HONGZAN "หงส์ซาน" (Yaoi) [จบ]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 174,028 Views

  • 2,996 Comments

  • 7,084 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,576

    Overall
    174,028

ตอนที่ 17 : หงส์ซาน #15 แพ้ราบคาบแก้ว ***

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12863
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    21 มิ.ย. 60

หงส์ซาน #15 แพ้ราบคาบแก้ว


เรือทิ้งห่างจากเขาสามเกลอเพื่อส่องสัตว์ต่อ คราวนี้เจอลิงครับ ไกด์ชี้ชวน ผมมองตามแต่ยังไม่เห็น เขาบอกมันตกใจเสียงเรือวิ่งเข้าป่าไปแล้ว ก่อนไอ้บ๊วยจะสะกิดไหล่ผม ชี้ไปยังพื้นริมน้ำ ผมตาโตเมื่อเห็นลิงขนสีน้ำตาลเข้มตัวหนึ่งยืนหันหน้าลอกแลกมองมาทางเรา ในมือถืออะไรสักอย่างที่น่าจะเป็นผลไม้

 

“เอ้า โบกมือทักทายเพื่อนหน่อย” 

บ๊วยมันยกมือขึ้นประกอบ ผมมองมันตาขวาง มันหัวเราะร่วน เขาหยุดให้เราถ่ายรูปแล้วพาเรือแล่นไปตามทาง สักพักไกด์ก็ชี้ให้ดูกระทิงตัวโตที่ยืนหันก้นให้ เขาพาเรือขับเข้าไปใกล้แล้วดับเครื่อง เพราะเดี๋ยวมันตกใจหนีเข้าป่าไปก่อน พี่หมอรัวมือถือ แต่คงได้แต่ภาพก้นพี่หมอจึงป้องปากตะโกนใส่มัน

 

“เฮ้ย ไอ้เพื่อนยาก หันหน้ามาให้ถ่ายรูปหน่อย!!

 

ไม่รู้ว่ามันได้ยินเสียงพี่หมอหรือว่าอะไร มันเอี้ยวหน้ามามองดีๆ ประมาณสามสี่วินาทีแล้วเดินก้นบิดเข้าป่าไปอย่างเมินเฉย ได้ยินเสียงพี่หมอบ่นอุบอิบ ผมหัวเราะร่วน คนขับสตาร์ทเรืออีกรอบ กระทั่งไปเจอกวางตัวเบ้อเร่อยืนสีแทบกลืนกับหญ้าริมน้ำ ตัวนี้น่าจะเป็นกวางรับแขกครับ มันยืนด้วยท่าทางสง่างาม สะบัดหูสะบัดหาง ปากเคี้ยวอะไรอยู่แยบๆ พี่หมอรัวกล้องอีกรอบ มันหันหน้ามาทางเราดีๆ ผมก็ถ่ายมันไปหลายช็อตเลย

 

เรือวิ่งไปอีกพักก็เจอลิงอีกตัว เลียงผาด้วย ไกด์บอกเราโชคดีมาก เพราะเจอสัตว์ค่อนข้างเยอะ

 

ไกด์ถามว่าอยากไปชมวิวไหม มีสองจุดให้ชมคือเขาสกกับเขาไกรสร แต่ต้องเดินไกลและปีนป่ายกันค่อนข้างเยอะ เย็นมากแล้วด้วย กว่าจะไปจะกลับมันจะดึกเสียก่อน อันตราย บ๊วยกับพี่หมอจึงลงความเห็นกันว่าไม่ไป กลับไปโดดน้ำเล่นที่แพดีกว่า เรือจึงพาเรากลับ

 

อากาศกำลังดีเลยครับ พอเรือส่งถึงที่ผมก็วิ่งถลาลงน้ำนำร่องไปก่อนทันทีดังตูม พี่หมอโดดตามลงมาติดๆ สักพักไอ้บ๊วยก็ตามลงมาด้วย ผมรีบว่ายน้ำดึบๆ หนีตัวอันตรายประจำเขื่อนทันที

 

แต่มันว่ายเร็วกว่า ตามมาประกบหลัง หนียังไงก็หนีไม่พ้นหรอก ทำใจอย่างเดียว บนฝั่งไอ้น้ำยาล้างจานกับน้ำยาขัดส้วมยังยืนนิ่งทำหน้าที่ประหนึ่งหุ่นปั้น ผมเอ่ยปากชวนไปเล่นๆ

 

“ลงมาเล่นน้ำด้วยกันสิซันไรส์วิกเซอร์”

 

สองคนนั้นยังยืนนิ่งประหนึ่งเสียงผมเป็นเสียงตอมหึ่งๆ ของแมลงหวี่

 

ผมย่นจมูกใส่

 

“ลงมาสิ ทั้งสองคน”

ไอ้บ๊วยมันสั่งด้วยน้ำเสียงเบาๆ สองคนนั้นขยับ ถอดเสื้อออกจากหัว ก้าวตามลงมาตามสั่ง 

 

ผมจิ๊ปาก

 

เออ ผมมันไม่ใช่เจ้านายของพวกมันนี่

 

เอาตามจริงตั้งแต่วันแรกที่สองคนนี้โผล่มา ผมน่าจะอยู่ในฐานะนักโทษมากกว่า เพราะมันไม่ยอมให้ผมหลุดพ้นสายตาเลย

 

