(BTS) RULE THE BOYS! #ALLV (JINV GAV HOPEV MONV MINV KOOKV ETC.)

ตอนที่ 8 : RULE 05: PARK JIMIN

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8476
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 132 ครั้ง
    26 ม.ค. 61

 

 

 

 

 

RULE 05

- PARK JIMIN-

ปี 1 ห้อง F

 

 

 

 

หลังจากที่ออดเลิกเรียนของคาบสุดท้ายดังขึ้น นักเรียนทุกคนก็พากันเก็บข้าวของลงกระเป๋าแล้วทยอยเดินออกจากห้อง เด็กดีหน่อยก็ตรงกลับบ้านไปหาคุณพ่อคุณแม่ที่รัก พวกที่ขยันนิดก็พากันไปเรียนพิเศษ นักเรียนที่ชอบกิจกรรมก็ไปรวมตัวในห้องชมรมต่างๆ หลังเลิกเรียนกัน ใครชิลล์ก็ไปเถลไถลก่อนกลับบ้านหน่อยตามสไตล์...

 

อย่างพวกเขาก็เช่นกัน...

 

“คืนนี้ที่เดิมป่ะวะ ไอ้จีมิน?”

 

เสียงของหนึ่งในกลุ่มเพื่อนเรียกให้เด็กหนุ่มที่กำลังกดโทรศัพท์ต้องยอมเงยหน้าขึ้นมาสบสายตา เจ้าของชื่อทำหน้านิ่งก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาจางๆ ให้กับคนตั้งคำถามนั้น

 

“อือ เอาดิ”

 

เขาตอบด้วยท่าทีสบายๆ คล้ายมันเป็นกิจวัตรประจำวันอยู่แล้ว ก่อนจะเก็บโทรศัพท์มือถือใส่กระเป๋ากางเกง ร่างกายสมส่วนลุกขึ้นจากเก้าอี้ของตัวเอง เพื่อเดินออกจากห้องเรียนไป โดยมีกลุ่มเพื่อนนักเรียนที่สนิทกันเดินตามหลังออกมาอีกสี่ห้าคนพลางสนทนากันอย่างสนุกสนาน พวกเขาเดินไปตามโถงทางเดินที่แทบไร้ผู้คนทั้งที่เป็นเวลาเลิกเรียน

 

จะพูดว่าไร้ผู้คนคงไม่ถูกเสียเท่าไหร่สินะ!

 

เด็กหนุ่มยกยิ้มมุมปาก ขณะเดินผ่านนักเรียนชั้นปี 1 คนอื่นๆ ที่ยืนแอบอยู่จนชิดกำแพงโถงทางเดิน ไม่ใช่ว่าไม่มีใครใช้ทางเดินเส้นนี้ แต่เป็นเพราะทุกคนเห็นว่ากลุ่มของพวกเขาเดินมาต่างหาก ถึงได้พร้อมใจหลบทางให้ราวกับจะรวมร่างให้เป็นเนื้อเดียวกับผนัง

 

แต่ก็ไม่แปลก... ในเมื่อกลุ่มนี้มีพัคจีมินเป็นคนเดินนำนี่นา!

 

เด็กปี 1 ทุกคนของโรงเรียนบังทันโซนยอนดันต่างต้องเคยได้ยินชื่อนี้ผ่านหูกันมาทุกคน พัคจีมิน ลูกชายคนสุดท้องของอดีตนักกีฬาชกมวยชื่อดังของเกาหลี ผู้ซึ่งเป็นเจ้าของเหรียญทองโอลิมปิกสามสมัยซ้อนอย่างพัคจีโฮ ที่ปัจจุบันแขวนนวมและหันมาเปิดธุรกิจค่ายมวยขนาดใหญ่ ผลิตนักกีฬาคุณภาพออกมามากมายให้กับประเทศบ้านเกิด

 

ทั้งที่มีคุณพ่อที่น่าชื่นชมขนาดนั้น แล้วทำไมแต่ละคนถึงได้มีท่าทีหวาดกลัวจีมินคนนี้กันล่ะ?

 

อ่า... จริงๆ แล้วเขาไม่ใช่คนใจร้อนหรือขี้โมโหอะไรหรอกนะ ไม่ได้ชอบหาเรื่องใครก่อนด้วย ออกจะเป็นคนใจดีมีอัธยาศัยดีเสียด้วยซ้ำ รูปลักษณ์ภายนอกก็ดูไม่มีพิษมีภัย ชอบแจกรอยยิ้มละมุนละไมให้ใครเขาทั่วไปเสมอ

 

ทว่าการที่เติบโตมาในค่ายมวยน่ะมันทำให้เด็กหนุ่มได้ฝีมือการเตะต่อยติดตัวมาด้วย และบางครั้งที่พรรคพวกของพวกเขาไปมีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งกับชาวบ้านเขาเข้าตามภาษาวัยคะนองอ่ะนะ จีมินที่หวังดีเข้าไปช่วยเพื่อนก็มักจะ พลั้งมือ ออมแรงตัวเองไม่อยู่ สุดท้ายคู่กรณีต้องไปจบที่โรงพยาบาลด้วยอาการปางตาย โดนหยอดน้ำข้าวต้มร่ำไปทุกราย...

