Knight Vs Queen! ศึกปราบเกรียน[อัศวินแด่ราชินี]

  • 96% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 35,040 Views

  • 1,107 Comments

  • 1,802 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    28

    Overall
    35,040

ตอนที่ 17 : 12nd Round ::What is love.<rewrite>

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1887
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    31 มี.ค. 57

 

12nd Round

What is love.

ความรักคืออะไร...เหตุใดไม่เคยพบเจอ

อาหารเช้าวันนี้ดูน่าเบื่อ บรรยากาศบนโต๊ะอากาศครุกรุ่นจนแอมไพร์ตงิดใจ ทั้งคนที่นั่งตรงข้ามเขาและนั่งติดกันกับเขาต่างมีบรรยากาศที่น่ากลัวต่อกัน ไก่อบฟางแห่งมื้อเช้าจึงแลดูเป็นหมัน เด็กหนุ่มมองทั้งสองคนสลับไปมาเงียบๆแล้วอาปากงับช้อนเงินในมือเล่น

อย่าเอาแต่เล่นสิครับเลโอดุเขาอีกตามเคยแต่คราวนี้คนงามกลับไม่เบนหน้าไปยู่ใส่หรือเบ้ปากเหมือนทุกที

เป็นอะไรหรือเปล่าครับวันนี้?”เลโอถามเมื่ออีกฝ่ายแลดูเงียบๆพิกล

นี่...ไอโรกับเจเรมีน่ะมือเรื่องอะไรกันหรือเปล่า?”แอมไพร์กระซิบ

อัศวินนภาเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะมองหน้าพี่ชายสลับไปมากับแขกเมือง เขาเองก็รับรู้บรรยากาศแปลกๆระหว่างสองคนนี้มาตั้งแต่เช้า ไม่ใช่ว่าตายด้านจนไม่รู้สึกหรอกแต่ที่นิ่งเฉยเพราะไม่รู้จะเข้าไปมีส่วนร่วมอะไร เลโอรู้สึกว่าทั้งสองคนไม่มีช่องว่างให้เข้าไปช่วยแก้ปัญหาเลยสักนิด

อาจจะมั้งครับ...

ครืด

เสียงเก้าอี้ลากกับพื้นทำให้สองราชินีอัศวินเงยหน้ามองคนที่ลุกขึ้น ไอโรท้าวมือกับโต๊ะอาหารแล้วยันตัวขึ้น สีหน้าแลดูไม่สบอารมณ์ นัยน์ตาสีทองมองที่เจรามีเล็กน้อยก่อนจะร้องเหอะในลำคอ

ข้าอิ่มแล้ว

อาหารยังไม่พร่องเลยนะไอโรแอมไพร์แย้ง ไดเอทอยู่หรือไงกัน?

ข้าไม่หิวเท่าไหร่พระราชาตอบขอตัวล่ะ

ว่าจบก็เดินออกไปจากห้องอาหารด้วยความรวดเร็ว ราวกับว่าถ้าอยู่ตรงนั้นต่ออีกสักสิบยี่สิบวิจะทำให้เขาติดเชื้อไวรัสสายพันธุ์ใหม่เข้าอย่างนั้นแหละ

เป็นอะไรไปนะแอมไพร์เอียงคอมองเพื่อนที่เดินออกไปจากห้องอาหารก่อนจะเบนสายตากลับมาที่เจเรมีที่ยังคงนั่งแทะน่องไก่อบฟางอย่างไม่มีท่าทีเดือดร้อน

มันเกี่ยวกับเจ้าใช่ไหม?”แอมไพร์ท้าวคางถาม

อะไร...ครับ?”

นักบวชหนุ่มเงยหน้าขึ้นมาถามเสียงห้วนก่อนจะต่อท้ายประโยคด้วยหางเสียงแบบไม่เต็มใจ

ทำไมไอโรอารมณ์เสียเป็นแกงบูดแบบนั้นเล่า? เมื่อวานก่อนแยกกันเขายังปกติดีอยู่แต่หลังจากนั้น...ข้าไม่รู้ แล้วข้ายังเห็นเจ้าออกมาจากห้องเขาเมื่อวานนี้ด้วยแอมไพร์ชี้แจง

นักบวชผู้ทุ่มเททั้งชีวิตให้กับการกินไก่ชะงักมือที่กำลังยื้อยุดอยู่กับน่องไก่ เงยหน้าขึ้นมองราชินีรูปงามที่นั่งกอดอกกระดิกนิ้วเคาะเป็นจังหวะกับแขนตัวเอง

เห็นได้ไง?”

