ไอโอรอสซาง่าเราไม่สามารถเป็นเพื่อนกันได้อีก
เขียนโดย
luxguma
Aiolos x saga
Rate : nc-18
Start..
________
By : gemini saga
ต่อจากชิออน ท่านผู้สูงส่งจะเลือกใครเป็นเคียวโกคนต่อไป
บางเสียงยืนยันแท้แน่ว่าเป็นข้าผู้นี้ เจมินี่ ซางะ
แต่บางคนก็เอ่ยว่าเป็นมหาบุรุษแห่งแซงค์คนนั้น ซาจิทาเรียส ไอโอรอส
คนๆนั้นที่แม้แต่ตัวข้ายังยอมรับ
..คนที่แม้แต่ข้ายังหลงไหลไล่ตามเค้าตลอดมา...
แม้จะเป็นเพื่อนมิตรสหายสนิทกันมานาน เมื่อเอ่ยเพื่อเลือกหาเคียวโกคนต่อไปเป็นเราทั้งสองคน
..ข้าย่อมสละตำแหน่งอันสูงส่ง ให้กับคนที่ข้ารักมาตลอดชีวิต...
"ข้าขอสละสิทธิ์" หากเป็นเราทั้งสองคนที่เอ่ยสละสิทธิ์พร้อมกัน
เจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลเข้มสั้นรองทรงหยกศกเล็กน้อย พร้อมทั้งดวงตาสีมรกตเข้มน่าหลงไหลหันมามองข้าด้วยสายตาด้วยกันกับที่ข้ามองเค้า
สายตาที่มีคำว่า ทำไม อยู่ในนั้น
"ซางะ ข้าว่าเจ้ารับตำแหน่งนี้ไว้จะดีกว่านะ เจ้าเคยบอกอยากเป็นเคียวโกไม่ใช่หร่อ"
น้ำเสียงอันอบอุ่นนั้นเอ่ยกับข้า
"ถ้าหากว่าให้เทียบระหว่างข้ากับเจ้าล่ะก็ ข้าขอสละสิทธิ์ดีกว่า"
ข้าเอ่ยตอบกลับไปพลางยิ้มอ่อนๆให้เค้า
....เจ้าตัวดูไม่ออกเลยสินะ ความรู้สึกของข้า.....
"ทำไมล่ะซางะ.." เสียงนั้นถามอีกครั้งสายตายังมีแต่คำว่าทำไมๆ ไม่เข้าใจ
"คนที่ทำประโยชน์ที่สุดในแซงทัวรี่ และเป็นวีรบุรุษของพวกเขาเหล่าประชาชน อีกทั้งยังอดทนเข้มแข็งที่สุด นั้นก็เป็นเจ้านะไอโอรอส เจ้าใกล้ชิดองค์อาเทน่าในวัยเยาว์นี้มากที่สุด มันก็สมควรเป็นเจ้า ที่จะได้ครอบครองตำแหน่งนั้น"
"แต่...."
"ถ้าให้ประชาชนเลือก เค้าก็เลือก เจ้าไว้วางใจในตัวเจ้า เชื่อข้าสิ่ ไอโอรอส..."
ข้าแตะบ่าแกร่งนั้นเบาๆ แล้วเอ่ยแย้มยิ้มอ่อนโยนให้เค้าอย่างไม่เสแสร้ง
"ซางะ..."
"เป็นข้าให้ข้าเลือก ข้าก็เลือกเจ้าเป็นเคียวโกคนต่อไป ..." ข้าเอ่ยดักเขา เจ้าตัวยิ้มเบาๆมาทางข้า
...รอยยิ้มที่ทำข้าแทบจะละลายสลายไปตรงนั้น...
"ไม่ค่อยสบายหรือเปล่าซางะ หน้าแดงๆนะ.." หลังมือแกร่งแนบหน้าผากข้า แล้วเอ่ยถาม สีหน้ามีความห่วงใยเจืออยู่นิดๆ ให้ตายสิ่ ใกล้กันเกินไปแล้วนะ....