 

เพราะการกระทำสุดเถื่อนที่หักล้างกับใบหน้าใสๆ นี่แหละ บางคนเลยแอบตั้งฉายาให้เขาว่า ปีศาจในคราบเทวดา อะไรทำนองนี้

 

แต่จีมินไม่สนใจหรอก จะมีก็แค่กลุ่มเพื่อนที่คบกันมานานแล้วเท่านั้นแหละที่รู้ว่า แท้จริงแล้วจีมินน่ะเป็นคนแบบไหน ส่วนคนอื่นๆ ก็แค่ฟังๆ เขาเล่าปากต่อปากกันมา เรื่องดื่มเรื่องเที่ยวมันเป็นธรรมดาของวัยอยากรู้อยากลองอยู่แล้ว แถมจีมินน่ะไม่ใช่เด็กหัวดีอะไร พอโดนจับมาอยู่ห้อง F ด้วยแล้ว ใครต่อใครก็ยิ่งเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นเด็กเกเรชอบชกต่อย ทั้งที่จริงๆ ก็แค่คิดกันไปเองทั้งนั้น เขาเองก็ขี้เกียจไปตามอธิบาย ปล่อยเลยตามเลยจนใครเจอเขาก็ขยาดไม่กล้าเข้าใกล้นี่แหละ

 

แบบนี้ก็ดี เดินไปไหนก็ไม่มีใครมาขวางทาง ไม่มีคนเข้ามายุ่งย่ามให้น่าหงุดหงิดใจด้วย

 

จีมินเลิกใส่ใจคนที่ยืนแอบให้เขาอยู่สองข้างทาง วันนี้เขากับเพื่อนๆ น่ะมีจุดมุ่งหมายแล้ว แน่นอนว่าอย่างพวกเขาไม่มีทางกลับบ้านง่ายๆ แน่

 

“กลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนมั้ยวะ?” เพื่อนคนหนึ่งหันมาถาม ตอนที่พวกเขาเดินมาถึงลานจอดรถของโรงเรียน

 

จีมินก้มมองนาฬิกาเรือนทองสุดหรูบนข้อมือตัวเอง ก่อนจะเงยหน้ามองด้านบนเหนือหัว ท้องฟ้ามีเมฆครึ้มลอยอยู่ไม่น้อย แม้ว่าตอนนี้เพิ่งจะห้าโมงเย็นก็ตาม แต่กว่าจะกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ฝนอาจจะตกลงมาก่อนที่พวกเขาจะไปถึงปลายทางได้เสียอีก

 

“ไม่อ่ะ ไปเลยดีกว่า” หลังจากลองคำนวณความเสี่ยงในหัวเรียบร้อยถึงได้หันกลับไปบอกเพื่อนๆ

 

ทุกคนพยักหน้ารับอย่างเห็นด้วย ก่อนจะกระโดดขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์ หยิบหมวกกันน็อกขึ้นมาสวม แล้วบิดเครื่องขับรถตามๆ กันออกไปเป็นขบวน

 

ถึงสภาพอากาศจะไม่ค่อยดี แต่วันนี้พัคจีมินอารมณ์ดี ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะวันนี้เป็นวันศุกร์ วันสุดท้ายที่ต้องมาโรงเรียนของสัปดาห์หรือเปล่า หรือไม่ก็คงเพราะจุดหมายปลายทางของค่ำวันนี้ที่ทำให้เขาอารมณ์ดีกันแน่

 

เฮ้อ... วันดีๆ แบบนี้ พัคจีมินคงไม่มีอารมณ์ไปมีเรื่องกับใครแน่ๆ ละบอกเลย!

 

 

 

 

 

...ซะที่ไหนกันล่ะ!!!

 

“ไอ้สัส! มึงทำเพื่อนกู!

 

จบประโยคนั้นร่างของพัคจีมินก็ถลาไปเบื้องหน้า มือขวาข้างถนัดถูกกำเป็นหมัดก่อนจะง้างขึ้นสูง แรงตวัดส่งกำปั้นของเด็กหนุ่มไปยังเป้าหมาย และเกิดเสียงดัง พลั่ก!’ ทันทีที่มันกระทบเข้ากับโหนกแก้มของผู้เคราะห์ร้ายคนนั้น เจ้าตัวต้านทานความรุนแรงของน้ำหนักหมัดไม่ไหว สุดท้ายก็ล้มหงายหลังไปนอนกองกับพื้น

 

“ไอ้เชี่ยจีมิน!!!

 

หนึ่งในกลุ่มเพื่อนของนักเรียนพัคร้องออกมาเสียงดังลั่น เมื่อเห็นเพื่อนของตัวเองพุ่งไปคร่อมร่างที่อยู่บนพื้น จะไม่ให้ตกใจได้ยังไง ในเมื่อมาอีหรอบนี้แล้ว มันคงหนีไม่พ้นที่จีมินจะรัวหมัดย้ำๆ เขาที่เบ้าหน้าของคู่กรณีหรอก

 

ซึ่งก็ไม่ผิดจากที่คาด...

