♡ M I N D | HUNHAN (end)

ตอนที่ 13 : Mind | 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,439
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    30 มิ.ย. 60



MIND | | 11 

 


“ กูยืมกีต้าร์หน่อยดิ ”

 

เมื่อจงอินเห็นว่าเจ้าของห้องมันเปิดประตูออกมาแล้ว เขาก็พูดถึงในสิ่งที่เขาต้องการทันที ไม่จำเป็นจะต้องมีแม้แต่คำทักทายอะไรก็ได้ให้เซฮุน จงอินเชื่อว่ามันก็ไม่ได้คิดมากอะไร

 

แต่ดูจากตอนนี้สีหน้าไม่สบอารมณ์ของมัน ทำให้เขาคิดขึ้นได้ว่าเขาทำอะไรผิดหรือป่าว หรือมันแอบกกสาวเอาไว้ในห้องแล้วเขามาผิดเวลาอะไรแบบนั้นหรอ

 

“ ทำหน้าเป็นตูดเชียว ทำไม มึงซ่อนเมียไว้ในห้องหรืองะ- อ่าว ลู่หาน ซ่อนเมียไว้จริงด้วยว่ะ ”

 

ยังพูดไม่ทันจบดี ตาคมก็เหลือบไปเห็นลู่หานที่เดินมาอยู่ด้านหลังเซฮุน แล้วชะเง้อหน้าสวยๆมามองคนที่มาเคาะประตูหน้าห้องเมื่อครู่

 

ร่างบางไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่ส่งยิ้มบางๆไปให้ร่างสูงที่ยืนอยู่หน้าประตูเพียงเท่านั้น ก่อนจะเดินกลับไปที่โซนครัวต่อ เพื่อที่ตัวเองจะได้ทำอาหารที่คั่งค้างอยู่ ไม่เสร็จสักที

 

“ แล้วทำไมไม่ไปยืมไอ้ชานยอลมัน ”

 

“ ก็มันไม่อยู่ห้องไง ถึงมาต้องขัดจังหวะมึงเนี้ย ”

 

“ เออ รู้ตัวก็ดี ”

 

จงอินไม่ได้สนใจคำพูดของเจ้าของห้อง เขาเดินเข้าไปในห้องนอนของเซฮุนอย่างถือวิสาสะเสมือนว่านี่มันห้องของตัวเอง ก่อนจะออกมาพร้อมกับกระเป๋ากีต้าร์ใบสีดำที่ข้างในบรรจุกีต้าร์โปร่งตัวใหญ่

 

“ จงอิน อยู่กินสปาเกตตี้ด้วยกันก่อนดิ ”

 

ลู่หานเอ่ยชวนร่างสูงที่กำลังจะกลับ ในขณะที่ตัวเองก็ถือจานสองใบในมือกำลังเดินออกมาจากครัว เพื่อจะเดินไปนั่งที่โซฟากลางห้อง แต่ยังไม่ทันถึงโซฟา เซฮุนก็รับจานสองใบในมือไปถือเอง และเดินไปวางไว้ที่โต๊ะกระจกด้านหน้าโซฟาแทน

 

จงอินมองการกระทำของเพื่อนตัวเองก่อนจะรอบยิ้มเบาๆ เขาเพิ่งจะรู้ว่าเซฮุนมันเป็นคนเทคแคร์แฟนขนาดนี้นะ ปกติเขาไม่เคยเห็นมันจริงจังกับใครสักที เลยไม่เคยรู้ว่ามันเป็นคนอบอุ่นขนาดนี้  ไม่รู้ว่ากับคนที่ผ่านๆมาสาเหตุที่เลิกกันไปเพราะมันขี้เบื่ออยู่แล้วหรือว่ากะคบแก้เหงาไปงั้น แต่ถ้ากับลู่หาน เซฮุนมันเกิดจะจริงจังขึ้นมา จงอินก็รู้สึกชื่นอกชื่นใจแทนพ่อกับแม่มันไม่น้อยเลยจริงๆ

 

“ มะ-”

 

“ เดี๋ยวมันกลับแล้วอะ ”

 

จงอินยังพูดไม่ทันจบประโยค เพื่อนตัวดีก็รีบปฏิเสธแทนขึ้นมาทันที ไม่รู้ว่ามันอ่านความคิดเขาออกหรือเพราะว่ามันไม่อยากให้เขาอยู่ต่อกันแน่ก็ไม่รู้ แต่จากจงอินลองให้นิ้วหัวแม่มือช่วยคิดแล้ว มันบอกว่าน่าจะเป็นอย่างที่สอง

 

“ งั้นเดี๋ยวเราไปแล้วนะ เดี๋ยวคยอง- เอ้อ เดี๋ยวเพื่อนรอ กูไปละ ”

 

เมื่อพูดจบจงอินก็รีบเดินออกจากห้องไปทันที โดยไม่ฟังคำล่ำลาของเพื่อนกับแฟนเพื่อนเลย

 

