คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ

ตอนที่ 54 : Kiss Love 31 : หา!! พี่เชนชอบผม [กาย...♥]


     อัพเดท 19 ส.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: Yaoi, Boy's Love, Y, Boy Love, ชายรักชาย, วาย, Memew, Romance, NC18+, Thai Yaoi, Boy love boy, Drama, Erotic, X, Sexy, น่ารัก, สดใส, ขี้หึง, โหด, หื่น, รักต้องห้าม
ผู้แต่ง : ♥Memew ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♥Memew
My.iD: https://my.dek-d.com/m-e-mew
< Review/Vote > Rating : 97% [ 546 mem(s) ]
This month views : 11,957 Overall : 2,872,958
63,604 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 31867 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ ตอนที่ 54 : Kiss Love 31 : หา!! พี่เชนชอบผม [กาย...♥] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 55164 , โพส : 429 , Rating : 74% / 148 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่ 30
               หา
!! พี่เชนชอบผม [กาย...]

 

 

 

ผมรู้ครับ ว่าผมคงเป็นคนที่บื้อที่สุดที่ยอมพี่เขาทุกอย่าง

 

แต่ก็นะ

 

รู้เขาหลอกแต่ก็ยอมให้หลอก ผมชักอยากร้องเพลงนี้ขึ้นมาดัง ๆ ซะแล้ว

 

เมื่อคืนพี่มันเจ้าเล่ห์ บอกว่าถ้าผมออนท๊อปให้จะจบแค่รอบเดียว แต่พอผมจะเสร็จ พี่มันก็ดันเข้ามาช่วย แล้วบอกว่าไม่นับ เพราะงั้นเมื่อคืนพี่มันเลยฟัดผมจนเปรม

 

ดีว่าไม่ได้ฟัดผมดึกมาก เพราะอยากให้ตื่นขึ้นมาทานข้าวเช้าแบบพร้อมหน้าพร้อมตากัน (ไม่งั้นพวกทโมนจะมาอาละวาดครับ)

 

พี่เอกปลุกผมแต่เช้า ผมกำลังอาบน้ำอยู่ก็ได้ยินเสียงใส ๆ ของสามทโมนตะโกนเรียกแล้ว พออาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ผมก็เดินออกไปข้างนอก เห็นสามสาวในชุดนักเรียนน่ารักนั่งรอเรียงกันเป็นแถวอยู่ที่ขอบเตียง

 

“นอนหลับฝันดีไหมคะพี่กาย” คนที่นั่งอยู่ตรงกลางเป็นคนถาม

 

“ก็ดีครับ”

 

ถ้าผีผ้าห่มไม่หลอกดึกมากเมื่อคืนอ่ะนะ ผมอ้อมแอ้มตอบ เกาแก้มตัวเองแก้เขิน

 

โกหกไปก็คงไม่พ้นที่สามสาวจะรู้อยู่ดี

 

พี่เอกยิ้มเจ้าเล่ห์ หันไปชู 4 นิ้วให้พวกทโมนดู พวกน้อง ๆ ก็พากันกรี๊ดใหญ่

 

เดากันได้ใช่ไหมฮะ ว่าสี่นิ้วนั้นคืออะไร

 

ผมรีบเดินไปเก็บรวบเอาของที่จำเป็นเข้ากระเป๋า หลังจากมื้อเช้า ผมจะกลับบ้าน เพราะมีเรียนบ่าย

 

พวกน้อง ๆ วิ่งออกจากห้องไปก่อน ตามติดด้วยผมกับพี่เอก ข้างล่างผมเห็นคุณพ่อกำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่โต๊ะทานอาหาร ส่วนคุณแม่นั่งอยู่ข้างกันกำลังคุยกับป้าหวิงที่กำลังจัดเตรียมสำรับอยู่ พวกทโมนพากันนั่งเรียบร้อยที่ตำแหน่งตัวเองแล้ว คุณพ่อคุณแม่ละจากกิจกรรมที่ทำหันมามอง 

 

“ตื่นกันแล้วเหรอหนุ่ม ๆ”

คุณแม่ทักด้วยรอยยิ้ม เห็นแล้วนึกถึงแม่ขึ้นมาทันที แต่เวลาแม่ผมตื่นนอนจะเบลอกว่านี้เยอะ

 

“ฮะ อรุณสวัสดิ์ คุณลุงคุณป้า”

ผมเดินไปทิ้งตัวลงนั่งข้าง ๆ พี่เอก

 

“โห คุณลุงแต่งสูทหล่อจัง น่าจับถ่ายรูปชักแชะสองแชะนะเนี่ย”

ปากผมมันไปเองครับ เห็นใครหล่อเป็นอยากถ่ายรูปไปหมดแหละ แม้ท่านจะอายุมากแล้วก็ตาม แต่รูปร่างหน้าตายังดูดีอยู่เลย ไม่ได้หล่อหน้าเด็กแบบพ่อผม แต่ก็หล่อแบบผู้ใหญ่วัยทำงาน ดูภูมิฐานสมวัยดี คุณพ่อขยับเนื้อตัวเก็กหล่อขึ้นมานิดหนึ่ง ผมอมยิ้ม หันไปทางคุณแม่บ้าง

 

“คุณป้าก็สวยแต่เช้าเลย วันนี้จะไปออกงานที่ไหนรึเปล่าครับ”

 

“แหมกายละก็"

คุณแม่ทำท่าเขิน น่ารักดี

 

“อย่าเรียกว่าป้าได้ไหม ฟังดูแก้แก่”

แกจับหน้าตัวเองไว้เบา ๆ

 

“เรียกแม่ดีกว่า ดีใจจังได้ลูกชายเพิ่มอีกคน”

แล้วคุณแม่ก็หันไปกรี๊ดกับคุณพ่อเบา ๆ

 

“ก็ดี งั้นเรียกลุงว่าพ่อเลยละกัน”

ง่าย ๆ ครับครอบครัวนี้ ดูไม่ออกเลยว่าเป็นเจ้าของธุรกิจขนาดใหญ่

 

“ครับคุณพ่อคุณแม่” ผมรับปาก

 

 

“พี่เอก หุบยิ้มบ้างก็ได้นะคะ”

 

“ใช่ ไอกลัวเหงือกพี่แห้ง”

 

“อ่ะ เติมน้ำให้เหงือกหน่อย”
 

สามตัวป่วนแซวพี่มัน พี่เอกง้างมะเหงกให้ที ผมอมยิ้มให้พี่แกเลาะเลยไปที่น้อง ๆ

 

“พูดมาก กินเร็ว ๆ เข้า เดี๋ยวก็ไปโรงเรียนสายหรอก”

 

“ไม่กลัว เพราะวันนี้เรามีสารถีมือดี”

 

ครับ ปกติถ้าพี่เอกอยู่บ้าน ส่วนมากจะเป็นคนไปรับไปส่งพวกน้อง ๆ ไปเรียนน่ะ (จริง ๆ ถูกบังคับมากกว่า)

 

ผมหัวเราะ หันไปขอบคุณป้าหวิงที่กำลังตักข้าวให้

 

..

