♡ M I N D | HUNHAN (end)

ตอนที่ 24 : Mind | 20 |End

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,606
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    11 ต.ค. 61



MIND | | 20

 

 

                มือหนาถูกใครบางคนกำลังออกแรงจูงให้เดินตามเข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง มองจากตรงนี้ถ้าเกิดไม่ได้สังเกตหรือเห็นเพียงผ่านๆ อาจจะคิดว่าในเวลานี้คงไม่มีคนอยู่เป็นแน่ เพราะมันทั้งเงียบและเกือบจะมืดด้วยซ้ำ หากไม่มีไฟที่เปิดอยู่กลางบ้านเพียงดวงเดียวเท่านั้น

 

                เซฮุนเดินตามแฟนของเขาจนกระทั่งมาหยุดอยู่บริเวณหลังบ้าน ที่มีสระว่ายน้ำขนาดย่อมและมีการตกแต่งสถานที่ให้กลายเป็นปาร์ตี้เล็กๆสำหรับครอบครัว ตรงหน้าของร่างสูงตอนนี้มีผู้ใหญ่แปลกหน้าถึงสี่คน และจากที่เขาได้เห็นใบหน้าของพวกท่านชัดๆ เซฮุนก็พอจะเดาเอาได้ว่าคนไหนคือพ่อและแม่ของลู่หาน

 

                คนเป็นแม่ที่เห็นว่าสาวสวยคนเล็กของบ้านกลับมาที่เดิมแล้ว หลังจากที่เจ้าตัวบอกว่าเดี๋ยวกลับมาเมื่อสักครู่นี้ ก่อนจะเบนสายตาไปด้านหลัง ที่มีผู้ชายร่างสูงสมส่วนยืนอยู่ด้านหลังลูกสาวของเธอ

 

                “ สวัสดีครับ ”

 

                ร่างสูงก้มศีรษะลงทักทายคนเป็นผู้ใหญ่ก่อนจะส่งยิ้มเบาๆไปให้ทุกคน จะว่าเกร็งก็เกร็งแหละ กำลังรู้สึกทำตัวไม่ถูกสุดๆเลยตอนนี้ ทั้งที่พวกท่านก็ยิ้มกลับมาให้ด้วยท่าทางใจดีนะ แต่ก็อดจะเขินไม่ได้เหมือนกัน

 

                ไม่เคยเจอพ่อแม่แฟนเลยสักครั้ง จะบอกว่ากับลู่หานคนแรก ก็ใช่นั่นแหละ

 

                “ นี่เซฮุนค่ะ ส่วนนี่พ่อกับแม่ แล้วนี่ก็อาของเรา ”

 

                “ เซฮุนนี่เป็นเพื่อนที่มหาวิทยาลัยของหนูหรอ ”

 

                พ่อของลู่หานถามออกมาก่อนจะยิ้มด้วยสีหน้ากรุ่มกริ่มให้กับลูกสาวคนสวย ทั้งที่ตัวเองก็รู้คำตอบดีอยู่แล้วและค่อนข้างมั่นใจว่าไม่ใช่เพื่อนแบบที่เจ้าตัวถามออกไปหรอก แต่ก็อยากจะแหย่เล่นไปแบบนั้น

 

                “ แฟนต่างหาก ”

 

                ลูกสาวเพียงคนเดียวของพ่อกับแม่ตอบออกไป ถึงแม้จะรู้ว่าคำถามเมื่อกี้ พ่อของเธอถามเพื่ออยากจะแหย่เล่นเท่านั้น ร่างบางปล่อยมือจากคนตัวสูง ก่อนจะเดินไปอีกทางหนึ่ง เพื่อหยิบเก้าอี้ตัวเตี้ยเท่าโซฟาที่พวกเรานั่งกันอยู่มาเพิ่ม

 

                “ ทำอะไรเนี้ย ”

               

“ ยกเก้าอี้มาให้นี่ไง ”

 

หลังจากที่เซฮุนมองตามแฟนตัวเองที่อยู่ๆก็เดินไปอีก และก็ได้คำตอบว่าอีกฝ่ายไปยกเก้าอี้ตัวหนึ่งมา เขาก็รีบเดินไปหาทันที คือยกเก้าอี้มาก็พอจะรู้อยู่หรอก ว่าจะยกมาให้เซฮุนเพราะดูจากที่นั่งที่มีอยู่ก็คงจะไม่พอ แต่ไอ้ที่เขาไม่เข้าใจคือลู่หานจะยกเองทำไม ตัวก็มีอยู่แค่นี้ ควรจะบอกให้เขาเดินมาหยิบเองสิ

 

“ เอามานี่เลย ”

 

ร่างสูงแย่งเก้าอี้ในมือของคนอีกคนมาถือเอง ก่อนจะวางไว้บริเวณที่ยังว่างอยู่ ลู่หานที่เดินตามมาก็นั่งลงบนโซฟาข้างๆแม่อีกครั้ง จากนั้นก็ดึงมือหนาของคนที่ยืนอยู่ให้นั่งลงบนเก้าอี้ที่เจ้าตัวไปยกมาเมื่อกี้แต่ดันมีคนแย่งถือสะก่อน

 

“ เซฮุนนี่เรียนที่เดียวกับลู่หานเลยหรอจ้ะ ”

 

