คัดลอกลิงก์เเล้ว

หอบรักมาพักร้อน

สาวอกหัก ที่ตามหารักแท้ VS หนุ่มมาดนิ่ง ที่เซ็งผู้หญิง ใครจะอยู่ใครจะไป คงจะต้องลุ้นกันดู

ยอดวิวรวม

184

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


184

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  6 เม.ย. 54 / 17:38 น.
นิยาย ͺѡҾѡ͹ หอบรักมาพักร้อน | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

ภัณฑิรา สาวสวยสุดน่ารัก ( ในสายตาตัวเอง) มีแผนที่จะไปพักร้อน แล้วสวีตให้หวานจ๋อยกับแฟนหนุ่ม
แต่แล้วเหมือนฟ้าผ่าลงมากลางวันแสกๆ เมื่อเขามาบอกขอเลิกกับเธอ เอาวันก่อนที่จะไปพักร้อนเพียงวันเดียว
อกหักครั้งที่ เท่าไรแล้วก็ไม่รู้ นั่นไม่ใช่ประเด็นที่สำคัญหรอก แต่แผนพักร้อนที่หวานจ๋อยนี่สิจะทำไง ฮือๆๆๆ
อะหนุ่มหล่อคนนั้น ช่างโดนใจซะจริง ไม่ได้การแล้วล่ะ ต้องโฉบมาเป็นรักครั้งสุดท้ายให้ได้ซะแล้ว ฮิๆๆๆ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 6 เม.ย. 54 / 17:38


หอบรักมาพักร้อน

                ขอโทษนะ เราเลิกกันเถอะ คำที่สุดแสนจะเรียบเฉยออกจากปาก ของธีรณัฐผู้ชายสุดหล่อรุ่นพี่ที่ทำงานอยู่ต่างแผนก ระยะเวลาอันสั้นแค่ หนึ่งสัปดาห์ของโปรโมชั่นที่คบกันเป็นแฟนได้ปิดฉากลงอย่างไม่บริบูรณ์

                   ทำไม ทำไมกันเธอยังคงถามอย่างไม่เข้าใจ

                    ก็เราเข้ากันไม่ได้ไง เหตุผล  99.99 ที่ทำให้คนเลิกกัน และเป็นเหตุผลบอกเลิกที่เธอได้ยินมากที่สุดของบรรดาแฟนคนก่อนๆ ที่บอกกับเธอ

                                ภัณฑิราหน้าซีดแล้วซีดอีก ด้วยคาดไม่ถึงว่าจะได้ยินคำนี้อีกหลังจากที่ โดนแฟนคนที่... ( ที่...ช่างเถอะคนที่เท่าไรก็จำไม่ได้ ) บอกเลิก เธอยืนมึนลำดับเหตุการณ์ต่างๆ อยู่ในหัวสมอง

                                ภัณฑิรา สาว ( ที่คิดว่าตัวเองก็สวยพอควร) วัย 24 ประวัติ โดนสลัดรักนับครั้งไม่ถ้วน ( แต่ไม่เคยจำ ) อกหักมาตลอดจนกระทั่งตอนนี้ หรือเรียกง่ายๆ ว่ากินแห้ว กินชวด มาตลอด เธอหันไปมองดูรอบด้าน ในสวนสาธารณะแห่งนี้ ทำม่าย ทำมาย ชาวบ้านเค้าถึงได้มีแฟนกันนักฟะ สวีทกันอยู่ได้ ตูอิจฉานะโว้ย

                   ฮือๆๆ วันวาเลนไทน์แท้ๆ ทำไมเราถึงได้แห้วอย่างนี้นะ เฮ้อ!”

                   ฑีร่า จ๋า เสียงเรียกอันหวานหยดอย่างนี้ ถึงภัณฑิราไม่หันไปมองก็รู้ว่าใคร

                                ฑีร่า เป็นไง ทำไมทำท่าทางจ๋อยๆ อย่างนั้นล่ะ ยัยศร หรือศุภักษร ยังคงส่งเสียงแจ้วๆ มาแต่ไกล

                                หรือว่า แกอกหักอีกแล้ว ยัยฑีร่า ฮ่าๆๆ เสียงหัวเราะอันขบขันของ ไอ้รุต หรือวิศรุตประสานเสียงกับ ศุภักษรอย่างพร้อมเพรียงกันโดยไม่ต้องนัดหมาย ทำให้บาดแผลอันหมาดๆ ของภัณฑิรายิ่งเจ็บลึกลงไปอีก แต่ก็ต้องแสร้งเก็บอาการไว้  ไม่งั้นพวกมันจะยิ่งหัวเราะไปกันใหญ่

                   อุ๊ย ฉันพูดอะไรผิดเหรอ โถๆ น่าสงสารฑีร่าจังเลย ศุภักษรยังคงจีบปากจีบคอไม่หยุด

                                หนวกหูน่า พวกแก เปล่าซะหน่อยนี่ ภัณฑิราทำเป็นไม่สนใจ

                   ไม่ต้องคิดมากหรอกนะ อีกหน่อย ฑีร่าก็ต้องมีแฟน แล้วสวีทหวานอย่างเราสองคนแน่ ใช่รึเปล่าจ๊ะ รุตจ๋า ศุภักษรพูดปลอบเพื่อนแล้วก็หันไปสวีทกับแฟนหนุ่ม ภัณฑิราไม่เข้าใจว่ามันจะมาปลอบเพื่อนหรือว่ามันสองคนจะมาจีบกันให้เธออิจฉากันแน่

