คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ

ตอนที่ 29 : Kiss Love 18 : งานเลี้ยง [เอก...☼]


     อัพเดท 25 ส.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: Yaoi, Boy's Love, Y, Boy Love, ชายรักชาย, วาย, Memew, Romance, NC18+, Thai Yaoi, Boy love boy, Drama, Erotic, X, Sexy, น่ารัก, สดใส, ขี้หึง, โหด, หื่น, รักต้องห้าม
ผู้แต่ง : ♥Memew ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♥Memew
My.iD: https://my.dek-d.com/m-e-mew
< Review/Vote > Rating : 97% [ 546 mem(s) ]
This month views : 11,370 Overall : 2,872,371
63,603 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 31856 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ ตอนที่ 29 : Kiss Love 18 : งานเลี้ยง [เอก...☼] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 80998 , โพส : 568 , Rating : 68% / 205 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


**ดิทคำผิด**
 
18

งานเลี้ยง
[เอก...]
 
-PG
**เนื้อหาบางส่วนถูกลบออก**



 

 

ผมยืนนิ่งมองภาพตัวเองที่อยู่บนเวทีนั้น ไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายใส่เสื้อยืดสีเทาภายใต้แสงเงาสีส้มนั้นจะเป็นตัวผม และไม่น่าเชื่อมากไปกว่านั้น ว่าแค่กล้องเพียงตัวเดียวจากมือเล็ก ๆ ของคนที่ผมเผลอจูบไปหลายต่อหลายครั้ง จะถ่ายทอดอารมณ์และแสงเงาออกมาได้สวยงามขนาดนี้

 

ผมมองภาพนั้นสลับกับเจ้าของ ก่อนยิ้มให้มันนิดหนึ่ง

 

มันยิ้มเขินให้ผมด้วย

 

อย่างน้อยผมก็ดีใจ ที่ภาพของผมไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด ผมมองภาพตัวเองสลับกับเด็กซกมกและกบกินแมลง

 

ไม่เข้ากันเลยสักนิด = =

 

แอบขัดใจนิดหน่อย ตอนมันใช้สายตาชื่นชมคุณชรินทร์ซะออกนอกหน้า

           ไอ้อาการเหมือนมดกัดในอกนี่คืออะไรวะ


 

 

สรุป ผมต้องเป็นคนออกเงินเลี้ยงไอ้พวกเหลือบไรที่มันยืนแง้ว ๆ ทวงสัญญาในกลุ่ม มันหาเรื่องกินฟรีโดยเอากายกับกิ๊ฟมาอ้าง

 

หลังจากงานนิทรรศการผ่านไป พวกเราก็ยกโขยงกันไปเดินตลาดหาซื้อข้าวของสำหรับทำอาหาร ก่อนยกโขยงกันไปที่บ้านของไอ้ตัวเล็กมัน

 

งานนี้ไอ้เป้ถูกลากมาอย่างช่วยไม่ได้ ไอ้เต้ยรีบประชิดตัวพี่มันทันที ความพยายามมันสูงเอามาก ๆ ขนาดไอ้เป้มันตีหน้านิ่ง เดินหนีแล้วเดินหนีอีก มันก็ยังไม่ยอมแพ้เดินตามต้อย ๆ เพื่อน ๆ ในกลุ่มก็คิดว่าพวกมันกำลังงอนง้อกันในฐานะพี่น้องธรรมดา

 


 

บ้านไอ้ตัวเล็กเป็นบ้านสองชั้น ชั้นบนมีสามห้องนอน ชั้นล่างเป็นห้องรับแขก ห้องครัว และห้องเก็บของแค่นั้น แต่พื้นที่รอบบ้านกว้างครับ ไร่หนึ่งได้มั้ง รอบ ๆ ตัวบ้านเต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ จัดสวนสวยใช้ได้ แม่มันไม่อยู่ ยังไม่กลับจากเชียงใหม่

 

พอเข้าไปในบ้านได้ พวกมันก็เดินสำรวจตัวบ้านกันแทบจะทุกจุดโดยไม่เกรงใจเจ้าของบ้านกันแม้แต่ น้อย แอบทึ่งมาก ๆ ที่บ้านมันเต็มไปด้วยตู้หนังสือและภาพถ่ายฝีมือมันทั้งหมด

 

“โหย กายเก่งใช้ได้เลยว่ะ มีแต่ภาพสวย ๆ ทั้งนั้นเลย” ไอ้สาวมันออกปากชม

 

จะเรียกว่าบ้านคงไม่ถูก เหมือนเป็นแกลลอรี่กลาย ๆ มากกว่า บ้านมันทำจากปูน ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์กึ่งโบราณทั้งหมด มีความเป็นล้านนาซะเกินครึ่ง แม่มันคงชอบอะไรที่เกี่ยวกับเหนือเอามาก ๆ 

 

“ผมกับแม่ช่วยกันตกแต่งน่ะฮะ ดีสำหรับแม่ด้วย จะได้มีไอเดียในการเขียนหนังสือเยอะ ๆ” มันบอก

 

 

ผมกวาดมองไปรอบ ๆ ไอ้มอกับไอ้โอมกำลังสนุกอยู่กับการเดินสำรวจรอบตัวบ้าน ไอ้ปิงกับไอ้โอ๊ค สิงร่างกับตู้หนังสือไปแล้ว ส่วนพวกผู้หญิงหอบหิ้วถุงผักกับเนื้อที่ซื้อมาเดินเข้าห้องครัวไปเตรียมทำ อาหาร

 

ผมหยุดมองภาพใบหน้ายิ้มแย้มของเด็กชายอายุไม่เกินสิบขวบบนชั้นโชว์ เด็กน้อยยืนอยู่ตรงกลางขนาบสองข้างด้วยชายหญิงหน้าตาดี ทั้งคู่ก้มลงเอาแก้มแนบแก้มกับเด็กชายตัวน้อย รอยยิ้มของแต่ละคน แทบจะเป็นบล็อคเดียวกัน

 

คงเป็นไอ้ตัวเล็กกับพ่อแม่มัน

 

“ตัวเล็กตึ๋งหนึ่ง”

ผมพูดเบา ๆ กับตัวเอง

 

“ไม่เล็กสักหน่อย”

 

ผมหันไปมองใบหน้าบูด ๆ ของคนที่เดินมาหยุดยืนอยู่ข้าง ๆ ผมยิ้ม เอามือวางไว้บนหัวมันแล้วเลื่อนมาที่หน้าอกตัวเอง ไม่ต้องพูดครับ มันรู้คำตอบดี

            ไอ้ตัวเล็กขมวดคิ้วขัดใจ

 

“ผมไม่ได้ตัวเล็ก พี่นั่นแหละตัวใหญ่เอง” มันว่าแค่นั้น แล้วเดินเลี่ยงขึ้นชั้นบนไป ผมเดินตาม มันหันมามอง

 

“มาทำไม”

 

ผมทำหน้ามึน เลิกคิ้วแต่ไม่พูดอะไร มันทำหน้าอึดอัด

 

“อยากเห็นห้องนาย”

 

มันหน้าแดงหน่อย ๆ หันหลังเดินเข้าห้องไป

 

หน้าผมหนาใช้ได้ใช่ไหมล่ะ

 

 

ผมเดินตามมันเข้าไปในห้อง มันหยิบมือถือขึ้นมากดหาใครบางคน ข้างล่างมันปล่อยให้ไอ้เต้ยเป็นคนดูแล มันบอกมันมาบ้านนี้จนจะกลายเป็นบ้านหลังที่สองของมันอยู่แล้ว

 

“ครับ ภาพที่ผมถ่ายได้รางวัลด้วยนะ”

 

ผมหันไปมองคนที่ยืนยิ้มแก้มบาน มือจับโทรศัพท์แนบไว้ที่หู อีกมือก็จัดโต๊ะที่มันรก ๆ ให้เข้าที่เข้าทาง ผมว่าปลายสายน่าจะเป็นแม่มัน

 

“ทุกภาพเลย กวาดเรียบคนเดียว สามรางวัลรวด”

มันพูดอย่างภาคภูมิ

 

ผมหยิบภาพถ่ายตั้งโต๊ะมาดู ในห้องไม่ได้มีภาพศิลปะหรือภาพถ่ายของมันอย่างที่คิด กลับดูธรรมดา เต็มไปด้วยตุ๊กตา (ที่เล่นกันได้ครั้งที่แล้ว) หุ่นยนต์ของเล่นผู้ชาย เตียงเดี่ยว ตู้เสื้อผ้าที่ทำจากไม้ โต๊ะเรียนที่มีคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะอยู่

