บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,196 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,279 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    71

    Overall
    244,196

ตอนที่ 8 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา.............6 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3156
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    13 เม.ย. 58






บทเรียนรัก นักกีฬา  ตอนที่ 6

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

 

“ไม่เอา ไม่ใส่เหงื่อมันออกเยอะเห็นมั้ยเนี่ย” กราฟพูดบอกพร้อมกับดันเสื้อคืนโจ

 

 

“ก็เพราะเหงื่อมันออกเยอะเนี่ยแหละ กูถึงให้มึงใส่” โจบอกกลับเสียงขุ่น

 

 

“เหงื่อมันเยอะ เดี๋ยวเสื้อมึงเหม็นเหงื่อ” กราฟบอกกลับ พร้อมกับเหล่มองฟลุคที่ยืนยิ้มนิดๆ

 

 

“ไม่เป็นไร” โจยืนยันจะให้กราฟใส่เสื้อคลุมให้ได้ จนกราฟต้องดึงโจออกห่างฟลุคเล็กน้อย

 

 

//มึงเป็นอะไรของมึงเนี่ย// กราฟถามเสียงไม่ดังมากนัก

 

 

//เห็นมั้ยเนี่ย  เสื้อมึงมันบางแถมเป็นสีขาวด้วย เวลาเหงื่อออกมันก็เห็นไปถึงไหนแล้ว ต่อไปนี้ถ้าเล่นบอลอีกห้ามใส่เสื้อสีขาวเลยนะมึง// โจพูดบ่นออกมาให้กราฟรับรู้ กราฟก้มมองตัวเอง

 

 

//กูก็เป็นผู้ชาย ไม่มีใครมาคิดอกุศลกับกูเหมือนมึงหรอก// กราฟว่ากลับไป โจออกอาการฮึดฮัดเล็กๆ

 

 

//กูขอแค่นี้ไม่ได้เหรอวะ มันลำบากตรงไหนกะอิแค่ใส่เสื้อคลุมน่ะ// โจว่ากลับเสียงขุ่นๆ กราฟถอนหายใจออกมาเบาๆ

//เออ ไม่อยากใส่ ก็ไม่ต้องใส่// โจว่าออกมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดขึ้นกว่าเดิม ก่อนจะหันมาหาฟลุค

 

 

“ทะเลาะอะไรกันรึเปล่าวะ” ฟลุคถามขึ้น

 

 

“ไม่มีอะไร เดี๋ยวกูกลับก่อนนะ เจอกันพรุ่งนี้” โจพูดบอกเพื่อนตนเองแค่นั้น ก่อนจะเดินตรงดิ่งไปยังลานจอดรถ โดยไม่เรียกกราฟ กราฟมองตามหลังคนรักอย่างเหนื่อยใจนิดๆ ก่อนจะหันมาพยักหน้าให้ฟลุคเล็กน้อย แล้วเดินตามโจไปทันที เมื่อไปถึงลานจอดรถก็เห็นโจนั่งคร่อมมอเตอร์ไซค์รออยู่แล้ว โจส่งหมวกกันน็อคให้กราฟโดยไม่ได้พูดอะไร

 

 

“ทำไมต้องมาทะเลาะกันเรื่องแค่นี้ด้วยวะ” กราฟถามขึ้น

 

 

“ขึ้นรถเหอะ กูอยากกลับไปอาบน้ำ” โจตัดบทไม่พูดเรื่องที่เถียงกันก่อนหน้านี้ กราฟเลยขึ้นคร่อมรถและยังไม่พูดถามอะไรต่อ โจขี่รถพากราฟกลับคอนโดทันที ระหว่างทางที่ขี่รถกลับ กราฟรับรู้ได้ว่าคนรักขี่รถด้วยความหงุดหงิด แต่ยังดีที่โจไม่ได้กร่นด่าอะไรออกมา

 

 

“แวะตลาดแป๊บ กูจะซื้อข้าวเย็น” กราฟพูดบอกกับโจเมื่อนึกได้ โจขี่รถไปจอดที่หน้าตลาดนัดใกล้ๆคอนโด

“ไม่ไปเดินซื้อด้วยกันเหรอ”กราฟถามเมื่อลงจากรถแล้วยืนอยู่ข้างๆ โจที่คร่อมรถอยู่

 

 

“ไม่ กูรอนี่แหละ” โจบอกเสียงเรียบ เขารู้ตัวว่าตนเองหงุดหงิดได้แม้แต่เรื่องเล็กๆน้อยๆที่เกี่ยวกับกราฟ ก็เลยอยากจะสงบสติอารมณ์ตัวเอง กราฟมองหน้าโจนิ่งๆ ก่อนจะแบมือ โจเลิกคิ้วนิดๆ

 

 

“เสื้อคลุมมึงอ่ะ เอามาสิ หรือจะให้กูเดินไปแบบนี้” กราฟพูดขึ้นมา ทำให้โจชะงักไปนิด ถึงแม้จะรู้สึกดีใจที่กราฟยอมง้อตนเองโดยการจะใส่เสื้อตามที่บอก แต่ก็ยังรู้สึกหงุดหงิดลึกๆอยู่ โจหยิบเสื้อตัวเองส่งไปให้กราฟ กราฟก็รับมาใส่

