คัดลอกลิงก์เเล้ว

[SF] {Luhan x you} รุ่นพี่ที่รัก

โดย miseyeonnee

คุณแอบชอบรุ่นพี่ในโรงเรียนมั้ย คุณเคียคิดที่จะบอกเขารึเปล่า รึไม่กล้าเพราะกลัวที่จะผิดหวัง จะเกิดอะไรขึ้นถ้ารุ่นพี่ที่คุณแอบชอบก็มีใจให้คุณเหมึอนกัน คลิกเข้ามาแล้วคุณจะรู้

ยอดวิวรวม

1,229

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


1,229

ความคิดเห็น


6

คนติดตาม


54
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  10 มี.ค. 60 / 19:21 น.
นิยาย [SF] {Luhan x you} 蹾ѡ [SF] {Luhan x you} รุ่นพี่ที่รัก | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีค่ะนางเอกที่น่ารักของไรท์
วันนี้ไรท์ลองแต่ง SF ดู
อาจไม่นุกเพราะไรท์เพิ่งเคยแต่งเป็นครั้งแรก
อาจพิมพ์ผิดพิมพ์ถูกบ้าง
เพราะไรท์ก็ไม่ใช่คนไทยอ่ะเนอะ
ลองๆอ่านดูแล้วกันนะ





แนะนำตัวละคร




*เสี่ยว ลู่หาน*
รุ่นพี่สุดฮอตของโรงเรียน
หล่อ รวย เรียนเก่ง
ดีทุกอย่างยกเว้นเรื่องผู้หญิง
"ทำไมฉันถึงรักเธอได้ขนาดนี้ ทั้งที่ฉันไม่เคยคิดจะมีความรักเลย"


*ชื่อคุณ*
รวย สวย ชื่อบื้อ
ชอบทำตัวเป็นเด็กๆ
"พี่อย่าทำตัวเย็นชากับฉันเลยนะ"



*มาร์ค*
หล่อ น่ารัก รวย เรียนเก่งไม่แพ้ลู่หาน
เป็นพี่ชายคุณ เป็นเพื่อนลู่หาน
"ถ้าใครมันทำให้น้องฉันเสียใจหรือร้องไห้ฉันจะเป็นคนฆ่ามันเอง"






ตัวละครใหม่

https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/originals/60/31/76/6031763d766698e5b891315e625d9d5e.jpg

  *มาร์ค*
เด็กเกรียนประจำห้องในโรงเรียนที่แคนนาดา
"คนเกาหลีหรอ ทำไมหน้าตาน่าเกลียดจัง*




เนื้อเรื่อง อัปเดต 10 มี.ค. 60 / 19:21




#7:00#

  "พี่มาร์คเสร็จยัง!!!!"ฉันตะโกนเรียกพี่ชายสุดที่ร๊ากกกกก ที่กำลังแต่งตัวอยู่ในห้องของตัวเอง
  
  "เสร็จแล้วๆ แปปนื่ง!"พูดเสร็จก็เดินออกมาจากห้อง

  "ผู้ชายอะไรแต่งตัวนานกว่าผู้หญิงอีก"

 
  "มันก็มีบ้างแหละ ผู้ชายก็อยากหล่อเหมือนกับผู้หญิงอยากสวยนั่นแหละ"พูดพร้อมกับยีหัวคุณแล้วผลักเบาๆ

  "โอ้ย ไอ้พี่บ้า ๏฿๚฿$$^*€€$๚๏^๚!&€\\((\[๏฿....."
.
.
.
.
.
.
#ที่โรงเรียน[ตั้งชึ่อเองนะ]#

  "(ชื่อคุณ)ขึ้นห้องเองได้ใช่ไหม?"พี่มารค์ถามฉัน
  
  "โหย พี่ไม่ต้องห่วงหรอก นี่ใครๆ(ชื่อคุณ)น้องพี่นะระดับนี้แล้ว"ตอบไปอย่างภูมิใจในตัวเอง

  "เหอะ หลงตัวเอง"พูดพร้อมกับลูบผมของผู้เป็นน้องอย่างอ่อนโยน

  "นี่!!! ถ้าฉันหลงตัวเองแล้วอย่างพี่จะไม่เรียกว่าโครตๆเลยเหรอ"
 