 

เรียบง่ายกว่าที่คิด

 

ผมเดินดูรูปถ่ายครอบครัวแบบตั้งโต๊ะของมันไปเรื่อย ๆ พอหันไปมองอีกที ก็เห็นมันยืนเปลือยท่อนบนอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าแล้ว 

 

ผมยืนมองตาค้าง

 

นี่มันรู้หรือเปล่า ว่าผมอยู่ตรงนี้ ผู้ชายที่เพิ่งจะบังคับมีอะไรไปกับมัน

 

มันยืนเลือกเสื้ออยู่ บานประตูบดบังแสงแดดจนสะท้อนเป็นม่านแห่งความมืดสาดใส่ลำตัวมัน เป็นภาพที่ผมมองว่าสวยดี ผมเผลอสะกดสายตาตัวเองไว้ ก่อนก้าวช้า ๆ ไปหยุดยืนอยู่ด้านหลัง มันหยิบเสื้อออกมาตัวหนึ่ง กำลังจะสวมลงที่หัว แต่ผมยึดจับเสื้อมันไว้ ส่วนมืออีกข้างก็จับเอวมันไว้เบา ๆ

 

มันสะดุ้งเฮือกหันขวับมามอง ผมชอบปฏิกิริยาแบบนี้แหละ ผมกวาดมองไปทั่วใบหน้าของมัน ก่อนเลื่อนสายตาลงต่ำไปที่แผ่นอกขาว ๆ ไร้อาภรณ์อีกที มันคงอาย รีบเอื้อมหยิบเสื้อในมือผม แต่ผมยืดสุดแขนจนมันเอื้อมไม่ถึง

 

“พี่เอก เอาเสื้อผมคืนมา”

มันพยายามรั้งแขนผมเพื่อเอาเสื้อคืน

 


 

              เนื้อหาส่วนนี้ถูกลบออก-PG

 

 

“อ่ะ เอ่อ

 

ผมชะงัก ถอนจูบออก หันไปมองหน้าประตู เห็นไอ้เต้ยมันยืนมองพวกเราตาค้าง ๆ

 

“คะ คือ ผมจะมาถามไอ้กายว่า ที่เปิดขวดอยู่ไหน หาไม่เจอ”
 

มันถามกุกกักหันซ้ายหันขวาทำอะไรไม่ถูก คงไม่คิดว่าจะได้มาเจอหนังสดของเพื่อนมันแบบนี้ ไอ้ตัวเล็กพยายามผลักตัวเองออกห่าง แต่ผมยังรั้งเอวมันไว้อยู่ 

 

“คงอยู่ในห้องแม่น่ะ เห็นแกเอาไปใช้ สงสัยจะลืมเอาลงไปเก็บ เดี๋ยวกูไปหยิบให้” คนในอ้อมแขนผมมันบอกทั้งยังพยายามดันตัวเองออก

 

“ไม่เป็นไร กูหยิบเองได้”

ไอ้เต้ยมันบอก กำลังจะปิดประตูลง แต่เบรกตัวไว้เงยหน้ามามองผม

 

“พี่เอก ผมว่าพี่อดใจเอาไว้กินหลังเลิกงานดีกว่านะฮะ ผมไม่อยากให้เพื่อนผมเดี้ยงก่อนจะได้สนุกกัน” มันพูดแค่นั้นแล้วปิดประตูลง

 

ไอ้ตัวเล็กในอ้อมแขนผมมันอ้าปากค้าง คงอยากด่าเพื่อนมัน แต่ด่าไม่ทัน มันก้มหน้าพยายามดันตัวเองออก

 

“พี่เอก ปล่อย เอาเสื้อผมคืนมาด้วย”

มันขอทั้งที่ยังก้มหน้าอยู่

 

“มองหน้าพี่ก่อน”

 ผมต่อรอง มันก้มหน้านิ่ง ๆ ตามด้วยหันซ้ายหันขวา ทำเหมือนไม่รู้วิธีเงยหน้าไปได้

 

อะไรวะ แค่มองหน้ากู มันยากนักรึไง =*=

 

“มองหน้าพี่ก่อน”

ผมย้ำอีกที มันนิ่งไปพัก ก่อนค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมอง หน้ามันแดงเถือกเลย คงอายจัด ผมยิ้ม ยื่นเสื้อคืนให้มัน

 

“ปล่อยผมก่อน”

มันท้วงต่อ เพราะผมยังรั้งเอวมันอยู่ ผมค่อย ๆ คลายออกอย่างเสียดาย มันรีบสวมเสื้อทันที

 

“ไปกันเถอะ” มันรีบชวน

            แต่ก่อนที่มันจะก้าวเดิน ผมรั้งเอวมันมากอดไว้ ก้มลงกดจูบอีกที มันพยายามขืนตัวออก ผมรัดมันด้วยแขนเพียงข้างเดียว ส่วนมืออีกข้าง ล็อกคางมันไว้ไม่ให้ขัดขืน บดเบียดริมฝีปากหนัก ๆ

 

กำลังจะทะลวงลิ้น แต่ได้ยินเสียงประตูเปิดออกผัวะ ผมค่อย ๆ ถอนริมฝีปากออกมอง เห็นไอ้เต้ยยืนมองอ้าปากตาค้างมือกำลูกบิดแน่นอยู่ตรงจุดเดิม

 

“คือ... ผมกำลังจะไปซื้อเหล้ากับข้าวของบางอย่างเพิ่ม พวกพี่ ๆ เขาให้มาเอางบจากพี่”

 

“มึงจะไปซื้อของใช่ไหม กะ กูไปด้วย” มันพยายามดีดตัวออก แต่ผมยังรัดเอวมันอยู่ เลยกลายมันกำลังดิ้นกระแด่ว ๆ อยู่ในอ้อมแขนผมแทน

 

“พี่เอกปล่อยก่อน”

มันยังดิ้นอยู่ครับ ผมไม่สนใจ หันไปมองไอ้เต้ยอีกที 

 

“ไปกันยังไง”

 

ไอ้เต้ยมันมองผมทีสลับกับเพื่อนมันที

 

“ผมไปกับพี่เป้”

 

ผมเลิกคิ้วสูง

 

ไหงไอ้เป้ยอมไปกับน้องมันได้วะ

 

“กูไปด้วย”

ไอ้คนในอ้อมแขนผมยังไม่ยอมแพ้

 

“พี่เอกปล่อย”

มันพยายามดันตัวออก แม้จะเสียดาย แต่ผมก็จำต้องปล่อยให้มันเป็นอิสระ 

 

“งั้นพี่ไปด้วยละกัน”

 

ไอ้ตัวเล็กทำท่าจะค้าน

 

“รีบไปกันเถอะ” ผมรีบตัดบท คว้าแขนมันลากออกจากห้อง

 

         

ข้างล่างเหมือนปูในกระด้ง พวกผู้หญิงวิ่งวุ่นช่วยกันทำอาหารคนละไม้คนละมือ ต้องทำกันจำนวนเยอะครับ เพราะพวกผมกินจุ ส่วนพวกผู้ชาย ไม่ได้ช่วยอะไร นั่งเล่นเกมกันบ้าง เดินเล่นบ้าง ไอ้กิ๊ฟเดินมายื่นรายการของที่จะให้ซื้อ แล้วพวกเราก็พากันออกเดินทาง

 

ทำเอาผมนึกถึงตอนไปดอยเลย ต่างกันตรงที่ ผมขับรถมาสด้าคันเก๋ของผมไม่ใช่รถบุโรทั่งแบบตอนนั้น หนทางไปก็ราบเรียบ ไม่ได้โคลงเคลงลำบากลำบนอะไร แต่ที่เหมือนกันก็คือ ผมมีกายนั่งอยู่ข้าง ๆ ส่วนไอ้สองพี่น้องนั่งหลังเหมือนเดิม 

 

ไอ้เป้มันนั่งไขว้ห้าง มองวิวข้างทาง ส่วนไอ้เต้ยทำเป็นทองไม่รู้ร้อน คุยกับเพื่อนมันสลับกับพี่มัน ทั้งที่พี่มันไม่ยอมตอบคำถามอะไรมันเลยสักคำ

 

ไอ้เป้มึงก็ใจแข็งได้ใจ ส่วนไอ้เต้ยมันก็อึดได้ใจเหมือนกัน

..