"เอ่อ มะ...ไม่ ...ข้าไม่เป็นไร.." อ่า..หน้าข้าร้อนวูบวาบขึ้นมาอีก ข้าควรหลบหน้าใช่ไหมนี่
"อะแฮ่มๆ พวกเจ้าออกไปก่อนก็แล้วกัน เรื่องเคียวโกเดี๋ยวไว้ค่อยคุย ค่อยตัดสินใจกันก็ได้" เสียงหวานของเคียวโกคนปัจจุบันเอ่ยอ่อนโยนให้กับพวกเรา
...พร้อมทั้งไอ้เสียงอะแฮ่มๆนั้นเชิงจะแซว ข้าล่ะเขินชะมัดเลย...
"ขอรับท่านเคียวโก" เราเอ่ยพร้อมกัน แล้วเดินออกไป
"ไปนั่งพักที่วิหารข้าไหมซางะ" ขณะที่ข้ากำลังก้าวเท้ากลับไป เสียงนั้นก็เอ่ยชวน
...ข้าที่หาโอกาสจะใกล้ชิดกับเขาอยู่ตลอดนั้น มีหรือจะปฎิเสธ!....
"ถ้าไม่เป็นการรบกวนเจ้า ข้าก็ขอบคุณมากเลย" ข้ายิ้มไปให้เขาเล็กน้อย เขาพยักหน้าและเดินนำไป โดยที่ไม่มองหน้าข้า
แต่ไม่เป็นไรหร่อกนะ
...ขอแค่อยู่ใกล้ๆเจ้าก็พอ ไม่ขอมากกว่านี้หร่อก...
By : sagitarius aiolos
ข้าเอ่ยชวนมาแล้วสิ่นะ ชวนซางะ ให้มาที่วิหารของข้า
...สองต่อสอง ! ....
หลังจากเมื่อ3อาทิตย์ก่อนที่ข้าบังเอิ๊นบังเอิญไปได้ยินอะไรที่ข้าไม่ควรจะได้ยินเอาเสียเลย
-----------
3อาทิตที่แล้ว
ณ ปราสาทลัคนา ราศีกุมภ์ อควาเรียส
"อืม ชอบมานานมากแล้วล่ะ"
ในขณะที่จะไปที่อยู่ของเคียวโกและท่านอาเทน่า พลันก็ได้ยินเสียงของซางะ ที่มาแวะเวียนคุยกับเจ้าของปราสาทราศีกุมภ์ อะไรนะ ชอบๆ ใครชอบใคร ซางะชอบใคร แหม มาแอบคุยกันที่นี่เงียบๆกัน ข้าเองคงต้องแอบฟังซ่ะล่ะ55
ข้ามีจุดประสงค์แค่เพียงการสาระแนความลับของเจ้าพวกนี้เท่านั้นแหละ....
ข้าเฝ้ามองอยุที่พุ่มไม้ใกล้ๆนั้น เหนซางะนั่งจิบชาคุยกันกับคามิวเจ้าของปราสาท แอริเอส มู พิซซิส อโฟรดิเท เองก็มาร่วมวงสนทนาด้วย เห่อะ ซาจิทาเรียส ไอโอรอส ผู้นี้เองก็ยิ่งอยากรู้เลยสิ่
"ชอบนานมากแล้ว ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ตัวเลยล่ะ..." ซางะเค้าพูดก้มหน้า หน้าแดงๆ เวลาเขินนี่เหมือนผู้หญิงเลยแห่ะ
"..งั้นหร่อ..."
คามิวขานรับแบบนั้น เอ้ะ! ซางะชอบรามิวหร่อเนี้ย? (มั่วซั่วเว้ยเฮ้ย:ไรเตอร์)
"แล้วท่านจะทำยังไงต่อไป..." อโฟรดิเทเอ่ยออกมาพร้อมยิ้มมุมปาก ให้ตายสิ่ ชั้นล่ะไม่ชอบเจ้านี้ยิ้มเลยแห่ะ
"..ก็จะเก็บไว้แบบนี้แหละ กลัวหมอนั่นเกลียด ข้าทำถูกแล้วล่ะ..."
หือ ซางะตอบแบบนั่นล่ะ แปลว่าไม่ได้ชอบคามิวหร่อกหร่อ
"จริงสินะ ก็ท่านซางะกับท่านไอโอรอสนี่ เป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งนานแล้วนี่นา" มูเอ่ยสมทบ
เอ้ะ!??