หลังจากที่เด็กทั้งสองนั่งลงเรียบร้อย แม่ของลู่หานจึงเป็นคนเปิดประเด็นถามบุคคลมาใหม่ทันที จริงๆมันก็เป็นเรื่องของเด็กๆเธอก็ไม่ได้อยากรู้อะไรมากนักหรอกเกี่ยวกับความรักของทั้งสองคน แต่ไอ้ครั้นว่าจะมานั่งคุยเรื่องงานกันหรือเรื่องอะไรภายในบ้านขณะที่มีคนอื่นมานั่งด้วย เธอเองก็กลัวว่าพ่อหนุ่มเขาจะเกร็งและจะเหงา เลยคิดว่าถ้าชวนอีกฝ่ายคุย คงจะช่วยทำให้เราสนิทกันมากขึ้นก็ได้

 

ไหนๆเขาก็เข้ามาเป็นแฟนของลู่หานเรานี่

 

“ ป่าวหรอกครับ ผมเรียนคนละที่กัน ”

 

“ อ่าว แล้วงี้ไปเจอกันได้ยังไงล่ะ ”

 

ลู่หานกำลังจะยกแก้วแอลกอฮอล์ในมือตัวเองขึ้นดื่ม แต่ก็ต้องชะงักเพราะคำถามของคนเป็นพ่อ เธอหันไปมองหน้าแฟนตัวสูง ซึ่งอีกฝ่ายก็มองมาที่เธออยู่แล้วเช่นกัน สายตายิ้มกริ่มที่เซฮุนกำลังทำอยู่นั่นมันหมายความว่ายังไงกัน นี่แฟนตัวสูงของเธอคงจะบื้อขนาดที่เล่าเป็นฉากๆหรอกนะ

 

“ วันนั้นเราไปเที่ยวที่เดียวกันน่ะครับ แล้วลู่หานเขาดันทำของตกไว้ ผมเจอเข้าก็ตามหาเจ้าของ จากนั้นเลยได้รู้จักกันครับ ”

 

จะบอกยังไงดีว่าตอนนี้ลู่หานเกลียดสายตาล้อเลียนแบบนั้นของเซฮุนจริงๆ

 

ส่วนพ่อก็เชื่อสนิทใจตามคำที่แฟนตัวสูงของลูกสาวได้กล่าวมา ผู้ใหญ่ในโต๊ะก็พยายามสรรหาเรื่องมาคุยกัน แต่ก็ยังไม่ลืมหันไปถามสมาชิกใหม่ที่เพิ่งเข้ามา ความจริงคือเซฮุนเป็นคนคุยเก่ง สุภาพอยู่เสมอ เข้ากับผู้ใหญ่ได้ดีเลยดีเดียว ด้วยความที่แม่ของเซฮุนเป็นคนเรียบร้อยมากๆ ถึงแม้ว่าจะตรงข้ามกับพ่อไปสะหมด

 

ใครๆก็บอกว่าเซฮุนได้พ่อมาเกือบร้อยเปอร์เซ็น ทั้งเรื่องรูปร่างหน้าตาและนิสัย แต่ก็อยากจะบอกว่าเขาก็ได้แม่มาบ้างเรื่องความสุภาพเนี้ย แม่บอกตลอดแหละว่าต้องทำตัวยังไงให้คนรักและต้องเป็นสุภาพบุรุษขนาดไหน ซึ่งเซฮุนเชื่อฟังแม่นะ ถึงเลือดพ่อมันเข้มไปหน่อย คำสอนของแม่เลยติดมาได้ไม่ถึงครึ่ง

 

เป็นเวลาเกือบชั่วโมงที่เซฮุนยังนั่งอยู่เดิม ตอนแรกคิดว่าจะมารับแฟนตัวเองกลับห้อง ไม่คิดว่าอีกคนจะพาเขาเข้ามาร่วมวงกับบ้านของตัวเองแบบนี้ จึงทำให้เวลาล่วงเลยไปเกือบจะเที่ยงคืนแล้วตอนนี้

 

“ พอแล้วมั้ง ”

 

ทันทีที่เห็นว่าแฟนของตัวเองที่นั่งอยู่ข้างๆ กำลังจะยกแก้วแอลกอฮอล์ขึ้นดื่มอีกแล้วก็รีบคว้าเอาไว้ก่อนทันที ก่อนจะวางแก้วไว้ไกลมือของเจ้าของแก้ว นี่ตั้งแต่เซฮุนมานนั่งก็เห็นว่าร่างบางยกดื่มตลอดอะ มันก็ดูไม่ได้บ่อย แต่เหมือนว่าเจ้าตัวจะเพลินไง เอะอะยก เอะอะยกแบบนี้

 

“ เซฮุน พาลู่หานกลับดีกว่านะแม่ว่า เห็นเจ้าตัวบอกว่าเรียนเช้านี่ ”

 

“ ครับ พรุ่งนี้ลู่หานมีเรียนตอนเช้า ”

 

มือหนาเอื้อมไปจับมือบางที่วางอยู่บนตักของเจ้าของที่ตอนนี้กำลังทำหน้าบึ้ง เอนตัวพิงคนเป็นแม่เอาไว้ อาการแบบนี้ไม่ต้องสงสัยเลย กำลังงอนที่เซฮุนไม่ยอมให้ดื่มอีกแน่ๆ แต่ถึงกระนั้นเจ้าตัวก็ไม่ได้ดึงมือออกจากมือหนาแต่อย่างใด

 

“ กลับห้องกันนะครับ ”

 

นิ้วโป้งเกลี่ยไปมาบริเวณหลังมือนิ่มของคนขี้งอน แม้ว่าการกระทำทั้งหมดของเซฮุนที่กำลังง้องอนแฟนตัวตัวเองอยู่นั้นจะอยู่ในสายของผู้ใหญ่ทั้งสี่คนที่นั่งอมยิ้มอยู่ก็ตาม แต่ด้วยความที่มัวแต่สนใจแฟนขี้งอนอยู่จึงไม่ได้สังเกตว่ามีใครบ้างที่มองเขาอยู่ตอนนี้