ประตูห้องปิดลงแล้ว ภายในห้องไม่มีเสียงใด นอกจากเสียงจากจอโทรทัศน์ที่กำลังฉายซีรี่ย์อยู่ จากนั้นก็มีเสียงแก้วที่กระทบกับโต๊ะกระจกด้วยฝีมือของร่างบาง

 

ลู่หานทรุดตัวลงบนโซฟาข้างๆกับร่างสูงที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว ก่อนจะยกแก้วน้ำเปล่าที่ตัวเองเอามาวางไว้เมื่อกี้ขึ้นดื่ม

 

“ เซฮุนสอบวันไหนอะ ”

 

ร่างบางถามในขณะที่ยกขาขึ้นนั่งขัดสมาธิบนโซฟา แล้วเอื้อมไปหยิบจานของตัวเองที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกมาวางไว้บนตัวของเธอเอง

 

“ อาทิตย์หน้า ลู่หานกินดีๆ ”

 

พอเซฮุนหันไปเห็นท่ากินของลู่หานเท่านั้นแหละ ร่างสูงก็รีบดุทันที กินแบบนั้นเสื้อสีขาวก็เลอะหมดดิ แล้วนี่เส้นสปาเกตตี้อีก ระยะห่างระหว่างตักของลู่หานกับปากก็ไม่ใช่ใกล้ๆเลยนะ กว่าจะเข้าปากไม่เลอะก่อนหรือไง

 

“ โต๊ะมันไกลอะ เรากินไม่ถนัด ”

 

“ เสื้อมันจะเลอะ ”

 

เซฮุนหยิบจานบนตักของลู่หานไปวางไว้ที่เดิม ก่อนที่ร่างสูงจะย้ายตัวลงไปนั่งที่พื้นพรมด้านล่าง และเอื้อมไปจับข้อมือร่างบางแล้วออกแรงดึงให้ลู่หานลงมานั่งข้างล่างด้วยกัน เพื่อที่อีกคนจะได้กินได้ถนัดขึ้น

 

ร่างบางยอมย้ายมานั่งข้างๆร่างสูงโดยดี และจัดการอาหารที่วางอยู่ข้างหน้าโดยฝีมือของตัวเองต่อ

 

“ คาร์เทียร์ไปไหนแล้ว ”

 

เซฮุนเพิ่งสังเกตว่าลู่หานไม่ได้ใส่คาร์เทียร์แล้วจากที่เมื่อกี้เขาจับข้อมือบาง แล้วมันดูโล่งๆนั้นแหละ แล้วเขาก็เหลือบสายตาไปมองข้อมืออีกข้างก็ไม่พบกำไลสีเงินนั้นเหมือนกัน

 

“ เราไม่ได้ใส่แล้วอะ กลัวหายอีก ”

 

“ ไม่หายแล้ว คราวหน้าถ้าหายก็แปลว่าตกอยู่บนเตียงเรานั้นแหละ ”

 

ร่างบางหันไปมองหน้าร่างสูง ก่อนจะขมวดคิ้วให้กับประโยคเมื่อครู่ แต่พอนึกขึ้นได้ถึงเหตุการณ์วันที่คาร์เทียร์ของเธอหาย ลู่หานก็ตีไปที่ไหล่กว้างนั้นทันที โทษฐานที่เซฮุนพูดบ้าอะไรก็ไม่รู้

 

“ โอ๊ะ เจ็บ ”

 

“ สำออย เราตีเบาๆเอง ”

 

ถึงแม้ว่าลู่หานจะพูดแบบนั้น แต่มือข้างที่ตีก็ลูบวนเบาๆอยู่ที่ไหล่กว้างของเซฮุนบริเวณที่เธอเพิ่งตีไปเมื่อครู่นั้นแหละ

 

 

 

 

 

เมื่อทั้งคู่ทานอาหารกันจนอิ่ม เซฮุนก็อาสาเป็นคนไปล้างจานแทน โดยให้เหตุผลว่า ลู่หานเป็นคนทำแล้วเพราะฉะนั้นเซฮุนจึงต้องเป็นรับหน้าที่ล้างแทน

 

ร่างสูงเดินกลับมาที่โซฟากลางห้อง ซึ่งตอนนี้มีร่างบางนอนอยู่คนเดียวเต็มโซฟา เซฮุนเดินเข้าไปใกล้ๆอีกคนก่อนที่เขาจะใช้มือหนายกศีรษะของลู่หานที่หนุนหมอนอิงอยู่ขึ้นแล้วดึงหมอนนั้นออก จากนั้นหมอนที่เคยวางศีรษะของลู่หานก็ถูกแทนที่ด้วยตักของเซฮุน

 

ลู่หานไม่ได้ขัดขืนอะไรที่เซฮุนเอาตักมาให้เธอหนุนแทนหมอน ถึงแม้ว่าหมอนอันนี้จะแข็งกว่าก็เหอะ แต่ก็ถือว่าใช้ได้อยู่

 

“ ลู่หาน คืนนี้นอนนี่นะ ”