 

ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ร่วงลงคอไปก่อนหน้านี้ทำให้ความยับยั้งชั่งใจของจีมินพัฒนาไปในทางถดถอย เรียกง่ายๆ ก็คือเมาจนขาดสตินั่นแหละ เวลาปกติพัคจีมินน่ะใจดีเหมือนเทวดา แต่อย่าให้เมาเชียวนะ จุดเดือดมันโคตรต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แค่เพื่อนในกลุ่มโดนใครหน้าไหนไม่รู้มาเดินชนจนเหล้าในแก้วกระฉอกไปนิดนึงเท่านั้นแหละ แม่ง... วิญญาณปีศาจเข้าสิงเหมือนอย่างที่เห็นในตอนนี้เลย

 

“พอก่อนมึง!!! เดี๋ยวแม่งตาย!!!

 

“เชี่ยเอ๊ย! เมาแล้วอย่างงี้ทุกที! ช่วยกันลากมันออกมาดิ๊!

 

“กุบอกให้พอก๊อน!!!

 

“อ้าวสัส!!! ซวยแล้ว! พ่อมึงมา!!!

 

เพราะความวุ่นวายที่เกิดขึ้นเรียกสายตาจากคนรอบข้างได้ไม่น้อย ระหว่างที่กำลังเข้าไปยื้อร่างคนเมาออกมา เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยประจำไนต์คลับก็ทำท่าจะเดินมาทางนี้ อันที่จริงแค่พวกการ์ดของร้านน่ะพวกเขาไม่กลัวเท่าไหร่หรอก เพราะพวกเขาก็เป็นลูกคนบ้านมีกระตังกันอยู่แล้ว เพียงแต่ว่าคนที่เดินตามหลังมาด้วยนั้นสิดันเป็นเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบ พวกเขาแต่ละคนยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยซ้ำ ขืนถูกจับไปขึ้นโรงพักคงเป็นราวใหญ่โต และคงไม่พ้นถูกทางบ้านคุมประพฤติอย่างเข้มงวดแน่ๆ เลย ดังนั้นถ้าเลี่ยงได้ก็ควรเลี่ยงไปเถิด

 

“เชี่ยจีมิน! เผ่นเร็ว!

 

พูดจบประโยคกลุ่มเพื่อนก็พากันแยกย้ายอย่างรู้งาน ในสถานการณ์แบบนี้หนีไปทางเดียวกันไม่รอดแน่ ทางที่ดีแยกย้ายกันไปดีกว่า พวกเขาเจอเรื่องพวกนี้มาบ่อยไม่ใช่น้อย จึงเป็นอันที่เข้าใจตรงกันว่า ต่างคนต่างไป ขอให้รอดปลอดภัยก็พอ

 

เหมือนฝูงผึ้งที่แตกฮือ กลุ่มนักเรียนม.ปลายจากโรงเรียนชื่อดังออกตัววิ่งไปคนละทิศละทาง ไม่เว้นแม้แต่พัคจีมินที่กำลังเมามันกับการละเลงหมัดใส่ใครอีกคน จีมินผละออกจากร่างเหยื่อผู้โชคร้ายแล้วออกวิ่งไปตามสัญชาตญาณ หากเป็นคนธรรมดาคงเลือกเส้นทางที่ทำให้ออกไปนอกร้านได้ แต่พัคจีมินนี่ธรรมดาเสียที่ไหนล่ะ เขากลับเลือกจะวิ่งขึ้นบันไดไปชั้นบนของร้านที่เป็นห้องส่วนตัวในโซนวีไอพี ซึ่งจีมินกับเพื่อนเคยมาใช้บริการโซนนี้อยู่บ้าง(แม้จะเห็นตรงกันว่าไปเบียดเสียดกันชั้นล่างสนุกกว่าก็ตาม)ทำให้พอคุ้นทาง

 

เด็กหนุ่มพยายามสลัดความมึนงงจากฤทธิ์แอลกอฮอล์พาตัวเองคลำทางไป หวังจะหาห้องซักห้องเพื่อเข้าไปซ่อนตัว ทว่าก่อนที่จะได้เปิดประตูเข้าไปในประตูบานแรกที่เจอ หางตากับเหลือบไปเห็นบางสิ่งเข้า

 

เขาจำได้ว่ามีห้องห้องหนึ่งในบรรดาโซนนี้เป็นห้องอภิมหาซูเปอร์วีไอพี มันเป็นชื่อที่เขาและแก๊งเพื่อนตั้งกันขึ้นมาเอง เพราะห้องห้องนั้นต่อให้รวยล้นฟ้ามาจากไหนก็เข้าไปไม่ได้ เล่าลือกันปากต่อปากว่ามันเป็นห้องที่เจ้าของไนต์คลับสงวนไว้ให้ใครซักคน ซึ่งไม่เคยมีนักท่องราตรีคนไหนได้เห็นหน้าคาดตาเจ้าของห้องห้องนั้นจริงๆ แม้แต่พนักงานประจำร้านยังไม่เคยเค้นได้ความ บุคคลปริศนากับห้องแห่งความลับนั่นก็ยังคงเป็นเรื่องลึกลับที่ไม่เคยกระจ่างมาจนถึงทุกวันนี้

 

และตอนนี้มันก็ตั้งอยู่ตรงนั้น สุดปลายทางเดินห่างจากตัวเขาไม่เกินยี่สิบก้าว ปกติประตูบานนั้นจะปิดสนิทอยู่ตลอดเวลา ทว่าตอนนี้กลับเปิดแง้มอยู่นิดๆ ความคิดในหัวพลันแล่นเข้ามาวูบใหญ่...