บังเอิญผ่านไป

นัยน์ตาสีฟ้ามองที่แอมไพร์แล้วกระพริบเป็นจังหวะ ทางแอมไพร์ก็นั่งมองหน้าอีกฝ่ายไม่ละสายตา

ข้าว่าข้าควรไปดูแลท่านไอโรสักนิด เขาอาจจะโดนสิ่งชั่วร้ายสิงสู่ว่าจบก็ลุกขึ้นบ้างแต่ทว่าแอมไพร์กลับคว้ามืออีกฝ่ายไว้ก่อน

ไม่ๆ...เจ้าขี้เกียจเกินกว่าจะทำแบบนั้น อีกอย่างสิ่งชั่วร้ายที่ว่าน่าจะเป็นเจ้ามากกว่าแอมไพร์หรี่ตามอง

เจ้าเสียมากกว่าอีกฝ่ายแย้ง

เหอะไม่รู้ล่ะ เจ้ากับข้ามีเรื่องต้องคุยกัน

ว่าจบแอมไพร์ก็ลากแขนเจเรมีออกไปจากห้องอาหารปล่อยให้เลโอนั่งทานข้าวเช้าคนเดียวเงียบๆด้วยใจที่เต็มไปด้วยความสงสัย

 

เจ้า-มา-ทำ-ไม?”

ร่างบางถามเน้นย้ำกับคนที่สูงกว่าตนพอสมควร อีกฝ่ายปรายสายตาที่มองรอบสวนกลับมาที่ร่างตรงหน้า ใบหน้าสวยที่บึ้งตึงกำลังมองมาทางเขา เจเรมีมองก่อนจะยกมือบีบจมูกอีกฝ่าย

ย่ะอย่ามาจับนะ ตอบคำถามข้ามาก่อนแอมไพร์โวย

ก็...เหมือนลูกแมวแหะ

นี่สนใจที่ข้าพูดสักวันก็ยังไม่ตายนะ!”

แอมไพร์ถอนหายใจ รู้สึกปวดเศียรเวียนเกล้ากับอีกฝ่าย ทางอีกฝ่ายเองก็มองเขาเรียบๆแล้วยิ้มมุมปากที่น่าชกให้ยิ้มไม่ออก แอมไพร์มองหน้าอีกฝ่ายเหมือนตัวประหลาดเกินทน จะไม่รู้ร้อนรู้หนาวก็ช่วยไปทำไกลๆเขาได้ไหม เห็นแล้วมือเท้าพาลกระตุกเองตลอด

ข้าปวดหัวจะตายแล้วแอมไพร์กุมมือหัวตัวเองแล้วส่ายหน้าอย่างเอือมระอา

ขนาดนั้นเลยเหรอ?”

สาบานว่าเจ้าไม่รู้ตัวจริงๆ แล้วสรุปเจ้ามาทำไม?”

ก็...คิดถึง

แอมไพร์มองหน้าอีกฝ่ายแล้วนิ่งไปพักใหญ่ก่อนร่างบางจะค่อยๆเผยยิ้มออกมาพร้อมทั้งประโยคคำถามหวานหู

ตอแหลใส่พี่น้องมีความสุขมากไหมเบล?”

ย่าห์...ปากเสียชะมัด ไม่น่ารักเลย

ข้าก็ไม่เคยอยากให้เจ้ามารักอยู่แล้วนี่

สาบาน

ให้บ้านเจ้าไฟไหม้

หลังเดียวกัน

ตอนนี้ไม่

เจเรมีเงียบ ไม่ตอบอะไร ทางแอมไพร์ก็นิ่งไม่ขยับ ทำเพียงเงยหน้ามองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มที่ยังคลั่งค้างอยู่ รอยยิ้มหวานของแอมไพร์แลดูเหมือยรอยยิ้มเคลือบยาพิษเสียเหลือเกินในสายตาของเจเรมี

สารภาพมาซะ

เรื่องอะไร

มาทำไม?”

คราวนี้เสียงหวานเข้มขึ้นมาอย่างจริงจัง นัยน์ตาสีม่วงสบกับนัยน์ตาสีฟ้าอย่างค้นหาความจริงจากคนโกหกไม่เก่ง เจเรมีมองคนตรงหน้าแล้วปกระพริบตาปริบๆอย่างคิดหาทางโกหก แต่จนแล้วจนรอดก็นึกอะไรไม่ออก

มีเรื่องนิดหน่อย อย่ากังวลไปเลยแอมไพร์

ไม่ใช่ว่าไม่ไว้ใจข้าแล้วตามมาดู?”เป็นคำถามที่เหมือจะตอบงายแต่ถ้าพลาดอะไรไปนิดเดียวก็ถึงขั้นต้องเผชิญหน้ากับหายนะ เจเรมีตระหนักดี

นั่นส่วนหนึ่งนักบวชผมดำว่าเรียบๆก่อนจะเบนสายตาที่มองนกน้อยสองตัวที่บินคู่กันมาทางเด็กหนุ่มตรงหน้า

ไอโรรักเจ้า

ห๊ะ?”