 

“ ทำไมอะ ขี้เกียจออกไปส่งหรอ ”

 

ลู่หานละสายตาจากจอโทรศัพท์ในมือ เหลือบตาขึ้นมองแฟนตัวสูงที่ตอนนี้ใบหน้าของเราอยู่ไม่ได้ไกลกัน และอีกฝ่ายก็กำลังมองหน้าเธออยู่ก่อนแล้วด้วย

 

“ เรากลับเองก็ได้นะ ”

 

ที่พูดนี่ลู่หานไม่ได้รู้สึกโกรธหรือประชดอะไรนะ ก็แค่รู้สึกว่ากลับเองได้จริงๆ คือเซฮุนอาจจะเหนื่อยหรือป่าว ตื่นไปเรียนแต่เช้า ตอนบ่ายยังไปรับเธอที่ห้อง แล้ววนไปซื้อของกันอีก กลับถึงห้องก็ยังไม่ได้นอนเลย

 

“ ไม่เอา อยากให้นอนด้วยกัน ไม่ได้ขี้เกียจไปส่งนะ ”

 

“ แหนะ ”

 

ตาสวยรี่ลงอย่างผิด ก่อนจะใช้นิ้วชี้ของเธอจิ้มไปที่คางแหละของร่างสูงซ้ำๆ ที่บอกว่าจะให้เธอนอนที่นี่นี่หมายความว่าไงอะ เซฮุนนี่ไว้ใจไม่ได้เลยนะ

 

“ อะไร ยังไม่ได้คิดอะไรเลย แค่อยากอยู่ด้วยเฉยๆ ”

 

“ อืมมมมมมมมมมมมมมมมมม ก็ได้ ”

 

ลู่หานให้คำตอบกับเซฮุนไป ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นต่อ เธอกดเข้าไปที่แอพริเคชั่นสีเขียว ก่อนจะกดเข้าที่หน้าแชทของแบคฮยอน  นิ้วเรียวจิ้มไปที่หน้าจอโทรศัพท์ด้วยความเคยชินแล้วกดส่งข้อความนั้นให้กับเพื่อนร่วมห้อง

 

Luhan : คืนนี้กูนอนห้องเซฮุนนะ

 

 

“ ลู่หาน ”

 

“ หื้ม ”

 

ร่างบางวางโทรศัพท์ไว้ข้างๆตัว แล้วหันไปสนใจแฟนตัวเองที่เรียกชื่อแล้วก็กำลังนั่งมองหน้าเธออยู่ ลู่หานพลิกตัวนอนหันหน้าเข้าหาร่างสูง โดยที่ใบหน้าสวยก็ซบเข้าที่หน้าท้องของเซฮุน เธอหลับตาลงเบาๆรอฟังเสียงของอีกคนพูด

 

“ ทำไงให้ไม่มีคนมาจีบอีก ”

 

“ ถามอะไรเนี้ย ” ลู่หานซบใบหน้าอยู่ที่หน้าท้องของเซฮุน ก็ยังคงตอบไปด้วยทั้งๆยังหลับตาอยู่

 

“ ก็ไม่อยากให้มีคนเข้ามาจีบแฟนของเรานี่ ”

 

เซฮุนคิดตลอดว่ามีคนเยอะแยะอะที่เข้ามาหาแฟนตัวเอง ที่ผ่านมาเขาพยายามไม่สนใจเพราะเราเป็นเพื่อนกันไง จะไปห้ามไปหวงได้ยังไง พอมาตอนนี้สถานะมันไม่ได้เป็นแบบเมื่อก่อนแล้ว แล้วคือเซฮุนก็ไม่รู้ว่าการที่ลู่หานเป็นคนคุยได้กับทุกคนแบบนี้ มันจะเป็นผลดีกับใครบ้าง

 

แล้วยิ่งวันนี้มีใครที่ไหนไม่รู้เดินเข้ามาขอไลน์ร่างบางที่นอนอยู่บนตักอีก มันยิ่งอยากรู้อะว่าลับหลังเขา มันยังมีใครเข้ามาอีกไหม เขาก็รู้นะว่าลู่หานไม่ได้ให้ไลน์ไป ก็คือเชื่อใจแฟนตัวเองแหละ แต่ไม่ไว้ใจคนอื่นไง พวกผู้ชายมันก็ไว้ใจไม่ได้ทุกคนนั้นแหละยกเว้นเซฮุน เพราะเซฮุนเป็นแฟนลู่หาน

 

“ ขี้หวง ”

 

ร่างบางขยับศีรษะเข้าไปให้ใกล้ร่างสูงมากกว่าเดิม ใบหน้าสวยที่ซบอยู่บริเวณหน้าท้องของเซฮุน ซุกเข้าไปให้ใกล้ขึ้น แขนเรียวยกขึ้นโอบรอบเอวหนาของอีกคนเอาไว้ เผื่อจะเป็นคำตอบให้เซฮุนได้รู้บ้าง ว่าแค่มีไอ้คนที่เธอนอนซบอยู่ตอนนี้ เธอก็ไม่มีตาไว้มองใครอีกแล้ว

