♡ M I N D | HUNHAN (end)

ตอนที่ 20 : Mind | 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,238
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    30 ก.ค. 60



MIND | | 17 

 

 

“ แค่นี้ใช่ปะที่จะพูด ”

 

“ ลู่หาน มึงใจเย็นนะ ”

 

เสียงเพื่อนสนิททั้งสองคนที่ยังคงยืนดูเหตุการณ์อยู่ใกล้ๆรีบปรามให้เพื่อนของพวกเธอใจเย็นลงกว่านี้ แบคฮยอนรู้จักลู่หานดี เธอรู้ว่าตอนนี้มันคงโกรธเอามากๆ โกรธที่ร่างสูงไม่ยอมฟังที่มันพูด แถมยังทำให้มันเจ็บตัวอีก ซึ่งมันน้อยครั้งมากนะที่จะเห็นลู่หานโมโหใครขนาดนี้

 

มือหนาเคลื่อนไปจับที่ข้อมือบางบริเวณที่เขาเป็นคนทำให้มันเกิดรอยช้ำเองอีกครั้งอย่างเบามือ ซึ่งอีกคนก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร เพียงแต่จ้องหน้าเขาอยู่แบบนั้น แม้ว่าดวงตาสวยจะมีน้ำใสๆคลออยู่ก็ตาม ตอนนี้เซฮุนก็คงได้แต่ภาวนาว่าไม่ให้ร่างบางปล่อยให้มันไหลออกมา เขาเพียงแค่ไม่อยากเห็นน้ำตาของอีกคนเลยแม้แต่หยดเดียว อย่าเพิ่งไหลออกมาเลยนะ

 

“ กลับไปกับเรานะ นะครับลู่หาน ”

 

เสียงทุ้มเอ่ยอย่างแผ่วเบาและนุ่มนวลที่สุด เขาไม่กล้าจะรุนแรงกับอีกคนอีกแล้ว ในเมื่อเรื่องนี้เซฮุนผิด เขาก็จะยอม ยอมลู่หานทุกอย่างแล้ว

 

ร่างบางเดินตามร่างสูงไปอย่างช้าๆ ตามแรงดึงที่ข้อมือของตัวเอง จนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่บริเวณลานจอดรถของคณะวิศวกรรมศาสตร์ ตรงหน้าของเธอมีรถออดี้คันสีดำคุ้นตา ร่างสูงเปิดประตูรถข้างฝั่งคนขับให้แฟนตัวเล็กอย่างเช่นทุกครั้ง และเมื่อประตูถูกเปิดออก ร่างบางก็เข้าไปนั่งโดยไม่มีท่าทีขัดขืนอะไร

 

หลังจากที่ร่างสูงตามเข้ามานั่งภายในตัวรถ เครื่องยนต์ก็ถูกสตาร์ทเคลื่อนที่ออกไปทันที แต่เป้าหมายในวันนี้ไม่ใช่ห้างสรรพสินค้าที่พวกเราชอบไปหาอะไรทานหรือหาหนังดูอย่างเช่นทุกครั้ง และก็ไม่ใช่คอนโดของร่างบางที่เซฮุนเคยไปส่ง แต่เป็นคอนโดของแฟนตัวสูงแทน

 

ทั้งคู่รู้ดีว่าตอนนี้สถานการณ์ของเรามันกำลังไม่สู้ดี ความร้อนภายในใจมันยังคงคุกรุ่นอยู่ตลอดเวลา แต่ทั้งคู่เลือกที่จะปฏิบัติต่อกันอย่างประนีประนอม และใจเย็นให้มากที่สุด เพื่อไม่ให้เรื่องราวมันยากไปมากกว่านี้

 

 

 

 

รถคันสีดำเคลื่อนเข้าจอดในตำแหน่งประจำที่บริเวณลานจอดรถของคอนโดแห่งหนึ่ง ร่างสูงลงจากและเดิมอ้อมไปอีกฝั่งเพื่อเปิดประตูให้กับอีกฝ่าย มือหนาเอื้อมไปจับมือเล็กเอาไว้ และพาเดินเข้าไปในตึกสูง

 

เซฮุนคิดอยู่เสมอคือไม่ว่าตอนไหนที่เราจะทะเลาะกันแรงถึงขั้นไม่อยากมองหน้ากันยังไงก็ตาม เขาก็จะไม่ยอมปล่อยมือลู่หานเด็ดขาด เขาไม่รู้ว่าตอนนี้อีกฝ่ายกำลังรู้สึกอะไรอยู่ ถึงได้นั่งเงียบมาตลอดการเดินทาง แต่ก็ไม่ใช่เพียงแค่ลู่หานหรอกที่นั่งเงียบมาตลอด เซฮุนเองก็เช่นกัน มันทั้งเงียบและรู้สึกเกร็งในเวลาเดียวกัน แต่ถึงกระนั้นเซฮุนก็ยังจะจับมือของลู่หานไว้อยู่ดี

 

ทั้งคู่มาหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้องบานหนึ่ง มือหนาอีกข้างที่ว่างอยู่ ล้วงไปดึงคีย์การ์ดในกระเป๋าของตัวเองออกมา แล้วแนบลงกับตัวสแกนที่ติดอยู่กับบานประตู