“เสื้อเหม็นเหงื่อก็อย่ามาบ่นกูละกัน” กราฟพุดเสียงอุบอิบ ก่อนจะเดินเข้าไปในตลาด ส่วนโจก็นั่งคร่อมรถรอ โจถอนหายใจเบาๆ นั่งรอกราฟอยู่สักพัก กราฟก็เดินกลับออกมาพร้อมกับถุงใส่อาหารต่างๆที่ซื้อมา

“ป่ะ กลับกันเหอะ” กราฟพูดชวนแล้วขึ้นคร่อมรถ โจก็ขี่กลับคอนโด เมื่อมาถึงทั้งสองก็ขึ้นไปยังห้องของตนเอง โดยที่ไม่ได้พูดอะไรกัน โจตรงไปอาบน้ำสระผมก่อนเป็นคนแรก ส่วนกราฟก็เดินไปเก็บผ้าที่ตากเอาไว้ เข้ามากองที่ตรงพื้นหน้าทีวี เพื่อแยกเตรียมไว้สำหรับรอรีด ความจริง ทางคอนโดก็มีบริการซักรีดอยู่ แต่กราฟกับโจคุยกันแล้วว่า อะไรที่ทำเองได้ก็ทำเอง จะได้ไม่ต้องเปลืองเงินด้วย กราฟนั่งพับผ้าจนเสร็จ แล้วเดินไปเทอาหารที่ซื้อมาใส่จาน พอเดินเอาผ้าไปเก็บในห้องนอนอีกครั้งก็พบว่าโจอาบน้ำเสร็จพอดี โจไม่ได้พูดอะไรกับกราฟสักคำ กราฟเองก็ยังไม่คิดจะพูดอะไรตอนนี้ เพราะอยากอาบน้ำเช่นเดียวกัน พอกราฟอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เดินออกมาก็พบว่าโจนั่งดูทีวีอยู่ ที่พื้นห้อง โดยเอนพิงโซฟาเอาไว้ โดยที่ผมยังคงเปียกอยู่ กราฟจึงย้อนกลับเข้าไปในห้อง พร้อมกับหยิบผ้าขนหนู แล้วเดินไปนั่งบนโซฟาด้านหลังของโจ

“สระผมแล้วทำไมไม่เช็ดผมให้แห้งวะ เดี๋ยวก็ไม่สบาย” กราฟพูดบ่นออกมาเล็กน้อย กราฟนั่งเช็ดหัวให้โจไปมา โดยที่โจก็นั่งดูทีวีเงียบๆ

“กูซื้อตับไก่ย่างมาให้มึงด้วยนะ” กราฟพูดขึ้น เพราะรู้ว่าคนรักชอบกินตับไก่ย่างกับข้าวเหนียว

 

 

“อืม” โจตอบรับในลำคอ

 

 

“กูซื้อน้ำมะพร้าวมาด้วย แช่ในช่องฟรีส พ่อค้าบอกว่าไม่ได้ผสมน้ำเชื่อมด้วยนะ” กราฟพูดต่อ อย่างเอาใจ เพราะน้ำมะพร้าวก็เป็นของชอบของโจเช่นเดียวกัน

 

 

“อืม” โจก็ตอบรับในลำคอเหมือนเดิม ก่อนที่กราฟจะถอนหายใจออกมาเบาๆ เพราะรู้ว่าคนรักกำลังงอนตนเองอยู่

 

 

หมั่บ...

 

“โอ๊ยๆๆๆ กราฟ” โจร้องลั่นเมื่อกราฟเอาแขนล็อคคอโจจากทางด้านหลังแล้วเหวี่ยงคนรักไปมาด้วยความหมั่นไส้

 

 

“หายงอนรึยังหะ กูอุตส่าห์ง้อแล้วนะ” กราฟพูดขึ้นแต่ก็ยังเหวี่ยงโจไปมาอยู่ดี

 

 

“แค่กๆ ปล่อยก่อนๆ” โจร้องออกมา พร้อมกับยิ้มขำ เขารู้ตั้งแต่กราฟมาเช็ดผมให้แล้ว ว่ากำลังง้อตนเองอยู่ แต่โจก็อยากลองแกล้งงอนคนรักต่อเท่านั้นเอง

 

 

“บอกมาก่อน ว่าหายงอนรึยัง” กราฟถามเสียงดุ และเหวี่ยงโจไปมา แต่ก็คลายแรงรัดที่คอลงนิดๆ

 

 

“หายแล้วครับ หายแล้ว” โจรีบพูดบอก ทำให้กราฟหยุดเหวี่ยงคนรัก แต่ก็ยังล็อคคอโจเอาไว้อยู่ โจเงยหน้าไปหากราฟที่นั่งอยู่ด้านหลัง พร้อมกับจ้องตากราฟนิ่งๆ

 

 

“งอนอะไรไม่เข้าเรื่องว่ะ” กราฟก้มมองโจเช่นเดียวกัน และก็ว่าออกมาไม่จริงจังนัก

 

 

“ก็กูหวง หวง หวง หวงๆๆๆๆๆ” โจพูดย้ำๆ จนกราฟร้อนหน้าผ่าวๆ

“ถ้าเป็นมึง ถ้ากูถอดเสื้อเล่นบาสมึงจะหวงกูบ้างมั้ย” โจถามกลับ ทำให้กราฟชะงักไปนิด

 

 

