คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ

ตอนที่ 45 : Kiss Love 28 : คู่แข่ง [เอก...☼]


     อัพเดท 19 ส.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: Yaoi, Boy's Love, Y, Boy Love, ชายรักชาย, วาย, Memew, Romance, NC18+, Thai Yaoi, Boy love boy, Drama, Erotic, X, Sexy, น่ารัก, สดใส, ขี้หึง, โหด, หื่น, รักต้องห้าม
ผู้แต่ง : ♥Memew ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♥Memew
My.iD: https://my.dek-d.com/m-e-mew
< Review/Vote > Rating : 97% [ 546 mem(s) ]
This month views : 6,658 Overall : 2,867,659
63,549 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 31663 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ ตอนที่ 45 : Kiss Love 28 : คู่แข่ง [เอก...☼] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 53570 , โพส : 527 , Rating : 70% / 199 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


**ย้ายมาจากตอนที่ 46**

 
28
คู่แข่ง
[เอก...]

 

 




 

วันนี้ผมต้องไปรับไอ้ตัวเล็กไปดูภาพถ่ายครับ กว่าจะออกจากบ้านได้ ต้องเสียเวลานั่งแงะพวกลิงทโมนกันอยู่นาน เพราะพวกมันอยากตามมาด้วย

 

แต่เรื่องอะไรผมจะยอม มีโอกาสได้อยู่กับไอ้ตัวเล็กมันทั้งที 

 

ผมไปหามันที่ร้านตอนห้าโมงเย็น ลูกค้าเยอะพอดี มันเลยบอกให้ผมรอก่อน ผมก็ไม่ว่าอะไร มันรีบวิ่งวุ่นไปช่วยไอ้เต้ยรับออเดอร์ วันนี้วันอาทิตย์ด้วย คนเยอะครับ ไอ้เป้เดินเข้ามาทักสองสามคำแล้วก็เดินไปทำงานต่อ


 

 

ผมนั่งอ่านหนังสือเกี่ยวกับการแต่งบ้านที่วางอยู่บนโต๊ะไปเรื่อย ๆ จนได้ยินเสียงแชะอันคุ้นเคยถึงได้เงยหน้ามอง

 

ไอ้ตัวเล็กครับ มันอยู่ในชุดไปรเวทเสื้อยืดสีขาวกางเกงยีนสีซีด คล้องกล้องตัวเดิมไว้ที่คอ ผมทำหน้าแปลกใจนิดหน่อย ไม่คิดว่ามันจะเลิกงานแล้ว สงสัยมัวอ่านหนังสือเพลินเลยไม่ได้สังเกต

 

“เลิกงานแล้วเหรอ” ผมถาม มันพยักหน้ารับ

               “พี่เอกหล่อดี”
 

มันพูดขึ้นมาดื้อ ๆ ผมนี่แทบไปไม่เป็นเลย เวลามันถือกล้อง นอกจากจะยิ้มเก่งแล้วยังปากหวานอีกต่างหาก

 

“งั้นเราไปกันดีกว่า”

ผมวางเงินไว้บนโต๊ะ แต่มันหยิบคืนให้ผมเหมือนเดิม

 

“ผมจ่ายแล้วฮะ มื้อนี้ผมเลี้ยงเอง”

 

ผมเลิกคิ้วมอง

 

“แต่พี่ต้องจ่ายมื้อเย็นแทน”

มันยิ้มเจ้าเล่ห์จับทางผมไว้ ผมหัวเราะหึ พามันเดินออกจากร้าน ระหว่างทาง หันไปทักไอ้เป้กับไอ้เต้ยมันนิดหน่อย

 

สงสารไอ้เป้ครับ น้องมันติดมันแน่นหนึบยิ่งกว่ากาวตราช้างซะอีก

 

ทำใจให้ได้เร็ว ๆ นะเป้

 

 

 

 

 

 

ไม่เกินครึ่งชั่วโมงเราก็พากันมายืนอยู่หน้าตึกตึกหนึ่ง ลักษณะคล้ายห้างนั่นแหละ มีห้าชั้น ตรงกลางเปิดโล่งจนเห็นเพดาน ชั้นล่างสุดมีพวกของที่ระลึกและงานศิลปะบางอย่างขาย ส่วนชั้นอื่น ๆ ก็แยกโซนกันไปจัดงานศิลปะ

 

ภาพถ่ายของกายน่าจะอยู่ชั้นสาม วันอาทิตย์แบบนี้ คนเยอะน่าดู  

 

พอไปถึง ไอ้ตัวเล็กก็ตาวาวรีบฉุดผมให้ไปดูภาพถ่ายกับมันตั้งแต่ปากทางเข้ากินลึกเข้า ไปภายใน ที่นี่ห้ามถ่ายรูป การ์ดทางเข้าเลยยึดกล้องมันไปเก็บ

 

พวกเราเดินดูภาพกันไปเรื่อย ๆ จนมีใครบางคนเดินเข้ามาทัก  

 

 

 

 

 

You…

 

พวกผมสองคนหันไปมอง

 

เป็นฝรั่งครับ ผมสีทองตาสีฟ้า ตัวสูงพอ ๆ กับผมนี่แหละ

 

 

 

 

 

You are the man in that Picture?

เขาชี้มือไปที่ภาพถ่ายโซนหนึ่ง ซึ่งมีภาพของไอ้ตัวเล็กเรียงกันอยู่สามภาพ

 

 

 

 

 

Right?