..

..

..

..

..

..

..

“ถังใส่น้ำแข็งไม่พอ คงต้องซื้อลังโฟมไปไว้ใส่น้ำแข็ง” ไอ้ตัวเล็กมันชี้ให้ดูลังเก็บน้ำแข็งที่ทำจากโฟมบนชั้น ผมพยักหน้าเอื้อมหยิบมาใส่รถเข็น มันก้มมองรายการในโพยอีกที 

 

พวกเพื่อน ๆ ไม่ได้ใจร้ายอย่างที่คิด สรุปพวกมันก็เอาเงินที่บอกว่าจะยกให้กายมายื่นให้ผมก่อนออกจากบ้านมา งานนี้ผมจึงไม่ได้จ่ายหนักมากเท่าไหร่

 

เพื่อน ๆ ของผมแต่ละคนก็ไม่ได้ฐานะธรรมดากัน อย่างไอ้มอก็เป็นทายาทเจ้าของกิจการโรงแรมและรีสอร์ตหลายแห่ง ที่หัวหินนั่นเล็กสุดแล้ว มันมีแทบจะทุกจังหวัดสำคัญของไทย แต่เด่น ๆ จะเป็นแถบทางใต้ซะมากกว่า อย่างภูเก็ตหรือกระบี่มันก็มี

 

ส่วนไอ้โอมไอ้หน้าม่อนั่นมันเตรียมเป็นหมอครับ ท่าทางไม่ให้ ใจก็ไม่รัก แต่ครอบครัวมันบังคับเลยต้องทำ

 

ต้นตระกูลมันตั้งแต่สายทวดของทวดของทวดของทวดของทวดมันเป็นหมอมาหมด จะมาดับอนาถก็รุ่นมันนี่แหละ

 

แต่ผมว่ามันเป็นหมอที่ดีได้นะ

 

หมอฟันน่ะ

 

ส่วนไอ้โอ๊ค ครอบครัวมันทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์เหมือนกับไอ้ปิง สองคนนี้เป็นเพื่อนกันมานาน เพราะครอบครัวของมันเป็นหุ้นส่วนกันอยู่

 

ส่วนสาวเป็นทายาทเจ้าของร้านทองครับ เกิดมาบนกองเงินกองทองของแท้ บ้านมันเปิดหลายสาขา ตอนนี้กำลังทะลายกินห้างทุกห้างสำคัญในประเทศอยู่ ส่วนอิงบ้านมันเปิดร้านอาหาร หลายสาขาอยู่เหมือนกัน เน้นอาหารไทยเป็นหลัก ตอนนี้เห็นอามันขนสูตรไปเปิดที่ต่างประเทศด้วย

 

ส่วนอ้อยกับผมทำธุรกิจส่งออกเหมือนกัน
         
            สรุปพวกเราเป็นเพื่อนกันมานาน แถมพวกพ่อ ๆ แม่ ๆ เราก็ยังเป็นเพื่อนกันมาก่อนหน้านั้นอีก (พวกท่านเป็นเพื่อนเรียนรุ่นเดียวกันมา)

 

จะมีแหกหน่อยก็ไอ้กิ๊ฟนั่นแหละ เพิ่งมารู้จักกันตอนม.ปลาย พ่อแม่มันเป็นชาวสวนครับ แต่เป็นสวนปาล์ม สวนยาง สวนผลไม้ สวนองุ่น สวนส้มและอีกหลากหลายสวนรวม ๆ กันแล้ว คงเป็นหมื่น ๆ ไร่ในหลาย ๆ จังหวัด มันเป็นลูกสาวคนสุดท้อง นอกนั้นเป็นผู้ชายหมด ครอบครัวมันเป็นคาวบอยของแท้ครับ มีลูกน้องเป็นหมื่น ๆ มันถึงได้ห้าวและกร่างขนาดนี้
 

ส่วนไอ้เป้ บ้านมันเป็นตัวแทนจัดงานอีเว้นท์กับเป็นเจ้าของอาคารพาณิชย์ให้เช่าหลายแห่ง ไอ้เต้ยมันถึงได้เป็นคุณหนูขนาดนั้น


 

ไอ้เป้เดินดูของ โดยมีไอ้เต้ยเดินอยู่ข้าง ๆ ไอ้เป้มันทำหน้าเหม็นเบื่อเดินหนีน้องมัน แต่ไอ้นี่ก็ไม่ละความพยายามเดินตามต้อย ๆ เหมือนน้องหมาเดินตามเจ้าของ ดูแล้วก็ขำ ๆ ดี

 

“ไปหัวเราะเขา”

คนข้างผมมันว่า ผมตีหน้านิ่งทันที ก่อนสายตาจะเหลือบไปเห็นชุดวัยรุ่นชายในหุ่นจำลอง ผมมองหุ่นนั้นสลับกับคนข้างตัว

 

“เป้กูฝากที่เหลือที”

ผมยัดรถเข็นใส่มือไอ้เป้พร้อมเงินอีก 5000 ดึงโพยในมือไอ้ตัวเล็กไปให้ไอ้เต้ยถือไว้ ลากแขนมันให้เดินตาม

 

“เดี๋ยวพี่เอก!

มันท้วง แต่ผมไม่สนใจฟังลากมันเข้าไปในร้านเสื้อทันที

 

“เอาชุดนี้ชุดหนึ่งครับ”

ผมชี้บอกพนักงาน ยื่นบัตรทองให้ ไอ้คนข้างตัวผมทำหน้างง ๆ  สักพักพนักงานก็กลับเอาบิลมาให้เซ็นพร้อมยื่นถุงกระดาษให้ ผมยื่นให้คนข้างตัวทันที มันมองผมงง ๆ  

 

“อะไร”

 

“พี่ให้”

 

มันทำหน้างงยิ่งกว่าเดิม ก่อนส่ายหน้าจนผมสะบัด

 

“โอ๊ย อาทิตย์ที่แล้วพี่ก็ซื้อให้ผมแล้วนะ”

 

“มันคนละตัวกัน”
 

ไอ้ตัวเล็กส่ายหัวอีกที ผมตีคิ้วขัดใจ

 

“เอาไปเถอะ พี่ซื้อให้”

 

“พี่เอก

มันทำสายตาอ้อนวอน

 

“พี่ซื้อมาแล้ว ใส่เองคงไม่ได้ และที่สำคัญ ถือว่าเป็นของขวัญสำหรับคนที่ได้รางวัลภาพถ่ายชนะเลิศสามรางวัล” ผมพูดรวดเดียวจบ มันทำหน้าปั้นยาก รับไปถือไว้ ผมยิ้มพอใจ

 

มันก้มหน้าท่าเดียวตอนเดินออกจากร้าน เราสองคนเดินไปสมทบกับไอ้เป้และไอ้เต้ย มันซื้อของกันเสร็จแล้ว และตอนนี้ไอ้เต้ยกำลังลากพี่มันมาทาบเสื้ออยู่ในร้านข้าง ๆ เรา

 

“พี่ไม่เอา”

 

“เอาน่า เสื้อตัวนี้เท่ดี”

 

ไอ้เต้ยจับเสื้อทาบอกพี่มัน ไอ้เป้ปัดออกแรง ซ้ำทำตาเขียวใส่ ไอ้เต้ยนิ่งไปพัก ก่อนฉีกยิ้มกว้าง

 

“งั้น เอาตัวนี้แหละ” มันยัดเสื้อตัวนั้นใส่มือพนักงานพร้อมบัตร ไอ้เป้หันไปลอบถอนหายใจเบา ๆ ผมมองภาพตรงหน้าอยู่พัก ก่อนหันกลับมามองคนข้างตัว เห็นไอ้ตัวเล็กกำลังมองสิ่งที่ผมมองอยู่ไม่ต่าง 

 

พอเลือกของกันเสร็จ พวกเราก็ขนขบวนกันกลับ ไปถึง พวกมันก็ทำอาหารเสร็จแล้ว เหลือแต่ของบางอย่างที่ต้องรออุปกรณ์และเครื่องเคียงจากเรา

 

ไม่นานแก้วใส ๆ ที่มีน้ำเมาผสมโซดาซ่า ๆ ก็ถูกเวียนเสิร์ฟจนครบทุกหัว พวกเรานั่งกันอยู่บนโซฟากลางห้องรับแขก บางส่วนก็นั่งพื้น เพราะโซฟามีแค่สองตัว ไอ้มอเป็นดีเจ พ่วงเพลงจากไอพอดมันอีกที