“กูก็จะดูก่อนว่าสายตาคนแถวนั้นเค้ามองมึงยังไง ถ้าเค้าไม่ได้สนใจอะไร กูก็คงเฉย แต่ถ้ามีสายตาที่บ่งบอกว่าชอบที่มึงถอดเสื้อ กูคงไม่ยอมว่ะ” กราฟบอกออกมาตรงๆ ทำให้โจยิ้มออกมาได้

 

 

“แต่สำหรับกูถ้ามึงถอดเสื้อให้คนอื่นเห็น แม้ว่าจะไม่มีใครคิดอะไร กูก็หวงของกูอยู่ดี” โจย้ำเจตนารมณ์ของตัวเอง ทำให้กราฟยิ้มอ่อนๆ ออกมา ก่อนจะตีหน้าผากคนรักเบาๆ

 

 

“ไปกินข้าวเย็นกันได้แล้ว” กราฟชวนเปลี่ยนเรื่อง แต่โจกดน้ำหนักหัวตัวเองไม่ให้กราฟลุก

 

 

“จุ๊บก่อน” โจพูดขอขึ้นมา

 

 

“ทำไมต้องจุ๊บวะ” กราฟถามกลับ

 

 

“ง้อขั้นสุดท้ายไง กูจะบอกให้นะ ถ้าเกิดกูงอนมึง ขอแค่มึงมาจุ๊บกู เดี๋ยวกูก็หายงอนหายโกรธแล้ว” โจพูดออกมายิ้มๆ กราฟยกยิ้มมุมปาก

 

 

“หึ ไม่มีทาง ถ้าให้กูทำแบบนั้น เชื่อเหอะ มึงต้องแกล้งงอนกูวันละ 3 เวลาหลังอาหารแน่นอน” กราฟพูดว่าออกมายิ้มๆ ก่อนจะผลักหัวของโจออกจากตักของตนเองไม่แรงมากนัก แล้วรีบลุกไปที่โต๊ะอาหาร โจหัวเราะขำเบาๆ

 

 

“รู้ทันว่ะ” โจว่าออกมาก่อนจะลุกเดินตามคนรักไป เมื่อเดินไปถึงโต๊ะอาหาร กราฟก็กำลังเทน้ำมะพร้าวใส่แก้วมาวางให้โจ

 

 

จุ๊บ..

“ขอบคุณครับ” โจหอมแก้มกราฟเร็วๆ พร้อมกับพูดขอบคุณออกมา

 

 

“หาเรื่องเจ็บตัว” กราฟว่ายิ้มๆ ก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ ส่วนโจเดินไปรินชาเขียวใส่แก้วให้กราฟ กราฟอมยิ้มนิดๆ พอโจวางแก้วชาเขียวให้ กราฟก็ดึงชายเสื้อคนรักเอาไว้

“ก้มลงมา” กราฟพูดขึ้น โจก็ก้มลงไปหากราฟ

 

 

จุ๊บ...

“ขอบคุณครับ” กราฟทำเหมือนที่โจทำในตอนแรก ทำให้โจยิ้มกว้าง ส่วนกราฟหน้าขึ้นสีระเรื่อ โจทำท่าหมั่นเขี้ยวกราฟ

 

 

“โอ๊ยยยย หมั่นเขี้ยวเว้ยยยย” โจพูดขึ้นพร้อมกับยืนดิ้นไปมาจนกราฟหัวเราะขำ

 

 

“ไปนั่งได้แล้วมึง จะได้กิน กูหิวแล้วเนี่ย” กราฟพูดขึ้นยิ้มๆ โจจึงเดินไปนั่งที่ตัวเอง และกินข้าวไปพร้อมกัน

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

“วันนี้เราไปดูหนังกันมั้ย” โจพูดชวนกราฟขึ้นในตอนเช้า หลังจากที่เขาทั้งสองคนตื่นขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวและกินข้าวเช้าในช่วง 9 โมง เรียบร้อยแล้ว

 

 

“อืม ไปสิ ดูรอบประมาณ เที่ยงๆ แล้วค่อยกลับ ตอนเย็นก็ไปมหาลัยกัน” กราฟบอกกำหนดการณ์คร่าวๆ

 

 

“งั้นไปแต่งตัวเลย เดี๋ยวขับมอเตอร์ไซค์ไปก็แล้วกัน” โจพูดมา ก่อนที่ทั้งสองจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า และพากันออกไปยังห้างที่อยู่ใกล้คอนโดมากที่สุด เมื่อจอดรถเรียบร้อยทั้งสองก็พากันเดินเข้าไปในห้างแล้วเดินหาโรงหนัง เพราะเขาสองคนยังไม่เคยมาเที่ยวห้างนี้มาก่อน

 

 

“คนต่างจังหวัดอย่างเราๆ มาเรียนที่กรุงเทพ แล้วเจอสิ่งยั่วยุแบบนี้เยอะๆ ถ้าใจไม่แข็งพอก็คงแย่ว่ะ”กราฟพูดขึ้นขณะที่เดินหาโรงหนัง แล้วมองบรรยากาศภายในห้างโดยรอบไปด้วย

 

 

“อืม ถ้าคนฐานะทางบ้านดี พ่อแม่มีให้กินให้ใช้เหลือเฟือก็คงไม่มีปัญหาอะไร แต่คนที่พ่อแม่ทำงานหนักเพื่อส่งเสียให้เรียน ถ้าลูกหลงแสงสีก็คงน่าสงสาร” โจพูดบอกอีกคน ซึ่งเขาทั้งสองคนใช่ว่าฐานะทางบ้านไม่ดีแต่อย่างไร แต่เขาทั้งสองเลือกที่จะไม่ทำให้พ่อแม่เดือดร้อนมากจนเกินไป