เขาถามย้ำอีกที ผมทำท่าอึดอัดอยากปฏิเสธ

 

I know that is you because you look like the sun” เขาบอกว่าเป็นผมแน่ ๆ เพราะผมเหมือนพระอาทิตย์

 

ตรงไหนของกูเหมือนพระอาทิตย์กันวะ

 

เหม่งกูก็ยังไม่มี =*=

 

 

 

 

 

Yes, he is

เสียงของใครอีกคนตอบขึ้นมาแทน ผมกับไอ้กายหันไปมอง

 

ไอ้คุณชรินทร์ครับ

 

มันเดินยิ้มมาแต่ไกล พอมาถึงก็จับไม้จับมือกับฝรั่งคนนั้นเพื่อทักทาย ตอนแรกคิดว่าเป็นลูกค้าของมัน แต่ที่ไหนได้ เป็นช่างภาพเหมือนกัน 

 

ฝรั่งคนนั้นเขาสนใจผม อยากให้ผมไปเป็นนายแบบให้

 

“ไม่ละครับ ผมไม่ชอบถ่ายรูป”

ผมปฏิเสธไปตรง ๆ ไอ้ตัวเล็กหันมามอง ผมก้มกระซิบข้างหูมันเบา ๆ

 

“ยกเว้นถ้านายเป็นช่างภาพน่ะนะ”

มันหน้าแดงใหญ่เลย ผมอมยิ้ม เหลือบมองไอ้คุณชรินทร์ จริง ๆ ผมจงใจแสดงความใกล้ชิดแบบเปิดเผยต่อหน้ามันน่ะ และมันคงจะฉลาดพอที่จะเดาออก

 

 

 

 

 

And you…?

พอหมดเรื่องผม ฝรั่งคนนั้นก็หันไปสนใจกายต่อ

 

“คนนี้เขาเป็นเจ้าของภาพพวกนี้แหละ” ไอ้คุณชรินทร์มันแนะนำต่อ
 

ฝรั่งคนนั้นแสดงสีหน้าตื่นเต้นแบบโอเว่อร์แอ็คติ้ง (แต่ธรรมดาสำหรับคนบ้านเขาน่ะนะ) จับมือกายเขย่าขึ้นลงแรง ปากก็พร่ำชื่นชมไม่มีหยุด

 

เห็นบอกว่าภาพของกายเป็นที่รู้จักกันอย่างมากที่ประเทศมัน แถมยังชวนเจ้าตัวเล็กไปทำงานด้วยอีก แต่มันก็ยังยืนยันเจตนารมณ์เดิมของตัวเอง มันไม่อยากทำเป็นอาชีพ นิด ๆ หน่อย ๆ พอได้

 

พอฝรั่งคนนั้นไป ไอ้คุณชรินทร์ก็เข้าประชิดตัวกายทันที

 

“พี่ถ่ายภาพเซตใหม่ด้วย กายจะดูไหม”

 

ไอ้ตัวเล็กตาวาว แล้วมันก็เดินไปกับไอ้คุณชรินทร์ลืมผมไปเลย

 

มันพาผมมา แล้วมันก็ลืมผม แต่ผมก็พยายามทำหน้านิ่ง ๆ ปล่อยให้พวกมันเดินคู่กันไป

 

ผมเห็นกับตาครับ ว่าไอ้คุณชรินทร์มันแอบแต๊ะอั๋งกายด้วย ไอ้นี่มือไวฉิบ (แต่ก็ลืมไป ว่าตัวเองก็มือไวเหมือนกัน)

 

 

“พี่อยากให้กายมาทำงานด้วย”

มันชวนอีกที

 

“ไม่เอาดีกว่าฮะ แต่เอาไว้เมื่อไหร่ผมอยากทำขึ้นมาจริง ๆ ผมจะบอกละกัน”

 

ไอ้คุณชรินทร์มันยิ้มหล่อหว่านเสน่ห์ให้ไอ้ตัวเล็ก ยังไม่ทันได้ม่อต่อ ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาหามาพร้อมผู้ชายที่ดูภูมิฐานคนหนึ่ง คงเป็นลูกค้ามาติดต่องาน

 

“พี่ขอตัวก่อนนะ”

พอมันเดินจากไป ไอ้ตัวเล็กถึงได้หันมาหาผม 

 

“เบื่อไหม”

มันถามผมด้วยน้ำเสียงห่วงใย 

 

“ไม่เป็นไร พี่จะคิดค่าเสียเวลาทีหลัง”

ผมตอบมันไปเรียบ ๆ

 

มันมองหน้าผมงง ๆ คงไม่เข้าใจ ผมเลยทำสายตากรุ้มกริ่มแทน มันเข้าใจทันที รีบเสมองไปทางอื่นหน้าแดง ๆ

 

ผมอมยิ้ม

 

แล้วมันก็พาผมเดินดูภาพถ่ายต่อจนทั่วทั้งชั้น แถมยังเลาะเลยไปยังชั้นอื่น ๆ ของตึกแกลอีกต่างหาก

 




 

กว่าจะดูกันหมด ปาเข้าไปเกือบสองทุ่ม จริง ๆ ถ้าผมดูคนเดียว ผมคงใช้เวลาแค่สิบหรือไม่ก็ยี่สิบนาที แต่เวลามันดู มันจะตั้งหน้าตั้งตาดูจริง ๆ จัง ๆ บางภาพเห็นมันยืนมองเป็นนานสองนาน มันอยากเดินต่ออีก แต่ผมเมื่อย ไม่ถนัดดูของพวกนี้ด้วย เลยปล่อยให้มันเดินคนเดียวแล้วตัวเองก็มานั่งจิบกาแฟในร้านขายเครื่องดื่ม ภายในแกลลอรี่นั่นแหละ 

 

นั่งอ่านหนังสืออยู่เพลิน ๆ ก็มีใครบางคนเดินมาทิ้งตัวลงนั่งข้าง ๆ ตอนแรกก็คิดว่าเป็นกาย แต่ที่ไหนได้...

 

“น่ารักดีนะ”

มันพูดขึ้นมาสั้น ๆ ผมพยายามมองหาความหมายของคำพูดนั้น มันไม่ตอบ แต่ดวงตามันมองตรงไปยังคนคนเดียว

 

ผมเข้าใจทันที และไม่ตอบอะไรเช่นกัน

 

 

ผมกับมันต่างคนต่างนั่งเงียบ จนผ่านไปถึงสองทุ่มครึ่ง ไอ้ตัวเล็กถึงได้เดินกลับมา

 

“ขอโทษนะฮะพี่เอก รอนานเลย”
 

ผมพยักหน้าทีเดียว บอกตามตรง ไม่เคยรอใครนานขนาดนี้มาก่อนเลยจริง ๆ ขนาดกับพวกทโมน ถ้าช้ามาก ๆ ผมก็เคยทิ้งให้พวกมันกลับกันเองมาแล้ว