 

ลู่หานไม่รู้จะพูดยังไงดีให้เซฮุนเข้าใจ คือที่ผ่านมาไม่ว่าจะช่วงที่เธอยังคบกับแจ็คสันอยู่หรือแม้กระทั่งช่วงที่เลิกกันไปแล้วก็ตาม มันก็มีคนที่พยายามเข้ามาทำความรู้จักกับลู่หานอยู่ตลอดอะ แต่ก็เป็นเธอเองที่ไม่ค่อยจะยอมรับใครเข้ามาได้ง่ายๆ

 

ตอนที่เธอยังคบกับแจ็คสัน ถึงแม้ว่าลู่หานจะรู้ตัวเองอยู่แล้วว่าเธอไม่ได้รักแฟนเก่าคนนั้น แต่เธอเองก็ไม่ได้คิดที่จะมองคนอื่นนอกจากแฟนเลยนะ แล้วพอเลิกกันไปมันก็เป็นช่วงที่เซฮุนกับลู่หานได้รู้จักกันอีก

 

จริงๆก็ยอมรับอะแหละว่าที่ผ่านมาก็ยังไม่ได้มองใครนอกจากเซฮุนเลย

 

“ แล้วมันน่าหวงไหมล่ะ ”

 

ร่างสูงก้มศีษะลงมาหอมแก้มนิ่มของคนที่นอนอยู่บนตักซ้ำๆ จนอีกคนพยายามซุกหน้าเข้าหน้าท้องของร่างสูงเพื่อหลบหลีกการลวนลามจากแฟนตัวสูง

 

“ ฮื่อออ เซฮุน ”

 

“ ลุกไปอาบน้ำได้แล้วครับ ”

 

หลังจากที่เซฮุนเงยหน้าขึ้นจากการลวนลามแฟนตัวเอง เขาก็เงยหน้าไปมองหน้านาฬิกาดิจิตอลที่วางอยู่บนโต๊ะข้างโทรทัศน์ ก่อนจะบอกให้คนตัวเล็กบนตักไปอาบน้ำได้แล้ว เพราะนี่มันสามทุ่มกว่าแล้ว

 

“ แล้วเราจะใส่เสื้อผ้าไหน ”

 

ร่างบางลุกขึ้นนั่งตามปกติ แต่ก็ยังไม่วายเอาศีรษะของตัวเองซบที่ไหล่กว้างเอาไว้ คือตอนนี้รู้สึกว่าหัวมันหนักๆเหมือนอยากจะหลับซะเหลือเกินอะ เวลามันนอนเยอะๆแล้วมันอยากจะนอนอยู่เรื่อยๆอะ อย่างวันนี้ลู่หานตื่นเกือบเที่ยงนะ แต่ก็ยังรู้สึกนอนไม่พออยู่ดี

 

“ ตู้เสื้อผ้าเราไง ลู่หานใส่ตัวไหนได้ก็ใส่ตัวนั้นเลย ลุก เดี๋ยวหลับ ”

 

เซฮุนเริ่มดุเมื่อเห็นว่าอีกคนเริ่มงอแงไม่อยากจะลุกไปอาบน้ำ ถ้าเขาไม่บังคับให้ลุกก็จะได้หลับทั้งชุดเดิมแบบนี้เนี้ยแหละ

 

“ ฮึบ ”

 

ร่างบางพยายามใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดลุกขึ้นนั่งดีๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืน และเดินไปที่ห้องนอนของร่างสูง เธอเปิดประตูห้องออก ยืนมองซ้ายมองขวาก็เห็นตู้เสื้อผ้าที่ตั้งอยู่ที่มุมห้อง โชคดีที่ไฟในห้องเปิดไว้อยู่แล้ว น่าจะเปิดไว้ตั้งแต่ตอนที่เซฮุนเข้ามาเปลี่ยนชุดเมื่อเย็นนั้นแหละ

 

เธอเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าของร่างสูง และจากการคาดเดาโดยประมาณของสายตาแล้วละก็ เสื้อผ้าตัวใหญ่ขนาดนี้เธอจะใส่เข้าไปยังไงให้ไม่ดูเทอะทะล่ะ

 

ภายในตู้เสื้อผ้าส่วนใหญ่ก็มีพวกเสื้อเชิ้ตที่คงจะถูกแม่บ้านเข้ามารีดไว้ให้แล้ว เพราะมันเรียบซะจนลู่หานไม่คิดว่าจะหยิบมันมาใส่นอน เธอเหลือบไปเห็นเสื้อยืดที่อยู่อีกมุมหนึ่งของตู้ ร่างบางตัดสินใจเขย่งปลายเท้าขึ้นเพื่อจะหยิบเสื้อยืดสีชมพูตัวโคร่งออกมา ก่อนจะก้มหากางเกงที่พับอยู่ด้านล่าง

 

