Soft Love เผลอใจรัก [Yaoi, Boy's Love] (จบ)

  • 98% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 34,572 Views

  • 467 Comments

  • 1,789 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    179

    Overall
    34,572

ตอนที่ 1 : Soft Love : 01

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9953
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    10 มิ.ย. 58

Story: Soft Love เผลอใจรัก

Author : Memew

Chapter: 01

…………………………………………………………………………………………………

 

ถึงแล้ว ๆ

เสียงของใครสักคนแถว ๆ หน้ารถตะโกนบอก ผมละสายตาจากหนังสือที่กำลังอ่านอยู่ หันมองออกไปนอกหน้าต่าง ฝุ่นแดงยังลอยคละคลุ้ง ย้อมข้างตัวรถจนจะกลายเป็นสีเดียวกัน

 

เอ้าทุกคน เร่งมือหน่อย บุญรอเราอยู่นะ!

รุ่นพี่ปีสี่ปรบมือตะโกนบอกเสียงดังข้ามจากหน้ารถมาถึงหลังสุดที่ผมนั่งอยู่ พวกเมารถง่ายส่วนมากจะนั่งอยู่ด้านหน้า ๆ ในขณะที่พวกหัวแข็งอย่างผมจะนั่งอยู่หลังสุด

 

ผมปิดหนังสือลง ยัดมันใส่เป้ ผู้คนในรถพากันทยอยลุกจากที่นั่ง ผมคว้าสัมภาระลุกยืน ส่วนมากพวกผู้ชายจะมีแค่ใบเดียว ในขณะที่ผู้หญิงจะมากันหลายใบหน่อย  

 

ผมก้าวลงจากรถเป็นคนสุดท้าย ยืนบิดขี้เกียจไม่ต่างกับคนอื่น ๆ 

 

ปิดเทอมนี้ผมเกิดคึกอยากทำอะไรเพื่อสังคมดูบ้างเลยอาสามาทำความดีสร้างและทำนุบำรุงวัดครับ วัดนี้เป็นวัดต่างจังหวัด กำลังอยู่ในช่วงพัฒนา เรามีทุนจากทางมหาลัยแล้ว ที่เหลือคือแรงงานจากพวกเด็ก ๆ ที่มีเรี่ยวแรงเหลือเฟืออย่างพวกเรานี่แหละ นำทีมโดยอาจารย์สุวิทย์ อดีตวิศวกรที่ผันตัวเองมาเป็นอาจารย์ภาควิชาวิศวกรรมเคมี

 

แนะนำตัวกันก่อนนะครับ ผมชื่อดิน มาที่นี่แบบหัวเดียวกระเทียมลีบ ชวนไอ้หมูมันล่ะ แต่มันไม่ยอมมา เห็นบอกว่าขี้เกียจ ไม่อยากใช้ชีวิตปิดเทอมในวัดร่วมกับผี

 

ผมกระชับแจ็กเก็ตให้เข้าที่เข้าทาง อากาศร้อนกำลังดีเลย 

 

ดินแดน

 

ผมเงยหน้ามองไปทางคนที่เอ่ยเรียกชื่อผม เขากวาดมองไปรอบ ๆ เพื่อหาเจ้าของชื่อ พอสายตาวิ่งมาทางผม ผมรีบยกมือให้รู้ว่าผมเป็นเจ้าของนามนั้นทันที

 

โอเค

พี่คนนั้นก้มติ๊กรายชื่อออก ขยับปากเรียกคนอื่นต่อไป พิเชษฐ

 

ผมไม่ได้สนใจอะไรอีก หันมองไปรอบ ๆ เพื่อสำรวจพื้นที่

 

ที่นี่เป็นวัดกันดารของจริง แทบจะไม่มีอะไรเลยนอกจากศาลาไม้เก่า ๆ ที่กำลังผุพังไปตามกาลเวลา มีพระจำพรรษาอยู่แค่รูปเดียว

 

เจริญพรนะโยม มากันเหนื่อย ๆ หาน้ำหาท่ากินกันก่อน

พระท่านเดินออกมารับหน้าชื่น

 

นมัสการหลวงพ่อครับ

อาจารย์สุวิทย์รีบนำพวกเราไหว้พระ หน้าตาท่านดูใจดีมาก ติดจะผอมไปสักหน่อย แต่ดวงตาสุกใส ผิวพรรณผุดผ่อง ท่านยืนด้วยท่าทางสำรวม สีหน้าประดับความดีใจเอาไว้

 

พักก่อนให้หายเหนื่อย ที่ทางอาจไม่สะดวก ทำใจกันหน่อยนะ

 

พวกเราทำใจกันไว้ก่อนมาแล้วละครับ

 

