คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ

ตอนที่ 20 : Kiss Love 13 : หัวใจไกลเกินเอื้อม [กาย...♥]


     อัพเดท 20 ส.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: Yaoi, Boy's Love, Y, Boy Love, ชายรักชาย, วาย, Memew, Romance, NC18+, Thai Yaoi, Boy love boy, Drama, Erotic, X, Sexy, น่ารัก, สดใส, ขี้หึง, โหด, หื่น, รักต้องห้าม
ผู้แต่ง : ♥Memew ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♥Memew
My.iD: https://my.dek-d.com/m-e-mew
< Review/Vote > Rating : 97% [ 546 mem(s) ]
This month views : 11,471 Overall : 2,872,472
63,603 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 31859 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ ตอนที่ 20 : Kiss Love 13 : หัวใจไกลเกินเอื้อม [กาย...♥] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 81543 , โพส : 498 , Rating : 59% / 247 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


**ดิทคำผิด 18-9-2012**
 
13

หัวใจไกลเกินเอื้อม
[กาย...]





 

 

 


 

“อ้าว แล้วเป้กับเต้ยล่ะ” พี่สาวถามหาสมาชิกที่หายไป

 

 

 

“เป้มันคงอยู่ในห้อง ส่วนเต้ย…” ไอ้พี่เอกมองมาทางผม ทุกคนมองตาม

 

“คือผมอาบน้ำเสร็จก็ออกมาถ่ายภาพเลย แฮะ ๆ หมอนั่นคงนั่งเล่นเกมหรืองีบหลับอยู่ในห้องนั่นแหละ” ผมพูดเจื่อน ๆ ถ้าไอ้เต้ยได้หลับเมื่อไหร่ คงต้องใช้เวลากว่าจะปลุกให้ตื่นได้

 

“งั้นผมไปดูดีกว่า เดี๋ยวจะไปตามพี่เป้ด้วย” ผมปลดกล้องออกจากคอยื่นให้พี่เอก

 

“ฝากลูกชายที รีบไปจะรีบกลับ”

 

พี่มันทำหน้าเหวอ รับไปถือไว้งง ๆ ผมเดินเร็วออกมาจากกลุ่ม ได้ยินเสียงไอ้พี่มอแซวมาตามหลัง

 

“ไม่ต้องห่วง ไว้ใจพ่อมันได้!”

 

ผมอมยิ้ม ไม่ใส่ใจกับคำแซวนั้น แม้จะแอบหน้าร้อนขึ้นมาหน่อย ๆ ก็เถอะ

 


 

ผมวิ่งลัดเลาะจากล็อบบี้ขึ้นไปยังชั้นสามห้องริมสุด ตอนแรกว่าจะกระชากเปิดประตูเข้าไปเลย แต่ว่าเปลี่ยนใจเป็นค่อย ๆ หมุนลูกบิดเปิดประตูเข้าไปดีกว่า เผื่อไอ้เต้ยมันนั่งเล่นเกมอยู่จะได้จ๊ะเอ๋มัน

 

พอเปิดประตูเข้าไป ภาพตรงหน้าทำเอาผมชะงักค้าง เท้าเกาะติดพื้น ร่างกายเหมือนโดนแช่ด้วยน้ำแข็งจากขั้วโลกเหนือ

 

บนเตียงใหญ่สีขาว มีร่างของไอ้เต้ยกำลังทอดตัวนอนหลับสนิทอยู่ และริมเตียงข้างตัวมันถูกครองพื้นที่ไว้ด้วยใครบางคน ซึ่งคนคนนั้นกำลังก้มหน้ากดจูบมันอยู่

 

ผมคงจะโวยวายไปแล้ว ถ้าคนคนนั้นไม่ใช่คนที่ผมคุ้นเคย 

            ..

 

พี่เป้

 


 

ผมยืนอึ้งอยู่กับที่ ผมควรจะปิดประตูลง เดินจากไปแล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นใช่ไหม แต่ขามันก้าวไม่ออก

 

พี่เป้ถอนริมฝีปากออกช้า ๆ เลื่อนขึ้นไปจูบหน้าผากมันเบา ๆ ผมได้แต่ยืนมองทุกภาพ เหมือนดูหนังสโลว์โมชั่น

 

พี่เป้ทำอะไร แล้วทำไมต้องจูบ?

 

“พี่รักนาย”

คำสารภาพแผ่วเบาพาเอาหัวใจผมรู้สึกวูบโหวง พี่เป้รักเต้ย แล้วความรักของพี่เป้เป็นความรักแบบไหน แล้วจูบที่พี่ให้ไอ้เต้ยเมื่อกี้ เป็นจูบแบบไหน

 

“พี่ขอโทษ”

วงแขนใหญ่สอดเข้าใต้ร่องเอวของไอ้เต้ย ยกขึ้นเบา ๆ แนบกับแผ่นอก สองไหล่กว้างกำลังสั่นไหว

 

“พี่ขอโทษ”
         และพร่ำพูดด้วยน้ำคำเพียงคำเดียว

 

ผมเข้าใจทันทีว่าคำรักที่พี่เป้พูดถึง คือคำรักแบบไหน

            คำรักที่ก่อให้เกิดความทรมานทั้งทางร่างกายและจิตใจ

 

 
 

“พี่เป้”

ผมเผลอเรียกพี่มันเสียงเบา พี่เป้ชะงัก หันมามองผมตะลึง ผมเองก็ชะงักไม่ต่าง เพราะหน้าของพี่เป้เต็มไปด้วยน้ำตา

 

ผมยังยืนนิ่งอยู่กับที่ พี่เป้ค่อย ๆ วางร่างของไอ้เต้ยลง ไม่รู้ทำไม แทนที่ผมจะเดินจากไป ผมกลับเลือกที่จะก้าวเข้าไปในห้องนั้นแทน


         พี่เป้ลุกขึ้นยืน พยายามเช็ดน้ำตาตัวเองออก แต่ยิ่งเช็ดมันยิ่งไหลรินเยอะกว่าเดิม ผมเอื้อมไปบีบมือพี่เป้เบา ๆ

 

“ไม่เป็นไรนะ” ผมพูดได้แค่นั้น ก่อนพี่เป้จะกระชากร่างผมเข้าไปกอด ตัวพี่เป้สั่นสะท้านรัดผมแน่น

 

 

 

ผมเจ็บแต่ก็ไม่คิดจะห้าม เพราะผมรู้ว่าพี่เป้คงเจ็บกว่า

 

เจ็บที่หัวใจไม่ใช่ร่างกาย


 

 

“พี่เป้”

 

“ขอโทษ ขอพี่อยู่อย่างนี้แป๊บ”

 

ผมได้แต่ยืนนิ่ง ให้พี่เป้กอดอยู่อย่างนั้น

 
 