..

..

..

..

..

..

มื้อนั้นผ่านไปด้วยดีครับ โดนคุณแม่พี่เอกสอบสวนเรื่องส่วนตัวนิดหน่อย ในขณะที่พี่เอก หันไปคุยเรื่องงานกับคุณพ่อ

 

พอจบมื้อเช้า สามสาวรีบวิ่งเข้ามาเกาะแขนผมซ้ายขวา ผมหัวเราะ พี่เอกเป็นสุภาพบุรุษเสมอ เปิดประตูให้น้องสาวเข้าไปนั่งเบาะท้ายทั้งสามคน ในขณะที่เบาะหน้าตกเป็นของผม

 

ระหว่างทางสาว ๆ ก็พากันเม้าท์แตกครับ เผาพี่ตัวเองบ้าง พี่อาร์ตบ้างพี่อิฐบ้าง ไม่ก็เล่าเรื่องที่โรงเรียนให้ฟัง ผมก็นั่งฟังไปหัวเราะไป ส่วนพี่เอกขับรถไปเงียบ ๆ ไม่นานก็มาถึงโรงเรียนของน้อง ๆ

               ผมกวาดมองไปรอบ ๆ สถานที่ที่เรียกว่าโรงเรียน

               โห จะหรูหราอลังการงานสร้างไปไหน 

 

"เจอกันตอนเย็นนะคะพี่กาย บ๊ายบายค่ะ"
               สาว ๆ แย่งกันโบกไม้โบกมือล่ำลา เปิดประตูก้าวลงจากรถทีละคน ผมยิ้มโบกมือไหว ๆ กลับบ้าง

               พอออกไปยืนนอกตัวรถปุ๊บ สามสาวก็พากันเปลี่ยนโหมดแทบจะทันที ผมเลิกคิ้วมองด้วยความแปลกใจ 

 

โห สมกับเป็นพี่น้องกันจริง ๆ 

 

เพราะตอนนี้ผมกำลังเห็นสามสาวในมาดคุณหนูสุดเรียบร้อย (ทิ้งคราบลิงทโมนเมื่อกี้นี้ไปเลย) ใบหน้ารื่นเริงถูกปรับให้เรียบตึงราวกับตุ๊กตาไร้อารมณ์ เดินเรียงแถวหน้ากระดาน สองมือถือกระเป๋านักเรียนไว้ด้านหน้า ก้าวเท้าพร้อมเพรียงกันเดินเข้าประตูโรงเรียน โดยมีสายตาของนักเรียนคนอื่น ๆ (โดยเฉพาะหนุ่ม ๆ) มองตามกันเป็นแถว

 

ผมหันไปหาพี่เอก พี่มันยิ้ม

 

“อย่าไปใส่ใจเลย แค่ไม่อยากให้คนเข้ามายุ่งวุ่นวายมากน่ะ”

 

ผมถึงบ้างอ้อทันที

 

พวกน้อง ๆ ก็น่ารักกันจริง ๆ นี่น่า ไม่มีหนุ่ม ๆ เข้ามาจีบเลยนี่สิแปลก แต่ถ้าคิดจะเข้ามาจีบกันจริง ๆ คงต้องแยกให้ออกก่อนว่าใครเป็นใคร 

 

 

พี่เอกส่งผมกลับบ้าน แล้วพี่แกก็ขับรถเลยไปมหาลัยต่อเพราะมีเรียนช่วงเช้า ส่วนผมขอนอนเอาแรงอีกสักหน่อยก่อน เหนื่อยครับ ทั้งทำภาพ ทั้งโดนฟัด

 

พอนึกถึงคนเจ้าเล่ห์หน้าตายเมื่อคืนก็พาเอาหน้าร้อนขึ้นมาอีก

 

“ตาหื่นเอ้ย”   

ผมแอบบ่นหงุมหงิม ปิดเปลือกตาลงแล้วปล่อยให้สติค่อย ๆ จางหายไป

..

..

..

..

..

..

..

 

ผมตื่นอีกทีตอนได้ยินเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นเบา ๆ ผมหันไปมอง ตอนแรกคิดว่าเป็นเสียงนาฬิกาปลุกที่ตัวเองตั้งไว้ ที่ไหนได้ เป็นเสียงเรียกเข้านี่เอง ความลับที่คนอื่นยังไม่รู้ ผมเป็นพวกปลุกยาก แต่ถ้าเป็นเสียงนาฬิกาปลุก ผมจะตื่นแทบจะทันที (มันชินน่ะนะ ฟังมาตั้งแต่เด็ก)

 

ผมคว้าโทรศัพท์มากดรับทันทีโดยไม่มองเบอร์

 

“ครับ”

ผมกรอกเสียงเบลอ ๆ ไปตามสาย

 

“ยังไม่ตื่นอีกเหรอ นี่บ่ายกว่าแล้วนะ”

ปลายสายหัวเราะ ผมพลิกหน้าจอดูว่าใครโทรมา

 

“พี่เชน!  

ผมรีบตื่นเต็มตาทันที

 

“ตอนเย็นไปทำงานที่ร้านไหม”

 

“ไปฮะ” ผมพยายามปรับเสียงให้สดใสขึ้นมาอีกหน่อย

 

“เดี๋ยวพี่จะแวะไปกินกาแฟ”

ผมยิ้มรับ คุยกันอีกนิดหน่อยก็ลุกไปล้างหน้าล้างตาเตรียมตัวไปมหาลัย หันไปมองรูปถ่ายของพ่อกับแม่บนหัวเตียง

 

“สักวันผมจะทำให้พ่อกับแม่กลับมาคืนดีกันให้ได้”

ว่าแล้วก็โทรหาแม่สักหน่อย ผมหยิบมือถือขึ้นมากดโทรออก สักพักปลายสายก็กดรับ

 

“นอนบ้างรึยังฮะ”

 

“นอนแล้ว สบายดีนะลูก”

 

“ครับสบายดี”

 

“โทรมาก็ดีเลย แม่เพิ่งปิดต้นฉบับนิยายเรื่องล่าสุดไป มาเที่ยวเป็นเพื่อนหน่อยสิ”

 

ก็อย่างที่คุณเห็น แม่จะเห็นค่าผมขึ้นมาก็ตอนนี้แหละ

 

“ช่วงไหนไม่มีเรียนก็ลามาสักวันสองวันค่อยกลับ หรือถ้าเป็นไปได้ เสาร์อาทิตย์นี้เลยยิ่งดี”

