คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ

ตอนที่ 104 : Kiss Love 74 : จบทริป..รางวัลของคนหื่น [เอก...☼]


     อัพเดท 27 ส.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: Yaoi, Boy's Love, Y, Boy Love, ชายรักชาย, วาย, Memew, Romance, NC18+, Thai Yaoi, Boy love boy, Drama, Erotic, X, Sexy, น่ารัก, สดใส, ขี้หึง, โหด, หื่น, รักต้องห้าม
ผู้แต่ง : ♥Memew ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♥Memew
My.iD: https://my.dek-d.com/m-e-mew
< Review/Vote > Rating : 97% [ 546 mem(s) ]
This month views : 12,386 Overall : 2,873,387
63,610 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 31877 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ ตอนที่ 104 : Kiss Love 74 : จบทริป..รางวัลของคนหื่น [เอก...☼] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 37810 , โพส : 256 , Rating : 85% / 103 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




74
จบทริป...รางวัลของคนหื่น
[เอก...]






**เนื้อหาบางส่วนถูกตัดออก**
 

 



 

ผมหัวเราะหึ ๆ ตอนสั่งให้ม้าหยุดเดิน คนในอ้อมแขนผมหันมามองด้วยความแปลกใจ

                ผมว่าผมบ้าแล้ว ยังมีคนที่บ้ามากกว่าผมซะอีก

 

“หัวเราะอะไร”

มันตัดสินใจถาม ผมไม่ได้ตอบ แต่จับคางมันไว้แล้วกดจูบลงไปเบา ๆ มันตาโตดิ้นขลุกขลักพยายามดันมือดึงหน้าตัวเองออก ผมบดปากมันเบา ๆ โดยไม่ล่วงล้ำ  

 

“หัดอายม้าอายแมวมันซะบ้างนะไอ้เอก สวีทกันได้ทุกที่เลยจริง ๆ”



                ผมละริมฝีปากออกไปมองคนพูด เห็นไอ้มอพาม้าเดินเหยาะ ๆ มาหยุดอยู่ข้าง ๆ ไอ้โอมที่นั่งซ้อนมาด้วยกันกระโดดตุบลงไปยืนอยู่ที่พื้น ตามติดด้วยตัวมันเอง

               ผมหันกลับมามองไอ้ตัวเล็ก แอบเสียดายนิด ๆ เพราะยังอยากจูบมันต่อ ผมส่งไอ้ตัวเล็กลงจากหลังม้า ตามติดด้วยตัวเอง

   


“ไอ้เชี่ยโอม มึงตบบ่ากูมาซะแรง ช้ำหมดแล้วมั้งเนี่ย”

ไอ้มอมันโวยใส่คู่หูมัน เอี้ยวหน้าไปดึงคอเสื้อลงจนถึงหัวไหล่เพื่อเช็คดู 
 

“โทษที กูลืมตัว”
               คนทำบอก แต่น้ำเสียงดูจะไม่สำนึกเท่าไหร่

 

“ช้ำจริง ๆ ด้วย”

มันลูบรอยแดงตรงไหล่มันเบา ๆ แดงเป็นปื้นเลย 

 

“เฮ้ย! กูขอโทษ”

 ไอ้โอมหน้าตื่น


                “แม่.ง กูสงสารผู้หญิงของมึงจริง ๆ เวลามีอะไรกัน นี่มึงไม่ลืมตัวทำเขาช้ำหมดเลยเหรอวะ”

มันดึงเสื้อกลับที่เดิม ลูบรอยแดงผ่านเสื้อตัวเองป้อย ๆ

 

“ไม่ว่ะ กูรุนแรงแบบอื่นแทน”

มันยิ้มรับหน้ารื่น

 

“ซาดิสม์”
                ไอ้มอต่อว่าทำหน้าแหยง ๆ

 

               คนโดนด่ายักคิ้วภูมิใจ ลูบสีข้างม้าที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ไป

 

คนอื่น ๆ ก็เริ่มพากันกลับมาแล้วเหมือนกัน ยกเว้นพ่อกับแม่ผม ไม่รู้ว่ายังไม่กลับหรือว่าเลิกขี่กันไปนานแล้ว (เพราะพ่อกับแม่ผมไม่ได้มาร่วมซิ่งม้ากับพวกเราด้วย)

 

“นี่ครั้งหน้าให้ฉันควบเองบ้างสิ”

แม่ไอ้ตัวเล็กร้องขอทันทีที่พ่อส่งลงจากหลังม้า ตามติดด้วยพ่อที่กระโดดลงมายืนอยู่ข้าง ๆ

 

“เอาสิ งั้นถือเป็นคำสัญญาว่าคุณจะมากับผมอีกนะ”


                แม่ยืนอึ้ง อ้าปากเหมือนจะค้าน แต่พูดอะไรไม่ออก พ่อฉีกยิ้มกว้าง

 

หึ ๆ แม่หลงกลพ่อแล้วล่ะครับ

 

“กรี๊ดดด สนุกจัง อยากขี่อีกเนอะ”

พวกทโมนก้าวลงจากหลังม้าทีละคน สีหน้ายังคงรื่นเริง หัวเหอฟูกันนิดหน่อยเพราะไม่ได้ใส่หมวก

 

“เก่งกันจัง”

ไอ้อิฐเดินไปลูบหัวน้องมันเบา ๆ พวกทโมนยิ้มรับ กางนิ้วสางหัวฟู ๆ ให้เข้าที่เข้าทางกันใหญ่

 

พวกสาว ๆ ก็พากันก้าวลงมาจากหลังม้าเหมือนกัน

 

“วู้ สนุกเป็นบ้า ครั้งหน้ามาทำแบบนี้กันอีกนะ”

ไอ้สาวมันบอกยิ้ม ๆ ไอ้อ้อยพยักหน้าเห็นด้วย

 

“ม้ากูเสียนิสัยเพราะพวกมึงนี่แหละ”

ไอ้เจ้าของฟาร์มมันต่อว่า เพราะม้ามันพากันแหกคอกออกมาวิ่งกันหมด ดีนะ ที่พอพวกเราหยุด พวกมันก็หยุดตาม

 

“โดยเฉพาะมึง ไอ้เอก”

มันชี้หน้าด่า ผมยักไหล่ทำเป็นไม่ใส่ใจ มันจิ๊ปากหันไปทางไอ้ตัวเล็ก

 

“เราก็กล้าเนอะกาย สมแล้วที่เป็นน้องพี่”

มันตบหลังไอ้ตัวเล็กปุ ๆ ด้วยความภูมิใจ

 

“เพราะมีพี่เอกอยู่ด้วยต่างหาก ผมถึงกล้า”

 