"อืม ขอแค่ข้าได้มีโอกาสอยู่ใกล้เจ้านั่นเท่าที่เป็นไปได้ก็พอ ข้าคงไม่ขออะไรมากไปกว่านี้ล่ะ แค่ได้ใกล้กันก็มีความสุขแล้วล่ะ"
"สรุปท่านคงหลงรักท่านไอโอรอสไปแล้วจริงๆ..." อโฟรดิเทพูดพลางสะบัดผมเล็กน้อย
"อืม รัก รักไอโอรอสมาโดยตลอด..."
...ชัดเลย!....
-----------
3 อาทิตย์ ต่อมา
หลังจากนั้นข้าก็พยายามหาทางหลบหน้าเจ้าซางะนั้นตลอด พยายามจะไม่เจอ แต่พอบังเอิญเจอ บังเอิญคุยกัน
...ซางะ กลับน่ารักขึ้นเรื่อยๆ....
ข้าซึ่งเพิ่งมองเหนว่าคนตรงหน้าน่ารักเพียงใด ได้แต่เก็บเอาไปฝันหาตลอด ใจที่เต้นดังขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเจอหน้า เมื่อฝันหา แล้วข้าก็เหมือนตกหลุมพลางความรู้สึกเสน่ห์หาของเจ้านั่นโดยไม่รู้ตัว...
..ซางะ ซางะ อา..าาา..อา...
ช่วยตั วเองในเวลาที่นึกถึงเจ้า...
ข้าคิดยังไงกับเจ้ากันแน่นะ....
จนวันนี้ ข้าก็เอ่ยชวนเจ้านั่นมาพักผ่อนที่วิหารของข้า อยู่ด้วยกัน2ต่อ2 แล้ว
วันนี้ทั้งข้าและเจ้าสวมชุดสบายๆไม่ได้สวมคลอธ ทำให้ข้าเห็นว่า ร่างกายของเจ้านั้นช่างบอบบางกว่าที่ข้าคิดไว้เสียอีก
แต่ข้าเองยังไม่รู้ว่าสิ่งที่อยู่ในใจข้าตอนนี้มันเรียกว่าอะไร....
ความรู้สึกดีๆข้าเองก็มีให้หมอนั่นมาตลอด แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนแปลงไป และยิ่งมากขึ้นทุกที
...จนกระทั่ง ถึงปราสาทซาจิทาเรียส.....
"นั่งก่อนนะ ดื่มชาไหม " ข้าเอ่ยถาม
"ก็ดีนะ ว่าแต่ข้าไม่รู้ว่าเจ้าจะชงชาเป็นด้วย.."
เสียงนั้นฟังดูละมุน ไพเราะชะมัดเลย
"เชอะ แค่ชงเป็นก็พอใช่ไหมล๊า.." ข้ายิ้มไปให้เจ้าของดวงตาสีน้ำเงินปนน้ำทะเลแสนสวยนั้น แล้วเข้าไปชงไอ้สิ่งที่เรียกว่าชา...
------------
เอ๋ มีใบชาปกติ
แล้วก็ใบชาสีแดงสดนี้
เป็นชาที่มีฤทธิ์ทำให้เมาพอกรึ่มๆหน่อยสิ่นะ
...แล้วถ้าเจ้านั่น โดนฤทธิ์ที่คล้ายคลึงกับเหล้านี่...
สารพัดใบหน้าแดงก่ำทุกอิริยาบถของเจมินี่ ซางะ ลอยเข้ามาในมโนสำนึก
ร่างกายบอบบางขาวนวลที่เรามีสิทธิอาจจะได้ยลให้ประจักษ์สู่สายตาคู่นี้ได้
...หากว่าเราสัมผัส ร่างกายนั้นจะตอบสนองยังไง....
ยิ่งคิดยิ่งดูเลวขึ้นทุกที ฉนั้น ข้าทำเลยดีกว่า เอาใบชาสีแดงสดนี้แหละ ! (ไรเตอร์:สรุปว่าเลวอยู่ดี / โดนเตะ)
พอคิดถึงความดีที่ควรกระทำ?? ข้าก็รีบออกไปรับแขกพร้อมชาสีแดง
...และแล้ว...