 

ประตูห้องถูกเปิดเข้าไปโดยมือหนาของร่างสูง เขาดึงมือให้อีกฝ่ายเดินเข้าไปก่อน จากนั้นจึงเดินตามเข้าไปทีหลัง แล้วจึงค่อยๆปิดประตูลงด้วยความเบามือ เพราะไม่อยากให้มันเกิดเสียงอะไรขึ้นมาในตอนนี้

 

พอคนตัวสูงหันกลับมาก็ไม่พบร่างบางที่ควรจะยืนอยู่ใกล้ๆกับตัวเองแล้ว นัยน์ตาคมกวาดสายตามองหาอีกคนไปทั่วห้อง จนกระทั่งพบว่าร่างบางที่เขามองหากำลังยืนรับลมอยู่ที่หน้าระเบียงห้อง

 

เซฮุนเดินไปยังหน้าระเบียงของห้อง จนตอนนี้เขายืนซ้อนอยู่ด้านหลังของร่างบางที่กำลังยืนกอดอกอยู่ แขนยาวโอบรอบเอวบางเอาไว้ จึงทำให้อีกฝ่ายสะดุ้งเบาๆ แต่ลู่หานก็ไม่ได้ว่าอะไร

 

ใบหน้าหล่อเหลาที่ใครๆก็พากันชมนักชมหนาว่าหล่อจนอยากจะให้เป็นเดือนคณะสะทุกปี ก้มลงซุกไปที่ลำคอขาว เขาสูดดมกลิ่นกายของลู่หานอยู่แบบนั้น นี่แค่เขาไม่ได้คุยกับอีกคนเพียงวันเดียวนะ มันก็รู้สึกเหมือนกับว่าเราไม่ได้ติดต่อกันเป็นเดือนอย่างนั้นแหละ มันคิดถึงอีกคนจนแทบจะทนไม่ไหวเลย

 

เซฮุนไม่รู้ว่าลู่หานทนได้ยังไงตอนที่เราไม่ได้คุยกัน แต่เขารู้สึกแทบจะเป็นบ้าที่อีกฝ่ายไม่ยอมรับโทรศัพท์ของเขา ไอ้ครั้นจะไปหาก็กลัวว่าอีกคนจะปากไวพูดอะไรที่ทำให้เรื่องของเราจบลง เซฮุนเลยต้องอดทนไง อดทนรอให้ลู่หานใจเย็นลง

 

“ เรากับไอรีนเคยคุยกันเมื่อปีที่แล้ว ”

 

“ ...  ”

 

“ แต่ก็ไม่ได้คุยกันนานเท่าไร เพราะเราเบื่อสะก่อน ”

 

“ ... ”

 

“ แล้วเราก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีก แต่ก็ยังมีบ้างที่น้องเขาจะทักมาถามเรื่องโปรเจค ”

 

“ ... ”

 

“ ช่วงหลังๆ น้องเขาก็กลับเข้ามาอีก แต่เรามีแฟนแล้วนี่ ”

 

“ ... ”

 

“ ถ้าเซฮุนบอกว่าเรื่องนั้นเซฮุนไม่ได้ทำอะไร ลู่หานจะเซฮุนไหมครับ ”

 

แรงสะอื้นของคนในอ้อมแขน ทำให้เซฮุนรีบจับให้ร่างบางหันหน้ามาทางตัวเองทันที น้ำใสๆที่เคยเอ่อคลออยู่ในดวงตาคู่สวย กลับค่อยๆไหลลงมาอาบแก้มนิ่มที่เซฮุนชอบหอม

 

มือหนาทั้งสองข้างเลื่อนขึ้นไปกอบกุมแก้มนิ่มเอาไว้ ก่อนจะใช้นิ้วหัวแม่มือค่อยๆเช็ดน้ำใสๆที่ไหลลงมา

 

“ เราไม่รู้ เราไม่รู้ว่าเราเชื่อใจใครได้บ้าง เราเคยโดนมาแล้วเซฮุนก็รู้นี่ ฮึก เราไม่ได้อยากไม่เชื่อใจเซฮุนอะ แต่เราแยกมันออกไม่ได้ ทุกอย่างมันปนกันไปหมดเลย เราไม่รู้ว่าเราต้องรู้สึกยังไง เราไม่- ฮึก ”

 

ร่างบางทั้งพูดไปสะอื้นไป เซฮุนจึงรวบอีกคนให้เข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของเขาทันที แขนเล็กก็เลื่อนไปกอดที่เอวหนาเอาไว้แน่น และซุกใบหน้าลงกับอกแกร่งของเซฮุน

 

ปกติลู่หานไม่ใช่คนอธิบายอะไรยาวๆแบบนี้แล้วก็ไม่ได้อ่อนแอขนาดนี้ด้วย แต่พอคนตรงหน้าเป็นเซฮุนไม่รู้ว่าทำให้เธอถึงเป็นคนแบบนี้ ทำไมถึงพูดทุกอย่างออกไปแบบนี้

 

“ เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้วครับ ”

 