 

 

“กินเที่ยว กูว่ามันเป็นเรื่องปกติของวัยรุ่นอย่างเราๆนะเว้ย แต่มันอยู่ที่ว่าเรากินเที่ยวและจัดการตัวเองยังไง เพื่อไม่ให้เดือดร้อนทั้งตัวเองและพ่อแม่ และที่สำคัญทำยังไงไม่ให้การเรียนเสียด้วย” กราฟพูดออกมาต่อ ก่อนที่ทั้งสองจะถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

 

“แล้วทำไมเราสองคนจะต้องมาพูดอะไรเหมือนคนแก่เลยวะ” โจพูดพร้อมกับหันมามองหน้ากราฟ กราฟหัวเราะขำเบาๆ

 

 

“เออว่ะ” กราฟพูดตอบออกมา แล้วเดินหาโรงหนังกันต่อ โดยอาศัยถามคนที่เดินผ่านไปมา

 

 

“ทำไมเราสองคนไม่มีโมเม้นท์เดินจับมือกันบ้างวะ” โจถามขึ้น กราฟส่ายหน้าไปมายิ้มๆ

 

 

“แสดงออกให้คนอื่นรู้แล้วไงวะ กูว่าเรื่องแบบนี้บางทีเราก็ไม่ต้องเปิดเผยมากก็ได้ กูเห็นพวกที่รักกันเปิดเผยออกสื่อออกโซเชียล มีแฟนคลับมากมาย แต่ไม่เห็นจะคบกันได้นานสักเท่าไรเลย สู้คบกันไปเรื่อยๆ เงียบๆแบบเราสองคนดีกว่าว่ะ” กราฟพูดบอกออกมาเสียงจริงจัง

 

 

“กูก็ว่างั้น แต่บางทีกูก็อยากแสดงออกบ้างไง” โจพูดต่อออกมา

 

 

“เอาไว้ให้ถึงเวลาที่เหมาะสมก่อนล่ะกัน” กราฟพูดขึ้น ก่อนที่โจจะสะกิดกราฟและบุ้ยหน้าไปอีกทาง กราฟก็หันไปมอง พบชายหนุ่มสองคนใส่เสื้อคู่เดินเที่ยวด้วยกัน

 

 

“เอาแบบนี้ได้มั้ย กูอยากใส่เสื้อคู่กับมึง” โจพูดขอ กราฟหัวเราะในลำคอนิดๆ

 

 

“อยากใส่มึงก็หาซื้อมาล่ะกัน แต่กูจะใส่เมื่อไร ค่อยว่ากันอีกที” กราฟบอกออกมาเพื่อไม่ให้เป็นการขวางความคิดความรู้สึกของโจมากเกินไป  โจยิ้มรับออกมา

 

 

“อ่า เจอโรงหนังแล้ว” โจพูดขึ้นเมื่อเดินมาถึงโซนโรงหนัง

 

 

 

 

 

 

+++++++++++++++++++ 50% +++++++++++++++++++

 

 

 

“แล้วเราจะดูเรื่องอะไรดี” โจถามขึ้นเมื่อยืนดูโปรแกรมหนังอยู่ข้างๆกัน

 

 

“มึงอยากดูเรื่องอะไรล่ะ” กราฟถามกลับ เพราะยังไงเขาก็ต้องถามความคิดเห็นของโจด้วย

 

 

“แล้วแต่มึงเลย กูดูได้ทุกเรื่อง” โจตามใจคนรักเพราะเขาดูได้ทุกเรื่องจริงๆ

 

 

“อย่าตามใจกูมากได้มั้ยวะ” กราฟพูดบอกกลับไป ทำให้โจเลิกคิ้วอย่างงงๆ

 

 

“ทำไมล่ะ กูตามใจมึง ไม่ดีรึไง” โจถามกลับ

 

 

“มันก็ดี แต่มันจะทำให้กูเคยตัว ถ้ามึงไม่ชอบอะไรก็ให้บอกกูตรงๆ อย่าตามใจกูได้มั้ย” กราฟบอกกลับ โจยิ้มขำกับความคิดของคนรัก เพราะมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ ในบางเรื่อง โจจะตามใจกราฟเสียเป็นส่วนใหญ่ อย่างการเลือกซื้อของใช้ โจให้กราฟเลือกที่กราฟชอบ แต่บางทีเขาเองไม่ชอบยี่ห้อที่กราฟซื้อมาใช้ แต่ก็ยอมเพื่อตามใจคนรัก

 

 

“โอเค” โจตอบกลับยิ้มๆ ก่อนจะช่วยกราฟเลือกหนังที่จะดู เมื่อตกลงกันได้แล้วก็ไปซื้อตั๋ว

“อีก 15 นาทีก็จะเข้าโรงแล้ว ไปหาซื้อป็อบคอร์นกันดีกว่า” โจพูดชวน กราฟพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินไปซื้อป็อบคอร์นและน้ำอัดลมเมื่อซื้อแล้วก็มานั่งรอตรงที่นั่งด้านหน้าโรงหนัง

 

 