ลู่หานสังเกตเห็นกางเกงบ็อกเซอร์ขาสั้นที่ถูกพับเอาไว้อยู่จึงหยิบออกมา มันเกงกางเอวยางน่าจะเป็นฟรีไซส์แล้วเธอเองก็น่าจะใส่ได้แหละหน่า

 

 

 

 

 

ร่างบางเดินออกมาจากห้องน้ำก็พบว่ามีร่างสูงนอนอยู่ที่บนเตียงในสภาพชุดที่พร้อมนอนแล้ว เพราะเจ้าตัวไม่ได้ใส่เสื้อผ้าตัวเดิมแบบตอนแรก ก็คงจะไปอาบน้ำที่ห้องน้ำอีกห้องอะแหละ ตอนนี้เซฮุนจึงอยู่ในเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงนอนขายาวสีน้ำเงินแล้วก็กำลังนอนเล่นโทรศัพท์อยู่

 

“ อาบน้ำแล้วหรอ ”

 

“ อื้ม ”

 

“ เสร็จไวจังวะ ”

 

ลู่หานเดินผ่านเซฮุนไป เปิดประตูกระจกตรงระเบียง เธอเขย่งปลายเท้าขึ้นแล้วตากผ้าขนหนูสีขาวไว้กับราวตากผ้าหน้าระเบียง เมื่อตากเสร็จแล้ว ร่างบางก็เดินเข้ามาในห้องอีกครั้งและปิดประตูกระจก

 

เธอเดินไปนอนบนที่ว่างอีกฝั่งข้างๆร่างสูงที่เจ้าตัวนอนอยู่ เอาจริงๆใจมันก็แอบเต้นแรงเหมือนกันแหละ มันเป็นครั้งแรกอะที่ลู่หานได้มานอนอยู่บนเตียงเดียวกับเซฮุน มันก็ต้องเขินบ้างปะล่ะ

 

เซฮุนที่เห็นว่าลู่หานนอนลงบนเตียงเรียบร้อยแล้ว เขาก็ลุกขึ้นนั่งและลงจากเตียงเดินไปปิดไฟในห้อง ก่อนจะเดินกลับมานอนที่เตียงอีกครั้ง

 

ตอนนี้มีเพียงแสงสว่างจากโคมไฟหัวเตียงฝั่งเซฮุนเท่านั้น ที่พอจะทำให้มองเห็นใบหน้าของร่างบางที่นอนอยู่ข้างๆกันได้ เซฮุนนอนตะแคงข้างเข้าหาลู่หาน ซึ่งอีกคนก็นอนหันมาทางตัวเขาเองอยู่แล้ว

 

“ บอกแบคฮยอนหรือยังครับว่านอนนี่ ”

 

“ บอกแล้ว ”

 

“ ง่วงมากแล้วหรอ ”

 

ลู่หานไม่ได้ตอบอะไร เพียงแต่พยักหน้าเบาๆให้กับร่างสูงแทนคำตอบ เซฮุนขยับตัวเข้าไปนอนใกล้ๆร่างบางที่นอนหลับตาอยู่ ถึงแม้ว่าจะยังไม่หลับ มือหนาเลื่อนไปกุมแก้มนิ่มของอีกคนเอาไว้ และเมื่อลู่หานรู้สึกถึงสัมผัสที่ข้างแก้มจึงลืมตาขึ้นมอง ก็พบใบหน้าของแฟนตัวสูงที่อยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ

 

“ เซฮุนเคยพาใครมานอนที่ห้องแบบนี้ไหม ”

 

เซฮุนรู้ว่า ใคร ที่ลู่หานหมายถึงคงจะไม่ได้ถามถึงชานยอล จงอิน หรือเพื่อนเขาอะไรทำนองนี้หรอก เขารู้ว่าลู่หานหมายถึงอะไร เซฮุนจึงได้พยักหน้าส่งกลับไป

 

ลู่หานเมื่อได้รับคำตอบจากเซฮุนแบบนั้นแล้ว เธอก็ขยับตัวเข้าหาร่างสูง ยกแขนเรียวโอบรอบเอวของเซฮุนเอาไว้ เธอซบหน้าลงบนอกแกร่งทันทีเหมือนอยากจะอ้อน คือลู่หานก็รู้แหละว่าผู้ชายมันก็ต้องมีบ้าง แล้วอีกอย่างมันผ่านมาแล้วก็จริงอะ แต่พอได้รับคำตอบแบบนั้นแล้วมันก็หวงแปลกๆ

 

เหมือนกับว่าอยากให้ทั้งห้องนี้ ตู้เสื้อผ้า เตียงที่เธอนอนอยู่ตอนนี้ ห้องน้ำที่เธอเพิ่งเข้าไปอาบมาเมื่อครู่ ห้องครัว จาน แก้วน้ำที่เธอเคยใช้ ประตูห้องที่เธอเป็นคนเปิดมัน หรือแม้กระทั่งเจ้าของห้องนี้ ให้ทุกอย่างเป็นของลู่หานเพียงคนเดียวอะ

