มอบรัก ฉบับ รีไรท์ (สนพ.เขียนฝัน ในเครือไลต์ออฟเลิฟ)

ตอนที่ 40 : ยังรัก 70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,045
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    9 มิ.ย. 60

                    

                    บรรยากาศที่สนามบินในตอนนี้เต็มไปด้วยความเงียบ เมื่อคนที่มาส่งครอบครัวของกานต์กลับบ้านเหลือเพียงกานต์และมอบรัก เพราะครอบครัวของกานต์ได้ขึ้นเครื่องกลับไปเรียบร้อย จากตอนแรกที่ตั้งใจว่าจะไปหาย่าแม้นอีกครั้ง แต่เกิดมีปัญหาที่โรงพยาบาล และที่บริษัท กีรณาและท่านผู้อำนวยการโรงพยาบาลจึงต้องรีบกลับไปจัดการ คุณกานดาจึงจำเป็นต้องกลับไปด้วย

                ร่างสูงมองร่างบางของคนรักที่เอาแต่ยืนก้มหน้าไม่พูดไม่จาเป็นเวลานาน และอาจจะยังไม่ได้คุยกันเป็นกิจจะลักษณะ ทำให้เธอยังไม่กล้าสบตาเขา

                “เรากลับกันเถอะ ตอนบ่ายผมต้องประชุมกานต์ชวนกลับเสียงขรึม

                ร่างบางพยักหน้าก่อนจะเดินนำหน้าเขาไปโดยไม่พูดไม่จา กานต์มองตามหลัง ขมวดคิ้วมุ่น นี่เธอยังไม่หายโกรธเขาอีกหรือไงนะ คิดได้ดังนั้นคุณหมอหนุ่มจึงรีบเดินให้ทันคนนำหน้า ก่อนจะคว้ามือเรียวมากุมไว้ และเดินต่อไปพร้อมกันอย่างง่ายๆ

                มอบรักขัดขืนในคราวแรก ก่อนจะยอมเดินตามเขาโดยดี เมื่อนึกถึงคำพูดของเพื่อน ถ้าหากรักก็ไม่ควรเรื่องมาก เขาจูงเธอเดินมาถึงรถของเขาที่จอดอยู่ไม่ไกลจากอาคารมากนัก ทั้งคู่ขึ้นรถเรียบร้อย ระหว่างที่รถของกานต์กำลังแล่นไปตามทางอย่างช้าๆ แต่ในใจคนบังคับรถกลับกำลังพลุ่งพล่านเมื่อยังไม่สามารถหาคำมารวมให้เป็นประโยคเพื่อจะงอนง้อคนรักที่เอาแต่มองออกไปนอกรถ ไม่สนใจเขาแม้แต่นิด

                “เอ่อ....

                “.........” มอบรักหันมามองเขา ก่อนจะหันกลับไปสนใจด้านนอกรถเช่นเดิม เมื่อกานต์ไม่เอ่ยอะไรต่อ

                “เราไปหาอะไรทานกันก่อนดีไหมคำพูดไม่เข้ากับสิ่งที่คิดได้ออกจากปากในที่สุด กานต์นึกโมโหตัวเอง ก่อนจะส่ายหน้าตัดความรู้สึกนั้นทิ้งไป แล้วกลับมาสนใจคนข้างๆ แทน

                “ซื้ออะไรไปกินที่ร้านดีกว่าค่ะ กินเสร็จหมอจะได้ไปทำงานโดยไม่ต้องเสียเวลามอบรักเอ่ยยาวๆ เป็นครั้งแรก

                กานต์มองคนข้างกายยิ้มๆ รู้สึกดีใจที่เธอเริ่มพูดกับเขา แม้จะยังไม่เหมือนเก่า แต่นี่คือสัญญาณที่ดี ที่มอบรักได้ส่งมาให้เขา เมื่อวานที่สมศรีปล่อยให้เขาเฝ้ารอ หลังจากเขาโทรไปขอร้องให้สมศรีช่วยคุยกับมอบรัก และถามเธอว่าเธอโกรธอะไรเขา เพราะเขาโดนมารดาและพี่สาวบ่นตลอดบ่ายของเมื่อวาน ทันทีที่กลับจากบ้านมอบรัก แม่และพี่สาวที่ทำท่าว่าเข้าใจหัวอกลูกผู้หญิงก็รุมประชาทัณฑ์เขาด้วยคำพูด และสายตาอันคมกริบ สมศรีก็เผยบางอย่างให้เขาได้รู้ เรื่องที่เขาไม่เคยคิดในแง่นี้แม้แต่ครั้งเดียว