มือหนาลูบเบาๆบนศีรษะของร่างบางในอ้อมกอด ตอนนี้ลู่หานอ่อนลงมากจากตอนแรกที่ไม่ยอมพูดแถมยังไม่ยอมฟังอะไรเขาอีก เซฮุนไม่โกรธที่ลู่หานเอาแต่คิดเองเออเอง เขาเข้าใจว่าการที่อีกคนพบเจอแต่คนแบบนั้น แล้วเขาเองก็ดันมามีเรื่องให้ต้องเข้าใจไปในทางแบบนั้นอีก ดีแค่ไหนแล้วที่ในเวลานี้อีกฝ่ายเลือกที่จะฟังเขา และยังอยู่กับเขาในตอนนี้

 

“ ไม่เอาแล้ว ไม่ร้องแล้วนะ ”

 

“ ... ”

 

“ งั้น ... เราจะพยายามอยู่ให้ห่างจากผู้หญิงเลย แล้วก็จะไม่ได้ทำให้ลู่หานเข้าใจผิดอีก โอเคไหมครับ ”

 

“ ... ”

 

“ ไหน ตัวเองเงยหน้าขึ้นมามองเซฮุนหน่อย ”

 

เซฮุนจับแก้มของร่างบางที่เอาแต่ซุกหน้าอกของเขาอยู่ให้เงยหน้าขึ้นมามองกัน แล้วพอเขาก้มหน้าลงมองที่เสื้อของตัวเอง ก็พบว่ามันเปียกไปหมดจริงๆด้วย แถมแก้มนิ่มๆของร่างบางก็ยังคงมีน้ำใสไหลลงมาเรื่อยๆด้วยเช่นกัน

 

ริมฝีปากเบะคว่ำลงเรื่อยๆอย่างงอแงราวกับเจอเรื่องขัดใจ เธอพยายามใช้หลังมือของตัวเองเช็ดคาบน้ำตาออกให้หมดจากใบหน้าของเธอ ปกติลู่หานไม่ใช่คนที่จะร้องไห้งอแงขนาดนี้เลย ไม่รู้เหมือนว่าทำไมพอได้ร้องมันก็ออกมามากมายขนาดนี้

 

“ โอ๋ๆๆไม่ร้องแล้ว ”

 

ร่างสูงจับศีรษะของอีกคนให้ซุกเข้าที่อกแกร่งของตัวเองอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าแฟนตัวเล็กของเขาไม่ยอมหยุดร้องไห้สักที แถมยังเหมือนจะร้องหนักกว่าเดิมอีกด้วยซ้ำ

 

“ คิดถึงเราไหม เราคิดถึงลู่หานจะแย่แล้ว ”

 

“ คิดถึง ”

 

เสียงอู้อี้ในอ้อมกอดแถมยังมีแรงพยักหน้าขึ้นลงไปมาอีก ทำให้ริมฝีปากหนายกยิ้มขึ้นเบาๆที่เห็นว่าลู่หานไม่ได้โกรธอะไรเขาแล้ว

 

แต่ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่เขายังไม่ได้พูด

 

“ สูบบุหรี่ทำไม ”

 

ถามด้วยประโยคห้วนๆแต่ก็ยังคงน้ำเสียงอ่อนโยนเอาไว้อยู่เหมือนเดิม และเมื่อร่างบางนึกขึ้นได้ ก็รีบเงยหน้าออกจากอกแกร่งของคนตัวสูงทันที

 

“ นิดหน่อยเอง ”

 

“ ตอบไม่ตรงคำถาม ”

 

ร่างบางเดินถอยหลังออกมาพิงรั้วที่กั้นระเบียง แล้วยกแขนเรียวขึ้นกอดอกอีกครั้ง คือจริงๆเรื่องสูบบุหรี่เธอเองก็สูบบ้าง แต่ไม่ใช่เอะอะสูบ ก็แค่มีบ้างอะแหละ แล้วก็ไม่คิดว่าแฟนของตัวเองจะมาเห็นแล้วไม่ชอบขนาดนี้

 

“ แล้วเซฮุนสูบทำไมล่ะ ”

 

ร่างสูงจิ๊ปากทันทีที่ลู่หานสวนเขากลับมาแบบนี้ ถามว่าสูบทำไมก็ไม่รู้เหมือนกัน มันไม่ได้ติดขนาดที่ต้องสูบวันหนึ่งเยอะๆก็จริง แต่ก็แค่สูบให้มันรู้สึกผ่อนคลายเท่านั้น แล้วเวลาที่เขาใช้มัน เซฮุนก็เลือกที่จะใช้มันตอนที่ไม่ได้อยู่กับลู่หานอะ อันนี้ก็ไม่รู้ว่าอีกคนไปเห็นตอนไหน

 

คือจะบอกว่าเห็นแก่ตัวก็ได้แหละที่ตัวเองสูบได้ แต่ห้ามให้ไม่ให้อีกคนสูบ แต่ใครจะชอบให้แฟนตัวเองใช้มันล่ะ

 

“ โอเคครับ ยอมแล้ว แต่ไม่ใช้มันอีกได้ไหม ”

 