 

 

ผมไม่แน่ใจว่าเราสองคนยืนกอดกันอยู่นานแค่ไหน รู้แค่ว่าสองมือผมกำลังลูบแผ่นหลังกว้างปลอบใจพี่มันเบา ๆ

 

“ไม่เป็นไรนะฮะ” ผมกระซิบปลอบ

 

“ขอเวลาพี่หน่อยนะกาย ขอเวลาให้พี่ได้ตัดใจจากมัน ขอเวลาให้พี่กลับไปเป็นพี่มันอีกครั้ง ถึงเวลานั้น เข้าใจพี่และอยู่เคียงข้างมันแทนพี่ด้วย พี่อาจจะทำให้มันเสียใจ แต่เพราะพี่รักมัน พี่ต้องทำ”

            พี่เป้พูดอะไรสักอย่าง ผมไม่เข้าใจ แต่ในเมื่อพี่เป้ต้องการอย่างนั้น ผมก็พยักหน้ารับ ผมดันตัวพี่เป้ออกเบา ๆ ใช้มือเกลี่ยน้ำตาออกให้

 

“ผมไม่เข้าใจเรื่องทั้งหมดหรอกนะ แต่ผมจะช่วยเท่าที่ช่วยได้”

 

พี่เป้จับสองมือผมบีบแน่น น้ำตาที่หยดแหมะค่อย ๆ แห้งลง ดวงตาที่เคยแดงก่ำ ค่อย ๆ กลับมาเป็นสีเดิม

 

“ขอบใจนะ พี่ฝากปลุกมันด้วย” พี่เป้บอกแค่นั้นแล้วเดินจากไป ผมมองตามจนลับสายตา ก่อนหันมามองคนที่ยังหลับไม่รู้เรื่องรู้ราว ผมสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ปลุกมันจนตื่น

 

ผมไม่รู้ว่าไอ้เต้ยมันรู้ความรู้สึกของพี่มันไหม ไม่อยากจะคาดเดา แต่ขอแค่ความรู้สึกของพี่เป้จะไม่มากไปกว่านี้ก็พอ 

 

 

 



 

 

 

ผมกับไอ้เต้ยเดินโต๋เต๋กันไปที่รถ ไม่นาน พวกเราก็มารวมพลกันที่ร้านอาหารในตัวเมือง ผักบุ้งไฟแดงร้านนี้อร่อยสมคำคุยจริง ๆ เราสั่งอย่างอื่นมากินกันด้วยอีกหลายอย่าง เม้าท์แตกจนร้านเขาแทบพัง พี่เป้ยังมีท่าทีเหมือนเดิม ผมเหลือบตามองบ่อย ๆ ด้วยความเป็นห่วง

 

สำหรับไอ้เต้ย ถึงบางครั้งมันจะปากหมา แต่มันก็ยังเทคแคร์ดูแลพี่มันไม่หยุด 

 

 

 

ผมละสายตาจากคนทั้งคู่มามองอาหารในจานตัวเอง หยิบกล้องขึ้นมาเซต แล้วกดถ่าย

 

“ของกินก็ต้องถ่ายด้วย” ไอ้พี่เอกมันว่า ผมกำลังหมุนเช็คภาพอยู่

 

“ก็มันสวยดี”

 

พี่เอกขมวดคิ้วงุนงง คงกำลังสงสัยว่าของกินรก ๆ ที่อยู่ตรงหน้า มันสวยงามตรงไหน  

 

ของพวกนี้มันพูดยากครับ มันอยู่ที่มุมมองของคน ถ้ามองให้สวยก็สวย ถ้ามองให้มันไม่สวย มันก็ไม่สวย สำหรับผม ทุกสิ่งรอบตัวคืองานศิลปะ ของทุกอย่างมันมีคุณค่าในแบบของมันเอง

 

และผมก็เชื่อว่าทุกอย่างที่เราสัมผัสได้และไม่ได้ในโลกนี้ มีชีวิตและลมหายใจ ผมถึงได้ชอบถ่ายภาพ จะได้เสนอเรื่องราวต่าง ๆ ผ่านภาพถ่ายของตัวเอง

 

 

ผมปรับเลนส์กล้องหันไปถ่ายพวกพี่ ๆ ในกลุ่ม ถ่ายทีละคน คนละมุม คนละช็อต คนละอิริยาบถ เลือกถ่ายช็อตที่คิดว่าน่าจะเป็นตัวตนของคนคนนั้นให้มากที่สุด

 

ผมไม่ชอบอยู่กับผู้คนเยอะ ๆ แต่ก็ใช่ว่าจะมองคนไม่เป็น ขี้เกียจยุ่งวุ่นวายแค่นั้นแหละ แค่กับไอ้เต้ยคนเดียวก็เพียงพอแล้ว

 

ผมไล่ถ่ายทีละคน เอาตอนเผลอเป็นหลัก จนมาจบที่คนด้านข้าง พี่เอกหันมามองผมตรง ๆ ผมกดถ่ายไปแชะหนึ่ง เอียงคอไปด้านซ้ายหลบกล้องมองพี่มัน ผมวางกล้องไว้บนตัก เอื้อมหยิบกระดาษทิชชู่มาถือไว้

 

“พี่เอกก้มหน้าหน่อย”
 

ชินครับ สั่งพี่มันจนชิน พี่เอกก้มหน้าอัตโนมัติ รายนี้ก็คงชินด้วยเหมือนกัน ผมเช็ดปากให้เบา ๆ

 

“กินเหมือนเด็ก” ผมว่าไปอีกดอก

 

 

 

“วู้!! พวกมึง สวีทกันเกินหน้าเกินตากูกับเจนแล้วนะ” ไอ้พี่มอครับ ผมรีบวางทิชชู่ ก้มลงไปกินข้าวต่อไม่ใส่ใจ ไอ้คนข้างตัวผมชี้หน้าคาดโทษเพื่อนมัน

 





 

“กินเสร็จ พวกเราไปเดินเล่นงานวัดกัน”

พี่อ้อยชวน

 

ตอนมาพวกเราเห็นว่ามีงานวัดกันอยู่ มีพวกชิงช้าสวรรค์ ม้าหมุน เกมและอะไรอีกเยอะแยะให้เล่นเต็มไปหมด ทุกคนพยักหน้ารับ

 

และไม่เกินสิบห้านาทีหลังจากนั้น เราก็มาถึงวัดกันแล้วครับ มาคราวนี้ พวกเราเล่นกันเป็นกลุ่มใหญ่

 