“กราฟๆ” เสียงเรียกกราฟดังขึ้นทำให้กราฟกับโจหันไปมองก็เห็นหญิงสาวสองคนเดินตรงเข้ามาหาพร้อมรอยยิ้ม โจมองอย่างงงๆ เพราะไม่รู้จัก แต่เดาเอาว่าน่าจะเป็นเพื่อนที่เรียนห้องเดียวกันกับกราฟ

 

 

“อ่อ หมิวกับจอยใช่มั้ย” กราฟถามกลับไป เพราะเขายังไม่ค่อยสนิทกับเพื่อนผู้หญิงร่วมห้องมากนัก แต่ก็เคยทำความรู้จักกันบ้างแล้ว

 

 

“ใช่ ดีนะที่กราฟยังจำชื่อเราสองคนได้” หญิงสาวที่ชื่อหมิวพูดขึ้นอย่างขำๆ

 

 

“มาดูหนังกันเหรอ มากับใครอ่ะ” จอยถามขึ้นมาบ้าง

 

 

“อ่อ เรามากับเพื่อนเราน่ะ ชื่อโจ เรียนที่เดียวกันเนี่ยแหละ แต่คนละคณะ” กราฟหันมาแนะนำ โจก็พยักหน้าและยิ้มนิดๆ ให้หญิงสาวสองคนเป็นการทักทาย หญิงสาวทั้งสองก็ยิ้มกลับ

 

 

“เราก็มาดูหนังเหมือนกัน เรื่อง VVV” จอยพูดขึ้น

 

 

“อ่อ เรื่องเดียวกัน” กราฟบอกกลับ หญิงสาวยิ้มกว้างออกมา

 

 

“ไหน ขอดูตั๋วหน่อย นั่งแถวไหนอ่ะ” หมิวพูดขอขึ้นมา กราฟจึงส่งตั๋วหนังในมือไปให้ดู และมันก็ช่างเป็นเรื่องที่บังเอิญสุดๆ เพราะที่นั่งของหญิงสาวทั้งสองคนติดกับที่นั่งของกราฟและโจ

 

 

“ดีเลย ได้นั่งดูด้วยกัน” จอยพูดบอกออกมายิ้มๆ และเอาไหล่ไปเบียดเพื่อนตนเอง ที่กำลังยืนหน้าขึ้นสีนิดๆอยู่

 

 

//แม่ง ไม่อยากจะดูละกู// โจพึมพำออกมาเพราะพอจะมองอาการของหญิงสาวที่ชื่อหมิวออกว่าคงสนใจกราฟอยู่แน่ๆ

 

 

“อ่อ..อืม” กราฟตอบรับอย่างเลี่ยงไม่ได้

 

 

“งั้นเดี๋ยวเราเข้าพร้อมกันนะ เราขอไปซื้อน้ำกับขนมแป๊บหนึ่ง” จอยพูดขึ้น กราฟก็พยักหน้ารับ ก่อนที่หญิงสาวทั้งสองจะเดินไปซื้อขนม กราฟหันไปหาโจที่นั่งขมวดคิ้วหน้าเริ่มบึ้ง

 

 

“กูรู้นะว่ามึงหงุดหงิดอยู่” กราฟพูดดักขึ้นมา

 

 

“อืม” โจตอบรับในลำคอ

 

 

“ไม่มีอะไรหรอกน่า ต่างคนต่างดู” กราฟบอกกลับเพื่อให้โจคลายความหงุดหงิด

 

 

“กูแค่อยากดูหนังกับมึงสองคน ไม่อยากให้มีใครมากวนนี่หว่า” โจพูดบอกออกมาเสียงติดหงุดหงิดเล็กๆ

 

 

“กูรู้ แต่ถึงแม้ว่าไม่มีสองคนนั่นมานั่งข้างๆเรา ก็ต้องมีคนอื่นมานั่งอยู่ดี เราดูหนังในโรงหนัง ไม่ได้ดูที่ห้องนะ จะได้ดูกันแค่สองคนจริงๆ” กราฟบอกกลับไปให้โจเข้าใจ ซึ่งโจเองก็เข้าใจได้โดยง่าย แต่เพียงแค่หงุดหงิดนิดหน่อยเท่านั้น และยิ่งเห็นท่าทีของหญิงสาวที่ดูเหมือนจะสนใจกราฟด้วยอีก ก็เลยทำให้โจไม่พอใจอยู่ข้างในลึกๆ

 

 

“อืมๆ” โจตอบรับออกมาอย่างยอมรับ ไม่นานนักหญิงสาวทั้งสองก็เดินตรงเข้ามาหา และชวนกันเข้าไปในโรงหนัง เมื่อเข้าไปในโรงโจให้กราฟนั่งเก้าอี้ที่ไม่ติดกับหญิงสาว ซึ่งเป็นไปตามที่โจคิดเอาไว้ หญิงสาวที่ชื่อหมิวมานั่งเก้าอี้ตัวที่ติดกับเก้าอี้ของโจ หญิงสาวชะงักไปนิดเมื่อเห็นว่าเป็นโจไม่ใช่กราฟที่นั่งติดกับตนเอง

 

 

“เอ่อ...กราฟไม่ได้นั่งตรงนี้เหรอ” หญิงสาวถามขึ้น กราฟเองก็ได้ยิน

 

 

“พอดีเราถนัดซ้ายน่ะก็เลยต้องนั่งทางนี้” โจตอบอ้างกลับไป หญิงสาวได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ แล้วมองไปทางกราฟ กราฟก็แค่ส่งยิ้มให้เล็กน้อยเท่านั้น หนังที่เลือกดูสนุกมากจริงๆ โจไม่ได้สนใจหญิงสาวอีกเลย เพราะคนที่เขาสนใจคืออีกคนมากกว่า

 

 

หมั่บ..