...เพล้ง....
ภาพที่ข้าเห็นตรงหน้า มันทำให้ใจข้าวูบตกตาตุ่ม เจ็บจี๊ดๆอย่างบอกไม่ถูก
ไอโอเรียน้องชายฝาแฝดของข้ากำลังทาบทับร่างของซางะ บนพื้น หน้าห่างกันเพียงไม่ถึงฝ่ามือ
...ภาพชวนคิดลึกนี่มัน...
"เอ่อ ท่านซางะข้าขอโทษ..." ไอโอเรียเอ่ย พร้อมทั้งหันมามองข้า ทั้งสองรีบลุกขึ้น ไอโอเรียปัดฝุ่นเสื้อของตัวเองและปัดให้ซางะด้วย
"ข้าขอโทษจริงๆ ท่านซางะ ไม่เจ็บตรงไหนนะครับ" ไอโอเรียพูด
"อืม ข้าไม่เป็นไร..." ซางะแย้มรอยยิ้มอ่อนโยนแบบหยุดโลกให้กับน้องชายฝาแฝดของข้า
และไอโอเรียก็หันหน้ามาหาข้า
ผ่าง---ง!
"บรื๋ออ~อ" ไอโอเรียขนลุกซู่ทั้งแต่เท้ายันศรีษะ หน้าเขียวปั๊ด แสดงอาการกลัวจนชัดเจน แล้วเจ้าตัว ก็วิ่งหนีหายไปอย่างรวดเร็ว
ข้าทำหน้าน่ากลัวขนาดนั้นเลยหร่อ?
"เกิดอะไรขึ้นหร่อซางะ?" ข้าถาม
"อ่อ ไอโอเรียบังเอิญแวะเข้ามา เห็นเขาบอกจะมาทานขนมที่วิหารของเจ้า พอดีข้าจะเดินไปทั้งนั้นด้วย แต่อิท่าไหนไม่รู้เราชนกันน่ะล้มไปด้วยกันทั้งคู่ แล้วนี่ไอโอเรียวิ่งออกไปแล้ว..." ซางะเล่าเหตุการณ์ พร้อมชี้ออกไปทางที่ไอโอเรียวิ่งปรู๊ดออกไปเมื่อสักครู่
"ข้าตกใจเลยทำแก้วชาตกแตกไปแล้ว เดี๋ยวข้าไปชงให้ใหม่นะซางะ" ข้าเอ่ยและหวนกลับไปห้องครัว
ข้าชงเสร็จข้าก็ออกมาพร้อมกับชาแดงเช่นเดิม
ข้าเสริฟชาแดงให้ซางะ
"เจ้าไม่ดื่มหร่อชงมาแก้วเดียว" ซางะที่นั่งโซฟาฝั่งตรงข้ามกับข้าถามขึ้น พร้อมทั้งจับซดทันที
"ข้าดื่มเบียร์น่ะ..." ข้าเอ่ยกลับพร้อมกับนำเหยือกเบียร์และแก้วเบียร์มาด้วย
"หืม ดื่มกลางวันเลยหร่อเนี่ย" ร่างบางยิ้มหวานให้ข้า ข้ากระดกเบียร์แก้เขินไป
"ชาเนี่ยดื่มแล้วเมานี่นา...ไอโอรอส.."
ซางะทักขึ้นขณะที่ข้ากำลังกระดกเบียร์ ข้าสำลักเบียร์เล็กน้อยก่อนจะมองจ้องกับดวงตาสีน้ำทะเลสดใส ที่ดูเย้ายวนขึ้นกว่าตอนแรก
"จะมอมข้าหร่อ ...ไอโอรอส" อะไรกันน้ำเสียงแบบนั้น ....