 

ผมคงเป็นพนักงานที่ลาบ่อยที่สุดละมั้งถ้าทำแบบนั้น

 

“แม่จะอยู่อีกนานไหม”

ผมถามเพราะดูท่างวดนี้แกจะติดลมบน ฟังจากน้ำเสียงแล้วคงไม่กลับกรุงเทพง่าย ๆ แน่

 

“ไม่มีกำหนด”

 

ผมหัวเราะหึ ๆ ที่เดาถูก

 

ผมรับปากแม่ไป ใจจริงก็อยากเที่ยวอยู่เหมือนกันเชียงใหม่เนี่ย ไม่ได้ไปมานานแล้ว อยากชวนไอ้เต้ยไปด้วย มันจะได้ห่าง ๆ จากพี่เป้ซะบ้าง

 

ผมปิ้งไอเดียขึ้นมาทันที หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออก สักพักมันก็รับสาย

 

“เต้ย แม่กูชวนไปเที่ยวเชียงใหม่ว่ะ ไปด้วยกันสักวันสองวันไหม”
 

มันทำเสียงดี้ด้า ขาเที่ยวเหมือนกันครับ ก่อนทำเสียงเหี่ยว

 

“กูอยากให้พี่กูไปด้วยจัง”

 

“เอาน่า ไปกับกูหน่อย ไปแค่ไม่กี่วันก็กลับ”

 

ไม่กี่วัน มันก็ตัดโอกาสหนึ่งเดือนของไอ้เต้ยไปได้เยอะเหมือนกัน

 

มันรับปาก แค่นั้นผมก็ดีใจแล้วล่ะ










            

คุณคิดว่าผมเป็นพนักงานที่ยิ้มเก่งไหม

 

ปกติไม่ขนาดนี้หรอก

 

ยกเว้นตอนนี้

 

ผมกำลังยิ้มรื่น เพราะพี่เชนแกมานั่งกินกาแฟที่ร้าน มันไม่สำคัญเท่าไหร่ ถ้าพี่แกไม่หอบเอาภาพที่แกกำลังคัดอยู่ว่าจะเอาภาพไหนลงแสดงดีมาทำด้วย พอไม่มีลูกค้า ผมเลยเดินไปเลียบ ๆ เคียง ๆ ดูภาพกับแก

 

ส่วนไอ้เต้ย มันเดินตามตูดพี่มันอยู่ครับ เดินตามแบบไม่มีเหตุผล แค่เดินตามเฉย ๆ เหมือนหมาติดเจ้าของ

 

สงสารพี่เป้เหมือนกัน แต่ตอนนี้พี่เชนสำคัญกว่า ผมยืนดูรูปสองรูปที่พี่แกยื่นให้ พนักงานคนอื่นไม่ว่าครับ เพราะพี่เชนทิปหนักมาก (ให้ทิปเยอะกว่าค่ากาแฟหลายเท่า ที่นี่ทิปรวมครับ ผมได้คนอื่นก็ได้ ฮ่า ๆ ๆ แล้วผมกับไอ้เต้ย อ้อพี่เป้อีกคน ดันเป็นตัวดึงดูดลูกค้า ได้ทิปเป๋าตุงอยู่เรื่อย)

 

ว่าไปทำงานแบบนี้ก็ได้เงินกินขนมเยอะดีนะ มาทำไม่กี่วันได้เงินตั้งเยอะแน่ะ แต่เก็บยัดบัญชีครับ ผมไม่ใช่พวกสิ้นเปลือง แถมเงินที่พ่อกับแม่ให้ทุกเดือนก็มากโขอยู่ ของที่ผมอยากได้จริง ๆ ส่วนมากก็พวกอุปกรณ์กล้องนั่นแหละ แต่ละอย่างก็ไม่ใช่ถูก ๆ บางตัวซื้อที เงินแทบหมดบัญชี ผมถึงได้รักลูก ๆ ของผมทุกชิ้นไง

 

ที่เหลืออยากได้อะไร พ่อกับแม่ก็จะซื้อให้ซะหมด

 

อย่างล่าสุด ผมบอกพ่อว่าจะทำเว็บบอร์ด คงต้องเก็บเงินซื้อโน้ตบุคสักเครื่อง ผ่านไปไม่ถึงอาทิตย์ ก็มีโน้ตบุคส่งมาให้ที่บ้าน ในนามของอาเฮียสุดหล่อ

 

ครอบครัวผมขยันทำเซอร์ไพร์สกันดี แม่ก็ตุปัดตุป่องไป ข้อหาไม่ปรึกษาแก ผมเลยแกล้งบ่น ๆ ว่าอยากได้โปรแกรมมาลงเครื่อง พี่แกก็วิ่งพาไปลงซะเต็มสตรีม

 

ฮ่า ๆ ๆ ๆ ใครได้ผลประโยชน์ละครับ ถ้าไม่ใช่ไอ้กาย  

 

“พี่ชอบมุมมองของกายนะ” พี่เชนชม

                ผมยิ้มแก้มบาน

 

“ผมก็ชอบตามพี่นั่นแหละ”

                คิ้วหล่อ ๆ เลิกสูง 

 

“ก็คนแรกที่ทำให้ผมอยากถ่ายภาพก็คือพี่นี่แหละ ก็ตอนนั้น พ่อนัดคุยงานกับลูกค้าในห้างที่ภูเก็ต เลยหนีบผมไปเที่ยวด้วย ระหว่างรอ ผมก็เดินเล่นไปเรื่อย ๆ จนหลงเข้าไปในงานภาพถ่าย หนึ่งในนั้น มีผลงานของพี่อยู่ด้วย ภาพนั้นสวยเอามาก ๆ ผมยืนดูอยู่ตั้งนานสองนาน แล้วข้างภาพนั้น ก็มีภาพตัวพี่เองในชุดเสื้อโค้ชสีดำสนิท ยืนทำหน้านิ่ง ๆ ถือกล้องไว้ในมือ พี่ยังดูเด็กอยู่เลยถ้าเทียบกับคนอื่น ๆ ในงาน

 

“ผมไม่รู้ว่าผมยืนมองอะไรนานกว่ากัน ระหว่างภาพที่พี่ถ่ายกับภาพถ่ายของพี่ เพราะมันดูดีพอ ๆ กัน”  

ผมพูดยิ้ม ๆ พี่มันฟังแล้วนิ่งไปครับ ผมก็โม้ต่อ

 

“ตั้งแต่วันนั้น ผมก็จดจำชื่อของพี่เอาไว้ นายชรินทร์ อิทธิเดชา แล้วตามงานของพี่มาตลอด ตอนนั้นพ่อยังอยู่ เลยพาผมไปดูงาน พอโตขึ้นมาหน่อย ผมก็ตามงานพี่ด้วยตัวเอง”
                ผมพูดไปยิ้มไป หวนนึกถึงความประทับใจเก่า ๆ
 