“ฮิ้ววว แม่.ง เสี่ยวว่ะ” พวกมันแซว “แต่ได้ใจฉิบหาย พี่ว่า คงไม่มีใครเขาบ้าเหยียบบนหลังม้าที่กำลังควบเร็วเพื่อถ่ายรูปแบบนั้นหรอก”

 

“ไม่นะ มีอีกคนที่บ้ามากกว่าผมอีก”

ไอ้ตัวเล็กมันพยักหน้าไปยังม้าที่กำลังวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามา ม้ายังไม่ทันจะหยุด ไอ้คุณชรินทร์ก็กระโดดลงมาหาไอ้ตัวเล็กแล้ว

 

“กายเท่สุด ๆ ไปเลย”

 

“ผมว่าพี่เท่กว่าอีก”

 

“บ้ามากกว่าน่ะสิ ประสาท ไม่กลัวตายกันเลยรึไง”

ไอ้อาร์ตมันบ่น กระโดดลงมาจากหลังม้า

 

“มึงก็บ้าเหมือนกันที่กล้าพาม้าสวนทางเข้าไปช่วยแบบนั้น”

ไอ้กิ๊ฟมันว่ากลับ

 

“ไม่อยากเห็นคนตายแถวนี้”

มันพูดแค่นั้น ตีสีข้างม้าปุ ๆ ปล่อยให้คนงานนำม้าเข้าคอกไป

 

“ฝูงม้าน่ากลัวน้อยกว่าดงระเบิดเยอะ”

ไอ้คุณชรินทร์มันบอกต่อ ไอ้ตัวเล็กตาโต

 

“พี่เคยไปถ่ายภาพสงครามด้วยเหรอ ไม่เห็นมีลงในบอร์ดเลย”

 

มันส่ายหัว

 

“เปล่า แค่พวกค้ายาเสพติดแถว ๆ ชายแดนน่ะ ผ่านไปพอดีเลย'แชะ'เข้าให้”

มันขยับมือทำท่าแชะให้ดู

               ไอ้ตัวเล็กตาวาว

 

“เลิกคิดไปได้เลย”

ผมหันไปชี้หน้า

                จะถ่ายอะไรก็ถ่ายได้ แต่ให้ไปถ่ายพวกเสี่ยง ๆ ผมไม่ให้ไปแน่ ๆ

 

“ทำไมล่ะ”

มันหันมาถามกลับตาแป๋ว

 

มึง
               ไปเรียนวิธีทำตาแป๋วแหว๋วแบบนี้มาจากไหนวะ

 

“ก็พี่

 

มันยืนนิ่ง ขมวดคิ้วทำท่าตั้งใจฟัง ไม่ต่างกับคนอื่น ๆ โดยรอบ

 

“ก็พี่ไม่อยากเป็นหม้ายน่ะ”

 

มันอ้าปากค้าง พวกเพื่อน ๆ ผมพากันโก่งคออ้วกเรี่ยราด แม้แต่ไอ้คุณชรินทร์ก็ยังทำท่าแหวะลงพื้นหน่อย ๆ

 

“อยู่แบบนี้ทุกวันไม่เบื่อรึไง รีบ ๆ เบื่อได้แล้ว พี่จะได้เสียบซะที”

 

ไอ้ตัวเล็กมันอ้าปากค้างอีกรอบ

 

“คงยากละนะ บังเอิญตีตราไปเยอะแล้ว”

แล้วผมก็รั้งไอ้ตัวเล็กมาจูบต่อหน้ามันที พวกเพื่อน ๆ พากันโห่ฮา มันหัวเราะหึ ๆ ส่วนไอ้ตัวเล็กหน้าแดง

 

แล้วหลังจากนั้น พวกเราก็ไปหาอะไรกินกัน             
 

สนุกดีครับวันนี้ ทั้งสนุกและตื่นเต้น

 

และวันนี้ ผมก็ได้รู้ว่าไอ้ตัวเล็ก มันเชื่อใจผม มากกว่าที่ผมเชื่อใจตัวเองซะอีก

                รึ
เป็นแค่ความบ้าส่วนตัวของมันกันแน่วะ?

 

 

 







 

ได้ยินเสียงคุณแม่ฮัมเพลงเบา ๆ คลอเสียงเพลงจากลำโพงรถตู้ โดยมีคุณพ่อเป็นเจ้าของอกกว้างให้ซบ ตอนนี้พวกเรากำลังมุ่งตรงเข้ากรุงเทพครับ ผมนั่งอยู่แถวท้ายสุด พ่อกับแม่นั่งอยู่เบาะหน้า ถัดไปทางขวาเป็นพวกทโมน พวกน้อง ๆ พากันหลับปุ๋ย หัวพิงกันเรียงไว้หลับไหลราวกับลูกแมวน้อย ผมยิ้ม

               คงเหนื่อยจัดมาจากการควบม้า


               ด้านหน้าสามทโมนเป็นพ่อกับแม่ไอ้ตัวเล็ก แม่พิงหัวไว้กับอกกว้างของพ่อ สองคนพากันหลับปุ๋ยไปแล้ว คงเหนื่อยจัดไม่ต่าง ผมอมยิ้ม หันมามองคนข้างตัวที่นั่งหลับพิงหัวไว้กับอกผมเหมือนกัน ผมกระชับเอวมันแน่นขึ้น

 

“ผมยังไม่แน่ใจว่าจะดูแลกายได้ดีเท่ากับที่คุณดูแลหรือเปล่า”

ไอ้คุณชรินทร์มันเปรยขึ้นมาเบา ๆ ผมหันไปมอง

 

“งั้นก็สละสิทธิ์ไป”

 

มันยิ้มยั่ว

“ไม่ดีกว่า กายออกจะน่ารัก บกพร่องเรื่องการดูแลไปบ้าง แต่เรื่องอื่นคงทดแทนกันได้”

 

คิ้วผมกระตุก พยายามตีความหมาย ก่อนคลี่ยิ้ม เลิกเสื้อไอ้ตัวเล็กขึ้นสูงจนเห็นหัวนม แต่ที่ผมต้องการจะโชว์จริง ๆ คือรอยแดงจำนวนมากที่เกิดจากการตีตราจองของผมรอบ ๆ ไหปลาร้าและหน้าอกมันต่างหาก 

 

ไอ้คุณชรินทร์มันอึ้งไป

 

ผมหัวเราะหึ ๆ

 

“หึ ถ้าคิดจะเล่นกับพี่ คงต้องทำงานหนักหน่อยนะไอ้ช่างภาพ”

ไอ้อาร์ตที่นั่งอยู่เบาะถัดไปว่าขึ้นเบา ๆ

 

แถวที่ผมนั่งมีอยู่ห้าเบาะ ผมนั่งคนแรก ต่อด้วยกาย ตามด้วยไอ้คุณชรินทร์ ไอ้อาร์ตและไอ้อิฐ