                                ใช่จ๊ะ ศรจ๋า ภาพจิ๊ จ๊ะของทั้งคู่ทำให้ภัณฑิราที่เพิ่งอกหักหมาดๆ แสลงใจยิ่งนัก

                                แงๆๆๆๆๆๆๆๆ พวกแกอย่ามาสวีทกันต่อหน้าคนอกหักได้มั้ย ในที่สุดเธอก็สุตจะกลั้นไว้ต้องร้องไห้โฮ ออกมา   

                   อุ๊ย ขอโทษจ๊ะ ขอโทษ นี่ฑีร่า ทำไมไม่ลองมองคนอื่นดูอีกล่ะ ศุภักษรเข้ามาปลอบเพื่อนอย่างจริงจังโดยมี วิศรุตเข้าร่วมด้วย

                                นั่นสิ บางที พวกที่แกมองอยู่อาจจะไม่ใช่คู่แท้ก็ได้นะ วิศรุตออกความเห็นด้วยสีหน้าจริงจัง

                   ฮึ่ม พวกมีแฟนแล้วอย่างพวกแกจะไปรู้อะไรหา แผนวันหยุดพักร้อนปีนี้ของฉัน ฉันกะจะไปทะเล แล้วก็สวีทกับเขาคนนั้นให้หวานจ๋อยไปเลย กลับพังทลายหมด แงๆๆๆ ภัณฑิรายังคงร้องไห้ แงๆ ไม่ยอมหยุด พร้อมกับบอกถึงแผนพักร้อนของเธอไปด้วย

                                พรุ่งนี้ก็วันหยุดแล้วด้วย หาแฟนใหม่ไม่ทันแหงๆ เลย แงๆๆๆ เมื่อคร่ำครวญจนพอใจ ภัณฑิรา ก็หันมามอง วิศรุตเพื่อนรักด้วยสายตามุ่งหมาย

                   เฮ้ย แกอย่างมองรุตจ๋าของฉันอย่างนั้นสิ ไม่ได้นะ ศุภักษร ออกมายืนขวางหน้าแฟนหนุ่มเอาไว้สุดชีวิต

                   นี่แก ฉันไม่เอาไอ้คนที่ฉันเห็นมาตั้งแต่เกิดอย่างไอ้รุตมาเป็นแฟนหรอกโว้ย มันไม่มีอะไรให้ศึกษาแล้ว รู้ไส้รู้พุงกันหมด ด้วยความที่พ่อแม่ทั้งของวิศรุต และภัณฑิราเป็นเพื่อนสนิทและอยู่บ้านติดกัน ทั้งสองเลยสนิทกันมากราวพี่น้อง เธอเลยไม่สนใจวิศรุตในแบบอื่น ต่างจากศุภักษรที่เพิ่งย้ายมาอยู่แถวบ้านตอนมัธยม เลยทำให้ทั้งสองสนิทกันจนเลื่อนขั้นเป็นแฟนในที่สุด

                                นี่ รุตจ๋า นายมีเพื่อนที่โสดๆ หล่อๆ บ้างมั้ย เอาแนวเกาหลียิ่งดีเลยนะเพื่อนรัก พามาแนะนำให้ฉันรู้จักบ้างสิ หลังจากที่ผลัก ศุภักษรไปอีกทางแล้ว ภัณฑิราก็กระชากเสื้อของวิศรุตเข้ามาจ้อง ด้วยสายตาที่ทำให้เขารู้สึกสยอง

                                เอ่อ อ๋อมี มีคนนึงน่ะ วิศรุตบอกด้วยน้ำเสียงผวานิดๆ

                                เหรอๆ จริงป่าวเพื่อนเลิฟ แล้วเค้าหล่อรึเปล่า ภัณฑิราปล่อยเพื่อนด้วยความดีใจ แล้วรีบจัดเสื้อผ้าให้เรียบอย่างเดิม

                   ก็หล่อดีนะ

                                งั้น รุตจ๋า ช่วยฑีร่าด้วยนะเพื่อนเลิฟ  โอเค้ งั้นพรุ่งนี้ เรา 4 คนไปเที่ยวทะเลด้วยกันเลย เย้ ดีใจสุดๆ

                   นี่ๆ ฑีร่า สงบใจไว้หน่อยสิ ศุภักษรร้องเตือนเพื่อน แต่ก็อดยิ้มไม่ได้เมื่อเพื่อนไม่มีทีท่าว่าเศร้าใจอีกแล้วหลังจากที่อกหักมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ปัญหากลับตกหนักที่วิศรุต โดยสองสาวไม่ได้สนใจ

                   ตู ไปตกลงตอนไหนฟะเนี่ย โธ่เอ้ย แย่แน่เรา แล้วจะพาหมอนั่นมายังไงฟะ วิศรุตได้แต่ปวดหัวแล้วส่ายหน้าไปมา

..............................................