หลังจากทักทายพูดคุยกับท่านเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกเราก็พากันขนเอาสัมภาระส่วนตัวไปวางรวมกันไว้ที่ศาลาเก่า ตามติดด้วยข้าวของที่จะนำมาถวายพระและอุปกรณ์บางส่วนที่เราจะนำมาสร้างวัดกัน

 

เราต้องขนของเราลงให้หมด เพราะรถทัวร์จะกลับเลย แล้วจะมารับอีกครั้งหลังเสร็จงาน

 

พอเรียบร้อยพวกเราก็พากันไปกราบพระประธานและถวายเครื่องสังฆทานที่เราเตรียมมา ขอพรท่านไว้แต่เนิ่น ๆ จะได้โชคดีตลอดปีตลอดไป  

 

ผมนั่งประนมมือ ชีวิตนี้ยังไม่มีโอกาสได้บวชกับเขาสักครั้ง แต่ผมบอกแม่ไว้แล้ว ว่าถ้าผมมีแฟนที่คิดจะจริงจังด้วยเมื่อไหร่ จะบวชก่อนเบียดให้แม่แน่นอน

 

แต่แม่ไม่ค่อยจะเชื่อเท่าไหร่หรอก

ฮ่า ๆ วัยรุ่นก็งี้แหละ ส่วนมากจะเบียดก่อนได้บวชกันเกือบทุกคน

 

พวกเรามีกันแค่ยี่สิบคน ไม่มาก แต่ก็ถือว่าไม่น้อย พอถวายสังฆทานเรียบร้อย พวกเราก็ช่วยกันยกข้าวของไปเก็บ วันนี้พักครับ จะเริ่มทำงานกันอีกทีพรุ่งนี้

 

นี่ ๆ นายอยู่ปีอะไร

 

ผมหันไปมองคนที่สะกิดเรียกด้านหลัง เป็นผู้หญิงครับ มัดแกละสองข้างน่ารักเชียว

 

ปีหนึ่ง

 

เหรอ เหมือนกันเลย เราไม่รู้จักใครเลย นายมากับเพื่อนหรือคนเดียวล่ะ

 

คนเดียว

 

เธอฉีกยิ้มกว้าง ผมยิ้มรับ น่ารักดีครับ ท่าทางดูคุณหนูหน่อย หลงมาได้ไงวะ

 

เราชื่อออมสิน

 

ดิน
                 ผมตอบกลับไปสั้น ๆ เธอฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิม ก่อนจะมีใครอีกคนวิ่งเข้ามาสมทบ เบรกกึกจนฝุ่นตลบ

 

เราชื่อตาปลา

 

หา!?

ออมสินทำหน้าเอ๋อ เพราะชื่อของคนที่วิ่งเข้ามาใหม่

 

เราชื่อตาปลาคนมาใหม่บอกอย่างภาคภูมิ จริง ๆ เราชื่อปลา แต่เป็นตาปลา เลยจะเรียกว่าตาปลาก็ได้

 

ผมกับออมสินหัวเราะมองคนที่ยกเท้าขึ้นมาให้ดู เธอคนนี้ท่าทางแก่นกะโหลกน่าดู

 

นี่ ๆ หิวแล้ว ไปหาอะไรกินกันเถอะ ขามาเห็นร้านค้าอยู่ห่างออกไป เสบียงที่เตรียมมาหมดกระเป๋าเลยปลาชวน ออมสินหัวเราะ 

                “เอาของเราไหม มีเพียบเลย

 

อย่าดีกว่า ปลากินจุ ออมสินเอาเก็บไว้กินเองเถอะ ไปด้วยกันดิดิน

เธอบอกด้วยท่าทางเฟรนด์ลี่จนผมรู้สึกเหมือนเป็นเพื่อนกับเธอมานานแสนนานเลย

 

ผมพยักหน้าตกลง จริง ๆ อยากได้เพื่อนใหม่เป็นผู้ชายมากกว่า แต่ไม่เป็นไร ถือว่าไปทำหน้าที่ปกป้องผู้หญิงละกัน

 

เฮ้! พวกนายกำลังจะไปไหนกัน

มีผู้ชายตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งวิ่งเข้ามาสมทบ

 

ไปซื้อขนม ไปด้วยกันป่ะ แต่ไกลนะ

ปลารีบเสนอ คนมาใหม่พยักหน้า

 

เราชื่อหมั่นโถวนะ พวกนายชื่ออะไรกันบ้าง

 

หูย

ยังไม่ทันที่ใครจะได้แนะนำตัว ปลาก็โอดขึ้นมาก่อน

 

คนกำลังหิว ๆ มาให้กินซะดี ๆ หมั่นโถว

ไม่ว่าเปล่า ยังรั้งเอาแขนหมั่นโถวไปกัดเหมือนจะกินจริง ๆ หมั่นโถวหน้าตื่น รีบกระเถิบถอยหนี

 