              

พวกเราสนุกสนานเฮฮากันไป ไอ้ตัวเล็กมันก็กินด้วย มันนั่งอยู่ข้าง ๆ ผม มีไอ้เต้ยนั่งอยู่ข้าง ๆ  มัน และไอ้เต้ยก็ลากพี่มันมานั่งข้าง ๆ ด้วยอีกที

 

ไอ้เต้ยมันดื่มหนักเอามาก ๆ สงสัยจะเก็บกด ไอ้ตัวเล็กพยายามแย่งแก้วเหล้ามาเติมน้ำให้แอลกอฮอล์มันเบาบางลงหน่อย

 

อย่ามายุ่งกะแก้วเหล้ากู ไอ้กายยย

ไอ้เต้ยมันเมาไปแล้ว

 

กูไม่ได้ยุ่ง แค่เพิ่มเหล้าให้เฉย ๆ

ไอ้นี่ก็แหลกับคนเมาเก่ง

 

กูไม่ได้โง่นะ มึงเติมน้ำไม่ใช่เหล้า

 

แน่ะ มันยังฉลาดอีก

 

กูไม่อยากให้มึงเมาเร็ว เดี๋ยวน็อคไปก่อน มันก็ไม่สนุกน่ะสิ

 

ไอ้เต้ยมันยิ้ม เคลื่อนสองแขนโอบคอเพื่อนมันไว้ ผมชะงักแก้วเหล้าจ่อไว้ที่ปาก ย่นคิ้วจ้องมองสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

 

บอกตามตรง ผมไม่เคยเห็นไอ้เต้ยมันเมามาก่อน เลยไม่รู้ว่าปกติมันนัวเนียกันแบบนี้หรือเปล่า

 

นี่กาย

มันพูดเสียงเบาข้างหูเพื่อนมัน

 

กูแค่อยากเมานิดหน่อยแค่นั้นเองแล้วมันก็ซุกซอกคอเพื่อนมันมากขึ้น

 

ผมบีบแก้วเหล้าในมือแน่นขึ้น ขอบแก้วยังค้างอยู่ที่ริมฝีปาก

 

ร้อนชะมัดเลย

ไอ้เต้ยพัดหน้าตัวเองเบา ๆ อีกมือก็จับคอเสื้อกระพือแรงไล่ความร้อน ตามันปรอย ๆ เยิ้ม ๆ ทั้งที่หัวยังซุกซอกคอเพื่อนมันอยู่

 

ใจผมอยากกระชากพวกมันสองคนออกจากกัน แต่ก็พยายามยั้งตัวเองเอาไว้

 

สักพักไอ้เต้ยมันทำท่าจะถอดเสื้อออก แต่ไอ้เป้มันรั้งไว้แล้วดึงกลับไปหามัน

            ทุกคนกำลังเมาได้ที่ ไอ้มอกับไอ้โอม กระโดดขึ้นแดนซ์กันแล้ว สาว ๆ มาเห็นคงหมดรักพวกมันแน่ ๆ แต่ความหล่อของพวกมันเยอะ เพราะงั้น เต้นรั่วขนาดไหนก็ยังดูดี
พวกเพื่อนผู้หญิงก็พากันนั่งกินกันไปเม้าท์กันไปตามประสา

 

ไอ้เต้ย พยายามรั้งตัวกลับมาหาไอ้ตัวเล็ก แต่ถูกพี่มันฉุดไว้

 

ปล่อยเด้ ไอ้พี่เป้ กูจะไปหาเพื่อนกู มึงไม่อยากเป็นพี่กูแล้ว มึงก็ไปไกล ๆมันด่าพี่มัน พยายามตะเกียกตะกายเข้าหาเพื่อนมัน ไอ้เป้มันไม่ปล่อยครับ เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าสายตามันดูเจ็บปวดขนาดไหน

 

แหมไอ้คู่นี้นี่ กูเกือบจะคิดว่าพวกมึงสองคนเป็นอะไรกันนะเนี่ย ดีว่าไอ้กายมันถูกหมายหัวไว้แล้วไอ้มอมันพูด ผมหันไปด่ามันทางสายตา มันยิ้มรับ

 

ไอ้เต้ยมันชี้หน้าไอ้มอ แล้วยิ้มรื่นตามประสาคนเมา

 

กายเป็นของผม พี่เป้ก็เป็นของโผม..

มันอ้อแอ้บอก ผมหัวเราะหึ ๆ ส่วนไอ้ตัวเล็กนั่งกินไปเงียบ ๆ

 

เนอะกายเนอะ มึงเป็นของกูใช่ม้า ถึงมึงจะถูกพี่เอกกินไปแล้ว แต่มึงก็ยังเป็นของกูเนอะ

 

ผมพ่นเหล้าในปากออกมากระฉอกใหญ่ ไอ้ที่ดิ้น ๆ กันอยู่ หยุดเลยครับ ทุกคนหันมามองคนเมาเป็นตาเดียว สลับกับผมและไอ้กาย

 

ไอ้เอก นี่มึงกินน้องไปแล้วเหรอวะ

ไอ้โอมมันพูดทึ่ง ๆ

 

เฮ้ย นี่มันอะไรกันไอ้เอก มึงเปลี่ยนรสนิยมแล้วเหรอ

ไอ้อิงมันถามตาโต

 

มึงไม่รู้อะไร ไอ้เอกมันต้องมนต์กายตั้งแต่ได้จูบแรกกายไปแล้ว”  ไอ้กิ๊ฟมันสาธยายต่อ แต่ไอ้ที่ได้กันนี่กูก็เพิ่งรู้ว่ะ ตกลงมึงได้น้องมันแล้วเหรอวะ

มันถามไม่ดูตาม้าตาเรือ ผมทำท่าอึกอัก ส่วนไอ้ตัวเล็กก้มหน้างุด จ้องแต่แก้วเหล้า

 

พวกมึงไม่รู้อะไร น้องเขาเสร็จไอ้เอกตั้งแต่อยู่ดอยแล้วโว้ย

ไอ้มอมันพูดต่อ

 

ผมเบิ้ดกะโหลกมันไปที

 

ไม่ใช่โว้ย หลังจากนั้นต่างหาก

 

อ้าวกู.. หลุดซะละ

 

พวกมันนิ่ง ก่อนพากันเฮโลถามกันยกใหญ่

 

หยุดไปเลยพวกมึง!!” ผมปรามเสียงเข้ม 

 

ไม่ ๆ ๆ ๆ พวกพี่ ๆ หยุดกันให้หมดเลยไอ้เต้ยมันปราม กายเป็นของผม ไม่ใช่ของพี่เอก ว่าแล้วมันก็โน้มตัวกอดคอเพื่อนมันไว้

 

เต้ย มึงเมามากแล้วนะ พอเหอะเดี๋ยวกูพาขึ้นห้อง” ไอ้ตัวเล็กมันรั้ง ๆ เพื่อนมันออก อ้เต้ยส่ายหัวไหว ๆ เหมือนหุ่นยนต์ไขลาน

 

ไม่อ้าว กูจะนอนกับพี่กู...ว่า แล้วมันก็กลับลำหันไปกอดพี่มันแทน ไอ้เป้ทำหน้าตกใจเผลอตัวคว้าคนเมาไว้ในอ้อมแขน ไอ้เต้ยมันก็ไถลตัวไซ้พี่มันใหญ่ เหมือนลูกแมวอ้อนแม่แมว ไอ้เป้หลับตาแน่นอย่างระงับอารมณ์

 

เต้ย พอเหอะ มึงเมาแล้วนะ

ไอ้ตัวเล็กรีบดึงเพื่อนมันออก ไอ้เต้ยปัดเพื่อนมันแรงจนกายเสียหลัก ผมรีบคว้ามันไว้ในอ้อมแขนทันที

 

วู้ ๆ ๆ ๆ!!

ไอ้พวกเหลือบไรมันแซว แต่ผมไม่สนใจที่จะโต้ตอบ

 

พี่เป้ มีเรื่องอะไรไม่สบายใจก็บอกผมสิ หนีผมทำไม

ไอ้เต้ยกระซิบข้างหูพี่มัน ไอ้เป้สบตาผม ใจมันคงอยากดันน้องมันออก แต่ก็ทำไม่ได้

 

เอ่อ พี่เอก ปล่อย..