แอมไพร์ร้องเสียงสูงเมื่ออยู่ๆอีกฝ่ายก็พูดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ร่างบางสะบัดหัวรัวๆจนเกรงว่าหัวจะหลุดออกมาจากลำคอระหงส์นั่น

เหลวไหลไปกันใหญ่แล้วเจ้าตัวขี้เกียจ

ข้าพูดเรื่องจริง ข้าพิสูจญ์มาแล้วนักบวชผมดำให้การหนักแน่นด้วยสีหน้าที่แสนเบื่อโลก

เจ้าไม่ขยันพอจะทำเรื่องแบบนั้นแอมไพร์แย้งทันควัน

ถ้ามันเป็นวิธีที่ยุ่งยากซับซ้อนและต้องใช้สมองมากๆวิเคราะห์น่ะใช่ แต่ถ้าวิธีง่ายๆอย่างจูบน่ะไม่

แอมไพร์มองอีกฝ่ายก่อนจะค่อยๆเบิกตาขึ้นเรื่อยๆเมื่อสมองประมวลผลออกมาว่าอีกฝ่ายทำอะไรลงไป

เจ้า...จูบไอโร??????”

อือ

รู้สึกโลกเคว้งๆ แอมไพร์เซเล็กน้อยอีกฝ่ายเลยเข้ามาประครอง ร่างบางกระตุกยิ้มถี่ๆก่อนจะฟาดมือไปที่หน้าอีกฝ่ายอย่างแรงเป็นเหตุให้นักบวชหนุ่มต้องปล่อยมืออกอย่างช่วยไม่ได้

เจ้าเล่นบ้าอะไรเนี่ย!”

หึงอ่อ?”

ประสาท!”

แทนที่จะได้คำปฏิเสธนักบวชหนุ่มกลับได้คำด่ามาแทน แอมไพร์ปัดมืออีกฝ่ายออกจากตัวแล้วยกมือขึ้นท้าวเอว นัยน์ตาเรียวสวยจ้องเขม็งอย่างเอาเรื่อง

บอกข้ามาว่าเจ้าทำอะไรนอกจากนี้หรือเปล่า?”

ไม่ได้ทำ...แค่จูบ......ลูบไล้นิดหน่อย เจ้าคงไม่ถือสา

แล้ว...หึ่ย!...แล้วยังไงเล่า? ได้ข้อพิสูจญ์อะไรเจ้าถึงสรุปแบบนั้น?”

เขานิ่งมาก

                คำตอบที่ได้มาพาลทำให้ปวดหัวหนักกว่าเดิม เขาสามารถอยู่รอดมาตั้งนานโดยไม่มีเรื่องให้ปวดหัวใดๆแต่แค่อีกฝ่ายปรากฏตัวไม่ถึงอาทิตย์ดีเขากลับรู้สึกว่าไมเกรนตัวเองกำลังจะกำเริบอย่างไงอย่างงั้น

“ไอโรนิ่ง...แล้วยังไงเบล แล้วยังไง??”แอมไพร์ถามย้ำๆเหมือนถามเด็กตัวเล็กๆ

“ช่วยอย่าเพิ่โชว์งโง่ตอนนี้ได้ไหมแอมไพร์”คนถูกเรียกว่าเบลด่ากลับเนียนๆด้วยใบหน้ามึนๆ”ตอนเจ้าจูบเขาเขาตกใจแลดูรนราน ในขณะที่เป็นข้าจูบเขากลับนิ่งเฉย ตามปกติมันไม่ใช่”

“ก็ข้าเป็นผู้ชาย...”

“ข้าเป็นผู้หญิงหรือไงน้องรัก? เรามีอะไรๆเหมือนกันนะ”นักบวชหนุ่มแย้งกลับแล้วส่ายหัว ช่วยอย่าเพิ่งมาทำตัวไอคิวต่ำตอนสำคัญๆได้ไหมเนี่ย

“ก็ข้าเป็นเพื่อนเขานี่ พอข้าทำเขาเลยตกใจ แต่กับเจ้า เจ้าเป็น...”

“เป็นคนแปลกหน้า ซึ่งเขาน่าจะตกใจกว่า”

องค์ราชินีหน้าเจื่อน แย้งอะไรอีกฝ่ายไม่ได้สักนิดเดียว นัยน์ตาสีม่วงสวยเสไปมาอย่างสับสนนิดหน่อย เบลมองดูภาพของคนตรงหน้าแล้วส่ายหัวเบาๆ

“เรื่องนี้ช่างมันเถอะ”

“ช่างได้ยังไงเล่า!”ร่างบางโต้แย้งพลางมองมือที่กดเบาๆที่กลางหัวเขา

แอมไพร์หดหัวลงเล้กน้อยก่อนเสสายตาขึ้นมองหน้าอีกฝ่าย ใบหน้าเรียลนิ่งติดมึนๆแต่ในดวงตากลับฉายความอ่อนโยนออกมาอย่างชัดเจน

“จะให้เอาไว้แบบนี้หรือจะให้ผนึกกลับที่เดิม”คำถามแปลกๆหลุดออกมาจากปากของคนตัวสูงแต่แปลกที่แอมไพร์เข้าใจโดยง่าย

“ผนึกก็ได้ถ้าเจ้าไม่ขี้เกียจ”

“งั้นข้าจะขี้เกียจที่จะขี้เกียจสักครั้งแล้วกัน”คนขี้เกียจที่จะขี้เกียจว่าแล้วยิ้มมุมปากก่อนจะเริ่มเอ่ยร่ายบทยาวที่คล้ายกับคำสวดภาวนา เสียงทุ้มๆลอยผ่านเข้าไปในหูของเด็กหนุ่มผมยาว แอมไพร์หลับตาลงเบาๆคล้ายได้ฟังเพลงกล่อมเด็ก