              
            "คิดว่าพี่กลับไปแล้วซะอีก"
               ประโยคนี้มันไม่ได้พูดกับผมครับ มันหันไปพูดยิ้ม ๆ กับไอ้คุณชรินทร์ ไอ้หมอนั่นก็ยิ้มรับตาเชื่อม

 

“พี่หิวรึยัง” มันละสายตาจากไอ้คุณชรินทร์มาถามผม
 

“ข้างบนมีร้านอาหารน่ากินอยู่ พี่จะพาไปกิน”
                ยังไม่ทันที่ผมจะตอบ ไอ้คุณชรินทร์ก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน 

                ผมแอบด่ามันอยู่ในใจ ไอ้ตัวเล็กมันชวนกูโว้ยไม่ได้ชวนมึง กายรีบหันไปยิ้มหวานตอบรับทันที

                ไอ้นี่ก็ช่าง..=*=

                ผมแอบกำหมัดหน่อย ๆ พยายามสงบใจ ท่องไว้

                อดทน..อดทนโว้ย!!



 

 

มันพาพวกเรามานั่งกินอาหารกันชั้นบนสุดของตึกแกลนั่นแหละ เพิ่งรู้ว่ามีร้านอาหารบรรยากาศดี ๆ แบบนี้อยู่ แต่ราคาสำหรับไอ้ตัวเล็กคงหูตั้ง

 

ปกติมื้อเย็นผมจะกินไม่เยอะ เลยสั่งมากินแค่จานเดียว ไอ้ตัวเล็กหันมามอง

 

“พอเหรอพี่เอก”
 

“อืม กินแค่นี้แหละ มีอาหารอย่างอื่นต้องกลับไปกินต่ออีก”

ผมพูดเรียบ ๆ แต่มันคงเข้าใจ มันกลับไปนั่งกินต่อโดยไม่สนใจถามอะไรผมอีกเลย ผมอมยิ้ม 
 

กูรู้ว่ามึงอาย
 

 

“ลองนี่สิกาย อร่อยนะ”

ไอ้คุณชรินทร์มันตักเนื้อปูแน่น ๆ มาใส่จานไอ้ตัวเล็กครับ ผมแทบจะลุกไปตั๊นหน้ามัน แต่ก็พยายามเก็บมือเก็บไม้ (รวมถึงอุ้งทีนที่กำลังกระตุกยิก ๆ ข้างล่างด้วย =*=)

 

“ขอบคุณฮะ”

 

“วันหน้าพี่จะชวนกายไปดูแกลของเพื่อนพี่นะ”

 

ไอ้ตัวเล็กตาวาว

 

“จริงเหรอฮะ ไป ๆ”

ทำตัวเป็นเด็กขึ้นมาทันทีเชียว

               ผมนั่งระงับอารมณ์ ภายนอกอาจจะดูนิ่ง ๆ ทั้งที่ภายในกำลังเดือดปุด ๆ


 

 

ผ่านไปเกือบสี่ทุ่ม ผมก็ชวนมันกลับ

 

“ไว้เจอกันนะ" ไอ้คุณชรินทร์มันบอกลา

 

“ฮะ”

ไอ้ตัวเล็กรับปาก โบกมือล่ำลาเหมือนจะจากกันไปไหนไกล ๆ

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

สี่ทุ่มตรง รถผมกำลังทะยานออกจากชั้นใต้ดินของตัวตึกสู่ท้องถนน รถราบางตากว่าช่วงกลางวันเยอะ

 

“พี่เอก ไปบ้านผมไหม”
 

เท้าผมแตะเบรกทันทีที่มันพูดจบ ผมหันไปมอง มันไม่ได้สนใจความผิดปกติของผมเพราะมัวแต่มองทางอยู่ ผมตีนิ่ง เคลื่อนตัวรถไปด้านหน้าอีกที รอฟังว่ามันจะพูดอะไรต่อ

 

“ผมมีบางอย่างอยากให้พี่ดู”

มันหันมาบอก

 

 

 

 

 

อ้าว.. กูก็คิดว่ามึงจะเป็นฝ่ายชวนกูขึ้นเตียงก่อน

 

เสียเส้นฉิบ

 

“อะไร” ผมถามสั้น ๆ

 

“อยากให้พี่ไปดูเอง”

มันบอกแค่นั้น ผมเลยจำใจต้องเลี้ยวขวาไปบ้านมันแทนที่จะเลี้ยวซ้ายพามันเข้าคอนโด

 




 

แม่มันไม่อยู่บ้านครับ คงบินไปเชียงใหม่แล้ว มันเดินนำผมขึ้นห้อง ผมชอบบ้านมันนะ บรรยากาศไทย ๆ ดี ลมเย็นแทบจะตลอดคงเพราะต้นไม้เยอะ

 

มันวางกล้องที่คอไว้บนโต๊ะ เดินไปหยิบโน้ตบุคมาเปิด ผมนั่งรอมันข้างเตียง สักพักมันก็เดินมานั่งข้าง ๆ

 

“เห็นแล้วอย่าตกใจนะ”

มันพูดยิ้ม ๆ ผมพยักหน้าส่ง ๆ

 

มันนั่งหันหน้ามาทางผม แล้วพลิกโน้ตบุคหันมาทางผมตาม สิ่งที่เห็นก็คือ.. ภาพถ่ายที่กำลังเลื่อนสไลด์แบบอัตโนมัติ และคนในภาพนั้นทั้งหมด

 

เป็นผมเอง

 

 

ผมนั่งตาค้าง

 

ไม่ได้ค้างที่เห็นตัวเอง แต่กำลังค้างไปกับภาพความสวยงามที่เห็น ตัวผมในหลากหลายชุดและหลากหลายอิริยาบถ
 

 

ผมจ้องมองตัวเองในชุดสูทสำหรับออกงานยืนเท่มีแก้วไวน์อยู่ในมือภายใต้แสงไฟสี ส้มสลัวที่คิดว่ามันน่าจะมาปรับแสงอีกที หรือไม่ตอนที่มันถ่ายมันก็น่าจะเล็งแสงที่มืดกว่าเดิม เสี้ยวหน้าด้านข้างดูดีจนผมเผลอสะกดดวงตามองตาม
 

 