                   เดทคู่ที่ทะเลดีจัง โอกาสสุดท้ายของวัย 24 พรุ่งนี้ก็ 25 แล้วฉันจะต้องมีแฟนให้ได้ ภัณฑิรา เดินมารับศุภักษรแล้วมุ่งหน้าไปยังบ้านของวิศรุตอีกที

                                หวัดดีจ้า รุตจ๋า ไหนคนไหนว่าที่แฟนของฉันล่ะ ภัณฑิราเข้าไปทักทาย วิศรุตอย่างอารมณ์ดี แล้วก็สอดส่ายสายตาหาว่าที่สามี เอ้ยว่าที่แฟนของเธอไปในตัว

                                นี่ไงเจ้าคนที่บอก โทษทีนะ หมอนี่นะสิตื่นสายคิดจะเบี้ยว วิศรุตทั้งลากทั้งดึงเพื่อนหนุ่มอีกคน ให้ลงมาจากรถ

                                โอ๊ย ไม่ต้องดึงก็ได้ตูเจ็บนะโว้ย เสียงบอกอย่างรำคาญ ของเขาคนนั้นไม่ได้ทำให้หน้าตาที่หล่ออย่างซางกึนซอก มัวหมองลงไปได้เลย เขาลงมาจากรถอย่างหงุดหงิด แล้วเสยผมที่ยุ่งๆ ให้เข้าที่ ภาพนั้นทำให้ภัณฑิรามองอย่างตื่นตะลึง

ให้ตายเถอะ โอ...พระเจ้า นี่เขาไปอยู่ที่ไหนมา ทำไมเพิ่งเอาตอนี้  ผู้ชายอะไรเซ็กซี่เป็นบ้า  ปิ้งเลยเรา ต๊าย ตายคนนี้ใช่เลยหล่อกว่าที่คิดไว้ซะอีก

เจ้าคนนี้ ชื่อ ธาราเขต เรียกเขตก็ได้ส่วนสองสาวนี่คือศุภักษร แฟนฉัน ส่วนอีกคน ภัณฑิรา เพื่อนของฉัน วิศรุตทำการแนะนำให้ทั้งหมดได้รู้จักกัน

สวัสดีจ๊ะเขต ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ เราคงไปเที่ยวด้วยกันอย่างสนุกแน่ๆ ภัณฑิรายิ้มพยายามแอฟเสียง ให้หวานมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วแอบกลืนน้ำลายเอื้อก สเป็คเราเลยเชียว อิๆๆ

อะไร! นี่นายจะมาแนะนำผู้หญิงคนเนี้ยนะ จู่ๆ ธาราเขตในรูปซาตานก็โผล่ออกมา แล้วเข้าไปขย้ำคอเสื้อของวิศรุต

ผู้หญิงคนเนี้ย? ” ภัณฑิราทวนคำอย่างงงๆ

ไอ้โกหก ไหนบอกว่าจะไปดูบอลไงฟะ เขายังคงเขย่าวิศรุตจนหัวสั่นหัวคลอน ในขณะที่ปากก็ตะโกนปาวๆ

  แฮะๆ โทษทีว่ะเพื่อน ถ้าบอกความจริง แกก็ไม่มาสิวะ วิศรุตบอกด้วยหน้าตาจ๋องๆ น้ำเสียงสำนึกผิด

บอกซะก่อน ฉันไม่มีเวลาว่างพอ จะมาทำอะไรไร้สาระกับผู้หญิงยังงี้หรอก ขอตัวกลับก่อนล่ะโทษที พูดจบเขาก็ทำท่าจะเดินออกจากบ้านของวิศรุตไป แต่แล้วก็มีมือข้างหนึ่งมาฉุดแขนเค้าไว้แน่น เขาแกะเท่าไรก็แกะไม่ออก

ทำไม  ผู้หญิงยังงี้นายหมายความถึงใครเหรอ เสียงเยียบเย็น ที่เคยหวานของภัณฑิราทำเอาทุกคนขอลุกซู่ ไม่เว้นแม้กระทั่งธาราเขต

แง้ๆๆ จริงอยู่ที่ฉันไม่เคยคบกับแฟนได้ครบเดือน ตลอด24 ปีมานี้ อกหักมานับครั้งไม่ถ้วน แล้วมันเสียหายตรงไหนยะ ผู้ชายพวกนั้นตาไม่ถึงเองนี่ แง้ พูดจบเธอก็ร้องไห้เสียงดังกว่าเดิม ขนาดหมาแมวที่นอนเล่นอยู่แถวนั้นยังตกใจ กระโดดหนี

หา? เปล่า ๆ ก็ไม่ได้หมายความว่ายังไงนี่ ผมขอโทษล่ะกัน เมื่อเห็นน้ำตาของหญิงสาวก็ทำให้เขารู้สึกผิดว่าตัวเองคงพูดแรงไป

ดี เอาล่ะ งั้นตลอดพักร้อนนี้ ขอให้คบฉันเป็นแฟน แม้จะปลอมก็เหอะ แล้วไม่ดียังไงค่อยว่ากันตอนจบ ภัณฑิราเช็ดน้ำตา แล้วพูดสรุปทุกอย่างด้วยตัวเอง พร้อมทั้งลากธาราเขต ที่ยังคงงงๆ อยู่ขึ้นรถไป

                   เย้ ไปทะเลกันเลย ภัณฑิรา กับศุภักษร ตะโกนออกมาอย่างตื่นเต้น

 

                                ว้าวๆๆ ทะเล ทะเล ไปเล่นน้ำกันเถอะ เขตจ๋า ภัณฑิราส่งเสียงเรียกธาราเขตที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ชายหาด

                                เฮ้ย เขตมาเล่นน้ำกันเร็ว วิศรุตก็ช่วยเรียกอีกคนแต่ก็ไม่เป็นผล

                                ฉันจะนอนแถวๆ นี้ล่ะพวกนายเล่นเถอะ ธาราเขต มองภัณฑิราในชุด ทูพิชสีส้มแบบเซ็กซี่แล้วส่ายหน้าตัดสินใจไม่ลงเล่นน้ำดีกว่า เขาล้มตัวลงนอนแต่แล้ว

                                ซ่า น้ำถูกสาดมาที่เขาแบบเต็มๆ

                                ยัย...