ผมไม่ได้สนใจคนทั้งคู่ ขยับว่ายน้ำไปเรื่อยๆ ก่อนร่างทั้งร่างจะเบรกกึก เพราะเอวถูกยึดจับไว้ด้วยสองมือใหญ่ๆ ของใครบางคน

 

ผมหันไปมอง

 

“เกาะหลังเฮียไหม”

 

“ไม่ใช่สัมภเวสี”

 

มันหัวเราะหึๆ แต่หันหลังให้ ผมชั่งใจอยู่อึดใจเดียวก็ลอยไปเกาะหลังมันไว้ ครั้งที่แล้วเล่นน้ำกันกลางคืน ครั้งนี้กลางวัน คนละอารมณ์เลย มันพาว่ายช้าๆ ผมเกาะทุ่นมีชีวิตลอยไปเรื่อยๆ ตอนแรกเกาะเฉยๆ แต่มันสบาย ผมจึงค่อยๆ ขยับตัวแนบติดแผ่นหลังอีกคนมากขึ้น กระทั่งหน้าผมอยู่ห่างหน้ามันเพียงนิด

 

“ทำไมเฮียถึงยอมแต่งงานกับอั๊ว”

ผมถามขึ้นมาเงียบๆ มันหยุดว่ายน้ำ ผมขยับไปลอยตัวด้วยตัวเอง

 

ถึงมันไม่บอก ผมก็รู้คำตอบดีอยู่แล้ว

 

มันลอยตัวหันมาเผชิญหน้ากับผมตรงๆ สีหน้านิ่งเรียบ แสงแดดยามเย็นฉาบไล้ใบหน้ามันให้ดูสุขุมขึ้น

 

ให้ตาย ป๊ากับม๊าก็ช่างปั้นให้ออกมาหล่อได้ใจ

 

มันไม่ตอบ แต่ขยับมาจูบหน้าผากผมเบาๆ

 

“อยู่ด้วยกันไปเรื่อยๆ หงส์ แล้วหงส์จะรู้คำตอบที่แท้จริง การแต่งงานครั้งนี้มันไม่ใช่แค่งานเท่านั้น”

 

ผมหลบสายตานั้นเสีย ว่ายไปเกาะหลังมันตามเดิม พระอาทิตย์คล้อยตัวต่ำลงไปเรื่อยๆ เรามองไปยังทิศทางเดียวกัน ผมกระชับกอดมันแน่นขึ้น มองเจ้าดวงโตๆ ที่กำลังจมลึกลงไปใต้น้ำ

 

มันจับผมลงจากหลัง ดึงมาด้านหน้า ไม่พูดอะไร จับผมจูบอีกรอบ

 

ผมบอกไม่ถูกว่าทำไมรอบนี้ผมไม่สะบัดสะบิ้งดิ้นหนีอะไร ไม่อายว่าจะมีใครเห็นด้วย ปล่อยให้มันเป็นผู้พยุงตัวเราสองคน โอบสองวงแขนรอบลำคอแกร่ง ตอบรับรสจูบนุ่มนวลนั้น

 

มันถอนปากออก มองตาผม ก้มจูบแก้มแผ่วเบา น้ำเย็นๆ ร้อนขึ้นมาทันที

 

“พระอาทิตย์ตกหนีแล้ว”

ผมอ้อมแอ้มพูดหนีความรู้สึกกระดากที่บังเกิดขึ้น มันยิ้ม จับผมเกาะหลังอีกรอบ พาว่ายขึ้นฝั่ง เห็นพี่หมอเล่นน้ำอยู่แถวๆ ขอบแพ ส่วนวิกเซอร์กับซันไรส์ ลอยอยู่ในน้ำครับ แต่ลอยนิ่งไม่ต่างกับยืนอยู่บนฝั่ง เหมือนเปลี่ยนสถานที่ลงมาทำหน้าที่บอดี้การ์ดในน้ำกันมากกว่า ผมลงจากหลังบ๊วยว่ายเองเมื่อระยะมันใกล้เข้าไป

 

“ปลาตายกันหมดเขื่อนแล้วครับน้องหงส์”

 

ผมมองคนพูดงงๆ

 

“ทำไม”

 

“โดนมดบุก จับปลาไปกิน เพราะน้ำแถวนี้มันหวานจนมดขึ้น”

 

โห

 

ผมหน้าร้อนผ่าว อุบอิบว่า บ้า’ เบาๆ ว่ายไปเกาะขอบแพ ตีขาเล่นป๋อมแป๋ม พี่หมอหัวเราะ ลอยตัวไปใกล้เพื่อนตัวเองเพื่อพูดคุยหัวเราะกันตามประสาเพื่อนสนิท ผมไม่ได้สนใจสองคนนั้น สองมือเกาะขอบแพ พยุงร่างอย่างสบายอารมณ์

 

ก่อนสะดุ้งเฮือกเพราะโดนคร่อมร่างจากทางด้านหลัง ผมหันไปมอง

 

ผู้ร้ายประจำเขื่อนนี่เอง สองมือมันวางไว้ข้างๆ มือผม แผงอกแนบมากับแผ่นหลัง ดันเบา ๆ จนผมลอยชิดขอบแพเข้าไปอีก

 

“จะเบียดเข้ามาทำไมเนี่ย”

ผมโวยวายเบาๆ ออกแรงที่แขนดันตัวเองถอยหลังเพื่อผลักอีกคนออกห่าง

 

“เฮียอยากอยู่ใกล้ๆ หงส์”

 

ตูม!!!

