คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ

ตอนที่ 78 : Kiss Love 53 : บอกรัก [กาย...♥]


     อัพเดท 25 ส.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: Yaoi, Boy's Love, Y, Boy Love, ชายรักชาย, วาย, Memew, Romance, NC18+, Thai Yaoi, Boy love boy, Drama, Erotic, X, Sexy, น่ารัก, สดใส, ขี้หึง, โหด, หื่น, รักต้องห้าม
ผู้แต่ง : ♥Memew ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♥Memew
My.iD: https://my.dek-d.com/m-e-mew
< Review/Vote > Rating : 97% [ 546 mem(s) ]
This month views : 11,351 Overall : 2,872,352
63,603 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 31856 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ ตอนที่ 78 : Kiss Love 53 : บอกรัก [กาย...♥] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 42426 , โพส : 491 , Rating : 78% / 131 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

ดิทคำผิด 29-2-2012 18.14


53
บอกรัก

[กาย..]


-PG
**เนื้อหาบางส่วนถูกตัดออก**



 

ราวกับล่องลอยอยู่กลางอากาศ นี่ผมมีปีกบินได้เหมือนนกหรือผมกำลังเหาะอยู่กันแน่

 

ไม่สิ..

 

หรือผมตายไปแล้ว แล้วกลายร่างเป็นวิญญาณ

 

ผมไม่รู้

 

แต่ผมกำลังล่องลอย และแผ่นหลังผมก็แตะลงบนผืนที่นอนนุ่ม ๆ ได้กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มอันคุ้นเคยด้วย ผมพลิกตัวคว้ากอดผ้าห่มผืนโต แสงสว่างจากอะไรบางอย่างปลุกผมให้ค่อย ๆ ลืมตามอง

 

ภาพแรกไม่ชัดเจนเท่าไหร่ แต่สิ่งที่ผมเห็น คือแสงสว่างระดับกลางจากโคมไฟตรงหัวเตียง หลังฉากเป็นใครบางคน ยืนหันหลังอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าใบใหญ่

 

พี่แกยืนด้วยสองขามั่นคง ก้มหน้าปลดกระดุมเสื้อ ก่อนถอดออก โยนมันใส่ตะกร้าข้างตู้อย่างแม่นยำ

 

ผมจ้องมองแผ่นหลังที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามแน่น ๆ นั้น ไล่ไปที่สองหัวไหล่กว้าง ต้นแขนใหญ่ ลงมาที่เอวสอบกลืนหายไปกับขอบกางเกงสีเข้ม พี่แกปลดเข็มขัด ถอดกางเกงรวมถึงชั้นในออกในคราวเดียวกัน

 

ผมนอนหน้าร้อนผ่าว จ้องมองคนยืนโป๊ตรงหน้า

 

พี่แกคงคิดว่าผมหลับอยู่ ถึงได้มายืนโป๊ต่อหน้าแบบนี้ได้(ซึ่งปกติก็ทำเป็นประจำอยู่แล้ว) ผมได้แต่นอนมองสัดส่วนของหุ่นพี่แก เพิ่งเคยเห็นด้านหลังชัด ๆ ก็วันนี้แหละ

 

ผมจ้องมองแผ่นหลังกว้างนั้น ก่อนคิดเปรียบเทียบกับร่างกายของใครบางคน คนที่หันมายิ้มให้ผมด้วยแววตาหยาดเยิ้ม บางทีก็นิ่งเรียบแต่แพรวพราว ราวกับต้องการปั่นประสาทผมเล่น

 

ความหวาดกลัวครอบงำจิตใจผมอีกครั้ง

 

เขายิ้มให้ผม จนผมสับสนไม่รู้ว่าใครกันแน่คือพี่เอกตัวจริง พี่อาร์ตจับแขนผมไว้ ผมยิ้มเพราะคิดว่าเป็นพี่เอก ก่อนพี่แกจะแสยะยิ้ม เลียริมฝีปากตัวเองเบา ๆ เพื่อทำให้ผมรู้ว่านั่นไม่ใช่พี่เอก

 

ผมยังแยกพวกเขาไม่ได้ ไม่ว่าจะเสียง หน้าตา หรือกิริยาท่าทาง ทั้ง ๆ ที่ผมคิดว่าผมน่าจะรู้จักพี่เอกดีที่สุด แต่ผมกลับแยกพวกพี่มันไม่ได้

 

สิ่งเดียวที่ทำให้ผมแยกพวกเขาออก คืออ้อมกอดและรสจูบเท่านั้น

 

จูบที่แตกต่าง อ้อมกอดที่แตกต่าง

 

พี่อาร์ตลากผมไปจูบหลายครั้ง จนผมหวาดผวาที่จะเข้าใกล้พี่มัน

 

ผมหวาดกลัว หวาดหวั่นไม่มั่นใจว่าคนที่อยู่ตรงหน้าคือพี่เอกหรือพี่อาร์ตกันแน่ ผมกลัวจนเหมือนตัวเองจะเป็นโรคประสาท

 