  "ว่าแต่..........ฉันขอไปส่งพี่ก่อนได้ไหมอ่ะ กลัวพี่โดนสาวฉุด"พูดด้วยท่าทางอ้อนๆ

  "จะไปส่งพี่เพราะกลัวพี่โดนฉุด? บ้าไปแล้ว"

   .......ไม่ใช่มาร์คไม่รู้นะว่าน้องสาวสุดที่รักของเขาแอบชอบไอ้เพื่อนตัวดีอย่างเสี่ยวลู่หานมานานนับสองปี แต่ที่เขาไม่พูดก็เพราะว่ากลัวน้องเขาไม่สบายใจต่างหากล่ะ เพราะเขารู้ดีว่าน้องสาวไม่อยากให้เป็นห่วง เขาก็เลยทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้...............

  "รีบๆไปเหอะน่า ฉันเป็นห่วงจริงนะเนี้ยยยย"พูดพร้อมกับทำหน้าตาใสชื่อ
 
  "ฮ่าๆๆๆ ก็ได้ๆ ไปเถอะ"กอดคอผู้เป็นน้องแล้วเดินไปยังห้องเรียนของตัวเอง

  ระหว่างทางไปห้องเรียนของผู้เป็นพี่ สาวๆที่เดินผ่านไปผ่านมาต่างพวกคุณทั้งสองด้วยความอิฉฉา ก็จะให้ทำไงได้ล่ะ ก็ในเมื่อคุณทั้งสองคนต่างก็สวยหล่อกันทั้งคู่ ถ้าคนที่ไม่รู้ว่าพวกคุณเป็นพีีน้องกันคงคิดว่าเป็นแฟนกันแล้วมั้ง 

  





  พอถึงหน้าห้องก็บังเอิญมีผู้ชายคนที่ขื้นชื่อว่าเป็นคนที่คุณแอบชอบเดินมาทางพวกคุณพร้อมยิ้มให้

  "อ้าวสวัสดีมารค์ (ชื่อคุณ)"ชายหนุ่มเอ่ยทักทายผู้เป็นเพื่อน

  "หวัดดี/สวัสดีค่ะพี่ลู่"คุณพูดพร้อมกับยิ้มหวานส่งไปให้

  "ครับๆ ถ้างั้นพี่ขอตัวก่อนนะ...ไปนะมารค์"

  "เอ่อๆ จะไปไหนก็ไป"มารค์ตอบเพื่อนเสียงเรียบ

  "ส่วนเราก็กลับห้องไปได้แล้วไป"พูดพร้อมดึงแก้มคุณเบาๆ









#ห้องของนางเอกคนสวย#

(ชื่อคุณ)พาร์ท


ระหว่างทางที่ฉันเดินกลับมายังห้องเรียนของตัวเอง ฉันก็เอาแต่เรื่องของพี่ลู่หานตลอดทางเดิน ทำไมเขาถึงได้น่ารัอย่างงี้นะ แบบนี้จะไม่ให้รักได้ไง
 
 พอถึงห้องเปิดประตูเข้าไปก็เจอกับเพื่อนสุดที่รักของฉัน ยัยฮานึล เพื่อนรักของฉันเอง รู้เรื่องทุกอย่างของฉัน(เพราะฉันเล่าให้มันฟังไง) 

  "นี้แกไปส่องพี่ลู่หานมาอีกล่ะสิ"แหนะรู้ทันอีกเพื่ิอนคนนี้

  "ก็.....ประมาณนั้น^\\\\^" พูดถึงพี่ลู่แล้วคิดถึงรอยยิ้มของพี่เขาจัง คิดแล้วก็เขิน

  "เฮ้อออ ฉันละเหนื่อยกับแกจริงๆ แอบรักมาตั้งสองปี ยังไม่ไปเขาอีก ถ้าเกิดเขามีแฟนก่อนขื้นมาจะทำไง"นั้นสิถ้าเขามีแฟนแล้วจะทำยังไง แต่ถ้าบอกเขาแล้วเขาปฏิเสธจะทำไง