พี่มอกับพี่โอม เน้นเล่นเกมที่ได้แทะแฟนตัวเองตลอด อย่างเกมยิงปืน พี่แกก็ไปยืนซ้อนตัวพี่เจนไว้ แต่ชิดเกินไปจนดูแนบสนิท สาวนางแก้มแดงใหญ่ สองมือก็ช่วยจับปืน จับไม่จับเปล่า มีแอบลูบมือขาว ๆ ด้วย แล้วพี่แกก็หาโอกาสแตะตรงนู้นนิด จับตรงนี้หน่อย หนัก ๆ เข้าก็หอมแก้มซะเลย 

 

ใครได้สองคนนี้เป็นแฟนมีแต่พรุนกับพรุน 
 

มองไปยังไอ้พี่เป้กับไอ้เต้ย มันสองคนก็ด่ากันไปช่วยกันยิงปืนกันไป เหมือนมันกับพี่มันจะหล่อเลี้ยงความสัมพันธ์ด้วยคำด่านะนั่น

 

พี่โอ๊คกับพี่ปิง เน้นเล่นเกมใช้สมองประลองปัญญา สองคนนี้เป็นเด็กเกียรตินิยมด้วยกันทั้งคู่ ถือเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงหลักของพี่เอกเหมือนกัน

 

พี่อ้อยเลขาจับมือกับพี่สาว เล่นเกมสาวน้อยตกน้ำ สงสัยสองคนนี้จะหมั่นไส้คนงามบนแท่น เล่นปาเอาปาเอา มือแม่นซะด้วย

 

ตกตู้มๆ ไปหลายรอบ

 

พี่อิงสิงสถิตดูเขาทำขนมตุ๊บตั๊บครับ บ้านแกเปิดร้านอาหาร เลยชอบดูสูตรลับการทำอาหารของชาวบ้านชาวเมืองเขาไปทั่ว รายนี้ปล่อยเขาไป ส่วนพี่กิ๊ฟสาวกร่างประจำกลุ่ม กำลังสนุกกับการโยนห่วงใส่ขวด ได้บ้างไม่ได้บ้าง สนุกสนานกันไป

 

ผมเดินถ่ายรูป ส่วนพี่เอกก็โผล่ไปเล่นเกมนู้นเกมนี้กับเพื่อนไป






 

 

 

 

            ผมกำลังถ่ายภาพม้าหมุนขนาดใหญ่อยู่ มีเด็ก ๆ ไม่ถึงสิบคนกำลังควบเล่น ใบหน้าของแต่ละคนแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้มคละเคล้าไปกับเสียงหัวเราะ ไม่ต่างกับพ่อแม่ที่มาด้วย แต่ในกลุ่มของเด็กที่กำลังยิ้มรื่นอยู่นั้น มีเด็กชายตัวน้อยคนหนึ่ง กำลังร้องไห้น้ำตานองหน้าบนม้าหมุนสีแดงสด มือหนึ่งเกาะเสาม้าแน่น อีกมือปาดน้ำตาออกจากแก้ม โดยมีคนเป็นแม่ยืนให้กำลังใจอยู่ห่าง ๆ
 
            น้องคงเพิ่งหัดเล่น 
           
            ผมยิ้ม กดถ่ายความแตกต่างที่กลมกลืนไปที

 

พอถ่ายเสร็จก็เก็บกล้องลงกระเป๋า วันนี้ถ่ายเยอะแล้ว อยากเล่นเกมบ้าง หันซ้ายหันขวามองหาเพื่อนกับพี่ ๆ

 

อ้าว หายไปไหนกันหมด

 

ผมมองหาอีกที ก่อนสะดุ้งเฮือกเพราะรู้สึกเหมือนมีใครบางคนมายืนขนาบอยู่ด้านหลัง ผมหันไปมอง

 

ไอ้พี่เอกครับ พี่มันเหลือบตาลงมอง

 

“คนอื่นล่ะ” ผมถาม

 

“แยกย้ายกันไปเล่นเกมหมดแล้ว”

 

ผมพยักหน้าเข้าใจ “แล้วพี่ล่ะ ไม่ไปเล่นเหรอ”

 

“เบื่อแล้ว เล่นไปตั้งเยอะ”

 

ผมมองของรางวัลมากมายที่พี่แกถือไว้จนเต็มมือ และหนึ่งในนั้น ก็เป็นตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ ผมหัวเราะขำ ๆ กับสิ่งที่เห็น

 

ผู้ชายตัวโตอุ้มตุ๊กตาหมีตัวใหญ่

 

“เอ้า”

พี่มันยื่นตุ๊กตาหมีตัวนั้นมาให้ ผมมองงง ๆ

 

“พี่ถือมันไม่ค่อยเหมาะ นายถือแทนที”

 

ผมทำหน้าเหวอ แล้วกูเหมาะนักรึไง
 
            พี่มันดัน ๆ ตุ๊กตามาด้านหน้าเร่งให้ผมช่วยถือให้ ผมก็รับมาถือไว้มึน ๆ

 

“เอาไอ้นั่นมาให้พี่ถือดีกว่า ดูท่าจะหนัก” พี่มันชี้มาที่กระเป๋าใส่กล้องผม

 

“ไม่เป็นไรพี่ ผมถือได้”

 

“เอามา สลับกัน” พี่มันทำเสียงเข้มบังคับ ผมเลยจำต้องยกกระเป๋ากล้องให้

             ตอนแรกก็ว่าจะเล่นเกม แต่เห็นพี่มันเล่นจนเบื่อแล้ว เลยไม่อยากพาไปเล่นอีก ผมเลือกที่จะเดินเล่นไปเรื่อย ๆ เคียงข้างไปกับพี่แกโดยมีคุณตุ๊กตาหมีตัวใหญ่อยู่ในอ้อมแขน เห็นพวกพี่ ๆ บางคน กำลังเมามันกับการเล่นเกมกันอยู่ ไม่อยากเข้าไปกวน เลยเดินผ่านไปดูคนอื่น ๆ เล่นเกมกันแทน  

 

 

ไม่นานพวกเราก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง แต่ละคนได้ของเล่นติดไม้ติดมือกันเต็มไปหมด ส่วนผมได้ภาพและความทรงจำกลับไปเหมือนเดิม
 
            ทุกคนคงขี้เกียจเล่นเกมกันแล้ว เลยเลือกที่จะเดินดูงานและการแสดงต่าง ๆ ไปเรื่อย ๆ พวกพี่ ๆ เดินคุยกันโขมงโฉงเฉงโดยมีผมกับพี่เอกเดินรั้งท้าย 

 

 

 

ฟิ้ววว~

            ปัง!!!!