เหมือนโดนระเบิดร่วงใส่หัวแบบไม่มีหวอเตือน ผมขยับเอาอกไปชิดขอบแพตามเดิม อุบอิบพูดไม่หวังให้ใครได้ยิน

 

“บ้า”

 

ได้ยินเสียงหัวเราะหึๆ มันขยับมาชิดหลังผมอีกรอบ เวลาแพขยับ ร่างเราก็ขยับเคลื่อนไหวไปตามกระแสคลื่นเบาๆ นั้น จะว่าไปมันก็เพลินดี

 

แต่มันจะเพลินกว่านี้ถ้าไม่มีอะไรมาทำให้หัวใจผมเต้นผิดปกติแบบนี้ มันขยับมือมาจับมือผมไว้ทั้งสองข้าง คลึงเบาๆ

 

“มือซีดหมดแล้ว”

 


แช่น้ำนานมันก็ต้องซีดเป็นธรรมดา” ผมขยับเบาๆ ดึงมือออกห่าง คือหัวใจมันเต้นผิดปกติครับ สงสัยต้องให้พี่หมอช่วยตรวจสุขภาพหลังเที่ยวเสร็จนะเนี่ย 

มันตามมากุมมือผมไว้เหมือนเดิม แทรกผสานนิ้วเราเป็นหนึ่งเดียว

 

โอ๊ย เขิน

 

“อุ่นขึ้นไหม”

มันกระซิบถาม

 

“ไม่ได้หนาวนี่”

ผมตอบกลับเสียงเบา ได้ยินเสียงหัวเราะหึๆ แล้วมันก็งับหูผมมาเบาๆ ผมเอี้ยวหน้าไปมองตาขวาง มือยังถูกยึดอยู่จึงทำอะไรไม่ได้

 

มันขบลงมาเบาๆ อีกรอบ ผมรีบเบี่ยงหน้าหนี ด่ามันทางสายตาอีกรอบ มันตามมางับอีก

 

“เป็นหมารึไง”

 

“มั้ง”

 

“หน้าด้าน”

 

มันเพียงแค่ยิ้มตอบรับเท่านั้น ด่าอะไรไปไม่เคยสะทกสะท้านเลยตานี่

 

“หิวรึยัง”

อยู่ๆ มันก็ถามขึ้น เริ่มหิวแล้วเหมือนกัน ผมพยักหน้ารับ มันมองไปทางซันไรส์กับวิกเซอร์ สองคนนั้นมองมาก่อนหน้านั้นอยู่แล้ว รับทราบด้วยกระแสจิตพากันว่ายน้ำขึ้นฝั่งไป

 

พวกนั้นก็หน้าด้านว่ะ มองกันอยู่ได้ นี่มันจะต้องดูพวกผมไม่คลาดสายตาตลอดเวลาเลยรึไง

 

พี่หมอว่ายน้ำลอยมาเกาะแบบเดียวกับผมข้างๆ บ๊วยมันยังไม่ขยับไปไหน 

 

สายตาผมปราดไปเห็นร่องรอยอะไรบางอย่างบนคอพี่หมอ ต่ำลงไปแถวๆ คอเสื้อ พอดีเสื้อเปียกแล้วมันถูกร่นลงจึงเห็น มันเป็นสีกลีบกุหลาบ รูปร่างหน้าตาคุ้นๆ นะ

 

“พี่หมอ ไปโดนอะไรกัดมาหรือเปล่า เป็นรอยเลย”

ผมดึงมือตัวเองออกจากการเกาะกุมข้างหนึ่งชี้คอตัวเองให้ดูเป้าหมาย พี่หมอทำหน้าฉงน ยกมือลูบเบาๆ ตรงจุดนั้น ทำท่านึก พักหนึ่งก็ยิ้มพราย

 

“สงสัยจะโดนปลิงดูด”

 

ผมตาโต

 

“ที่นี่มีปลิงด้วยเหรอ”

ผมทำท่าจะขึ้นจากน้ำ แต่ไอ้บ๊วยรวบเอวไว้ มองหน้าเพื่อนตัวเอง

 

พี่หมอหัวเราะร่วน

 

“ไปนอนกับใครมาตั้งแต่เมื่อไหร่”

ไอ้บ๊วยถามเพื่อนมันเอง

 

นอนกับใคร??

 

อ๋อ รอยคิสมาร์คนี่เอง

 

โธ่ คิดว่าโดนปลิงดูดจริงๆ

 

ผมจ้องมองรอยนั้นอีกรอบ เกิดความสงสัยเหมือนบ๊วยมันเลยครับ ไปนอนกับใครที่ไหนมาตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะอยู่ด้วยกันแทบจะตลอด

 

พี่หมอยักไหล่ ไม่ตอบ เกาะขอบแพนิ่งเฉย ยิ้มกริ่ม มองตรงไปทางวิกเซอร์กับซันไรส์ ยกยิ้มนิดหนึ่ง ผมมองตามสายตาพี่หมอ สองคนนั้นเวลาลงน้ำจะถอดเสื้อประจำ ตอนนี้จึงเห็นกล้ามได้ชัดๆ ถ้าไม่ติดว่าสองพี่น้องนี่ปากหมาจนหมาจริงๆ ขอเป็นลูกศิษย์ ผมว่าสองพี่น้องนี้ต้องเป็นผู้ชายที่เพอร์เฟ็กมากแน่ๆ 


กล้ามเป็นลอนคนละหกห่อ 

ไม่ใช่สิ น่าจะมากกว่านั้น ผมไล่สายตานับ 6…7…8  

 