 

ไอ้คุณชรินทร์หันไปมองคนพูด

 

“เขาว่ายิ่งยาก ยิ่งท้าทาย”

มันตอบกลับพร้อมรอยยิ้มข้างมุมปาก

 

ไอ้อาร์ตจ้องกลับ

 

“ก็จริง”

 

ผมถอนหายใจเบา ๆ กระชับคนในอ้อมแขนแน่นขึ้น

 

รอบ ๆ ตัวผม มีแต่คนอันตรายทั้งนั้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มีหลากหลายเรื่องราวเกิด แต่ผมก็มีความสุขสุด ๆ ได้เรียนรู้ในหลาย ๆ แง่มุมของไอ้ตัวเล็กมันด้วย

 

“อืม...พี่เอก...พอ...เจ็บ”

 

“อดทนหน่อย”

 

“ก็มันเจ็บ” มันท้วง

 

“อีกนิดเดียวน่า”

 

“อื้ออ..พี่เอก เบา ๆ”

 

“โอเค ๆ เลิกครางแบบนั้นได้แล้ว ฟังทีไรสยิวทุกที”

 

มันลูบต้นแขนช้ำ ๆ ของตัวเองเบา ๆ มองหน้าผมงง ๆ

 

ผมกำลังทายาที่แขนให้มันอยู่ครับ

 

“ก็มันเจ็บ”

 

ผมถอนหายใจแรง จ้องหน้าขู่มันด้วยสายตา

 

“ก็ได้ ๆ ไม่ร้องแล้วก็ได้”

มันรับปาก

 

ผมทดลองจิ้มแขนมันดู คราวนี้มันไม่ร้องครับ แต่หรี่ตากัดปากตัวเองแน่นอย่างอดทน

 

“แม่.ง!!

ผมกระชากมันมานอนใต้ร่างทันที

 

“ก็ผมไม่ร้องแล้วไง”

 

“ทำท่าไหนก็น่าฟัดทั้งนั้นแหละ”

แล้วผมก็จัดการฟัดมันไปอีกรอบ

 

หมั่นเขี้ยวครับ จะน่ารักไปไหน

ขอฟัดมันให้หนำใจก่อน แล้วค่อยปล่อยมันกลับบ้านไปทำภาพต่อละกัน





 

 

ไม่เกินชั่วโมงหลังจากนั้น ห้องผมก็กลับมาเงียบเหมือนเดิม

 

พอไม่มีมันอยู่...
               ห้องดูกว้างไปถนัดตา

 

พอไม่มีมันอยู่...
               เหมือนที่นี่จะไร้สิ่งมีชีวิต แม้กระทั่งตัวผมเอง

 

พอไม่มีมันอยู่...

หัวใจผมมันก็ทั้งเหงาทั้งอ้างว้างยังไงบอกไม่ถูก

 

พอไม่มีมันอยู่...

รู้สึกว้าเหว่จนแทบจะร้องไห้ออกมา

 

ผมไม่ใช่พวกอ่อนไหว แต่หัวใจมันรู้สึกแบบนี้ทุกครั้งที่ไม่มีไอ้ตัวเล็กอยู่

               ผมถอนหายใจเบา ๆ 


               สงสัยผมจะติดกายมากเกินไปแล้วล่ะมั้ง

 

ผมทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา คว้าหยิบรีโมตทีวีขึ้นมากดเปิดดู แต่ไม่มีรายการอะไรน่าสนใจเลยสักอย่าง ผมเลื่อนเปลี่ยนช่องไปเรื่อย ๆ บางรายการเหมือนจะสนุก แต่พอดูไปสักพักก็เบื่ออีก
 

ผมกดปิดทีวี คว้าหนังสือมาเปิดอ่าน เปิด ๆ ไปก็ไม่มีอะไรน่าสนใจเหมือนกัน ผมโยนหนังสือไว้บนโต๊ะ ล้มตัวลงนอนยาวเหยียด จ้องมองเพดานขาวด้านบน ในหัวมีแต่ภาพของไอ้ตัวเล็กวนเวียนเต็มไปหมด

 

แม่.ง.. เมียไม่อยู่ เหงาฉิบหาย

 

เสียงกริ่งหน้าประตูดังเบา ๆ ผมหันไปมอง ถอนหายใจออกมาอีกรอบ ค่อย ๆ ดันตัวลุกขึ้น เดินเหนื่อย ๆ ไปเปิด

               ผมเลิกคิ้วขึ้นสูง เมื่อคนที่ตัวเองกำลังคิดถึงมายืนอยู่ตรงหน้า มันทำหน้าแหยง ๆ

 

“กำลังจะถึงบ้าน แต่คิดถึงพี่เอก เลยย้อนกลับมาหา”

 

ผมมองมันอึ้ง ๆ มันกวาดมองมาทั่วใบหน้าผม

               “โอเคละ ขอบคุณครับ อยากเห็นหน้าให้หายคิดถึงแค่นั้นแหละ”

แล้วมันก็หันหลังเตรียมจะก้าวจากไป ผมรีบคว้าแขนมันไว้ทันที

 

“แม่อยู่บ้านใช่ไหม”

 

มันพยักหน้า

 

“พี่ไปด้วยคนสิ ไม่อยากอยู่คนเดียวเหมือนกัน”

ผมขออาย ๆ

 

มันทำหน้าแปลกใจ ก่อนยิ้มแล้วพยักหน้ารับ

 

ก็คนมันคิดถึงอะนะ

ผมฉีกยิ้มกว้าง รีบกลับเข้าห้องไปแต่งหล่อ แล้วเดินเท่ออกไปกับมัน

 

 


 

 

 

 

“เคร้ง!!!

เสียงแรกที่ได้ยินตอนเข้าบ้าน

 

“คุณ!! ผมแค่หอมแก้มเอง ทำไมต้องรุนแรงแบบนี้ด้วย!!

 

“แค่หอมแก้มเนี่ยนะ!!

 

ผมรีบก้มหลบปากกาที่ถูกเขวี้ยงมาโดยแม่ ส่วนไอ้ตัวเล็กเดินชิว ๆ

 

“นี่ทำไม?

