Knight Vs Queen! ศึกปราบเกรียน[อัศวินแด่ราชินี]

  • 96% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 35,036 Views

  • 1,107 Comments

  • 1,802 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    24

    Overall
    35,036

ตอนที่ 41 : 34th Round:Restart with old love <rewrite>

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1161
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    14 มิ.ย. 60

34th Round

Restart with old love(1)

นี่ฉันควรจูบเธอ และบอกเธอว่ารัก?


ในที่สุดกระแสวันเวลาก็พัดผ่านมาจนถึงวันเวลาที่เลวร้ายที่สุดในช่วงชีวิตของแดนมนุษย์ ศึกตัดสินว่าแดนแห่งนี้จะยังคงเป็นของแดนมนุษย์ต่อไปหรือถูกเปลี่ยนมือไปเป็นของจักรพรรดิปีศาจทั้งเจ็ด แน่นอนว่าทางฝั่งดินแดนมนุษย์ส่งอัศวินนภาเลโอไปเป็นตัวแทน เพราะในบรรดาคนทั้งหมดที่เหลืออยู่ไม่มีใครที่เก่งไปกว่าเลโอ อีกทั้งเพราะอัศวินหนุ่มเองต้องการล้างความผิดให้แก่ไอโรที่ถูกตราหน้าว่าพาศึกเข้าบ้าน แน่นอนว่าคนอย่างไอโรคงยิ้มรับมันไปด้วยใบหน้าไม่ทุกข์ร้อน และกว่าคนทั้งหมดจะเลิกต่อว่าก็เมื่อเลโอยกดาบขึ้นผ่าโต๊ะประชุมที่นั่งอยู่เป็นสองซีกพร้อมทั้งส่งสายตาแช่แข็งใส่ทุกคนอย่างไม่มีละเว้นคนพวกนั้นถึงได้หยุดพูดไปโดยปริยาย

ตลอดระยะเวลาที่เหลืออยู่ก่อนการประลองเลโอก็เรียนรู้เวทย์หลายๆบทจากคาร์เรย์เพื่อปิดจุดบอดของตนเอง ที่น่าแปลกใจคือเลโอสามารถจดจำเวทย์ทุกอย่างได้อย่างรวดเร็วราวกับว่ารู้เวทย์พวกนั้นอยู่แล้ว ซึ่งพอถามพ่อของตัวเองดูแล้วฝ่ายนั้นก็บอกวาไม่เคยสอนเลโอและไม่เคยรู้ว่าเลโอใช้เวทย์พวกนั้นเป็นเหมือนกัน จัดเป็นเรื่องที่แปลกเป็นอันดับต้นๆประจำสัปดาห์นี้

“สีหน้าเจ้าดูไม่สู้ดีเท่าไหร่?”

ไอโรเดินเข้ามาหาอัศวินนภาของตนที่ห้องพักในตอนเช้า ใบหน้าอัศวินหนุ่มเรียบสนิทก็จริงแต่ถ้าหากไดสังเกตจะเห็นถึงความตรึงเครียดที่อยู่ในแววตานั่น เลโอเบนสายตากลับมามองที่ไอโรพลางเอ่ยถาม

“ท่านคิดว่าฝั่งนั้นจะส่งใครมาสู้”

“น่าจะเป็นคนโตอย่างลูซิเฟอร์”

“แล้วถ้ามันเป็นท่านแอมไพร์ล่ะ? ไหนๆเขาก็สามารถทำให้ข้าไม่กล้าทำร้ายเขาแล้ว มันจะผิดอะไรที่ปีศาจจะส่งเขามา”

“ข้าเชื่อว่าต่อให้เป็นแอมไพร์เจ้าก็ทำได้เลโอ”

ไอโรว่าเรียบๆ ไม่ใช่ว่าเลโอทำร้ายได้แม้แต่คนที่ตนเองรัก แต่เขาเชื่อว่าฝ่ายนั้นคงไม่ได้ตั้งกฎออกมาให้ถึงตาย เลโอมีหลากหลายวิธีที่จะทำให้แอมไพร์แพ้ได้ หรือถ้าตั้งกฎให้ถึงตายจริงไอโรก็มั่นใจว่าฝ่ายนั้นไม่มีทางส่งแอมไพร์ที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจลงมาสู้เองแน่ๆ จักรพรรดิปีศาจเป็นพวกหลงน้องกันเต็มขั้นทั้งหกคน แค่เบลคนเดียวเขาก็รู้ได้ถึงระดับความหวงน้องของปีศาจพวกนั้นแล้ว

“จำเอาไว้เลโอเพื่อนาคตของตัวเอง”

“เพื่อพี่เขย”

“พี่เขยอะไรของเจ้า!!!

 

ฝ่ายมนุษย์เดินทางมายังสถานที่ประลองก่อนเวลานัดแน่นอนว่าที่แห่งนั้นยังไม่มีใคร ส่วนคนที่มาก็มีเลโอคนที่จะประลอง ไอโร เคอร์ริส คาร์เรย์ ฟีเอส และพระราชาเมืองอาคเนย์ที่ดูเหมือนจะมีเซย์เนลติดมาด้วยอีกคนหนึ่ง สถานที่ประลองคือที่แห่งเดิมที่เคยทำสงครามกันไปเมื่อาทิตย์ก่อน ทุกอย่างสงบนิ่งไม่มีอะไรผิดปกติ ไม่มีแม้แต่ซากอะไรหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่เพียงนิดเดียว

วูบ!

“โอ๊ยยย ข้าไปก่อนก็ได้ถ้ามัวแต่รอเจ้าสลอทอยู่ข้าไปสายพอดีน่ะเซ่!

สิ้นแสงที่สว่างกลางท้องฟ้าร่างของไคเซอร์ก็ปรากฏมาเป็นอันดับแรก หัวเขียวๆที่คุ้นตาโพล่ออกมาก่อนจะเสสายตามองเหล่ามนุษย์ที่อยู่ในที่แห่งนั้นครู่หนึ่ง แล้วยื่นมือเข้าไปในวงแสงนั้นเหมือนจะล้วงเอาอะไรออกมา

“ใจเย็นสิไคเซอร์”

“เจ้ารู้บ้างไหมว่าพวกมนุษย์มารอกันแล้วน่ะเซทซัส!!!

ร่างเขียวตวาดก่อนจะดึงเอาปีศาจผมน้ำเงินออกมาจากวงเวทย์นั้นตามมาด้วยร่างสีทองที่ตามมาติดๆด้วยใบหน้ายิ้มยิ้มแจ่มใสผิดบรรยากาศที่บ่งบอกว่ากำลังจะมีเรื่องในไม่ช้า นอกจากจะไม่ทุกข์ร้องแล้วยังมีหน้าไปโบกมือให้เหล่ามนุษย์ที่มองกันตาปริบๆอีกด้วยล่ะนั่น แลดูพ่อคุณจะเป็นมิตรน่าดูชมเลยทีเดียว

“เซทซัส! ไคเซอร์! ช่วยข้าลากคาร์ออกมาหน่อยได้ไหม!