ไอ้คนที่ผมกอดไว้ดิ้นหน่อย ๆ ให้ผมรู้ตัว ผมละสายตามามอง ก่อนคลายปล่อยอ้อมแขนออก

 

พี่เป้ ผมว่าพาเต้ยเข้านอนก่อนดีกว่า ไม่งั้นคนที่จะแย่คือพี่นะไอ้กายมันพูด ผมมองหน้ามันสลับกันไปมา พวกมันสองคนมองตากันอยู่ 

 

ไอ้ตัวเล็ก อาจจะรู้ในสิ่งที่ผมรู้ก็ได้ ไม่งั้นมันคงไม่ทำท่าเป็นห่วงกันขนาดนี้หรอก 

             ไอ้เป้พยักหน้ารับ หิ้วปีกน้องมันขึ้นห้องไป
 

 


 

 พวกที่เหลือก็นั่งกินกันเหมือนเดิม ผ่านไปประมาณสิบนาทีผมลุกเดินไปเข้าห้องน้ำ ส่วนไอ้ตัวเล็ก ลุกเดินไปเอากับแกล้มมาเพิ่ม ขากลับผมเห็นไอ้เป้เดินลงมาจากชั้นบน  

 

เต้ยหลับแล้วเหรอผมถาม

             มันพยักหน้า เสยผมไปด้านหลังเบา ๆ ผมตบหลังมันแปะ ๆ ไอ้ตัวเล็กที่วางกับแกล้มไว้บนโต๊ะเรียบร้อยเดินเข้ามาหา มันจับมือไอ้เป้บีบเบา ๆ คิ้วผมกระตุกทันที
         
              ผมพอจะเดาได้ว่าไอ้ตัวเล็กมันคงรู้เรื่องแล้ว แต่ทำไมต้องจับมือถือแขนกันด้วยวะ และที่สำคัญ ไอ้เป้มันก็บีบมือไอ้ตัวเล็กกลับด้วย ผมขมวดคิ้วยิ่งกว่าเดิม นี่ถ้าพวกมันยังไม่ปล่อยมือกันอีก ผมคงได้กระชากไอ้ตัวเล็กกลับแน่ ๆ ไอ้เป้พยักหน้าให้ไอ้ตัวเล็กเบา ๆ ชวนกันกลับไปนั่งกินที่เดิม

 

 

ผ่านไปร่วมชั่วโมง ไอ้เป้มันนั่งกินเงียบ ๆ จนเพื่อน ๆ บางคนเริ่มจับสังเกตได้ ถามมันว่าเกิดอะไรขึ้น มันก็เสตอบไปว่า 'เพิ่งอกหักมา'

 

พวกมันไม่รื้อฟื้นถามต่อ คนอกหัก ปลอบได้ปลอบ ปล่อยได้ปล่อย

 


 

ผ่านอีกชั่วโมง ไอ้สองตัวป่วนเริ่มหมดฤทธิ์ สลบเหมือดที่พื้น ยังดีที่บ้านมันพื้นสะอาด

 

คงกลับกันไม่ไหวแล้วแหละ

ไอ้ตัวเล็กมองไปรอบ ๆ

 

พวกพี่ ๆ ขึ้นไปนอนที่ห้องแม่ผมก็ได้นะฮะ

มันบอกสาว ๆ ซึ่งแต่ละนางก็คงไม่ไหวกันแล้วจริง ๆ ถึงได้พากันหอบหิ้วขึ้นไปบนห้อง ส่วนพวกสี่หนุ่มก็ปล่อยให้มันเลื้อยอยู่ที่พื้นนี่แหละ      

 

 

เดี๋ยวพี่ช่วยเก็บ          

ไอ้เป้มันอาสา มันเมาแต่ก็ยังมีสติ ไอ้ตัวเล็กพยักหน้า ผมก็ช่วยด้วยเหมือนกัน

 

ไอ้อาการมดกัดยิบ ๆ ในอกมันก็มีมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยเฉพาะ ตอนไอ้เป้พยายามเข้ามาช่วยไอ้ตัวเล็กของผมหยิบจับนู่นนี่

 

ไหวไหม

ได้ยินไอ้ตัวเล็กมันถาม ผมหันไปมอง เห็นไอ้เป้ถอนหายใจแรง ไอ้ตัวเล็กเขยิบเข้าไปใกล้ เลื่อนมือซ้ายทาบแก้มมันไว้เบา ๆ

 

เคร้ง!!

ผมเผลอกระแทกแก้วเปล่าลงบนอ่างล้างจานเสียงดัง พวกมันสองคนหันมามอง

 

โทษที พอดีมันหลุดมือ

ผมบอกเสียงแข็ง ไอ้เป้จับมือกายออก ไอ้ตัวเล็กหันไปมองสบตา ก่อนแยกย้ายกันไปทำความสะอาดต่อ 

 

แม่.ง!!

ตัวอะไรมันมากัดหน้าอกกูวะ


 

         

ไอ้ตัวเล็กกำลังล้างจานอยู่ โดยมีผมยืนอยู่ข้าง ๆ เป็นผู้ช่วยเช็ดจานอีกที ส่วนไอ้เป้เดินไปเก็บส่วนที่เหลือมาให้

           
น่าจะหมดแล้วล่ะ ไอ้เป้มันบอก วางจานเปล่าที่เก็บมาล่าสุดวางไว้ในอ่าง ไอ้ตัวเล็กพยักหน้า หันไปล้างจานต่อ            

 

พี่เป้
            เสียงเรียกยาน ๆ ด้านหลังดึงความสนใจพวกเราให้หันไปมอง
ไอ้เต้ยครับ มันเดินหัวฟู ๆ ตัวลอย ๆ มากอดเอวพี่มันไว้หมับ ตายังเปิดไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำ

 

ไปนอนกาน

มันชวนเสียงยานยิ่งกว่าเดิม ไอ้เป้หลับตาลงแน่น พยายามดันตัวน้องมันออก

 

ไปนอนกันนะ

มันทำท่าจะหลับคาที่ ตัวมันไถลเลื่อนลงจากเอวพี่มันจนเกือบจะตกถึงพื้น ดีที่ไอ้เป้มันคว้าเอาไว้ได้ก่อน

 

กูพาน้องกูเข้านอนก่อนนะ” มันหันมาบอก ขยับพยุงไอ้เต้ยเดินขึ้นบันไดไปอีกรอบ 

 

ผมถอนลมหายใจโล่งอก ไอ้อาการคันยิบ ๆ ที่หน้าอกเมื่อกี้หายไปแล้ว ผมหันไปช่วยไอ้ตัวเล็กเช็ดจานต่อ

 

คอแข็งเหมือนกันนะเรา

ผมชม มันหันมามอง

 

เปล่าแข็งหรอก ผสมเหล้าแค่หนึ่งส่วนห้าน่ะ ไม่อยากเมาเดี๋ยวดูแลพวกพี่ ๆ กันไม่ได้ มันพูดยิ้ม ๆ

            ผมถอนหายใจออกมาเบา ๆ
งั้นนายก็ไม่ได้สนุกเต็มที่น่ะสิ

 

ใครบอกล่ะ…” มันหันมายิ้มให้

 

พี่เอกรู้ไหม นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ดื่มกับคนอื่น ที่ไม่ใช่แม่หรือไอ้เต้ยเลยนะ ผมไม่เคยมีเพื่อนกลุ่มใหญ่มาก่อน เลยไม่รู้ว่าต้องทำตัวยังไง วันนี้ผมสนุกมาก แต่ก็อยากซึมซับความรู้สึกดี ๆ ด้วย ผมชอบที่จะเฝ้ามองพวกพี่ ๆ เขาสนุกกันมากกว่า อยากถ่ายรูปด้วย แต่กลัวเพลิน เลยนั่งมองเฉย ๆ

 

ผมพยักหน้าเข้าใจ เพราะวันนี้เห็นมันชงเหล้าให้คนนู้นคนนี้ แถมยังนั่งมองซะส่วนใหญ่ด้วย

 

ครั้งหน้านายก็หัดสนุกให้เต็มที่ซะบ้าง

 

แล้วพี่ล่ะมันย้อน

 

ผมรู้ว่าพี่เป็นพวกคอแข็ง แต่พี่ก็ไม่ได้ดื่มเยอะเท่าที่ควรจะเป็นเพราะไม่อยากเมาจนเกินไปจนดูแลพวกเพื่อน ๆ ไม่ได้ใช่ไหมล่ะ

 

คือ.. มันพูดถูกครับ เป็นนิสัยของผมไปแล้วที่จะเมาให้มีสติที่สุด คือเมาได้ แต่ต้องรู้ตัวตลอด อารมณ์ประมาณนั้นแหละ

..