 

“แม่คงแก้เขินน่ะ”

 

ผมทำหน้างง ไอ้ตัวเล็กยิ้ม ยืดตัวขึ้นมาเอามือป้องหูกระซิบให้ผมได้ยิน

 

“พ่อบอกว่าจะเผด็จศึกแม่น่ะ ดูจากอาการแม่แล้ว พ่อน่าจะทำสำเร็จ”

 

ผมอ้าปากค้าง ถึงบางอ้อทันที มันยิ้มรื่น วิ่งตุบตับขึ้นห้องตามด้วยผม ผมหันไปมองพ่อที่พยักหน้ามาทักทาย มือหนึ่งกอดแม่ไว้ ส่วนอีกมือยื้อจับไม้ตีเบสบอลที่กำลังจะฟาดใส่หัวตัวเอง

 

“ดีนะที่กายไม่โหดแบบนั้น”

ผมชี้นิ้วโป้งไปทางด้านหลัง มันหน้าแดง

 

“ผมไม่ใช่ผู้หญิงนี่”

 

“แต่กายดีกว่าผู้หญิงบางคนซะอีกนะ”

ผมทำสายตากรุ้มกริ่ม มันรีบเปิดประตู เดินลิ่ว ๆ ไปนั่งหน้าคอม ผมอมยิ้มก้าวตามเข้าไป ปิดประตูลง แล้วเดินไปทิ้งตัวลงนั่งข้างเตียง 

 

 ห้องมันไม่ได้กว้างขนาดห้องผม ผมเลยได้แต่นั่งเล่นนอนเล่นอยู่บนเตียงมันนั่นแหละ จนผ่านไปสองชั่วโมง รับรองได้เลยว่ามันคงลืมไปแล้วว่ามีผมอยู่ด้วย

                แต่ผมกลับไม่ได้รู้สึกแย่หรือโกรธมัน

                เพียงแค่รู้ว่ามีมันอยู่

               แม้ไม่ได้พูดคุยหรือสัมผัสเนื้อตัว แต่ผมก็มีความสุขแล้ว

                ผมนั่งอ่านนิตยสารเกี่ยวกับการถ่ายภาพของมันไปเรื่อย ๆ จนความง่วงเริ่มแทรกซึม ผมวางหนังสือไว้บนชั้น หันไปมองคนที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาคลิกเม้าส์อยู่หน้าคอม ผมยิ้มนิด ๆ หันกลับมาที่เดิม ปิดเปลือกตาลง แล้วหลับไหลไป

 




 

“พี่เอก”
               ได้ยินเสียงเรียกดังแว่วมาแต่ไกล
             

“พี่เอก”
               เสียงนั้นชัดขึ้นเรื่อย ๆ จนผมต้องลืมตามอง เห็นไอ้ตัวเล็กนั่งยิ้มอยู่ข้างเตียง 

 

“เสร็จแล้วเหรอ”

ผมงัวเงียถาม มันพยักหน้ารับ

 

“เอาลงบอร์ดเกือบหมดแล้ว ที่เหลือยังคิดคำบรรยายดี ๆ ไม่ออก”

 

ผมพยักหน้าเข้าใจ ดึงมันขึ้นมานั่งคร่อมบนตักทั้งที่ยังนอนอยู่ รู้สึกเหมือน ๆ ตัวเองจะยังไม่ตื่นดี

 

“ได้เยอะไหม”
              
                มันยิ้มแก้มฉีก

 

“เยอะ แฟนคลับดูจะเยอะขึ้นด้วย”

 

“พี่ชอบนะ เข้าไปอ่านประจำ แอบคุยกับกายก็บ่อย”

 

“หา!?

มันเลิกคิ้วสูง ผมยิ้มให้มันที

 

“พี่เคยเข้าไปคุยกับกายในบอร์ดด้วย”

 

“คนไหน!

มันรีบถามเสียงตื่น

 

“เดาเอาสิ”

 

มันทำท่าคิด

 

“ถ้าเดาถูกพี่จะให้รางวัล”

 

มันทำท่าคิดหนักยิ่งกว่าเดิม

 

“เยอะนะ”

 

“เดาเอา”

 

มันนั่งคิดจนคิ้วขมวด ผมเลื่อนมือหนึ่งมาบีบสะโพกมันเบา ๆ มันยังไม่รู้ตัว กรอกตาไปมาทำท่าคิดอยู่ ผมเลื่อนมืออีกข้างมาบีบอีก มันก็ยังไม่รู้ตัว

               สักพักมันก็เลื่อนสายตามามองตาผม    

 

Sun

 

ผมยิ้มรับ มันอ้าปากค้าง ก่อนหน้าแดง

               มันไม่รู้ว่าเป็นผม บางเรื่องมันถึงได้กล้ามาเล่าให้ฟังเพื่อระบาย หรือถามบางเรื่องที่มันอยากรู้

 

มันเม้มปากแน่น



               “ผมก็คิดว่าในโลกนี้จะมีคนที่เหมือนพี่ซะอีก”

 

“ถ้ามีจริงจะนอกใจรึไง”
                ผมถามด้วยน้ำเสียงติดจะไม่พอใจนิด ๆ

 

มันส่ายหัวไปมา

 

“บางเรื่อง ผมไม่กล้าถามพี่ตรง ๆ แต่ถ้ามีใครสักคนที่เหมือนพี่ จะได้ถามเขาได้ว่าเขารู้สึกยังไง และต้องการอะไร”

 

ผมมองมันอึ้ง ๆ

 

มิน่าล่ะ มันถึงได้ถามนู่นถามนี่ตลอด ผมก็ตอบไปตามจริง

               ไม่ใช่แค่มันรักผมอย่างเดียว แต่มันเรียนรู้ที่จะรักตัวตนของผมด้วย

 

“ขอบใจนะ”

 

มันพยักหน้ายิ้มรับ

 

“แต่ถึงพี่จะบอกความจริง แต่ Sun กับพี่จะเป็นคนละคนกัน ในนั้นพี่จะเป็นเพียงแฟนคลับของกายคนหนึ่ง จะไม่ใช่พี่เอกที่อยู่ตรงนี้”

 

มันจ้องหน้าผมเขม็งเพื่อหาเหตุผล

 

“กายยังอยากมีที่ปรึกษาอยู่ไม่ใช่รึไง พี่เองก็อยากเป็นแฟนคลับของนายกันตรัตน์ ที่ไม่ใช่ไอ้ตัวเล็กน่าฟัดน่าหม่ำตรงนี้เหมือนกัน เพราะงั้น เวลาที่พี่เป็น Sun พี่จะเป็นคนอื่น แต่เวลาอื่น พี่คือสามีของกาย”

 

มันนั่งหน้าแดง ผมหัวเราะหึ ๆ

 

“เอาล่ะ ถึงเวลาให้รางวัลแล้ว”

ผมจับมันพลิกลงไปนอนข้างใต้

 

“ดะ เดี๋ยว ถามก่อนสิว่าผมอยากได้อะไร!!

 

“พี่ไม่ได้บอกซะหน่อย ว่าจะให้รางวัลอะไร กายไม่ได้ถามก่อน เพราะงั้น พี่จะให้รางวัลที่พี่อยากให้”

 

“อย่านะพี่เอก ไอ้คนเจ้าเล่ห์”

 

“ปากจัดนักนะเรา อย่างนี้ต้องให้รางวัลแล้วต่อด้วยทำโทษฐานพูดไม่เพราะ”

 

 

 

                 -PG เนื้อหาส่วนนี้ถูกตัดออก
 

..
              