ผมแค่อยากรู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ทำให้ผม สามารถแยกคนสามคนออกจากกันได้ ผมพอแยกพี่อิฐออกได้บ้าง เพราะพี่แกมีสายตาที่นุ่มนวล แต่กับพี่อาร์ตและพี่เอก ผมยังทำไม่ได้

 

ปกติพี่เอกจะเย็นชาและดุกร้าวไม่ต่างกับพี่อาร์ตตอนนี้ ผมไม่แน่ใจว่านิสัยมันเหมือนกัน หรือพี่อาร์ตจงใจทำให้เหมือนพี่เอกกันแน่

 

 ผมเลื่อนมือไปกุมรอยคิสมาร์คที่คอ ร่องรอยที่พี่อาร์ตทำไว้ ผมไม่รู้ว่าพี่เอกจะเห็นไหม แล้วถ้าเห็นพี่มันจะคิดยังไง

 

ตอนนี้ผมกลัว กลัวไปหมด

 

“ถ้านายบอกความจริงพี่เอก พี่จะเอาไอ้นี่ไปปล่อยให้ทั่วเน็ตเลย”

พี่มันโชว์ภาพใบหน้าของผมตอนจูบกับพี่มัน มันไม่ใช่ผลดีทั้งกับตัวผมและพี่เอก โดยเฉพาะพี่เอก ถ้าพี่มันรู้ว่าผมไม่ได้จูบกับพี่มัน พี่แกจะรู้สึกยังไง แล้วถ้าภาพพี่เอกหลุดไปจะเสียหายแค่ไหน ภาพนายแบบน่ะไม่เท่าไหร่ แต่ภาพพวกนี้คงไม่ดีแน่ ๆ

 

ตอนนี้ผมกำลังหวาดกลัว กลัวสุด ๆ จนร่างกายพากันสั่นไหว

 

พี่เอกพันผ้าเช็ดตัวไว้ที่เอวหลวม ๆ หันมามอง

 

“ตื่นแล้วเหรอ”

พี่มันถาม

 

ผมไม่ตอบ เพียงแค่จ้องหน้าพี่แกนิ่ง ๆ กำลังมองหาข้อแตกต่างระหว่างพี่เอกกับพี่อาร์ตอยู่

 

“มาจ้องกันแบบนี้ อยากให้พี่กอดรึไง”

 

ผมหน้าร้อนขึ้นมาอีกรอบ หลุบเปลือกตาหลบหนี แต่ถ้ามัวแต่อาย ผมก็จะแยกพี่อาร์ตกับพี่เอกไม่ออก ผมไม่อยากปฏิเสธพี่มันอีกแล้ว

 

ผมรู้ว่าวันนี้พี่เอกเข้ามาหาผมหลายรอบ แต่ก็ถูกผมปฏิเสธ ผมเองก็รู้สึกไม่ดี พี่เอกเองอาจจะรู้สึกไม่ดียิ่งยิ่งกว่า ผมเขยิบตัวลุกออกจากเตียง เดินไปหาพี่แก

 

“ผมอาบด้วยคนได้ไหม”

 

ดวงตาคมฉายแววแปลกใจ ก่อนกลับมานิ่งเรียบแบบผู้ใหญ่มองเด็ก

 

“บอกพี่ได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น”

 

ผมส่ายหน้าปฏิเสธ “แค่อยากอาบด้วย”

 

“กาย” พี่มันเรียกนิ่ง ๆ “พี่ไม่ได้โง่นะ”

 

ผมเม้มปากแน่นหลุบเปลือกตาลงต่ำ พี่มันเดินเข้ามาชิด เสยคางผมขึ้นสบตา

 

“บอกพี่มาว่าเกิดอะไรขึ้น”

 

“พี่เอก”

ผมหลุบเปลือกตาหลบหนี อยากพูด อยากบอก แต่ถ้าพี่เอกรู้ พี่เอกก็จะแย่ ผมก็จะแย่ แล้วเราทั้งคู่ก็จะพากันแย่ไปตาม ๆ กัน

 

“ผมอยากอาบน้ำกับพี่”

ผมเสไปเรื่องอื่น

 

พี่มันถอนหายใจเบา ๆ

 

“ไม่บอกพี่ก็ไม่เป็นไร แต่อย่าให้พี่รู้คำตอบเอง เพราะบทลงโทษของคนโกหกมันหนักหนาพอควร”

พี่แกขู่

 

ผมปวดแปลบในหัวใจ ทั้งหวั่นไหวและหวาดกลัวยิ่งกว่าเดิม

 

ทำยังไงดี

 

แล้วผมจะทำยังไงดี

 

พี่เอกลากผมเข้าห้องน้ำ ผมเลิกคิ้วแปลกใจนิดหน่อยที่เห็นอ่างอาบน้ำใหม่เอี่ยมตั้งอยู่ภายใน นี่พี่มันเอามาลงตั้งแต่เมื่อไหร่ ตอนเที่ยงก่อนออกไปยังไม่เห็นเลย  

 