ซางะเอ่ยเสียงหวานฉ่ำพร้อมสายตาที่ฉ่ำไม่แพ้กัน
"ขะ..ข้า จริงๆ ข้าก็แค่..จ..จะชวนเจ้ามาดื่มเป็นเพื่อน แต่กลัวเจ้าจะไม่ดื่มด้วย เลยเอาชาแดงนำร่องก่อนไงล่ะ แหะๆ"
แก้ตัวชัดๆเลยข้า
"อ้อหร่อ" ซางะ เอ่ยพร้อมยิ้มแบบมีเลศนัย ก่อนที่จะกระดกชาทั้งถ้วยจนหมดเกลี้ยงในพริบตา
"ไหนล่ะ แก้วเบียร์ของข้า " เจ้านั่นเดินมานั่งข้างข้า เบียดตัวเข้าหาข้าแล้วเอ่ยเสียงเย้า เอาจนข้าตั้งตัวไม่ทัน หน้าข้าเหวอไปทันที
"อะไรกัน ไอโอรอส ข้าแค่แหย่เจ้าเล่นเท่านั้นเอง ดูทำหน้าเข้าสิ่ ยังกับข้าจะปล้ำเจ้าแน่ะ5555"
ซางะแซวข้าเสียหลักแทบตกโซฟา เจ้าตัวยิ้มขำคิกคัก ดูน่ารักน่าหยิกซ่ะไม่มี
"เดี๋ยวข้าไปหยิบแก้วเบียร์มาให้นะ.."ข้ายิ้มแล้วเดินไปหยิบแก้วเบียร์ให้คนหน้าสวย
...ให้ตายสิ่ความดีที่จงควรกระทำที่วางแผนไว้แต่แรกพังหมดเลยให้ตายสิ่ คล้ายว่าจะโดนซางะมอมซ่ะมากกว่ามั้งเรา...
"มาแล้วๆ" ข้านำแก้วมาพร้อมนั่งลงข้างๆซางะ
"ชนแก้ว! "
เคร้งง
เราสองคนนั่งดื่มไปคุยไป ทั้งเรื่องนั่นเรื่องนี้เรื่องนู้นเรื่องนี้ ต่างฝ่ายต่างโดนฤทธิ์เบียร์จนหน้าแดงก่ำ ซางะนี้ก็คอแข็งเหมือนกันนะ
ดื่มไปดื่มมา กอดคอกันดื่ม จนพละจังหวะนึง บังเอิญข้าก็ได้สบเข้ากับดวงตาสีน้ำทะเลงดงามในระดับปลายจมูกจะชนกัน ซางะจ้องข้าค้าง ข้าเองก็เช่นกัน
....ริมฝีปากนี่....
เร็วเท่าความคิด ข้าโน้มลงประกบกับปากอิ่มน่าจูบนั้น ซางะสะดุ้งเบิกตาโพลง พร้อมผลักข้าออกทันที
"ทะ..ทำอะไรเนี้ย...ไอโอรอส!"
ซางะลุกขึ้นแว๊ดใส่ข้าทันที
"จูบนายไง" ข้าจึงยืนขึ้นตอบพลางเกาหัวไปด้วย ซางะเหวอไปก่อนจะสะบัดแล้วเตรียมเดินออกจากวิหารของข้า
...แต่ข้าก็รั้งข้อมือเล็กๆนั้นไว้....
"ปล่อยข้า!!" ซางะพยายามสะบัดมือออกข้าจึงกระชากข้อมือเล็กนั่น จนเจ้าของร่างชนกับแผ่นอกของข้า มืออีกข้าของข้า จึงโอบเอวเล็กนั้นไว้
"ข้าได้ยินเจ้าคุยกับพวกคามิวเมื่อ3อาทิตย์ก่อน"
ข้าเอ่ยกับซางะ หมอนั่นจ้องตอบข้า ด้วยแววตาเบิกโพลง
"ข้าได้ยินว่าเจ้าแอบรักข้ามาตั้งนาน"
ซางะสะบัดหน้าหลบข้า ที่ยังคงกุมข้อมือเล็กนั้นไว้
" แล้วข้าก็ตกใจมาก พยายามหลบหน้าเจ้า.... "
เมื่อพูดแบบนั้น ซางะก็หันมามองแววตาติดเศร้า
"แต่ข้าก็มาลองคิดดูแล้ว ว่าที่ผ่านมา ข้ารู้สึกยังไงกับเจ้ากันแน่.."