                                มาสิจ๊ะเขตจ๋า มาแร้ววว ภัณฑิรากวักมืออย่างยั่วยวน ธาราเขตมองอย่างสยองแล้วก็รีบเมินไปทางอื่น

                                แหม ไม่ไหวเลยคุณนี่ ดูสิ พวกยัยศรกับนายรุต เค้าสนุกกันออก ภัณฑิราชี้ไปทางศุภักษร กับวิศรุตที่กำลังเล่นน้ำกันอย่างสวีทหวาน

                                ถ้าเราจะเป็นแฟนกัน ก็ต้องทำให้ได้แบบนี้สิ คำพูดของภัณฑิราทำเอา ธาราเขตถึงกับสำลักน้ำที่กำลังดื่ม เขาไอจนหน้าเขียว

                                ใครเป็นแฟนเธอหา บอกไว้ก่อนเลยนะฉันจะไม่มีแฟนเด็ดขาด ถ้าอยากเป็นแบบนั้นเธอก็ไปหาที่อื่นเหอะ พูดจบเขาก็หลับตาล้มตัวลงนอนต่อ

                                เขตจ๋า มาทาครีมกันแดดให้หน่อยสิจ๊ะ ธาราเขตลืมตาขึ้นก็พบกับดวงตาใสแจ๋วที่อยู่ใกล้แค่คืบ จ้องหน้าเขาอยู่ ทำให้เขาต้องลนลานหนี จนตกจากเก้าอี้ลงมา

                   นี่เธอฟังฉันบ้างรึเปล่าเนี่ย แล้วเธอจะบ้าหรือไง ทำไมฉันต้องบ้าๆ ทำอย่างนั้นด้วย

                                อะไรกันเขินเหรอ แหมไม่ต้องอายใครหรอกน่า นี่เอาไปขวดโลชั่น ภัณฑิรายัดขวดโลชั่นใส่มือธาราเขตแล้วยิ้มหวานเมื่อเห็นอีกฝ่ายหน้าแดง

                                วีด วิ้ว พวกนายก็สวีทกันไม่แพ้พวกเราเลยนะ เสียงวิศรุตกับศุภักษรแซวมา ยิ่งทำให้ธาราเขต หน้าแดงมากยิ่งขึ้น

 

                                หิวจังเลย เอาอาหารออกมาทานกันเถอะ ฉันลงมือทำเองเลยนะ ภัณฑิราโม้อย่างภูมิใจ

                                ฑีร่าทำเองเลยเหรอ ไหนๆ ดูหน่อยสิ ศุภักษรยื่นหน้ามาดูอาหารกล่องของภัณฑิราแล้วก็ตกใจรีบเรียกวิศรุตไปนั่งกินกันสองคน

                                เอ่อ รุตจ๋าเราไปนั่งกินตรงนั้นดีกว่านะไป ไป พูดจบเธอก็ลากวิศรุตไปอีกทาง

                                นี่ไง เขต น่ากินใช่มั้ยจ๊ะ ธาราเขตเห็นศุภักษรหนีไป ก็เลยยื่นหน้าเข้ามาดูบ้าง

                                จะบ้าเหรอ ของแบบนี้ใครจะกินลงแหวะ เมื่อธาราเขตเห็นอาหารที่สุดภาคภูมิของภัณฑิรา เขาก็ทำหน้าตาสยดสยอง

                                จุ๊ จุ๊ ไม่เอาน่าดูคู่โน้นสิ สวีทกันใหญ่เลย อะ อ้าปากเร้ววว ภัณฑิราจับธาราเขตไว้เมื่อเขาทำท่าจะหนี แล้วชี้ให้ดูคู่ของศุภักษรที่กำลังสวีทหวานกันอยู่

                                อะอ้ำ เขตจ๋าอ้าปากสิจ๊ะ

                                เฮ้ย ไม่เอา

                                เอ้าทานซะคนดี

                                ใครจะกินลง นี่เธอจะฆ่ากันเหรอไง

                                ฮึก อึก ฮือๆๆ จู่ๆ ภัณฑิราก็เลิกบังคับให้เขากินอาหารที่น่ากลัวนั่น แล้วหันมาทำหน้าเศร้าจะร้องไห้

                                ทำไมต้องพูด ทำร้ายจิตใจกันอย่างนี้ด้วย ฮือๆๆ

                                เอ่อ คือ..เมื่อเห็นน้ำตาของหญิงสาวก็ทำให้เขาใจอ่อนทำอะไรไม่ถูก

                                ไม่เป็นไร ฉันกินเองก็ได้ ฮือๆๆ ภัณฑิรานำกล่องอาหารมาดู แล้วร้องไห้เสียงดังขึ้นกว่าเดิม