 

“ ห้องไหน ”

 

ร่างบางตอบออกมาเสียงห้วน เพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์รวมถึงเมื่อกี้ที่เซฮุนห้ามเธอไม่ให้ดื่มแล้ว แถมยังยกแก้วไปวางไว้ไกลๆมือของเธออีก

 

“ แล้วลู่หานอยากกลับห้องไหนล่ะครับ ”

 

“ ห้องเซฮุน ”

 

“ งั้นลุกขึ้นเร็ว ”

 

ร่างสูงลุกขึ้นยืน ก่อนจะดึงมือบางที่กุมอยู่ให้ลุกขึ้นตาม ร่างบางค่อยลุกขึ้นยืนตามแรงดึงบวกกับที่แม่ชวนจับให้ลุกขึ้นดีๆ โดยไม่ล้ม และเมื่อเห็นว่าลู่หานทรงตัวยืนได้แล้ว มือหนาก็ปล่อยจากมือเล็ก ก่อนจะอ้อมแขนไปด้านหลังแล้วโอบเอวบางเอาไว้

 

“ งั้นเดี๋ยวผมพาลู่หานกลับก่อนนะครับ ”

 

“ จ้ะ ขับรถดีๆล่ะ ฝากดูแลลู่หานทีนะเซฮุน ”

 

เซฮุนพยักหน้าตอบกลับไป ก่อนจะก้มหัวให้ผู้ใหญ่ทั้งสี่คนที่นั่งอยู่ วันนี้เขาไม่ได้ดื่มเลยสักนิดเพราะรู้ว่าต้องขับรถ แม้ว่าพ่อของลู่หานจะส่งมาให้บ้าง แต่เซฮุนก็ปฏิเสธกลับไป กลัวว่าถ้าได้ดื่มแก้วเดียวแล้วมันจะไม่หยุดแค่แก้วเดียวน่ะสิ เขาจึงเลือกที่จะไม่ดื่มเลยดีกว่า

 

พยุงแฟนตัวเล็กออกมายังไม่พ้นรั้วประตูบ้าน ก็เห็นผู้ชายคนหนึ่งในชุดนักเรียนตัวสูงๆแม้ว่าจะยังสูงไม่เท่าเซฮุน แต่สำหรับเด็กในวัยประมาณนี้ก็ไม่น่าจะสูงขนาดนี้กำลังเดินเข้ามาพอดี อีกฝ่ายมองเขาเช่นกัน

 

“ พี่เขาเมาแล้วหรอ ”

 

เซฮุนเพียงแค่พยักหน้าตอบไปเพียงเท่านั้น เขาก็ไม่รู้หรอกว่าเด็กคนนี้เป็นใคร แต่ถ้าถามแบบนี้อีกคนก็คงไม่ได้ถามถึงเซฮุนแน่นอน

 

“ นี่พี่เป็นแฟนพี่เขาหรอ ”

 

“ ... ”

 

“ นี่พี่เขาหาแฟนได้หน้าตาดีขนาดนี้เลยหรอ พี่รีบไปส่งพี่เขาเหอะ หลับคาไหล่แล้ว ”

 

หลังจากคำตอบแรกถูกตอบออกมาเพียงแค่ใบหน้าหล่อที่พยักหน้าขึ้นลง แบจินยองก็พูดพึมพำออกมาคนเดียว ถึงแม้ว่าคนตัวสูงที่มีศักดิ์เป็นแฟนของพี่สาวจะได้ยินก็ตาม แล้วพอเขาหันไปหาพี่ของตัวเองที่เมาหลับคาไหล่แฟนตัวเองขนาดนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะรีบเอ่ยปากให้แฟนของเขารีบไปส่งสักที สงสารจริงๆ สงสารพี่ตัวสูงน่ะ

 

นี่พี่เขาไม่เลือกแฟนหน่อยหรอ คิดยังไงมาจีบพี่ลู่หานน่ะ

 

 

 

 

ประตูห้องนอนถูกเปิดออกโดยมือหนาของเจ้าของห้อง ข้างกายคนตัวสูงมีผู้หญิงรูปร่างออกไปทางผอมเดินกึ่งหลับกึ่งตื่นเข้ามาด้วยกัน เซฮุนตัดสินใจอุ้มร่างบางขึ้นในท่าเจ้าสาว ก่อนจะใช้เท้าดันประตูห้องให้ปิดแทนการใช้มือ เขาเดินตรงไปที่เตียงกว้างกลางห้อง แล้ววางคนในอ้อมแขนลงเบาๆบนผืนเตียงนุ่ม และแน่นอนว่าพออีกฝ่ายหัวถึงหมอนก็หลับสนิททันที

 

ร่างสูงยกมือขึ้นปาดเหงื่อเบาๆบนหน้าผากของตัวเอง นี่ถ้าเป็นไปได้เขาอยากจะอุ้มลู่หานตั้งแต่ลานจอดรถจนมาถึงห้องด้วยซ้ำ แต่กลัวว่าใครจะมองว่าเขาเป็นพวกโรคจิตวางยาผู้หญิงแล้วอุ้มขึ้นห้องไปสะก่อน เลยต้องพยายามพยุงแฟนของตัวเองให้เดินมาถึงห้อง แม้มันทุรักทุเรไปหน่อยก็ตาม

 