ลู่หานพยักหน้าเบาๆส่งให้เป็นคำตอบ และเมื่ออีกฝ่ายไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอก็หันหน้าไปอีกทาง กะว่าจะยืนมองวิวสูงๆให้ผ่อนคลายสะหน่อย แต่มือหนาก็ดันคว้าเข้าที่ข้อมือของเธอสะก่อน ก่อนจะออกแรงดึงเบาๆพาเธอเดินเข้าไปในตัวห้อง ไม่ใช่ห้องนั่งเล่นด้วยนะ แต่เป็นห้องนอน

 

ร่างสูงนั่งลงบนเตียงก่อนจะดึงให้ร่างบางนั่งลงมาที่ตักของตัวเอง โดยที่ทั้งสองคนนั่งหันหน้าเข้าหากัน

 

“ อะไรเนี้ย ”

 

“ คิดถึง ”

 

“ ก็รู้แล้ว เซฮุนบอกไปแล้ว ”

 

แขนเรียวยกขึ้นโอบรอบลำคอของคนตัวสูงเอาไว้เพราะกลัวว่าจะหงายหลังลงไปสะก่อน แม้ว่ามือหนาจะยังคงจับไว้ที่เอวบางของเธออยู่ก็ตาม

 

ใบหน้าหล่อซุกเข้าที่ซอกคอขาว แล้วจูบไปมาทั่วซอกคอทั้งสองข้างของคนบนตัก ซึ่งอีกคนก็เงยหน้าขึ้นยอมให้อีกฝ่ายทำแต่โดยดี

 

“ แค่บอกมันไม่พอหรอก ”

 

เซฮุนถอนใบหน้าออกมาพูดแค่นั้น ก่อนจะค่อยๆเคลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ๆกับอีกฝ่ายจนระยะห่างในตอนนี้แทบจะไม่ถึงนิ้ว ริมฝีปากหนาแตะเข้าที่ริมฝีบางของคนบนตัก เซฮุนขบเม้มและดูดดึงมันราวกับว่าเราไม่ได้จูบกันมาเป็นปีๆ ร่างสูงเอียงใบหน้าออกเป็นการปรับองศาเพื่อให้เขาสามารถใกล้ชิดอีกฝ่ายได้มากขึ้น

 

มือหนาลูบวนอยู่ที่แผ่นหลังบางที่ในขณะนี้มีเสื้อช็อปตัวหนากลั้นไว้อยู่ เซฮุนเลื่อนมือไปจับแขนเรียวที่กอดคอของตัวเองออก ในขณะที่ปากของทั้งคู่ก็ยังคงทำงานอยู่ เขาจัดการถอดเสื้อช็อปสีน้ำเงินของร่างบางออกแล้ววางมันไว้ข้างๆ จากนั้นก็เปลี่ยนตำแหน่งมือไปจับที่ปลายเสื้อยืดสีขาวของอีกคนออก ซึ่งลู่หานก็ยอมทำตามโดยไม่ได้ขัดขืนอะไร

 

แต่มันยังไม่จบไง นอกจากเสื้อยืดแล้ว ก็ยังมีเสื้อซับในสายเดียวอีกตัวที่ยังเป็นอุปสรรคของเขาอยู่ เซฮุนตัดสินใจจับเอวบางออกจากตักตัวเอง แล้วจับให้ลู่หานนอนลงกับเตียงกว้าง จากนั้นเขาก็คร่อมตัวอีกคนเอาไว้

 

แขนเรียวยกขึ้นโอบรอบลำคอของแฟนตัวสูงอีกครั้ง และดึงให้ใบหน้าหล่อก้มลงมาจนกระทั่งริมฝีปากของทั้งคู่แตะกันอีกครั้ง

 

คราวนี้เป็นริมฝีปากบางของคนใต้ร่างที่เริ่มดูดดึงริมฝีปากหนาของคนด้านบนไปมา ก่อนลิ้นหนาจะสอดเข้าไปในโพรงปากของอีกคน เซฮุนไล่เล็มหาความหวานไปทุกซอกทุกมุมของอีกฝ่ายด้วยความคิดถึง

 

มือของเซฮุนเลื่อนลงไปแตะเข้าที่กระดุมกางเกงยีนส์ของคนใต้ร่าง ก่อนจะค่อยๆแกะมันออกแล้วจึงรูดซิปลง เซฮุนผละใบหน้าออกจากร่างบาง แล้วค่อยๆดึงกางเกงยีนส์สีซีดของอีกคนออกจากขาเรียวสวย จากนั้นก็ก้มลงคร่อมตัวทับลู่หานอีกครั้ง

 

ใบหน้าหล่อซุกเข้าที่ลำคอขาว แล้วขบเม้มเบาๆเป็นการแสดงความเป็นเจ้าของลงบนผิวเนียน มือหนาของเซฮุนเคลื่อนลงไปตามผิวขาวของลู่หาน จนกระทั่งหยุดที่หน้าท้องแบนราบเรียบ เขาค่อยๆสอดมือเข้าไปในกางเกงชั้นในสีขาวของคนใต้ร่าง แต่ยังไม่ทันเข้าไปจนหมด มือหนาก็ถูกหยุดโดยเจ้าของมือเล็กที่คว้าข้อมือของเขาไว้