 

ทำไมไม่เข้าไปซ่อนตัวในนั้นล่ะ? มันเปิดอยู่แบบนั้นมันไม่น่าจะมีคนอยู่ ห้องที่ใครๆ ก็ไม่กล้าเข้าไปยุ่งย่าม ในห้องนั้นน่าจะปลอดภัยที่สุดสำหรับคนที่กำลังหนีหัวซุกหัวซุนอย่างเขาแล้วละ!

 

ไม่รอช้าร่างของเด็กหนุ่มก็พุ่งเข้าไปที่ประตูเป้าหมาย ทันทีที่ปลายนิ้วแตะสัมผัสลงบนเนื้อไม้ ออกแรงเพียงหน่อยเดียวมันก็เปิดออกกว้าง

 

แกร๊ก!

 

จีมินพยายามปิดประตูให้เบาที่สุด เขาไม่จำเป็นต้องออกแรงลงกลอน เพราะประตูรุ่นนี้มันล็อกอัตโนมัติอยู่แล้ว เด็กหนุ่มหอบร่างกายเหนื่อยหอบ(ปนอาการเมาที่ยังคงหลงเหลืออยู่นิดหน่อย)ของตนไปทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาสีแดงเลือดนกที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง เมื่อรู้ว่าตัวน่าจะอยู่รอดปลอดภัยในห้องนี้ได้ สภาพจิตใจก็ผ่อนคลาย ก่อนสมองจะเริ่มสั่งให้สองตากวาดมองสิ่งที่แวดล้อมอยู่รอบกายของตนเอง

 

อ่า... นี่มันห้องในไนต์คลับจริงเหรอ?

 

จีมินเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย ขณะที่สายตาไล่สำรวจภายในห้องแห่งความลับนี้ผ่านความมืดสลัวไปเรื่อยๆ จะว่าอย่างไรดีล่ะ ในเมื่อสิ่งที่อยู่ตรงหน้ากลับให้ความรู้สึกเหมือนเพนต์เฮาส์เสียมากกว่า กระจกใสบานกว้างเมื่อมองผ่านออกไปด้านนอกกลับเห็นฝูงชนที่โยกย้ายส่ายเอวอยู่บนฟลอร์แทนที่จะเป็นวิวธรรมชาติ ถึงในห้องจะไม่ได้เปิดไฟทิ้งไว้ แต่แสงที่ส่องผ่านกระจกเข้ามาก็เพียงพอจะทำให้เขาแยกแยะออกว่าในห้องมีอะไรบ้าง เฟอร์นิเจอร์หรูราคาแพงหลายชิ้นถูกตกแต่งในสไตล์โมเดิร์น อีกทั้งยังแบ่งแต่ละโซนของห้องเป็นสัดส่วนชัดเจน มีห้องนั่งเล่น ห้องครัว ห้องน้ำ และห้อง...

 

“อ๊า...”

 

ห้วงความคิดในหัวสะดุดลงเมื่อเสียงนั้นดังแทรกขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ ห้องนี้บุผนังกันเสียงอย่างดีเลยทีเดียว เพราะตั้งแต่เข้ามา จีมินแทบไม่ได้ยินเสียงดนตรีที่เปิดดังกระหึ่มทุกค่ำคืนของไนต์คลับแห่งนี้เสียด้วยซ้ำ แต่การที่เขาได้ยินเสียงครางแผ่วๆ ลอยมาตามลมอย่างนี้นั่นก็หมายความว่า นอกจากตัวเขาแล้ว... ในห้องนี้ยังมีคนอื่นอยู่ด้วยสินะ!

 

ใคร? ใคร?? ใคร???

 

ความอยากรู้อยากเห็นพลุ่งพล่านไปในกาย เด็กหนุ่มขยับลุกเดินไปตามสัญชาตญาณ หมุนกายรอบด้านจนสายตาไปหยุดที่ประตูอีกบานซึ่งถูกเปิดทิ้งไว้ ยิ่งก้าวเข้าใกล้ เสียงนั้นยิ่งชัดเจน...

 

“อือ...”

 

“อา...”

 

“อะ... อื้ม...”

 

กึก...

 

เด็กหนุ่มรู้สึกว่าใบหน้าของตนเองกำลังเห่อร้อนโดยไม่ใช่ผลพวงมาจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ แม้ในห้องจะไม่ว่างมากนัก แต่ก็พอจะทำให้เขามองเห็นว่าหลังผ้าม่านบางเบาบนเตียงสี่เสาหลังใหญ่ที่ตั้งอยู่ในอีกห้องนั่นมีอะไรเกิดขึ้นอยู่

 

นักเรียนพัคไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดจะไม่รู้ว่าเหตุการณ์ตรงหน้าคืออะไร ในเมื่อเงาร่างของผู้ชายคนหนึ่งกำลังคร่อมอยู่เหนือร่างของใครอีกคนที่เอาแต่เปล่งเสียงหวานฟังลื่นหูอยู่ไม่หยุด

 

“เชี่ยเอ๊ย!” เผลอสบถหยาบคายออกมาเพียงเพราะเสียงครางนั่นได้ไปกระตุ้นอารมณ์ดิบของเขา จนร่างกายส่วนล่างเริ่มคับตึงขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว

 

“เฮ้ย! ใครวะ?!