 

กราฟหันไปมองโจทันที เมื่อรู้สึกได้ว่ามือตนเองถูกโจจับเอาไว้อยู่ กราฟจึงพยายามดึงออก แต่โจจับเอาไว้แน่น กราฟจึงเอียงตัวไปหาโจ

 

 

//จับทำไม ปล่อย// กราฟพูดกระซิบข้างหูของโจ เพราะไม่อยากให้รบกวนคนอื่น

 

 

//ไม่มีใครเห็นหรอกน่า ขอจับหน่อย// โจกระซิบกลับไป

 

 

//กูกินป็อบคอร์นไม่ได้// กราฟกระซิบกลับมาอีก

 

 

//เดี๋ยวกูป้อนให้ เอามั้ย// โจถามกลับ กราฟจึงถลึงตาดุๆใส่โจภายในความมืดสลัวในโรงหนัง

“โอ๊ะ” โจร้องออกมาไม่ดังมากนัก แต่ก็ทำให้คนข้างๆหันมามองอย่างสงสัย เมื่อโจถูกกราฟใช้มืออีกข้างที่ว่าง หยิกเข้าที่หลังมืออย่างแรง จนโจร้องออกมาและสะดุ้งเฮือกด้วยความเจ็บ ทำให้โจรีบปล่อยมือตนเองออกจากมือของกราฟทันที โจรีบก้มหัวขอโทษคนรอบข้างที่หันมามอง ส่วนกราฟก็ยิ้มขำ ก่อนจะนั่งดูหนังกันต่อ เมื่อนั่งจบทุกคนก็ทยอยกันออกจากโรงหนัง

 

 

“กราฟ จะไปไหนกันต่อรึเปล่า” เสียงของจอยถามขึ้น เมื่อเดินตามออกมาทันโจกับกราฟตรงทางออก

 

 

“ทำไมเหรอ” กราฟเลือกที่จะถามกลับ ก่อนที่จะตอบว่าตนเองจะไปไหน

 

 

“เราว่าจะชวนกราฟกับโจไปกินข้าวด้วยกันน่ะ” หญิงสาวบอกกลับมา โจขมวดคิ้วเข้าหากันทันที ซึ่งกราฟเองก็เห็นอาการของคนรัก

 

 

“พอดีเรากับโจต้องไปทำธุระต่อน่ะ ต้องขอโทษด้วยนะ” กราฟปฏิเสธกลับไป ทำให้โจรู้สึกดีขึ้นมาไม่น้อย เพราะถ้ากราฟตอบตกลง เขาคงหงุดหงิดน่าดู

 

 

“อ่า น่าเสียดายจัง ไม่เป็นไร เอาไว้โอกาสหน้าล่ะกันเนอะ งั้นเราสองคนแยกไปก่อนนะ เจอกันพรุ่งนี้” หญิงสาวพูดขึ้น กราฟก็พยักหน้ารับ ก่อนที่หญิงสาวทั้งสองจะเดินแยกไปอีกทาง

 

 

“ดีนะ ที่มึงปฏิเสธ” โจพูดขึ้น

 

 

“กูรู้หรอกน่า ว่ามึงใกล้จะอกแตกตายแล้ว” กราฟพูดบอกออกมาอย่างขำๆ โจก็ยิ้มขำออกมาเช่นเดียวกัน

 

 

“เออ ยังดีที่รู้” โจบอกกลับ ก่อนที่ทั้งสองจะพากันเดินไปที่ลานจอดรถมอเตอร์ไซค์

“นี่เราสองคนพึ่งมาเรียนได้ไม่ถึงครึ่งเดือน ทำไมมีแต่อะไรก็ไม่รู้ เข้ามาหาเราสองคนวะ  กูว่าเราเถียงกัน ทะเลาะกันบ่อยกว่าตอนอยู่ที่กาญจน์อีก” โจพูดขึ้นเมื่อนึกได้

 

 

“ก็ตอนอยู่กาญจน์ เราสองคนไม่ได้อยู่ด้วยกันตลอดเวลาแบบนี้นี่หว่า แล้วอีกอย่างนะ มันก็เหมือนกับเป็นบททดสอบของเราสองคน ในสังคมใหม่ๆนี้ด้วยแหละ” กราฟพูดขึ้น โจก็พยักหน้ารับ

 

 

“อืม ยังไงกูก็จะเชื่อใจมึงนะ” โจพูดขึ้นเสียงจริงจัง กราฟยิ้มรับ

 

 

“เออ กูก็เชื่อใจมึงเหมือนกัน แต่มึงก็ต้องทำตัวให้กูเชื่อใจด้วยเหมือนกันนะ” กราฟบอกกลับ

 

 

“แน่นอน กูมีมึงคนเดียวแหละ” โจตอบกลับยิ้มๆ พร้อมกับส่งหมวกกันน็อคให้คนรัก ทั้งสองตกลงกันว่าจะกลับมาหาอะไรกินแถวๆคอนโด แล้วค่อยขึ้นไปพักบนห้องก่อน ตอนเย็นถึงจะไปเล่นกีฬาที่มหาวิทยาลัย