หันไปอีกทางหนึ่งก็พบกับวงแสงอีกวงที่มีพี่คนรองโวยวายอยู่ด้านหน้าวงแหวนนั่น มือเรียวชุดกระชากสิ่งที่เหมือนกับแขนออกมาจากวงแสงนั้นอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่ด้วยขนาดตัวที่ไม่ได้ใหญ่มากนักทำให้ลากสิ่งที่ตั้งใจจะลากออกมาได้ยากยิ่ง สองคนที่ถูกเรียกหันมองหน้ากันก่อนจะลอยเข้าไปช่วยพี่ชายผมแสดลากคาร์ออกมาจากวงแสง

“ข้าง่วงนอนนนนนนน”

“เจ้าต้องตื่น!

อิมเพอร์ร่าว่าพลางเขย่าตัวน้องชายคนรองสุดท้องเร่าๆเพื่อให้มันลืมตามองดูโลกเสียที นัยน์ตาสีครามปรือขึ้นมามองรอบตัวก่อนจะคอพับลงไปอีกครั้งจนเส้นความอดทนของอิมเพอร์ร่าขาดพึง เขาจับแขนของน้องชายก่อนจะทุ่มร่างทั้งร่างลงไปสู่พื้นดินด้วยความง่ายดายทั้งที่ก่อนหน้านี้แค่แรงลากออกมาจากมิติยังไม่มีเลย

“ข้าว่าพวกปีศาจไม่น่าจะบาดเจ็บเพราะการประลองแต่คงจะบาดเจ็บเพราะพี่น้องตัวเองซะมากกว่าล่ะมั้ง”ฟีเอสว่าพลางทำหน้าเหมือนคนจะลมจับ

“ท่านแอมไพร์อยู่ไหน?”เลโอว่าขึ้นเรียบๆพลางมองหน้าร่างที่ม่วงที่ยังไม่ปรากฏกายออกมา ทั้งๆที่พวกพี่ๆก็ออกกันมาเกือบครบแล้ว

“ไม่เอาข้าไม่ไป ไม่เอานะพี่ใหญ่ ข้าจะอยู่ที่ปราสาททททททท”

เสียงงี่เง่างงอแงดังมาจากอีกจุดหนึ่งบนท้องฟ้า ร่างสูงสีแดงที่มีร่างเล็กๆสีม่วงอยู่บนไหล่ ร่างนั้นกำลังดิ้นด๊อกแด๊กๆเหมือนเด็กน้อยตอนไม่อยากไปโรงเรียน

“เขามากันหมดเจ้าจะไม่มาได้ไงเอมเพอร์”

“ก็ข้าจะมาทำไมในเมื่อข้าไม่ได้เป็นคนประลองง่ะ!

แอมไพร์งอแงแล้วดิ้นด๊อกแด๊กๆไปมาไม่หยุด ร้อนถึงพี่ใหญ่ต้องอุ้มมาวางลงบนอากาศแต่ยังไม่ยอมปล่อยมือไป นัยน์ตาสีแดงเรียบนิ่งจ้องใบหน้าของน้องชายคนสุดท้องด้วยความกดดัน

“เราไม่ได้เล่นกันแล้วนะเอมเพอร์...”

“ข้ารู้หรอกน่า!

เสียงทุ้มแทรกขึ้นมาก่อนจะสะบัดหน้าไปข้างตัวเมื่อสบสายตาเข้ากับอัศวินนภาร่างบางก็เบนหน้ากลับมาที่เดิมก่อนจะพูดเสียงเบา

“ข้าแค่ไม่อยากเจอหน้ามัน”

พี่ใหญ่ถอนหายใจยามก่อนจะลูบเลือนผมสีม่วงอย่างแผ่วเบา”ถ้าเราชนะเจ้าก็คงต้องเจอหน้าเขาบ่อยขึ้น”

“และถึงข้าชนะท่านก็ยังต้องเจอหน้าข้าทุกวันอยู่ดีท่านแอมไพร์”

เสียงเรียบที่เหมือนไม่ได้ยินมาแสนนานดังขึ้นพร้อมแววตาที่แน่วแน่จนแอมไพร์เผลอสะอึกไปชั่วคราว ร่างบางเบ้หน้าแสร้งทำเหมือนไม่เชื่อถือกับคำพูดของอัศวินนภาเต็มรูปแบบ แต่ความเป็นจริงแล้วแอมไพร์ไม่ต้องการให้เลโอพูดแบบนั้นสักนิด ถึงที่แห่งนี้จะมีแค่คนกันเอง แต่จะรู้ได้ยังไงว่าคนกันเองจะไม่มองเลโอไม่ดี ถ้ามันเป็นแบบนั้นขึ้นมาไอ้เรื่องที่เขาใจแข็งบอกออกไปทั้งหมดก็ล่มพอดีน่ะสิเลโอคนบ้า!

“ข้าว่าเรามาเริ่มบอกกติกากันก่อนไหม? ก่อนที่เจ้าจะจ้องน้องข้าไปมากกว่านี้”เสียงที่คราแรกสดใจน่ารักมากดเสียงเอาประโยคหลังจนแอมไพร์ต้องหันมองว่าคนพูดเป็นใครซึ่งก็คือพี่คนรองนั่นเอง

ร่างของจักรพรรดิปีศาจทั้งเจ็ดดิ่งลงสู่พื้นเบื้องร่างอย่างเชื่องช้าท่ามกลางสายตาที่จับจ้องไม่กระพริบของบรรดาตัวแทนมนุษย์ที่มาด้วย ร่างของแอมไพร์ถูกกันไปไว้ด้านหลังสุดเพื่อเป็นการหลีกเหลี่ยงไม่ให้พบเจอเลโอใกล้ไปนัก ทั้งๆที่ร่างของอัศวินนภาก็อยู่หน้าสุดเพื่อที่จะเข้าใกล้แอมไพร์ที่สุดเหมือนกัน ลูกหนามสีดำแบบที่เคยปรากฏในเมืองตอนที่ไคเซอร์ในชื่อลิเวียร์ธานประกาศทำสงครามปรากฏขึ้นอีกครั้งในมือของเจ้าของเดิม เด็กชายผมเขียวโยนมันขึ้นไปสู่ท้องฟ้าด้านบนก่อนจะเอ่ยเฉลยความข้องใจ

“พวกข้าต้องการให้มนุษย์รับรู้เรื่องราวทั้งหมดว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง เมื่อผลอะไรออกมาพวกเจ้าจะได้ไม่หาว่าพวกข้าโป้ปด”

“ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าท่านไม่ได้ถ่ายทอดเรื่องราวที่เป็นเท็จ”

ไคเซอร์จิ๊ปากอย่างไม่พอใจนิดหน่อยก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงดังฟังชัด”ด้วยเกียรติของจักรพรรดิปีศาจลิเวียร์ธาน”

“ต่อไปก็คือสนาม”

ป๊อก!