มีเซตภาพตอนที่ผมใส่เสื้อเชิ้ตสีเขียวริมหาดด้วย ภาพผมที่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม บางภาพก็ทำหน้านิ่ง ๆ บางภาพก็ทำหน้าบูดสนิทแต่ก็ดูดีในสวนของรีสอร์ทไอ้มอ

 

 

ต่อมาเป็นภาพผมในชุดคลุมอาบน้ำสีเลือดหมูบนโซฟาสีน้ำตาลอ่อนของบ้านมัน มีฉากหลังเป็นงานศิลปะแบบไทย ๆ ถ้าคุณมายืนอยู่ในบ้านมันตอนนี้ ก็ดูสวยอยู่แล้ว แต่มันสามารถดึงความเด่นของพื้นที่มาใช้เป็นฉากหลัง เสริมให้ตัวบ้านดูสวยงามน่ามองขึ้นกว่าเดิมอีก

 

ทำให้ผมนึกถึงพวกช่างภาพที่ถ่ายแบบบ้าน หรือช่างภาพมืออาชีพ ที่สามารถรังสรรค์ห้องที่ดูธรรมดา ให้กลายเป็นห้องที่น่ามองขึ้นมาทันที

 

แต่สิ่งที่สะกดสายตาผมไว้ ไม่ใช่บรรยากาศโดยรอบ แต่เป็นดวงตาเอาเรื่องคล้ายมาเฟียของนายแบบมากกว่า

 

 

 

 

 

และภาพก็วิ่งมาถึงเซตสุดท้าย ตัวผมเองในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวไร้กระดุม นั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงขาว ดวงตาสีดำเจ้าเสน่ห์ที่ใคร ๆ ก็ชอบ มองตรงมาด้านหน้าอย่างยั่วยวน และอีกหลากหลายอิริยาบถที่ผมมองแล้วบอกได้คำเดียว

 

 

 

 

 

นั่นไม่ใช่กู

 

 

แต่มันก็ผมน่ะนะ

 

ผมมองภาพสไลด์มากมายเหล่านั้นจนมันเลื่อนมาจบที่ภาพแรก ผมเงยหน้ามองคนถ่ายอีกที

 

“พี่ชอบไหม”

 

ผมส่ายหัว มันทำหน้าเสีย ค่อย ๆ หันโน้ตบุคกลับไปทางมัน ผมปิดฝาโน้ตบุคมันลง หยิบมันไปวางไว้ข้าง ๆ จับไอ้ตัวเล็กกดลงกับเตียงแล้วคร่อมมันไว้ มันทำหน้าตื่นทันที

 

“พี่ไม่ชอบ”

ผมปล่อยรังสีคุกคามเต็มที่ ตัวมันหงอราบไปกับผืนที่นอน หน้ามันซีดใหญ่

 

“ขอโทษที่ผมฝีมือไม่ดี”

มันหลุบเปลือกตาอ้อมแอ้มขอโทษ ผมอมยิ้ม

 

 

 

 

 

“พี่ไม่ชอบ.. เพราะไอ้หมอนั่น.. ที่อยู่ในภาพนั้น

ผมก้มหน้าลงต่ำ ทำหน้าให้ดูขึงขังเฉยชายิ่งกว่าเดิม มันช้อนสายตาหวาด ๆ ขึ้นมอง ผมกระตุกยิ้ม

 

“มันหล่อกว่าพี่”

 

มันกระพริบตาปริบ ๆ ประมวลคำพูดผมใหญ่
 

ผมไม่เปิดโอกาสให้มันคิดได้ครับ ประกบปากมันทันที มันครางอู้อี้ท้วง ผมรีบรุกหนักจนมันหอบ

 

 

 

 

 

“ดะเดี๋ยว!

มันผลักผมออกเบา ๆ ผมละจากปากมันไปยังซอกคอ

 

อยากพูดพูดไป กูฟังอยู่

 

“ขอคุยด้วยก่อน”

มันพยายามดันหน้าผมออก ผมเงยหน้ามอง คิ้วขมวดที่มันขัดใจ

 

กูไม่อยากเอาแต่ใจนะ แต่กูกำลังนี้ด มึงเข้าใจไหม

 

“พูดมา”

ผมอนุญาต มือไม้ก็ไม่อยู่เฉย จับตรงนู้นนิดลูบไล้ตรงนี้หน่อย ทำเอามันสะดุ้งโหยงไปหลายรอบ บางจุดก็ครางซะเพราะพริ้งเลย

 

กูเพิ่งรู้ว่าผู้ชายเวลาโดนเล้าโลมก็ครางได้เหมือนผู้หญิงเหมือนกัน

 

“ผะ ผมเปิดเว็บบอร์ดขึ้นเพื่อเอาผลงานของตัวเองมาลง ผมเลยอยากขออนุญาตพี่เอาภาพของพี่มาลงด้วย”  

มันกลั้นใจรัวลิ้นบอก หน้ามันแหงนขึ้นสูงเพราะมีผมก้มงับลำคอมันอยู่ สองมือมันก็จับต้นแขนผมแน่น แต่คงไม่มีแรงจะผลักแล้ว ผมละปากจากคอมองหน้ามัน 

 

“แล้วค่าตัวพี่ล่ะ”

 

“ผมแค่โชว์ภาพนะ ไม่ได้ขายภาพซะหน่อย”

 

อื้อ เหตุผลมันดี

 

“แต่พี่ต้องถูกคนอื่นโลมเลียทางสายตาเชียวน้า มันเสียหาย เราต้องรับผิดชอบ”

 

“งั้นผมไม่เอาลงก็ได้”

 

“ขอแล้วห้ามกลับคำ”

ผมดักทาง มันอ้าปากจะท้วง ผมรีบจูบมันทันที

 

ไม่ต้องพูดแล้วมึง

 

ครางให้กูฟังอย่างเดียวก็พอ

 

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..              