โอ้โห แปดห่อแน่ะ

 

ตัวโตขนาดนั้น ไอ้นั่นก็คง

 

ผมลดหน้าต่ำลงให้น้ำสูงปริ่มขึ้นเกือบมิดจมูกดับความร้อนและความคิดอุบาทว์ในหัวตัวเอง

 

คิดอะไรพิลึกวะหงส์ซาน

 

ผมขยับ ชะงัก เพราะรู้สึกถึงรังสีทะมึนจากคนด้านหลัง ผมเอี้ยวหน้ามอง ไอ้บ๊วยหน้าบูดเป็นตูดลิงเลย

 

“โดนปลิงกัดรึไง อยู่ๆ ก็หน้าบูด”


“มองอะไรอยู่”

 

“มองหน้าเฮียไง”

 

“ไม่ใช่ ก่อนหน้านี้”

 

ผมขมวดคิ้ว มองกลับไปทางสองพี่น้องต่างชาติบนแพ

 

“มองซันไรส์กับวิกเซอร์ไง”

ผมตอบตามตรง มันหน้าหงิกยิ่งกว่าเดิม

 

อะไรวะ

 

ได้ยินเสียงหัวเราะหึๆ จากพี่หมอ แล้วรายนั้นก็โดดขึ้นแพไป ผมทำท่าจะโดดขึ้นตาม แต่ไอ้บ๊วยมันยึดเอวไว้

 

“จะขึ้นแล้ว หนาว”

 

มันจับผมหันไปเผชิญหน้า ประคองผมให้ลอยด้วยตัวเอง จับจูบอีกรอบ

 

โอ๊ย อะไรมันจะจูบบ่อยขนาดนี้ เอะอะจูบ เอะอะจูบ

 

“ห้ามมองผู้ชายคนไหนนอกจากเฮียอีก”

 

ผมอ้าปากค้าง

 

“บ้ารึไงแค่มอง”

 

“แต่หงส์เป็นเมียเฮีย”

 

“บ้ารึเปล่า แค่มอง แล้วนั่นก็บอดี้การ์ดเฮียนะ”

 

“ไม่ว่าใครก็ห้ามมองทั้งนั้น ยกเว้นเฮีย”

 

“เผด็จการ”

 

“ถ้ามองผู้ชายคนไหนอย่างชื่นชมแบบเมื่อกี้อีก เฮียจะปล้ำแปดยก”

 

“โรคจิตแล้วเฮีย นี่มันเข้าข่ายริดรอนสิทธิมนุษยชนนะ”

 

“แล้วแต่จะคิด แต่ถ้าหงส์มองใครแบบเมื่อกี้อีก แปดยก”

มันเน้นคำหลังชัดเจน

 

อื้อหือ มึง แค่สี่ยกกูก็นอนเดี้ยงไปสามวันแล้วแปดยกนี่คงเป็นอัมพาตไปตลอดชีวิตแน่ๆ

 

“ก็ได้ๆ หนาว ขึ้นได้ยัง”

ผมรับปากอย่างเสียไม่ได้ มันยิ้มออกมาบางๆ จูบหน้าผากผมเบาๆ จับผมยกหวืดขึ้นไปนั่งแหมะบนแพ ผมรีบขยับลุก มันก้าวตามขึ้นมาติดๆ

 

น้ำจากตัวเราสองคนไหลพรากเป็นทาง วิกเซอร์เดินเข้ามาหาพร้อมผ้าเช็ดตัวสองผืน ผืนหนึ่งให้ผม อีกผืนให้เจ้านายมันเอง ผมรับมาซับตัวเดินเข้าห้องไป


ผมขอใช้สิทธิ์ที่เดินเข้าห้องเป็นคนแรกจะเข้าไปอาบน้ำก่อน แต่พอจะปิดประตูห้องน้ำก็ต้องชะงัก เพราะมีมือปริศนามาหยุดไว้ ผมเงยหน้ามอง 

 

ไอ้บ๊วยครับ 

 

“อาบด้วยกันจะได้ไม่เสียเวลา”

 

ผมตาโต เรื่องอะไร หาเรื่องให้โดนล่วงละเมิดน่ะสิ

 

“ไม่!!

ผมตอบพร้อมดึงประตูปิด แต่ฤทธิ์เทวดารึจะสู้ซาตาน มันดันผลัวะเดียวก็ขยับเข้ามาด้านในได้แล้ว

 

“งั้นเฮียอาบก่อน อั๊วอาบทีหลังได้”

ผมจะเดินออก แต่มันรั้งจับเอวผมไว้

 

“มาให้ทำโทษข้อหามองชายอื่นก่อน”

 

“ห้ามกันขนาดนี้ไม่ควักลูกตากันออกเลยล่ะ ปล่อย!