สิ้นเสียงดีดนิ้วของคาร์ทั่วทั้งบริเวรก็ถูกปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งไม่ต่างจากป่าเมื่อตอนที่แอมไพร์ถูกลักพาตัว ไอความเย็นแผ่ขึ้นมาปกคลุมถึงเข่า บางคนเริ่มกอดตัวเองด้วยความหนาวกันบ้างแล้วแต่คาร์ก้ยังคงทำใบหน้าเรียบนิ่งเหมือนเดิมไม่มีวี่แววว่าจะเปลี่ยนสถานที่ประลองเลยแม้แต่น้อย

ป๊อก!

เสียงดีดนิ้วดังขึ้นอีกครั้งแต่ครานี้มันดังมาจากปีศาจผมสีน้ำเงิน บริเวณส่วนหนึ่งที่คาดว่าน่าจะเป็นสถานที่ประลองในอนาคตถูกคลุมไปด้วยดินสีน้ำตาลและหญ้าสีเขียวชะอุ่ม

“ข้าเพียงจะทำให้แน่ใจว่าไม่มีกับดักใดๆซ่อนอยู่บนพื้นดิน น้ำแข็งของข้าร่ายเวทย์ที่ทำให้เวทย์ทุกอย่างที่เคยมีอยู่บนพื้นดินเป็นโมฆะ นั่นรวมถึงเวทย์กับดักที่แอมไพร์เคยทำเอาไว้ด้วย”เบลอธิบายเฉลยความข้องใจในสิ่งที่ตนทำโดยสายตาก็มองจับจ้องไปที่ทุกร่างอย่างทั่วถึง ไม่ได้จับจ้องแค่ใครคนใดคนหนึ่งเหมือนอย่างที่ไอโรเป็น...

“ขอเชิญคนทั้งคู่...ไม่สิ ขอเชิญคนและปีศาจที่จะประลองขึ้นมาบนเวทีด้วยครับ”รอยยิ้มประหนึ่งเคลือบยาพิษออกมาจากปากของไคซารี่ ปีศาจผมทองคว้าเอาไมค์ที่ไม่ทราบได้ว่ามาจากไหนมาไว้ในมือแล้วผายมือสู่ท้องฟ้า

“สวัสดีท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน วันนี้กระผม เพอร์คัส อิวิล แมมม่อน เดอะ ไคซารี่ จะขอรับเป็นผู้ดำเนินรายการการแข่งขันที่มีแผ่นดินมนุษย์เป็นเดิมพันครั้งนี้ครับ

สิ้นเสียงของไคซารี่เลโอก็เดินขึ้นมาบนลานประลองพร้อมกับที่ลูซิเฟอร์เดินขึ้นมายังลานประลองเป็นการบ่งบอกว่าคู่ต่อสู้ขอเลโอเป็นใคร นัยน์ตาสีแดงเสมองร่างของอัศวินนภาอย่างไม่แสดงออกมาถึงความรู้สึกที่มี มือเรียวยกขึ้นสลัดผ้าคลุมสีแดงออกจากตัวเองแล้วโยนไปคลุมหัวน้องคนสุดท้องที่อยู่ข้างเวที

“พี่ใหญ่!!!

“เจ้าหนาว”

แอมไพร์มุ่ยหน้าอย่างไม่ชอบใจ ถึงจะหนาวจริงก็ไม่จำเป็นจะต้องโยนผ้ามาคลุมหัวกันนี่ ผ้าตัวเองผืนยังกับผ้าปูโต๊ะ! พอโยนมาคลุมนี่ก็เหมือนห่มผ้าเลยเนี่ย! แอมไพร์ทำหน้าไม่พอใจก่อนจะมองเลยไปยังอัศวินนภาที่ทำท่าเหมือนจะถอดเสื้อนอกออกเหมือนกันแต่สุดท้ายก็ใส่กลับเข้าไป อย่าบอกว่านั่นจะถอดมาให้เขาน่ะ? แอมไพร์มองอย่างไม่เชื่อก่อนจะเบนหน้าหนีเมื่ออีกฝ่ายจ้องตากลับ

“ข้าไปนั่งข้างเบลดีกว่า”ว่าจบร่างบางก็เดินไปเบียดแทรกระหว่างคาร์และอิมเพอร์ร่าที่นั่งอยู่ติดกัน มือเรียวกอดแขนพี่ทั้งสองคนเอาไว้แล้วทำแก้มป่อง”ข้าจะเชียร์ใครล่ะที่นี้ น่าหงุดหงิดจริง!

อิมเพอร์ร่าหันมองแล้วได้แต่หัวเราะในลำคอ บรรยากาศเหมือนเป็นการสู้กันเล่นๆทั้งที่ความเป็นจริงมีแดนมนุษย์เป็นเดิมพันอยู่ทั้งแดน

“ก่อนประกาศกติกาขอประกาศถึงผู้พนัน...เอ๊ย ข้าหมายถึงผู้ที่อยากจะเสี่ยงดวงทุกท่าน กฎในการวางเดิมพันมีดังนี้ การวางเดิมพันหนึ่งเพชรมีราคาหนึ่งร้อยเหรียญทอง ถ้าข้างที่วางเดิมพันชนะขึ้นมาเงินก็จะคูณเท่าตามจำนวนเพชรนะจ๊ะ

“ไคซารี่...”

“แหมๆพี่ใหญ่ ข้าเองก็ต้องหารายได้เข้าปราสาทบ้างสิ คนเรา เอ๊ย ปีศาจเรามันต้องกินต้องใช้นา

อิมไพร์ได้แต่กดหว่างคิ้วเครียดๆกับการกระทำของน้องคนที่สามที่ยิ่งนับวันยิ่งเข้ากับบาปแห่งความโลภได้เป็นปี่เป็นขลุ่ยจนอนาคตเริ่มห่วงแล้วว่ามันจะเก็บเงินตอนที่เขาเดินผ่านห้องนอนของมันหรืเปล่า

“เอาล่ะต่อไปจะประกาศกติกาในการแข่งขัน”นิ้วเรียวยกขึ้นจิ้มแก้มตนเองเหมือนน่ารักน่าชังเสียเต็มประดาก่อนจะชี้ไปยังเจ้าลูกหนามที่ลอยลงมาด้านหน้า”การประลองสามารถใช้ได้ทั้งอาวุธมีคม ไม่มีคม มือเปล่า อาวุธลับ เวทย์ทุกชนิด ยาพิษ หรือแม้แต่สัตว์เวทย์นะจ๊ะจุ๊บ ส่วนการตัดสินผลแพ้ชนะก็...”