 

เซฮุนเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าสวย พลางขมวดคิ้วเล็กน้อยที่ลู่หานหยุดมัน ตอนที่อารมณ์ของเขากำลังขึ้นสุดๆแบบนี้

 

“ ไม่เอาได้ไหม ”

 

“ ... ”

 

“ เราไม่มีแรงแล้วนะ เอาไว้วันหลังได้ไหม ”

 

ตอนนี้เธอไม่มีแรงจริงๆ มันอ่อนเพลียไปหมด เธอแค่ไม่ได้นอนแค่คืนเดียวเอง แต่ไม่รู้ทำไมมันอ่อนเพลีย รู้สึกอยากจะนอนอย่างเดียวเลย

 

“ นะคะ ”

 

มือเล็กทั้งสองข้างยกขึ้นมากุมแก้มของแฟนตัวสูงเอาไว้เป็นการอ้อน เธอรู้ว่าเซฮุนไม่ได้โกรธหรือหงุดหงิดอะไร แต่อีกฝ่ายกำลังอารมณ์ขึ้นสุดๆไง แล้วลู่หานมาสั่งหยุดแบบนี้แน่นอนว่าคนคนสูงที่คร่อมร่างของเธออยู่ตอนนี้ต้องค้างสุดๆอยู่แล้ว

 

“ ก็ได้ครับ งั้นนอนนะ เดี๋ยวเรามา ”

 

จากนั้นร่างสูงก็ลุกออกจากร่างบาง เดินออกจากห้องนอนไป ลู่หานคิดว่าเซฮุนคงเลือกที่จะใช้ห้องน้ำด้านนอกมากกว่าถึงแม้ว่าในห้องนอนจะมีห้องน้ำอีกห้องก็ตาม

 

 

 

 

เซฮุนเดินกลับเข้ามาในห้องนอนหลังจากทำธุระส่วนตัวของตัวเองเสร็จเรียบร้อย แต่พอเท้าก้าวเข้ามาถึงห้องก็พบว่าคนที่บ่นง่วงไปเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้วกำลังนอนห่มผ้าหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงกว้าง

 

ร่างสูงเดินไปนั่งลงบนเตียง พยายามทำตัวให้เบาและไม่มีน้ำหนักที่สุดเพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนการนอนของแฟนตัวเล็ก เขาสอดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน แล้วก็พบว่าลู่หานไม่ได้เปลี่ยนชุดหรือหาอะไรใส่เพิ่ม เจ้าตัวยังคงอยู่ในสภาพเสื้อซับสายเดี่ยวกับกางเกงชั้นในแบบเดิม ถึงแม้ร่างบางจะอยู่ภายใต้ผ้าห่มก็เถอะ แต่เซฮุนดันบังเอิญเห็นนี่

 

เขาส่ายหัวไปมาลบภาพต่างๆ แล้วค่อยๆล้มตัวลงนอนข้างๆกับลู่หาน แต่สงสัยว่าเซฮุนจะขยุกขยิกมากเกินไปจนทำให้คนที่หลับไปแล้วลืมตาขึ้นมามอง

 

เธอมองร่างสูงที่กลับมานอนอยู่ข้างๆกัน แล้วจึงขยับตัวเข้าไปนอนใกล้ๆและยกแขนเรียวขึ้นกอดอีกฝ่ายเอาไว้ ก่อนจะซุกใบหน้าสวยเข้ากับสีข้างของอีกคน

 

“ โกรธไหม ”

 

เสียงหวานถามขึ้นในขณะที่ตาก็ยังคงหลับสนิทอยู่ ตอนแรกที่คิดเอาไว้คือเซฮุนคงจะไม่โกรธ แต่ก็ไม่รู้อะ อยากถามให้แน่ใจก่อนว่าอีกคนไม่ได้โกรธจริงๆใช่ไหม

 

“ โกรธทำไมครับ นอนได้แล้วนะ ”

 

มือหนาลูบเบาๆที่ศีรษะของแฟนตัวเล็กที่เหมือนจะง่วงมากๆแล้ว แต่ก็ยังคิดมากเรื่องนี้อยู่อีก เขาไม่ได้คิดมากอะไรที่ลู่หานไม่ได้ให้ ดูตอนนี้สิ เอาแต่จะนอนขนาดนี้ใครจะกล้าเคืองกล้าโกรธกัน นี่ถ้าเขาเอาแต่จะทำอะไรร่างบางในสภาพที่งอแงพร้อมจะนอนขนาดนี้ เซฮุนคงจะเป็นคนที่ใจร้ายมากๆอะ

 

 

 

 

ร่างบางลืมตาขึ้นมา ค่อยๆพยายามกระพริบตาถี่ๆเพื่อปรับแสงที่เข้ามากระทบม่านตา เธอมองไปด้านนอกก็พบว่าตอนนี้เป็นเวลามืดค่ำแล้ว ก่อนจะหันไปมองนาฬิกาดิจิตอล ที่ตั้งอยู่บนโต๊ะข้างเตียง ซึ่งตัวเลขก็บอกว่าตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มเกือบจะครึ่งแล้ว

 