เอาเข้าไปนี่แม่คุณจะร้องให้คนหันมามอง ทั้งหาดเลยรึไงนะ ธาราเขตเกาหัวแกรกๆ แย่งกล่องใบนั้นมาถือไว้ แล้วมองมันอย่างสยอง ตูจะตายมั้ยเนี๋ย

ขอโทษนะ งั้นผมกินก็ได้ พูดจบเขาก็หลับหูหลับตากินอย่างขมขื่น เพราะอาหารรสชาติที่สุดจะบรรยายของเธอจนเกลี้ยง

 

ฑีร่ากับเขตเนี่ย เข้ากันได้ดีกว่าที่คิดไว้นะ

หึ หึ เหรอ เค้าก็ดีนะอุตส่าห์กินซะเกลี้ยง เนอะ ภัณฑิราบอกกับศุภักษรอย่างดีใจ ขณะที่เดินมาซื้อโค๊กด้วยกัน

แต่ว่าท่าทางเค้า ไม่ค่อยชอบผู้หญิงเลยเนอะ ไม่รู้จะมีความหลังอะไรรึเปล่า? ”

ฉันว่า คงเป็นนิสัยส่วนตัวมากกว่านะ ศุภักษรออกความเห็น

เอ๊ะ นี่น้องฑีร่า รึเปล่าเอ่ย ไง มาทำอะไรที่นี่จ๊ะ เสียงทักของชายหนุ่มอีกคนทำให้ สองสาวหันไปมองก็เจอหน้าหล่อๆ ของธีรณัฐ อดีตแฟนเก่าของภัณฑิรา

ใครเหรอ ฑีร่า ศุภักษร ถามอย่างสงสัย เพราะบรรดาแฟน ของเพื่อนคนนี้มาเร็วไปเร็วทั้งนั้นบางครั้งเธอจึงไม่ทันได้รู้จัก

อ๋อ พี่ทำงานน่ะ เค้าอยู่อีกแผนก ศรไม่รู้จักหรอก

ฑีร่าจ๋า เมื่อวานพี่ขอโทษนะ อุตส่าห์คบกันมาตั้ง 5 วันแต่พี่กลับเอาแต่ใจตัวเอง บอกเลิกซะก่อน

อ๋อ ศุภักษรมองภัณฑิราอย่างเข้าใจแจ่มแจ้ง ส่วนเพื่อนสาวก็ได้แต่หัวเราะ แหะๆ

พี่เห็นฑีร่า ใส่ทูพีชอย่างนี้แล้ว น่ารักจังเลยซ่อนรูปนะนี่ หุ่นดีกว่าที่คิดไว้ซะอีก แหม เมื่อวานไม่น่าเลย งั้นวันนี้เรามาเดทกันมั้ยคนสวย

…………………………………………………………..

ไหวมั้ยพวก ทำใจดีๆ ไว้นะ วิศรุตยืนตะโกนให้กำลังใจ ธาราเขตอยู่หน้าห้องน้ำอย่างห่วงๆ หลังจากที่ได้ยินเสียงรัวกระสุนปืน ตามด้วยทุ่นระเบิดลูกใหญ่สองสามลูก ประตูห้องน้ำก็ค่อยเปิดออกช้าๆ ตามด้วยร่างโผเผของธาราเขตที่เดินหมดแรงออกมา

เป็นไงบ้าง ท้องเสียขนาดนั้นเลยเหรอ เรียกรถพยาบาลมั้ยเพื่อน วิศรุตเข้าประคองเพื่อนอย่างเป็นห่วง

หมดเลย ออกมาหมดไส้หมดพุงเลยฉ้าน เฮ้อ โล่งซะที ยัยนี่ใช่ผู้หญิงรึเปล่าวะ คิดว่าเดี้ยงซะแล้ว เพิ่งเคยเจอคนทำอาหารแดนตายแบบนี้เป็นครั้งแรก

เออน่า ดีแล้วที่รอดชีวิตมาได้ ยังไงก็คิดซะว่าผู้หญิงเถอะน่า ช่วยเอาใจเขาหน่อยล่ะกัน วิศรุตพยายามกล่อมเพื่อนอีกครั้ง

ฉันถึงได้ไม่ชอบไง ทำตัวปวกเปียกเอาแต่ใจ พอไม่ได้ดังใจก็ร้องไห้ ฮึ่ม เจ้าเล่ห์ หัวสูง มารร้ายช้าดๆๆๆๆ โอ๊ย

ขนาดนั้นเลยเหรอวะ ฑีร่าไม่ใช่อย่างนั้นหรอก เค้าเป็นคนตรงๆ ง่ายๆ เลยดูแปลกๆ แต่ก็ไม่มีเล่ห์เพทุบายหรอก บางทีก็ไฮเปอร์มีเรี่ยวแรงมากจริงๆ เมื่อก่อนเวลาเล่นกับยัยนั่นฉันโดนบ่อย

ก็เค้าเป็นเพื่อนนายนี่ นายก็เห็นว่าดี ฉันว่ายัยนั่นต้องชอบความรุนแรงแน่ๆ

ว้าย ปล่อยนะ เสียงร้องของศุภักษรดังขึ้น เมื่อถูกกลุ่มของธีรณัฐจับมือไว้แน่น ทำให้สองหนุ่มหันไปมอง แล้ววิ่งไปตามเสียง