                ศรีจะบอกบางอย่างกับหมอเผื่อหมอจะเข้าใจเพื่อนของศรีบ้าง......ไอ้มอบมันรักหมอทั้งๆ ที่มันกลัว...กลัวว่ามันจะไม่มีค่าพอให้หมอรัก ไอ้มอบมันผิดหวังมาแม้จะไม่หลายครั้ง แต่สำหรับคนที่มักจะโดนเพื่อนล้อว่าไม่สวย อ้วน คำพวกนี้มันเกาะอยู่ในใจของไอ้มอบมันมานาน พอหมอมารักมัน...หมอเชื่อไหม...ไอ้มอบมันยังคิดว่ามันฝันเป็นบางครั้ง หมอสมบูรณ์เกินไป ทั้งหล่อ เก่ง รวยครบสูตร แค่ความต่างของมันกับหมอมันก็กดดันตัวเองมากพอ บางทีสติมันก็อาจจะมีหลุดบ้าง......ครั้งนี้ ศรีจะลองถามมันให้นะคะ แต่ศรีเองไม่รับรองนะคะว่าผลมันจะเป็นยังไง

                “อืม....แบบนั้นก็ดีเหมือนกัน แล้วมอบอยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมหืม...กานต์ถามเสียงนุ่ม

                “...ส้มตำดีไหมคะ แก้มจะได้ทานกับเราด้วยมอบรักลืมตัวตอบเขาไปด้วยรอยยิ้มเต็มหน้า ก่อนรอยยิ้มจะชะงักเมื่อหันมาสบตาคนที่บังเอิญหันมามองพอดี

                “หายโกรธผมแล้วใช่ไหม

                มอบรักหุบยิ้มฉับพลัน ขึงตาใส่เขาเพื่อซ่อนรอยยิ้มที่อาจจะหลุดให้เขาได้ใจ

                “ทำไมมอบต้องหายโกรธหมอด้วยล่ะคะ...

                “ยังไม่หายเหรอ..กานต์ถามเสียงละห้อย

                “ก็....มอบไม่ได้โกรธหมอสักหน่อยมอบรักมองออกไปนอกรถ เมื่อพูดจบ แล้วรอยยิ้มที่ซ่อนไว้ก็เผยออกมาเมื่อคิดว่าหันหลังให้เขาๆ คงไม่เห็นแน่นอน

คนขับรถแอบหันมองหน้าใครบางคนผ่านกระจกใสที่สะท้อนภาพคนแอบยิ้มให้เขาได้เห็น เท่านี้กานต์ก็เข้าใจ และเต็มใจที่จะขอโทษคนรักโดยไม่ต้องรู้เหตุผล

                “ผมขอโทษนะครับที่ทำให้คุณเสียใจ

                “เปล่าเสียใจสักหน่อยมอบรักอู้อี้ตอบ ไม่กล้าหันมาสู้หน้าเขาด้วยความอายและรู้ตัวถึงความไม่มีเหตุผลของตัวเองในหลายวันที่ผ่านมา

                “เราดีกันแล้วใช่ไหมครับ

                “ก็.....ยังไม่เคยทะเลาะกัน...คนหันหลังคุยอ้อมแอ้มตอบอายๆ

                “ง่ายๆ แบบนี้เลย?” กานต์ถามคนรักน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ

                มอบรักหันมาเอามือกอดอก พร้อมทำตาขวางใส่คนที่เริ่มหัวเราะเบาๆ อย่างลืมตัว

                “อยากให้ยากก็ได้นะคะ

                “ไหนว่าไม่ได้โกรธ?” เสียงทุ้มถามกลับอย่างอารมณ์ดี รถที่แล่นอยู่ปัดไฟเลี้ยวก่อนจะจอดชิดข้างทาง เพื่อที่เขาจะได้มองแก้มแดงๆ ของคนที่กำลังเขินอายในขณะนี้

                “หมอจอดรถทำไม?”

                “อยากเห็นคนไม่โกรธชัดๆกานต์ตอบยิ้มๆ เช่นเคย

                “ก็ไม่โกรธจริงๆมอบรักกลั้นยิ้มอย่างยากลำบาก จนตอนนี้แก้มกลมเป็นซาลาเปาไปแล้ว

                “แค่งอนเฉยๆ ใช่ไหมกานต์จับร่างบางที่ทำท่าจะหันหน้าหนีเขาอีกครั้ง ให้หันหน้ามาสบตาเขาที่รอคอยคำตอบ