“...จนกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะตายไป

สิ้นคำสุดท้ายของการประกาศกติกาความตึงเครียดก็เข้าครอบครองพื้นที่ได้อย่างน่าประหลาดใจ ทั้งฝ่ายปีศาจและฝ่ายมนุษย์เงียบกริบจนเหมือนหมดเรื่องจะคุยไปโดยปริยาย ไอโรมองน้องชายด้วยความเป็นห่วงอย่างห้ามไม่อยู่ ถึงแม้เขาจะมั่นใจเลโอแข็งแกร่งแค่ไหนเพียงแต่คู่ต่อสู้ตรงหน้าก็เป็นถึงพี่ใหญ่ในบรรดาจักรพรรดิปีศาจ เป็นถึงจักรพรรดิปีศาจที่ใครต่อใครก็ว่าร้ายกราจที่สุด แล้วแบบนี้จะให้ไอโรทำใจสบายๆได้ยังไงไหว

“เวลาในการประลองไม่มีจำกัด เริ่มได้

สิ้นเสียงบอกสัญญาณการเริ่มประลองไคซารี่ก็กระโดดออกไปจากลานประลองเหลือเอาไว้เพียงแต่เลโอและอิมไพร์ในฐานะจักพรรดิปีศาจลูซิเฟอร์เท่านั้นที่ยืนอยู่ สองผู้ประลองจ้องกันด้วยใบหน้าเรียบสนิทประหนึ่งรูปปั้นที่ถูกตั้งใจสรรค์สร้างออกมาก่อนทั้งคู่จะยื่นมือไปจับที่ดาบของตนแล้วชักออกมาข้างหน้า

“ข้าคืออัศวินนภา เมนนาวิล เลโอ”

“ข้าคือจักพรรดิปีศาจเพอร์คัส อิวิล ลูซิเฟอร์ เดอะ อิมไพร์”

สิ้นเสียงการบอกชื่อเสียงเรียงนามทั้งสองร่างก็พุ่งเข้าปะทะคมดาบกัน เสียงเคร้งดังสนั่นในพื้นที่โล่งกว้าง นัยน์ตาทั้งสองสบกันก่อนที่คู่จะดีดตัวออกห่างกันเป็นการตั้งหลักและเป็นเลโอที่ตัดสินใจพุ่งตรงเข้าไปก่อนเป็นอันดับแรก ดาบในมือเสือกเข้าไปที่สีข้างของจักรพรรดิปีศาจผมแดง อิมไพร์เบี่ยงตัวหลบก่อนตวัดดาบเฉี่ยวลำคอของอัศวินหนุ่มไป นัยน์ตาทั้งสองสบกันอีกครั้งก่อนขาของอัศวินนภาจะตวัดเตะก้านคอของจักรพรรดิปีศาจ ลำแขนแกร่งถูกยกขึ้นมาป้องกันขานั้นก่อนจะตีเข่าเสยปลายคางของอัศวินหนุ่ม เลโอเอนตัวหลบไปด้านหลังหวูบหนึ่งก่อนจะหมุนตัวเพื่อเตะสวนกลับไป ทั้งสองกระโดดถอยหลังกลับมาตั้งหลักอีกครั้งในระยะที่ห่างกันพอสมควร

ครั้งนี้คนเริ่มโจมตีก่อนไม่ใช่เลโอเหมือนอย่างทีแรก อิมไพร์ล้วงเอามีดสั้นจำนวนสามเล่มออกมาจากที่เก็บก่อนจะซัดมันเข้าใส่เลโอ อัศวินผมแดงยกดาบขึ้นปัดมันออกจากการโดนปักที่ลำตัวก่อนจะค้นพบว่าร่างของอิมไพร์กำลังตรงดิ่งมาหาตนด้วยความเร็วอันสูงสุด ดาบในมือถูกยกขึ้นเพื่อกันดาบที่กำลังเบี่ยงลงมาเหนือหัว เลโอส่งแรงกลับไปจนร่างของอิมไพร์ถอยห่างก่อนจะตวัดขาเตะข้อพับของอิมไพร์ ปีศาจหนุ่มลอยตัวขึ้นหลบก่อนจะปามีดสั้นอีกสามเล่มใส่เลโอแต่คราวนี้เลโอกลับไม่ไดปัดเหมือยรอบก่อน อัศวินนภาร่ายมนตร์เท่าที่จำความได้ใส่มีดนั่นจดมันถูกควบคุมและกำลังเพิ่งจำนวนเป็นสิบเท่าของจำนวนเดิม! ก่อนที่ฝูงมีดบินจะพุ่งเข้าใส่อิมไพร์ในทันทีที่อัศวินหนุ่มสั่ง ทางฝั่งปีศาจผมแดงเพียงร่ายเวทย์สองคำมีดทั้งหมดก็พลันสลายไปเป็นฝุ่นผงก่อนทีมันจะถึงตัวเขา

“นับว่าเจ้ามีฝีมือระดับหนึ่งในฐานะของมนุษย์”

“ท่านเองก็มีฝีมือมากเช่นกัน”นอกจากจะไม่ถือตนแล้วเลโอยังคงกล่าวคำชื่นชมปีศาจผมแดงกลับไป

“น่าเสียดายที่เจ้านั้นเป็นมนุษย์ หากเจ้าเป็นปีศาจข้าคงอยากได้เจ้ามาเป็นหัวหน้าอัศวินปีศาจ”

“ขอขอบคุณในเกียรติที่ท่านมอบให้เพียงแต่ข้าไม่ต้องการก็เท่านั้น”

อิมไพร์กระตุกยิ้มกับคำตอบของเลโอก่อนจะยกดาบขึ้นตั้งตรงหน้าเป็นการบอกว่าเขากำลังจะโจมตี เลโอมองอีกฝ่ายก่อนยกดาบขึ้นด้วยเช่นกัน

“ข้าอยากคุยกับเจ้าให้มากกว่านี้ เพียงแต่มันหมดเวลาเล่นสนุกแล้วอัศวินเลโอ”