 

และเพราะปากพาซวยโดยแท้(?) เมื่อเสียงของจีมินดันไปเข้าหูคนบนเตียงเข้า ร่างกายสูงใหญ่ของชายหนุ่มหยุดชะงัก ก่อนจะหันควับมาทางเขา เด็กหนุ่มตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นอีกฝ่ายก้าวลงมาจากเตียงเดินมาทางเขาอย่างหาเรื่อง

 

“มึงเป็นใคร?! เข้ามาได้ยังไงวะ?” ชายคนนั้นถามอย่างหัวเสีย พร้อมพุ่งหมัดใส่จีมินด้วยท่าทีก้าวร้าว

 

อ่า... แต่ขอโทษทีเถอะ นี่พัคจีมินนะ เผื่อใครจะลืม

 

วืด!

 

แค่เบี่ยงตัวนิดเดียว เขาก็สามารถหลบหมัดสั่วๆ ของชายร่างโตได้อย่างสบายๆ ยิ่งเป็นแบบนี้แล้วหมอนั่นยิ่งอารมณ์เสียหนัก เพราะนอกจากจะถูกขัดจังหวะจากกิจกรรมสนุกๆ แล้ว ยังมาโดนไอ้เด็กตัวกระเปี๊ยกหยามด้วยการหลบกำปั้นของเขาได้อีก

 

“ฮึ้ย!!!

 

ชายคนนั้นส่งเสียงออกจมูก ก่อนจะหมุนตัวกลับมาถลาใส่จีมินอีกรอบ เด็กหนุ่มประมวลเหตุการณ์แล้ว หากเขาหลบได้อีกครั้ง ไอ้คนตรงหน้าคงจะยิ่งบ้าคลั่งหนักกว่า แต่จะยอมให้ตัวเองโดนชกเหรอ? ไม่มีทางอ่ะ! เป็นพัคจีมินก็ต้องทำตามวิถีของพัคจีมินสิ!

 

ผลัวะ!

 

เกิดเสียงดังขึ้นอย่างน่ากลัว ไม่ใช่จากหมัดกระจอกๆ ของอีกฝ่ายที่ริหาญกล้าจะมาสัมผัสใบหน้าอันหมดจรดของเด็กหนุ่มหรอก แต่เป็นเสียงเข่าอันแข็งแรงของจีมินต่างหากที่กระแทกเข้ากลางลำตัวของอีกฝ่ายที่ดันทะเล่อทะล่ามาเล่นผิดคน จีมินคงลืมบอกไปว่า ในบรรดาหมัดมวยที่เรียนมา เขาน่ะชอบมวยไทยที่สุดเลย ทั้งหมัด เข่า ศอก เรียกได้ว่าใช้ร่างกายได้แทบทุกส่วนในการต่อสู้ คนที่ชอบออกกำลังอย่างเขาจึงอินกับมวยไทยแบบสุดๆ

 

“อ่อก...”

 

ร่างของหนุ่มเคราะห์ร้ายที่ไม่รู้ว่าจีมินเป็นใครเข่าทรุดลงนั่งกองกับพื้น มือสองข้างกุมกลางลำตัวด้วยสีหน้าแสนเจ็บปวด ดูเหมือนเมื่อกี้เขาจะเผลอใส่แรงไปไม่ยั้ง เห็นสภาพคนตรงหน้าแล้วก็รู้สึกสงสารขึ้นมานิดๆแฮะ เลยขยับตัวเข้าไปใกล้อีกฝ่าย หวังจะดูอาการ

 

“เหวอออออ! ไม่เอาแล้ว!!!” คนคนนั้นกลับแหกปากลั่น แล้วกึ่งวิ่งกึ่งคลานหนีออกไปจากห้องนั้นอย่างทุลักทุเล

 

“อะไรของมันวะ?”

 

เด็กหนุ่มมองตามอย่างไม่เข้าใจ ตอนนี้จากสงสารเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นผิดหวังซะแล้ว เขาก็แค่ไม่นึกว่าคนที่เป็นถึงเจ้าของห้องนี้ คนดังแสนลึกลับของคลับแห่งนี้จะเป็นแค่ไอ้คนขี้ขลาดคนหนึ่งที่วิ่งหนีหัวซุกหัวซุนหลังจากโดนเขาตีเข่าใส่ไปทีเดียว

 

“ไมแหยแบบนี้วะ?”

 

เขามัวแต่สงสัยพฤติกรรมของอีกฝ่ายจนลืมเรื่องบางอย่างไปเสียสนิท กระทั่งเสียงหัวเราะบางเบาดังมาจากทางด้านหลังนั่นแหละ ทำให้เด็กหนุ่มระลึกขึ้นมาได้จนต้องหันหลังกลับไปมอง

 

“อ๊ะ!