ผมพยายามดิ้นรน

 

“อยากทำเหมือนกัน แต่ถ้าควักออก หงส์ก็มองไม่เห็นเฮียน่ะสิ ไม่คุ้มเท่าไหร่”

มันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ 


มันจับผมออกห่างจากประตู ปิดประตูลงเสียงดังกรึบ

 

ผมมองประตูบานนั้นอย่างอาลัยอาวรณ์

 

โอกาสรอดชีวิตเหลือเพียง 0.0001% เท่านั้น

 

“เอ่อ เฮีย หงส์หิวข้าว”

ผมเอาลูกอ้อนเข้าสู้ ขยับไปยืนห่างจากมันร่วมวา

 

“อาหารยังไม่มาเลย”

 

“หงส์เหนื่อย อยากรีบอาบน้ำให้เสร็จเร็วๆ”

 

มันยกยิ้ม เลิกถอดเสื้อตัวเองออกโยนตุบลงพื้น ผมมองตามเสื้อตัวนั้นแล้วหันกลับมามองเจ้าของเสื้ออีกที มันยกยิ้มอย่างตัวร้าย จับขอบกางเกง ผมถอยกรูดไปติดกำแพง

 

อยากกลายร่างเป็นสไปเดอร์แมนแล้วปีนกำแพงหนี แต่ทางรอดของผมถูกดักไว้หมดแล้ว พอทำอะไรไม่ได้ ผมยกหมัดขึ้นตั้งการ์ดทันทีแบบมวยไทยเตรียมสู้

 

มันชะงัก หัวเราะออกมาเสียงดัง

 

“โดนน้ำมากจนสมองบวมรึไง”

 

“เอาดิ เข้าใกล้ ต่อยตาแตก”

 

มันเลื่อนมือจากขอบกางเกงมากอดอกเอียงคอมอง

 

“ต่อยเฮียให้ได้สักหมัดสิ แล้วเฮียจะปล่อยไป”

มันท้าผมเหมือนเดิม อยู่นี่ผมว่ามีโอกาสมากกว่าข้างนอกนะ ผมยกการ์ดสูงรับคำท้า พยายามมองหาช่องว่างเพื่อต่อย

 

คือผมเรียนมวยไทยมาแค่หลักสูตรเร่งรัด (พอดีมันเจ็บผมเลยไม่ได้เรียนต่อ)

 

เอาไงดี เบ้าตาไหม

 

ไม่ได้ๆ มันต้องไปทำงานต่อ เดี๋ยวหมดความน่าเชื่อถือ

 

กระโดงคาง

 

โหย หน้าแข็งเป็นหินแบบนั้น ผมว่ากระดูกมือผมคงจะหักมากกว่า

 

มุมปากไหม

อืม น่าสน แต่ถ้าปากเขียวมาน้ำยาล้างจานคงจับผมกระทืบ

 

หรือเจาะไข่มันดี ไม่มีใครเห็น น็อกดาวน์พาวเวอร์

 

อืม เป็นความคิดที่ดี งั้นเตะไข่มันนั่นแหละ เอาให้หมดสมรรถภาพไปเลย

 

ฉึบ!!

 

ไม่ใช่เสียงแข้งผมที่หวดออกไปตามใจคิดหรอกครับ แต่เป็นเสียงของมันที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วมาจับสองข้อมือผมไว้ต่างหาก

 

อ้าว ซวยละ

 

มันยกยิ้ม

 

“ใช้เวลาคิดนานเกินไปนะหงส์ ครั้งหน้าตัดสินใจให้เร็วกว่านี้หน่อย”

แล้วมันก็จับหมัดผมไปรวบรวมกันไว้ด้วยกันด้านหลัง แทรกเข่าเข้ามาตรงกลางระหว่างขา ดันจนหลังผมติดกำแพง

 

“เฮ้ย!! ปล่อย”

มันใช้มือที่ว่างถลกเสื้อออกจากตัวผม ม้วนมัดเป็นปมผูกข้อมือผมติดกัน ผมตาโต

 

“โรคจิตแล้ว มัดทำไม ปล่อย!!

ผมท้วงหน้าตื่น

 

หรือว่ามันจะเป็นพวกซาดิสม์วิปริต ชอบความรุนแรง

 

ขออภัย เนื้อหาส่วนนี้ถูกตัดออก 



รอบเดียวครับ แต่อย่างที่เคยบอก ผมกับมันเป็นพวกอึดด้วยกันทั้งคู่ รอบเดียวก็เล่นเอาเอวผมเคล็ดไปเลย

 

ผมออกมาแต่งตัวเป็นเวลาเดียวกับที่ซันไรส์มาเคาะห้องพอดีบอกว่าอาหารพร้อมแล้ว ผมพยายามปรับสภาพเนื้อตัว แต่มันเคล็ดขัดยอกที่สะโพกจนเดินเป๋ไป ออกไปก็เห็นพี่หมอนั่งห้อยขาริมแพ พี่แกใส่เสื้อกล้ามกางเกงขาสามส่วน

 

โอ้โห เห็นรอยกลีบกุหลาบชัดเลย

 

ผมยังงงไม่หายว่าพี่หมอเอาเวลาที่ไหนไปเต๊าะสาว

 

จะว่าไปนักท่องเที่ยวสวยๆ มาเที่ยวแพแบบเราก็เยอะ หน้าตาพี่หมอก็หลอกล่อสาวได้ง่ายๆ อยู่แล้ว ดีกรีหมอเครดิตดียิ่งกว่าบัตรทอง แค่เห็นสาวๆ คงพร้อมใจยินดีให้รูดเสื้อชั้นในได้ง่ายๆ ผมเดินไปทิ้งตัวลงนั่ง เบ้หน้านิดๆ เพราะยังหน่วงตรงนั้นอยู่ พี่หมอลุกขึ้นจากน้ำมานั่งบ้าง

 