หิว ๆปลาบ่นต่อ ผมกับออมสินหัวเราะร่วน รีบไปกันเถอะ นี่หิวจนตาลายหมดแล้วเนี่ยก่อนเป็นผู้นำ พาพวกเราก้าวเดินต่อ ดูเหมือนผมจะตัวใหญ่สุดในกลุ่มนะเนี่ย 

 

แล้วนี่ตกลงพวกนายชื่ออะไรกันบ้าง

คนมาหลังสุดถามอีกครั้ง

 

เราออมสิน อยู่ปีหนึ่ง

ออมสินบอกก่อน หมั่นโถวยิ้มตาหยีใส่

 

เราตาปลา อยู่ปีหนึ่งเหมือนกัน

ปลารีบบอกต่อ หมั่นโถวขมวดคิ้วฉับ จ้องหน้าปลาใหญ่ คงกำลังหาตาปลาบนหน้าของปลาจริง ๆ เรียกสั้น ๆ ว่าปลาก็ได้ เป็นตาปลาหมั่นโถวหัวเราะทันทีหลังอีกคนเฉลย หันมาทางผมบ้าง

 

ดิน ปีเดียวกัน

ผมตอบสั้น ๆ ไม่ต้องรอให้ถามอีก หมั่นโถวยิ้มตาหยีอีกรอบ

 

ตัวใหญ่จัง

หมั่นโถวเขยิบมาเดินข้าง ๆ หัวหมั่นโถวอยู่แค่หัวไหล่ผมเอง เท่าออมสินกับปลานั่นแหละ แต่ปลาตัวอวบกว่าออมสินสองเท่า

 

ชอบออกกำลังกายน่ะ

ผมให้เหตุผล เรื่องใช้กำลังของถนัดครับ

 

ปลาก็ชอบออกเหมือนกันปลาแทรก ทำท่าสับไพ่ฉึบ ๆ ออกกำลังกายข้อมือกับสมอง

พวกเราพากันฮาครืน

 

มิตรสายบุญนี่มันมาเร็วจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่ผมก็ไม่ได้รู้จักกันมาก่อน แถมคนละเพศคนละสไตล์ด้วย ยังสามารถคุยกันสนิทได้

 

นี่ ๆ เป็ก ๆ ของออมสินเป็นแบบไหนเหรอ

ปลาเริ่มหาเรื่องแทรกแซงชีวิตชาวบ้าน

 

ไม่มี ขอแค่เป็นคนดีก็พอ

 

งั้นออมสินมาคบกับโถวดีกว่า โถวเป็นคนดี ออมเป็นเป็กโถวเลย

หมั่นโถวเขยิบจากผมไปเดินเคียงออมสินแทน

 

ไม่เอา โถวตัวเล็ก ออมชอบผู้ชายตัวใหญ่ ๆ หน่อย แบบดินไง

เธอมองมาทางผม ยิ้มอาย ๆ ผมเลิกคิ้วมองกลับ นัยน์ตาเธอสื่อความหมายบางอย่างมาให้ 

 

ไม่ได้หรอกออมสิน ดินเป็นของเราแล้วปลาขยับมาเกาะแขนผมแน่น ผมยืนเอ๋อ เป็นผัวเราต้องอดทนหน่อยนะดิน

 

สองคนที่เหลือพากันฮาครืน ผมยังตามมุขไม่ทันครับ ก่อนจะเข้าใจว่าโดนล้อเข้าให้แล้ว เลยฮาตาม

 

พวกเราหยอกล้อกันไปตลอดทั้งเส้นทาง โดยมีปลาเป็นโต้โผ ไม่นานก็เดินมาถึงร้านค้า เป็นร้านแบบเพิงหมาแหงน ปลากวาดเอาทุกสิ่งที่สามารถกินได้มาแทบหมดร้าน

 

ผมไม่ได้ขนมอะไรเลย นอกจากปลากระป๋อง จะเอาไปไว้ให้พวกแม่ครัวทำกับข้าว

 

สรุปสี่ชีวิต เหมาร้านเขามาจริง ๆ ครับ ปลาได้ของเยอะสุด แต่ผมกับหมั่นโถวถือมากสุด

 

อากาศดีจังหมั่นโถวสูดลมหายใจเข้าปอดแรงจนไอโครก ผมทำตามบ้าง แต่ไม่ได้ไอแบบหมั่นโถวหรอกนะ

 

แต่อากาศดีจริง ๆ นั่นแหละ

 

พอมาถึง หมั่นโถวรีบวิ่งเข้าห้องน้ำเพราะก๊อกรั่ว ในขณะที่ออมสินถูกตาปลา เอ้ย ปลาลากให้ไปเดินสำรวจรอบวัดด้วยกัน ตอนแรกปลาชวนผมไปด้วย แต่ผมขอบาย เพราะต้องการเอาปลากระป๋องที่ซื้อมาไปให้แม่ครัว เลยปล่อยให้สองสาวไปกันเอง