“ไอ้เอก”

 

ผมเงยหน้ามองคนเรียกนิดหนึ่งให้รู้ว่าผมสนใจฟังมันอยู่ ก่อนก้มลงไปทำงานต่อ คนเรียกเป็นเลขาผมเองครับ ตอนนี้เรากำลังทำงานกันอยู่ที่ห้องสภา

 

“มึงจริงจังกับกายเขารึเปล่า”

 

ผมชะงักปากกาที่กำลังเซ็นงานลงกึก เงยหน้ามองมัน

 

“ทำไม”

 

“ก็กูเห็นว่ามึงเทียวไปรับไปส่ง แถมยังอารมณ์ดีผิดปกติเวลาอยู่กับกาย”

 

เอ่อหนอกู

 

“กูก็เป็นของกูอย่างนี้”

 

มันหรี่ตามองผม ก่อนจะเงียบ ไม่เอ่ยปากถามอะไรต่อ

 

“ไม่เป็นไรอ้อย ถ้ามันไม่เอา กูเอาเอง”

 

ผมหันขวับไปมองคนพูดทันที ไอ้เชี่ยมอครับ กูก็ลืมไปว่าพวกมึงยังอยู่ เห็นเงียบ ๆ กูก็คิดว่าอยู่กับอ้อยสองคน

 

พวกเรากำลังระดมความคิด เพื่อประชุมวางแผนงานกันอยู่ ต่างคนเลยต่างพากันเงียบ

 

 

“มึงเป็นเกย์?” ไอ้อ้อยมันถาม

 

“เปล่า”

 

“แล้วมึงจะมายุ่งกับกายทำไม”

 

 

 

“อ้าว กูถือคติ กำแล้วไม่มีหาง กูเอาหมด”

 

“แต่ไอ้กายมันมีหางว่ะ” ไอ้อิงมันบอกยิ้ม ๆ

 

ไอ้มอยักคิ้วสองที “พอดีหางมันคงสั้น ไม่งั้นไอ้เอกมันคงเอาไม่ลง ฮ่า ๆ ๆ ๆ”

 

ผมเขวี้ยงปากกาใส่ไอ้ปากหมาทันที มันก้มหลบ ปากกาเลยวิ่งลิ่วไปโดนไอ้โอ๊คเต็ม ๆ

 

“โทษทีว่ะโอ๊ค”

 

“ไม่เป็นไร กูช่วยสนองให้”

แล้ว ไอ้โอ๊คก็หยิบปากกาแท่งนั้นเขวี้ยงใส่ไอ้มอเต็มแรง ระยะใกล้แค่นั้นมันหลบไม่ทัน ผมหัวเราะร่วน ส่วนไอ้มอมันทำสายตาประหลับประเหลือกใส่ไอ้โอ๊คใหญ่

 

“พูดอะไร ให้เกียรติมันบ้าง” เป็นไอ้เป้ครับ ที่ออกตัวปกป้อง

 

“มึงไม่ต้องมาพูดเลยมึง กูเห็นมึงกับไอ้กายนัดเจอกันบ่อย ๆ”

 

ผมหูกระดิกทันที

 

“มึงอ่ะสนิทกับมันเป็นพิเศษเหมือนกัน มึงคิดอะไรกับน้องเขาใช่ไหม”

 

คือผมรู้ครับ ว่าเป้มันรักไอ้เต้ย แต่ก็ยังแอบหูกระดิกตอนไอ้มอมันเป่าลมทางปาก

 

“ใช่ แล้วจะทำไม”

 

ทุกคนพากันเงียบกริบ

 

“นี่มึง มึงชอบไอ้กายมันเหรอวะ” ไอ้มอทำหน้าตื่น ไอ้เป้ถอนหายใจแรง

 

“กูชอบ”

 

ผมหน้าตึงขึ้นมาทันที

 

“เหมือนมันเป็นน้องคนหนึ่ง”

มันต่อประโยคจนจบ เดินเอาแผนงานมายื่นให้

 

“อ่ะ สมองเน่า ๆ ของกู ตอนนี้คิดได้แค่นี้แหละว่ะ”

มันเดินไปคว้ากระเป๋าเป้มาพาดไหล่

 

“กูไปทำงานก่อนล่ะ” แล้วมันก็เดินเท่จากไป

 

“ไอ้นี่ ทำเอากูเข้าใจผิดไปห้าวิ”

 

“ไอ้เชี่ย มึงก็คิดลึกไปได้ ยังไงไอ้กายก็สงวนไว้ให้ไอ้เอกมันเถอะ รอมันเบื่อก่อนมึงค่อยงาบต่อก็ได้”

ไอ้โอมมันพูดกับเพื่อนมัน

 

พวกมึงพากันเจริญในทางที่เสื่อมจริง ๆ

 

“แต่กูว่ากายน่ารักนะ เมื่อวันก่อนเห็นคอมันแดง ๆ ไม่รู้โดนปลิงตัวไหนดูดมาว่ะ”

 

ผมเขวี้ยงปากกาแท่งที่สองใส่มันอีกรอบ คราวนี้มันรู้ตัวครับ หลบได้ก่อนที่ผมจะเขวี้ยงถึง

 

“เขาว่า พวกที่ชอบทิ้งรอยคือพวกขี้หึง”

มันพูดต่อ

 

“มึงเล่นทิ้งรอยซะเยอะ เห็นแล้วกูนึกภาพตอนมึงกำลังอะจึ๋ง ๆ น้องเขาไม่ออกเลยว่ะ มันทำท่าเชิญชวนมึงอีท่าไหนวะ มึงถึงได้ติดใจน้องเขาขนาดนั้น เล่นซะน้องหมดแรงมาเรียนเลย”

 

ผมนั่งกุมขมับกับความด้านของเพื่อนตัวเอง

 

จริง ๆ เรื่องพวกนี้ พวกผมพูดคุยกันได้เปิดเผยเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วครับ แม้จะมีเพื่อนผู้หญิงอยู่ พวกเราก็ไม่แคร์ ให้พูดตามจริงแล้ว พวกผู้หญิงเวลาคุยกันเรื่องบนเตียง น่ากลัวกว่าพวกผู้ชายอย่างเรา ๆ เยอะ
 
            แต่เรื่องของกายนี่ผมไม่อยากให้มันเอามาพูดเล่นจริง ๆ ผมใช้ปากกาแท่งที่สาม (แย่งมาจากไอ้อ้อยอีกที) ชี้หน้ามัน

 

 

 

“มึงหยุดเห่าสักนิดจะได้ไหม แล้วงานอ่ะ เสร็จยัง”