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

“ถ้ากูเลิกเล่นแล้ว จะเดินมาหาที่สนามนะ” โจพูดบอกกับกราฟ เมื่อมาถึงมหาวิทยาลัยในช่วงเย็นของวัน วันนี้เขาทั้งสองคนใส่ชุดกีฬามาเลย เพราะจะได้ไม่ต้องไปเปลี่ยนให้เสียเวลา เพียงแค่มีเสื้อคลุมมาด้วยเท่านั้น

 

 

“อืม เก็บกระเป๋าเงินกับโทรศัพท์ดีๆล่ะ” กราฟพูดเตือนเอาไว้ก่อน โจก็พยักหน้ารับ วันนี้โจเลือกเสื้อกีฬาสีดำให้กราฟใส่ เพราะกลัวว่ากราฟจะหยิบเสื้อสีขาวมาใส่อีก กราฟบ่นคนรัก แต่ก็ยอมใส่อยู่ดี

 

 

“อืม มึงก็เหมือนกัน อย่าให้ใครมาจีบนะมึง” โจพูดสั่งเอาไว้

 

 

“ไอ้บ้า ทำเหมือนห้ามได้นะ” กราฟบอกออกมาอย่างขำๆ กับความขี้หวงของคนรัก

 

 

“ทำไมมึงไม่พูดแบบที่กูพูดบ้างวะ กูจะได้รู้สึกดีที่มึงหวงกูไง” โจพูดขึ้น ทำเอากราฟส่ายหน้าไปมา

 

 

“มึงนี่โรคจิตจริงๆ” กราฟพูดบอก ก่อนที่ทั้งสองจะเดินถึงสนามฟุตบอล ซึ่งรุ่นพี่ของกราฟมาถึงบ้างแล้ว เมื่อส่งกราฟแล้วโจก็เดินเลี่ยงไปโรงยิมเพื่อเล่นบาสบ้าง

 

 

“สวัสดีครับพี่ภาคิน มาเร็วจัง” โจทักขึ้นเมื่อเห็นภาคินกำลังวอร์มร่างกายอยู่

 

 

“พี่พึ่งมาถึงเหมือนกัน ว่าแต่นายมายังไง” ภาคินถามกลับเสียงเรียบ

 

 

“ผมขี่มอเตอร์ไซค์มาครับ” โจตอบกลับภาคินพยักหน้ารับ แล้ววอร์มร่างกายต่อ โจก็วอร์มร่างกายบ้าง

 

 

“รู้แล้วใช่มั้ย ว่าหลังรับน้อง พี่จะคัดตัวนักกีฬาบาสฯของคณะเพิ่มน่ะ” ภาคินถามขึ้น

 

 

“รู้แล้วครับ ไอ้ฟลุคมันบอกแล้ว” โจตอบกลับ

 

 

“อืม พี่อยากให้นายมาคัดตัว แต่นายเองก็ต้องฝึกซ้อมบ่อยๆ ถ้าอยากติดตัวจริงของทีม พี่จะคัดจากฝีมือของนายจริงๆ เข้าใจใช่มั้ย” ภาคินพูดเสียงจริงจัง เพราะเขาเองค่อนข้างพอใจกับฟอร์มการเล่นของโจเมื่อวานนี้อยู่เหมือนกัน

 

 

“ครับ” โจตอบรับยิ้มๆ ไม่นานนัก คนอื่นๆก็มาเข้ามาสมทบ และเริ่มเล่นบาสด้วยกัน โดยแบ่งทีมกันเล่นเพื่อแข่งกัน

 

 

พลั่ก!

 

“อ๊ะ!” โจรู้สึกจุกเล็กน้อยเมื่อช่วงที่กำลังจะกระโดดชู้ทลูกบาสลงห่วง คนของอีกฝ่ายก็พุ่งมากระแทกเพื่อจะปัดลูกบาสทิ้ง แต่เข้ามาแรงไปหน่อย ทำให้โจที่กำลังลอยตัวตกลงบนพื้นโดยไม่ทันตั้งตัว

 

 

“เฮ้ย ไอ้โจเป็นยังไงบ้างวะ” ฟลุควิ่งเข้ามาดูเพื่อนทันที แม้แต่ภาคินก็เดินเข้ามา

 

 

“ไม่ต้องเล่นจริงจังขนาดนั้นก็ได้โก้ นี่เราเล่นกันเพื่อออกกำลังเฉยๆ” เสียงของภาคินพูดดุรุ่นน้องปีสองที่เป็นฝ่ายกระแทกโจจนล้มเมื่อสักครู่

 

 

“ผมก็กระแทกเบาๆ ไอ้โจมันไม่แข็งพอมากกว่า” โก้พูดขึ้นเหมือนไม่ยอมรับผิด แถมยังไม่พูดขอโทษและไม่คิดจะถามอาการของโจเลยสักนิด ซึ่งถ้าโจคิดไม่ผิด โจรู้สึกว่ารุ่นพี่ที่ชื่อโก้ ไม่ค่อยชอบหน้าเขาสักเท่าไร

 

 

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++ 100% ++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

2   Be   Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ครบร้อยแล้วนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