 

ลูกไฟสีส้มถูกส่งขึ้นฟ้า แล้วมันก็แตกกระจายกลายเป็นแสงไฟหลากหลายสีสัน พวกเราเงยหน้าขึ้นมอง ลูกไฟอีกลูกถูกส่งขึ้นไปอีกครั้ง แล้วมันก็แตกกระจายกลายเป็นแสงแห่งสีสันสวยงามยิ่งกว่าเดิม 

 

“สวยเป็นบ้าเลย”

ใครสักคนพูดขึ้น ผมยิ้ม กดคางลงบนหัวของตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ในอ้อมแขน

 

“สนุกดีว่ะ ครั้งหน้ามาเที่ยวกันอีกนะ” พี่อ้อยเปรย

 

แกคงกำลังซึมซับบรรยากาศดี ๆ แบบนี้เอาไว้ในใจไม่ต่างกับผม ผมยิ้ม จ้องมองแผ่นหลังของพวกพี่ ๆ แต่ละคน ปกติผมไม่ใช่คนเที่ยวแบบกลุ่ม ส่วนมากจะไปไหนมาไหนกับแม่ หรือไม่ก็กับไอ้เต้ยมากกว่า นี่คงเป็นครั้งแรกจริง ๆ ที่ได้เที่ยวแบบนี้

 

ผมเดินตามพวกพี่มันไปเรื่อย ๆ แต่อยู่ ๆ ภาพตรงหน้าก็ถูกบดบังด้วยใบหน้าของใครบางคน และริมฝีปากผมก็ถูกกดปิดอีกครั้ง ผมตาโต แล้วสิ่งนั้นก็หายไป ผมหยุดเดิน แต่แขนของคนที่เดินอยู่ข้าง ๆ โอบเข้าที่เอวด้านหลัง ดันเบา ๆ ให้เดินหน้า

 

เมื่อกี้พี่เอกทำอะไร!

 

จูบ!

 

ต่อหน้าเพื่อนเนี่ยนะ ไม่ใช่สิ ลับหลังเพื่อนมากกว่า เพราะพวกพี่ ๆ เขามองไม่เห็น แต่คนรอบข้างต้องเห็นกันแน่ ๆ 

 

ความร้อนวิ่งผ่านใบหน้า แขนพี่เอกยังอยู่ที่เอวผม เราเดินเบียดกันเพราะทางเดินมันแคบ คนที่เดินอยู่ด้านหน้าคงไม่เห็นเพราะมีตุ๊กตาตัวใหญ่บังไว้อยู่ 

 

ผมไม่พูด ไม่ห้ามอะไร เดินเงียบ ๆ ไปอย่างนั้น

 

พี่มันหน้าด้านจริง ๆ ขอบอก 0///0

 

 

 

 



 

 

พวกเรากลับมาถึงที่พักกันตอนเที่ยงคืน ต่างคนต่างเหน็ดเหนื่อยแยกย้ายกันเข้าห้องอาบน้ำนอน ผมยังไม่ง่วงเลยขอตัวออกไปเดินเล่นรับลมทะเลข้างนอกแทน 
 

นึกถึงความรู้สึกแปลก ๆ ที่ได้รับตลอดวันของวันนี้ ก็พาเอาใจวาบหวิวไม่น้อย วันนี้พี่เอกทำเอาผมใจเต้นแรงไปกี่รอบกันแล้วนะ

 

ผมเงยหน้าขึ้นมองพระจันทร์

 

มันยังคงส่องสว่างให้ทาง ตอนนี้พระจันทร์เกือบกลม มันสวยเอามาก ๆ เสียดายไม่ได้เอากล้องมาด้วย

 

“สวยดีนะ”
 

ใครสักคนพูดขึ้น ผมหันไปมอง

 

“พี่เอก”

 

พี่มันหันมามอง แล้วหันกลับไปมองพระจันทร์ต่อ ผมมองตามบ้าง แค่รู้ว่ามีพี่มันมายืนอยู่ข้าง ๆ ผมก็รู้สึกตื่นเต้นแปลก ๆ แล้ว

 

“จะตีหนึ่งแล้ว ผมง่วง ไปนอนก่อนดีกว่า” ผมเบี่ยงตัวเตรียมจะเดินกลับ แต่ข้อมือถูกคว้าเอาไว้ ผมหันไปมอง

 

“คืนนี้เป้มันขอไปนอนกับเต้ย”

 

ผมยืนนิ่ง กรอกตาไปมาอย่างชั่งใจ ก็ไหนพี่เป้บอกว่าจะตัดใจ แล้วทำไมไปนอนกับไอ้เต้ยได้ล่ะ

 

“นายไปนอนห้องพี่ละกัน” พี่มันพูดเรียบ ๆ แล้วปล่อยมือออก

 

ตอนนี้ผมกำลังกังวลเรื่องพี่เป้ พี่แกคิดจะทำอะไรกันแน่ ผมพ่นลมหายใจออกมาเบา ๆ
    
            แต่ผมมั่นใจ ว่าพี่เป้ ไม่ทำอะไรไอ้เต้ยแน่นอน

 



 

ผมเดินตามพี่เอกกลับห้อง กวาดมองไปรอบ ๆ การตกแต่งเหมือนกันแทบจะทุกอย่าง พอเข้ามาถึงก็เริ่มตกประหม่า

 

เอาน่า ไม่มีอะไรหรอก

 

ผมพยายามไม่คิดอะไรมาก เดินลิ่ว ๆ ไปทิ้งตัวลงนอนด้านในสุด

 

“ราตรีสวัสดิ์ครับ” ผมบอกลาก่อนนอนแค่นั้น คว้าเอาผ้าห่มมาคลุมจนแทบจะมิดหัว หันหน้าเข้าหากำแพง พยายามไม่รับรู้ว่าอีกคนกำลังทำอะไรอยู่ 

 

ได้ยินเสียงพี่มันทำอะไรสักอย่างดังก๊อกแก๊ก แล้วไฟกลางห้องก็ดับลง หลงเหลือไว้เพียงโคมไฟตรงหัวเตียง ผมพยายามข่มตาให้หลับ แม้หัวใจจะพากันเต้นตุบตับรุนแรงมากกว่าปกติก็ตาม

 

พื้นเตียงด้านข้างยุบฮวบ ผมลืมตาโพลง พยายามผ่อนลมหายใจให้เบาที่สุด ลดความตื่นเต้นที่มีมากเกินไปให้เบาบางลง แสงสว่างภายในห้องค่อย ๆ ลดระดับลงจนกลายเป็นความมืด ผมหลับตาลงอีกที

 

พี่เอกรั้งผ้าห่มผืนเดียวกันไปห่มบ้าง 

 

“กาย”
 

ได้ยินเสียงเรียกเบา ๆ ผมกำลังชั่งใจว่าจะตอบรับ หรือจะนอนนิ่ง ๆ แกล้งหลับดี แต่สุดท้ายผมก็เลือกอย่างแรก

 

“ครับ”

 

พี่มันเงียบ ไม่พูดอะไรต่อ ผมหันหน้าไปมอง เห็นพี่มันนอนหงาย เอามือก่ายหน้าผากไว้

 