                “ก็......งั้นมั้ง!มอบรักตอบเสียงสั่น และพยายามให้สั้นที่สุดเท่าที่มันจะสั้นได้

                “ถ้าอย่างนั้น.....มอบหายงอนผมแล้วใช่ไหม

                “หายแล้วมั้ง ไม่รู้สิค่ะมอบรักกัดริมฝีปากล่างอย่างคนเขินจัด

                “มีไม่แน่ใจด้วย....อืม ไม่หายก็ไม่เป็นไร ผมรักมอบมากนะ เราอย่าปั้นปึงใส่กันอีกเลยนะ....นะครับกานต์สบตามอบรักตรงๆ สายตามั่นคงแน่วแน่ของเขา ทำให้ร่างที่เกร็งในตอนแรก ผ่อนคลายลงและยอมพยักหน้าด้วยน้ำตาคลอเบ้าในที่สุด

                “มอบขอโทษนะคะ มอบเองที่ไม่มีเหตุผล ไม่หนักแน่นพอ มอบขอโทษที่ทำตัวเสียมารยาทเมื่อวานนี้

                กานต์รั้งร่างมามาโอบกอดเพื่อปลอบประโลมคนที่เริ่มสะอึกสะอื้นหนักขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่

                “ไม่หรอก มอบไม่ต้องขอโทษผม ผมต่างหากที่ผิด ที่ไม่เป็นผู้ใหญ่มากพอ ทั้งๆ ที่ควรจะรู้ว่าการมีแฟนเด็กแล้วจะเป็นยังไง แต่ยังเผลอทำตัวไม่ได้เรื่องให้คนที่รักที่สุดมีน้ำตา หยุดร้องนะคนดีเห็นไหมมอมแมมหมดแล้วมือหนาบรรจงเช็ดน้ำตาให้หมูน้อยของเขาอย่างรักใคร่

                มอบรักส่งยิ้มทั้งน้ำตาให้กานต์ก่อนจะตวัดแขนกอดคอคนรักให้ขยับเข้ามาชิดมากกว่าเก่า และกานต์ต้องอ้าปากค้างเมื่อคนที่เขินอายทุกครั้งที่เขาหอมแก้ม ตอนนี้เธอกลับหอมแก้มเขาก่อน กานต์มองคนรักด้วยความแปลกใจ

                คนตั้งใจหอมแก้มคนรักเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม เมื่อเห็นคนรักยังคงทำหน้าเหมือนไม่เชื่อถือในสิ่งที่เพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อสักครู่

                “หมอค่ะ....

                กานต์กระพริบตา ก่อนเขาจะแกล้งรั้งร่างบางมากอด ด้วยความรักที่มากขึ้น มากขึ้นในทุกๆ วัน มอบรักอาจจะไม่มีเหตุผลในบางครั้ง แต่นั่นอาจจะเป็นเรื่องดีของเขา การดีกันในแต่ละครั้ง อาจจะสร้างสิ่งใหม่ๆ สำหรับเขาและเธอก็เป็นได้ อย่างเช่นตอนนี้ สิ่งที่คนขี้อายยังกล้าทำ

                “ผมรักคุณมาก.....ไม่ต้องเชื่อผมหรอกนะ รอดูก็พอ

                “มอบ....รักคนแก่แถวนี้จังมอบรักอู้อี้ในอกเขาเสียงเบา หากคนที่รอฟังกลับได้ยินอย่างชัดเจนในหัวใจ





อัพสองตอนสุดท้ายแล้วนะคะ ฝากติดตามเรื่องใหม่ของไรท์ด้วยนะคะ 

ภรรยาเช่า(รัก) และมรดก....พกลม ติดตามอ่านได้ในเด็กดีค่ะ 

พรุ่งนี้ยังเหลืออีกตอนนะคะ 

ผู้หญิงเราบางทีก็งี่เง่าเนาะ ขอบคุณทุกคอมเม้นต์นะคะ จะเอาไปแก้ไขในเรื่องต่อๆ ไปค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

729 ความคิดเห็น

  1. #715 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 13:14
    รักคนแก่คนนี้มากกกกกก
    #715
    0
  2. #714 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 21:00
    น่ารักจังเลย
    #714
    0
  3. #713 nutanta (@hitanta) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 14:13
    สนุกค่ะ ให้กำลังใจไร้ทค่ะ
    #713
    0
  4. #288 minnnny (@y_oyoyo) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 23:21
    ค้างเลย ไรท์
    #288
    0
  5. #287 wanpink (@wanpink) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 22:35
    คุณสร้อยแผลงฤทธิ์แบบนี้ หมอมีตัวช่วยไหมเนี้ย ลุ้นๆๆ
    #287
    0
  6. #286 wanpink (@wanpink) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 22:34
    คุณสร้อยแผลงฤทธิ์แบบนี้ หมอมีตัวช่วยไหมเนี้ย ลุ้นๆๆ
    #286
    0