  "ฉันก็กลัวอยู่เหมึอนกัน แต่ก็ไม่กล้าไปบอกอ่ะ กลัวเขาปฏิเสธอ่ะ"พูดแบบหงอยๆ

  "ใช่ๆ อาทิตยหน้าก็วาเลนไทน์แล้วแกก็ไปบอกพี่เขาเลยสิ"ใช่สิลืมเลย

 ปกติวาเลนไทน์แต่ละปีคุณจะแอบเอาของขวัน ดองไม้ ช๊อกโกแลัต ฯลฯ ไปให้เขาโดยที่เขาไม่เคยรู้ว่าเป็นของฉัน

  "โอเคฉันจะทำ "




หนื่งอาทิตย์ต่อมา.....วันวาเลนไทม์



  ฉันกำลังเดินไปที่ห้องของพี่ลู่หาน ตอนนี้ในมือของฉันถือช็อกโกแลตหนื่งกล่อง ดอกกุหลาบหนื่งดอก แล้วก็การ์ดใบนื่ง ในการ์ดใบนี้ฉันเขียนอะไรไว้น่ะเหรอ ก็ความในใจของฉันไง 

 โอ๊ะ นั้นไงพี่ลู่หานเดีนมาทางนี้แล้ว

 สู้ๆ(ชื่อคุณ) เธอต้องทำได้


  "พะ พี่ลู่หานคะ"คุณเรียกเขาเสียงสั่น

  "หึม มีอะไรหรอ(ชื่อคุณ)"

  "คะ คือ...ฉะฉัน ชอบ พะ พี่ค่ะ ไม่สิ ฉันรักพี่นะคะ ได้โปรดรับรักฉันที"คุณพูดด้วยสีหน้าที่จริงจัง

  "ขอโทษนะ(ชื่อคุณ) แต่พี่ไม่ได้คิดกับเธอแบบนั้น พี่คิดกับเธอแค่น้องสาวเพื่อนน่ะ เลิกรักพี่เถอะ"ลู่หานพูดด้วยน้ำเสียงติดเย็นชานิดๆ

  "ทำไมอ่ะ พี่คิดกับฉันได้แค่นั้นจริงๆน่ะหรอ ฮึก เรารักกันไม่ได้หรอ ฮือออ"คุณพูดพร้อมกับร้องไห้ออกมา ทั้งๆที่คุณรักเขาคนเดียวมาตลอด ดูแลเขาอยู่ห่างๆบ่อยๆ แต่สุดท้ายมันต้องจบแบบนี้หรอ นี้ฟ้าตั้งใจจะกลั่นแกล้งคุณใช่ไหม

  "ไม่ได้หรอก"พูดแค่นั้นเค้าก็เดินออกจากสถานที่ตรงนั้นทันที่ หลังจากที่เขาเดินออกไปแล้ว คุณนั่งลงคุเข่าลงกับพื้นแล้วร้องอย่างหนัก คนที่เดินผ่านไปมาต่างก็มองเป็นตาเดียว บางคนก็สงสารที่คุณโดนปฎิเสธ แต่บางคนก็สะใจ

  


   คุณเดินเข้าห้องทั้งน้ำตา เพื่อนสนิทของคุณที่เห็นก็รีบวิ่งทาหาคุณด้วยความเป็นห่วงทันที

  "เห้ย แกเป็นอะไร ใครทำอะไรแก!?"เพื่อนคุณถามเสียงจนคนอื่นๆในห้องหันมามอง

  "เขาปฎิเสธฉัน เขาเย็นชาใส่ฉันอ่ะ ฮือๆ"คุณพูดแล้วก็ปล่อยโฮอีกครั้ง 

  "อย่าร้องไห้เพราะผู้ชายคนเดืยวเลย ถ้าเขาไม่รักก็ตัดใจชะ อย่างเเกน่ะ หาใหม่ได้ง่ายๆ"เพื่อนคุณ

  "ไม่ ฉันทำไม่ได้ ฮือ ฉันรักเขา"

  "ถ้างั้นวันนี้แกก็กลับบ้านไปก่อน พักผ่อนเยอะๆนะ แล้วจากนั้นก็คิดดีๆว่าแกจะเอายังไง" 