ปล่อย ฉันกับศรเดี๋ยวนี้นะ ภัณฑิราจ้องหน้าธีรณัฐ แล้วบอกอย่างโกรธๆเธอพยายามเกะมือตัวเองให้หลุดจากการเกาะกุม

  ไม่ปล่อยมีอะไรมั้ย โธ่ เธอเองก็ชอบไม่ใช่เหรอ ก็เล่นด้วยแล้วไง ยอมรับมาเถอะ ธีรณัฐเชยคางภัณฑิราขึ้นมาหมายจะประทับจูบให้ดูดดื่ม

ฑีร่า ศรด้วย ทำไงดีกำลังจะโดนพวกนั้นรังแกแล้ว วิศรุตเต้นไปเต้นอย่างตกใจทำอะไรไม่ถูก เมื่อเห็นสองสาวถูกรุมล้อมด้วยกลุ่มของชายแปลกหน้า 4-5 คน

ไอ้พวกบ้า ปล่อยผู้หญิงเดี๋ยวนี้นะ ธาราเขตพุ่งเข้าไปช่วยทั้งสองสาวทันที แต่ว่าช้าไป

พลั่ก โช๊ะ ภัณฑิราประแคนหมัดตรงเข้าใส่ครึ่งปากครึ่งจมูกของธีรณัฐ แล้วตามด้วยลูกเตะกล่องดวงใจ จนอีกฝ่ายถึงกับหน้าเขียว เลือดกำเดาพุ่ง ตัวงอเป็นกุ้งลงไปกองกับพื้นชายหาดอย่างหมดท่า ธาราเขต วิศรุตและเพื่อนๆ ของธีรณัฐได้แต่มองภาพนั้นอย่างตะลึงคาดไม่ถึง

พวกเลว แค่บอกว่าชอบครั้งเดียว ก็ไม่ได้หมายว่าฉันจะยอมทำตามทุกอย่างนะ ภัณฑิรายังคงกร่างอย่างไม่กลัวตาย

ฝากไว้ก่อนนะ ยัยตัวแสบ ธีรณัฐบอกเธออย่างอาฆาตแค้น แล้วตะเกียกตะกายวิ่งหนีไปด้วยความอับอายพร้อมเพื่อนๆ เมื่อเห็นว่ามีคนมามุงดูเพิ่มมากขึ้น

เออ จะจำไว้ ไอ้พี่ธีงี่เง่า

ฮ่าๆๆ ฑีร่าเก่งจังเลย เท่เป็นบ้า วิศรุตกับ ศุภักษรมองเพื่อนสาวด้วยสายตาชื่นชม

ฮ่าๆๆ รุตก็มาทันเห็นด้วยเหรอ ท่าแตะกล่องดวงใจนั่นน่ะ

ฮ่าๆๆ เจ๋งเป้งไปเลย เสียงหัวเราะของธาราเขต ที่ดังมาจากด้านหลังทำให้ภัณฑิราหันไปมองอย่างอายๆ

เขตก็เห็นด้วยเหรอ ภัณฑิรามองชายหนุ่ม แล้วหน้าแดง

เพิ่งเคยเจอผู้หญิงอย่างเธอ เยี่ยมจัง

เห็นจริงๆ ด้วย ถ้ายืนดูอยู่ก็น่าจะมาช่วยกันบ้างนะ ภัณฑิราโวยอย่างอายๆ

โธ่เอ๊ย แค่นั้นเธอจัดการไหวอยู่แล้ว สะใจลูกเตะนั่นมาก หมอนั่นงอเป็นกุ้งเลย สงสัยจะต้องสูญพันธุ์แน่ๆ เท่จังเลยนะ ฑีร่าธาราเขตเรียกชื่อ และมองเธออย่างชื่นชมเป็นครั้งแรก ทำให้หญิงสาว ถึงกับอึ้ง เป็นปลื้มไปเลย

แหะๆ เท่เหรอ แหมก็งั้นๆ ล่ะ ภัณฑิราออกอาการเขินไปเลยเมื่อได้รับคำชมซึ้งๆ หน้าอย่างนี้

แบบนี้ไม่ต้องมีผู้ชายคอยปกป้องก็ได้ เธอต้องอยู่บนคานคนเดียวได้แน่ๆ คำพูดต่อมาของธาราเขตทำเอาหญิงสาวที่กำลังเขิน ชะงักกึก

หนอย นาย ภัณฑิรามองอีกฝ่ายแล้วกัดฟันกรอดๆ แต่ชายหนุ่มหาได้สนใจไม่ เขายังคงเดินหัวเราะ ฮ่าๆๆๆ ออกไป

 

เดี๋ยวเป็นหวัดหรอกนะฑีร่า ไม่ยอมเข้ามาเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วนั่งตากลมอยู่อย่างนั่น ศุภักษร บอกเพื่อนอย่างเป็นห่วง

ทำไมไม่ร่าเริงเลยล่ะ มีอะไรเหรอฑีร่า วิศรุตเองก็เห็นอาการหงอยๆ ของเพื่อนสาวก็นึกเป็นห่วงเช่นกัน