 

 

ว่าแต่

                  ขอเพิ่มเวลาเป็นสองชั่วโมงจะได้ไหมฮึ..

หึ ๆ





               To Be Con...


               ตัดออกเพื่อความปลอดภัยของผองเรา ^^
               .

 

              

           

               ไรเตอร์ทอค
               ช่วงนี้เจอเรื่องเยอะแยะตาแปะไก่ แต่เป็นเรื่องเหนือการควบคุมเอามาก ๆ พอแก้ที่ตัวเองไม่ได้เลยต้องหาที่พึ่งทางจิตใจเป็นหมอดู (ใครเป็นเหมือนกันบ้าง ฮ่า ๆ)
               โทรนัดกันเสร็จสัพแกก็มาดูให้ที่ห้อง(พร้อมดูฮวงจุ้ยห้องให้ด้วย) สิ่งแรกที่แกพูดมา ทำเอาไรท์อึ้งเลยกับสภาวะที่เป็นอยู่ เขาบอกว่าช่วงนี้เหมือนเดินหน้าก็เจอน้ำท่วม ถอยหลังก็ชนหน้าผา มันอึดอัดเพราะแรงกดดันจากรอบทิศทาง อยากทำให้เดินหน้าก็เจออุปสรรคเยอะแยะ จะถอยหลังก็ทำไม่ได้ ทำอะไรก็ติดขัดไปหมด แรงสนับสนุนที่เคยมีรอบทิศทาง อยู่ ๆ ก็หายไปหมด เราก็บอกว่าจริง เลยเล่าสถานการณ์ที่เจอว่าเป็นไง
               "ทางแก้ล่ะ" ไรท์ถาม
               "เจ้ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น อยู่เฉย ๆ ก็พอ"
               แอบคิดในใจ ใครจะไปทำได้ฟระ! = =
               "ทำได้ไม่ได้ก็ต้องทำให้ได้"
               แน่ะ รู้ใจกูอีก
              "ยิ่งเจ้พยายามฝืนทำ มันจะยิ่งแย่ สู้รออยู่เฉย ๆ ดีกว่า พอถึงเวลามันจะคลายเอง ปลายเดือนนี่แหละ คราวนี้ล่ะ เจ้มีแต่พุ่งกับพุ่ง มันจะวิ่งแบบติดจรวดเลยล่ะ อะไรที่หายไป จะกลับเข้ามาเหมือนเดิม และดูเหมือนจะมากกว่าเดิมด้วย"
              ไรท์ก็ได้แต่พยักหน้า หวังว่ามันจะเป็นแบบนั้น     
                               
               เรื่องดวงนี่เป็นอะไรที่คนไม่เชื่อก็ไม่เชื่อ คนเชื่อก็เชื่อ ไรท์เป็นคนที่เชื่อและเชื่อแบบร้อยเปอร์เซ็นด้วย แต่ก็เชื่อด้วยว่าอีก 50 เปอร์มันขึ้นอยู่กับตัวเรา ดวงเขาบอกมาแบบไหน ถ้าเราใช้จิตเราค้าน มุ่งมั่นว่าจะให้มันเกิดหรือไม่เกิดขึ้นก็ได้ทั้งนั้น
               ซึ่งตอนนี้ไรท์มีที่ปรึกษาอยู่สามคน คนแรกเป็นไพ่ยิปซี คนนี้ชอบเพราะคุยกันถูกคอ(จารย์แกอายุเยอะล่ะ ห้าสิบกว่าหกสิบได้มั้ง เป็นผู้หญิง) แกชอบอ่านหนังสือจิตวิทยาเหมือนกัน เจอโดยบังเอิญตอนโทรเข้าระบบของอาจารย์ลักษณ์ เลขาคณิต ไรท์เลยขอเบอร์ติดต่อส่วนตัวแกไว้ หลังจากนั้นก็ดูกับแกมาตลอด ไปดูบ้านแกบ้าง ที่ทำงานแกบ้าง แกชอบไรท์เพราะเป็นลูกค้าหนึ่งในสองสามคนของแกที่ไม่เคยปรึกษาเรื่องความรักเลย= =
             คนที่สองจะเป็นมหาอุจ คนนี้อยู่ไกลนิด เชียงใหม่ ไปทีจะดูที ดูแล้วได้อะไรดี ๆ เยอะ คุยกันถูกคอ เหมือน ๆ ได้คุยกับพี่ชายมากกว่า
             คนสุดท้ายเป็นอี้จิง เพศกลาง ๆ ยังหาจุดยืนยังให้ไม่ได้ = = อายุน้อยเดือนกว่าไรท์ จริง ๆ แกดูได้หลายศาสตร์ เลยถามว่าอะไรที่แม่นที่สุดและละเอียดที่สุด แกเลยบอกว่าอี้จิงนี่แหละ ละเอียดยิบ ตอนดูครั้งแรกนี่ละเอียดจริง นั่งอึ้งมาก หลังจากนั้นมา คนนี้ก็กลายเป็นที่ปรึกษาคนล่าสุดไปโดยปริยาย