“เสร็จแล้ว”

เพียงไม่นานเท่าไหร่เบลร่ายจบ สิ้นเสียงของนักบวชหนุ่มแอมไพร์ก็เปิดเปลือกตาขึ้นเบาๆ ร่างบางเซเล็กน้อยเหมือนเพิ่งหัดเดิน หัวใจเต้นแรงผิดปกติราวกับไปวิ่งรอบสนามมาสักร้อยรอบ แอมไพร์ปรับจังหวะการหายใจอยู่พักใหญ่กว่าที่ในจะเช้าที่เข้าทาง มือที่ยกทาบน่าอกอยู่ลดลงข้างตัว

“ความจริงเจ้ายังไม่ควรปิดมันเลยด้วยซ้ำ ควรรอให้ตัวเจ้าฟื้นพลังที่ใช้คืนชีพอัศวินผมแดงนั่นก่อน”เบลตำหนิพลางประครองอีกฝ่าย

“รีบปิดน่ะดีแล้ว หมอนั่นยิ่งตาหูไวอยู่เดี๋ยวได้เป็นเรื่องจนได้”แอมไพร์พึมพำก่อนจะซุกหน้ากับแขนอีกฝ่าย

“ง่วงว่ะ...หลับได้ไหม?”

“ก็ตามใจเจ้าสิ”ร่างสูงกล่าวอย่างแผ่วเบา

องค์ราชินีผู้เลอโฉมหลับตาลงแบะจมดิ่งสู่ห้วงนินทราทันทีที่ได้รับคำอนุญาตจากปากของนักบวชหนุ่มรูปงาม

 

ไอโรเดิมดุ่มๆย่างสามขุมไปยังห้องพักของแขก...ที่อยากไล่กลับเป็นบ้า! สีหน้าดูไม่สบอารมณ์อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ไม่สบอารมณ์ชนิดที่ว่าแม้แต่คู่พี่น้องมาริคก็ไม่มีใครในสองคนนี้กล้าเข้าไปถามไถ่ หรือแม้แต่เลโอยังมองอยู่เงียบๆไม่กล้าวุ่นวาย เพราะใครๆต่างก็รู้พระราชาคนนี้...โมโหร้ายที่สุดในบรรดาพระราชาทั้งหมด!

“เจ-เร-มี!

เสียงเรียกเน้นย้ำตามด้วยการประทุษร้ายประตูที่รัวจนกลัวจะเจ็บมือ ไอโรไม่สนใจตอนนี้อยากเคลียร์กับไอ้หัวดำข้างในมากกว่า

ระหว่างรอให้ประตูเปิดออกมาพระราชาผมทองก็สูดหายใจเข้าเต็มปอดเพื่อระงับอารมณ์อันแสนเลวร้ายของตนไว้ก่อน ร่างสูงคลี่ยิ้มในวินาทีที่ประตูห้องเปิดออกมาพร้อมแขกในห้อง

“มีอะไรงั้นหรือท่านไอโร?”เจเรมีถามหน้าซื่อ เอาตามตรงเขาก็ไม่รู้จริงๆว่าไอโรมาหาเขาทำไม

“มีอะไร..ฮ่ะ...ขอเข้าไปด้านนก่อนได้ไหม...”ไอโรถามพร้อมใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสที่เกินปกติ

เจเรมีไม่พูดอะไรเพียงแต่เอี้ยวตัวหลบเป็นการอนุญาตเท่านั้น ไอโรยิ้มให้อีกฝ่ายแล้วเดินเข้าไปในห้องนั้น ทันทีที่ประตูปิดลงเบาๆร่างสูงก็หันควับไปกระชากคอเสื้อนักบวชหนุ่มด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแต่ทว่ามีกากบาทนูนขึ้นบนหัวพร้อมคิ้วและมุมปากที่กระตุกหยิกๆ

“เจ้า...ท่าน...ทำไมแอมไพร์ถึงสลบไป...ท่านทำอะไรเขา”

ราชาหนุ่มกัดฟันถามด้วยรอยยิ้มแต่มือยังกำคอเสื้ออีกฝ่ายแน่นจนแทบจะขาดคามือ เจเรมีเหลือบมองมือที่จับคอเสื้อเขาอยู่แล้วเบนกลับมามองคนตรงหน้า สายตาเอื่อยเฉื่อยสบกับดวงตาอีกฝ่าย

“เปล่า”

คำสั้นๆแต่สามารถเรียกแรงปะทุจากไอโรได้มากพอควร เหมือนอีกฝ่ายกำลังกวนประสาทเขาอยู่!

“เจเรมีครับ...ข้าขอถามอีกครั้ง ท่านทำอะไรแอมไพร์?”