นี่เธอนอนตั้งแต่บ่ายสามจนสองทุ่มเลยหรอ ลู่หานเงยหน้ามองแฟนตัวสูงที่ยังคงหลับตาพริ้มอยู่โดยไม่ได้รู้สึกว่าแสงไฟในห้องที่เจ้าตัวเปิดค้างไว้ตั้งแต่เข้ามาในห้องมันรบกวนการนอนเลยสักนิด

 

ร่างบางขยับตัวเล็กน้อย เพราะท่าที่นอนอยู่เป็นเวลานานๆมันทำให้รู้สึกเมื่อยจนเหน็บจะกิน แต่ก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อรู้สึกถึงความผิดปกติบริเวณระหว่างขาของตัวเอง

 

มือเล็กรีบดึงผ้าห่มออกจากตัวทันที และลุกขึ้นนั่งเพื่อมองระหว่างขาของตัวเอง ก่อนจะพบว่ามีคาบแดงๆเต็มไปหมด รวมถึงผ้าปูเตียงสีน้ำเงินที่พอจะเห็นเป็นคาบเลอะๆนี่อีกด้วย ร่างบางรีบใช้ผ้าห่มปิดช่วงขาของตัวเองทันที ก่อนจะตีไปที่ต้นแขนของแฟนตัวสูงซ้ำๆ

 

“ เซฮุน ตื่น ”

 

ร่างสูงลืมตาขึ้นมา แต่ก็ต้องรีบปิดตาลงทันทีเพราะแสงสว่างมันกระทบดวงตาจนแสบ และเมื่อเริ่มปรับสภาพสายตาได้ก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นนั่งพิงพนักหัวเตียงไว้

 

เซฮุนมองไปที่แฟนตัวเล็กที่นั่งอยู่ห่างจากเขา โดยมีผ้าห่มคลุมขาของตัวเองเอาไว้ ใบหน้าสวยเบะเหมือนจะร้องไห้อีกครั้ง ทำให้เซฮุนยิ้มออกมาเบาๆ

 

“ เป็นอะไรครับ ”

 

“ เราเป็นเมนส์ มันเลอะเตียงไปหมดเลย เซฮุนโกรธไหม ”

 

ร่างสูงหลุดขำออกมาเบาๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดผ้าห่มที่ลู่หานปิดอยู่เพื่อดูว่ามันจะเลอะขนาดไหน แต่ก็ถูกอีกฝ่ายตีเข้าที่มือของเขาสะก่อน

 

“ เลอะก็เปลี่ยนใหม่ไงครับ ”

 

“ งั้น...ลงไปซื้อผ้าอนามัยให้หน่อย ”

 

“ หื้ม ”

 

ร่างสูงเลิกคิ้วขึ้นเป็นการถามอีกครั้ง คือเขาไม่เคยซื้ออะ ซื้อไม่เป็นด้วย แต่ไอ้ครั้นจะพาลู่หานลงไปซื้อด้วย ดูจากสภาพตอนนี้ลู่หานคงจะไม่ยอมลงไปด้วยแน่ๆ

 

“ ลงไปซื้อให้หน่อย เอาแบบมีปีกนะ แล้วก็กลางคืนด้วย ”

 

“ เอาจริงหรอ ”

 

“ จริง ”

 

 

 

 

ไม่น่าเชื่อ

 

ไม่น่าเชื่อว่าเซฮุนจะมาถึงจุดที่มายืนเลือกซื้อผ้าอนามัยให้แฟนตัวเองแบบนี้ และตรงหน้าของเขาในเวลานี้ก็มีผ้าอนามัยหลากหลายยี่ห้อเต็มไปหมด แล้วไอ้พวกที่ลู่หานจะเอานี่มันเป็นยังไง หยิบๆไปเลยไม่ได้หรอวะ

 

เซฮุนยืนเกาคางของตัวเองเบาๆ ก่อนจะตัดสินใจหยิบซองผ้าอนามัยยี่ห้อหนึ่งขึ้นมาอ่านฉลากของมัน ก็ยิ่งไม่เข้าใจไปกันใหญ่ ลู่หานบอกว่ามีปีกและกลางคืน

 

ร่างสูงหันไปมองผู้หญิงตัวเล็กคนหนึ่งที่ก้มลงหยิบห่อผ้าอนามัยเหมือนกัน แต่ชั้นล่างสุดขึ้นใส่ตะกร้าของเธอเอาไว้ แล้วก็กำลังจะเดินไปทางอื่น

 

“ เดี๋ยวครับ ”

 

คนตัวเล็กหันหน้ากลับมามองเขา อีกฝ่ายเลิกคิ้วขึ้นอย่างรอคำตอบของคนตัวสูง เซฮุนเผลอเลียริมฝีปากของตัวเองอย่างประหม่า คือมันก็จะเขินๆอะที่ต้องมาเลือกซื้อของที่ผู้หญิ๊งผู้หญิงขนาดนี้

 

“ ช่วยเลือกผ้าอนามัยที่มีปีกแล้วก็กลางคืนให้หน่อยได้ไหมครับ ”

 

“ อ๋อ แฟนให้มาซื้อใช่ไหมคะเนี้ย ”