 

ระหว่างทาง เห็นแต่ละคนกำลังนั่งเล่นนอนเล่นกันอยู่ วัดที่นี่เป็นวัดที่โอบล้อมไปด้วยธรรมชาติ ด้านหน้าติดบึงน้ำขนาดใหญ่ กว้างและยาวไปถึงป่า ด้านหลังติดภูเขา ถนนตัดเข้าวัดทางด้านขวามือ ด้านซ้ายเป็นป่าไม้ผสมไร่ข้าวโพดบนดอยของชาวบ้าน อันนี้คือข้อมูลที่อาจารย์สุวิทย์เคยบอกไว้ ซึ่งผมยังไม่มีโอกาสได้ไปสำรวจตามที่อาจารย์บอกเลย 

 

ผมเดินทะลุศาลาไปยังอีกฟากที่มีโรงครัวเล็ก ๆ อยู่ ทันทีที่เท้าแตะพื้น ได้ยินเสียงลั่นดังเอี๊ยด กระดานตรงนั้นยุบฮวบไปตามน้ำหนัก

 

โหย

เก่าขนาดนี้ เดินอีกไม่กี่ทีก็พังแล้ว

 

ผมก้มมองเท้าตัวเอง ฝุ่นเกรอะจนถุงเท้าที่ใส่มาเลอะ อันนี้ผมทำใจไว้แล้วล่ะครับ เงยหน้าอีกทีก็เห็นใครบางคนมองมาพอดี

 

ดินแดน

คนตรงหน้าเรียกผมด้วยชื่อเต็ม ผมยิ้มนิดหนึ่ง เดินไปยื่นถุงปลากระป๋องให้

 

เอามาเผื่อไม่พอ

 

คนตรงหน้ายิ้มจนเห็นเขี้ยว มีเยอะเลย แต่เอามาเพิ่มก็ดี เพราะดูท่า พวกเราต้องอยู่กันอีกนาน”  

พี่คนนี้ชื่อพี่กุ้งครับ อยู่ปีสี่ เป็นคนที่ขานชี่อผมตอนลงจากรถนั่นแหละ จริง ๆ มาในที่แบบนี้ต้องใส่ชุดมอ ๆ หน่อย แต่พี่แกเล่นเอาขาวมาเลย แต่เหมาะกับผิวขาว ๆ แบบนั้นดี ตัวเล็กพอ ๆ กับพวกปลาได้มั้ง อาจจะสูงกว่านิดหน่อย

 

เดินระวังหน่อยนะ พื้นมันผุ

พี่แกชี้บอกจุดที่มีรูโบ๋ ผมก้มมอง จริง ๆ ปล่อยไว้ได้เลยครับ เพราะเราจะรื้อหลังนี้ทิ้งแล้วสร้างหลังใหม่กันอีกจุด แต่วันนี้เราต้องทำกันตรงนี้ไปก่อน

 

จะทำอะไรผมถาม

 

เตรียมมื้อเย็น

 

ผมหันซ้ายหันขวา มองหาคนอื่น ๆ ไม่เรียกใครมาช่วยล่ะ

 

พี่แกหันมายิ้มจนเห็นเขี้ยวอีกรอบ มากันเหนื่อย ๆ ให้พักเอาแรง แค่นี้พี่ทำคนเดียวได้ กว่าจะเย็น เสร็จพอดี

 

ผมขมวดคิ้ว แล้วพี่ไม่เหนื่อยรึไง ได้ข่าวว่านั่งรถคันเดียวกันมา แถมยังดูแลเด็ก ๆ มาตลอดทางอีก

 

อยากช่วยเหรอพี่มันถามขึ้นมาโต้ง ๆ

 

คืออยากปฏิเสธครับ เพราะงานพวกนี้ผมไม่ถนัดจริง ๆ แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบ พี่แกหัวเราะร่วน ไม่ถนัดใช่ไหม ไม่เป็นไร ที่เหลือพี่จัดการเองได้ นายไปพักเถอะ

 

ผมยืนชั่งใจ จริง ๆ ทำอาหารสำหรับยี่สิบคนนี่มันมากหรือน้อยกันล่ะ ผมยังไม่ได้เขยิบไปไหน ยืนดูคนที่หันไปรื้อถุงผักออกมา เปิดก๊อก ลากสายยางเก่า ๆ ดำ ๆ ไปใส่กะละมัง ผมไม่ได้ช่วยอะไรทำได้แค่ยืนมอง พี่แกหันไปหยิบผักอีกถุง จนสายยางเลื่อนหลุด ผมเดินไปจับมันไว้ พี่กุ้งหันมามอง ยิ้มจนเห็นเขี้ยวอีกที

 