..

..

..

..

..

..

..

ทุกอย่าง เรียบร้อยหมดแล้ว ทุกมุมของบ้านสะอาดเอี่ยม ยกเว้นตรงจุดที่พวกบ้านั่นมันนอนเกลื่อนกันอยู่ ผมกับไอ้ตัวเล็กพากันมานั่งเงียบ ๆ ในสวนหลังบ้าน ตรงซุ้มม้านั่งแบบโยกได้มีหลังคาที่เต็มไปด้วยไม้เลื้อยและไทรย้อยด้านบน

 

ผมดันเท้ากับพื้น ผลักให้สิ่งที่เรานั่งกันอยู่แกว่งเบา ๆ เสียงเหล็กขึ้นสนิมด้านข้างเสียดสีกันดังเอี๊ยด ๆ แต่ก็ไม่ดังมากจนสร้างความรำคาญ ผมเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าผ่านกลุ่มของใบไม้ที่กำลังพัดไหว แม้จะมองไม่เห็นดวงดาว แต่ภาพไหวของกิ่งใบต้องลมผสมฉากหลังท้องฟ้าสีสว่างจากแสงนีออนก็ทำให้ บรรยากาศในค่ำคืนนี้สวยงามได้เหมือนกัน คนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ผม กำลังทำสิ่งเดียวกับผมอยู่

           
พวกเด็ก ๆ คงสนุกกับการเรียนหนังสือนะผมเปรยนึกถึงเด็ก ๆ ที่เราไปร่วมสร้างโรงเรียนด้วยกันมา 

 

ครับ แน่นอน
            มันตอบโดยไม่หันมามอง
ผม หันไปมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของมัน มันแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้า มุมปากบุ๋มลงนิด ๆ เป็นรอยยิ้มบางเบา ฉากหลังของมันคือทิวไผ่เรียงกันสวยต้องสายลมลู่เอนไปมา

             ผมหยุดสายตาตัวเองไว้เนิ่นนาน ก่อนหันกลับมายังจุดเดิม ยันเท้าไว้ที่พื้นจนม้านั่งหยุดแกว่ง ดันตัวลุกขึ้นยืน

 

ดึกแล้ว พี่กลับก่อนล่ะ เราจะได้พักผ่อนบ้าง กว่าพวกมันจะฟื้น ก็คงเที่ยงหรือไม่ก็บ่ายนู่นแหละ

 

มันหันมายิ้มให้

            “ฮะ แล้วผมจะเก็บกวาดพวกพี่ ๆ ออกจากบ้านอีกทีละกัน มันยิงมุขใส่

            เราสองคนเดินตรงไปที่รถ แต่ระหว่างทางผมได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังมาจากชั้นบน ผมหันไปมองหน้าไอ้ตัวเล็ก มันมองตอบ ก่อนพวกเราจะพากันหันหลังวิ่งลิ่วกลับเข้าบ้านไปดู 
 



 

 

ว้ากกก!! ไปไกล ๆ เลย ไป้ ๆ ๆ ๆ !!

ไอ้ยินเสียงไอ้อ้อยดังลอดออกมา ไอ้ตัวเล็กกระชากเปิดประตูออก สิ่งที่เห็นก็คือ ไอ้อ้อยกำลังตะเกียกตะกายหนีสุดชีวิต โดยมีไอ้กิ๊ฟยึดจับคอเสื้อด้านหลังมันไว้จนยืดยาน ในมือถือแมลงสาบตัวเป้งที่กำลังดิ้นแด่ว ๆ หนีตายไม่แพ้ไอ้อ้อยมัน 

 

ไอ้กิ๊ฟมึงหยุดเลยนะ ไอ้เพื่อนบ้า!!!

ไอ้อ้อยมันโวยวายเสียงดัง อิงกับสาวนอนกอดกันหลับไม่รู้เรื่อง ผมกวาดมองไปทั่วทั้งห้อง ไอ้กิ๊ฟคงเป็นคนเดียวที่ได้นอนโซฟา ส่วนที่เหลือคงนอนเตียง สงสัยไอ้กิ๊ฟมันเห็นแมลงสาบเดินผ่าน เลยจับไปแกล้งเพื่อนมัน

 

พวกมึง นอนกันได้แล้ว!ผมสั่งเสียงเข้ม

 

ไอ้กิ๊ฟพยักหน้าเหมือนเด็ก ๆ เดินไปทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาทั้งที่ในมือยังถือแมลงสาบอยู่ ไอ้ตัวเล็กเดินไปหยิบผ้าห่มสำรองมาห่มให้ไอ้กิ๊ฟ เห็นมันมองแมลงสาบตัวนั้นนิดหนึ่ง คงกำลังชั่งใจว่าจะหยิบออกหรือปล่อยไว้อย่างนั้นดี สุดท้ายมันก็เลือกที่จะปล่อย และผมก็เห็นด้วย ขืนไปยุ่งกับแมลงสาบมัน มันคงเปลี่ยนใจจากไอ้อ้อยมาเป็นไอ้ตัวเล็กแน่ ๆ 

             พอทุกอย่างเรียบร้อย ผมก็ทำหน้าที่ปิดไฟปิดประตูห้อง 
    

 

ผมว่าเอาผ้าห่มไปให้พวกพี่มอด้วยดีกว่า ยิ่งดึกอากาศที่นี่ยิ่งหนาว

 

ผมพยักหน้าเห็นด้วย ที่นี่ต้นไม้เยอะครับ ผมยังรู้สึกเย็น ๆ เลย มันเดินไปหยุดอยู่หน้าห้องรับแขกที่มีไอ้เป้กับไอ้เต้ยอยู่ มันยืนชั่งใจอยู่ชั่วครู่ก่อนเคาะประตูห้อง

 

เงียบครับ

 

มันมองหน้าผม ผมมองตอบ มันตัดสินใจจับลูกบิดหมุนเปิดออก ควานมือไปตรงขอบประตูหาสวิตซ์ไฟ พอเจอก็กดเปิด ความมืดพลันเปลี่ยนเป็นแสงสว่าง ภายในเงียบกริบ มองไปที่เตียง ไอ้เป้กำลังหลับสนิทโดยมีน้องมันอยู่ในอ้อมแขน

 
       ไอ้ตัวเล็กเปลี่ยนสีหน้านิดหน่อย ก่อนเดินเลยไปยังตู้เสื้อผ้าใบใหญ่ ซึ่งภายในเต็มไปด้วยหมอนและผ้าห่มสำรองที่ถูกพับเอาไว้อย่างดี มันดึงออกมาสี่ผืน เป็นผ้าห่มแบบผ้าแพร ของยังใหม่อยู่เลย มันยื่นมาให้ผมถือไว้ แล้วเดินกลับไปที่เตียง ดึงห่มผ้าจากปลายเท้ามาห่มให้คนที่นอนอยู่ถึงหน้าอก

 

มันปิดไฟ ปิดประตู เดินนำผมลงไปยังชั้นล่างเพื่อห่มให้พวกเพื่อน ๆ ผมทีละคน

 

พี่ว่า ถ้าเราเป็นผู้หญิง ต้องเป็นแม่ที่ดีแน่นอน

 

มันชะงักหันมามองหน้าผม 

 

สมัยนี้ ไม่จำเป็นต้องเป็นผู้หญิง ผู้ชายก็ทำหน้าที่ได้ดีเหมือนกัน

พูดแล้วมันก็เงียบไป

 

ผมรู้ความหมายที่แท้จริงของมันครับ แต่ก็แอบคิดไปไกลกว่านั้น

 

เอ่อ ผมว่าดึกแล้ว พี่รีบกลับดีกว่า เดี๋ยวจะขับรถลำบากมันอ้อมแอ้มบอก

            แต่แทนที่ผมจะขยับ กลับยืนนิ่งอยู่กับที่

 

พี่เอก

มันเงยหน้ามอง

 

พี่ไม่อยากกลับแล้ว จะนอนที่นี่แหละ

 

เอ่อ

มันทำท่าอึดอัด

 

งะ งั้น

มันหันซ้ายหันขวา สงสัยกำลังหาที่ว่างให้ผมอยู่ มันกัดปากตัวเองแน่น

 

พี่นอนตรงนั้นก็ได้

ผมชี้ไปยังพื้นที่ว่างข้าง ๆ พวกไอ้โอมที่นอนเกยไอ้มออยู่

 

มันทำท่าชั่งใจ

 

พี่ไปนอนบนห้องผมก็ได้

มันพูดเสียงเบา อ้าปากเหมือนจะพูดอะไรต่อ ก่อนเงียบเสียงลง 

 

สุดท้าย ผมก็ได้เดินตามมันขึ้นห้องไป   





           To Be Con...