"ปล่อย..ข้าเถ่อะ..ไอโอรอส ถือซ่ะว่าเจ้าไม่ได้ยินอะไรเถ่อะนะ"
ซางะเอ่ยแววตาสั่นไหวดูน่าสงสาร
"อย่าเกลียดข้าเลย" ซางะเอ่ยกลับมาอีกครั้ง
"เป็นเพื่อนกันแบบที่ผ่านมา อย่าเปลี่ยนไปเลยนะ ถือซ่ะว่านายไม่ได้ยินเถ่อะ ขอร้อง" ซางะก้มหน้าพล่ามยาว ขอร้องให้ลืมให้ได้
"ซางะ นายไม่รู้อะไรเลยนะ"
ข้าเอ่ยกลับไปขณะที่มือก็กุมไว้ที่ข้อมือ และเอวบาง
ซางะมองมาที่ข้า ด้วยสายที่ยังเกรง
"เราไม่สามารถเป็นเพื่อนกันได้อีกแล้ว"
สิ้นคำพูดของข้า น้ำตาก็ไหลออกมาจากดวงตาสีน้ำทะเลนั้นทันที
ร่างเล็กสะอื้นพลางทรุดตัวล้มไปทั้งที่ข้าฉุดข้อมือเล็กนั้นไว้อยู่
ข้าเห็นซางะที่ปวกเปียก จึงจัดการอุ้มร่างเล็กที่สะอื้นพร้อมทั้งขัดขืนหน่อยๆเข้าไปที่ห้องนอน
ทันทีที่วางซางะลงบนเตียง ข้าไม่รอช้า ขโมยจูบจาบจ้วงโดยไม่ปล่อยให้ซางะได้ตั้งตัวทันที
สองมือเบื้องใต้ ผลักไสข้าทั้งน้ำตาที่ไหลออกมา
แต่มันก็ไม่ทำให้ข้าสะเทือนหร่อกนะ...
มือสองมือลูบทั้งคอทั้งหน้าอกร่างเบื้องใต้ ไปตามจังหวะจูบ ก่อนที่จะกระชากอาภรณ์เบื้องใต้ออกทันที
เลื่อนปากมาเรื่อยที่ยอดอกสีชมพูชูชัน มืออีกข้างก็บีบเค้นยอดอกอีกข้างไว้
"อื๊ออ ...ไอโอรอส !" ซางะครางกระเส่า หากแต่ท่าทีนั้นปฏิเสธข้า
ข้ายังไม่ออมมือกับบทรักครั้งนี้ ทวีความรุนแรงขึ้นไม่ลดละ
มืออีกมือเลื่อนไปกระชากกางเกงและชั้นในออกไม่ปราณี ขาเรียวสวยบิดเบียดกันเพื่อปิดบังจุดสงวน
"อ๊...ไม่เอานะ.. ไอ..โอร..รอสส"
ซางะครางกระเส่าเสียงหวานดัง เมื่อข้าจัดการแหวกสองขาของเจ้าตัวที่เบียดชิดนั้นออกเพื่อเตรียมรับการรุกรานของข้า
แกนกายของซางะชูชันเด่นประจักษ์แก่สายตาข้า ไม่รอช้า ข้าใช้ปากครอบครองแกนกายนั้น พร้อมทั้งโล้มเลียรูดขึ้นลงตามความยาว
"อ๊า ....ไอโอรอสส" ร่างข้างใต้เริ่มจำนนบ้างแล้ว ซางะบางทีก็เบียดแกนกายเข้าชิดกับข้ามากขึ้นอีก
มือเรียวสวยจับกุมเส้นผมของข้า ขยำพอระบายความรู้สึกเสียวซ่านนี้ไปได้
"อา...อ๊า"
ไม่นานน้ำขุ่นขาวก็ทะลักเข้าเต็มปากข้าข้าจัดแจงกลืนกินจนหมดอย่างกระหาย โดยที่งซางะไม่ทันเอ่ยห้าม
"ข้าไม่ไหวแล้ว ซางะ" ข้าไม่รู้ว่าข้าทำเสียงหื่นขนาดไหน ข้าเอ่ยพร้อมจูบปากอิ่มที่เผยอหายใจหอบหลังจากปลดปล่อย
ลิ้นเล็กเกี่ยวกระหวัดอย่างยั่วเย้า มือเล็กทั้งสองเกาะบ่าข้าทั้งบีบทั้งจิกราวกับจะระบายอารมณ์ ข้าจัดแจงฉีกกระชากสิ่งปกปิดร่างกาญ้าทุกชิ้นออก มือข้าคลำคลึงที่ต้นคอ หน้าอก เอวบางอย่างหื่นกระหาย