 

ร่างบางซุกศีรษะเข้ากับอกแกร่ง จนได้กลิ่นตัวของร่างสูงแทบจะเต็มจมูก คือถ้าอย่างตอนเช้าเธอออกจากห้องนี้ไป ลู่หานเชื่อว่ากลิ่นกายของอีกคนก็จะยังคงติดอยู่ที่ปลายจมูกเธอแน่ๆ

 

“ พรุ่งนี้เซฮุนมีเรียนกี่โมง ”

 

ลู่หานเงยหน้าขึ้นถามแฟนตัวสูง ซึ่งตอนนี้อีกคนก็กำลังใช้แขนกอดรอบเอวบางของเธอเอาไว้อยู่เหมือนกัน ส่วนแขนอีกข้างก็ทำหน้าที่เป็นหมอนให้กับร่างบางหนุน

 

“ เรียนแปดครึ่งครับ ”

 

“ งั้นนอนได้แล้วนะ ”

 

มือบางเลื่อนขึ้นไปกุมแก้มของเซฮุนเอาไว้ นิ้วโป้งเกลี่ยเล่นเบาๆที่แก้มขาวไปมา ราวกับเป็นวิธีการกล่อมให้ร่างสูงได้นอนหลับสบาย

 

“ พรุ่งนี้ลู่หานนอนอยู่ที่ห้องเราก่อนก็ได้ เดี๋ยวเรากลับจากมอจะมารับไปส่งห้อง ”

 

“ อื้อ ”

 

ลู่หานพยักหน้าเบาๆให้กับร่างสูง ก็ดีเหมือนกันอะ เธอจะได้ไม่ต้องลุกอาบน้ำออกจากห้องไปพร้อมกับเซฮุนแต่เช้า ให้เธอนอนรอที่ห้องนี้จนกว่าเซฮุนจะเรียนเสร็จน่าจะดีแล้วแหละ เพราะถึงยังไง ถ้าเธอได้กลับห้อง ก็คงหนีไม่พ้นเอาศีรษะไปแนบกับหมอนอีกอยู่ดี

 

 

เราทั้งคู่ยังคงนอนมองหน้ากันอยู่เหมือนเดิม โดยที่ไม่มีใครละสายตาไปไหน แขนเรียวยกขึ้นโอบรอบลำคอของแฟนตัวเองที่นอนอยู่ข้างกัน ก่อนจะจุดยิ้มเบาๆ

 

กุ้ดไนท์คิสหน่อยไหม

 

เซฮุนเมื่อได้ยินแบบนั้นก็อดจะยิ้มเบาๆไม่ได้ เขาก้มหน้าลงไปใกล้ร่างบางที่นอนเงยหน้ามองเขาอยู่ จนจมูกของเราทั้งคู่แตะกันเบาๆ

 

ลู่หานหลับตาลง ก่อนจะรู้สึกถึงความนุ่มนิ่มที่ริมฝีปากบางของตัวเอง ร่างสูงแตะมันเอาไว้อยู่แบบนั้นโดยที่ไม่ได้ขยับไปไหน ลู่หานจึงเป็นฝ่ายแนบกลีบปากของตัวเองเข้ากับกลีบปากหนาให้แนบสนิทกว่าเดิม ริมฝีปากบางดูดดึงกลีบปากหนาเล่นเบาๆ เธอลืมตาขึ้นมา ก็เห็นลางๆในความมืดว่าเซฮุนมองหน้าเธออยู่เหมือนกัน

 

แขนเรียวกดลำคอของร่างสูงให้ก้มลงมาหาตัวเองยิ่งกว่าเดิม เธอดูดดึงกลีบปากหนาเล่น ทั้งๆที่ตาของทั้งคู่ยังคงสบกันอยู่ ตอนแรกเซฮุนกะว่าจะลองอยู่เฉยๆดู อยากรู้ว่าลู่หานจะทำยังไงต่อ แต่พอเห็นว่าร่างบางแกล้งเขาโดยการดูดดึงกลีบปากล่างเขาเล่นแบบนี้มันยิ่งรู้สึกหมั่นเขี้ยว ทำให้อยากจะบดเบียดเข้าไปจนปากเล็กๆนั้นช้ำซะให้เข็ด

 

ลิ้นหนาไล่เลียตามแนวปากของอีกคน เขาใช้ริมฝีปากหนาของตัวเองดูดดึงกลีบปากบางทั้งบนและล่าง ก่อนจะค่อยๆสอดลิ้นหนาเข้าไปในโพรงปาก จนแตะเข้าที่ลิ้นเล็กของอีกคน ริมฝีปากหนาจึงจัดการดูดดุนลิ้นเล็กนั้นเบาๆ แล้วแทรกลิ้นของตัวเองเข้าไปในโพรงปากบางอีกครั้ง จากนั้นจึงควานหาความหวานจากภายในปากของอีกคนด้วยลิ้นที่ยังคงเกี่ยวกระหวัดกันไปมา

 

“ อื้ออ ”