เพียงพริบตาเดียวที่เลโอกระพริบตาร่างทั้งร่างก็หายไปจากตรงหน้าอย่างไร้ร่องรอยกลับกับว่าไม่เคยได้อยู่ที่ตรงนั้นมาก่อน นัยน์ตาสีเทาฉายแววความตกใจออกมาชั่วครู่ก่อนจะตวัดดาบกลับหลังไปกันดาบของจักรพรรดิปีศาจเอาไว้ เลโอพลิกตัวกลับก่อนตวัดดาบใส่ปีศาจผมแดงเต็มแรง ดาบของอัศวินผมแดงไม่สามารถเฉี่ยวได้แม้แต่ปลานเส้นผมของอีกฝ่าย อิมไพร์มีความรวดเร็วในการหลบเป็นเลิศจนน่าตกใจ เลโอรู้ในความต่างของตนกับคู่ต่อสู้ดี อีกฝ่ายเป็นปีศาจส่วนตนเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาต่อในฐานะมนุษย์ด้วยกันเขาจะเก่งกราจ แต่ไมได้แปลว่าจะชนะจักรพรรดิปีศาจได้ง่ายๆ

“เจ้าเก่งจริงๆ ข้าไม่คาดคิดว่าเจ้าจะรับดาบนั้นของข้าได้”อิมไพร์กล่าวถึงดาบที่เขาโจมตีเลโอจากทางด้านหลัง

“แต่เราควรจะเอาจริงกันได้แล้วถูกไหม?”

“นี่ยังไม่เอาจริงอีกงั้นเหรอ??”เคอร์ริสทำหน้าเหวอๆพลางชี้ไปที่ลานประลองด้วยใบหน้าช็อคสุดขีดจนคาร์เรย์ต้องบอกให้เก็บอาการ

“จะเป็นอะไรไหมนะเลโอ”ไอโรพึมพำด้วยความวิตกพลางมองหน้าน้องชายต่างสายเลือดที่ยืนยั่งเชิงอยู่กับจักรพรรดิปีศาจ

มือของจักรพรรดิลูซิเฟอร์ลูบไปที่คมดาบของตนก่อนก่อเกิดเพลิงสีเข้มขึ้นลามเลยตัวดาบจนดาบทั้งเล่มถูกครอบไปด้วยอัคคี ความร้อนที่แผดเผ่าสูงจนเลโอที่ยืนอยู่ห่งออกไปยังรับรู้ได้ อัศวินนภาถอยหลังไปสองสามก้าวพร้อมทั้งตั้งดาบขึ้นเพื่อเป็นการป้องกันในเหตุฉุกเฉิน นัยน์ตาสีโลหิตของจักรพรรดิหนุ่มเสขึ้นมองเลโอก่อนจะพุ่งเข้าใส่เพื่อโจมตี เพียงดาบที่ปะทะกันอาวุธของอัศวินหนุ่มก็แทบจะละลายไปเพราะเพลิงที่เผาไหม้หากแต่อาวุธนี้เองก็ไม่ใช่อาวุธธรรมดาเช่นกัน เพลิงจากดาบพุ่งเข้าใส่หน้าของเลโอจนอัศวินนภาต้องเบี่ยงตัวหลบพร้อมทั้งปัดดาบนั่นออกข้างตัว อาวุธผู้ถูกครอบไปด้วยเพลิงพุ่งเข้าโจมตีเลโออยางต่อเนื่องไม่เว้จังหวะให้หายใจแม้แต่เสี้ยววินาที นับว่าโชคยังดีที่เลโอสามารถหลบได้ทุกครั้ง เพียงแต่ก็มีบางครั้งบางคราวที่เพลิงสีเข้มนั่นเผาเอาเสื้อผ้าบางส่วนของเลโอไป

“เจ้าคิดยังไงกับน้องของข้า”

คำถามที่ไม่คาดคิดออกมาในสถานการณ์ที่ไม่คิดว่าจะมีคำถามออกมาได้ เลโอเบิกตาขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำถามนั้น

“แล้วท่านจะรู้ไปทำไม?”

“ยังไงเสียนั่นก็น้องข้า เจ้าลืมไปแล้วหรือไร?”

คำตอบถูกตอบกลับพร้อมกับดาบเพลิงที่พุ่งเข้าใส่ เลโอเรียกเวทย์น้ำออกมาป้องกันแต่เพียงแค่สายวารีธรรมดาๆไม่อาจจะต้านทานได้กับเพลิงโลกันต์ที่มาจากขุมนรก ความร้อนที่ส่งถึงใบหน้าทำให้เลโอขมวดคิ้วไม่ได้

“ไอซ์เอจ”

ดาบในมือเลโอถูกลามเลียไปด้วยน้ำแข็งทันทีที่สิ้นคำ ไมมีใครคาดคิดว่าดาบที่อัศวินหนุ่มใช่จะเป็นดาบสายน้ำแข็ง ดาบทั้งสองปะทะยื้ดยุดกันอยู่นานเอาเรื่องก่อนที่มันจะผละออกจากกันและเริ่มพุ่งเข้าหากันใหม่

“คำถามของข้า เจ้ายังไม่ตอบ”

“ท่านไม่คิดบางเหรอว่าบางทีนี่ก็เป็นเรื่องของคนสองคน”

“ตราบใดที่แอมไพร์ยังไม่สิบแปดมันก็ยังจะเป็นเรื่องของข้าอยู่”

เพลิงสีส้มพุ่งเข้าใส่เลโอแต่อัศวินหนุ่มกลับสร้างน้ำแข็งขึ้นมาป้องกันพร้อมทั้งกัดกินจนเพลิงนั้นกลายเป็นน้ำแข็งไปด้วย

“เจ้าทำอะไรน้องข้าไปแล้วบ้าง คุกนะอัศวินนภา เขายังไม่สิบแปด”

“คุกแล้วยังไงล่ะครับ? กฎหมายของมนุษย์ใช้ไม่ได้กับเขา และกฎหมายของปีศาจใช้ไม่ได้กับข้า”

น้ำแข็งแหลมคมพุ่งออกมาจากใต้ฝ่าเท้าจนอิมไพร์ต้องกระโดดหลบให้วุ่น ดาบเพลิงในมือพุ่งเข้าเผาแท่งน้ำแข็งจนมันหลอมละลายกลายเป็นไอน้ำไป เลโอสะบัดดาบในมืออกไปด้านหน้าก่อเกิดเป็นพายุหิมะขนาดย่อมที่พุ่งเข้าหาปีศาจผมแดง ทางฝั่งจักรพรรดิปีศาจก็สะบัดดาบเพลิงในมืออกไปต้าน พลังสองขั้วปะทะกันกลางอากาศก่อนจะเกิดเสียงดังกัมปนาทขึ้น ท่ามกลางหมู่ควันของการปะทะร่างของอิมไพร์ก็พุ่งเข้ามาจากด้านหลังม่านหมอก เลโอยกดาบขึ้นป้องกันก่อนจะเร่งพลังจนดาบเพลิงเกือบถูกกลืนกินด้วยน้ำแข็งจากดาบของอัศวินนภา

“ดาบนี่มันอะไรน่ะ? เจ้าไปได้มาจากไหน?”