"อือ.." ร่างเล็กครางหวานมากเท่าไหร่ข้ายิ่งอดใจไม่ไหว
ขณะจูบนั้นเร่าร้อนขึ้น ข้าก็แทรกกายเข้าหว่างขาสวยนั้นแล้วดันแกนกายเข้าช่องทางทันทีโดยไม่เปิดช่องทาง
"อื๊อออ!!" ร่างเล็กกระตุบวาบทั้งที่จูบกันอยู่ ความคับของช่องทางทำเอาข้าครางต่ำ ทนไม่ไหวกับความรู้สึกนี้ ข้ากระแทกเข้าออกเร็วและเร็วขึ้นและเร็วแรงขึ้นอีกเรื่อยๆ
พอผละออกจากริมฝีปากนิ่ม ร่างเล็กก็หายใจหอบแรงเนื่องจากอากาศถูกช่วงชิงเมื่อสักครู่ หอบหายใจได้เพียงพริบตา ก็ต้องหอบครางหวานกระเส่าดังระงม เนื่องจากข้าเองไม่ได้ผ่อนความเร็วและแรงลงเลย กลับเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
"อ๊า อ๊ะ ไอโอร...รอสส"
"ซา...ซางะ.."
และจนที่สุดข้าก็ปลดปล่อยภายในกายของร่างเล็ก
ซางะเองก็ปลดปล่อยครั้งที่2เต็มหน้าท้องของข้า
ซางะสลบไปทันที
ข้าเพลียหลับไปเช่นกัน....
By ; gemini saga
"อือ..."
เมื่อยชะมัดเจ็บแปล๊บไปทั้งสะโพกและช่องทางนี้
หันไปข้างๆไม่มีใครเลย
....แต่นี้มันห้องไอโอรอสนี่นา.....
นึกถึงเรื่องเมื่อบ่าย ข้าก็รู้สึกว่าหน้าร้อนจี๊ดขึ้นมาทันที ร่างกายก็มีเสื้อคลุมสีขาวบางๆ คลุมไว้เท่านั้น
อะไรของหมอนั่นนะ
'เราไม่สามารถเป็นเพื่อนกันได้อีกแล้ว'
คำพูดนั้นทำให้ข้าเสียใจมาก ทำใจไม่ได้เลยกับคำพูดนั้น
"เมียจ๋า~" ข้าตกใจสะดุ้ง จู่ๆไอโอรอสก็พรวดเข้ามาพร้อมถือถ้วยโจ๊กร้อนๆมาด้วย
..เมีย?...
"อะ...ไอโอรอส.."
"เรียก สามี สิ่จ้ะเมียจ๋า "
เจ้านั่นพูดเงี้ย?
"หา?"
งงก่ามันเว้ย!
"ข้าบอกไปแล้วข้าไม่เป็นเพื่อนกับเจ้าแล้วล่ะ "
หมอนั่นพูดเสร็จก็วางถ้วยโจ๊กแล้วมานั่งข้างข้า
"ข้าจะเป็นสามีเจ้าแทน!"
ดวงตาสีมรกตเข้ม มีแววระริก เด่นขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มกว้างจนน่าถีบ
"หมายความว่าไง?" ข้ายัง งง กับมัน
ไอโอรอสโอบกอดข้าที่นั่งอยู่ข้างๆ
...อ้อมกอดนี้ อบอุ่นจังเลย...
"ข้ารักเจ้านะ ซางะ"
....นี่หร่อ สิ่งที่ไม่เคยคิดว่าจะได้ยิน....
น้ำตาไหลเป็นสายก่อนข้าจะกอดเจ้านั่นตอบ
"เมียรักสามีไหมจ้ะ "
"....." เขินชะมัด ดีใจจังเว้ยย
...ดีใจที่สุดในโลกกก....
"เมียจ๋า~"
"เออ ชั้นรักแก ไอ้สามี!"
----------------------------------
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
29 ต.ค. 58
1,859
2
ความคิดเห็น