“มีอะไรหรือเปล่า” ผมถามอีกที

 

“เปล่า” พี่มันปฏิเสธ

 

ผมเอื้อมไปดึงมือพี่มันออกจากหน้าผาก

 

“นอนก่ายหน้าผากไม่ดีนะ” ผมพูดยิ้ม ๆ พลิกตัวกลับไปนอนหันหลังให้เหมือนเดิม ก่อนสะดุ้งเฮือกเพราะมีวงแขนใหญ่มารัดไว้ที่เอว ผมตาโต กำลังจะอ้าปากท้วง แต่พี่มันดักทางขึ้นมาก่อน

 

“นอนเถอะ พี่ง่วงแล้ว เป็นหมอนข้างให้พี่สักวันละกัน” พี่มันพูดแค่นั้นแล้วเงียบไป

 

กูจะเป็นหมอนข้างให้มึงได้ไง กูเป็นคน แล้วเสียงหัวใจของกูเนี่ย มันดังจนเหมือนใครมาตีกลองอยู่ข้าง ๆ หูกูแล้ว

 

พี่มันดึงผมเข้าไปชิดมากขึ้น ผมได้แต่ก้มหน้า ไม่กระดุกกระดิกส่วนไหนของร่างกาย ตัวพี่มันใหญ่ โอบผมได้ทั้งตัว เหมือนแม่นกโอบลูกนกด้วยปีกนั่นแหละ

 

จากความตื่นเต้นในตอนแรกกลายเป็นความอบอุ่นอย่างประหลาดในตอนท้าย ผมผ่อนลมหายใจสม่ำเสมอมากขึ้น จังหวะการเต้นของหัวใจก็เริ่มกลับเข้าสู่สภาวะปกติ

 

แล้วผมก็นอนนิ่ง ๆ ทำตัวเป็นหมอนข้างที่ดีตลอดทั้งค่ำคืน

 

 

 

 


 

 

แสงตะวันยามเช้าลอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามา ถึงผมจะขี้เซา แต่เป็นพวกตื่นเป็นเวลา ผมขยับเปลือกตาเปิดขึ้นมอง สิ่งแรกที่เห็น คือแผงอกกว้างของใครบางคน ผมไล่สายตาสูงขึ้นเรื่อย ๆ จนเห็นลูกคางของคนคนนั้น และลมหายใจอุ่น ๆ กำลังเป่ารดอยู่ที่หน้าผาก แขนใหญ่ข้างหนึ่งถูกผมใช้เป็นหมอนรองหัวส่วนอีกข้างวางพาดร่องเอวผมไว้หลวม ๆ

 

ผมตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดผู้ชาย

 

คิดแล้วก็หน้าร้อนผ่าว ถึงจะไม่มีอะไรเกินเลยก็เถอะ

        

            ผมกำลังคิดอยู่ว่าจะเขยิบตัวออกท่าไหน พี่เอกที่ตื่นง่ายเอามาก ๆ จะได้ไม่ตื่นตาม แต่แค่ผมขยับตัวนิดเดียว คนที่หลับอยู่ก็ตื่นตาม

 

“อืม..ตื่นแล้วเหรอ” พี่มันพูดงัวเงีย แทนที่จะปลดแขนออก กลับกระชับวงแขนแน่นขึ้นไปอีก

 

“สายแล้ว” ผมบอก หวังให้แกปลดพันธนาการออกจากเอวผม

 

“อืม อีกนิดหนึ่ง อากาศกำลังดี” พี่มันต่อรองเหมือนเด็ก ๆ แล้วกระชับอ้อมแขนแน่นขึ้นไปอีก รู้สึกเหมือน  ๆ พี่มันกำลังดมหัวผมอยู่เลยแฮะ

 

 

แน่ละครับ ผู้ชายเวลาตื่นนอน ธรรมชาติย่อมเป็นธรรมชาติ บางสิ่งที่บ่งบอกความเป็นชายค่อย ๆ ตื่นตัวขึ้น

 

เปล่า ไม่ใช่ของผมครับ

 

ของพี่เอกมันต่างหาก

 

 

 

เอิ่ม

 

ผมพยายามไม่สนใจ แต่ว่ามันก็

 

 

 

“เอ่อ.. พี่เอก ผมหิว” ผมรีบผลักอกพี่เอกออกเบา ๆ คนที่บางส่วนตื่น แต่เจ้าตัวยังไม่อยากตื่นงัวเงียมองอีกที

 

 

 

“อืม” พี่มันรับปาก คลายวงแขนออก ผมสบโอกาสรีบลุกออกจากเตียงเดินเข้าห้องน้ำไปทันที

 

 

 

 

โอ๊ย! ไอ้กายเอ้ย มึงจะตื่นเต้นอะไรนักหนาวะ ก็แค่ธรรมชาติผู้ชาย

 

 

 

ผมรีบเปิดฝักบัว อาบน้ำอาบท่า บ้วนปากให้สะอาดอีกที (ยังไม่ได้แปรงฟันครับ พอดีแปรงผมอยู่ที่ห้อง บ้วนปากด้วยน้ำยาบ้วนปากลิสเตอลีนขวดสีฟ้าเฉย ๆ= = )

 

พอออกมา พี่เอกก็ยังไม่ตื่น (ทั้งที่บางส่วนมันตื่นอยู่) ได้ยินเสียงเคาะประตูหนัก ๆ สงสัยเป็นไอ้เต้ย ผมเขย่าแขนพี่เอกปลุกให้แกตื่น จะได้ไปกินข้าวกันก่อนสาย

 

พอเห็นว่าน่าจะตื่นแล้ว ผมก็ปล่อยให้พี่แกลุกขึ้นมานั่งหัวฟูข้างเตียง แล้วตัวเองก็เดินไปเปิดประตูที่ยังคงกระหน่ำเคาะอยู่ไม่หยุด

 

พอเปิดประตูออก

 

 

 

อ้าวไม่ใช่ไอ้เต้ยครับ แต่เป็นพี่มอ

 

“อะ อ้าว เรามาอยู่นี่ได้ไง” พี่มันถาม ผมกำลังจะตอบ “มึง….แต่พี่มันทักใครอีกคนด้านหลังผมขึ้นมาก่อน ผมหันหน้าไปมอง ก็เห็นคนหล่อทำหน้าเบลอ ๆ ยืนขนาบอยู่ด้านหลัง

 

“มีราย” พี่มันถามเสียงยาน

 

ผมขมวดคิ้ว นี่พี่เอกตัวจริงหรือเปล่าเนี่ย

 

“โห มึงพัฒนาขนาดเอาน้องเขามานอนกกด้วยแล้วเหรอวะ” ไอ้พี่มอมันพูด ผมก็อยากจะเถียง แต่ว่า ไอ้คำว่านอนกกมันก็ถูกแล้วนี่หว่า