“ข้าไม่ได้ทำอะไร”

“แล้วทำไมแอมไพร์ถึงสลบ อธิบายสิ”ไอโรถามเสียงเย็น รอยยิ้มเริ่มปลิวออกไปจากใบหน้าเขาเสียแล้ว

“ตอนนี้แอมไพร์ไม่ค่อยแข็งแรงเพราะใช้เวทย์คืนชีพ”เจเรมีว่าพลางยกมือขึ้นเขี่ยเส้นผมสีทองของอีกฝ่ายเล่น”ข้าเพียงช่วยสวดบทบางบทที่มีพลังในการฟื้นตัวให้เขาไปเท่านั้น ไม่แปลกที่เขาจะสลบไป”

เมื่อไดฟังคำอธิบายที่แท้จริงจากอีกฝ่ายไอโรคลายสีหน้าที่บึ้งตึงลงแล้วกลับมายิ้มอีกครั้ง มือข้างหนึ่งปล่อยออกเพื่อจับมืออีกฝ่ายที่เล่นอยู่กับผมของตน

“ไอ้ที่อธิบายน่ะข้าเข้าใจนะ....”ไอโรยิ้ม”แต่ช่วยเอามือที่อยู่ที่สะโพกข้าออกด้วยครับ!

ร่างสูงเน้นย้ำพลางใช้มืออีกข้างจิกไปยังมือที่กำลังลูบสะโพกเขาราวกับว่ามันน่าสัมผัสนัก ไอโรคิ้วกระตุกเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมทำตามแถมยังลูบไม่หยุด

“โอ๊ย!

มือเรียวเลื่อนจากสะโพกไปโอบเอวทำให้มือไอโรที่ติดไปด้วยอยู่ในลักษณะไคว่หลัง มันผิดรูปปกติจึงทำให้ราชาหนุ่มเจ็บจนร้องออกมา เจเรมีดันร่างอีกฝ่ายเข้าชิดตนพลางเอียงคอมองอีกฝ่ายคล้ายถามว่า”เจ้าเป็นอะไรหรอ?”

“ไอ้คุณนักบวชผิดศีล...”ไอโรกัดฟันเรียกพลางปล่อยมืออีกฝ่ายออกเพื่อเตรียมประทุษร้ายร่างกายอีกฝ่ายแต่ทว่าอีกฝ่ายกลับเร็วกว่าคว้ามือเขาเอาไว้ก่อน

“ปล่อยข้า”

“ขอปฏิเสธ”

“ทำไม!

“ขี้เกียจ”

คำตอบของอีกฝ่ายทำให้ไอโรหน้าเหวอ เจเรมียักคิ้วให้อีกฝ่ายอย่างจงใจกวนประสาท

“เราน่าจะมาเรียนเต้นรำกันนะครับ ข้าไม่เคยเรียนซะด้วย”

“ไม่!

ไอโรขึ้นเสียงปฏิเสธพลางจ้องหน้าอีกฝ่ายเขม็ง แต่ทว่าคนผมดำกลับไม่สะทกสะท้านบ้าอะไรเลย เจเรมีมองหน้าอีกฝ่ายพลางฮัมเพลงในลำคอเบาๆราวกับว่าพร้อมจะเรียนเต้นรำอย่างที่บอกไว้จริงๆ ไอโรพยายามสะบัดมือที่ไคว่หลังออกแต่มันกลับติดแน่นอยู่กับหลังเขาเพราะอีกฝ่ายกดเอาไว้ ราชาผมทองจิ๊ปากอย่างไม่ชอบใจ สิ่งทีไอโรเกลียดเป็นอันดับหนึ่งคือการตกเป็นรอง!

“ทะ...”

“จะเรียกเหรอครับ?”

!!!

ไอโรสะดุ้งเมื่ออีกฝ่ายยื่นหน้าเข้ามาใกล้ เจเรมีเลิกคิ้วเล็กน้อยดวงตาสีฟ้าครามแลดูแพรวพราวและคุ้นเคยจนไอโรรู้สึกแปลกใจ

“จะเรียกทหารน่ะ...ดีแล้วหรอครับ”

ไม่ดีแน่...ไม่ดีแน่ๆ! ไอโรครวญในใจ เมื่อท่าทางเขายังอยู่ในอารมณ์ล่อแหลมแบบนี้รับรองว่าถ้ามีเกิดมีใครสักคนเปิดประตูเข้ามา....

พรึ่บ!

ไอโรรีบสะบัดหัวไปทางประตูทันทีเพราะเกิดกังวลในอาถรรพ์ที่แอมไพร์ชอบเล่าให้ฟังเสมอๆ...เวลาอยู่ในท่าทีล่อแหลมทีไรชอบมีคนเปิดประตูเข้ามาเจอตลอด นัยน์ตาสีทองมองไปยังกลอนประตูและเห็นว่ามันล็อคอยู่...

“ไม่ต้องกังวลหรอกครับ...ข้าล็อคแล้ว”

ไอโรเบิกตาโพลงเมื่อเสียงอีกฝ่ายมอคลอเคลียอยู่ใกล้หู ลมหายใจอุ่นๆกำลังรดต้นคอเข้าอยู่! พระราชาตัวแข็งทื่อไม่กล้าขยับหรือหันกลับไปทั้งนั้น เจเรมีหัวเราะในลำคอแผ่วๆก่อนจะกดจมูกลงที่คออีกฝ่ายเบาๆ

“ทำไมวันนี้น่ารักจังครับ?”