เซฮุนเดินไปทางตู้เสื้อผ้าที่ตั้งอยู่บริเวณมุมห้อง เขาเปิดมันออกก่อนจะหยิบกางเกงนอนขาสั้นสีน้ำเงินออกมา ก่อนจะเดินกลับไปที่เดิม ร่างสูงหย่อนก้นนั่งลงบนเตียงข้างๆกับร่างบางที่นอนหลับสบายอยู่

 

มือหนาพยายามถอดเสื้อช็อปสีน้ำเงินเข้มที่แฟนตัวเล็กใส่อยู่ออกอย่างเบามือที่สุด จากนั้นก็หันไปปลดกระดุมกางเกงยีนส์ที่อีกคนใส่อยู่ แล้วค่อยๆรูดซิปลง ร่างสูงย้ายตัวเองไปนั่งอยู่บริเวณปลายเท้าของลู่หาน ก่อนที่มือหนาจะค่อยๆดึงกางเกงยีนส์สีซีดออกจากขาเรียว

 

กางเกงยีนส์ยังไม่ทันถูกถอดดี ลมหายใจของคนที่เห็นภาพตรงหน้าก็ดันสะดุดเล็กน้อย หัวใจสั่นระรัวเมื่อความหวังดีของตัวเองที่อยากจะให้แฟนตัวเล็กได้นอนหลับสบาย กลับกลายเป็นว่าผู้หวังดีคนนี้นี่แหละกำลังรู้สึกไม่สบายตัวอย่างหนัก

 

ใบหน้าหล่อส่ายมาพยายามไม่คิดไม่จินตนาการอะไรทั้งนั้น รีบดึงกางเกงยีนส์ให้หลุดพ้นจากปลายเท้าของคนที่นอนอยู่ แล้วรีบหยิบกางเกงขาสั้นที่เอาออกมาจากตู้เสื้อผ้าเมื่อครู่ จัดการใส่ให้ร่างบางทันที โชคดีแค่ไหนที่ลู่หานใส่เสื้อยืด นี่ถ้าลู่หานใส่เสื้อนักศึกษา เขาไม่ต้องหัวใจวายไปก่อนหรอ

 

มือหนาค่อยๆดึงผ้าห่มที่ลู่หานนอนทับอยู่ออกมา ก่อนจะห่มตัวอีกคนเอาไว้ ร่างสูงจัดการเอาเสื้อผ้าของแฟนตัวเล็กไปทิ้งลงตะกร้า จากนั้นก็เดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำและทำธุระส่วนตัวของผู้หวังดีจากเหตุการณ์เมื่อครู่

 

 

 

 

เสียงนาฬิกาปลุกแผดเสียงดังลั่นห้อง ปลุกให้คนที่ตื่นง่ายอย่างเซฮุนให้รีบลืมตาขึ้นทันที เขาเอื้อมมือไปหยิบนาฬิกาบนหัวเตียง ก่อนจะปิดเสียงของมันที่กำลังรบกวนการนอนอยู่ แต่พอสายตาที่ค่อยๆปรับสภาพได้เห็นว่าตอนนี้เป็นเวลาเกือบหกโมงครึ่งแล้ว ก็นึกขึ้นได้ทันทีว่าคนที่นอนอยู่ข้างๆเขาตอนนี้มีเรียนตอนแปดโมงครึ่ง

 

ร่างสูงพยายามลุกขึ้นนั่งเพื่อที่จะไม่ต้องรู้สึกอยากนอนอีก ก่อนจะเอื้อมมือหนาไปเขย่าที่ต้นแขนเล็กของแฟนตัวเอง

 

“ ลู่หาน ตื่นเร็ว เดี๋ยวไปไม่ทันนะ ”

 

“ ฮือออ ”

 

ร่างบางค่อยขยับตัวหาแฟนตัวสูง แต่ก็ไม่พบว่านอนอยู่ข้างๆกันก็ค่อยๆลืมตาขึ้น แล้วก็พบว่าอีกคนกำลังนั่งอยู่ข้างๆตัวเองเนี้ยแหละ ก็ค่อยๆขยับตัวเข้าไปซุกอยู่ที่หน้าท้องของคนตัวสูงอย่างออดอ้อน

 

“ ไม่ต้องมาอ้อน ไหนว่าวิชาหลักไงครับ ”

 

“ เราลุกไม่ไหว ”

 

“ อย่างอแงสิครับ เดี๋ยวตอนเที่ยงเลิกแล้วค่อยกลับมานอนต่อก็ได้นี่ ”

 

ร่างบางที่ซุกหน้าเข้ากับหน้าท้องของคนตัวสูงเอาแต่ส่ายหน้าไปมา มันลุกไม่ไหวจริงๆอะ เมื่อคืนก็ว่ากินไม่เยอะนะ ก็ยังรู้สึกตัวอยู่ตลอดนั่นแหละ ตั้งเซฮุนออกรถจนมาถึงห้องก็ยังรู้สึกอยู่เลยว่าแฟนตัวสูงอุ้มเธอมานอนบนเตียง แม้ตาจะไม่ได้ลืมก็รู้สึกตัวอยู่ตลอด

 

ตอนนั้นก็คิดว่าไหวดิ ตื่นไหวอยู่แล้ว แต่พอตอนที่จะต้องตื่นจริงๆ มันไม่อยากตื่นเลยอะ ง่วง

 

ร่างสูงตัดสินใจลงจากเตียง แล้วก็ค่อยๆช้อนตัวคนบนเตียงที่กำลังงัวเงียอยู่ขึ้น ซึ่งอีกคนก็ตกใจผวารีบยกแขนขึ้นโอบรอบลำคอของคนตัวสูงเอาไว้กันตก ก่อนจะตีเบาๆไปที่หน้าอกของอีกคนที่ทำให้เธอตกใจแต่เช้า