  คุณพยักหน้าหงึกหงัก

  "ไป ฉันจะพาไปหาพี่มาร์ค"

  
















   หลังจากที่เพื่อนคุณพาไปหาพี่ชายเธอก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ ปล่อยให้คุณอยู่พี่ชายที่กำลังโมโหที่ไอ้เพื่อนเลวมันมาทำให้น้องสาวของตนเสียใจ




#มาร์คพาร์ท#

   โมโหจริงๆเลย ไอ้ลู่หานมันกล้าดียังไงมาทำให้น้องสาวผมเสียใจ ตั้งแต่จำความได้ผมยังไม่เคยทำน้องผมร้องไห้เลย ถ้าวันนี้ผมไม่ได้เคลียร์กับมันผมคงนอนไม่หลับ พอเห็นน้องไห้ทีไรแล้วรู้สึกสงสารน้องยังไงไม่รู้

  "ไม่เป็นไรนะ(ชื่อคุณ) พี่จะไปเคลียร์กับมันให้เอง"ผมพยายามปลอบน้องแต่มันกับทำให้ยัยนี้ร้องไห้หนักขึ้น

  "ฮึก พี่มาร์ค ฮือๆๆๆ"ยัย(ชื่อคุณ)ร้องไห้หนักขื้นอีก แล้วกอดเอวผม ผมก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากกอดตอบแล้วลูบหัวน้องเบาๆ

  "ไป ถ้างั้นเรากลับบ้านกันก่อนนะ"แล้วผมก็พาน้องกลับบ้าน 

               ...............มึงเตรียมตัวไว้เลยไอ้ลู่................








ตอนนี้(ชื่อคุณ)ก็หลับไปแล้ว มันคงได้เวลาสะสางเรื่องนี้กันแล้วชินะ

  "ฮัลโหล ไอ้ลู่ มึงว่างป่ะออกมาหากูที่ผับ€=%€%หน่อยสิ กูมีเรื่องจะคุยด้วย"

  (เออๆ เดียวกูออกไป)

  "เจอกัน" มึงเจอดีแน่ วันนี้กูจะเอาเลือดหัวมึงมาล้างตีนน้องสาวกูให้ได้เลย










@ผับ€=%€%

  
  ผมมาถึงผับได้แป๊ปนึงแล้วแต่ยังไม่เห็นหัวไอ้ลู่เลย อ๊ะ นั่นไง มันมาละ ได้เวลาสนุกแล้ว

  "มีอะไร"มันพูดแล้วกำลังจะนั่งลง แต่มือของผมไวกว่าลอยไปชกหน้าเข้าอย่างจัง

  "มีอะไร?? เหอะ มึงถามเนอะ มึงความจำสั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ว่ะ จำไม่ได้แล้วหรอว่าวันนี้มึงทำให้น้องต้องเสียใจ มึงทำให้น้องร้องไห้!!!"

  ผมตะโกนใส่หน้ามันพร้อมกับชัดเข้าที่ใบหน้าหวานไม่ยั้ง จนมันมีเลือดไหลมาทางมุมปาก โชคดีหน่อยที่โซนที่ผมจองไว้เป็นโซนส่วนตัวมากๆ เลยไม่ค่อยมีใครผ่านมาทางนี้

  "เหอะ มึงนัดกูมาเพื่อที่จะมาต่อยกู มาด่ากูงั้นหรอ "มันลุกขื้นผลักผมแล้วชกผมกลับ เราต่อยกันนัวเนีย 

  "มึงก็รู้นิว่าน้องดูชอบมึงมาก"ผมผลักมันออก แล้วพูดเบาๆ

  "เออกูรู้ แต่กูไม่ได้ชอบน้องมึงไง แล้วมึงจะให้กูทำยังไง ให้กูโกหกน้องมึงว่ากูชอบเขาหน่ะหรอ"มันถาม

  "ถ้ามึงทำได้กูก็อยากให้มึงทำนะ"ถ้าการหลอกลวงมันทำให้น้องผมมีความสุข ผมก็อยากมอบความสุขให้แก่น้อง