                พี่เชนนั่งฟังนิ่ง ๆ

 

“กล้องตัวแรกที่พ่อซื้อให้ ก็เป็นกล้องยี่ห้อและรุ่นเดียวกันกับที่พี่ถือไว้ในภาพนั่นแหละ เจ้าลูกชายคนโตของผมยังแขวนอยู่ในห้องอยู่เลย ถ่ายเยอะ น็อคกลางอากาศ”  

ผมหัวเราะ ทำท่ากดชัตเตอร์เจ้ากล้องตัวแรกที่พ่อซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิด

 

“โอ๊ะ! ลูกค้ามา รอก่อนนะฮะ”  

ผมรีบวิ่งจู๊ดไปหาลูกค้าทันที

 

ผมมาทำงานที่นี่ตอนไม่มีเรียนครับ เขาคิดเป็นชั่วโมง วันหนึ่งมาทำกี่ชั่วโมงก็มาร์คไว้ เจ้าของเป็นคนง่าย ๆ ติดจะติส ๆ ด้วยซ้ำ อยู่ด้วยกันได้

 

พอผมรับลูกค้าเสร็จ พี่เชนก็เดินมาหา แกเก็บข้าวของมาถือไว้หมดแล้ว

 

“พี่กลับก่อนละ”

พี่มันลูบหัวผมเบา ๆ ส่งรอยยิ้มอบอุ่นมาให้

 

“แล้วว่าง ๆ จะเอาภาพมาให้ช่วยเลือกอีก”
 

ผมพยักหน้ารับ แล้วพี่แกก็เดินจากไป ผมหันหลังเตรียมจะกลับไปทำงานต่อ ก็เห็นไอ้เต้ยยืนมองด้วยสายตาเจ้าเล่ห์อยู่ตรงหน้า

 

“มึง”

 

“อะไร”

 

“มึงอ่ะ”

 

“อะไร”

ยิ่งพูดมันยิ่งทำสายตาเจ้าเล่ห์ใส่

 

จะพูดอะไรก็รีบ ๆ พูดมาสิวะ

 

“มึงอ่ะ หว่านเสน่ห์ไปทั่ว”

 

ผมทำหน้าแหยงมองมัน

 

“กูไปหว่านเสน่ห์อะไรให้ใครตอนไหน”

งงครับ จำได้ว่าผมไม่เคยเป็นคนแบบนั้น เอ้อ ถ้าเจอสาว ๆ ก็ว่าไปอย่าง

 

“กูจะฟ้องพี่เอก”

 

“พี่เอกเกี่ยวไรด้วย แล้วนี่กูไปหว่านเสน่ห์ให้ใครตอนไหน ก็ยังไม่ได้คุยกับสาวคนไหนสักคน”

มันนี่ก็พูดแปลก ๆ

 

“นี่มึงโง่ หรือว่ามึงแกล้งโง่วะ”

 

ผมขมวดคิ้ว

 

“มึงดูไม่ออกรึไง ว่าพี่เชนอ่ะ เขาชอบมึง”

 

ผมยิ้ม

 

“ก็เออดิ กูกับเขามันคอเดียวกันนี่หว่า” ผมพูดยิ้ม ๆ “เพราะกูก็ชอบพี่เขาเหมือนกัน มึงก็รู้ว่ากูอ่ะ ปลื้มเขามานาน พอได้มาเจอตัวจริงกูแทบจะจุดพลุฉลอง นี่วันนี้แกก็เอาภาพมาให้กูช่วยเลือกด้วยนะ”

ผมโม้ไปยิ้มไป ไอ้เต้ยมันทำหน้าหน่าย

 

“ชอบของกู ไม่ได้ชอบมึงอย่างน้องอย่างนุ่งอย่างเพื่อน”

 

ผมตีคิ้วย่น

 

“แล้วมันอย่างไหนวะ”

เอ้า ไม่ให้ชอบอย่างน้องแล้วอย่างไหน หรือว่าเพื่อนร่วมงาน แต่กูยังไม่ได้ทำงานกับพี่เขานี่หว่า

 

“กายเขามึงงอกแน่ะ”

มันพยักพเยิดหน้ามาที่หัวผม ผมรีบจับหัวตัวเองไว้ทันที

 

“ไอ้ฟาย”

ผมด่ามันกลับ

 

“มึงนั่นแหละ ฟาย เขามารักมาชอบก็ยังไม่รู้ตัวอีก”

 

“ก็กูรู้ตัวแล้วไง”

แล้วจะเอาอะไรอีกวะ

 

“นี่กาย

มันโอบไหล่ผมแล้วลากออกมาหน้าร้าน ข้างในลูกค้าเยอะครับ เมื่อกี้คุยกันเบา ๆ แต่คนก็ยังมอง 

 

“พี่เชนเขาชอบมึง

 

เอ้อ อันนั้นกูรู้ ย้ำอยู่นั่นแหละ

 

“แบบที่มึงชอบพี่เอกอ่ะ”

 

ผมนิ่งครับ นิ่งงันเลย

 

ว่าแต่

แล้วกูชอบพี่เอกแบบไหนวะ

 

ผมมองตามัน

 

“พี่เชนเนี่ยนะ”

 

“อื้อ”

 

“กูว่า มึงมองผิดแล้วว่ะ ถึงพวกกูจะสนิทกัน แต่เขาชอบกูเพราะกูถ่ายภาพแบบเขามากกว่า”

ผมแย้ง ไม่เห็นพี่แกจะมีท่าทีอะไรเกินเลย

 

“มึง กูดูออกว่าพี่เขาชอบมึง ทั้งสายตาและท่าทาง มีผู้ชายคนไหนวะ ถือของขวัญมาให้ผู้ชายด้วยกัน กะอีแค่ได้ทำงานพิเศษกิ๊กก๊อก”

 

เอ้อมันก็จริง

 

“แล้วใครที่ไหน จะหอบงานมานั่งมองมึงตั้งนานสองนาน ถ้าไม่ใช่ว่าชอบมึง”

 

“มองกู”

ผมชี้นิ้วใส่หน้าตัวเอง มันพยักหน้ารับ

 

“กูไม่รู้ว่ะ”

 

“กูรู้ ถึงได้บอกว่ามึงเป็นควายไง”

 

ขอบใจเพื่อน มึงพูดจนกูอยากร้องมอ ๆ ขึ้นมาทันทีเลยว่ะ

 

“มึง แต่พี่เชนไม่ใช่เกย์นะ”

 

“มึงกับพี่เอกก็ไม่ใช่เหมือนกัน”

 

ผมชะงัก

               ...มันก็จริง

 