 

เซฮุนใช้เท้าประตูห้องน้ำให้ค่อยๆเปิดออก จากนั้นก็วางลู่หานลงบนพื้นให้ยืนดีๆ พอเห็นว่าอีกคนทรงตัวได้แล้ว มือหนาก็คว้าเอวทั้งสองข้างของแฟนตัวเล็กเอาไว้ ก่อนจะยกร่างบางให้นั่งบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า

 

มือหนาเอื้อมไปหยิบแปรงสีฟันสีด้ามสีขาวของคนที่นั่งอยู่บนเคาน์เตอร์ ก่อนจะบีบยาสีฟันลงแปรงสีฟันที่เขาถืออยู่ เซฮุนเอาแก้วลองน้ำจนเกือบเต็ม จากนั้นก็ยื่นแก้วใบนั้นให้ร่างบางที่นั่งมองการกระทำของเขาอยู่อย่างงัวเงีย

 

เมื่อครู่ยังตกใจจนใช้มือตีหน้าอกเขาอยู่เลย เซฮุนก็นึกว่าจะทำให้แฟนตัวเล็กตาสว่างขึ้นบ้าง แต่ไม่เลย นี่ถ้าหลับตรงนี้ได้ เซฮุนเชื่อว่าลู่หานจะทำ

 

มือบางรับแก้วน้ำมาจากร่างสูง ก่อนจะยกขึ้นดื่มแล้วบ้วนๆน้ำในปากทิ้ง เซฮุนเดินมายืนอยู่ตรงหน้าของลู่หาน จะเรียกว่าช่วงหว่างขาของคนที่นั่งอยู่บนเคาน์เตอร์ก็ได้ มือบางแบมือรับแปรงสีฟันในมือจากคนตัวสูง แต่อีกคนกลับส่ายหน้าไปมา มือหนาจับที่ริมฝีปากบางอย่างแผ่วเบาให้ค่อยๆเปิดออก ก่อนจะใช้แปรงสีฟันสีที่ฟันของร่างบาง

 

“ อื้อ เดี๋ยวแปรงเอง ”

 

ร่างสูงไม่ฟังในสิ่งที่อีกฝ่ายพยายามจะบอก และยังคงทำหน้าที่แปรงฟันให้คนตัวเล็กจนครบสองนาที แล้วยื่นน้ำให้บ้วนอีกครั้ง ระหว่างที่ให้ร่างบางบ้วนน้ำ เซฮุนก็หันไปหยิบแปรงสีฟันของตัวเองมาแล้วจัดการแปรงฟันของตัวเองบ้าง

 

กว่าจะแปรงเสร็จหันมาอีกทีก็เห็นร่างบางเอาศีรษะพิงกำแพงห้องน้ำอีกฝั่งปรือตามองเขาอยู่ แม้ว่าจะเห็นตาดำเพียงเล็กน้อย แต่เขาก็เดาออกนั้นแหละว่าอีกคนกำลังมองอยู่ ร่างสูงเดินไปอยู่ตรงหน้าร่างบางอีกครั้ง แทรกตัวเข้าไปยืนที่หว่างขาของคนที่เอาแต่จะนอน

 

มือหนาจับศีรษะของลู่หานที่พิงผนังอยู่ราวกับว่าถูกติดกาวเอาไว้ให้ออกจากผนังห้องน้ำ ก่อนจะค่อยๆจับเปลือกตาทั้งสองข้างของร่างบางที่กำลังจะปิดลงเรื่อยๆให้ลืมตาขึ้น

 

“ ลืมตาขึ้น ”

 

ลู่หานรู้สึกเหมือนไม่สามารถตั้งศีรษะของตัวเองให้ตรงๆได้ จึงค่อยก้มลงจนซบเข้ากับไหล่ของแฟนตัวสูงที่ยืนอยู่ตรงหน้า ด้วยความที่เคาน์เตอร์ค่อนข้างสูง พอลู่หานขึ้นนั่งเลยกลายเป็นว่าตอนนี้ร่างบางสูงกว่าเซฮุนอยู่คืบหนึ่ง

 

“ ไม่ต้องเลย เงยหน้าขึ้นมาเลยนะ ”

 

“ เซฮุนรักเราไหม ถ้าเซฮุนรักเรา เซฮุนต้องให้เรานอนต่อสิ ”

 

คีย์เวิร์ดแปลกหูถูกเอ่ยออกมาโดยที่คนพูดก็ไม่รู้ตัว แต่คนได้ยินคำนั้นชัดเจนยิ่งกว่าอะไร เพราะเสียงหวานที่เอื้อนเอ่ยคำๆนั้นหูใกล้ๆกับใบหูของเขาเอง

 

ไม่รู้ว่ามันแปลกมากไหม ถ้าสังเกตตั้งแต่วันที่เราคุยกันจนถึงวันที่เราคบกัน และกระทั่งก่อนนี้เพียงไม่กี่ถึงนาที เราทั้งคู่ไม่เคยบอกรักกันเลยสักครั้ง ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร มันไม่ใช่ว่าไม่รู้สึกแบบนั้น

 

มันรู้สึกแบบนั้น ก็รู้สึกแบบนั้นมาโดยตลอด แม้ว่าเขาจะไม่ได้บอกอีกฝ่าย

                แล้วถ้าเกิดวันหนึ่งเซฮุนดันบอกคำนั้นออกไปล่ะ

 

“ รักสิครับ ”

 