  "แต่ขอโทษว่ะที่กูทำไม่ได้"แล้วมันก็เดินจากไป



@บ้าน(ชื่อคุณ)กับมาร์ค

  ผมเดินโซซัดโซเซเข้ามาในบ้าน เนื่องจากอาการเมา ผสมกับที่โดนต่อยมา คิดแล้วยังแค้นไม่หาย ไอ้เพื่อนสาระเลวเอ้ย ไม่น่ามาเป็นเพื่อนกูเลย เห้อออ ผมละสงสารน้องจริงๆ ผู้ชายดีๆมีมากมายไม่รัก ไปรักไอ้คนเหี้ยๆแบบนั้นไปได้ ผมจะทำยังไงดีนร้า 


  "พี่มาร์ค พี่ไปไหนมา ทำไมหน้าพี่ถึงเป็นแบบนี้"(ชื่อคุณ)ยึ่นมึอมาสำผัสที่ใบหน้าของผมที่ตอนนี้เต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ ผมจับมือเล็กๆของน้องสาวสุดที่รักของผมมาจับไว้

  "(ชื่อคุณ) เราไปอยู่แคนนาดากันมั้ย" ผมคิดดีแล้ว ผมจะยอมให้น้องผมต้องเสียใจเพราะคนอย่างมันอีกแล้ว

  "ท ทำไมล่ะ"เสียงของ(ชื่อคุณ)เริ่มสั่นนิดๆ

  "ไม่มีไรหรอก เราไปหาแม่กันนะ...."
















@Cannada,vancouver

 

   หลังจากวันนั้น พี่มาร์คก็ได้ทำเรื่องขอลาออกจากโรงเรียน แล้วชื้อตั๋วเคื่องบินมาแคนนาดาโดยเร็วที่สุด แล้วฉันก็ได้แชทบอกลาเพื่อนๆก่อนแล้ว ยอมรับว่าฉันเศร้ามากกับเรื่องของพี่ลู่ แล้วมันก็น่าจะดีกับตัวฉัน ถ้าฉันย้ายมาอยู่แคนนาดา ฉันอาจจะลืมเรื่องของเขาได้ ถึงแม้จะยากไปหน่อยก็เถอะ

  ตอนนี้ฉันมาอยู่ที่นี่ได้3วันแล้ว แต่ก็ไม่มีท่าทีจะลืมเรื่องพวกนั้นเลย วันนี้ ฉันและพี่มาร์คต้องไปโรงเรียนแล้ว.....โรงเรียนที่นี่จะเป็นยังไงนะ จะเหมือนที่เกาหลีหรือป่าว จะมีเพื่อนดีๆเหมือนกับยัยฮานึลมั้ย แค่คิดก็อยากกลับเกาหลีแล้ว แล้วจะลืมมันได้ยังไงกัน

  "(ชื่อคุณ) เราไปกันเถอะ เดี๋ยวสาย"เสียงของพี่มาร์คทำให้หลุดออกจากความคิดของตัวเอง ชั่งเถอะ จะพยายามไม่คิดละกัน

  "ค่ะ"ฉันตอบแค่นั้น แล้วก็เดินตามพี่มาร์คไป







 

@โรงเรียน(ตั้งชื่อเองอีกนั้นแหละ) 
*บทความต่อไปนี้จะคุยกันเป็นภาษาอังกฦษ คุยภาษาเกาหลีเฉพาะกับมาร์ค*

  "สวัสดีนักเรียนทุกคน วันนี้มีเพื่อนใหม่จะมาเรียนกับพวกเธอด้วย เข้ามาเลยจ๊ะ" หลังจากอาจารเรียกฉัน ฉันก้ค่อยเดินเข้าไปอย่างประหม่า

  "สวัสดีทุกคน ฉัน(ชื่อคุณ) มาจากเกาหลี ยินดีที่ได้รู้จักนะ"ฉันพูดเสร็จแล้วโบกมือหน่อยๆ