“.....”

ฟู่!!!

พระราชาผมทองหน้าแดงแจ๋เหมือนคนเป็นไข้แต่สีหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ ใครก็ได้ช่วยข้าที!!!!!

 

ไอโรรักข้า....

ไอโรรักข้า....

ไอโรรัก...

“ท่านแอมไพร์ครับ”

ไอโรรัก....

ไอโร...

“ท่านแอมไพร์”

ไอโร...

ไอ...

“แอมไพร์ครับ”

“ห๊ะ? อะไร? แวมไพร์มาอ่อ? ไหนๆ”

ร่างสะดุ้งสุดตัว สีหน้าบ่งบอกมากว่าก่อนหน้านี้สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวท่าไหร่ แอมไพร์ส่ายศรีษะสอดส่ายไปมาเหมือนจะได้เจอไอ้ที่ตนว่าจริงๆ เลโอที่นั่งอยู่ข้างเตียงกระพริบตาปริบๆเหมือนปลงไม่ตกกับราชินีองค์นี้

“ท่านแอมไพร์ครับ ไม่มีแวมไพร์หรอกครับ ข้าเรียกชื่อท่านนั่นแหละ”

เด็กหนุ่เอียงคอพลางชี้เข้าหาตนเอง เลโอพยักหน้ารับเบาๆแอมไพร์จึงกระพริบตาปริบๆ

”เจ้าเรียกข้าทำไม?”

เลโอไม่ตอบเพียงแต่กลับชี้ไปที่แก้วน้ำที่เคยใสเพราะตอนนี้มันขุ่นขลักไปด้วยข้าว หมู และผักชี แอมไพร์มองแล้วกระพริบตาปริบๆก่อนจะเหวี่ยงออกมา

“โหยยยยย อะไรเนี่ยเลโอเจ้าเอาข้าวมาใส่แก้วน้ำทำไมเนี่ย? ว้อนท์อ่อ? ต้องการอะไรป่ะเนี่ย บ้าป่ะเนี่ย...”

“ไม่ใช่ข้าหรอกครับ”

“แล้วใครมันจะโง่ขนาด...”

“ท่านเป็นคนทำเอง”

“....”

แอมไพร์หุบปากฉับพลางมองดูข้าวที่นอนเล่นอยู่ในแก้วน้ำสลับไปมากับช้อนในมือตน ตรงหน้าก็คือชามข้าวต้มที่เป็นข้าวกลางวันสำหรับวันนี้...เพราะอยู่ๆเขาก็สลบไปและเจเรมีก็คงเป็นคนพาเขามาที่นี่ แต่ที่แน่ๆไอโรแตกตื่นยิ่งกว่าเห็นลิงขับรถม้า สั่งและกำชับให้เลโอดูแลเขาอย่างใกล้ชิดตอนนี้อีกฝ่ายก็เลยมานั่งเฝ้าเขาที่ห้องพร้อมการมาของข้าวต้มด้วย...

“แต่จำไม่ยักได้ว่าเอาข้าวต้มใส่ลงไปในแก้วน้ำ...หรือมันจะเป็นสูตรใหม่...ต้องลองไหมเนี่ย”แอมไพร์บ่นงึมงัมก่อนจะยกแก้วน้ำขึ้นมามอง

“พอเลยครับ”อัศวินผมแดงปรามพลางแย่งแก้วไปจากมืออีกฝ่ายมาว่างไว้ข้างตน อัศวินนภาหรี่ตามองแอมไพร์ก่อนจะเอ่ยถาม”เป็นอะไรไปครับ ปกติไม่เคยเหม่อขนาดนี้”

ร่างบางมองเลโอแล้วกระพริบตาสองสามทีก่อนจะเบนหนีไปทางอื่น”ก็เปล่านี่”

“บอกมาครับ...”

“นี่ข้าเป็นราชินีนะ!”แอมไพร์หันไปว่า ทำไมเลโอชอบทำเสียงดุๆใส่เขานะ!

“แต่ก็ยังไม่เป็นทางการนี่ครับ”เลโอว่าจนแอมไพร์สะอึก

ทั้งสองตกอยู่ในความเงียบอีกครั้งจนน่าอึดอัด แอมไพร์เกลียดบรรยากาศแบบนี้เพราะมันทำให้นึกถึงเหตุการณ์ที่อาร์ตเธ ร่างบางยู่หน้าพลางผลักชามข้าวต้มออกห่าง เลโอมองเงียบๆไม่พูดอะไรจนแอมไพร์ช่างหงุดหงิด

“นี่!ถ้ามีอะไรต้องไปทำก็ไปซะป่ะ! ข้าอยู่คนเดียวได้”ร่างบางออกปากไล่ก่อนสะบัดผ้าห่มคลุมตัว

“ไอ้มีน่ะก็มีครับ”เลโอว่า”เพราะตอนนี้ข้ากำลังสงสัยเรื่องเรื่องหนึ่งอยู่แต่ไม่แน่ใจว่าจะพิสูจญ์ดีไหม?”