“ของดูต่างหน้าของแม่ข้าที่ท่านแอมไพร์เคยทำหัก และซ่อมให้”

ถึงว่าว่าทำไมถึงต้านการโจมตีของเขาได้เกือบจะเท่าเทียม ดูเหมือนว่าครั้งหนึ่งที่แอมไพร์เคยขอเวทย์จากคาร์ไปเมื่อตอนเข้าปราสาทยูโนสซิสแรกๆเจ้าตัวคงเอาไปซ่อมดาบให้เลโอ พลังที่ออกมาจากดาบถึงได้นอกจากจะแข็งแกร่งเกินไปแล้วยังให้กลิ่นอายคุ้นๆด้วย นี่เหมือนกับอิมไพร์กำลังสู้กับคาร์ในเวอร์ชั่นเก่งดาบดีๆนี่เอง

“ดาบนี่เคยดื่มทั้งเลือดข้าเองและเลือดของไอโร เรื่องความแข็งแกร่งคงไม่ต้องแปลกใจ”เลโอพูดคล้ายจะติดตลกเพียงแต่คนฟังกลับไม่มองว่านี่คือมุก คำพูดเรียบๆนั่นเหมือนการประชดประชันเสียมากกว่า

“แล้วสรุปเมื่อไหร่เจ้าจะตอบคำถามของข้าเสียทีล่ะ?”

สุดท้ายเลโอก็ถูกดึงเข้าคำถามเดิมที่เคยถามเมื่อห้านาทีก่อน ถึงแม้ใบหน้านั่นจะเรียบนิ่งไม่ปรากฏอารมณ์แต่กลับให้ความรู้สึกว่าเจ้าของใบหน้าเบื่อหน่ายเต็มทน ดาบในมือถูกเหวี่ยงไปด้านหน้าก่อนมืออีกข้างที่ว่างจะร่ายเวทย์เรียกลมตามไปสมทบอย่างพอดิบพอดีกัน พลังทั้งสองเกื้อหนุนกันจนกลายเป็นพายุที่มีความรุนแรงทวีคูณขึ้น อิมไพร์วาดดาบในมือเป็นเครื่องหมายบวกก่อนมันจะพุ่งเข้าปะทะกับพลังของเลโออีกครั้ง

“ข้าคิดว่าจะตอบคำถามก็ต่อเมื่อข้าแพ้ท่าน”

“เช่นนั้นหรือ?”

เสียงของจักรพรรดิปีศาจดังขึ้นที่ด้านหลังของเลโอโดยทีเจ้าตัวไม่ทันได้รู้ตัว เป็นอีกครั้งที่อิมไพร์สามารถเคลื่อนไหวมาด้านหลังเขาได้โดยที่เลโอไม่ทันไดรู้สึกตัวนับว่าการเคลื่อนไหวของอิมไพร์อยู่ในระดับที่สูงเกินคาด ดาบในมือเสือกเข้าที่ข้างใบหน้าของเลโอจนฝากแผลเอาไว้ให้เป็นรอบถากๆหนึ่งรอบ เลโอยกมือขึ้นจับใบหน้าตนพลางกระโดดถอยหลังมาตั้งหลักด้วยใบหน้าแตกตื่น เลโอจำได้ว่าตัวเองเบี่ยงตัวหลบแล้ว และกะจากวิถีก็น่าจะหลบพ้นแต่ไม่รู้ว่าทำไมถึงยังมีแผลอยู่ที่ใบหน้า เมื่อสบกับดวงตาของจักรพรรดิปีศาจก็ค้นพบว่ามันนิ่งเรียบกว่าแรกเริ่มประลองมากนัก

“งั้นข้าคงต้องตามไปเอาคำตอบจากเจ้าในนรกเพราะว่าถ้าเจ้าแพ้นั่นคือเท่ากับเจ้าต้องตาย!

ร่างทั้งร่างโถมเข้าหาร่างของอัศวินนภาด้วยความรวดเร็วจนสายตามองแทบไม่ทัน เลโอทำได้เพียงฉากหลบเพราะไม่สามารถยกดาบขึ้นมาป้องกันได้เหมือนอย่างเคย ดาบตรงหน้าฟันเข้าหาตัวด้วยคงามรวดเร็วจนแค่หลบก็แทบจะไม่ทันแลว ไม่ต้องไปนับภาษาการป้องกันกับการโต้กลับเลย มันกายเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ยากไปแล้ว!

“เอมเพอร์เรอร์ถูกข้าส่งเข้าไปเพื่อเป็นสาย เรื่องทั้งหมดมันเริ่มจากข้า”

สุรเสียเอื้นเอ่ยความจริงให้ร่างอัศวินตรงหน้าประจักษ์พร้อมคมดาบที่กระหน่ำโจมตีไม่ยั้ง ร่างของอัศวินนภาแห่งยูโนสซิสทั้งหลบได้บ้างและหลบไม่ได้จนเกิดแผลเฉี่ยวๆบ้าง นัยน์ตาสีเทาเสมองปีศาจที่กำลังเอื้อนเอ่ยด้วยใจใคร่รู้ขึ้นมาว่าอีกฝ่ายกำลังจะสื่ออะไร

“และคนที่ข้าต้องให้แอมไพร์ไปทำให้เขาหลงรักก็คือไอโร พระราชาของเจ้า”

เลโอรู้เรื่องนั้นแล้วเพราแอมไพร์ได้บอกกับเขาเมื่อครั้งที่เขาฉายเดี่ยวบุกเขาปราสาทของปีศาจอย่างไม่เกรงกลัวสิ่งใดทั้งสิ้น แต่สิ่งที่เลโอต้องก่อนรู้คือปีศาจตรงหน้ากำลังบอกเรื่องนี้กับเขาทำไม

“แต่ไอโรก็ยังไม่รักแอมไพร์ด้วยเหตุผลที่ไม่สามารถอธิบาย ข้าจึงให้เขาพุ่งเป้าไปที่เจ้าแทน”

เลโอกระโดดขึ้นกลางอากาศเพื่อหลบหลีกการโจมตีของจักรพรรดิปีศาจผมแดง นิ้วเรียวดีดลั่นป๊อกก่อนจะปรากฎปีกน้ำแข็งที่กลางหลังขของอัสวินนภาทำให้เขาดูไม่ต่างจากเทพสักองค์ และสิ่งนั้นก็ไปกระตุ้นความเกลียดชังในใจของจักรพรรดิลูซิเฟอร์ได้เป็นอย่างดี แม้จะรับรู้อยู่แก่ใจว่าตรงหน้านี้คือมนุษย์หาใช่เทพอย่างที่ดูคล้ายแต่อิมไพร์ก็อดไม่ได้ที่อยากจะทำลายปีกนั้นทิ้ง