 

ไม่รู้ทำไมเขาถึงหลุดอุทานไปแบบนั้น มันเหมือนกับว่าเขาตกใจกว่าตอนที่รู้ว่าตัวเองจะโดนต่อยเสียอีก แต่นี่เขาแค่เห็นร่างของผู้ชายผอมบางอีกคนบนเตียงที่สวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวเดียวในสภาพหลุดลุ่ยก้าวลงมายืนบนพื้นเท่านั้นเองนะ

 

เรียวขาเปลือยเปล่าขยับพาร่างอ้อนแอ้นเข้าใกล้จีมินทุกขณะ เด็กหนุ่มยืนค้างเหมือนถูกประกายความซุกซนในแววตาของอีกฝ่ายตรึงเอาไว้ไม่ให้ไปไหน ฟีโรโมนที่จับต้องไม่ได้ลอยเข้าจมูกของเขาอย่างไม่ตั้งใจ เร่งให้ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายสั่นระรัวจนแทบควบคุมลมหายใจไม่ทัน

 

อันตราย!

 

สัญชาตญาณนักสู้ในกายร้องบอกเขาแบบนั้น คนที่ดูเหมือนไร้กำลังแต่กลับดูน่ากลัวกว่าไอ้พวกกล้ามโตบ้ากำลังเสียอีก เขานึกอยากจะวิ่งหนีไปเสียเดี๋ยวนั้น ทว่าเพียงแค่อีกฝ่ายกระดิกปลายนิ้วเรียวเรียกให้เขาเข้าไป จีมินก็เหมือนโดนมนตร์สะกดจนต้องทำตามแล้ว

 

“มานี่สิเด็กน้อย...”

 

เขาขยับตามคำสั่ง พร้อมๆ กับอีกคนที่ก้าวเข้ามา หนึ่งก้าว... สองก้าว... ร่างกายของพวกเขามาบรรจบกัน ปลายจมูกอยู่ห่างกันและกันไปไม่ถึงสองเซนฯ

 

เด็กหนุ่มสะดุ้งโหยงยามที่ลมหายใจร้อนผ่าวของอีกคนเป่ารดอยู่แถวๆ ริมฝีปาก ยังไม่นับรวมสองแขนที่ยกขึ้นคล้องรอบคอของเขา อันเป็นผลให้ร่างกายของพวกเขาแนบชิดกันแทบเป็นเนื้อเดียวหากไม่มีเสื้อผ้าขวางกั้น

 

“เธอน่ะ...”

 

เด็กหนุ่มกลั้นหายใจเกร็งตัวไปหมดเมื่อร่างผอมบางตรงหน้ากดหน้าผากแนบลงมาพร้อมกับเอ่ยประโยคนั้น เขาไม่รู้จะทำตัวยังไง นอกจากกลืนน้ำลายลงคอตัวเองอึกแล้วอึกเล่า ตั้งใจฟังอีกฝ่ายเอ่ยทุกคำออกมาจากกลีบปากสีเชอร์รี่น่าลิ้มลองนั่น

 

“ถ้าชอบใช้กำลังขนาดนั้น...”

 

“.........”

 

“ลองเอาแรงมาทำอย่างอื่นบ้าง...”

 

“.........”

 

“...ไม่ดีกว่าเหรอ?”

 

 

------------cut------------

ที่เดิมเลยจ้า พาสก็อันเดิมจ้า

ยังจำได้อยู่ใช่มั้ย? 55555

---------------------------

 

 

 

“คืนนี้ที่เดิมป่ะวะ ไอ้จีมิน?”

 

หลังจากที่ออดเลิกเรียนดัง หนึ่งในกลุ่มเพื่อนที่ยืนออกไปไม่ห่างก็หันมาถามพลางเก็บของลงกระเป๋าไปด้วย เจ้าของชื่อที่กำลังกดโทรศัพท์ยอมละสายตาจากหน้าจอ จีมินตีหน้านิ่งอย่างครุ่นคิดอยู่พัก ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาจางๆ ให้กับคนตั้งคำถามนั้น

 

“พวกมึงไปเถอะ กูขอผ่าน...”

 

ไรวะ? อีกแล้วเหรอ? เพื่อนคนนั้นราวกับตั้งคำถามผ่านสีหน้าส่งกลับมา เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ไอ้เพื่อนตัวดีของพวกเขาจะปฏิเสธแบบนี้ จะว่าไปก็น่าแปลกใจอยู่เหมือนกันนั่นแหละ ครั้งล่าสุดเมื่อตอนนู้นที่พัคจีมินไปมีเรื่องในไนต์คลับแล้วต้องหนีตำรวจกันอุตลุด หลังจากนั้นมาเพื่อนคนนี้ก็ไม่สนคำเชิญชวนของพวกเขาอีกเลย

 

“เออๆ งั้นพวกกูไปแล้ว”

 

ถึงจะสงสัยแต่ก็ไม่นึกอยากจะเซ้าซี้มันเท่าไหร่ ช่วงหลังไอ้คนตรงหน้าลดการต่อยตีลงไปมากก็จริง แต่เกิดมันหงุดหงิดขึ้นมาพลั้งมือชกพวกเขาปากแตกทำไง? นั่นพัคจีมินนะ หมัดหนักกว่าโดนกระโดดสองขาคู่ใส่อีกครับท่านผู้ชม!!!