 

“มีไร”

พี่เอกไม่ด่ากลับแต่ถามต่อ แถมมันยังสอดมือเข้าที่เอวผมเบา ๆ กอดไว้ ผมหน้าร้อนขึ้นมาทันที พยายามจับมือพี่เอกออก แต่มือพี่มันตุ๊กแกใช้ได้

 

“พวกกูกินข้าวกันหมดแล้ว ถ้ามึงหิวก็ไปกินที่ห้องอาหารของทางรีสอร์ตละกัน พวกกูจะไปเล่นน้ำกันต่ออีกนิดหน่อย สาย ๆ ถึงจะกลับ”

 

พี่เอกพยักหน้า

 

“มึง อย่าหักโหมมากนักนะโว้ย สงสารน้องมันบ้าง” พี่มอสั่งไว้แค่นั้น พี่เอกพยักหน้ารับเบลอ ๆ ปิดประตูลง ลากผมไปนอนบนเตียงต่อ

 

นี่มึง ไม่คิดจะห้ามอะไรเลยรึไง คนเขาจะเข้าใจมึงกับกูผิดไหม!!

 

“เดี๋ยวพี่เอก ผมหิวข้าว” ผมพยายามดิ้นรนขัดขืนยืนหยัดที่จะลุกออกจากเตียง

 

“อืม ขอห้านาที” พี่เอกรั้งผมเข้าไปในอ้อมกอดทั้งตัว ผมนอนตะแคงข้างโดยมีพี่มันนอนกอดอยู่ด้านหลัง

 

ผมได้แต่นอนนิ่ง ๆ รอให้ครบห้านาทีตามที่พี่แกบอก แต่ยังไม่ทันจะครบดี ปากพี่แกก็เริ่มเลาะเล็มซอกคอด้านหลังผมแล้ว

 

“พี่เอก!” ผมรีบเบรกแกไว้ทันที ขยับตัวดิ้นขลุกขลัก พี่เอกพลิกตัวคร่อมร่างผมไว้ ผมตาโตจ้องมอง พี่แกกำลังก้มหน้าลงมา ผมรีบยกสองมืออุดปากพี่แกไว้ทันที

 

อันตรายครับ เพราะลูกพี่แกเล่นตื่นตั้งแต่เช้า

 

“ห้ามจูบ ปากเน่า” ผมรีบแถ

 

              **เนื้อหาส่วนนี้ถูกตัดออก**


 

 

พอเปิดประตูออกไป ก็เห็นไอ้เต้ยเดินหัวฟูออกมาจากห้อง ตามติดด้วยพี่เป้

 

“มึง ทำไมพี่เป้มานอนกับกูได้วะ” มันเดินเข้ามากอดคอผมไว้ “เมื่อคืนกูเลยฝันร้าย ฝันว่าถูกปีศาจเขมือบเอา กลัวแทบตาย”

 

ผมหัวเราะหึ มองไปยังพี่เป้ที่ทำหน้าบูดอยู่ตรงหน้า ก็คงจะเหมือนอยู่หรอก

 

“มึงกินข้าวรึยัง ไปกินข้าวกัน” ผมชวน

             มันพยักหน้า เปลี่ยนจากกอดคอมาเป็นพาดบ่าแทน เราสองคนสูงเท่ากัน มันเตี้ยกว่าผมแค่เซ็นต์เดียว มองกลาย ๆ ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่ เราเดินนำหน้า แล้วมีสองหนุ่มตัวใหญ่เดินตามหลัง พี่เอกสูงกว่าพี่เป้ประมาณห้าเซ็นต์ได้ แต่ความหนาของตัวคงพอ ๆ กัน

 

 

เราเข้าไปในห้องอาหารของทางรีสอร์ต อาหารละลานตาครับ จัดเรียงเป็นถาด ๆ พวกจานชามถูกแยกไว้เป็นสัดส่วนเรียงกันเป็นชั้น ๆ ประดับประดาด้วยแจกันดอกไม้ และผ้าแพรพับเรียบจับจีบ สวยสะดุดตาจนอยากจะเดินกลับไปเอากล้องมาถ่าย

 

 

 

ช่วงเช้าจะเป็นอาหารแบบบุฟเฟ่ เปิดตั้งแต่ 6 โมงปิดอีกทีก็ 10 โมง ผมเดินไปหยิบจานเปล่า เลือกของกินมาวางไว้อย่างละนิดอย่างละหน่อย  

 

พี่เอกเดินถือจานที่มีอาหารอยู่บ้างบางส่วนมาหยุดยืนอยู่ข้าง ๆ

 

“เอาอันนั้นให้พี่หน่อยสิ” พี่มันพยักหน้าไปยังปลาราดซอสในถาด

 

“เอากี่ชิ้น”

 

“สอง”

 

ผมใช้ที่คีบหยิบให้พี่เอกสองชิ้น แล้วพี่แกก็สั่งให้ผมหยิบนู่นหยิบนี่ให้อีกประมาณสองสามอย่าง บางอย่างผมก็หยิบให้แกเองเลย มันน่าทานดี แล้วผมกับพี่แกก็ถือจานอาหารไปทิ้งตัวลงนั่งข้าง ๆ กัน 

 

ไอ้เต้ยกับพี่เป้นั่งกินจานเดียวกัน กินกันไปแย่งกันไปตามสไตล์ พี่เอกลงมือกินของที่เอามาอย่างรวดเร็ว ผมมองอึ้ง ๆ  

 

“กินเยอะดีเนอะ” ผมว่ายิ้ม ๆ “กินเหมือนไม่ใช่คน” แล้วก็ได้รับรางวัลเป็นแรงโขกจากช้อนที่หัวเบา ๆ ที ผมหัวเราะเจื่อน ๆ 

 

“มึงไม่ลงน้ำแล้วใช่ไหมเป้” พี่เอกถามเพื่อน พี่เป้กำลังจิ้มปลาราดซอสยัดปากน้องมันอยู่ รายนั้นก็ชอบขุนน้องตัวเองจัง

 

“อืม” พี่มันตอบสั้น ๆ

 

“กูก็ไม่เล่นแล้ว เหนื่อย เมื่อวานเล่นเยอะ ตัวดำ” ไอ้เต้ยมันถลกแขนเสื้อให้ดู เมื่อวานมันใส่เสื้อกล้ามเล่นน้ำครับ พี่เป้ไม่ยอมให้มันถอดเสื้อ เห็นรอยผิวสองสีเลย

 

 

 