ขอบใจ
                ก่อนหันไปหยิบผักออกมาวาง ๆ เรียงกัน

 

พี่ทำกับข้าวเป็นเหรอ

 

อืม พี่เป็นพี่คนโต เลี้ยงน้องอีกสามคน

พี่แกพูดไปไม่หันมามอง ผมพยักหน้าเข้าใจ จนน้ำเต็มถึงได้ปิดก๊อก พี่กุ้งลงไปนั่งยอง ๆ ล้างผักบุ้งในกะละมัง ยกขึ้นสะเด็ดน้ำ

 

เห็นท่าทางในการหั่นผักก็เข้าใจได้ทันทีว่าทำจนชำนาญแล้วจริง ๆ หั่นเร็วมาก แป๊บ ๆ ได้ผักมาเต็มกะละมัง ก่อนจะหันไปทำอย่างอื่นต่อ

 

จะทำอะไรกิน

 

ผัดผักบุ้งไฟแดง แกงผักรวมมิตร ที่เหลือเป็นน้ำพริกผักต้ม ส่วนใหญ่คนที่มากินเผ็ดกันได้

 

ผมนึกถึงแบบสอบถามก่อนมาทันที มีการถามเรื่องอาหารด้วยว่าชอบไม่ชอบกินแนวไหน กินเผ็ดได้ไหม หรือแพ้อาหารอะไรหรือเปล่า

 

สงสัยจะเป็นแบบสอบถามของพี่กุ้งนี่แหละ 

 

ไม่นานกลิ่นกระเทียมเจียวก็ขจรขจายจนน้ำลายผมแทบทะลัก ความหิวกระแทกผมแบบไม่ปราณีปราศรัย

 

ได้ยินเสียงติ๊ง ผมหันไปมอง หม้อหุงข้าวดีดพอดี มีประมาณสามใบใหญ่ ๆ ไม่รู้ว่าขนเอามาจากกรุงเทพหรืออะไร

 

หิวรึยัง กินก่อนได้นะ เสร็จแล้วค่อยไปเรียกเพื่อน ๆ

พี่กุ้งให้โอกาส ดูจะเสียมารยาท แต่ไม่ไหวแล้วครับ ผมพยักหน้า พี่กุ้งยิ้ม เดินไปหยิบจานมาถือไว้พร้อมช้อน เปิดฝาหม้อใบแรกที่สงสัยดีดไปก่อนหน้านั้นนานแล้ว ไอควันจากหม้อข้าวลอยคลุ้งจนแทบกลบหน้าคนเปิด พี่กุ้งเป่าไล่ไอควันเบา ๆ คดข้าวใส่จานให้ผมจนพูน

 

พอไหม
                 ผมพยักหน้า
                 “ถ้าไม่อิ่มเพิ่มได้นะ
                 พี่แกหันไปตักผักบุ้งไฟแดงราดลงไปทัพพีใหญ่ ยื่นมาให้ผม ผมรับมาถือ หันซ้ายหันขวา หวังหาที่นั่งเหมาะ ๆ กิน

 

มานั่งนี่

พี่แกตบพื้นข้างตัวเบา ๆ จับข้าวของเลื่อนไปทางอื่น ผมทิ้งตัวลงนั่งตาม คุ้ยตักข้าวกิน

 

กลิ่นว่าหอมแล้ว รสชาติยังสุดยอดอีกต่างหาก

 

อร่อยไหม
                ผมพยักหน้ารับ
                “งั้นกินเยอะ ๆ นะพี่แกบอกยิ้ม ๆ ท่าทางดีใจน่าดูที่มีคนชอบกินรสมือแก

 

พี่กุ้งหันไปยกกระทะตั้งไฟ ราดน้ำมันลงไป ตามด้วยกระเทียมกับพริกสดโขลกพอแตก กลิ่นกระเทียมเจียวกับพริกหอมคลุ้งเลย ผมชอบนะ หอมดี พี่มันหยิบไข่ตอกข้างกระทะ แหวกมันออกจากกันให้เนื้อไข่ร่วงลงไป ใช้ทัพพีคลุก ๆ จนกลายเป็นเนื้อเดียวกัน ตามติดด้วยกะหล่ำหั่นสวย กลิ่นมันหอมจนกระแทกจมูกผมอีกรอบ

 

ผมไม่ได้กินเร็วมาก มองคนที่กำลังผัด ๆ สักพักพี่แกก็ตักขึ้นมาประมาณครึ่งทัพพี หันมาทางผม

 

เอาจานมาสิ

ผมไม่คิดจะปฏิเสธ ยกจานไปรับเอาผัดกะหล่ำนั้น กลิ่นหอมชื่นใจ

 

ผมคุ้ยกินอีกรอบ

 

