไป ทำให้พระพายชะงัก และเม้มปากเข้าหากันน้อยๆ เหมือนกับต้องการข่มอารมณ์เศร้าของตนเองเอาไว้ พระพายหันไปมองตามหลังของภาคินด้วยดวงตาที่เอ่อคลอ พอหันกลับมาอีกที ก็เห็นว่าแม่ตนเองกำลังมองมาอยู่

 

 

“มีอะไรอยากจะบอกแม่มั้ย พระพาย” แม่ของเด็กหนุ่ม ถามออกมาด้วยน้ำเสียงติดกังวลเล็กน้อย ยิ่งทำให้พระพายอยากจะร้องไห้มากกว่าเดิม

 

 

“ไม่มีอะไรหรอกครับ พายแค่คิดอะไรนิดหน่อย” เด็กหนุ่มก็ไม่กล้าพอที่จะเล่าให้แม่ตนเองฟังอยู่ดี จึงได้แต่บอกปัดไป

 

 

 

++++++++++++++++++++ 100% +++++++++++++++++++

 

 

 

2  Be  Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อัพ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

60 ความคิดเห็น

  1. #3135 ปธัญญา (@poiprae) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 15:34
    อีจีจี้ เธอนี้มันร้ายกว่าที่ฉันคิดไว้สะอีกน่ะ
    #3135
    0
  2. #3127 PaPank ky (@exofan12-papank) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:04
    เหอๆ ...
    #3127
    0
  3. #2976 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 15:49
    จีนี้มันร้ายจริงๆ
    #2976
    0
  4. #2974 JTReiffel (@eiffel123) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 11:41
    สงสานพระพาบอะ ยัยจีอีมาร
    #2974
    0
  5. #2972 smilejaebeer (@smilejaebeer) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 09:59
    พระพายมั่นใจหน่อยลูก สู้ๆนะ
    #2972
    0
  6. #2960 Black Demon (@quizsyjang) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 21:32
    เราขอโทษนะ แต่เรารู้สึกว่าพระพายน่ารำคาญอ่ะ ไม่ได้หมายความว่าไม่ชอบหรืออะไรนะ แต่แบบไม่ชอบนิสัยแบบนี้อ่ะ มันไม่ใช่เรื่องที่นายจะตัดสินใจได้คนเดียวนะพระพาย ไม่อยากปรึกษาพี่คินก็ปรึกษาแม่ก็ได้ เก็บเอาไว้อยู่ได้ แก้ปัญหาเองได้หรอ
    #2960
    2
    • #2960-1 Black Burn (@freedomink-191) (จากตอนที่ 61)
      11 ธันวาคม 2558 / 22:13
      เห็นด้วยรัวๆ
      #2960-1
    • #2960-2 PaPank ky (@exofan12-papank) (จากตอนที่ 61)
      16 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:03
      เหยดด ช่ายเลย
      #2960-2
  7. #2954 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 10:01
    พระพายไท่หนักแน่นอีกแล้ว ยัยจีอยากกระชากให้แขนหลุด
    #2954
    0
  8. #2953 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 22:50
    พายมั่นใจหน่อย แต่ก็เขาใจน่ะ ว่าไม่อยากให้พี่คินมีปัญหา แต่ช่วยเข้าใจพี่คินเขาด้วยน่ะ
    #2953
    0
  9. #2951 Thamolwan Inyapho (@thamolwan_narm2) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 18:21
    สงสารพระพายจัง
    #2951
    0
  10. #2950 raoa (@puyfay-nalak) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 16:26
    พระพายทำไมเป็นงี้อ่ะ จะเลิกอ่อ ไม่คิดบ้างว่าภาคินทำขนาดนี้เพราะใคร? ภาคินยอมขนาดนี้แล้วผลตอบแทนที่ได้คือ เลิก? พระพายหนูจะนายเอกเกินไปมั้ย หลายครั้งแล้วนะพระพาย นิสัยดีไปก็น่ารำคาญ ตบมันเลยยัยจีเน่าอ่ะ ตบมันเลย
    #2950
    0
  11. #2949 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 11:04
    จีก็ไม่ยอมตัดใจสักทีนะสร้างเรื่องวุ่นวายได้ตลอดจริงๆ
    #2949
    0
  12. #2948 ffahhsaiii (@mushroom_1) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 10:29
    ถ้าพายไม่เล่าใฟ้คินฟังก็จะเป็นอะไรที่รำมาก แล้วจีนี่ขาดผู้ชายมากอ่อ
    #2948
    0
  13. #2947 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 10:29
    พระพายยยย ไม่นะ เชื่อใจพี่ภาคินสิ อย่าเพิ่งปล่อยมือพี่ภาคินตอนนี้นะ ยังไม่ได้สู้ไปด้วยกันเลย จะถอยแล้วหรอ
    #2947
    0
  14. #2946 คอนิยาย (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 07:58
    ถ้าพระพายเสียสละโดยไม่คิดถามภาคินบอกเลยว่าน่าผิดหวังมาก
    #2946
    0
  15. #2945 Oshfly (@4goming) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 07:09
    เมื่อไหร่จีจะรู้จุดยืนของตัวเอง คิดว่าถ้าได้แต่งกับภาคินจริงๆ ชีวิตจะมีความสุขมากงั้นหรอ? อยู่กับคนที่เขาไม่ได้รักเราอ่ะนะ
    #2945
    0
  16. #2944 achaneeaw375 (@achaneeaw375) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 06:31
    อีห่าจีด_ กจิมๆ ไม่ชอบที่พระพายเป็นแบบนี้เลย งือๆ พระพายสู้ๆ เห็นในความมั่นคงของคินหน่อยดิ คินรักพายมากนะ กับแค่อีด_กจีมาพูดแค่ใจเย็นน้าาาาา #รักพระพาย #แต่ทีมพี่ภาคิน
    #2944
    0
  17. #2943 Kancha (@kancin323) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 04:38
    เกลียดจี
    #2943
    0
  18. #2942 yingbyun (@yingbyun) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 01:14
    เริ่มหมั่นไส้จีและ พี่คินช่วยจัดการอะไรจีซักอย่างสิ เอาแบบให้หายไปไกลๆเลย สงสารพาย พายอย่าบอกเลิกนะ ถ้าบอกเมื่อไหร่ พี่คินจับน้องเลย !!!! น้องจะได้ไม่กล้า 5555.
    #2942
    0
  19. #2941 =_=!!!KwAnZ@ (@kwan506) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 00:15
    ค้างอ่าาา รอยอนิมอยู่น๊าาาา
    #2941
    0
  20. #2940 mayaangel (@kanyadevil) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 22:52
    ไม่เคยนึกไม่เคยฝันว่ายอนิมจะแต่งพล๊อตซ้ำซากอ่ะ หวังว่าตอนถัดไปจะไม่ใช่อย่างเราคิดนะ ไม่งั้นเราคงผิดหวังกับพระพายมาก
    #2940
    0
  21. #2939 PuiPui (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 22:52
    คือผู้ชายไม่เอายังพยายามเนาะแม่คุณ อย่างหล่อนเขาเรียกแค่'คู่หมาย'ที่พ่อแม่เขาหมายตาไว้ไม่ใช่'คู่หมั้น'ซะหน่อย อัพเกรดตัวเองแบบด้านๆเลยคนเรา