  "เอาล่ะ ดูแลเพื่อนใหม่ด้วยนะ เซยอนจ๊ะ ไปนั่งตรงนั้นนะ เอาหล่ะ ทุกคนเอาหนังของตัวขื้นมา" อาจารชี้ไปตรงหลังห้องมีที่ว่างอยู่ที่นึง แล้วมีผู้ชายคนนึงที่ดูไม่สนใจอะไรเลย

  ฉันเดินไปข้างเพื่อที่จะไปนั่งที่ของตัวเอง ละหว่างที่เดินไป เพื่อนๆก็พากันทักทายฉัน ผิดคาดแหะ คนที่นี่เฟรนลี่มากเลย ฉันคิดว่าจะเข้ากับใครไม่ได้ซะอีก
 
  "สวัสดี"ฉันกล่าวทักทายผู้ชายที่นั่งข้างฉันเป็นภาษาอังกฦษ แต่ก็ได้กลับมาแค่คำตอบที่ว่า....

  "อึม" แค่นั้น....แค่นั้นจริงๆ

  "นายชื่ออะไรหรอ"ฉันพยายามชวนคุยเพื่อไม่ให้อึดอัด

  "มาร์ค"อีกละ หมอนี่ต้องไม่มีใครคบแน่ๆ นิสัยแบบนี้

  "หยิ่งฉิบหาย"ฉันบ่นเป็นภาษาเกาหลี

  "ฉันไม่ได้หยิ่ง แต่ฉันขี้เกียจคุยกับเธอ"มาร์คตอบกลับเป็นภาษาเกาหลี นี่เขาเป็นเกาหลีหรอ

  "นายเป็นคนเกาหลีหรอ ฉันขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะว่านาย"ฉันรีบขอโทษยกใหญ่

  "หน้าตาน่าเกลียดละยังนิสัยไม่ดีอีก"

  "นี่!นายว่าใคร"ฉันต่อว่าเขา

  "แล้วเธอคิดว่าใครในนี้ฟังภาษาเกาหลีออกล่ะถ้าไม่ใช่เธอ"เขาพูดกับทำหน้ากวนๆ

  "แล้วนายคิดว่านายหล่อมากหรือไง ชื่อเหมือนพี่ชายฉันแต่หล่อไม่ได้ครึ่งนึงเลย"

  "นี่เธอ!...."

  "นักเรียนเงียบๆหน่อย"เสียงอันทรงพลังของอาจารทำให้การทะเลาะของเราจบลง

  "ขอโทษค่ะ/เหอะ"

 


ตลอดเวลาที่ฉันนั่งเรียนอยู่ ฉันก็รู้สึกมีคนจ้องอยู่ตลอดเวลา พอหันไปดูรอบๆก็เจอคนกวนประสาทนั่งจ้องฉันอยู่

  "มองอะไรไม่ทราบ"

  "เธอเป็นคนเกาหลีจริงหรอ ทำไมน่าเกลียดจัง"ยังจะมากวนอีก น่าตบให้หงายจริงๆ

  "เลิกกวนฉันเหอะขอร้อง"

  "แล้วถ้าฉันบอกว่าฉันไม่ได้กวนเธอ แต่กำลังจีบเธออยู่ล่ะ"ว่าไงนะ














มาอัพแล้ววววว หลังจากหายไปนานนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน ไม่มีเวลาจริงๆนะคะ อยากรู้จังว่ายังมีคนรอเรื่องนี้อยู่มั้ย ว้าาาา คงหายไปหมดละสิ หายไปนานขนาดนี้ ยังไงก้ช่วยติดตามด้วยน้าาา เค้าจะกลับมาอัพแล้ว อ่านแล้วรู้สึกยังไง ผิดพาดอะไรตรงไหนก็เม้นบอกด้วยน๊าาา

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ miseyeonnee จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 11:26
    -_-...........?[ค้าง!!!]?
    #6
    0
  2. วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 22:28
    อัพเร็วๆน่ะไรท์ อารมณ์นี่ค้างเลย
    #5
    0
  3. #4 jillsky88 (@jillsky88) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 14:10
    ต่อเร็วๆนะคะ
    #4
    0
  4. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  5. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  6. #1 little-girl (@bam-9) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 / 12:55
    Short Fic จริงๆ
    #1
    0