         ตอนนี้ยากและยาวนิดหนึ่ง ใช้เวลารีไรท์ 4 วันเต็ม ๆ เหนื่อยโฮกฮาก T^T
         กระซิบเบา ๆ
         ตอนหน้ามีเอ็นซีให้อ่านกันนะคะ แต่จะลงให้อ่านกัน เมื่อเม้นท์วิ่งไปแตะที่ 4000 คอมเม้นท์ ไม่ต้องรีบกันนะ ไรเตอร์จะได้มีเวลาพักเยอะ ๆ หน่อย ^ ^ ขอบคุณทุกท่านหล้ายหลายค้า ^^ 
          มีหลายคนแอบเชียร์กายเต้ย แต่อย่าเลย เดี๋ยวหมาเอกงับเอา แค่เขาสโลว์ซบกันนิดหน่อย แก้วเหล้าพี่มันก็แทบแตก ถ้ากายเต้ยจริง พี่เอกคงฆ่าไรเตอร์หมกส้วมแน่ ๆ

          พาร์ทนี้ชอบฉากหวิวเบา ๆ ตอนพี่เอกซุกกายในตู้เสื้อผ้า >//////< อีกตอนก็น้องเต้ยไถลเอวพี่เป้ แอร้ยยยยย น่ารักจริงอะไรจริง แอบฮากับฉากพี่กิ๊ฟคีบแมลงสาบ และสุดท้ายเพ้อฉากในสวนสวย ไม่มีอะไรหรอก แต่ชอบสำนวนในช่วงนั่นน่ะ >/////<
          หนุกหนานกันให้เต็มที่ "ซียูเน็คตอน" เจ้าค่าาาาา ^^ (ป่วง & เกรียนบรรลือโลกจริง ๆ = =) 

         ปล. อยากเห็นคุณชรินทร์กันแมะ ? ล่างสุดเลย ล่างสุด

        

        Writer Talk  ตอน ตูดฮยอกแจ
          หลังจากลงน้ำจิ้มแจ๋วมาให้ชิม ไรเตอร์ก็รีไรท์และลงตอนหลักให้อ่านกัน เน็ตที่คอนโดก็เน่าได้ใจ ช้ามหาโหด กว่าจะไรท์เสร็จ หอบแดก หลังจากนั่งตรวจสอบว่ามันน่าจะโอเค ก็ก๊อปไว้กันเหนียว แล้วกดเอ็นเทอร์ แต่เนื่องด้วยว่าเน็ตมันช้าคนใจเย็นอย่างไรเตอร์(เหรอ = =) เลยทิ้งหน้าจอไว้ และหันไปเปิดเฟสบุคเพื่อดูว่ามีอะไรอัพเดทบ้าง
          โอ้มายบุดดา
          ตูดฮยอกแจโชว์หราเต็มหน้าเลย ไรเตอร์รีบเซฟเก็บให้ว่อง แต่เพราะรีบมากไปเลยเซฟไว้ผิดที่ พอรู้ตัวก็รีบก๊อปแล้วเอาไปวางไว้ที่ไฟล์มันต่อ คลิกกลับไปที่เด็กดีอีกที อ้าว Error ซะงั้น ไม่เป็นไร เราก๊อปไว้แล้ว รีบรีเฟรซหน้าเด็กดีใหม่ แล้วกด "วาง" 
          แต่ว่า...
          ไหงนิยายกูมีแต่ตูดฮยอกแจ้!!!!!!! อ้าคคคคคคคคคคคคคคคค = [ ] = นรกชังสวรรค์แกล้ง ไอ้นิยายที่กูไรท์ไว้ตั้งนานสองนานหายไปไหนโหม้ดดดดดด T^T
         ไม่ได้ก๊อปวางไว้ในเวิร์ดก่อนด้วย T^T งื้อ เน็ตก็ช้า นอยด์ก็นอยด์เลยปิดคอมนอนมันมันซะเลย ตื่นมาทำอีกทีตอนเช้า T^T
         เพราะงั้น ความผิดทั้งหมด ยกให้ "ตูดฮยอกแจ"  (เกี่ยว = =)



[FicPic] นัทกับบอยค่ะ
(ไรเตอร์กำลังเวินเว้อกับเรื่องนี้เลย ชอบมว้ากกกกก >/////<)
Fake Love : ป่วนรักฉบับแฟนกำมะลอ (กำหนดลงถ้ามันจบแล้ว = =)


นัท : รีบ ๆ กินเข้าล่ะ เพราะหลังจากนั้น...ฉันจะกินนาย!!
บอย : ง่ะ = [ ] = เอาแอปเปิ้ลไปกินก่อนได้ไหม
นัท : ไม่ ฉันจะกินนาย
บอย : เอ่อ.. มีเหลืออีกลูกนะ
นัท : หึ กูจะกินมึง จบป่ะ
(แล้ว หลังจากนั้น นัทก็คว้าแอปเปิ้ลจากปากบอยโยนทิ้งไปไกล จับบอยขึงพรืดกับที่นอน กระชากเสื้อออก เอาผ้าที่ถือมาด้วยมัดสองข้อมือบอยไว้ด้วยกัน แล้วหลังจากนั้นก็....
- , . -

v
v
v
v
v
v
v
พวกเขายังไม่ได้ทำอะไรกันค่ะ บังเอิญอิไรเตอร์สิ้นชีพระหว่างการบรรยายเสียก่อน = =หึหึ เลือดหมดตัว = = ....



เบา ๆ อีกรอบ
กรี๊ดดดดดดดด  (อินี่มันบ้า = =)


หลายคนไม่รู้ว่าอิสองคนนี่มาได้ไง ก่อนหน้านี้สองสามตอน ไรเตอร์ลงตัวอย่างนิยายให้อ่านกัน และหนึ่งในนั้นคือ Fake Love เรื่องนี้ ซึ่งได้รับการตอบรับแบบมหาโหด (ยังไง) ไรเตอร์ก็ชอบเรื่องนี้ไม่ต่างกับทุกคน เพราะมันฮาดี หื่นด้วย คุคุคุคุ เรื่องนี้เหมือนรวมความฮาแบบน้องป่วน ผสมความหื่นแบบน้องพีเข้าด้วยกัน เพราะงั้นมันจึงทั้งหื่นทั้งฮาตามแบบของไรเตอร์มิว แต่ว่าเรื่องนี้ด้านกว่าน้องพีหลายหมื่นเท่า เว้าไปนู่น...
ไปแระ บ้ายบาย

v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
โฉมหน้าคุณชรินทร์ค้าบ ^^ สายตาแบบว่า อร๊ายยยยยยยยยยยยยย งานนี้เตะพี่เอกทิ้ง ยกกายให้คุณชรินทร์ดีกว่าไหม
(หาเมจผู้ชายคนนี้ยากมว้ากกกกกก ยากพอ ๆ กับพี่เป้กับพี่โอมนั่นแหละ) ส่วนพี่โอ๊คหาได้แล้ว พี่ปิงไม่รีบไม่มีบทเท่าไหร่ = =เหอ ๆ)



คุณชรินทร์ในเรื่องเป็นผู้ชายที่มีสายตาว่องไว (เป็นช่างภาพนี่เนอะ) สายตาจะนิ่งเหมือนเหยี่ยว ฉลาดเป็นกรด รักความเสี่ยงและท้าทาย ความตายไม่ใช่สิ่งแรกที่เขากลัว เขาเป็นผู้ชายที่น่ารักค่ะ แต่ก็น่ากลัวในเวลาเดียวกัน T^T
หล่อลากมากมาย  >//////<


จิ้มๆ ทางนี้ก่อนน้าาา ^^
จิ้มน้องกายเพื่อแอดแฟนพันธุ์แท้รับข่าวทาง QM ค่ะ ^^
กด Like ตามข่าวทางเฟสบุคแฟนเพจจ้า ^^
กด Follow เบา ๆ ตามข่าวบนทวิตเตอร์
 