อยากแซวเรื่องรอยบนตัวพี่หมอเหมือนกัน แต่กลัวโดนแซวกลับ ผมเลยเลือกที่จะเงียบๆ ไว้ มื้อนี้เรากินกันค่อนข้างมืด แสงจากดวงไฟสว่างไสวไปทั่ว มันสวยมากจริงๆ เรากินไปนั่งคุยกันไปอย่างออกรส บางเรื่องผมก็ไม่รู้เรื่องหรอก มื้อนี้มีแค่สามคนครับ เพราะวิกเซอร์กับซันไรส์แยกไปกินอีกสำรับ

 

แน่นอนว่าหลังจากมื้อเย็น บ๊วยมันต้องทำโรแมนติกด้วยการลากผมไปนั่งบนฟูกที่ผมลากมาปูชานแพ ข้างๆ เป็นแก้วไวน์ ดื่มกันเงียบๆ

 

มันก็ดื่มไปกอดผมไป จูบได้จูบ ลูบไล้ได้ลูบไล้ เก็บเล็กเก็บน้อยไป ใจแข็งขนาดไหน เจอแบบนี้ก็ระทวยได้เหมือนกันนะครับ

 

“แก่จนปูนนี้แล้วทำไมเฮียยังไม่แต่งงาน”

ผมหาเรื่องคุย จริงๆ คือกะจะรวนมันแก้เบื่อไปงั้นเอง

 

มันมะเหงกผมเบาๆ

 

“เฮียแค่สามสิบต้นๆ แก่ที่ไหน”

 

“แก่ก็ยอมรับมาเถอะว่าแก่ ไม่มีใครว่าหรอก โกงอายุล่ะสิ หน้าเงี้ยอย่างกับห้าสิบห้า”

จริงๆ ไม่ถึงหรอกครับ ข่มมันไว้ก่อน มันหัวเราะหึๆ

 

“ขิงน่ะ ยิ่งแก่ยิ่งร้อนแรงนะ”

 

“พอดีไม่ชอบขิง ชอบน้ำเต้าฮู้มากกว่า แล้วตอบได้รึยังว่าทำไมยังไม่แต่งงาน”

 

“พอดียังไม่เจอคนถูกใจ”

 

“เป็นเกย์?

ผมถามตรงๆ มันส่ายหน้าไปมา ตอนนี้มันนอนตะแคงข้างเอกเขนกอยู่บนฟูก รองด้วยหมอน ยกส่วนบนสูง ผมนั่งอยู่ตรงซอกพุงมัน หันหน้าเข้าหาแม่น้ำ ไม่เห็นวิกเซอร์แล้วครับ ไม่รู้ว่าง่วงแล้วเข้านอนก่อนหรือเปล่า เห็นแต่พี่หมอกับซันไรส์ แต่แค่แวบเดียวเท่านั้น เพราะบ๊วยมันดึงความสนใจผมกลับ

 

“หงส์เป็นผู้ชายคนแรกที่เฮียนอนด้วย”

 

ผมส่ายหน้าไปมา

 

“ไม่เชื่อ ท่าทางดูชำนิชำนาญราวกับผ่านมาแล้วอย่างโชกโชน”

 

มันหัวเราะหึๆ

 

“ของพวกนี้ใช้สัญชาตญาณก็เรียนรู้ได้แล้ว ร่างกายมนุษย์มันมีไม่กี่จุดหรอกที่กระตุ้นได้”

 

ผมหน้าร้อนผ่าว

 

“หื่น”

ผมอ้อมแอ้มด่า พูดไปชักเข้าเรื่องใต้สะดือ

 

“สเปกเป็นแบบไหน”

ผมถามต่อ

 

มันไม่ตอบ แต่มองหน้าผมนิ่งๆ

 

“เอ้า ตอบสักที สเปกเป็นแบบไหน”

 

มันระบายยิ้มออกมาบางๆ

 

“ดื้อ”

อื้อหือ โรคจิตเปล่าวะ ชอบคนดื้อเนี่ยนะ 

 

“ปากไม่ตรงกับใจ”

เลวร้ายกว่าดื้ออีก  

 

“ขาว”

โอ้ อันนี้ธรรมดา สเปกชายไทย

 

“เตี้ย”

หะ!! เดี๋ยวนะ มันความหมายเดียวกับผู้หญิงตัวเล็กหรือเปล่า

 

“ซื่อบื้อ”

 

“สเปกทุเรศจัง”

ผมสวนกลับทันทีที่มันพูดจบ มันหัวเราะร่วน

 

“คงหาได้หรอกนะ สเปกแบบนี้”

 

มันมองหน้าผม แล้วหัวเราะออกมาอีกรอบ 

 

อะไรวะ

 

“แล้วใครเป็นต้นคิดให้เฮียตกลงมาแต่งงานกับอั๊ว”

ผมถามต่อ

 

“เฮียเอง”

 

ผมทำหน้าฉงน

 

“เฮียรู้จักหงส์จากข้อมูลที่ส่งมาให้เพื่อแต่งงานกับอาเหมย”

 

ผมพยักหน้าหงึกๆ

 

“หลังจากนั้นก็ส่งนักสืบไปตามดูพฤติกรรมตลอด”

 

ผมอ้าปากค้าง

 

“ตอนไหน”

 

มันยกยิ้ม แต่ไม่ตอบคำถาม

 

“พอเหมยหนีไป เฮียเลยเสนอกับป๊าม๊าว่าจะขอแต่งงานแทน”

 

ผมจิ๊ปาก

 

“คิดได้เนอะ โรคจิตจริงๆ เหมยก็ไม่น่าหนีไปเลย ถ้าได้แต่งงานกัน ป่านนี้เราคงมีความสุขร่วมกัน แถมยังมีหลานให้ป๊ากับม๊าอุ้มด้วย”

 

“หนีไปน่ะดีแล้ว เพราะถ้าเหมยอยู่ เฮียก็ไม่ได้แต่งงานกับหงส์น่ะสิ”

 

“แต่อั๊วไม่อยากแต่งงานกับเฮีย อยากแต่งงานกับเหมยมากกว่า”

ผมบอกมันตามตรง มันไม่ต่อความเรื่องนั้นเสถามไปเรื่องอื่น

 

“หงส์อยากมีลูกเหรอ”

 

“เอ้า ถามได้ อยากสิ รึเฮียไม่อยากมี?