ร่างใต้ผ้าห่มเลิกคิ้ว แอมไพร์ไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่เลโอต้องการจะสื่อเท่าไหร่ แต่สิ่งที่รับรู้ได้คือน้ำหนักที่กดทับลงมายังเตียงอีกฝั่ง รู้ตัวอีกทีก็ค้นพบว่า...โดนอีกฝ่ายคร่อมอยู่ซะแล้ว!

“ล่ะ ล่ะ ล่ะ ล่ะ ล่ะ เลโอ!!!!”แอมทไพร์ร้องอย่าตกใจเมื่ออีกฝ่ายทำแบบนี้

“ครับ?”

“มาครับเคิ้บอาร๊ายยยยยย”แอมไพร์ร้อง ก่อนจะค่อยๆดันตัวขึ้นไปตามหัวเตียงจนแทบจะหลอมรวมกันได้ เลโอมองการกระทำของอีกฝ่ายด้วยแววตาเรียบสนิท จะตายด้านไปไหมพ่อคุณ!

“ทำไมต้องตกใจขนาดนั้นล่ะครับ?”เลโอถามพลางย้ายมือจากบนเตียงมาเป็นหัวเตียงกักร่างขององค์ราชินีสติแตกไว้ไม่ให้หนีไปไหน

“ล่ะๆๆแล้วเจ้าจะทำอะไรล่ะ!

เลโอรู้สึกอยากหัวเราะขึ้นมาเสียดื้อๆเมื่อเห็นแอมไพร์เป็นแบบนี้

“ข้าแค่จะพิสูจญ์บางสิ่งบางอย่างเท่านั้นเองครับ”อัศวินผมแดงว่าเสียงเรียบแต่แอมไพร์แอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

“เรื่อง...”

“ข้ารักท่านหรือไม่?”

แอมไพร์สูดหายใจแรงเต็มปอดพลางผงะไปด้านหลังอย่างตกใจ มือเรียวยกขึ้นดีนอกอีกฝ่ายออกเหมือนนางเอกละครแต่นี่ไม่ใช่ละครและเขาก็ไม่ใช่นางเอก! เลโอแลดูจริงจังกับเรื่องนี้จนเขาหวั่นวิตก นี่พ่อคุณจะพิสูจญ์ด้วยทฤษฎีไหกันล่ะเนี่ย!

“พิสูจญ์ยังไงหรอ?”แอมไพร์ถามพลางยิ้มเครียด เลโอไม่มีการเปลี่ยนแปลงบนใบหน้าสักนิดราวกับว่าเป็นตุ๊กตาปั้นดินเผาที่แข็งโป้กแป้กไม่หวั่นแม้วันมามาก!

“ก็....”

ใบหน้าคมโน้มเข้าหาก่อนจะทาบริมฝฝีปากลงเบาๆบนปากของแอมไพร์ ร่างบางเบิกตาโพลงอย่างตกใจไม่คิดว่าอีกฝ่ายมันจะกล้าขนาดนี้!

“ก็ไม่เห็นมีอะไรนี่...”

เลโอพึมพำก่อนจะมองหน้าคนตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา แอมไพร์หน้าแดงกล่ำไปถึงหู ทำหน้าเหมือนคนช็อกหลุดโลกแต่ที่เหนือกว่านั้น

...น่ารักสุดๆ

อัศวินหนุ่มถอนหายใจก่อนดันหัวอีกฝ่ายมาซบไหล่ตัวเองเบาๆ ดวงตาสวยกระพริบซ้ำๆเหมือนว่าทำอะไรไม่ถูกเหมือนกันก่อนจะพึมพัมออกไป

“อย่าไปทำหน้าแบบนี้ให้ใครเห็นนะครับ...เดี๋ยวโดนฉุดเอา”

 

“เจ้าชอบแอมไพร์หรือเปล่า?”

“หื้ม? ท่านพูดอะไรน่ะครับท่านเจเรมี”

“ข้าแค่ถามว่าเจ้าiydแอมไพร์หรือเปล่า?”

“ไม่แน่นอนครับ”

 “แน่ใจ?”

“อะไรของท่าน?”

“พิสูจญ์สิว่าเจ้าไม่ได้ชอบแอมไพร์”

“ครับ?”

“ไปจูบเขาซะแล้วถ้าเจ้าไม่รู้สึกอะไรแปลว่าเจ้าไม่ได้ชอบแอมไพร์”

“ทำข้าต้องทำ?”

“ถามแบบนี้แปลว่าตัวเจ้าเองก็ไม่มั่นใจในความรู้สึกของตนเองก็เลยไม่กล้าสินะ”

 

เรื่องทั้งหมดก็เกิดเพราะฝีมือของเจเรมี(อีกตามเคย)ด้วยเอวังประการฉะนี้...