อร่อย

ผมออกปากชม พี่กุ้งยิ้ม ไม่พูดอะไร หันไปยกกระทะลง คว้าถุงพริกมาเด็ด ๆ จนได้พริกจำนวนมาก เททั้งหมดลงกะละมังล้าง คว้าครกใบใหญ่มาวางไว้บนพื้น ทิ้งกระเทียมที่แกะไว้ก่อนหน้าใส่ลงไป ตามด้วยพริก โขลกจนเสียงดังไปสามบ้านแปดบ้าน

 

นี่ถ้าเป็นผู้หญิงอย่างที่โบราณบอก คงต้องบอกว่าน่าเอาเป็นเมียนะเนี่ย

 

ผมนั่งมองเพลิน อิ่มแล้วครับ ข้าวหมดจานแล้ว ผมวางไว้ข้าง ๆ มองคนโขลกพริก พี่กุ้งปรุงรส เทน้ำปลา น้ำตาล ผงปรุงรสอีกนิดหน่อย บีบมะนาวจนน้ำลายผมแตก พอเรียบร้อย ก็จิ้มด้วยนิ้วก้อยชิม

 

แซ่บ

ผมหัวเราะ มองคนที่คุ้ยน้ำพริกมาใส่ถ้วยใบเขื่อง หันไปหยิบผักมาหั่น ๆ พอน้ำเดือดได้ที่ พี่แกโยนมะเขือลงไปก่อน ตามติดด้วยหัวปลี กะหล่ำ ผักบุ้ง แต่ผักบุ้งนี่พี่แกเอาลงไม่นานก็ตักขึ้นมาแช่น้ำเย็น อันนี้แม่ผมสอนมาว่าจะทำให้ผักไม่เปลี่ยนเป็นดำคล้ำ สักพักหัวปลีกับมะเขือก็สุก

 

พี่กุ้งทำได้คล่องแคล่วจนน่าชื่นชม ผมมองเพลินเลย

 

ระหว่างต้มผัก ผมเห็นพี่แกหันไปต้มน้ำจนเดือด เทเมล็ดอะไรสักอย่างขาว ๆ ลงไป สักพักมันก็กลายเป็นสาคูอืดเต็มหม้อ พี่กุ้งเทน้ำกะทิจากกล่องใส่หม้ออีกอัน พอกะทิเดือดได้ที่ ก็เทน้ำตาลใส่ ตัดรสด้วยเกลือ กลิ่นกะทิหอมจนผมท้องร้องอีกรอบ ผมชะเง้อคอมอง จริง ๆ ไม่ได้ชอบขนมไทยอะไรมากมายหรอก

 

แต่มันเรียกน้ำลายผมจริง ๆ พับผ่า

 

พี่กุ้งหันมามอง ยิ้มนิด ๆ

 

อยากลองชิมไหม

ผมไม่ปฏิเสธ รีบเดินไปควานหาถ้วยกับช้อนมารอพร้อม พี่กุ้งหัวเราะ รับถ้วยไปถือ ตักสาคูใส่ ราดด้วยน้ำกะทิขาวข้น

 

เป่าก่อนนะ มันร้อน

พี่แกเตือน แถมยังใจดีคน ๆ เป่า ๆ ให้ด้วย ขนาดว่าผมรับมาถือไว้ แกยังไม่หยุดเป่า จนได้กลิ่นลมหายใจออกมาเบา ๆ

 

การดมกลิ่นปากคนอื่น มันไม่น่าอภิรมย์หรอก แต่แปลกที่กลิ่นปากพี่แกหอมกลิ่นกะทิ หรือว่าเพราะเป่าใส่กะทิมาแปะจมูกผมกันแน่

 

ผมไม่ขัดศรัทธา ยืนถือถ้วยไว้อีกครึ่ง อีกครึ่งพี่แกก็คนไปเป่าไป

 

อ่ะ ได้ละ

พี่กุ้งดันถ้วยมาทางผม ผมตัก ๆ สาคูที่ไม่ได้หนืดมากเหมือนตอนลงจากหม้อ คลุกน้ำกะทิอีกนิดหน่อย ตักใส่ปาก

 

อร่อย

 

พี่กุ้งยิ้ม เค็มไปไหม พี่ชอบตัดเค็มผมส่ายหัวไปมา พี่แกตักน้ำกะทิในหม้อชิม ก่อนหันช้อนมาทางผม ขอพี่ชิมหน่อย

 

ผมยื่นให้บ้าง พี่กุ้งตักชิม

 

เพิ่งทำครั้งแรก

 

ผมเลิกคิ้วมอง โห ครั้งแรกจริงดิ

 

ที่บ้านไม่ค่อยมีใครชอบกินพวกขนมที่ทำจากกะทิเท่าไหร่ สาว ๆ เขากลัวอ้วนน่ะ

 

ผมถึงบ้างอ้อทันที ตักเข้าปากอีกคำ  

 

พี่กุ้งวางช้อน หันไปยกหม้อสาคูลงจากเตา ตามติดด้วยน้ำกะทิ จริง ๆ ไม่ต้องยกก็ได้ เพราะเบาไฟแล้ว(ใช้เตาแก๊สครับ ถือว่าพัฒนาระดับหนึ่ง)

                  สงสัยว่ากลิ่นอาหารมันลอยออกไปด้านนอก ได้ยินเสียงคนวิ่งตุบตับเข้ามา 

                  "กุ้งทำอะไร!" 