 

มันจ้องหน้าผม

 

“ไอ้อยากมันก็อยาก แต่ดีแล้วที่หงส์เป็นผู้ชาย เพราะถ้าเป็นผู้หญิงแล้วท้อง ลูกเราอาจได้เชื้อสมองบวมแบบหงส์”

 

ผมอ้าปากค้าง

 

“ใครสมองบวม!!

 

มันหัวเราะหึๆ โอบวงแขนรอบเอวผม

 

“ไม่ว่าหงส์จะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย เฮียก็ดีใจที่ได้แต่งงานกับหงส์”

 

ผมอึ้งฟัง สมองกำลังทำการประมวลผลอย่างหนัก

 

“แน่สิ หงส์เป็นตัวนำโชคเฮียนี่ จะเพศไหนเฮียก็ไม่สนอยู่แล้ว”

 

มันจ้องหน้าผม พ่นลมหายใจแรงจนเส้นผมบนหน้าผากผมสะบัดพรืด ตามด้วยมะเหงกลูกใหญ่

 

“บื้อ”

 

แล้วมันก็หัวเราะ มองตาผม

 

“แต่นั่นก็เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของหงส์ เฮียถูกแวดล้อมด้วยมนุษย์เจ้าเล่ห์ สวมหน้ากากเข้าหากัน คิดซับคิดซ้อน ฉลาดเป็นกรด พอมาเจอคนแบบหงส์ในวงสังคมแบบนี้ก็ทำให้เฮียแปลกใจไม่น้อยว่ามีด้วยเหรอคนแบบนี้”

 

ผมขมวดคิ้วมองงงๆ

 

นี่มันกำลังชมหรือด่าผมอยู่กันแน่?

 

มันจ้องหน้าผม เกลี่ยแก้มแผ่วเบา โดนมันสัมผัสทีไร ไม่ว่าที่ไหน ตรงนั้นจะร้อนวูบวาบทุกที

 

“หงส์อยู่กับเฮียแล้วไม่มีความสุขเหรอ”

 

“ไม่ ปวดสะโพกจะตาย”

 

มันหัวเราะ

 

“นอกจากปวดสะโพกล่ะ”

 

ผมนิ่งคิด เอาตามจริงยกเว้นเวลามันล่อจนผมลุกไม่ได้ไปสามวัน นอกนั้นผมก็ถือว่าใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไม่ต่างกับอยู่บ้านนั่นแหละ

 

มันยกหน้าขึ้นมาจูบหน้าผากผมเบาๆ กระชับกอดผมแน่นขึ้นไม่ได้คาดคั้นเอาคำตอบอะไร

 

ผมก็ไม่คิดจะยอมรับกับมันตรงๆ มองเหม่อไปยังท้องน้ำยามค่ำคืนสะท้อนแสงจันทร์และดวงดาวอีกครั้ง วันนี้ท้องฟ้าสดใสเห็นดาวได้แจ่มชัดกว่าเมื่อวานอีก

 

ยิ่งวงแขนมันโอบกระชับมามากเท่าไหร่ หัวใจผมยิ่งเต้นเร็วมากขึ้นเท่านั้น



To be Con

รอเวลาให้น้องหงส์ใจอ่อนเร็ว ๆ สู้ ๆ เฮียไป่หลง 

อยากอ่านพี่หมอกับน้ำฝนอีกรอบมาก (< แลดูจะไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้) ช่วงนี้ไรท์ติดอ่านนิยายมาก พอดีกลับมาบ้านหาแม่ หอบนิยายมาด้วยสองลัง(เกือบร้อยเรื่อง) กะมานั่งอ่านกันให้ชุ่มปอด แต่เอาเข้าจริงตัวเองเป็นคนอ่านหนังสือช้ามาก หนังสือไม่เกิน 200 หน้าใช้เวลาอ่านสองวัน ยาว ๆ นี่ปาไปเป็นอาทิตย์ ไม่เหมือนน้องสาว หนังสือสิบเล่มอ่านวันเดียวจบ (นี่อ่านหรือเปิดผ่าน ๆ) ไว้อาลัยในความเต่าของตัวเอง 

#หนึ่งเม้นท์หนึ่งกำลังใจจ้าาาา 

(>>จองหนังสือ คลิกที่นี่<<) 

อีบุ๊ค(e-book) หงส์ซาน (จบแล้ว เนื้อหาเหมือนหนังสือทุกอย่าง)

(ราคา 339.- จากราคาปก 480.- เนื้อหานิยายมี 27 ตอน+ตอนพิเศษอีก 3 ตอน)

[>>ดาวน์โหลดอีบุ๊คที่นี่ค่ะ<<]