แล้วอะไรคือสิ่งที่ทำให้คนคนหนึ่งชอบคนเพศเดียวกันได้ พอพูดจบ มันก็เดินไปทำงานต่อ ปล่อยให้ผม ได้ใช้รอยหยักจากสมองอันน้อยนิดประมวลสิ่งที่เกิดขึ้น

 

“คงไม่หรอกมั้ง กูว่ามึงมองผิดแล้วว่ะเต้ย”  

ผมบอกกับอากาศธาตุแทนเจ้าตัวคนพูด เดินไปทำงานของตัวเองต่อ



             
Icon Robot Emotion ต่อครับต่ออีก 40%






               

วันนี้พ่อเพิ่งโทรมาบอกฮะ ว่าเลื่อนการเดินทางกลับไทยเร็วขึ้นตั้งอาทิตย์ ผมงี้แก้มบานเลย วันนี้ทำงานด้วยความชื่นมื่นอีกแล้ว

 

“อารมณ์ดีอะไร”  

พี่เป้เดินเข้ามาทัก พอดีไอ้เต้ยรับออเดอร์อยู่ ตอนนี้อารมณ์ดีสุด ๆ ครับ กลางวันพี่เชนมา ตอนใกล้เลิกงานพ่อโทรมาบอกข่าวดีอีก จะมีอะไรดีไปกว่านี้อีกไหม

 

ผมยิ้มร่าตอบพี่แก 
               “พ่อผมจะกลับก่อนกำหนดน่ะ”

 

พี่เป้พยักหน้าเข้าใจ ก่อนสายตาจะเหลือบไปเห็นไอ้เต้ยที่หันมองมาทางเราพอดี

 

“ไหวไหมพี่เป้”

 

พี่มันพยักหน้า ผมยิ้มให้นิดหนึ่ง นึกอะไรขึ้นได้ รีบยืดตัวกระซิบข้างหูพี่มันเบา ๆ เพราะพี่โจพนักงานกะดึกเดินผ่านมาพอดี

 

“ผมกะว่าจะชวนไอ้เต้ยไปเชียงใหม่สักวันสองวัน พี่จะได้มีอิสระเพิ่มขึ้น”
 

พี่มันหันมามอง พยักหน้ารับ

 

"รีบตัดใจให้ได้ไว ๆ นะฮะ หรือถ้ายังไง หาแฟนใหม่สักคนไปเลย พี่โฟนก็ได้ เห็นพี่แกเหล่พี่มานานละ” 

ผมพูดทีเล่นทีจริง พี่เป้หัวเราะ ผมกระซิบต่อ เรื่องนินทาคน ผมไม่ถนัดหรอก แต่อย่าให้ได้เริ่ม เดี๋ยวมันจะติดลมบน

 

“หรือจะเอาพี่เนเน่ก็ได้ ไม่สวยแต่อึ๋ม”
 

พี่เป้หัวเราะเสียงดัง

 

“ขำอะไรกัน”  

ไอ้เต้ยเดินเข้ามาทัก พี่เป้ที่ยืนขำอยู่ทำหน้าเรียบขึ้นมาทันที

 

โห พี่เป้ พี่ไปเรียนวิชาโบกหน้าซีเมนต์มาจากพี่เอกใช่ป่ะเนี่ย

 

“ไปทำงานได้แล้วป่ะ”

แล้วพี่แกก็เอาถาดโขกหัวผมหันหลังเดินจากไป ผมหันไปมองไอ้เต้ยที่มองตามพี่เป้ด้วยสายตาเจ็บปวด อยากเดินเข้าไปกอดมันสักทีครับ

 

ผมเองก็เลว บางครั้งอยากผ่อนคลายพี่เป้บ้าง แต่ก็อาจจะทำร้ายหัวใจของไอ้เต้ยมัน

 

ขอโทษนะเต้ย แล้วกูจะพามึงเที่ยวเชียงใหม่ให้หนำใจเลย

..

..

..

..

..

..

..

 

เลิกงานแล้วครับ  

และตอนนี้ผมก็มานั่งหน้าสลอนอยู่ในรถของพี่เอก โดยมีสามทโมนนั่งอยู่ด้านหลัง โชคยังดีที่วันนี้พี่อาร์ตกับพี่อิฐยังไม่กลับบ้าน ผมเลยได้แอบขึ้นห้องพี่เอก (โดยมีสามสาวน้อยเป็นต้นห้อง) ให้เราได้ทำภารกิจที่ทำค้างกันไว้ให้เสร็จสิ้น

 

พอไปถึงบ้านพี่เอก ดูวันนี้ทุกคนจะอยู่พร้อมหน้ากันมากเป็นพิเศษ คุณพ่อกับคุณแม่ก็พากันกลับบ้านเร็ว พี่เอกแอบกระซิบว่าพวกท่านคงอยากมีส่วนร่วมด้วย

 

ใครได้ของขวัญชิ้นนี้ไป คงภูมิใจน่าดู

 

วันนี้เราทำงานกันในห้องรับแขกครับ แต่ให้พี่ยามรายงานถ้าพวกพี่อาร์ตกลับมาแบบไม่ได้บอกล่วงหน้า เมื่อวานเราเลือกภาพกันแล้ว วันนี้ก็แค่เอาภาพมาแปะในอัลบั้ม เรียงลำดับปี และใส่ตัวหนังสือลงไป

 

คนเขียนไม่ใช่ผมครับ แต่เป็นแอม เพราะตัวหนังสือน่ารักสุด ไอเป็นคนเลือกสี ส่วนคนแปะคืออ้อน ผมแค่บอกครับ ว่าต้องจัดเรียงตรงไหน โดยมีคุณพ่อคุณแม่นั่งแนะอยู่ข้าง ๆ

 

ส่วนพี่เอก นั่งมอง

 

โหพี่ ช่วยกันทำมาหากินกันมากเลย

 

ผ่านไปสามชั่วโมง โฟโต้บุคของพวกเราก็เสร็จสิ้น หนาใช้ได้ ผมยื่นให้คุณพ่อคุณแม่ดูก่อน เผื่อต้องเพิ่มเติมหรือแก้ไขตรงไหนอีก

 

พวกท่านรับไปเปิดดูและอ่านสิ่งที่เขียนไว้ในนั้น พออ่านไปได้ประมาณสิบหน้า แม่ก็น้ำตาร่วงทันที ผมนี่หน้าตื่นเลย

 

“คุณแม่!!

 

“คุณแม่!!