“ข้าจะฆ่าเจ้าแน่เบล!!!!!!!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. #1022 Bloody_Mary (@bloody-marry) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 เมษายน 2559 / 17:28
    กรี๊ดดดเบล นายมัน!!!...ทำได้ดีมาก
    #1022
    0
  2. #914 Asuna Jan (@hibaritsuna) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 05:17
    กรี๊ดดดด ฟินอะ เบลไอโร>\<
    #914
    0
  3. #878 w-rabbit (@nene-zero) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 19:12
    หนุกมากมายค่า
    #878
    0
  4. #819 [:Wynn:] (@jemakub) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2557 / 19:58
    เค้ารักเบลลลลลลลลลลลล!!!!!!!!
    #819
    0
  5. #542 Nunal (@nunal) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 16:18
    เบล!!! // ชูป้ายไฟ
    #542
    0
  6. #450 Tashi Xz (@tashiixza) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2557 / 23:59
    เอา เบลกับไอโรคู่กัน แอมไพร์เป็นของเลโอ อ๊ากกก ชอบคู่เบลอ่ะ มือไว้ชะมัดเลย
    #450
    0
  7. #438 •-MaMaI-• (@mai032671597) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 23:07
    เบลล มือไวเฟ่อออ 555555 เขิน เลโอกับแอมไพร์ >_<
    #438
    0
  8. #410 ✿elleeetc•♪™ (@Kinnawong) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 23:44
    แน่ะๆๆ
    มีน่าร้งน่ารักนะเลโอ 5555
    #410
    0
  9. #226 guinw55 (@guinw55) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 22:12
    ไอโร!! นายจะกลายเป็นเคะเร๊อะ ... รีบๆเลยรออยู่ 555
    แอมไพร์ สติลูกสติ ... หายไปไหนหมด... เอาข้าวต้มใส่แก้วน้ำ หลอดจุ่มดูดเลยด้วยไหม?
    เลโอ นายแน่มาก ... ยังไม่แน่ใจอีกใช่ป่ะ ทำอีกรอบสิ
    #226
    0
  10. #214 namsai (@nongtonpor) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 19:48
    ฟินจิง ไรจิง
    #214
    0
  11. #192 (เร้นลับ) (@rarenrenla) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 23:19
    อิราชืนีช็อคบวกคลั่งไปแย้ววว อิอิ ราชาผู้โดนนักบวชงาบ ....... ิึอุ้บส์ 5555
    #192
    0
  12. วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 23:06
    สนุกมาก
    #191
    0
  13. #186 ploy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 13:50
    จูบเลย........

    อ๊ายยยยยฟินอะ
    #186
    0
  14. #185 pommijika (@5354) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 00:39
    ไรเตอร์จะฆ่าคนอ่านหรอคร้าาาาาาาาาาาาา!!!! โดนหักอกก็ชั่งปะไร ถ้าเขาคิดว่าเราดีไม่พอก็ไปหาคนอื่นใหม่ละกัน พี่ไรเตอร์เองก็สู้ๆนะเปิดเพลงมันๆกล่อมหลายๆเพลงเอาให้พอใจเอาให้บ้าไปเลยแบบนั้นช่วยได้เยอะจริงๆค่ะ ถ้าเขาจะมาเสียดายทีหลังขอคบใหม่อย่ารับนะ เป็นเพื่อนได้แต่นอกเหนือจากนั้นหมดสิทธิ อย่าให้เขาต้องรู้จะดีกว่า ดีกับตัวไรเตอร์เอง........แต่ว่าอกจริงหรือแค่เปรียบเปรยค่ะ แอบหวั่นเจอแล้วตอนหลังชอบอกว่าอกหักจากดารา หรือไม่ก็ตัวการ์ตูนจนแอบหวั่นไม่ใช่น้อยแล้วค่ะ=0=;;;
    #185
    0
  15. #180 _Silver_ (@tarusung) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 18:18
    ฟินนนเวอร์ๆเลยละค่ะ อิอิ
    #180
    0
  16. #179 มิ้งกิจัง (@chanapa-nako) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 23:04
    อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยย!ฟินยเวอร์ค่ะ

    แบบแบบอธิบายไม่ถูกน่ารักมากเลยอยากอ่านต่อไวๆจัง
    #179
    0
  17. #175 มิ้งกิจัง (@chanapa-nako) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2557 / 11:18
    เอ้อยากอ่านต่อง่า
    #175
    0
  18. #154 จอมโจรแมวดำ (@kurai) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:26
    แอมไพร์นี่บาปตัวไหน(?) เจเรมี่น่าจะเบลเฟกอล
    #154
    0
  19. วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:21
    ไอโร นายน่ะไม่ได้รักแอมใช่มั้ย!?!~ ก็แอมเป็นของเลนี่น่า-3- ต้องเบลไอสิ อุ มาอัพต่อน้า~
    #142
    0
  20. #140 ballet shoes (@ballet-shoes) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2557 / 13:06
    เบล?? เบลเฟกอ ใช่ก่อ อ่าบาปขี้เกียจป่ะคะ??
    ส่วนแอมไพร์เป็นลัสต์ไรงี้ 555+ ไม่รู้สินะ อ่านแล้วชวนให้คิดอ่ะ
    #140
    0
  21. #138 _Silver_ (@tarusung) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:00
    ลุ้นจริงๆเลย อิอิ
    #138
    0