พอสาย ๆ พวกเราก็มารวมตัวกันอีกครั้ง พวกพี่ ๆ คงเหนื่อยกัน พอขึ้นรถได้ ก็พากันหลับจนหมด ยกเว้นพวกผมสี่คน ตอนนี้ผมนั่งกับพี่เอก เพราะพี่เป้อยากนั่งกับไอ้เต้ย

 

เหมือน ๆ พี่เป้ ต้องการใช้เวลาแบบนี้ให้คุ้มค่าที่สุด และคงตัดสินใจที่จะทำอะไรบางอย่างอยู่ ผมก็หวังแค่ว่า เรื่องที่พี่เป้ตัดสินใจนั้น จะไม่สร้างความเจ็บปวดมากมายให้กับพวกเขาทั้งคู่

 

 

 

ผมนั่งปลดปล่อยความคิดไปกับวิวข้างทาง ฟังเพลงเพราะ ๆ จากไอพอดตัวเก่ง หูฟังข้างหนึ่งติดอยู่ที่หูผม ส่วนอีกข้างถูกใครอีกคนยึดไปครอบครอง ซึ่งคนคนนั้นก็นั่งหลับคอพับไปแล้ว ไม่ต่างกับคนอื่น ๆ ในรถไม่เว้นแม้กระทั่งพี่เป้กับไอ้เต้ย ที่นั่งหลับซบต้นแขนพี่มันอยู่ 

             ลุงถิงขับรถได้นุ่มเอามาก ๆ นั่งสบายจนผมไม่อยากให้ถึงกรุงเทพเร็ว ๆ เลย ผมทอดดวงตาจ้องมองท้องฟ้าสีคราม กลุ่มเมฆขาวลอยละล่องต้องแสงของพระอาทิตย์ ขยับปรับเปลี่ยนรูปร่างให้ดูสนุกสนานไปกับการคาดเดาตามจินตนาการ ถึงแม้แสงแดดจะเจิดจ้าจนแสบลูกตาไปหมด แต่ก็ไม่อาจล้มเลิกความตั้งใจของผมให้ละไปจากท้องฟ้าสีสวยนั้นได้
   
             ผมอยากให้ช่วงเวลาดี ๆ แบบนี้ อยู่ไปนาน ๆ จัง ^^

 

 




          To Be Con....


          
Write Talk 1
          หุบยิ้มลงหน่อยก็ได้นะ แก้มน่ะ ตูมหมดแล้ว (ว่าแต่เขา ตัวเองยังหุบไม่ได้เลยIcon YoYo Emotion) กรี๊ดดดดด จะอะไรมากมายกับพาร์ทนี้ ยิ่งอ่านยิ่งปวดแก้ม

          หุหุ เต็มอิ่มกันไหม บ่นมาหลายตอนว่าสั้น วันนี้จัดเต็ม หุหุ เขินมาก หลายฉากวอนโดนแบน หุหุ ๆ ๆ
          ตอนหน้า NC นะคะ ใครไม่รู้ว่าเวป NC อยู่ไหนรีบหาด่วน ไม่งั้นอดอ่าน ฮ่า ๆ ๆ ๆ
           
          Write Talk 2

         เรื่องชื่อที่ให้โหวต ว้าววว อยากบอกว่า แทปันได้คะแนนท่วมท้น
         อยากขอคะแนนเพิ่มอีกหน่อยประกอบการตัดสินใจ ให้เพื่อนช่วย ทุกคนก็ชอบนะ บอกว่า ความหมายดี มีเอกลักษณ์ และที่สำคัญเหมือนเกาหลี โฮะ ๆ ๆ
          เอาล่ะ ยังโหวตกันเข้ามาได้อยู่นะคะ นอกจากแทปันแล้ว อยากรู้ว่าคนอื่นมีนิสัยยังไง บอกกันเข้ามาได้ ^^ ขอบคุณมากเจ้าค่ะ
         1. แทน        มาจากคำว่า "แทนใจ" หรือ "ทดแทน"
         2. ปัน          มาจากคำว่า "แบ่งปัน" หรือ "ปันปัน"  
         3. อาร์ต       มาจากคำว่า "Art งานศิลปะ"             
         4. อาร์ม       มาจากคำว่า "Arm" หรืออ้อมแขน      
         5. แทปัน      มาจากคำว่า แทนใจ + แบ่งปัน"         

         คะแนนที่ได้ในตอนนี้
          แทน 11 , ปัน 5, อาร์ต 3 , อาร์ม 5 , แทปัน 37 (โห...)

         แอบเทใจให้ชื่อสุดท้าย เพราะชื่อคล้ายแทจุนฮ่า ๆ


  
          

ได้อิมเมจพี่มอแล้วน้า ใครยังไม่ได้ส่องไปส่องได้เลยค่ะ ^^
>>อิมเมจพี่มอ<<

          


Add Fevorite

Icon Robot Emotion My FanPage

Icon Robot Emotion My Twitter          



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ ตอนที่ 20 : Kiss Love 13 : หัวใจไกลเกินเอื้อม [กาย...♥] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 81543 , โพส : 498 , Rating : 59% / 247 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20
# 498 : ความคิดเห็นที่ 63049
กายมีความพยายามในการถ่ายมาก เป็นนี่คงจะไม่เอาล่ะ มันเมื่อย
PS.  Mirecles in December >>> 还在爱你还在爱你 我爱你 我爱你 你别再哭 关掉&
Name : Chopoom94 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chopoom94 [ IP : 1.1.207.174 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กันยายน 2560 / 00:45
# 497 : ความคิดเห็นที่ 62965
พี่เป้กับเต้ยเป็นพี่น้องแท้ๆ แต่ก็น่าจะรักกันได้น้ะ แบบ ไม่แคร์ใครอ้ะ เป็นเร่น้ะคงไม่สนคนอื่นหรอก อยากรักก็รัก
Name : Kanitta2003 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kanitta2003 [ IP : 124.122.126.107 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2560 / 12:47
# 496 : ความคิดเห็นที่ 62813
เอิ่มม ถ้าเป็นพี่น้องแท้ๆ ยังไงก็ไม่ควรน่ะ
Name : หนุ่มวายไร้ผัวนะเออ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ หนุ่มวายไร้ผัวนะเออ [ IP : 1.46.171.239 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ธันวาคม 2559 / 02:49
# 495 : ความคิดเห็นที่ 62657
ตอนนี้หน้าร้อนแทนน้องกายเลยอ่ะ
Name : PangPoong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PangPoong [ IP : 49.49.248.182 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 สิงหาคม 2559 / 11:46
# 494 : ความคิดเห็นที่ 62572
ชอบความคิดของกายที่มีให้การถ่ายภาพจัง รู้สึกเหมือนเข้าใจอะไรหลายๆอย่างกว้างขึ้น555555
Name : 鳥♡ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 鳥♡ [ IP : 58.8.169.155 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 กรกฎาคม 2559 / 23:12
# 493 : ความคิดเห็นที่ 62453
อะไรๆก็ยังคลุมเครือนะตอนนี้
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 1.46.131.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กรกฎาคม 2559 / 23:35
# 492 : ความคิดเห็นที่ 62374
555+ชอบคู่นี้จังก๊ากกกก
Name : N0889912351 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ N0889912351 [ IP : 122.155.38.86 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 พฤษภาคม 2559 / 22:15
# 491 : ความคิดเห็นที่ 62239
พี่เอกนี่ใช่ย่อยนะคะ จูบได้จูบดี แอบมีแทะเล็กแทะน้อยด้วย น้องจะช้ำแล้วนะคะ
Name : อาแนของแบคฮยอน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อาแนของแบคฮยอน [ IP : 27.55.90.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2559 / 11:09
# 490 : ความคิดเห็นที่ 62193
ยิ้มจนแก้มจะแตกอยู่แล้ว
Name : 25_stm < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 25_stm [ IP : 223.207.97.58 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤษภาคม 2559 / 11:34
# 489 : ความคิดเห็นที่ 62165
พี่เอกเห็นปากน้องเป็นขนมหวานหรอคะ? เอะอะจูบๆ
Name : 25_stm < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 25_stm [ IP : 223.207.110.107 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2559 / 23:42
# 488 : ความคิดเห็นที่ 62133
จูบน้องตลอดดดดดด
Name : lufian < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lufian [ IP : 171.5.251.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2559 / 23:45
# 487 : ความคิดเห็นที่ 62016
ขอส่วนที่ถูกตัดออกด้วยค่ะ
Kita111103@gmail.com
Name : Kita111103 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kita111103 [ IP : 183.88.119.149 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 เมษายน 2559 / 10:32
  • ความคิดเห็นที่ 62016-1 (จากตอนที่ 20)
    https://sites.google.com/site/kisslovenc/kiss-love-nc-sarbay
    Name : ไอซ์ [ IP : 223.206.250.60 ]