 

ผู้หญิงตรงหน้าหัวเราะคิกคักเบาๆ คนยิ่งเขินๆอยู่ยังจะมาหัวเราะอีก ร่างสูงพยักหน้าให้เธอเบาๆ ก่อนที่เธอจะเลือกหยิบห่อสีดำในชั้นวางขึ้นมาแล้วยื่นให้กับเซฮุน

 

“ อันนี้ค่ะ แฟนของคุณสั่งซื้อกี่ห่อล่ะคะ ”

 

“ เขาไม่ได้บอกอะครับ ”

 

“ งั้นเอาไปสองก่อนก็ได้ค่ะ ”

 

ผู้หญิงตรงหน้ายื่นห่อผ้าอนามัยยี่ห้อเดียวกันสีเดียวกันให้กับร่างสูง เซฮุนพูดขอบคุณอีกฝ่ายไปก่อนที่เธอจะเดินไปเลือกของอย่างอื่นต่อ

 

 

 

 

ร่างสูงเดินกลับเข้ามาในห้องนอนก็ไม่พบแฟนตัวเล็ก แต่จากเสียงน้ำที่กระทบพื้นก็พอจะเดาได้ว่าลู่หานคงจะเข้าไปอาบน้ำ เซฮุนมองไปที่เตียง ซึ่งตอนนี้ไม่ได้ถูกคลุมด้วยผ้าปูเตียงอีกแล้ว แต่ผ้าปูเตียงสีน้ำเงินกลับถูกกองเอาไว้อยู่ปลายเตียงแทน

 

เซฮุนเดินเข้าไปใกล้ๆเตียงกว้าง เขาวางของที่ซื้อมาลงบนเตียง ก่อนจะเดินไปที่ปลายเตียง มือหนาจับที่ผ้าปูเตียงสีเข้มของตัวเอง แล้วแผ่มันออก เขาก็แค่รู้สึกสงสัยว่าไอ้ที่แฟนของเขาบอกว่ามันเลอะไปหมดนี่มันเลอะขนาดไหนกัน แล้วเวลาที่ผู้หญิงเป็นประจำเดือนแต่ละครั้งนี่มันเยอะขนาดนั้นเลยหรอ

 

เซฮุนจับผ้าพลิกไปพลิกมาเพื่อหาคาบที่เกิดจากเลือด แล้วก็พบว่ามีคาบอยู่จริงๆ ซึ่งดูแล้วก็เยอะอยู่เหมือนกัน มันไม่ได้ออกเป็นสีแดง เพราะผ้าปูที่นอนของเขามันสีเข้มอยู่แล้ว แต่ก็พอจะมองออกอย่างชัดเจนว่าเป็นคาบของอะไร

 

เซฮุนไม่รู้ว่าเวลาประจำเดือนของผู้หญิงมา มันมาทีละเยอะๆขนาดไหน เพราะเขาก็ไม่ค่อยได้ใช้ชีวิตทุกวันกับผู้หญิงสักเท่าไร ถึงว่าละเมื่อก่อนแม่ของเซฮุนจะชอบบ่นปวดท้องเวลาประจำเดือนมาเป็นประจำ เพราะว่ามีเลือดออกมาเยอะขนาดนี้นี่เองหรอ ยิ่งตอนที่นอนอยู่ลู่หานไม่ได้ใส่กางเกงตัวอื่นเลยนอกจากกางเกงชั้นใน มันเลยทำให้เลอะผ้าปูเตียงเยอะขนาดนี้

 

“ เซฮุน มายัง ”

 

เสียงตะโกนที่มาจากคนในห้องน้ำที่ดังออกมา ทำให้เซฮุนละความสนใจจากผ้าปูที่นอนและเดินไปหยิบถุงที่เขาวางอยู่บนเตียงอีกฝั่ง แล้วจึงเดินไปทางห้องน้ำ

 

“ มาแล้ว เปิดประตูสิ ”

 

ลู่หานเปิดประตูห้องน้ำออกเล็กน้อยๆ แล้วค่อยๆชะโงกหัวออกมา ก็พบว่าแฟนตัวสูงของตัวเองยืนอยู่หน้าห้องน้ำแล้ว ร่างสูงยื่นถุงที่บรรจุด้วยสิ่งที่เธอต้องการมากที่สุดในเวลานี้มาให้ มือเล็กรีบรับมัน ก่อนจะปิดประตูห้องน้ำอีกครั้ง

 

 

| To be continued |

Mind |   | 100 %

#FICMINDHH


ขอโทษที่หายไปนานขนาดนี้ สัญญาแล้วจะไม่หายนานขนาดนี้ คิดถึงมากๆเลยเด้อ


ใครที่อยากได้หนังสือ

http://bit.ly/2unehP1

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ใครที่ยังไม่ได้โอนนะคะ หลังจากโอนเรียบร้อยแจ้งได้ที่

http://bit.ly/2tN09gc

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

อันนี้เป็นลิงค์ที่เราเอาไว้รวบรวม sf/os นะ ไปเฟบกันไว้เด้อ

https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1679956

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

อันนี้อาคเรา เราอยากเล่น ทักมาคุยกันดั้ย จะตอบทุกเรื่องเลยสัญญา



ขอบคุณคนที่ยังรอนะคะ อยู่ด้วยกันก่อนนะ แม้ว่าเราจะอัพช้าไปบ้าง

ฝากติดตามด้วยนะคะ อย่าลืมคอมเม้นหรือสกรีมได้ในทวิตให้กะลังใจเราด้วยนะ 

ขอบคุณที่ชอบฟิคเรื่องนี้นะคะ 
รักเด้อ 

 