 

ทุกคนพร้อมเพรียงกันเรียกครับ คุณพ่อที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ไม่พูดอะไร แค่บีบหัวไหล่คุณแม่ไว้เท่านั้น ดูท่านตาแดง ๆ เหมือนกัน

 

“ไม่มีอะไร”  

ท่านพูดไป เปิดภาพไป ร้องไห้ไป

 

กูให้น้องเขาเขียนอะไรที่มันสะเทือนใจขนาดนั้นเลยเหรอวะ

 

“ที่ผ่านมา แม่ว่าแม่มีความสุขนะ แต่แม่เพิ่งรู้ว่าแม่มีความสุขมาก ๆ ก็ตอนเห็นรอยยิ้มของพวกลูก ๆ นี่แหละ”

 

ผมนิ่งฟัง พวกสามทโมนพากันปล่อยโฮทันที ผมยิ้มออกมาบาง ๆ เข้าใจความรู้สึกของพวกท่าน ผมหันไปหยิบกล้อง ลุกเดินออกไปจากกลุ่มเพื่อถ่ายรูป

 

ผมถ่ายรูปพ่อกับแม่ที่กำลังดูภาพไปร้องไห้ไป แล้วเลื่อนไปที่น้อง ๆ ที่กำลังนั่งร้องไห้กระซิก ๆ จนไปจบอยู่ที่พี่เอก ดวงตาคมทอดมองครอบครัวด้วยความรัก ใบหน้าแลดูอ่อนโยน ริมฝีปากเคลือบรอยยิ้มเอาไว้บาง ๆ

 

สิ่งที่ผมถ่ายได้ ไม่ใช่เพียงภาพถ่าย แต่เป็นความทรงจำ และความรู้สึกดี ๆ ที่คนคนนั้นรู้สึก ผมแค่ทำหน้าที่เก็บความรู้สึกนั้นไว้ในภาพถ่าย พอเมื่อเวลาผ่านไป ผมจะได้นำภาพถ่ายเหล่านั้นมาให้ทุกคนดูอีกรอบ

 

แล้วความรู้สึกเก่า ๆ ก็จะหวนกลับคืน 

 

“อาร์ตต้องดีใจมากแน่ ๆ ขอบใจนะกาย”  

คุณแม่หันมาทางผม ผมยิ้มรับ แล้วก็ต้องเบิกดวงตากว้างเมื่อคุณแม่เดินเข้ามาสวมกอดเบา ๆ ไหล่ท่านสั่นไหวด้วยความตื้นตัน ผมอมยิ้มลูบหลังลูบไหล่ปลอบใจ

..

..

..

..

..

..

..

 

ผ่านช่วงมาม่าไปพักใหญ่ พวกเราก็มานั่งล้อมวงทานข้าวครับ หิวกันท้องกิ่วแล้ว ดึกหน่อย แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้กิน

 

ผมกลายเป็นลูกคนใหม่ของบ้านนี้ไปโดยปริยาย โดยมีน้องสาวเพิ่มมาสามพี่ชายอีกสาม อย่างที่ผมต้องการเด๊ะ ๆ

 

“ผมอยากให้พ่อกับแม่ปั้มน้องให้ แต่แค่ให้สองคนนั้นหันหน้ามาคุยกันก็ยากแล้ว แต่ตอนนี้ผมไม่ง้อแล้วล่ะ เพราะได้พี่กับน้องมาใหม่แล้ว”  

ผมพูดติดตลก เอื้อมหยิบทิชชู่ไปเช็ดคราบเลอะตรงมุมปากให้พี่เอก

 

พอทำแล้วก็เพิ่งนึกได้

 

กูกินข้าวกับพ่อแม่เขา แล้วนี่พวกเขาไม่รู้กันหมดรึไง ผมไม่มองปฏิกิริยาของใครทั้งนั้น ทำเนียนนั่งนิ่ง ๆ ครับ

 

ฉากเมื่อกี้ตัดออกไปเลยนะ

 

แล้วผมก็ทำเนียนหันไปตักเนื้อปลาให้คุณพ่อกับคุณแม่ ดูแลให้เท่า ๆ กัน ทุกคนจะได้ไม่สงสัย แล้วหันไปตักไก่ให้น้อง ๆ คนละชิ้น เอาไก่ชิ้นที่ควรจะเป็นของผมให้น้องอ้อนด้วย

 

“ขอบคุณคะพี่กาย พี่น่ารักจังเลย”

 

ผมชะงักเลยครับ

 

เอ่อ

 

ไม่ต้องมาชมกู กูแค่ทำกลบเกลื่อนเท่านั้น กูเสแสร้ง! กูไม่จริงใจ!

 

และที่สำคัญ ผมเห็นน้องนั่งน้ำลายไหลยืดมองไก่ผมอยู่นาน ผมเลยแบ่งให้แค่นั้นเอง (แอบเสียดายครับ ไก่ป้าหวิงอร่อยมากด้วย)

 

“พี่กายแบ่งไก่ให้หนู งั้นหนูแบ่งหัวหอมให้พี่นะคะ”

 

“แบ่งส่วนที่ตัวเองไม่ชอบ เขาเรียกปัดภาระนะ”

พี่เอกแซว ผมหัวเราะร่วน คุณพ่อคุณแม่มองผมด้วยสายตาเอ็นดู

 

กูหลุดอะไรไปไหมเนี่ย

 

..คงไม่มั้ง

 

พวกเราก็นั่งกินกันจนอาหารหมดน่ะฮะ ตอนแรกเห็นว่าเวลาไม่ดึกมาก เลยว่าจะขอตัวกลับไปนอนที่บ้าน แต่พวกทโมนดึงตัวไว้ สรุปผมก็เลยต้องค้างอีกหนึ่งคืนอย่างช่วยไม่ได้

 

หวังว่าคืนนี้ ผมคงจะได้นอนแต่หัววันนะ 

 

เฮ่อ~

 

 

 





              To Be Con....

             
            