**เจอคำผิดสะกิดเบา ๆ**

**ดิทคำผิด 28-4-2012**



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ ตอนที่ 29 : Kiss Love 18 : งานเลี้ยง [เอก...☼] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 80998 , โพส : 568 , Rating : 68% / 205 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 >>
# 568 : ความคิดเห็นที่ 63529
กายลูก คิดผิดคิดใหม่ได้นะ พี่มันจ้องจะงาบหนูอยู่นะลูก
Name : 奇跡 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 奇跡 [ IP : 182.232.28.51 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มีนาคม 2562 / 00:56
# 567 : ความคิดเห็นที่ 63462
น้องกาย ชวนพี่เอกนอนด้วย  อร๊ายยยยยยย   โดนๆๆๆๆๆๆ แน่ๆ
Name : Rattanapadanon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rattanapadanon [ IP : 110.168.61.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ตุลาคม 2561 / 11:24
# 566 : ความคิดเห็นที่ 63059
พี่เอกนี่..ตลอดเวลาจริงๆ แต่ฮาพี่กิ๊ฟจริงๆ สาวห้าวจับแมลงสาบ พี่แกก็คิดได้เน้อ
PS.  Mirecles in December >>> 还在爱你还在爱你 我爱你 我爱你 你别再哭 关掉&
Name : Chopoom94 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chopoom94 [ IP : 1.1.207.174 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กันยายน 2560 / 13:12
# 565 : ความคิดเห็นที่ 62796
สงสารสองพี่น้อง
Name : -Faiora- < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ -Faiora- [ IP : 49.229.59.56 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤศจิกายน 2559 / 17:22
# 564 : ความคิดเห็นที่ 62461
คู่เป้หน่วงจริงอะไรจริง สงสาร
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 1.46.131.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กรกฎาคม 2559 / 14:32
# 563 : ความคิดเห็นที่ 62248
โอ๊ยยย เขานอนห้องกันข่าาาา ตายละๆๆๆๆ เหนื่อยแน่นอน อุ้ยย
Name : อาแนของแบคฮยอน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อาแนของแบคฮยอน [ IP : 223.24.82.144 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2559 / 23:41
# 562 : ความคิดเห็นที่ 62203
อ๊ายย!!มีชวนขึ้นห้องด้วย
Name : 25_stm < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 25_stm [ IP : 223.206.197.44 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤษภาคม 2559 / 23:00
# 561 : ความคิดเห็นที่ 62141
เอ่าแหล่ววววววว
Name : lufian < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lufian [ IP : 171.5.251.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2559 / 09:35
# 560 : ความคิดเห็นที่ 62140
อ้อยหรือเปล่านี่น้องกาย
Name : lufian < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lufian [ IP : 171.5.251.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2559 / 09:34
# 559 : ความคิดเห็นที่ 61877
ให้พี่เอกไปนอนห้องตัวเอง คืนนี้ไม่ได้นอนแน่กายเอ๊ยยย
PS.  다시 돌아와 언제나 기다릴게 ♡
Name : Bennie_ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bennie_ [ IP : 49.229.41.211 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 เมษายน 2559 / 12:51
# 558 : ความคิดเห็นที่ 61463
ชอบมากกก
Name : p_patcha < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ p_patcha [ IP : 49.230.208.152 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ธันวาคม 2558 / 07:56
# 557 : ความคิดเห็นที่ 61266
มันต้องอย่างงี้..เอ๊ยไม่ช่ายยย
พูดงี้เตรียมใจไว้แล้วใช่มั้ยยย
Name : fe&font < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fe&font [ IP : 202.29.6.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤศจิกายน 2558 / 23:55
# 556 : ความคิดเห็นที่ 61076
เห้ยๆๆ นอนห้องเดียวกัน>\\<
Name : Fonrin_0794 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fonrin_0794 [ IP : 1.46.71.224 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ตุลาคม 2558 / 19:36
# 555 : ความคิดเห็นที่ 60997
อร้ายยยยย หลุดปากกก คึคึคึคึ มันใช่อ่ะมันใช่#อีนี่เพ้ออะไร
คุณชรินทร์หล่อจังวะ55555555
Name : OTTERAIM < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ OTTERAIM [ IP : 171.98.187.149 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 กันยายน 2558 / 08:13
# 554 : ความคิดเห็นที่ 60765
ชรินทร์นี้จะมาเเย่งกายจากพี่เอกป่าวนะะะะะ
Name : pleng_hupp < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pleng_hupp [ IP : 171.6.160.15 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 พฤษภาคม 2558 / 12:13
# 553 : ความคิดเห็นที่ 60573
นอนห้องเดียวกันเย้ ใช้สรรพนามว่าตัวเล็กด้วย เขินชรุง
Name : black pearl < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ black pearl [ IP : 124.121.119.82 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 03:54
# 552 : ความคิดเห็นที่ 60339
กาย ชวนชายหนุ่มขึ้นห้องแบบนี้ได้ไง น่าตีจริงเชียว
Name : janejee < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ janejee [ IP : 125.26.13.191 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤศจิกายน 2557 / 23:19
# 551 : ความคิดเห็นที่ 60240
ขึ้นห้องกันแบบนี้ -,.- จะได้นอนหรอกายย 5555
เป้เต้ย ;-; ทำไมฟ้าถึงแกล้งพวกนายยยย
PS.  ผมไม่ได้ดีอะไร...แต่สิ่งที่ผมมีคือสิ่งที่คุณต้องการ ;)
Name : `zasayden . < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ `zasayden . [ IP : 1.46.206.72 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ตุลาคม 2557 / 16:10
# 550 : ความคิดเห็นที่ 60183
หืย เห็นรูปตอนเริ่มแชปแล้วอยากยื่นมือไปหามากอะ นั่งเอานิ้วจิ้มๆมือคนนั้นตั้งนาน หล่อเชรงๆเลอค่ะ
Name : palalaluy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ palalaluy [ IP : 124.120.65.127 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 กันยายน 2557 / 22:22
# 549 : ความคิดเห็นที่ 59892
กายอ่อยอิกแล้วววววว >< เฮือกกกก !! ฉาก nc หนีไม่พ้นหรอก ^ ^

PS.  ไม่อิน ไม่สน ไม่ชอบ ไม่เม็นท์หรอก ^ ^
Name : faii zii < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ faii zii [ IP : 64.233.173.8 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กรกฎาคม 2557 / 20:52
# 548 : ความคิดเห็นที่ 59572
กรี๊ดให้โลกแตก เชียร์หลายคู่มากกกกกกก
Name : ผู้โบยบินสู่ฟากฟ้า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ผู้โบยบินสู่ฟากฟ้า [ IP : 110.169.46.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2557 / 18:16
# 547 : ความคิดเห็นที่ 59521
หลุดปากซะแล้วนะพี่เอก
Name : blacksaya < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blacksaya [ IP : 14.207.153.222 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤษภาคม 2557 / 09:04
# 546 : ความคิดเห็นที่ 59347
ฮาตอนแมลงสาบ555 เปนผญ.จริงๆหรือเปล่าคตะกล้าจับมันด้วยมือเปล่าได้ยังไงงงงงงงงงงงงงงง
PS.  หวัดดีค่ะทุกคน ยินดีที่ได้รุจักนะคะ
Name : aNa_AoNg < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aNa_AoNg [ IP : 1.10.213.112 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 เมษายน 2557 / 13:42
# 545 : ความคิดเห็นที่ 59299
ปรารถนาให้พี่เอกเลิกเจ้าชู้ ดูซิจะเป็นไปได้มั้ย
PS.  ข้าเชื่อในความฝัน...ที่ไม่มีวันเป็นจริง
Name : Lucia Eve < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lucia Eve [ IP : 171.100.195.100 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 เมษายน 2557 / 17:15
# 544 : ความคิดเห็นที่ 59117
^^ ขอแสดงความยินดีด้ยนะ เอกกับกาย 55555555555
ที่ตนเองเป็นฝ่ายบอกเพื่อนๆว่าได้กับกานตอนไหน!! 555555
อ่านแล้วมันสนุกมากกเลยคะ ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ^_^
PS.  Love KrisLay All EXO
Name : may0234 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ may0234 [ IP : 171.101.120.252 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มีนาคม 2557 / 18:49
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 >>
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android