นี่รุต นายว่าอย่างฉันเนี่ย คงอยู่คนเดียวได้ใช่มั้ย ถึงได้ไม่มีแฟนมาตลอด 24 ปี

แหม มันไม่ถึงขนาดนั้นมั่ง

ฉันเข้าใจแล้ว แต่มันยังช๊อคอยู่ ก็ ธาราเขตเค้าเป็นคนบอกเองนี่

ฑีร่า วิศรุต กับศุภักษรเข้ามานั่งขนาบ ทั้งสองข้างของภัณฑิราไว้แล้ว กอดเพื่อนอย่างปลอบใจ

จริงๆ แล้วฉันก็ชินกับการถูกบอกเลิก แต่ครั้งนี้เศร้าจัง มันไม่เหมือนเมื่อก่อน เพิ่งเคยมีความรู้สึกแบบนี้

 

เฮ้ยเขต เห็นฑีร่ามั้ย พวกเราไม่เห็นมาตั้งแต่ตอนเย็นแล้วล่ะ

ไม่เห็นนี่ ไอ้รุต แล้วทำไมฉันต้องเห็นด้วยล่ะ

จริงเหรอ ทำไงดี เค้าหงอยๆ ไปเลย อาจจะช๊อคที่นายพูด แล้วก็ฆ่าตัวตายก็ได้นะ วิศรุต กับศุภักษรจับมือกันแสดงความตกใจสุดขีด ทำให้ธาราเขตอดใจเสียด้วยไม่ได้

เค้า ไม่ทำอย่างนั้นหรอก บ้าน่า

แต่นายก็เป็นห่วงใช่ม้า... วิศรุตแซวเมื่อเห็นเพื่อนแสดงอาการร้อนใจ

ฑีร่า เซนท์ซิทีฟมากเลยนะ รู้มั้ย แย่แล้ว ป่านนี้เพื่อนฉันอาจจะกระโดดทะเลฆ่าตัวตายไปแล้วก็ไม่รู้ ฮือๆๆๆ ศุภักษรพูดจบก็ร้องไห้โฮ

แล้วพวกนายจะให้ฉันทำยังไง

เป็นเพราะนายนั่นแหละ ดังนั้นนายต้องไปตามฑีร่ากลับมา ต้องไปตามมาเดี๋ยวนี้เลยด้วยวิศรุตกับ ศุภักษรชี้หน้าธาราเขตพร้อมกัน

เออ รู้แล้ว เดี๋ยวพากลับมาเอง ธาราเขตรับปากอย่างเซ็งๆ แล้วเดินออกจากบ้านพักไป

 อาจจะอยู่แถวๆ โขดหินบ้านริมทะเลก็ได้นะ ศุภักษรตะโกนตามหลังไปอย่างรื่นเริง ต่างจากเมื่อกี้ที่กำลังร้องไห้อยู่

ใช่ ใช่ ไปทางนั้นล่ะ อาจจะเจอก็ได้นะ วิศรุตส่งเสียงกำชับมาอีกคน

เออ เออ ตูรู้แล้วโว้ย

....................................................................................................................................................

 ที่โขดหินริมทะเล ภัณฑิรานั่งตบยุงอยู่คนเดียว บรรยากาศที่เริ่มหนาว เพราะความมืดได้โรยตัวลงมา เสียงคลื่นกระทบฝั่งเป็นระยะๆ บวกกับดวงจันทร์ดวงโต ถ้าอยู่กับหนุ่มหล่อสักคนคงจะโรแมนติค แต่นี่เธอนั่งอยู่คนเดียว มันเลยทำให้บรรยากาศยิ่งเหมือนหนังสยองขวัญมากกว่า

เดี๋ยวพวกเราจะให้เธอ กับเขตอยู่ด้วยกันสองต่อสอง พยายามเข้าล่ะ เสียงของศุภักษร กับวิศรุตยังคงดังก้องอยู่ในหู แต่ภัณฑิราก็ไม่ค่อยเข้าใจอะไรมากนัก เธอยังคงตบยุงไปเรื่อยๆ

พยายามอะไรวะ ไม่เห็นเข้าใจเลย ให้ตูมานั่งให้ยุงกินจนเลือดจะหมดตัวอยู่ตรงนี้ตั้งนานแล้ว ไม่เห็นมีหมาตัวไหนเดินมาซักตัวเลย

จะว่าไป เราเคยชอบคนนั้นคนนี้เยอะแยะแต่ความรู้สึกแบบนี้ เพิ่งเคยมี ไม่รู้ต้องทำไงดี หรือว่าเราคงจะชอบนายเขตจริงๆ ซะแล้ว ที่นี่ต้องทำไงดีฟะ เฮ้อ

เฮ้ ฑีร่า เสียงเรียกดังมาจากด้านหลังทำให้ภัณฑิราถึงกับสะดุ้ง

ว้าย เค้ามาแล้วเราต้องทำไงดีล่ะทีนี้ เธอค่อยๆ หันหน้ามามองอย่างช้าๆ

ฑีร่า จริงๆ ด้วยมาทำอะไรที่นี่ เราเจอกันอีกแล้วนะ คนสวย ภัณฑิราถึงกับตาเบิกกว้างเมื่อคนที่เธอเห็นไม่ใช่ ธาราเขตอย่างที่คิด