ดวงตาที่เคยปรือคล้ายว่าอยากจะหลับเต็มที่กลับเบิกกว้างขึ้น แม้ใบหน้าจะยังซบลงบนไหล่กว้างของแฟนตัวสูง ลู่หานนึกย้อนไปประโยคก่อนหน้าที่เธอถามเซฮุน นี่เธอเป็นบ้าอะไร ทำไมถึงพูดประโยคแบบนั้นออกไป

 

ใบหน้าสวยค่อยๆเงยขึ้นจากไหล่กว้าง ริมฝีปากสวยถูกเม้มเข้าหากันแน่นอย่างลืมตัว กลายเป็นว่าตอนนี้ลู่หานไม่รู้จะปั้นหน้ายังไงให้ดูปกติ ไม่รู้สึกว่าภายในร่างกายกำลังปั่นป่วนไปหมดเพราะคำพูดเมื่อครู่ของแฟนตัวสูง

 

ลู่หานอยากจะให้ใครก็ได้ช่วยมาเปิดเพลงดังๆตรงนี้ที กลัวเหลือเกินว่าคนตรงหน้าของเธอจะได้ยินเสียงหัวใจที่กำลังเต้นดังราวกับว่าจะหลุดออกมาอยู่ในมือของเซฮุน

 

“ แปลกๆเนอะ เราไม่เคยบอกลู่หานเลย มันเลยเขินแปลกๆ ”

 

ร่างบางพยักหน้ากลับไปเท่านั้น เพราะไม่รู้ว่าจะอะไรดีในตอนนี้ คือประโยคในหัวมันตีกันไปหมด ไม่รู้ว่าจะเรียบเรียงมันออกมาให้ดูสวยยังไงดี

 

“ แต่เราก็รู้สึกแบบนั้นจริงๆ เชื่อเราไหม ”

 

“ ... ”

 

“ รู้สึกว่ารักลู่หานจริงๆ ”

 

“ ฮื้ออ พูดมาก ”

 

ใบหน้าสวยก้มลงซบที่ไหล่กว้างอีกครั้ง ก่อนจะยกแขนเรียวโอบรอบลำคอของคนตัวสูงเอาไว้แน่น เพื่อเป็นการป้องกันว่าเซฮุนจะไม่เห็นว่าตอนนี้ลู่หานกำลังหน้าแดงขนาดไหน นี่เธอรู้ด้วยตัวเองเลยอะว่ามันต้องแดงมาก เพราะตอนนี้รู้สึกเหมือนว่ามีไฟมารนอยู่ตรงหน้าจนมันร้อนผ่าวไปหมดเลย

 

แฟนตัวสูงหันใบหน้าไปหาอีกคนที่กำลังฝังใบหน้าตัวเองเข้ากับไหล่ของเขา ริมฝีปากของคนตัวสูงกดลงบนแก้มนิ่มที่โผล่พ้นออกมาเพียงเล็กน้อย แม้จะเพียงเศษเสี้ยวของแก้มเซฮุนก็รู้สึกชื่นใจทุกครั้งที่ทำแบบนี้กับอีกคน

 

แก้มของลู่หานเป็นยาหรอ ทำไมทุกครั้งที่เซฮุนกดริมฝีปากลงไปถึงได้รู้สึกมีพลังขนาดนี้

 

ลู่หานเงยหน้าขึ้นจากไหล่ของคนตัวสูง แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าหน้าของเรามันใกล้ขึ้นกว่าก่อนหน้านี้หรือป่าว หรือเธอคิดไปเอง แต่ช่างเถอะ นั่นไม่ใช่ประเด็น

 

“ ออกไปเลย เราจะอาบน้ำแล้ว ”

 

“ ไหนใครบอกว่าถ้าเซฮุนรักลู่หาน เซฮุนต้องให้ลู่หานนอนไง ”

 

“ ย๊า โอเซฮุน ”

 

มือบางฟาดลงบนต้นแขนของคนตัวสูงไปทีนึง มันจะมีความหมายอะไรถ้าลู่หานเป็นฝ่ายเดียวที่พยายามจะเปลี่ยนเรื่อง บ้าจริง พอจะไม่เคยบอกก็ไม่เคยบอกมาตลอดเลยนะ แล้วพอได้บอกครั้งหนึ่งนี่ก็พูดไม่หยุดเลยอะ

 

รู้แล้วไงว่ารักอะ

 

“ นี่ก็พูดอ่อยมาตั้งนาน ไม่รู้จริงๆหรอว่าอยากให้บอกกลับบ้าง ”

 

สาบานว่าถ้าตอนนี้ลู่หานหายตัวได้ เธอจะวาร์ปออกไปหน้าประตูห้องน้ำและจัดการล็อคประตูจากด้านนอกไม่ให้เซฮุนได้ออกไปไหนแน่ๆ

 

ถ้าต้องตอบว่ารู้สึกยังไงก็คงจะตอบว่ารู้สึกแบบเดียวกันนั่นแหละ แต่ลู่หานก็เป็นคนปากแข็ง ปากหนักมาตลอดอะ ทำไมการที่คนเราเป็นแฟนกันต้องบอกรักกันด้วยเนี้ย แค่คบๆกันไป แค่รู้ว่ารู้สึกแบบเดียวกันมันไม่พอหรือไง ทำไมต้องมีคำนี้ด้วย

 

แต่เอาความจริงตอนที่เซฮุนพูดคำนั้น พูดว่ารัก มันก็รู้สึกดีเหมือนกัน มันรู้สึกดีมากๆเลยต่างหาก แม้ว่าพอมองกลับมาที่ตัวเองแล้วมันจะดูน่าขัดใจไปสักหน่อย แต่พอเป็นฝ่ายรับ มันกลับทำให้ลู่หานยิ่งเข้าใจอะไรบ้างอย่าง