 

จีมินโบกมือ(ไล่)ลาเพื่อนๆ ที่จับกลุ่มเดินหายออกไปจากห้อง ก่อนที่ตัวเขาเองจะลุกตามออกไป เวลาเลิกเรียนนักเรียนต่างมุ่งตรงไปยังประตูหน้า ทว่าเขากลับเลือกเดินไปในเส้นทางที่ต่าง

 

ทันทีที่มาถึงจุดหมาย ไม่มีการเคาะให้เสียเวลา บานประตูเปิดออกกว้างจนไปกระแทกกับกำแพงและเกิดเสียงดัง คนที่นั่งอ่านเอกสารอยู่ภายในสะดุ้งเล็กน้อย ทว่าเมื่อเห็นว่าเป็นใครก็หลุดรอยยิ้มเล็กๆ ออกมา

 

“ว่าไงเด็กนะ... อื้อ~

 

ไม่รอให้พูดพร่ำทำเพลง เด็กหนุ่มเดินดุ่มๆ เข้ามาช้อนเอวบางขึ้นมาไว้ในอ้อมกอด บดจูบหยาบและเอาแต่ใจลงบนริมฝีปากสีเชอร์รี่ ดูดดึงขบเม้มจนแดงช้ำและมีเลือดซึมออกมานิดๆ

 

“อ่า...”

 

มันเจ็บจี๊ดๆ จนร่างบางเผลอครางออกมาเพื่อระบายความรู้สึกยามที่กลีบปากถูกปล่อยเป็นอิสระ ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้อยากให้อีกฝ่ายหยุดหรอกนะ แขนเรียวถึงได้เคลื่อนไปคล้องรอบคอของเด็กหนุ่มเอาไว้ ดึงรั้งคนตรงหน้าให้เข้าไปใกล้พอจะแลกลิ้นกันได้ถนัดถนี่

 

กล้ามเนื้อแข็งแรงที่โอบรัดเอวบางเอาไว้จนนึกว่าร่างจะหักได้เป็นสองท่อน ไหนจะเรี่ยวแรงมหาศาลที่สามารถอุ้มอาจารย์ตัวผอมจนตัวลอยขึ้นไปวางบนโต๊ะทำงานได้อย่างไม่ยากเย็นนี่อีก เมื่อก่อนการเตะต่อยเป็นวิธีที่เด็กหนุ่มเผาผลาญกำลังออกไป แต่ในทุกวันนี้...

 

จีมินขอเก็บเรี่ยวแรงทุกหยาดหยดไว้ใช้กับคนตรงหน้านี้แทนก็แล้วกัน!

 

“อ๊า... กระแทกแรงๆ เลยนะ จีมินอ่า...”

.

.

.

.

.

…to be continued…

อนุญาตให้ด่าได้... แต่อย่าแรง 5555

เราหายไปนานมากเลยอ่ะ (รู้ตัว)