พี่ธี มาได้ไง

เมื่อตอนบ่าย เธอทำฉันอับอายมากนะ ฉันไม่เคยจีบใครแล้วเหลวไม่เป็นท่าอย่างนี้มาก่อนซะด้วย เพราะฉะนั้นเธอต้องชดใช้

อะไร ไม่เห็นเกี่ยวกับฉันเลยนี่

แหม พูดกับแฟนเก่าอย่างนี้ได้ยังไงกัน ใจดำจริงๆ ธีรนัฐมายืนขวางหน้า ภัณฑิราเอาไว้เมื่อเธอทำท่าจะเดินหนีไป

เธอเนี่ย ดังออกนะ เห็นตามจีบผู้ชายไปทั่ว มามะ ฉันจะทำให้เธอมีความสุขเอง ครั้งนี้เขากอดภัณฑิราไว้แน่น ไม่ยอมให้เธอโจมตีเหมือนครั้งก่อนได้อีก

อย่านะ ปล่อยฉัน ภัณฑิรากำลังจะเสียท่า แต่แล้วก็ มีเสียง ฟู่ พร้อมกับกลิ่นไหม้บางอย่างโชยมา

เป็นไงโดนซะ ธาราเขต เป่าก้านดอกไม้ไฟ ในมือ เหมือนในหนังคาวบอยที่เขาควงปืนกัน

โอ๊ย ร้อน ร้อน นายทำอะไรกับหัวฉันเนี่ย ไอ้บ้าเอ้ย ธีรณัฐ พูดพร้อมกับกระโดดลงทะเลอย่างตกใจเพื่อดับไฟที่ติดอยู่บนหัวตัวเองอย่างต่อเนื่อง

เขต ฮือๆๆ ภัณฑิราวิ่งเข้าไปกอดชายหนุ่มไว้อย่างดีใจ เขาเองก็อ้าแขนรอเธออยู่ก่อนแล้ว

ไปกันเถอะ ฑีร่า เขาจูงมือเธอออกจากโขดหินนั่นไป โดยมีเสียงบอกให้กลับมาอย่างโกรธๆ ของธีรณัฐ ไล่หลัง

เป็นอะไรรึเปล่าฑีร่า เมื่อเดินมาได้สักพักหนึ่ง เขาก็หันมาถามเธอโดยที่ยังไม่ยอมปล่อยมือบางนั่น

ไม่เป็นไรแล้วล่ะ ขอบใจนะที่นายมาช่วย

คือ ขอโทษนะ ตอนบ่ายที่ฉันพูดแรงไป ตอนแรกที่เจอเธอ แล้วเห็นเธอทำท่าหาแฟน ยังคิดว่าประสาทจริงๆ อยากมีแฟนขนาดนั้นเลยเหรอ ก็เลยคิดว่า เราน่าจะไปด้วยกันไม่ได้ แต่พอได้อยู่ด้วยกัน ก็มีความสุข เพิ่งมีความรู้สึกแบบนี้ครั้งแรกกับผู้หญิง เขาพูดพร้อมกับจับมือเธอไว้แน่น แสดงถึงความจริงใจ ใบหน้าของเขาแม้จะสลัวไปด้วยแสงจันทร์ แต่ภัณฑิราก็รู้ดีว่าคงแดงซ่านไปด้วยความอาย

 

ฉัน ฉันก็คิดอย่างนั้น นี่ ถ้างั้นวันนี้ ผลออกมาว่า yes หรือ no ล่ะ ภัณฑิราละล่ำละลักถามชายหนุ่มแล้วใจจดใจจ่อรอคำตอบ

อืม yes ล่ะกัน เขาให้คำตอบอย่างเขินๆ

โฮะ โฮะ โฮะ โอ้ เย้ ในที่สุดนายก็เห็นเสน่ห์ของฉันจนได้ ใช่มั้ยล่ะ ภัณฑิราหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ

นี่เธอ เป็นแบบนี้อีกแล้วนะ อืม แต่เธอเหมือนผู้ชายดี อย่างนี้ค่อยพูดจากันรู้เรื่องหน่อย คำว่าเหมือนผู้ชายทำให้ ภัณฑิราหยุดหัวเราะเป็นบ้าเป็นหลังลงได้

นี่นาย หมายความว่าไงหา เธอมองหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง

ฮ่าๆๆๆ โกหกน่า เอางี้ล่ะกัน ไว้เรามาทะเลาะกันอีกนะ เขาบอกพร้อมส่งตาหวานฉ่ำมาที่เธอ

 งั้นก็ได้ นี่...เขตจ๋า งั้นคราวหน้าฉันจะทำอาหารให้กินอีกนะตัวเอง

หา!

                   ภัณฑิรายิ้มอย่างอารมณ์ดี ไม่ได้สนใจหน้าซีดๆ ของธาราเขต เธอจูงมือเขาเดินเรียบชายหาดไปเรื่อยๆ แล้วคิดถึงโปรแกรมอาหารที่จะทำในวันพรุ่งนี้อย่างมีความสุข

 

 

 

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ รุ้งวลี จากทั้งหมด 2 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 6 เมษายน 2554 / 18:14

    ช่วยแนะนำ ติชมเข้ามากันเยอะๆ นะคะ
    จะได้มีกำลังใจ ปรับปรุงผลงานยิ่งๆ ขึ้น

    #1
    0