“แต่แทนที่เจ้าจะรักเขาก่อน เอมเพอร์กลับเป็นฝ่ายที่หลงรักเจ้าเสียแทน”

ปีกค้างคาวสะบัดขึ้นกลางหลังของผู้เป็นพี่ใหญ่แห่งจักรพรรดิปีศาจ อิมไพร์ถลาลมขึ้นด้านบนพร้อมทั้งวาดดาบสร้างเปลวเพลิงให้เข้าเผาไหม้ปีกน้ำแข็งของเลโอ อัศวินหนุ่มฉากตัวหลบเป็นการใหญ่ก่อนจะสร้างขนนกน้ำแข็งออกมาจากปีกแล้วสั่งการให้มันพุ่งใส่อิมไพร์ไม่ต่างจากมีดบินเมื่อคราวแรก ดาบเพลิงตวัดรับขนนกน้ำแข็งทุกขนอย่างไม่มีปล่อยให้มันมาแตะเนื้อต้องตัวตนเองได้ ก่อนเปลงเพลิงสีเข้มจะพุ่งเข้าใส่เลโอกีหนด้วยความเข้มที่มากขึ้น

“เพราะด้วยความที่ถูกกำหนดให้เป็นผู้รับผิดชอบบาปแห่งตัณหาตั้งแต่แรกเกิดเอมเพอร์จึงถูกคนรักมาโดยตลอด ไม่มีใครเกลียดเขา ไม่มีใครที่รู้สึกไม่ดีกับเขา”

นัยน์ตาสีแดงเบิกขึ้นเมื่อเห็นมือของอัศวินนภากำลังเหนี่ยวธนูรูปร่างสวยเพื่อโจมตีเขา จักรพรรดิปีศาจจำได้ว่านั่นคืออาวุธคู่กาของอัศวินปัฐพี เพลิงบริสุธิ์ที่อิมไพร์เกลียดกำลังพุ่งตรงเข้าใส่ร่างของเขา มือเรียวสะบัดพรึ่บเรียกเสาเพลิงโลกันต์ขึ้นมากลืนกินเพลิงบริสุทธิ์จากแดนสวรรค์ คราที่เสาเพลิงสลายไปร่างของอัศวินนภก็พุ่งเข้าใส่จักรพรรดิลูซิเฟอร์ทันทีจนอิมไพร์เกือบตั้งตัวไม่ติด

“ท่านกำลังจะสื่ออะไร?”

“เจ้าเป็นคนแรกที่บอกกับเขาว่าเกลียด แอมไพร์ของเจ้าไม่เคยถูกใครเกลียด”

เลโอเบิกตาโพลงไม่คาดคิดถึงว่าเรื่องนี้จะเป็นเรื่องจริง เขาเคยได้ยินแอมไพร์พูดอยู่บ่อยๆว่าไม่เคยมีใครเกลียดร่างบางจะมีก็แต่เขา อัศวินนภาผู้ไม่แยแสต่อโลกเท่านั้นแหละที่กล่าวออกไปแบบนั้น คราแรกเลโอนึกว่าแอมไพร์ประชดเขาที่ไปบอกแบบนั้น แต่จริงๆแล้วมันไม่ใช่ เขาคิดว่าจักรพรรดิปีศาจไม่ได้มีความจำเป็นอะไรเลยที่จะต้องมาสร้างเรื่องหลอกเขา

“เอมเพอร์เรอร์แทนที่จะตกใจหรือไม่ชอบเจ้ากลับ เขากลับดีใจเมื่อเจอเจ้าถึงกับรีบรายงานให้ข้าฟังด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นเหมือนเด็กเจอของเล่นใหม่”

เลโอขมวดคิ้ว คำเปรียบเทียบของอิมไพร์ทำให้เขามองเห็นภาพแอมไพร์ในตอนนั้นได้ชัดเจนในหัว น้ำเสียงที่พูดไม่ต่างกับตอนที่มีโกโก้มาวางไว้ตรงหน้าล่ะมั้ง เพราะมัวแต่คิดถึงใบหน้ายามดีใจของแอมไพร์อยู่เลโอถึงไม่ทันได้ระวังเพลิงที่พุ่งเข้าใส่ กว่าจะรู้ตัวมันก็ใกล้เกินกว่าจะหลบ ในมือยังคงเป็นธนูเพลิงของเคอร์ริส เลโอยกมือขึ้นไขว้กันด้านหน้าแล้วท่องมนตร์เรียกเวทย์ป้องกันออกมาชั่วคราวก่อน แม้จะป้องกันความเสียหายได้ส่วนหนึ่งแต่ก็ยังมีบางส่วนที่สร้างความเสียหายให้กับเลโอ ที่หัวไหล่ฝั่งซ้ายเป็นแผลไฟไหม้ขนาดพอทำให้เลือดหมดตัวได้ง่ายๆถ้าไม่รีบทำแผลในเร็ววัน เลโอยกมือขึ้นกุมแล้วใช้พลังเวทย์สมานแผลเอาไว้ชั่วคราวแค่ให้เลือดพอหยุดไหลก่อนจะง้างธนูใส่อิมไพร์แล้วจึงเรียกดาบเล่มเดิมคืนมา

“เขาดีใจเสมอและสนุกกับการที่ทำให้เจ้าสนใจ จนสุดท้ายก็เป็นฝ่ายรักเจ้าเสียเอง”

ร่างของจักรพรรดิปีศาจพุ่งเข้าใส่เลโอยอ่างที่เจ้าตัวคาด ดาบในมือถูกยกขึ้นกันก่อนจะเร่งพลังน้ำแข็งของดาบจนเกิดเป็นไอน้ำลอยคง้างในอากาศ เลโออาศัยจังหวะที่พี่ใหญ่แห่งจักรพรรดิจ้องไปที่ดาบเข้าตีเข่าใส่ร่างของอิมไพร์ จักรพรรดิผมแดงตัวงองุ้มก่อนเลโอจะศอกเข้าที่กลางหลังของอิมไพร์จนร่างนั้นแทบล่วงลงพื้น จักรพรรดิลูซิเฟอร์สำลักเล็กน้อยก่อนสะบัดหน้าขึ้นมองเลโอ ในแววตานั้นหาได้มีความโกรธไม่ที่ถูกทำร้าย นัยน์ตานั้นยังมองเลโอเรียบๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“เขาดีใจที่มีคนอย่างเจ้าอยู่บนโลกเพราะอย่างน้อยในชีวิตหนึ่งก็ได้ทำให้ใครสักคนรักตัวเองด้วยตัวเขาเอง เจ้าถึงได้สำคัญกับเอมเพอร์มาก”