            ไรท์กำลังคิดจะลงทุนธุรกิจตัวใหม่ เลยปรึกษาว่าควรใช้บัญชีไหนทำรายการดี ไรท์ยื่นสมุดบัญชีให้ดูสามเล่ม แกหยิบเล่มแรกไปเปิดดู แค่หน้าแรกไม่ได้ดูยอดเงินด้านใน (ดูไปก็เท่านั้น เพราะไม่เคยอัพสักที = = ) แกบอกว่า "เล่มเนี่ยเงินเข้าถี่มาก แต่ยอดมาทีละน้อย ๆ (แต่ลูกค้าชอบโอนเงินเข้าบัญชีนี้กันจริง ๆ นั่นแหละ= =) แต่ผลรวมออกมาดีมาก"
             แกหยิบเล่มสองไปเปิดดูหน้าแรกเหมือนเดิม "เล่มนี้เงินเข้าน้อยครั้ง แต่มาทียอดใหญ่มาก เข้ามาเป็นก้อนเลย (ไรท์ยิ้มแก้มบาน ก็เล่มนั้นน่ะ มันผูกติดกับบัญชีต่างประเทศ เอาไว้ให้ผู้ร้ายโอนมาให้เป็นค่าขนมนี่ ^___^) เล่มสุดท้ายเหมือนเล่มแรกเข้ามาสม่ำเสมอแต่จะเยอะกว่าใครเพื่อนในอนาคต
             สรุปถ้าจะเอาไปลงทุน ให้ใช้เล่มแรก จะเห็นผลกำไรมากกว่า เล่มสองเอาไว้รับเงินอย่างเดียว ได้มาให้ถ่ายออกไปไว้เล่มอื่น เล่มสามเอาไว้เก็บเงินเท่านั้น
             ถ้ามาวิเคราะห์กันตามหลักความเป็นจริง เล่มแรกธนาคารจะให้ออฟชั่นที่เกี่ยวกับธุรกิจเยอะกว่าธนาคารอื่นจริง ๆ เล่มสองดูนิ่ง ๆ  ถ้าไม่ได้ผูกติดกับแบงค์ต่างประเทศไรท์คงปิดไปแล้ว(แต่แบงค์นี้ทำธุรกรรมต่างประเทศดีมาก ง่ายและราคาเยาว์กว่าแบงค์อื่น) ส่วนแบงค์ที่สามเนี่ย เหมือนเป็นแบงค์ที่ไรท์ชอบเอาไว้เก็บเงิน เป็นแบงค์ที่เงินไม่เคยยุบ มีแต่จะเพิ่มกับเพิ่ม ถอนปุ๊บ ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง กลับมาเช็คดูอีกที โอ้โห มาจากไหนเนี่ย ฮ่า ๆ ไรท์เรียกแบงค์โยโย้ ยิ่งถอนยิ่งเพิ่ม = = เลยให้บัญชีนี้เป็นเงินหักทุกอย่าง อย่างเงินเดือนแม่ ค่าโทรศัพท์ ค่าประกัน กองทุนเงินที่ต้องหักทุกเดือน ทองคำแท่ง หรือบริจาคเงินเพื่อทำบุญตามโครงการต่าง ๆ
              ตอนนี้สนุกกับการหาเงินมาก ไรท์ถือคติ "หาเงินให้ได้มากที่สุด ง่ายที่สุด สบายที่สุด และมีความสุขกับมันสุด ๆ" แต่ก่อนหวาดกลัวกับการใช้เงินมาก แต่เดี๋ยวนี้สนุกไปกับการใช้เงิน เพราะเรารู้หลักการหาดี ๆ นั่นเอง

              ไรท์มีเคล็ดสองสามอย่างที่ใช้แล้วได้ผลจริงในการเพิ่มเงินในบัญชีนั่นก็คือ "ยิ่งให้ ยิ่งได้"
              ถ้าให้แล้วหวังผลตอบแทนก็ไม่ได้นะคะ ให้นี่คือให้จริง ๆ ให้ด้วยใจบริสุทธิ์ คิดอย่างเดียวคือ ขอให้คนรับมีความสุขกับสิ่งที่เราให้ก็พอ แค่นั้นเราก็จะได้กลับมาอย่างหาค่าไม่ได้แล้ว(อาจจะเพราะไม่ได้หวังด้วย ^^)

              เคล็ดอีกข้อ "ให้ตั้งเป้าหมายยอดเงินที่เราต้องการไว้เสมอ" แล้วจำนวนเงินที่เราต้องการจะมาเอง ไรท์ชอบใช้วิธีนี้กับทุกเรื่อง ใช้จิตในการดึงดูดสิ่งที่เราต้องการ เวลาตั้งเป้าก็ตั้งให้เวอร์กว่าความเป็นจริงสักนิด เผื่อผิดพลาด เราจะได้อย่างหวังพอดิบพอดี ^^

               อ้อ ลืมบอก เวลาได้เงินมา ไม่ว่าจะได้มาจากไหนก็ตาม ให้แม่ก่อนเป็นอันดับแรก แบ่งทำบุญสักนิดอันดับสอง(จะห้าสิบสตางค์ ห้าบาท ห้าสิบ หรือห้าร้อยก็ถือว่าทำแล้ว) เก็บ(หรือลงทุน)เป็นอันดับสาม และใช้จ่ายเป็นอันดับสุดท้าย ถ้าทำแบบนี้ ไม่มีอดค่ะ ยิ่งทำยิ่งได้ เชื่อเตอะ

              พูดถึงเรื่องให้แม่ เป็นอะไรที่อัศจรรย์มาก เพราะทุกครั้งที่ไรท์ให้เงินแม่ อยู่ ๆ วันเดียวกันนั้น ก็จะมีเงินมาจากไหนไม่รู้ล่ะ เข้าบัญชีไรท์ในจำนวนที่มากกว่าไรท์ให้แม่เสมอ คือปกติจะให้แม่ไม่เป็นเวลาเท่าไหร่ แล้วแต่ว่ามีตอนไหนก็ให้ตอนนั้น แต่พอให้ไปปุ๊บ ไรท์มักจะได้เงินกลับมา ณ วันเดียวกันนั้นเสมอ ไม่ลูกค้าให้ ก็มีคนให้ 
               อย่างล่าสุด ไรท์ได้เงินจากการขายของชิ้นหนึ่ง อารมณ์นั้น อยากให้เงินแม่ไปช็อปปิ้งเล่น เลยรีบโอนให้แกและโทรย้ำบอกแกว่า "ให้เอาเงินจำนวนนี้ไปช็อปปิ้งเท่านั้นนะ วันนี้เลย ห้ามเก็บ ใช้ให้หมดภายในวันนี้ด้วย จะซื้อเสื้อผ้า ของกินหรืออะไรก็ได้ จะแบ่งใครก็ได้ แต่ให้ช็อปเท่านั้น" แม่ก็รับปาก(ให้ไปตอนเช้า ตกบ่ายแม่ไปช็อปโทรมารายงานเรียบร้อยว่ามีความสุขขนาดไหน ได้อะไรกลับมาบ้าง ไรท์นั่งยิ้มแก้มบาน)
                ช่วงเย็น ๆ ไรท์คุยกับผู้ร้าย ผู้ร้ายถาม คุยเสร็จจะไปไหนต่อ ไรท์บอก จะไปเดินเล่นซะหน่อย (ตอนนั้นอยู่เชียงใหม่) ผู้ร้ายก็ไม่ถามอะไรต่อ พอครบชั่วโมงคุยกัน ผู้ร้ายบอกว่า เมื่อตะกี้โอนเงินไปให้แล้วนะ ให้ไรท์เอาไปช็อปปิ้งเล่น อยากซื้ออะไรก็ซื้อ มีความสุขมาก ๆ ล่ะ
                 ไรท์นั่งอึ้งไปหลายวิ พอเลิกคุยกับผู้ร้าย รีบกดเข้าไปเช็คยอดเงินในบัญชี เข้าแล้วจริง ๆ เยอะกว่าที่ไรท์ให้แม่ไปตั้งสิบเท่าแน่ะ รีบโทรหาแม่แล้วเล่าให้แม่ฟัง แม่ก็หัวเราะ บอกว่า ก็นี่แหละ ผลของการให้แม่ ฮ่า ๆ แล้วเราก็คุยกันสนุกสนาน(จนไรท์ลืมเบิกเงินไปช็อปเลย = =)