 

“มึงอย่าแถ เล่ามาให้หมด พวกกูอยากรู้”

 

กูว่ามีแค่มึงคนเดียวแหละที่อยากรู้

 

 

แต่พอกวาดมองไปรอบ ๆ  

 

 

สรุป

 

พวกมึงอยากรู้ทุกคนกันเลยใช่ไหม

 

ผมไม่ตอบครับ ก้มหน้ากำลังจะทำงานต่อ แต่เสียงเคาะประตูดึงผมให้เงยหน้ามองอีกที ไอ้คนที่เรากำลังนินทาเดินมาหยุดยืนอยู่หน้าห้องพอดี (บังเอิญวันนี้ไม่ได้ปิดประตู) 

 

 

ผมทำหน้าเหมือนคนมีชนักติดหลัง พวกเพื่อน ๆ พากันยิ้มกริ่ม

            หวังว่าเมื่อกี้ ไอ้ตัวเล็กจะไม่ได้ยินนะ 

 

 

“มีอะไร”

ผมถาม มันเดินตรงเข้ามาหา แล้วยื่นกระดาษอะไรสักอย่างมาให้

 

“กำลังจะกลับ แต่อาจารย์ชาติแกฝากเอานี่มาให้พี่เซ็นก่อน”

 

ผมรับกระดาษมาถือไว้

 

“แกบอกว่าอ่านให้ละเอียด เพราะถ้าพลาดแกไม่รับผิดชอบ”

 

 

ครับ..

แล้วผมก็ต้องก้มหน้าก้มตาอ่านสิ่งที่อยู่ในมือไป

 

ระหว่างรอ ไอ้ตัวเล็กก็หันไปคุยกับเพื่อน ๆ ผม

 

“คิดถึงกายจังเลย ไม่ได้เจอกันตั้งหลายวัน”

ไอ้ มอมันแกล้งพูดออดอ้อนเหมือนตอนที่มันใช้พูดกับสาว ๆ ผมเหล่ตามอง ไอ้ตัวเล็กทำหน้าเหวอ พอเห็นสีหน้าเล่น ๆ ของไอ้มอมันก็หัวเราะร่วน

 

“อ้าว พี่เป้ละฮะ กลับไปแล้วเหรอ วันนี้วันหยุดนี่น่า”

มันมองหาไอ้เป้ ผมนี่แทบอ่านสิ่งที่อยู่ในกระดาษไม่เข้าหัว

 

จะถามหามันทำไมวะ =*=

 

“กลับไปแล้ว” ไอ้มอมันตอบ

 

ผมรีบตวัดเซ็นสิ่งที่อยู่ในมือโดยสนใจอ่านเนื้อหาที่เหลืออีกสามแถวล่างสุด รีบ ๆ เซ็นจะได้รีบไล่ไอ้ตัวเล็กไปให้พ้นไอ้มอมัน

 

 

 

“เอ้อ..จริงสิ”

ไอ้ตัวเล็กทำหน้าเหมือนเพิ่งนึกอะไรออก มันเดินไปหยุดอยู่หน้าไอ้โอ๊ค ล้วงหยิบอะไรบางอย่างจากกระเป๋าเป้ยื่นให้

 

“พอดีผมไปเดินเล่นย่านของเก่าแล้วเจอ คิดว่าพี่น่าจะชอบ”

 

เป็นหนังสือครับ

 

หนังสือเล่มนี้ไอ้โอ๊คมันอยากได้มานานแล้ว หาซื้อที่ไหนก็หาซื้อไม่ได้สักที มันมองไอ้ตัวเล็กอึ้ง ๆ

 

“เท่าไหร่เหรอ”

 

ไอ้ตัวเล็กส่ายหน้า

 

“ผมให้ฮะ อย่าคิดถึงเรื่องราคาดีกว่า”

 

“ไม่ได้หรอก ของหายาก ราคาคงไม่ถูก”

มันพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ไอ้ตัวเล็กส่ายหัวร่อน ฉีกยิ้มน่ารักใส่

 

“ผมไม่เอาจริง ๆ”

 

ไอ้โอ๊คทำหน้าอึดอัด

 

“งั้นถ้าพี่จะตอบแทนผมจริง ๆ ก็มาเป็นนายแบบให้ผม หรือไม่ก็เลี้ยงข้าวผมก็ได้”

 

ป๊อก!!

 

เอ่อ

 

ผมเผลอหักปากกาในมือครับ

 

 

“ไอ้เชี่ยเอก!!! ไอ้แรงควาย!! กูรู้ว่ามึงแรงเยอะ แต่นั่นมันปากการุ่นอิดิชั่นของกูนะ!!”

ไอ้อ้อยมันรีบหยิบอดีตปากกางาม ๆ ไปดู แต่ผมไม่สน มองไอ้ตัวเล็กมันอยู่ มันหันมามองว่าเกิดอะไรขึ้น ผมจ้องหน้ามันเขม็ง

 

“ก็ได้ งั้นพี่จะเลี้ยงข้าวเราละกัน”

ไอ้โอ๊คมันบอก ดึงสายตาไอ้ตัวเล็กกลับไปหามัน

 

“ฮะ”

ไอ้ตัวเล็กยิ้มรับ ก่อนหันมามองผมอีกที

 

“เรียบร้อยแล้วใช่ไหม งั้นผมเอาไปให้อาจารย์ก่อนนะ”

มันเดินมาหยิบกระดาษบนโต๊ะ ยิ้มให้ผมนิดหนึ่ง หันไปกล่าวลาเพื่อน ๆ ผม แล้วเดินออกจากห้องไป

 

“กูกลับก่อนล่ะ ที่เหลือกูจะมาทำต่อพรุ่งนี้”

ผมปิดสมุดรายงาน หยิบกุญแจรถยัดใส่กระเป๋ากางเกง เดินลิ่ว ๆ ออกจากห้องไป ไม่สนใจเสียงแซวที่ได้ยินแว่ว ๆ มาตามหลัง

 

 

 

“หมาเอกวิ่งตามเมียไปแล้วว่ะ ฮ่า ๆ ๆ”

 

มึงแซวได้แซวไป แต่คนของกู

 

กูหวง

 

 





             To be con..