                  To Be Con...
                  
                  คนที่วิ่งเข้ามาเป็นใครน้าาา? ฮ่า ๆ

                  ไรท์ทอค :
                  สวัสดีอย่างเป็นทางการค่าาา เปิดห้องไว้ เพิ่งมีโอกาสได้ลงจริง ๆ ก็วันนี้แหละ จริง ๆ แต่งเรื่องนี้จบไว้นานแล้ว ใช้เวลาในการแต่งสามวัน(เร็วมากกกก) แต่งตอนอยู่ต่างจังหวัด วัดที่บรรยายในเรื่อง เป็นวัดที่มีจริง ๆ นะคะ เป็นวัดแถวบ้านไรท์เอง มันทรุดโทรมมาก ขนาดก้าวลงครัวไป พื้นยุบฮวบ ลั่นเอี๊ยดอ๊าด ช่วงนั้นชาวบ้านจึงตัดสินใจ ร่วมมือกันพัฒนาวัด ไรท์นั่งมอง เลยเกิดไอเดียในการเขียนเรื่องนี้ขึ้นมา 

                  เนื้อหาเป็นการเล่าเรื่องแบบง่าย ๆ จากมุมมองของพระเอก เนื้อหาสบาย ๆ อ่านแล้วยิ้ม อ่านแล้วให้ความรู้สึกพลิ้ว ๆ เหมือนได้นั่งอยู่บนโขดหิว มีสายลมพัดหน้าอ่อน ๆ ตรงหน้าเป็นบึงน้ำ มีปลาดำผุดดำว่าย มีชาวบ้านมานั่งยกยอพูดคุยหยอกล้อกันครื่นเครง

                  ขอให้มีความสุขกับการอ่านค่าาา 
                  สนุกก็เม้นท์บอกกันนิดดดดดด ขอบคุค่าาา    


    *เจอคำผิดสะกิดบอกกันนิด*
...............................................
เป็นแฟนพันธ์แท้ จิ้ม ๆ
 
>>แฟนพันธ์แท้ Soft love<< 
...............................................
ติดต่อไรท์เตอร์ [ผู้เขียน]
 เฟชบุ๊คแฟนเพจ : 
Facebook.com/memew28
ทวิตเตอร์ : Twitter.com/memew28  หรือ @memew28
Line :  Memew28
Instargram : Memew28
Mail : Memew28(แอท)gmail.com หรือ Memew28(แอท)yahoo.com

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

57 ความคิดเห็น

  1. #463 TueQ-q (@Tuep-q) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 20:37
    <p>ฟิวสบายใจเเต่รู้สึกไม่สบายกับกระเพาะเลย 55555</p>
    #463
    0
  2. #459 XINGCHAR (ซิง'ชาร์) (@littleelf) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 00:44
    ทำไมเราต้องมาเจอตอนนี้ตอนเที่ยงคืนนน
    #459
    0
  3. #444 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 04:33
    รู้สึกหิวววววววววววววววววว
    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #444
    0
  4. #443 pikipinocchio (@pikipinocchio) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 03:15
    รู้สึกพลาดที่มาอ่านเรื่องนี้ตอนตีสามกว่า เจอตอนแรกเข้าไป หิวมากเลยค่ะ ฮื้อออ *เดินไปบีบยำยำช้างน้อย*
    #443
    0
  5. #428 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 10:56
    แม่ศรีเรือนมาเองเลยค่ะ
    #428
    0
  6. #419 .:: Hibari★Shinn ::. (@shinn-asuka) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 19:58
    ขอสารภาพว่าตอนแรกงงว่าใครเมะใครเคะ เพราะไม่ได้อ่านตรงคำโปรย 