พอดีลองย้ายสายไปเป็นเกษตรกรมา

มันใช้เวลามากกว่าที่คิดไว้มากเลย 555

ปล่อยให้พี่จีมิงค้างคามานานแสนนาน

ก็จบตอนจนได้เนอะ ถึงจะอึนๆ ก็เหอะ

ยังไงไว้เจอกันตอนหน้านะคะ

ขอบคุณที่ยังรอค่า


 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 132 ครั้ง

893 ความคิดเห็น

  1. #893 Saibena (@Saibena) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 12:36
    ฉากคัทรหัสไรอ่าาา ใครรู้ช่วยบอกหน่อยยย
    #893
    0
  2. #883 blueisert (@blueisert) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 21:54
    นักเรียนพี่พ้าคคคค เขิงไม่ไหวแน้ว
    #883
    0
  3. #776 EntOo (@EntOo) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 01:31
    แซ่บมากกกกก
    #776
    0
  4. #616 flower25438 (@flower25438) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 17:28
    รุนแรงเหลือเกิน เฮือก-.,-
    #616
    0
  5. #614 gabbabe (@namdew) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 16:14
    โอ่ยยยตายแร้ววครูแทแซ่บทุกตอนเลยค่ะนุไม่ไหววว ฮืออจีมินนนก็ดีงามม
    #614
    0
  6. #600 AliceTvT (@Pon1122) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 00:02
    อยากเจอปกครองแบบเน้น้น้น้น้
    #600
    0
  7. #589 Chimami (@Chimami) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 00:51
    อยากได้อาจารย์คนนี้ ต้องทำไง 555 นางเอกเอวีหลบไป อาจารย์ห้องปกครองหน้าใสกำลังมา เด็ดมว๊ากกกกก!!!!!
    #589
    0
  8. #588 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2560 / 07:14
    อาจารย์นี่แซ่บจริงๆ เด็กๆหลงกันหัวปักหัวปำ
    #588
    0
  9. #583 Pinky_Pie (@b_katenapa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 07:53
    อยากได้ตอนทุกคนเบิ้ล2อะ ยังไม่อยากให้จบน้าาาา ชอบตอนพี่ก้าอะเห็นเงียบๆฟาดเรียบนะนั่น555555
    #583
    0
  10. #582 kung_kanjana (@kung_kanjana) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 17:30
    งื้อรอคนสุดท้ายอ่าา
    #582
    0
  11. #581 aitagawa (@aitagawa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 19:07
    กรี๊ดด ลุนแลงมัก
    #581
    0
  12. #578 Lala_Land (@Lala_Land) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 14:04
    กรี๊ดดด เกรี้ยวกราดดด
    #578
    0
  13. #577 Bee-Phinixo (@Bee-Phinixo) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 12:47
    กรี๊ดดดด ฟินนไปอีกกกก งื้อออยากอ่านคู่ร้มสนานนนทขออีกๆๆๆๆ
    #577
    0
  14. #576 ningmhunoi (@ningmhunoi) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 11:39
    เก็บแรงไว้ใ้กันแทสินะ
    #576
    1
    • #576-1 L.Fei (@lufei) (จากตอนที่ 8)
      19 พฤศจิกายน 2560 / 11:47
      นักเรียนพัคไม่ได้หื่นเลยจริงๆ แค่ออกกำลังกาย 555
      #576-1
  15. #575 -Jamille (@-Caroline) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 09:48
    อุ้ย คนสุดท้ายนี้แบบน่าติดตามสุดๆเลยค่าา รอค่ะรออออ ขอเด็ดๆนะไรท์ อิอิๆๆ
    #575
    1
    • #575-1 L.Fei (@lufei) (จากตอนที่ 8)
      19 พฤศจิกายน 2560 / 11:46
      รอติดตามน้า ^___^
      #575-1
  16. #574 NeEdM (@NeEdM) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 09:32
    กรี๊ดดด มันช้างโซฮอตจริงๆค่ะะะ
    #574
    1
    • #574-1 L.Fei (@lufei) (จากตอนที่ 8)
      19 พฤศจิกายน 2560 / 11:46
      ตอนนั่งเขียนนี่เอาพัดลมจ่อหน้าเลยค่ะ 555
      #574-1
  17. #573 KV_KIMTAE (@Sainathi2547) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 09:19
    ดีค่ะ เก็บแรงไว้เยอะๆแบบนั้นแหละ -,.- ต๊ายตาย เลือดจะหมดตัวแล้วค่าา
    #573
    1
    • #573-1 L.Fei (@lufei) (จากตอนที่ 8)
      19 พฤศจิกายน 2560 / 11:45
      ขอรับบริจาคเลือดด้วยคน .///.
      #573-1
  18. #572 pornok_ (@pornok_) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 08:15
    ทำไมร้อนแรงขนาดนี้ ฮืออ กริ๊ดดด ตอนต่อไปก็ตอนสุดท้ายแล้วหรอ ฮือ ;-;
    #572
    1
    • #572-1 L.Fei (@lufei) (จากตอนที่ 8)
      19 พฤศจิกายน 2560 / 11:41
      ตอนสุดท้ายมั้ยน้า???
      #572-1
  19. #571 PaiiKanj (@PaiiKanj) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 07:28
    จีมิน~เก็บแรงไว้ทำโทษคุณครูแทนอ่อ
    #571
    1
    • #571-1 L.Fei (@lufei) (จากตอนที่ 8)
      19 พฤศจิกายน 2560 / 11:40
      ทำโทษยังไงน้าาา ใสๆ 5555
      #571-1
  20. #570 Pianosalinporn (@pianosalinporn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 01:32
    คือยังงงอยู่ว่านี่คือเป็นเรื่องแบบต่อกันหรือจบในตอนอ่า?? เหมือนจะต่อกันแต่ก็ไม่ ส่วนตัวอยากให้เป็นแบบ 7p แล้วเรื่องต่อๆกัน ทุกคนเจอกันไปเลย ไรท์แต่งได้ดีจนรู้สึกแบบนี้อ่ะ แต่ว่าไม่รู้อ่ะ เหมือนว่ายิ่งเข้าเส้นมักเน่ไลน์แล้วรู้สึกเหมือนไรท์จะหายไปเลย TT
    อยากให้แต่งแบบยาวๆอ่า แต่จะยังไงก็เถอะ รอจอนจองกุกนะคะ :)
    #570
    1
    • #570-1 L.Fei (@lufei) (จากตอนที่ 8)
      19 พฤศจิกายน 2560 / 02:53
      เป็นแบบจบในตอนและต่อกันจ้า ไว้รออ่านน้า ขอบคุณที่ติดตามมาตลอดจ้า ^^
      #570-1
  21. #568 0801011189 (@0801011189) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 20:14
    รอๆๆๆๆ
    #568
    0
  22. #567 NatchaKumapai (@NatchaKumapai) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 16:51
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดฟกสฃงาหฟะงฃ่ไฟางงะฟ
    #567
    0
  23. #562 KOGA-V (@KOGA-V) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 23:28
    เออจริง เอาแรงมาทำ'อย่างอื่น'ดีกว่านะจีมิน 5555 กิ้วๆ~~~ (กิ้วพร่อ_!!) อ้าว 0^0!
    #562
    0
  24. #561 vvmk912 (@mtaetaestan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 08:31
    อื้อหื้มมม เฝ้ารอตอนที่เหลือเลยค่ะ
    #561
    0
  25. #560 TaeTae_199X (@Tae-e) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 01:15
    จัดว่าเด็ดสำหรับตอนนี้ จริงๆก็เด็ดทุกตอนแหละแต่คู้นี้เราชิปมันเลยจุดว่าลุงแลงระดับนึง ฮืออออ ดีต่อใจเจงๆ จัลรัองแล้ววว so hot มาก
    #560
    0