ADD FAB เป็นแฟนคลับเรื่องนี้จิ้มพี่หมอเวอร์แบ๊วเลย

{ADD FAD}


แฮทแท็กเรื่องนี้ #หงส์ซาน 




ติดต่อ-ติดตามการอัพนิยายไรท์เตอร์ได้ที่นี่ค่ะ 

เพจ : facebook.com/memew28

เฟส : facebook.com/memewfc

ทวิต : @Memew28

เมล : Memew28(แอท)gmail.com

instagram : Memew28

Line : Memew28 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

65 ความคิดเห็น

  1. #2982 奇跡 (@pahm) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 02:12
    เฮ้อ เมื่อไหร่จะเจอผู้ชายแบบเฮียซักทีนะ
    #2982
    0
  2. #2948 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 10:21
    เฮียก็รู้นิว่าน้องหงส์ฉลาดไม่มากเฮียหลงแกก็ตรงๆกับน้องไปดิ55555
    #2948
    0
  3. #2881 ❥ в o ш ɪɪ з z` (@bowiieez) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 20:52
    เมื่อไรน้องหงส์จะมีเบ้บี๋
    #2881
    0
  4. #2847 prang-plft (@manouw) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 13:38
    เมื่อไหร่หงส์จะใจอ่อนละ เฮียน่ารักขนาดนี้ งื้อ
    #2847
    0
  5. #2541 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 21:49
    5555ฟินนนนนน
    #2541
    0
  6. #1899 bchp (@bchp) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 11:07
    สเปกนั่นคือหงส์นะคะ ทำไมว่าตัวเองทุเรศล่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆ
    #1899
    0
  7. #1820 mmaijii (@mmaijii) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 22:10
    หงส์รักเฮียสักทีเหอะ
    #1820
    0
  8. #1812 So Cuteeeee (@Minrt) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 20:12
    หงส์เริ่ม จะชอบเฮียแล้วดิ
    #1812
    0
  9. #1807 น้ำเน่าสีออน (@aoi2536) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 11:56
    หงส์ลูก หนูคิดดีๆสิสเปคเฮียแกอ่ะ อาจจะอยู่แถวๆนี้ก็ได้นะ
    #1807
    0
  10. #1806 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 00:18
    มีความสวีท แต่หงส์ก็น่ารักจริงๆอ่ะแหละ น่ารักแบบดื้อๆ
    #1806
    0
  11. #1805 PPPPPPPPP (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 23:41
    ปรอยความหวายใส่น้องเยอะๆเลยเฮีย
    #1805
    0
  12. #1804 holy59 (@holy59) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 19:00
    เฮียรักหงส์ตั้งแต่แรกเลยอ่า นี่คือ ความในใจของเฮีย ฟินจุง
    #1804
    0
  13. #1803 Gatetammawan JPunited (@gatetammawan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 18:18
    สเป็กเฮียก้อหงไง ใคว่าไม่มี ไม่เคยยอมรับความจริงเล้ย
    #1803
    0
  14. #1802 puk6506 (@puk6506) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 16:00
    ลูกกกกกเฮียเขาหนายถึงหงส์นั้นแหละลูกซื่อบื้อเหมือนอิเฮียว่าจริงๆ5555
    #1802
    0
  15. #1801 Sissy (@tang2277) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 15:44
    เฮียแสนดีเว่ออ โรแมนติกด้วย ผู้ในอุดมคติ-////- หงส์ลีลานักถ้าจะไม่เอาก็ให้เรานะ ม่ายเราก็ไม่ถือ
    #1801
    0
  16. #1800 Notty Kero (@sung-yong-nelu) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 15:33
    เฮียนี้ชมหรือด่า 55555
    #1800
    0
  17. วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 11:06
    อาหงส์ใจอ่อนเร็วๆนะฮือออเฮียน่ารัก
    #1797
    0
  18. #1796 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 11:06
    เปิดใจเร็วๆ นะคะหงส์ซาน
    #1796
    0
  19. #1795 lakkee (@lakkee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 10:57
    เฮียมีความน่ารักสูงงง
    #1795
    1
    • #1795-1 aomtawanrat937 (@aomtawanrat937) (จากตอนที่ 17)
      18 มิถุนายน 2560 / 11:51
      สเปคเฮียนีรหงส์แล้วอ่า55555555
      #1795-1
  20. #1794 kanita Chutasen (@gibko25) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 10:42
    เฮียรักน้องมากจริงๆ หงส์ก็ยังมองไม่เห็นความรักของเฮีย
    #1794
    0
  21. #1793 >haruhi (@kirarijang) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 10:36
    เฮียดูแลดีทุกอย่างเลย ยกเว้นทำให้ปวดสะโพกน่ะ55555
    #1793
    0
  22. #1792 Coffee2 (@Coffee2) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 10:09
    อยากให้หงส์เปิดใจเร็วๆอะคือเฮียเป็นคนดีมากกกกดูแลเทคแคร์เอาใจใส่หงส์มากถึงแม้ว่าหงส์จะดื้อขนาดไหนก็ตาม พยามเข้านะเฮียไป่หลง //ป.ล.รอต่อไปค่ะ
    #1792
    0
  23. #1791 kanita Chutasen (@gibko25) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 17:14
    หงส์ลูก ตับยังอยู่ดีมั้ย
    #1791
    0
  24. #1790 CBchompoo (@ploynaphat12) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 15:49
    โดนกินอีกแล้ววว555
    #1790
    0
  25. #1789 lakkee (@lakkee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 15:29
    ถถถ. ..จะทำร้ายเค้าก็ยังต้องคิด โดนจับกินแทนเลย 555
    #1789
    0