ปีกค้างคาวสะบัดก่อนจะพุ่งเข้าหาร่างของเลโอด้วยความรวดเร็วเกินกว่าจะทันมอง ขาเรียวยกขึ้นสะบัดเตะก้านคอของอัศวินหนุ่มไปเต็มแรงดวยความรวดเร็วจนเลโอไม่สามารถหลบได้ทัน ร่างของอัศวินหนุ่มสะบัดหวูบก่อนปีกน้ำแข็งที่หลังจะถูกตัดออกด้วยเปลวเพลิงจากดาบจนเลโอล่วงสู่พื้นเปลืองล่าง อัศวินนภาใช้เวทย์ลมประครองตนเอาไว้ไม่ให้กระแทกพื้นลานประลองแต่อิมไพร์กลับตามลงมาแล้วลงเข่าไปที่หน้าอกของอัศวินนภา

“อั่ก!

“ในตอนที่เขายังอยู่กับเจ้าทำไมไม่คิดจะรู้ตัว เพิ่งมารู้อะไรเอาตอนนี้หรืออัศวินนภา ข้าให้เวลาเจ้าไม่รู้เท่าไหรต่อเท่าไหร่ ข้าไม่เคยโกรธที่เจ้าจะรักน้องข้า แต่ข้าโกรธเจ้าที่ทำให้น้องข้าเสียใจ”

จักรพรรดิปีศาจว่าด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบพลางตวัดดาบจ่อที่ลำคอของอัศวิผมแดงที่ไม่สามารถลุกขึ้นมาได้เพราะความจุก

“มันคือความผิดเจ้าอัศวินนภา ที่ตัวเจ้าไม่รีบรู้ตัวให้เร็วกว่านี้”ดาบเพลิงในมือยกขึ้นก่อนจะฟันฉับลงมายังลำคอของอัศวินนภา

ฟู่!!!!

ไอน้ำมากมายพวยพุ่งมาจากปลายดาบทันทีที่มันกำลังจังจะแตะกับลำคอของอัศวินหนุ่มร่างหนึ่งวิ่งด้วยความเร็วแล้วพุ่งขึ้นมาบนลานประสอง มือเรียวยกขึ้นจับดาบเพลิงโดยที่ไม่เป็นอะไรเลย นัยน์ตาสีม่วงจ้องมองพี่ชายของตนก่อนเอื้นเอ่ยถ้อยคำที่วิงวอน

“อย่าทำเขาพี่ใหญ่...อย่าฆ่าเลโอ”

“เอมเพอร์เรอร์???”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

18 ความคิดเห็น

  1. #861 เเมวนางฟ้า (@computor) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 00:26
    "เพื่อพี่เขย" โคตรฮา ถ้าไม่นับฉากที่อิมไพร์สู้กับเลโอนี่ก็ขำตลอด ครอบครัวนี้เหมือนตลกคาเฟ่จริง ชอบมากๆค่ะเรื่องนี้><
    #861
    0
  2. #748 mumu (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 15:18
    มาต่อไวๆ เลยน้า คริๆ
    #748
    0
  3. #747 hellalin (@hellalin) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 16:22
    ณ จุดนี้...
    อยากกด Add Fav ซ้ำ...
    กรี๊ดดดดดดด
    #747
    0
  4. #746 Katty Cheerfully (@kattycheerfully) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 00:31
    ท่านพี่จะฆ่าสามีในอนาคตของน้องไม่ได้นะบอกเลย น้องไม่ยอมมมมม
    #746
    0
  5. #743 Chanaporn Promrit (@chanapron69) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 22:51
    ค้างอ่ะ ได้โปรดมาอัพไว้ๆนะ
    #743
    0
  6. #742 _Silver_ (@tarusung) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 22:28
    ใจจะขาดรอนๆ ค้างงงงค่า Y.Y
    #742
    0
  7. #741 guinw55 (@guinw55) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 22:04
    พี่ใหญ่เอาจริงอ่ะคราวนี้..โหดดสุดๆ
    #741
    0
  8. วันที่ 24 กันยายน 2557 / 20:47
    กรี๊ด  ลงแดงๆๆๆๆ  ท่านตัดได้โหดร้ายมาก
    #740
    0
  9. #739 |||No_Name||| (@oom-kanyarat) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 20:08
    อีกไม่กี่ตอนก็จบแต่ท่านตัดตอนแบบนี้
    ชีวิตคนอ่านจะลงแดงนะขอรับ
    #739
    0
  10. วันที่ 24 กันยายน 2557 / 16:51
    ขำตอนไอเพื่อพี่เขยเนี่ยแหละ เลโอ๊ววววววว~ 5555555
    #737
    0
  11. #736 N เอ็น (@nlm1122) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 12:50
    ก็พ่อคุณเค้าความรู้สึกช้าอ่ะค่ะพี่หญ่าย~
    #736
    0
  12. #734 KillerKill (@valasmps) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 21:51
    อย่าจบเศร้านะได้โปรด T^T
    #734
    0
  13. #729 คิคุโญะจัง (@kikuyoth) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 กันยายน 2557 / 21:54
    โอ้ว เลโอวววว แอมไพร์ เจ้าช่างๆๆๆ.... ข้าไม่รูจะบรรยายได้อย่างไร
    #729
    0
  14. #728 นิรนาม (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 20:16
    เห้ย.. เอาจนตายเลยหรออ

    งี้แอมไพร์ทำไงอ่ะ? หนักใจแย่เลย ฮือๆๆ

    #728
    0
  15. วันที่ 8 กันยายน 2557 / 18:45
    เลโอสู้ๆ  แอมไพร์เชียร์ใครน่ะ
    #727
    0
  16. #723 N เอ็น (@nlm1122) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 00:40
    กติกาโหดมากบอกเลย แอมไพร์ทำใจได้เหรอค้าาา คนนึงก็พี่ อีกคนก็ผัว อุ๊บส์ อีกคนก็คนรักอ่าาา
    #723
    0
  17. #722 guinw55 (@guinw55) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 23:55
    โหววว 55555  เพื่อพี่เขย....เอางั้นเลยทีเดียว
    แต่กติกาโหดจริงๆ จะทำไงดีเนี่ยเลโอ
    #722
    0
  18. #721 Chanaporn Promrit (@chanapron69) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 17:53
    ขอคู่เบลกับไอโรหน่อยค่าาาไม่ค่อยมีบทอ่ะ
    #721
    0