 

เซฮุนผละออกมาให้ร่างบางในอ้อมแขนได้พักหายใจหายคอ ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะแตะเบาๆที่กลีบปากบางอีกครั้ง และผละออก มือหนายกขึ้นมาเช็ดคาบน้ำลายให้กับลู่หานที่นอนมองหน้าเขาอยู่ ทั้งที่ตาก็จะปิดให้ได้

 

“ นอนได้แล้ว ฝันดีครับ ”

 

เซฮุนก้มลงไปหอมแก้มนิ่มเบาๆให้ชื่นใจ มือหนาเลื่อนไปกอดไว้ที่เอวบางอีกครั้ง ก่อนจะลูบขึ้นลูบลงช้าๆที่แผ่นหลังบาง ลู่หานซุกหน้าเข้าหาอกแกร่งอีกครั้ง แล้วหลับตาลง โดยที่มือหนาก็ยังคงทำหน้าที่อยู่แบบนั้น

 

 

 

 

 

ร่างบางลืมตาขึ้น แต่ก็พบว่าแสงที่เล็ดลอดเข้ามาจากผ้าม่านมันส่องตาเธออยู่ ลู่หานกระพริบตาถี่ๆเพื่อปรับสายตาให้คุ้นชินกับแสงสว่างในตอนเช้า เธอเหลือบไปเห็นร่างสูงที่ยืนแต่งตัวอยู่หน้ากระจก

 

ลู่หานลุกขึ้นนั่งก่อนจะลงจากเตียง เธอเดินไปหาคนที่ยืนอยู่หน้ากระจก แล้วสวมกอดอีกคนจากทางด้านหลัง กลิ่นกายที่เพิ่งได้คุ้นเคยจากเมื่อคืน ลอยมาเตะจมูกเธออีกครั้ง

 

“ อ้อนอะไรแต่เช้า ”

 

เซฮุนที่ยืนติดกระดุมเม็ดสุดท้ายอยู่ เมื่อรู้สึกว่ามีอะไรมาเกาะอยู่ที่หลัง ก็หันหน้าไปมองก็พบว่าแฟนตัวเล็กที่มายืนกอดเขาแล้วยังหลับตาคาหลังเขาอยู่อีก

 

“ จะไปมอแล้วหรอ ”

 

“ ครับ ”

 

“ ไปมอแค่นี้ทำไมต้องแต่งตัวดีขนาดนี้ด้วย ”

 

“ เราก็แต่งแบบนี้ประจำอยู่แล้วหนิ ”

 

ไอ้คำที่ลู่หานบอกว่า เซฮุนแต่งตัวดีคือ ก็แค่เสื้อเชิ้ตสีขาวของมหาวิทยาลัยกับกางเกงยีนส์สีดำ ที่เขาก็ใส่แบบนี้อยู่ประจำอยู่แล้วอะ ปกติไม่เห็นจะว่าอะไร พอมาวันนี้นึกยังไงมาบ่นเขา หรือว่าลู่หานยังตื่นไม่เต็มทีหรือป่าว เลยงอแงไปเรื่อย

 

ลู่หานเขย่งปลายเท้าขึ้น ใช้ปากงับที่ไหล่กว้าง จนอีกคนหันหลังมามอง เซฮุนแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว ก็เลื่อนมือหนาไปจับมือบางที่กอดเอวเขาอยู่ออก เซฮุนหันหลังไปหาแฟนตัวเล็กที่พาลแต่เช้า

 

ร่างสูงก้มตัวลงสอดแขนเข้าข้อพับของร่างบาง เขาอุ้มอีกคนขึ้นในท่าเจ้าสาวเอาไว้เหนือพื้น ร่างบางที่ตกใจก็รีบใช้แขนเรียวกอดไว้ที่ลำคอของคนขี้แกล้งทันที

 

“ เซฮุน!

 

ร่างสูงไม่สนใจเสียงเรียก เขาอุ้มร่างบางเดินไปที่เตียง ก่อนจะทำท่าเหมือนจะเหวี่ยงลู่หานลงเตียงแรงๆ เธอจึงรีบกอดที่ลำคอของร่างสูงแน่นกว่าเดิม ก็รู้แหละว่าตกไปยังไงก็นิ่ม ไม่ได้เจ็บอะไร แต่มันก็หวาดเสียวอะ เซฮุนตัวสูงนี่

 

“ ไม่เอา ไม่เล่น ”

 

เซฮุนอมยิ้มให้กับแฟนตัวเล็กของตัวเองที่ตอนนี้กลัวตกถึงขั้นซุกหน้าลงกับอกของเขาท่าเดียว เห็นแบบนี้ก็เลยเลิกแกล้ง เขาวางร่างบางลงบนเตียงนุ่มเบาๆ ราวกับว่าถ้าวางแรงร่างบางจะเจ็บแล้วงอแงกว่าเดิม

 

“ ไปมอแล้วนะ ”

 