 

 

 

 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

1,218 ความคิดเห็น

  1. #1009 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 13:18
    ฮือออออน่ารักกอยากได้เซฮุนค่ะ
    #1009
    0
  2. #969 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 14:24
    ร้านไหนรับพรีเซฮุนบ้างคะ
    #969
    0
  3. #963 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 23:46
    เซฮุนก็ทนได้อะ ไม่โกรธน๊าาาาา งื้อออออ มาซื้อผ้าอนามัยให้แฟนอีกด้วยยย
    #963
    0
  4. #913 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 14:05
    555555 เข้าใจอารมณ์เซเลย
    #913
    0
  5. #880 dovy_bubble (@pakjira-nest) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 19:50
    เป็นแฟนที่ดี
    #880
    0
  6. #828 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 22:42
    เซน่ารักอ่ะ แต่เพราะยัยน้องรหัสนั้นทำให้ทะเลาะกันขนาดนี้ จำไว้เป็นบทเรียนนะเซ
    #828
    0
  7. #733 IPoai (@dyo_dido) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 21:56
    งือออน่ารักกกอยากได้แบบเซฮุนนน
    #733
    0
  8. #732 minkhunhan (@minkhunhan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 09:19
    งื้อออออ น่ารักอ่ะ
    #732
    0
  9. #731 โอดิสซีย์ (@pum-puy16) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 22:49
    ฮือเขินนนนน ขอเซฮุนที่นึงค่ะ่
    #731
    0
  10. #730 prsh (@ohlu_) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 21:15
    ดีกันแล้ววววววววว อย่าลืมจัดการจริงๆจังๆนะเซฮุนนน
    #730
    0
  11. #729 ppoonto (@ppoonto) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 20:08
    มันดีจริงๆ ชอบฟิคเรื่องนี้มาก รอนะคะ
    #729
    0
  12. #728 Ballerina320947 (@ballerina-petal) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 19:35
    สบายใจขึ้นเยอะเลยที่ในที่สุดก็คืนดีกันจนได้ ชอบที่ฮุนเป็นคนใจเย็นและค่อยๆพูดค่อยๆจานี่แหละ ถึงตอนแรกจะโกรธมากจนเผลอไปก็เถอะ รักษาสัญญาที่ให้ลู่ไว้ดีๆล่ะ ระวังมารยาหญิงของไอรีนด้วย -*-
    #728
    0
  13. #727 เป็นเอเลี่ยน (@creamcrazy2014) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 10:02
    ว้อยยยยยย ขอเซฮุนมาอยู่บ้านด้วยหน่อยฮือออออหล้อแล้วยังใจเย็นอีก ชอบอะ
    #727
    0
  14. #726 PunchyPt (@PunchyPt) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 09:32
    มีความน่ารักโอ้ยยย อยากได้แนอย่างนี้ง่าาาา
    #726
    0
  15. #725 pupeya. (@pupe) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 09:23
    ง้อกันด้วยดี อย่าทะเลาะกันอีกนะะะ
    #725
    0
  16. #724 jping (@jluxy1277) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 08:03
    น่ารักนะคะ รอค่าาา
    #724
    0
  17. #723 jllntp2_s (@sehun-12) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 07:16
    อ่านแล้วเขินเลยค่ะ
    #723
    0
  18. วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 06:23
    โอ๊ยยยยยย น่ารักง่าาาา ซื้อผ้าอนามัยให้ด้วยยยย
    #722
    0
  19. #721 Muthita Thongpa (@luhanland777) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 06:21
    รอค่าาาาา
    #721
    0
  20. #720 HH140555 (@HH140555) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 06:16
    ไม่เอามาม่าแล้วนะคะ
    #720
    0
  21. #719 cplove (@cplove) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 06:06
    เซฮุนน่ารักลู่บอกไม่ก็ไม่ แถมไม่งอนด้วย สุดหล่อ สุดน่ารักของลู่
    #719
    0
  22. #718 mxhh (@nmoei_mj) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 04:05
    เซฮุนน่ารักมากกกกกแบบน่ารักไปแล้วอะ
    #718
    0
  23. #711 Mii ' SB (@jamzysiska) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 03:08
    นึกว่าจะได้ไปดูโคมไฟแล้วอะไรท์5555555
    #711
    0
  24. #705 P's (@Mns_Lt) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 02:08
    ดีกันแล้ว โอ๊ยยย น่ารักอะ เป็นแฟนที่ดี ถึงจะอายๆแต่ก็กล้าซื้อมาให้ เขินล่ะสิ 5555
    #705
    0
  25. #702 natthavida (@natthavida) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 01:42
    น่ารักกกกกกก
    #702
    0