              มันไม่ใช่ครั้งเดียวที่ไรท์ได้กลับมาแบบนี้ แทบจะทุกครั้ง ไม่สิ ทุกครั้งเลยล่ะ ที่ไรท์ให้อะไรใครก็ตาม (แปลกอยู่อย่าง เวลามีคนมาขอ ไรท์ไม่อยากจะให้ แต่จะให้ก็ต่อเมื่ออยากให้เท่านั้น = =)

              อ้อ เคล็ดอีกอย่าง เวลาที่ไรท์ให้เงินแม่ ไรท์ชอบให้แม่ให้พรไรท์ "น้ำคำจากแม่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุด" ไม่ว่าจะด่าหรือให้พร ด่าก็เป็นจริง ชมก็เป็นจริง เพราะงั้นพยายามอย่าให้แม่ด่า ถ้าทำไม่ได้ ลองคุยกับแม่ดี ๆ บอกแกว่าอย่าด่า ให้ชมดีกว่า เพราะสิ่งที่แกด่าจะเหมือนเป็นคำสาปแช่งให้ตัวลูกเป็นไปตามปาก เพราะงั้นไรท์ชอบให้แม่ให้พร แม้แต่โอนเงินค่ามือถือให้ร้อยเดียว ไรท์ยังทวงพรเลย แม่จะหัวเราะ แล้วให้พรมายาวเหยียด 
              พรประจำตัวแม่(จริง ๆ มีหลายแบบ แล้วแต่อารมณ์) อย่างเช่น
              "ลูกแม่เป็นเด็กดี เป็นคนดี เป็นคนโชคดี ขอให้เงินทองไหลมาเทมา หลับมีเงินหมื่น ตื่นมีเงินแสน คิดอะไรขอให้ได้อย่างนั้น ให้แม่มาสิบขอให้ได้ร้อย ให้แม่มาร้อยขอให้ได้พัน ให้แม่มาพันขอให้ได้หมื่น ขอให้ได้เงินร้อยเงินล้านมาง่าย ๆ "แล้วแม่ก็จะตบท้ายเสมอว่า "แล้วไหลมาทางแม่เยอะ ๆ เช่นกัน" ไรท์นี่ขำก๊ากเลย ฮ่า ๆ

              ตั้งแต่ไรท์ทำงานได้ แม่ไม่เคยขอเงินไรท์เลยแม้แต่แดงเดียว (เหมือนที่ไรท์ไม่เคยขอเงินจากผู้ร้ายนั่นแหละ       อยากให้เขาจะโอนมาให้เอง) แม่มีแต่จะถามว่าลูกมีเงินใช้ไหม ไม่ต้องให้เงินเดือนแม่ก็ได้นะ เก็บไว้ใช้นั่นแหละ แต่เป็นไรท์เองที่ชอบตั้งเป้าว่าเดือนนี้อยากให้แม่เท่าไหร่ มันเป็นความฝันน่ะ อยากให้แม่สุขสบาย ทดแทนช่วงเวลาแห่งความลำบากที่แกพบเจอมาตลอดตั้งแต่อดีต
             (เงยหน้ามองท้องฟ้าริมระเบียง) "คืนนี้แม่คงนอนหลับฝันดีไปแล้ว รักแม่เน้อ" ^_________^





             ปล. อย่าคิดว่าแม่ไรท์ขอเงินลูกไม่เป็นนะคะ แต่เทคนิคเขาดีกว่านั้น
             "ว้า หนาวนี้มีเสื้อหนาวใส่แค่สามตัวเอง" แค่นี้แหละ แล้วเขาจะคุยเรื่องอื่นไปทั่ว ส่วนอิไรท์ก็ต้องรีบกดโอนเงินให้แกโดยไวเป็นค่าเสื้อหนาว ฮ่า ๆ






รักเธอที่สุดAdd Fav. แฟนคลับน้องคีส

              กดไลค์ Facebook แฟนเพจ
                 (แล้วกด "เพิ่มในรายการที่สนใจ" หรือ "Add to interestiong List" ข้ามปุ่มไลค์นะคะ)

              onion05ทวิตเตอร์ฮับ







 



 


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ ตอนที่ 104 : Kiss Love 74 : จบทริป..รางวัลของคนหื่น [เอก...☼] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 37810 , โพส : 256 , Rating : 85% / 103 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11
# 256 : ความคิดเห็นที่ 63607
พี่เอกร้ายยยยยย
Name : 奇跡 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 奇跡 [ IP : 49.229.108.58 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มีนาคม 2562 / 00:59
# 255 : ความคิดเห็นที่ 63294
ได้คืบจะเอาศอก แหมมม 1ช.ม. ก็มาโขแล้วนะเออ
Name : พญานก T^T < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พญานก T^T [ IP : 171.97.73.73 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ตุลาคม 2560 / 20:19
# 254 : ความคิดเห็นที่ 63126
ไม่เปิดโอกาศให้น้องเลือกเลยอ่ะพี่เอก
PS.  Mirecles in December >>> 还在爱你还在爱你 我爱你 我爱你 你别再哭 关掉&
Name : Chopoom94 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chopoom94 [ IP : 1.4.225.60 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กันยายน 2560 / 22:52
# 253 : ความคิดเห็นที่ 62872
คู่นี้น่ารักค่ะ พี่เอกหื่นทุกที่ทุกเวลาจริง
Name : smaayd368 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ smaayd368 [ IP : 182.232.9.41 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มกราคม 2560 / 12:30
# 252 : ความคิดเห็นที่ 62624
สงสัยหนุ่มๆของกายจะหันมาได้กันเองแล้วล่ะค่ะ55555555555 #ทีมเชนอาร์ต
Name : 鳥♡ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 鳥♡ [ IP : 58.8.169.116 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 สิงหาคม 2559 / 17:48
# 251 : ความคิดเห็นที่ 62527
พี่เอกกลับมาหื่นอีกละ
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 1.46.105.69 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กรกฎาคม 2559 / 20:59
# 250 : ความคิดเห็นที่ 62330
เบรื่อ~~ เบรื่อคนติดเมียยย อดสักวันจะตายแมะ เห้อๆ
Name : อาแนของแบคฮยอน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อาแนของแบคฮยอน [ IP : 223.24.116.30 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2559 / 19:34
# 249 : ความคิดเห็นที่ 61952
ขอเพิ่มสองชั่วโมงยังน้อยไปมั้งสำหรับพี่เอก ทั้งวันเลยก็ได้ค่ะ เปรมกันถ้วนหน้าทั้งพี่เอกทั้งรีดเดอร์ อิอิ
PS.  다시 돌아와 언제나 기다릴게 ♡
Name : Bennie_ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bennie_ [ IP : 115.87.121.45 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 เมษายน 2559 / 10:04
# 248 : ความคิดเห็นที่ 61326
อันที่จริงกายไม่ได้เชื่อใจพี่เอกค่ะ เค้าแค่อยากถ่ายรูป//โดนถีบ