ลู่หานพยักหน้าเบาๆ เธอเอื้อมไปดึงผ้าห่มที่อยู่อีกฟากของเตียงขึ้นมาห่มตัวเองเอาไว้ พอจะหลับตาลง เซฮุนก็ก้มลงมาหอมแก้มนิ่มของลู่หานซะแรง จนเธอต้องเบิกตาขึ้นมองร่างสูงอีกครั้ง

 

“ ฮื่อออ ไปได้แล้ว ”

 

ลู่หานเห็นว่าเซฮุนเอาแต่หัวเราะที่ได้แกล้งเธอแต่เช้า ร่างสูงเดินออกไปจากห้องนอนและเสียงประตูจากนอกห้องนอนก็ทำให้เธอรู้ว่าเซฮุนได้ออกไปจากห้องแล้ว

 

 

| To be continued |

Mind |   | 100 %

#FICMINDHH

 

ไม่มีอะไรจะคุยแล้ว ง่วงสุด

 

ฝากติดตามด้วยนะคะ อย่าลืมคอมเม้นหรือสกรีมได้ในทวิตให้กะลังใจเราด้วยนะ 

ขอบคุณที่ชอบฟิคเรื่องนี้นะคะ 
รักเด้อ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

1,218 ความคิดเห็น

  1. #1209 Marktrun (@0910737386) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 16:12
    เขินนนนนนหมดเเล้ว
    #1209
    0
  2. #1004 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 11:00
    มดกัดหมดแร้วค่าาาา
    #1004
    0
  3. #955 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 18:49
    หวานมากค่าาา
    #955
    0
  4. #939 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 13:55
    โอ๊ยยยยยยย หลงกันหนักมากค่าาา งื้ออออออออ
    #939
    0
  5. #907 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 09:28
    น่ารักอ่ะ
    #907
    0
  6. #874 dovy_bubble (@pakjira-nest) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 19:18
    หวานมดขึ้น
    #874
    0
  7. #829 BBBP (@BBBP) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 22:51
    เขินนนนนน
    #829
    0
  8. #820 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 20:00
    หวานแว๋วเบาๆ แต่กลัวมีดราม่ายัยไอรีนที่เซไปส่งนางจัง
    #820
    0
  9. #712 mxhh (@nmoei_mj) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 03:12
    ลูกโตเป็นหนุ่มเป็นสาวหมดแล้ว
    #712
    0
  10. #459 senachuuuu (@gru-sad) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 23:02
    อ่านเพลินเหลยยย น่ารักมากกก
    #459
    0
  11. #453 SAYDAI (@diana-smile) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 15:14
    หวานกันจิ้งงงงงงงงงงงงงงง
    #453
    0
  12. #450 minkhunhan (@minkhunhan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 07:18
    ความรักฟุ้งทั่วห้อง
    #450
    0
  13. #447 hh_9094 (@9094_hh) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 00:26
    เกลียดค่ะ เกลียดคนมีความรัก
    #447
    0
  14. #446 zsuni (@craziily) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 00:13
    เหม็นความรัก
    #446
    0
  15. #445 GXXK (@leemiw63) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 22:50
    อยากจะแหมมมมมมม หวานอะไรกันขยาดนี้น้อออ ตาร้อนไปหมดฮ่อยยยยยย
    #445
    0
  16. #444 onegirlkym (@onegirlkym) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 22:50
    หวานกันจังเลยยยยย
    #444
    0
  17. #443 Jessica Jar (@bavonchunphimam) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 21:29
    เขินอะ หวานกันมากๆเลย
    #443
    0
  18. #442 swap_HH (@minhyun30) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 19:42
    เหม็นฟามรัก 5555555
    #442
    0
  19. #441 prinntt (@prinntt) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 18:38
    ตัลลักมักมาย เฮฟความคุณแฟน //ไคโด้ นิยังไงหิ ชี้แจงด้วยนิ
    #441
    0
  20. #440 mitty (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 18:33
    โอ้ยหวานนนนนนนนนนนมากกก

    บึนปากยาวไปเกาหลีเลยได้ไหม 555555555



    ส่วนคู่จงอิน คยองนี่ยังไง

    จงอินเริ่มเผยไต๋ละ
    #440
    0
  21. #439 dearmint (@dearmint) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 18:31
    ลู่หานพอเจอคนที่รักจริงแล้วขี้อ้อนมาก
    #439
    0
  22. #438 mjchanikan (@mjchanikan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 17:44
    ชอบบบบบบบบบ
    #438
    0
  23. #437 ❥Supǝrbǝst . (@superbest) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 15:39
    น่ารักกกกกกก. หวานจีจ. ย้ายมาอยู่ด้วยกันเถอะ
    #437
    0
  24. #436 goyselu (@goyselu) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 14:31
    น่ารักอีกแล้ว หวานกันจัง เหม็นความรัก
    #436
    0
  25. #435 Aomsin S (@aomlsakutof) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 13:21
    โอ้ยเป็นเรื่องที่แบบเรียลอ่ะ เขินสุด
    #435
    0