            มีข่าวมาแจ้ง
           ไรเตอร์ถูกลักพาตัวค่ะ T^T  โดยผู้ร้ายข้ามชาตินายหนึ่ง (ซึ่งแฟน ๆ น้องซินน่าจะจำกันได้ = =) ตอนแรกบอกมาไม่ได้ ไอ้เราก็ทำใจ นั่งเวิ้นกับนิยายสบายใจเฉิบ พอมาอีกวันบอกจองตั๋วเครื่องบินเรียบร้อยแล้ว มีเวลาแค่วันเดียว ทำอะไรไม่ทัน (วันที่นิยายโดนแบนนั่นแหละ) ลงนิยายตอนใหม่ให้ไม่ทันด้วย ฉุกละหุกมากมาย
              ผู้ร้ายจะคุมตัวไรเตอร์ไว้เป็นเวลา 12 วัน กำหนดกลับคือวันที่ 23 พฤษภา ทำให้การอัพเดทนิยายต้องล่าช้าลง (ผู้ร้ายยังใจดีให้เล่นคอมได้บ้าง แต่มางุ้งงิ้งข้างหูให้สติเสีย นั่งหน้าคอมเกินสิบนาทีมีงอน บ่นข้ามน้ำข้ามทะเลเพื่อมาเป็นคนที่ถูกลืม ใช่ชี้ เขามันแค่สิ่งสำคัญอันดับสาม อันดับหนึ่งคือน้องคอม อันดับสองคือน้องมือถือ อันดับสามมันเขานี่ (ว่าไปนั่น = = เมิงงอนแม้แต่กับมือถือเนี่ยนะ) เอาเป็นว่า เอาใจเขาหน่อยค่ะ หกเดือนเจอกันที ^^ เพิ่งผ่านการผ่าตัดอันแสนทรมานมาด้วย (ยังไม่ทันจะหายดีก็นั่งเครื่องตั้งหลายสิบชั่วโมงเพื่อมาหาแล้ว ไม่รู้จะด่าหรือจะดีใจดี = =) เอาเป็นว่า ขอเวลาไรเตอร์ดูแลเขานิด ^^
              เพราะงั้นช่วงนี้จะงดตอบเมล ตอบเฟส ตอบทวิตเตอร์ หรือข้อความมือถือชั่วคราว จึงแจ้งมาเพื่อทราบ 
               ใจอยากลงนิยายให้ครบร้อย แต่แค่หกสิบเปอร์นี้ก็ใช้เวลาเกือบอาทิตย์ในการค่อย ๆ รีไรท์และลง ต้องแอบทำค่ะ กลัวผู้ร้ายจับได้
                เคยแอบตั้งนาฬิกาปลุกเพื่อลุกขึ้นมากะว่าจะนั่งทำตั้งแต่ตีสี่ยันแปดโมงเช้า (เพราะปกติเป็นเวลาหลับลึกของผู้ร้าย) วางแผนไว้ล่วงหน้าอย่างดี ตีสี่นาฬิกาปลุกดังติ๊ด ๆ ให้ตัวเองพอได้ยิน เอื้อมมือกดปิด ค่อย ๆ เลิกผ้าห่ม ลุกออกจากเตียง เดินย่อง ๆ ออกจากห้อง กำลังจะเอื้อมมือเปิดคอม
                "ทำอะไร!!"
                เสียงเข้ม ๆ ตะโกนถาม อิไรเตอร์สะดุ้งโหยงหันขวับไปมอง
                เป็นผู้ร้ายค่ะ
                ยืนกอดอกทำหน้าเป็นยักษ์อยู่ข้างประตู (ลุกมาได้ไง เมื่อกี้เห็นผ้าห่มโปง ๆ อยู่บนเตียงนี่หว่า)
                ไรเตอร์เหวอแดก เอ่ออ่าอยู่สักพัก ก็ถามว่าเขาตื่นขึ้นมาทำไมแต่เช้ามืด (ตีสี่เองนะเมิง ถึงว่าเมื่อกี้ไม่ได้ยินเสียงกรน)
                "ผมยังไม่ได้นอน กลางคืนของที่นี่มันกลางวันของผม ยังปรับเวลาไม่ได้" 
                พูดง่าย ๆ คือเมิงยังไม่ได้นอนใช่ไหม งั้นก็เห็นพฤติกรรมการย่องเบาของกูหมดอะดิ T^T
                กรรมจริงกู
                ไรเตอร์ถูกถีบกลับเตียง แถมยังถูกทำโทษข้อหาไม่เชื่อฟังอีก T^T เพราะงั้น ขออภัยมาไว้ ณ ที่นี้นะคะ
              
Icon YoYo Emotion
               
             ว่าด้วยเรื่อง NC
            
              และขออธิบายให้หลาย ๆ คนเข้าใจว่าที่เราตัดบางฉากทิ้งไป เพราะฉากเหล่านั้นมันติดเรท13+ ทางเด็กดีไม่อนุญาตให้เอาลง ถ้าไรเตอร์เอาลงนิยายเราจะถูกแบนแบบถาวร อันนี้โปรดเข้าใจด้วยนะคะ ^^            
    


           
 

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket Add Fevorite

Writer FanPage

Icon Robot Emotion Writer Twitter      
Icon Robot
  Emotion สั่งจองหนังสือ KissLove 


               
            
         