 

การกระทำสำคัญ แต่คำพูดก็สำคัญเช่นกัน

 

การกระทำทุกอย่างของเซฮุนที่ทำให้ลู่หานมาโดยตลอด มันทำให้รู้ว่าอีกคนรู้สึกเช่นไร แม้ว่าก่อนหน้านี้เซฮุนจะไม่เคยบอกว่ารักกัน แต่เธอเองก็ไม่ได้รู้สึกขัดใจหรือมีอะไรขาดไปเลยสักอย่าง แต่พอวันนี้คำพูดนั้นออกมาจากปากคนที่แสดงออกเสมอว่ารู้สึกยังไง มันกลับทำให้คนฟังรู้สึกว่าชัดเจนและเติมเต็มมากกว่าหลายเท่า

 

                แล้วถ้าเกิดว่าตอนนี้ ลู่หานพูดคำนั้นกับเซฮุน แฟนตัวสูงจะรู้สึกแบบเดียวกับเธอหรือป่าว รู้สึกเหมือนกับวันแรกที่เซฮุนขอลู่หานเป็นแฟน

 

“ อื้อ ”

 

“ อื้อ นี่แปลว่าอะไรนะ ”

 

“ เรื่องมากจริง ”

 

ร่างสูงหลุดยิ้มออกมาที่เห็นคนปากแข็งพยายามบ่ายเบี่ยงไปเรื่อย ไม่ยอมพูดให้ตรงประเด็นเสียที แต่เขามันก็รั้นที่อยากจะฟังคำนั้นจากคนปากหนักไง

 

ทั้งที่เราจูบกันออกบ่อย เซฮุนก็ว่าปากของลู่หานนุ่มนิ่มเหมือนเยลลี่ แต่ทำไมตอนนี้มันแข็งราวกับก้อนหินเลย

 

“ อื้อ แปลว่าเรื่องมากหรอครับ? ”

 

“ ไม่ใช่ เราบอกว่าเซฮุนเรื่องมาก ส่วนอื้ออะ แปลว่ารัก ”

 

“ ... ”

 

“ รักเซฮุนเหมือนกัน ”

 



| Ending |

Mind |   | 100 %

#FICMINDHH


ขอบคุณทุกคนมากๆเลยนะคะที่อยู่ด้วยกันมาจนถึงตอนนี้ ขอบคุณคนที่คอมเม้นแล้วก็สกรีมในทวิตตลอดด้วย บางครั้งเราบ่นชีวิตเราไปบ้าง ก็มีคนคอยให้กำลังใจ จะบอกว่ารู้สึกดีมากๆเลยนะ ขอบคุณนักอ่านเงาที่ยังรอเราอัพ ขอบคุณทุกเฟบที่เพิ่มขึ้นมา ขอบคุณทุกคนเลยนะ 


แล้วถ้าเกิดว่ามีช่วงไหนที่คุณรู้สึกขัดใจหรือเราทำให้ใครผิดหวัง เราต้องขอโทษด้วยนะ

เขียนวกไปวนมาใช่ปะ คือง่วงมากไง แต่ก็อยากคุยด้วยอะ 

ขอบคุณที่ชอบฟิคเรื่องนี้ หวังว่าเราจะได้เจอกันอีกในเรื่องต่อไป


mind hunhan seasons 2 / คลิก / #ficmindhh2

( เนื่องจากเรื่องนี้เราตั้งค่าว่าจบแล้ว เราจึงไม่สามารถต่อซีซั่น2ได้ในลิงก์นี้ เพราะฉะนั้นซีซั่น2จะอยู่อีกลิงก์นึงนะคะ )














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

1,218 ความคิดเห็น

  1. #1197 SubZaid_HH (@hipster_zaii) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 13:21