อาร์ตเชน อาร์ตเชน อาร์ตเชน

Name : fe&font < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fe&font [ IP : 202.29.6.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 พฤศจิกายน 2558 / 17:36
# 247 : ความคิดเห็นที่ 60859
ชื่นชมไรท์มากคะ ตอนนี้ยาวดี
PS.  ก็แค่วาดรูป
Name : -yukionna- < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ -yukionna- [ IP : 49.237.15.39 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กรกฎาคม 2558 / 01:02
# 246 : ความคิดเห็นที่ 59840
อยากให้มีภาคต่อง้าา ติดงอมแงม อ่านทั้งวันทั้งคืนเลยย-///////-
PS.  
Name : mhunatz' < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mhunatz' [ IP : 58.9.15.25 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มิถุนายน 2557 / 00:19
# 245 : ความคิดเห็นที่ 59798
สงสารกาย พี่เอกหื่นเกิน
Name : 0474 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 0474 [ IP : 180.183.95.124 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มิถุนายน 2557 / 14:23
# 244 : ความคิดเห็นที่ 59589
เอะอะอะไรก็รางวัลนี้ตลอดดด
Name : blacksaya < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blacksaya [ IP : 14.207.163.98 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤษภาคม 2557 / 08:35
# 243 : ความคิดเห็นที่ 59436
โอ้ะ น่ารักจริงเชียว
PS.  ข้าเชื่อในความฝัน...ที่ไม่มีวันเป็นจริง
Name : Lucia Eve < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lucia Eve [ IP : 171.100.195.100 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 เมษายน 2557 / 18:29
# 242 : ความคิดเห็นที่ 59165
555555555555 มันเป็นเรื่องที่พี่เอกไม่มีทางจะปล่อยโอกาสนี่รอดไปได้!!
ชอบจังเลย >_< ยิ่งอ่านยิ่งชอบ
PS.  Love KrisLay All EXO
Name : may0234 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ may0234 [ IP : 171.101.120.252 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มีนาคม 2557 / 23:23
# 241 : ความคิดเห็นที่ 58967
ทวงรางวัลตลอดดด คุณพี่เอกขรา 555 น้องกายเค้าช้ำหมดแล้วว 
PS.  รักและเชื่อใจ only 13 + 2 = ELF รอมาตลอด..ว่าเมื่อไหร่คุณจะสนใจ ครอบครัว SJ คือชีวิต!
Name : Mu Thai-Elf < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mu Thai-Elf [ IP : 125.24.19.105 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:51
# 240 : ความคิดเห็นที่ 58735
กายยยย โดนเพื่อนเล่นเข้าแล้วละ แต่ก็นะ ได้กินกันท้วนหน้า พี่เป้ก็อยู่กับเต้ยสองคนอีก หึหึหึ
Name : skyk < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ skyk [ IP : 27.55.149.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มกราคม 2557 / 17:12
# 239 : ความคิดเห็นที่ 58065
พ่อแม่ยอมได้ไงอ๊า T^T

อาร์ตเชนๆๆๆๆๆๆๆๆๆ >///<
PS.  We're just ordinary people ^-^
Name : ToNAoRLoYLoM < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ToNAoRLoYLoM [ IP : 111.84.179.154 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กันยายน 2556 / 06:07
# 238 : ความคิดเห็นที่ 58050
ไรทเรตอ เป็นคนดีมากค่ะ
พอดีช่วงนี้จิตตก ต้องมาหาอ่านนิฺยายคลายเครียด
นิยายช่วยได้ทมากเลยค่ะ
แต่อยากสอบพามนิดนึง
ขอเบอหมอดูได้ไหมค่ะ ช่วงนี้เครียดมากเรื่องนึง แต่ไม่ใช่ความรักค่ะ
ขอเบอในเมลได้ไหมค่ะ
Mail: caramel_jung@hotmail.com

thx u. ka
Name : cream [ IP : 124.122.170.11 ]

วันที่: 22 กันยายน 2556 / 10:55
# 237 : ความคิดเห็นที่ 57875
พ่อกับแม่ก็เต็มๆตาเลยนะ 5555
Name : A Short Journey < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ A Short Journey [ IP : 171.5.6.215 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กรกฎาคม 2556 / 18:58
# 236 : ความคิดเห็นที่ 57740
พ่อชั่งรู้ใจจจจจจจจจจจ

><
Name : LooknamTK < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LooknamTK [ IP : 27.145.52.184 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กรกฎาคม 2556 / 14:55
# 235 : ความคิดเห็นที่ 57616
พี่เอกแม้มมม หายใจเข้าก็กด หายใจออกก็ปล้ำ กายอ่อนหมดละนะ 5555555
เฮียฮาอะ เอาจริง 5555555555
Name : or_JH < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ or_JH [ IP : 14.207.9.140 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 กรกฎาคม 2556 / 09:16
# 234 : ความคิดเห็นที่ 57333
แหม่ป๋าาร้ายอ่ะ
Name : k@woat < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ k@woat [ IP : 180.183.58.155 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 พฤษภาคม 2556 / 04:43
# 233 : ความคิดเห็นที่ 56995
กรี๊ดดดดดดดดดด พี่เอกมันหื่นตลอดเวลาเลยจริงๆ 55555555555555555
Name : iNam2pm < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ iNam2pm [ IP : 124.121.4.139 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2556 / 19:16
# 232 : ความคิดเห็นที่ 56541
มีโมเม้นท์พี่โอมพี่มอด้วย -  -;; ฮี่ๆๆ
แต่ละคู่เริ่มมาแสดงความหวานแล้วสินะ 5555 
 
ศัตรูพี่เอกนี่หื่นลึกๆ กันทั้งนั้น 
แต่ไม่น่ากลัว พี่เอกปกป้องได้อยู่แล้ว 555
มีแต่พี่โอ๊คล่ะมั้ง (?) ที่ดูจิตปกติสุดๆ ไม่ค่อยยุ่งไรมาก
 
พ่อแม่เข้ามาเห็น .. -[]-!!!!!!!!!!!!
ช้อคอ่ะ 5555 แต่ให้เวลาแค่ 1 ชม เอง กรั่กๆ
พี่เอกน้อยคงเฉาเลย หึหึหึ
Name : 三千代 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 三千代 [ IP : 101.51.138.124 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2556 / 22:09
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android