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ ตอนที่ 54 : Kiss Love 31 : หา!! พี่เชนชอบผม [กาย...♥] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 55164 , โพส : 429 , Rating : 74% / 148 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18
# 429 : ความคิดเห็นที่ 63544
ป่าวเลยกาย หนูไม่ได้หลุดอะไรเว้ย แค่ตอนนี้คนทั้งบ้านน่าจะรู้กันหมดแล้วแค่นั้นเอง5555
Name : 奇跡 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 奇跡 [ IP : 182.232.23.12 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มีนาคม 2562 / 09:31
# 428 : ความคิดเห็นที่ 63081
ชอบทัศนคติของน้องกาย แบบนี้สินะพี่ๆน้องๆ ผู้ใหญ่เขาถึงเอ็นดูกัน
PS.  Mirecles in December >>> 还在爱你还在爱你 我爱你 我爱你 你别再哭 关掉&
Name : Chopoom94 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chopoom94 [ IP : 1.4.129.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กันยายน 2560 / 00:40
# 427 : ความคิดเห็นที่ 62847
ชอบครอบครัวพี่เอกมากเลย น่ารักกันทุกคนเลยค่ะ
Name : smaayd368 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ smaayd368 [ IP : 49.229.61.27 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มกราคม 2560 / 10:41
# 426 : ความคิดเห็นที่ 62696
ครอบครัวพี่เอกน่ารัก
Name : Tasanee Buram < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Tasanee Buram [ IP : 27.55.74.42 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กันยายน 2559 / 17:59
# 425 : ความคิดเห็นที่ 62481
ซึ้งเลย
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 1.46.14.0 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กรกฎาคม 2559 / 13:04
# 424 : ความคิดเห็นที่ 62427
เต้ย อย่าว่ากาย กายไม่ได้โง่นะ กายแค่ซื่อ(บื้อ)เท่านั้นเอง//โดนพี่เอกตบข้อหาด่ากาย
Name : yamroll choco < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yamroll choco [ IP : 223.24.89.252 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 กรกฎาคม 2559 / 21:12
# 423 : ความคิดเห็นที่ 62362
ขอให้ได้นอนจริงๆนะกาย
Name : 25_stm < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 25_stm [ IP : 223.206.196.184 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 พฤษภาคม 2559 / 10:08
# 422 : ความคิดเห็นที่ 62262
ขอให้นอนหลับสบายๆนะกาย 5555555555
Name : อาแนของแบคฮยอน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อาแนของแบคฮยอน [ IP : 27.55.201.197 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤษภาคม 2559 / 21:30
# 421 : ความคิดเห็นที่ 62155
ละมุนสุด
Name : lufian < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lufian [ IP : 171.5.251.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2559 / 12:37
# 420 : ความคิดเห็นที่ 61901
น้องกายเขาใกล้งอกจริง ๆ แล้วมั้ย เชนแสดงออกชัดเจนขนาดนั้น รู้ตัวสักทีแล้วปฏิเสธเขาซะ!
PS.  다시 돌아와 언제나 기다릴게 ♡
Name : Bennie_ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bennie_ [ IP : 115.87.132.94 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2559 / 14:23
# 419 : ความคิดเห็นที่ 61282
กายกับเต้ยสมกับเป็นเพื่อนกันจริงๆ เหมือนกันมากกก
Name : fe&font < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fe&font [ IP : 202.29.6.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤศจิกายน 2558 / 10:32
# 418 : ความคิดเห็นที่ 61007
อ้ายยย ครอบครัวอบอุ่นอ้ะ ชอบอ่ะชอบบบบ
ปล.พี่เชนคะ...ถึงจะหล่อแต่เราก็ไม่ยอมนะคะถถถถ
สงสารคู่เป้เต้ย😭
Name : OTTERAIM < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ OTTERAIM [ IP : 171.98.187.149 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กันยายน 2558 / 18:13
# 417 : ความคิดเห็นที่ 60772
พ่อเเม่พี่เอกชแบกายอยู่เเล้วล่ะะะ เพราะฉะนั้นพี่เอกต้องรีบขอกายเป็นเเฟนได้เเล้ววว ไม่นั้นจะยกให้พี่เชนไม่ก็พี่โอ๊คเเล้วนะะ!!
Name : pleng_hupp < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pleng_hupp [ IP : 171.6.135.174 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2558 / 14:13
# 416 : ความคิดเห็นที่ 60696
กิ๊วววววววว ~
PS.  เอ็นจอย!!
Name : MaMa_Meaw < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MaMa_Meaw [ IP : 49.230.162.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 เมษายน 2558 / 20:29
# 415 : ความคิดเห็นที่ 60297
ครอบครัวนี้น่ารักอ่า อบอุ่นดีจัง
เมื่อไหร่พี่เอกจะไปสู่ขอน้องกายล่ะ ><
PS.  ผมไม่ได้ดีอะไร...แต่สิ่งที่ผมมีคือสิ่งที่คุณต้องการ ;)
Name : `zasayden . < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ `zasayden . [ IP : 1.46.14.130 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ตุลาคม 2557 / 10:30
# 414 : ความคิดเห็นที่ 59964
คืออีคุณน้องเต้ยคะ ว่าแต่กายเนอะ
ตัวเองก็ไม่ต่างกันหรอก พี่เขาชอบเขารักก็ยังดูไม่ออก
ว่าแต่เขาอีเหนาเป็นเอง - -!
PS.  かっかりしたが、あきらまないてください。嫉妬である
Name : ╰ shiro 、♔ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ╰ shiro 、♔ [ IP : 171.6.185.21 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 สิงหาคม 2557 / 23:49
# 412 : ความคิดเห็นที่ 59903
ดูแลดีอย่างนี้ ถ้าหนูเป็นพ่อกับแม่ ก๊เทใจให้ยุ่แล้ว 55555 ><
PS.  ไม่อิน ไม่สน ไม่ชอบ ไม่เม็นท์หรอก ^ ^
Name : faii zii < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ faii zii [ IP : 1.47.128.163 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 กรกฎาคม 2557 / 10:59
# 411 : ความคิดเห็นที่ 59534
รักครอบครัวแบบนี้จัง
Name : blacksaya < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blacksaya [ IP : 171.97.222.238 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤษภาคม 2557 / 22:04
# 410 : ความคิดเห็นที่ 59361
กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ฉันอยากมีพี่ชายหล่อๆๆน้องสาวน่ารักๆๆๆแบบนี้บ้างอ้ะ><
PS.  หวัดดีค่ะทุกคน ยินดีที่ได้รุจักนะคะ
Name : aNa_AoNg < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aNa_AoNg [ IP : 1.10.213.150 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 เมษายน 2557 / 21:30
# 409 : ความคิดเห็นที่ 59314
โฮ เป็นครอบครัวที่น่าอิจฉามากกกกกกกกกกกกกก
PS.  ข้าเชื่อในความฝัน...ที่ไม่มีวันเป็นจริง
Name : Lucia Eve < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lucia Eve [ IP : 171.100.195.100 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 เมษายน 2557 / 19:57
# 408 : ความคิดเห็นที่ 59125
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด แอร็ยยยยยยยย
น่ารักอ่ะ >//////< ทำไมน่ารักอย่างนี้ บ้านนี่นี้น่าเป็นบ้านตัวอย่างจริง!!
5555555555 ชอบคะ อ่านจนลืมชื่อเรื่องไปเลยตอนท้ายๆนี่โครตฟิน >_<
พี่เชนคะ ไม่ต้องหวังว่าจะได้ใจน้องกายนะค่ะ เพราะกายไม่มีให้พี่หรอก 55555555

แล้วก็มีเรื่องหนึ่งที่สงสัยคะ คือ ทำไมตอนที่กายขอพี่เองถ่ายรูปที่คอนโดเนี้ย...
คือกายยอมง่ายไปไหมค่ะ คือไม่เข้าใจเฉยๆ ^_^ เพราะก่อนหน้าคือเหมือนยังไม่ยอมอยู่เลย
แล้วไงตอนนั้นถึงได้มายอมแบบง่ายๆ มันเลยสงสัยคะ แค่นั้นเอง ^^
PS.  Love KrisLay All EXO
Name : may0234 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ may0234 [ IP : 171.101.120.252 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มีนาคม 2557 / 19:01
# 407 : ความคิดเห็นที่ 58918
ครอบครัวพี่เอกน่ารักมากจริงๆๆ น้องกาย... ฉลาดทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องของตัวเอง ที่ชอบหว่านเส่นห์ให้ผู้ชาย 5555 ห๊ะ
PS.  รักและเชื่อใจ only 13 + 2 = ELF รอมาตลอด..ว่าเมื่อไหร่คุณจะสนใจ ครอบครัว SJ คือชีวิต!
Name : Mu Thai-Elf < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mu Thai-Elf [ IP : 101.108.140.196 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:34
# 406 : ความคิดเห็นที่ 58849
การกระทำ_สำคัญกว่าคำพูด//_แต้ถ้าไม่พูด_จะโดนผู้อื่นทำแทน!!!^^
Name : nc23 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nc23 [ IP : 27.55.194.53 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2557 / 15:14
# 405 : ความคิดเห็นที่ 58613
ครอบครัวนี้อบอุ่นจัง
Name : onniecool < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ onniecool [ IP : 182.52.140.234 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มกราคม 2557 / 12:24
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android