    พระพายไหนสัญญากับพี่ภาคินไว้แล้วไงว่าจะเชื่อใจ แค่ชะนีอยากมีผัวมาหลอกก็เชื่อซะแระ
    #2939
    0
  22. #2938 吴龙冰 (@icesazz) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 22:46
    จีทำแบบนี้ไม่โดนภาคินก็โดนคนอ่านเฉดหัวส่ง ตอนแรกสงสาร ตอนนี้หมั่นไส้..
    #2938
    0
  23. #2937 janherry (@jinny_wisly) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 21:26
    อารมย์อยากตบจีขึ้นมาถึงคอหอยล่ะ หมั่นไส้นางจริงๆ
    #2937
    0
  24. #2936 Felinonajang (@Felinonajang) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 21:00
    จี คือ....
    ไม่ชอบแบบนี้เลย ร้ายมาแบบเรื่องโจกราฟยังดีกว่าอีก
    มาเป็นคนดี ไม่รู้ประสงค์ไรกันแน่ จะด่าก็ไม่เต็มปาก จะตบก็ไม่กล้า กลัวเข้าใจผิด ฮ่าๆ
    #2936
    0
  25. #2935 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 20:48
    แล้วแม่นางจีมาเกี่ยวอะไรด้วยคะ ถ้าหล่อนจะหวังดีจริงๆ
    ทำไมหล่อนไม่ให้พระพาย กล่อมภาคินเรื่องพ่อ
    แทนที่จะมาบอกให้พระพายเลิกกับภาคิน
    ฉันว่าจะไม่รู้สึกอะไรกับหล่อนแล้วนะ
    แต่คราวนี้หล่อนทำเกินไป บอกเลย

    พระพายหนูรับปากพี่ภาคินว่าอย่างไร
    หนูต้องทำให้ได้นะ ถ้าหนูผลักไสพี่เขาไปตอนนี้
    แล้วพี่เขาจะเอากำลังใจจากไหนเพื่อสู้ต่อไปกันคะ
    #2935
    0