            .ชอบเวลาพวกพี่เอกคุยกัน ฮาดี งานนี้น้องกายทำให้พี่โอ๊คหลง พี่เอกหึงอีกแล้ว จะเกิดอะไรกับกายต่อจากนี้น้าาา แล้วพี่โอ๊คล่ะ อุตส่าห์พยายามไม่คิดอะไรแล้วน้าาาา
             น้องกายก็ยัง...
             งานนี้ ไรเตอร์ของทำโทษน้องกายโดนการจับน้องกายล้างน้ำถวายพี่มอค่ะ ใครเห็นด้วยยกมือ

            ว่าแต่ ตะกุยจออยากได้เอ็นซีก่อนหน้านั้นอ่า   

                       
           
            ปล.1.  จะรีบเอาอิมเมจพี่เชน คุณพ่อคุณแม่กับน้องไอมาให้ดูนะคะ หุหุ น่าฮักอย่าบอกใครเชียว
            ปล. 2. เม้นท์ ๆ โหวต ๆ ให้อิไรเตอร์มีแรงฮึดในการทำนิยายมาให้เสพกันต่อไป ฮ่า ๆ ๆ

            รักคนอ่านคนเม้นท์ทู้กกกกกกคน





นัทบอย


            นัทบอย ฝากมาขอบคุณแฟนคลับทุกคนค่ะ
            เสียงตอบรับล้นหลามมาก คุคุ ไรเตอร์เลยขอตอบแทนด้วยการปั่นนิยายตอนที่สองออกมาให้อ่านกัน นัทบอย Love U BOY นี้ เป็นตอนเดียวจบทั้งหมดนะคะ ไม่ใช่เรื่องยาว ต่อให้มีตอนที่สองสามสี่ออกมา มันก็เป็นตอนเดียวจบอยู่ดี ไม่ต้องมานั่งลุ้นนั่งรอ อ่านจบแล้วจบเลย ^^

           ส่วนแฟนคลับ นัทบอย FaceLove กับภารกิจ "เป็นแฟนกำมะลอ" เพื่อหนีจากการต้องตกเป็นผัวน้อยผัวหลวงของยัยช้างน้ำจอมป่วนต้องรอไปก่อนนะ คะ" จบเมื่อไหร่ ทุกคนคงได้อ่านกันเต็ม ๆ แน่นอน

             ปุจฉา : ทำไมต้องใช้ชื่อเดียวกัน?
             วิสัชนา : ก็เพราะมันชื่อเดียวกัน (ปั๊ก!!! โดนตืบ)
             ไม่มีเหตุผลค่ะ พอดีตอนแต่ง สองชื่อนี้เด้งเข้ามาในหัว ก็เลยต้องตามน้ำ ^^

             ตอนที่สองกับสามปั่นเสร็จแล้ว รอรีไรท์อย่างเดียว
           
       
กด Like เพื่อตามข่าวทางแฟนเพจค่ะ
     
        
       
กดแอดแฟนพันธุ์แท้เพื่อรับข่าวทางเด็กดี 
 

          กดFollow ตามข่าวทางทวิตเตอร์ค่ะ
       


 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ ตอนที่ 45 : Kiss Love 28 : คู่แข่ง [เอก...☼] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 53570 , โพส : 527 , Rating : 70% / 199 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 >>
# 527 : ความคิดเห็นที่ 63540
ไม่ต้องพูดแล้วครางอย่างเดียวก็พอ เจอประโยคนี้ไปเลือดพุ่งเลยค่ะ
Name : 奇跡 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 奇跡 [ IP : 182.232.170.185 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มีนาคม 2562 / 00:01
# 526 : ความคิดเห็นที่ 63464
อิพี่เอก แมร่งงงงง  ไม่ชัดเจนเองอ่ะ  พอมีคนเข้าหาน้องก้ิเหวี่ยงงงง  เฮ้อออออ...ลุ้นๆๆ
Name : Rattanapadanon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rattanapadanon [ IP : 110.168.61.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ตุลาคม 2561 / 15:44
# 525 : ความคิดเห็นที่ 63253
พี่โอ๊คคคคคค สงสาร T^T
Name : BangGot < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BangGot [ IP : 113.53.55.199 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ตุลาคม 2560 / 17:29
# 524 : ความคิดเห็นที่ 63075
เจอเพื่อนพี่เอกแต่ละคนที่ไรฮากันทุกที5555 ชวนการแซวของอิพี่มอ จนพี่เอกหึงไปข้าง ไอ่คนน้องก็ไม่รู้หว่านเสน่ห์ใส่พี่โอ๊คอีก หึงไปสิอิพี่ แถมทำทรัพย์สินพี่อ้อยพังอีก อิพี่เอ้ยยย พิษร้อนหึงแรงมาก ยอมใจ
PS.  Mirecles in December >>> 还在爱你还在爱你 我爱你 我爱你 你别再哭 关掉&
Name : Chopoom94 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chopoom94 [ IP : 1.4.129.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กันยายน 2560 / 21:46
# 523 : ความคิดเห็นที่ 62584
พี่เอกหึงแรงจังเลยค่ะ หึงขนาดนี้รู้ใจตัวเองได้ยังคะ
Name : 鳥♡ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 鳥♡ [ IP : 58.8.169.166 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 กรกฎาคม 2559 / 13:07
# 522 : ความคิดเห็นที่ 62475
สถานะคลุมเครือไม่ชอบตรงนี้ แต่ตัวละครเขาไม่คิดมาก เราก็ไม่ควรคิดมากสินะ
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 1.47.72.91 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กรกฎาคม 2559 / 19:46
# 521 : ความคิดเห็นที่ 62259
เบาๆนะคะพี่เอก ว้ายยยยยยยย ชอบเพื่อนพี่เอก คุยกันฮาดี 555555555555 คนอะไรขี้หึง หึงมากหวงมาก ก็ขอสักที น่ารำคาญว่ะ
Name : อาแนของแบคฮยอน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อาแนของแบคฮยอน [ IP : 223.24.105.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤษภาคม 2559 / 11:12
# 520 : ความคิดเห็นที่ 62152
เอาล่ะเหวย
Name : lufian < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lufian [ IP : 171.5.251.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2559 / 11:55
# 519 : ความคิดเห็นที่ 62057
โคตรชอบตอนพวกพี่เอกคุยกันอ่ะ อย่างเกรียนเด้อแต่ละคน5555555
Name : Kikie_merin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kikie_merin [ IP : 27.55.165.17 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 เมษายน 2559 / 05:23
# 518 : ความคิดเห็นที่ 61896
แก๊งพี่เอกนี่แสบทุกคนเลย แซวได้แซวไป เอกกายๆๆๆ
PS.  다시 돌아와 언제나 기다릴게 ♡
Name : Bennie_ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bennie_ [ IP : 49.229.37.37 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2559 / 09:11
# 517 : ความคิดเห็นที่ 61278
กาย หวงๆตัวหน่อยลูก ไปกับทุกคนเลยเนี่ย
เอาขนมมาล่อมั่งดีกว่า//เดินไปเซเว่นแปป
Name : fe&font < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fe&font [ IP : 202.29.6.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤศจิกายน 2558 / 00:03
# 516 : ความคิดเห็นที่ 61003
อ้ายยยยย พี่เอกคนขี้หึงงงงงง อีคนอ่านก็ฟินสิคะ55555555
Name : OTTERAIM < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ OTTERAIM [ IP : 171.98.113.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กันยายน 2558 / 11:28
# 515 : ความคิดเห็นที่ 60788
ฮาพี่เอกแรงควาย55555555555
Name : MoMaE < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MoMaE [ IP : 171.4.49.214 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤษภาคม 2558 / 00:57
# 514 : ความคิดเห็นที่ 60771
5555ขำรูปดินสอจิ้มตูด พี่เอกรีบชัดเจนกับน้องได้เเล้วนะ สงสารน้องงง
Name : pleng_hupp < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pleng_hupp [ IP : 171.6.135.174 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2558 / 13:36
# 513 : ความคิดเห็นที่ 60268
พี่เอกหึงแรงง่าา ><
พี่โอ๊คจะหลงมั้ยน้าาา
กายนี่เสน่ห์แรงสุดๆเลย -/-
PS.  ผมไม่ได้ดีอะไร...แต่สิ่งที่ผมมีคือสิ่งที่คุณต้องการ ;)
Name : `zasayden . < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ `zasayden . [ IP : 1.46.40.139 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ตุลาคม 2557 / 03:02
# 512 : ความคิดเห็นที่ 59899
หักปากกา 55555 หึงรุนแรง
มันน่าหึงมั๊ยล่ะ ใครจะไปชอบเล่า เอาสิ่งที่ทำให้เรารุสึกพิเศษไปทำกับคนอื่นบ้าง ยิ่งยุ่ต่อหน้าอิก - -
มันหน้า จับกด จิง ๆ กาย (พี่เอกฝากมาบอก :D)