    5555 ขอสารภาพอีกว่า ฉากทำอาหารนี่แทบหิวเลยพี่มิว นึกภาพออกเลย 
    #419
    0
  7. #414 wcmychalie16 (@wcmychalie16) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2559 / 21:49
    เปิดมาเบาๆกับพระเอกเลย พี่กุ้งนี่ใครเอ่ยอยากอ่านต่อแล้วสิ
    #414
    0
  8. #405 hasuouji (@hasuouji) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มกราคม 2559 / 21:56
    ไปเบาๆๆสบายๆ อ่านไปฟังเพลงเบาๆไป คือแบบมันใช้อะ
    #405
    0
  9. #396 fe&font (@feremaka) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2558 / 23:17
    สบายๆน่ารักมากๆค่ะ
    เนียนๆกำลังพอดีๆ
    คือมันใช่!!
    #396
    0
  10. #393 lddddd68ty (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2558 / 18:13
    ใครรุก ใครรับนิ ? ? .
    #393
    0
  11. #388 aun-aom (@aun-aom) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 เมษายน 2558 / 16:08
    ปลาเป็นคนที่อโลฮ่ามากกกก พี่กุ้งน่ารักนิสัยดี เป็นแม่ศรีเรือนนนน ดินนี่นิ่งได้อีกน้าา
    #388
    0
  12. #384 faiixii (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 13:43
    จ้ำ ๆ >< ติดซะละ -3- 555555.
    #384
    0
  13. #383 faiixii (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 13:43
    จ้ำ ๆ >< ติดซะละ -3- 555555.
    #383
    0
  14. #381 ChilD (@tealrose) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:33
    แม่เจ้า! มันต้องแบบนี้สิคะ อ่านตอนเเรกก็รู้แล้วว่าดีงาม เราเเทบเสียศรัทธาในตัวคุณจากเซ็กส์สตอรี่เรื่องก่อน (ขออนุญาตไม่เรียกว่านิยายค่ะ ความเห็นเรามันไม่ใช่นิยายจริงๆ เนื้อเรื่องประกอบเป็นแค่สถานการณ์ที่นำไปสู่การมีอะไรกันเท่านั้น ถึงเราจะรู้ว่ามันมีพ้อยท์มีประเด็นที่คนเขียนจะสื่อ แต่เราอ่านไปเกินครึ่งเรื่องแล้วยังไม่เจอ เราก็ต้องถอยค่ะ) ดีใจที่กลับมาเขียนนิยายดีๆ อีกครั้ง (โทษที่แรงไปหน่อย)
    #381
    0
  15. #337 BLUETOPAZ (@hellbutterfly) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 23:04
    น่ารักจังเลยค่ะ บรรยากาศน่าอยู่มากๆ ตอนแรกแอบคิดว่าดินเป็นเคะด้วย อร๊ายยยย 555 พี่กุ้งนี่ทำอาหารเก่งจนข้าน้อยอายเลย
    #337
    0
  16. #234 After (@snowtoy_prince) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2557 / 15:09
    คึคึคราวนี้บรรยายมุมพระเอกสินะ ใครเป็นนายเอกกันน้อวววว
    #234
    0
  17. #216 jitpi (@vincent-crown) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 23:39
    ดูแบบเหมือนค่อยๆเป็นค่อยๆไป เบาๆดีแอ๊ะ >,< พี่กุ้งน่ารักง่าา
    #216
    0
  18. #193 reinaria (@reinaria) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2557 / 08:00
    ไรท์ทำร้้ายอ่ะ หิวมากพูดเลย
    #193
    0
  19. #183 PPPPPPPPP (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2557 / 23:56
    แนวสบายๆ น่ารักๆ แบบนี้ ชอบมากๆเลย
    #183
    0
  20. #73 InLove (@yingjung55) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2557 / 22:46
    favไว้แต่ลืมมาอ่านเฉยเลยค่ะ 55555555555
    เป็นแนวน่ารักสบายๆใช่ม้าาา ดินดูใสๆดีนะคะ ///


    #73
    0
  21. #65 jittrawa (@jittrawa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 / 14:02
    อ่านแล้วหิวอ่ะ ฮะๆๆๆๆ
    #65
    0
  22. #61 produck (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 / 02:46
    คือไรๆ มาอ่านตอตีสอง ละดินอธิบายซะเห็นภาพ น้ำลายไหลเลยทีเดียว



    บอกได้คำเดียวว่า "หิว" 55
    #61
    0
  23. #47 PanthronY (@pansmile) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2557 / 21:57
    โอ๊ะะะะดินคู่กับใครเอ่ยยยย หมั่นโถวหรือพี่กุ้งน๊าาา เริ่มแรกแอบเชียร์หมั่นโถวดูน่ารักๆดี แต่ตอนนี้คิดว่าพี่กุ้งก็น่ารักเหมือนกัร คริคริไรเตอร์สู้ๆ รอลุ้นนะคะว่าใคร ><
    #47
    0
  24. #42 MOONOY (@nuscegirl) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2557 / 19:07
    แง่มๆๆ จะสนุกๆๆมากเลย มาน่อเร๊วๆๆนะ
    #42
    0
  25. #41 เอลฟ์ปีกขาด (@mublue) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2557 / 14:54
    ดินแดน ปี 1 >_< แล้วเคะจะใช่พี่กุ้งปี 4 ไหมหนอ '///' มาต่อเร็วๆนะคะพี่มิว ว
    #41
    0