    คิดถึงเลยกลับมาอ่านอีกรอบ
    #1197
    0
  2. #1196 Chobia (@chobiaexotics) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 18:41
    I love this fictionnnnnn
    #1196
    0
  3. #1191 KAIX_SE_THBOT (@KAIX_SE_THBOT) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 21:06
    กลับมาอ่านอีกก็ชอบอีกกก ชอบมากกกก แบบมันน่ารัก ถึงแม้จะมีทะเลาะกันแต่ก็มีเหตุผลเสมอ อ่านซ้ำก็ไม่เบื่อเลยยย ยังอยากอ่าน ss2 อยู่น้าาา แงงงงง
    #1191
    0
  4. #1190 Schansaen (@Schansaen) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 08:32
    กลับมาอ่านอีกก็ชอบอีก มันมีแต่คำว่าน่ารักเต็มไปหมด ชอบความกลางๆ ไม่หวานเวอร์ โรแมนติกเวอร์ ดราม่าเวอร์แบบนี้ เป็นเรื่องที่สามารถจับต้องได้และเกิดจริงในชีวิตคู่รัก แค่นี้ก็มีก็ความสุขกับการอยู่เรือฮุนฮานต่อไปแล้ว โมเม้นไม่มีเหลือให้ชิป เหลือฟิคแบบที่ไรท์แต่งนี่แหละค่ะที่ยังอยู่ แงงงง จะแต่งต่อหรือป่าวอันนี้ไม่หวังแล้ว แค่อยากขอบคุณที่แต่งให้อ่านค่ะ รักฮุนฮาน รักเรื่องนี้
    #1190
    0
  5. #1159 Luhanislove (@panaleejamy) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 15:08
    ไรท์จ๋าาา เราเพิ่งมาตามอ่าน คือแบบว่าแต่งดีมาก ภาษาสวย อ่านแล้วอินหนักมาก เหมือนดูซีรีย์อยูาเลยไม่อยากให้จบบบ ผชแบบเซฮุนมีจริงรึเปล่าาา อะไรจะดีขนาดเน้ ฟินนน ทำให้ทุกอย่าง เปนให้ทุกอย่างแล้วจิงๆ ชอบนิสัยน้องลู่ นางน่ารัก แมนๆ อ่านแล้วยังคิดเลยถ้าเปนผชคงชอบคนแบบนี้อะ ฮื้อออออออ ฉากคัทอะไรๆก้ดีต่อใจ เพ่เซฮุนทั้งแซ่บทั้งอบอุ่น ฮือออ เจ้าชายในนิยายของจริงอาาาา ประทับใจมากๆๆๆๆๆ คืออ่านละแบบอยากมีแฟนแบบนี้ง่าาาา รอไปอ่านภาคสองต่อนะคะ ขอบคุณที่ยังไม่ทิ้งฮุนฮานไปไหนน รักกไรท์มากก
    #1159
    0
  6. #1020 hunqwa♡ (@qqwa) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 19:52
    น่ารักกกกมากกๆๆๆไม่อยากให้จบเลยแงงงน่ารักมากกฮืออ
    #1020
    0
  7. #1011 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 17:27
    น่าร้ากกกกกกกจบแร้วววววน่าร้ากกกกกบอกรักแบบอหหหเขิลลลล
    #1011
    0
  8. #979 mxhh (@nmoei_mj) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 02:05
    มีแฟนหรือมีลูกอะคะ ดูแลดีจ๊นนน
    #979
    0
  9. #972 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 14:51
    จบแล้ววว
    #972
    0
  10. #967 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 09:46
    โอ๊ยยยยย ลูกกกกก บอกรักกันเขินไปหมดเลยค่าาาา -/////-
    #967
    0
  11. #957 sxhun (@sxhun) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 21:22
    เพิ่งเห็นว่าจบแล้วกลับมาอ่านอีกชอบมาก จอบคุณไรท์ที่อยู่กับฮุนฮาน
    #957
    0
  12. #937 kimnykaido (@kimnykaido) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 09:30
    น่ารักมากเลยนยยยยยยย
    #937
    0
  13. #917 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 15:19
    จบแล้วง่าาาา งืออออ ต่อภาคสองน้า ต่อนะๆๆๆ
    #917
    0
  14. #887 pupeya. (@pupe) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 01:10
    จบแล้วเด้อออ เร็วมากก ใจหายยยยยยย รักกก อยากได้ฟิคแต่ไม่มีตังเลยจ้าาา 55555555555 เส้าใจจจจ
    #887
    0
  15. #886 โอดิสซีย์ (@pum-puy16) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 00:37
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่าน เป็นฟิคไม่กี่เรื่องที่เราซื้อเลยก็ว่าได้ ชอบขนาดที่ซื้อไว้นี่ไม่ต้องบอกเลยเนาะว่าชอบขนาดไหน
    #886
    0
  16. #883 dovy_bubble (@pakjira-nest) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 19:57
    มันน่ารักมากกก รักกันนานๆเนอะอยากรู่คู่อื่นด้วยโดยเฉพาะชานแบคดีกันหรือยัง
    #883
    0
  17. #862 cakejeaiww (@cakejeaiww) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 18:18
    แงงงงง น่ารักกกชอบฟิคเรื่นี้มากๆเลย ต่อซซ.2 ได้ไหม.
    #862
    0
  18. #861 babyns (@kitkat94) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 16:48
    จบแล้วแงง ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆให้อ่านนะคะ <3
    #861
    0
  19. #860 BMS9099_ (@BMS9099_) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 16:26
    ชอบฟิคไรท์มากๆเลยนะคะ อ่านมาตั้งแต่ตอน 3 เพราะเพิ่งเจอเราชอบมาก น่ารัก ว่างๆก็จะกลับมาอ่านบ่อยๆชอบคาแรคเตอร์ตัวละคร การดำเนินเรื่อง แล้วก็รอซซ 2 อยู่นะคะ เป็นกำลังใจให้ไรท์เสมอนะคะ
    #860
    0
  20. #859 _ภรรยาจางอี้ (@NamkrayHH) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 16:13
    ฮื้ออยังไม่อยากให้จบเลย??
    #859
    0
  21. #858 Ballerina320947 (@ballerina-petal) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 16:11
    ในที่สุดก็ได้ยินคำว่ารักกันทั้งคู่แล้วสินะ น่ารักจริงๆเลยยยยยย เรียนจบแล้วก็ร่อนการ์ดงานแต่งมาทางนี้ด้วยนะ วันคลอดก็บอกมาบ้าง จะไปดูหน้าหลาน ฮิ้วววววววววว อิอิ
    #858
    0
  22. #857 hhn♡ (@hmibsui) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 15:54
    ผ่านด่านพ่อแม่แล้ว แถมยังดูแลกันดีขนาดนี้ เรียนจบมีแต่งแน่ๆเลย
    #857
    0
  23. #856 Mintarnan Thinan (@aim-my13) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 14:32
    ฮื่ออออ จบแล้วววววว ชอบมากเลยยย อยากให้มีspecialสักตอนอะ แงงงงง
    #856
    0
  24. #855 EmPair (@EmPair) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 14:01
    เป็นเรื่องที่ละมุนละไมเหมาะกับใจเหลือเกินนนนน
    #855
    0
  25. #854 prsh (@ohlu_) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 13:06
    งือน่ารักกกกกกก เขาดูแลกันดีมากกก
    #854
    0