    วันที่:19 เมษายน 2559 / 21:07
  • ความคิดเห็นที่ 62016-2 (จากตอนที่ 20)
    เขียนว่า Kiss Love nc ค่ะ ถ้าจะอ่าน
    Name : ไม่ได้'เตี้ย'เค้าเรียกสูงน้อย [ IP : 223.206.250.60 ]

    วันที่:19 เมษายน 2559 / 21:09
# 486 : ความคิดเห็นที่ 61997
ขออ่านเนื้อหาที่ถูกตัดไปในตอนนี้หน่อยครับ Sessthapong@gmail.com
Name : sessthapong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sessthapong [ IP : 223.24.23.254 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 เมษายน 2559 / 17:51
# 485 : ความคิดเห็นที่ 61879
พี่ค่ะของฉากที่ตัดออกทุกฉากเลยได้มั้ยค่ะ
email:ploy0895084901@gmail.comขอบคุณมากๆน้ะค่ะ
Name : ploy-le < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ploy-le [ IP : 171.7.129.72 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 เมษายน 2559 / 16:42
# 484 : ความคิดเห็นที่ 61865
เพื่อน ๆ พี่เอกเขาดูออกกันหมดแล้ว มีแต่กายอ่ะใสซื่อออ ระวังโดนจับกินนะ
PS.  다시 돌아와 언제나 기다릴게 ♡
Name : Bennie_ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bennie_ [ IP : 115.87.132.225 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2559 / 02:54
# 483 : ความคิดเห็นที่ 61816
เป็นนิยายแนวนี้เรื่องแรกๆเลยอ่ะที่ยิ้มจนแก้มจะแตกอยู่แล้ว
ไม่รู้จะตะบันยิ้มไปถึงไหนแต่มันหุบไม่ได้จริงๆ งืออออ
Name : Twinkle Little Sun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Twinkle Little Sun [ IP : 58.9.188.229 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2559 / 22:12
# 482 : ความคิดเห็นที่ 61677
ขอฉากที่ตัดมั่งคะนิยายพี่ฟินมากอ่านตอนแรกก็ชอบเลยยยยยยย
email : ninknank0892@gmail.com ขอบคุณค่ะ
Name : Ningnank < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ningnank [ IP : 125.25.123.54 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มีนาคม 2559 / 15:03
# 481 : ความคิดเห็นที่ 61565
พี่เอกต้องชัดเจนในความรู้สึกนะคะ! กลัวน้องกายเสียใจจจจจ
พี่เป้ก็เช่นเดิมสู้ๆค่ะ อยากให้รักกันเพราะดูน่ารักดีจริงๆ อยากให้มีหักมุมคงดี
Name : Tanchanok Sriprasoet < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Tanchanok Sriprasoet [ IP : 27.130.157.219 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มกราคม 2559 / 01:16
# 480 : ความคิดเห็นที่ 61258
เจ็บค่ะ มดกัดไปตั้งหลายรอย
อิจฉาาาา
Name : fe&font < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fe&font [ IP : 202.29.6.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤศจิกายน 2558 / 16:14
# 479 : ความคิดเห็นที่ 61199
อ่าาน่ารักจูบบ่อยจิง เขินเลย    สงสารพี่เป้นะเกิดไรขึ้นไมไปรักน้องตัวเองได้ละเนี้ย
Name : milkyP < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ milkyP [ IP : 223.204.66.44 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 พฤศจิกายน 2558 / 23:37
# 478 : ความคิดเห็นที่ 60998
โอยพี่เอกคิดอะไรกับน้องมันก็บอกไปเหอะ
Name : fbtny [ IP : 64.233.173.161 ]

วันที่: 27 กันยายน 2558 / 12:53
# 477 : ความคิดเห็นที่ 60984
อีนี่หุบยิ้มไม่ได้555555 แต่ยังคงสงสารพี่เป้ ถถถถ ยิ้มไปด้วยหน่วงไปด้วย55555
Name : OTTERAIM < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ OTTERAIM [ IP : 1.46.67.170 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กันยายน 2558 / 13:06
# 476 : ความคิดเห็นที่ 60890
ชอบบบบบ
Name : Cjoy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Cjoy [ IP : 1.47.74.251 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 สิงหาคม 2558 / 08:37
# 475 : ความคิดเห็นที่ 60815
เเก้มจะเเตกเเล้ว>///< งู้ยยยยยฟินโคตๆๆๆๆๆ
Name : tdpp_4 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tdpp_4 [ IP : 113.53.236.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 พฤษภาคม 2558 / 20:58
# 474 : ความคิดเห็นที่ 60759
ตอนนี้เอกกายน่ารักมากกกกก ฟินมากกกๆ
Name : pleng_hupp < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pleng_hupp [ IP : 171.7.142.97 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 พฤษภาคม 2558 / 01:24
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android