35 ความคิดเห็น

  1. #3147 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 15:51
    อิพี่โก้นี่ก็ - -+
    #3147
    0
  2. #1088 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2558 / 10:44
    อยู่ด้วยกันก็ต้องมีเรื่องทะเลาะกันนิดๆหน่อยๆเป็นธรรมดาของชีวิตคู่นะ ค่อยๆศึกษากันไปนะโจกราฟ
    #1088
    0
  3. #579 moopakiki (@atitayapa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2558 / 21:22
    มาไม่เท่าไร. โจก็โดนรุ่นพี่ไม่ชอบหน้าละ. 555555. #ตบอิพี่โก้
    #579
    0
  4. #411 smilejaebeer (@smilejaebeer) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 03:05
    อิพี่โก้นี่อิจฉาคนหล่อกว่าใช่มั้ย
    #411
    0
  5. #373 คยองซู_lovelove (@aimmydek-d) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2558 / 01:38
    โก้ไม่พอใจไรนะ  คิคิ ลุ้น
    #373
    0
  6. #332 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 15:31
    โจขี้หวง กราฟนั้ลล้ากกกกก
    #332
    0
  7. #325 Zevaress (@anontaporn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 07:03
    เดี๋ยวให้ฟลุคจัดการเลยหนิ
    #325
    0
  8. #319 Onpilin Chiakngulueam (@ice_chockey) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 01:59
    โอ๊ะฟินนนค่า ไอ้โก้เปนไคมาเคลียร์กับกุดิทพโจได้ไงว่ะแมร่งงง สลัด!!
    #319
    0
  9. #309 TheTypeOfPim (@o-loyoya) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 23:27
    พี่โก้อิจฉาที่โจกะหนุงกะหนิงกับกราฟบ่อยๆใช่มั้ย! อิจฉาเลยมาทำร้ายโจใช่มั้ย!! เลว!!! //เดี๋ยวๆ อันนั้นแกมโนไปเอง = =
    #309
    0
  10. #308 yummy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 17:56
    โก้นายกล้าทำร้ายโจได้ยังไงงงงว
    #308
    0
  11. #307 nam-Sriyaphai (@nam6530) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 15:26
    E'โก้บ้าทำโจได้ไงอ่ะ รู้สึกว่าโจจะหวานใส่กราฟมุ้งมิ้งตลอดเลยอ่ะ >///<
    #307
    0
  12. #306 nam-Sriyaphai (@nam6530) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 15:25
    E'โก้บ้าทำโจได้ไงอ่ะ รู้สึกว่าโจจะหวานใส่กราฟมุ้งมิ้งตลอดเลยอ่ะ >///<
    #306
    0
  13. วันที่ 14 เมษายน 2558 / 15:25
    แบบทดสอบความรัก คิดได้ดีนะคู่นี้ นี่คือการเริ่มต้นนะ คริ คริ พี่เอาใจช่วย
    #305
    0
  14. #304 nam-Sriyaphai (@nam6530) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 15:24
    E'โก้บ้าทำโจได้ไงอ่ะ รู้สึกว่าโจจะหวานใส่กราฟมุ้งมิ้งตลอดเลยอ่ะ >///<
    #304
    0
  15. วันที่ 14 เมษายน 2558 / 12:17
    เริ่มดราม่า...แต่เราอยากได้ sm 555
    #303
    0
  16. #302 sosozee (@sosozee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2558 / 15:31
    โจขี้หึงจุง
    #302
    0
  17. #301 เต็นเทน (@darkpluslight11) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2558 / 09:47
    เอาแล้วไงๆๆๆๆ กราฟก็มีผญ.จ้องจะจีบ โจก็ถูโก้รุ่นพี่ปีสองไม่ชอบหน้า วุ่นวายใจจริงๆเลย ฮ่าๆๆๆ
    #301
    0
  18. #300 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2558 / 08:34
    โก้ไม่พอใจโจเรื่องไรนะ
    #300
    0
  19. #299 クマしろ (@tamamo1mae) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2558 / 02:11
    โก้ ไมแกทำงี้อ่าาา
    #299
    0
  20. #298 Felinonajang (@Felinonajang) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2558 / 02:04
    ก็เข้าใจกราฟนะ
    แต่บางทีก็แอบเห็นใจโจ
    หรือว่าโจขี้หึงไป ฮ่าๆ
    #298
    0
  21. #292 Bitchet (@russameejun) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 เมษายน 2558 / 20:56
    งุ้งงิ้งกันจิง5555 น่ารักนะ คิคิ
    #292
    0
  22. #291 ศะนะคะ (@sa-naca) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 เมษายน 2558 / 13:46
    โอย หมอนขาด
    #291
    0
  23. #289 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 เมษายน 2558 / 11:16
    ตั้ลร้ากกก ตลอดเวลาค ู่นี้
    #289
    0
  24. #287 sanomsoi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 เมษายน 2558 / 04:23
    บางทีชีวิตก็ไม่ต้องมีอะไรมาก

    แค่คบหากันด้วยตวามรักและความเข้าใจ

    โมเม้นต์แบบธรรมดา ก็สุขแล้ว

    ชอบตอนง้อกลับของกราฟจัง

    กราฟเป๊นคนมีเหตุผลดีนะ

    ไม่นึกเลย ถ้าเธอเหวั่ยงจะเป็นยังงัย
    #287
    0
  25. #285 นู๋แนน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 22:24
    ชแบโมเม้นแบบนี้จัง ฟรุ้งฟริงเชียว 555
    #285
    0