PS.  ไม่อิน ไม่สน ไม่ชอบ ไม่เม็นท์หรอก ^ ^
Name : faii zii < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ faii zii [ IP : 1.47.228.98 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กรกฎาคม 2557 / 21:11
# 511 : ความคิดเห็นที่ 59850
ขอ nc หน่อยได้ไหมคะ พลีสสสสสส sarina_loveyou@hotmail.com
PS.  เรากลุ่ม satan!!!!!
Name : Sarina < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sarina [ IP : 1.46.167.155 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กรกฎาคม 2557 / 19:45
# 510 : ความคิดเห็นที่ 59753
หึงโหดดดดด
Name : 0474 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 0474 [ IP : 180.183.95.124 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มิถุนายน 2557 / 18:10
# 509 : ความคิดเห็นที่ 59683
เข้าใจความรู้สึกเอก สู้ๆนะพี่เอกกก
Name : สาววายที่เดินผ่านมา [ IP : 118.172.30.19 ]

วันที่: 15 พฤษภาคม 2557 / 12:02
# 508 : ความคิดเห็นที่ 59601
ที่นับดูก็ 5 คนนะ ที่ชอบกาย
Name : ผู้โบยบินสู่ฟากฟ้า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ผู้โบยบินสู่ฟากฟ้า [ IP : 110.169.46.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤษภาคม 2557 / 11:14
# 507 : ความคิดเห็นที่ 59530
กายมีคนจ้องจะงาบกี่คนแล้วน้า เสน่ห์แรงไปมั้ย
Name : blacksaya < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blacksaya [ IP : 171.97.222.238 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤษภาคม 2557 / 21:04
# 506 : ความคิดเห็นที่ 59358
แอบเชียร์โอ๊คอ่ะค่ะ จะฝิดไหม><
PS.  หวัดดีค่ะทุกคน ยินดีที่ได้รุจักนะคะ
Name : aNa_AoNg < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aNa_AoNg [ IP : 1.10.213.150 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 เมษายน 2557 / 20:16
# 505 : ความคิดเห็นที่ 59310
เสน่ห์แรงจริงๆ เป็นผู้ชายแท้ๆ -^- //กัดผ้าเช็ดหน้า
PS.  ข้าเชื่อในความฝัน...ที่ไม่มีวันเป็นจริง
Name : Lucia Eve < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lucia Eve [ IP : 171.100.195.100 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 เมษายน 2557 / 19:21
# 504 : ความคิดเห็นที่ 59236
ตอนเอกทำปากกาหักนี่อยู่ๆก็หลุดขำออกมา ไม่รู้ทำไม มันรู้สึกฮามากเลยอ่ะ 55555
Name : Ploy [ IP : 180.180.194.177 ]

วันที่: 3 เมษายน 2557 / 20:19
# 503 : ความคิดเห็นที่ 58913
กายนี่ชอบให้ท่า(?) 55555 พี่เอกทำขนาดนี้ รีบๆดึงกายเป็นมาเป็นของตัวเองซะทีสิ!! มัวรออะไรอยู่นั้นแหละ หงุดหงิดๆๆ 
PS.  รักและเชื่อใจ only 13 + 2 = ELF รอมาตลอด..ว่าเมื่อไหร่คุณจะสนใจ ครอบครัว SJ คือชีวิต!
Name : Mu Thai-Elf < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mu Thai-Elf [ IP : 101.108.140.196 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:32
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 >>
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android