“พี่สั่งให้เขาเอามาส่งตอนเย็นน่ะ ป้าแม่บ้านเป็นคนดูแล พี่จะได้อาบน้ำกับกายได้บ่อย ๆ”

พูดซะผมอายเลย พี่มันหน้าด้านได้ใจ ผมจึงได้แต่ก้มหน้าถอดเสื้อผ้าออกจากตัว พอพี่มันเตรียมน้ำเสร็จ ก็ก้าวลงไปในอ่างก่อน ผมก้าวตามทีหลัง ผมเลือกที่จะนั่งหันหน้าเข้าหาพี่เอก จ้องหน้าพี่แกไปแทบจะทุกรูขุมขน

 

ทั้ง ๆ ที่ภาพถ่ายผมยังแยกออก แล้วทำไมใบหน้าของคนสองคนที่ไม่ใช่ฝาแฝดกัน ผมถึงยังแยกไม่ได้

 

ผมจ้องมองโครงหน้าคมคายตั้งแต่หน้าผากโค้งได้รูป เรียวคิ้วเข้ม จมูกโด่ง ผ่านร่องจมูกลงมาที่ริมฝีปาก ฟันเรียงกันสวยงาม ทุกอย่างรังสรรค์ให้ผู้ชายคนนี้เพอร์เฟกต์สุด ๆ แล้วแกก็เป็นหนุ่มสมัยใหม่ที่ดูแลตัวเองเป็นด้วย

 

เชื่อไหม เครื่องประทินผิวของพี่เอกมีเยอะกว่าแม่ผมอีก

 

แต่พี่เอกไม่ได้เป็นแต๋วนะฮะ

 

พวกทโมนเขาขนมาให้น่ะ แล้วบังคับให้ใช้ด้วย เห็นบอกว่าผู้ชายสมัยนี้ต้องดูแลตัวเองเข้าไว้ ผมยังโดนแม่บังคับให้ใช้เลย ที่ห้องผมจึงมีพวกครีมบำรุงผิวสำหรับผู้ชายเยอะแยะเต็มไปหมด แต่ผมกับพี่เอกจะมีนิสัยเหมือน ๆ กันคือ หยิบมาทาแบบโป๊ะ ๆ จบ ไม่ได้นั่งพิถีพิถันเหมือนที่ผู้หญิงทั่วไปเขาทำกันหรอก(เสียเวลานอนครับ)

 

“มองมาก พี่สึกนะ”

พี่มันแซว

 

ผมก้มหน้าลงต่ำไปมองแผงอกพี่แกแทน ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อมีบางอย่างหายไป

 

“พี่เอก” ผมเรียก

 

พี่แกครางรับเบา ๆ

 

“สร้อยคอหายไปไหน”

 

พี่มันเลิกคิ้วสูง ก่อนคลี่ยิ้ม ผมเพิ่งสังเกต ว่าพี่แกไม่ได้ใส่มาหลายวันแล้ว มิน่าล่ะ วันที่เจอพวกพี่อาร์ตครั้งแรกผมถึงแยกไม่ได้

 

“หึ เพิ่งสังเกตรึไง”

 

ผมหน้าชา “ขอโทษฮะ”

 

สงสัยพี่มันไม่อยากใส่แล้ว ผมไม่ได้ถามอะไรต่อ แอบเสียใจครับ ผมอุตส่าห์ตั้งใจให้ แต่จะบังคับก็ไม่ได้

 

“ไม่ถามต่อรึไงว่ามันไปไหน”

 

ผมส่ายหน้า เพราะไม่อยากได้ยินคำตอบ

 

แอบกลัวครับ

 

พี่มันดึงตัวผมไปนอนบนตัว ริมฝีปากของเราเกือบชิดติดกัน ความร้อนวิ่งผ่านใบหน้าอีกรอบ พยายามทำเป็นไม่ใส่ใจอะไรบางอย่างที่กระดิกดิ๊ก ๆ ด้านล่าง

 

พี่มันยิ้มเจ้าเล่ห์

 

“พี่ส่งมันกลับเชียงใหม่”

 

ผมขมวดคิ้วด้วยความสงสัย มันไม่ดีขนาดนั้นเลยเหรอ ผมหน้าเสีย พี่มันยิ้ม

 

“เพื่อให้เขาใส่ตัวอักษรบางอย่างลงบนจี้นั้น พี่รู้ว่าจี้นั้นเป็นสัญลักษณ์แทนตัวพี่ แต่พี่ก็อยากให้เขาจารึกอะไรสักอย่างจากคนที่ให้พี่ด้วย”

 

ผมกะพริบตาปริบ ๆ มองพี่แก ก่อนเลื่อนจับจี้ที่คอตัวเอง

 

เพิ่งรู้ ว่าพี่มันก็ทำอะไรแบบนี้เป็นด้วย

 

19 &15 เป็นสิ่งที่บ่งบอกว่าพี่ให้กาย แล้วพี่ก็เอาพระอาทิตย์ไปให้เขาสลักตัวอักษรเพิ่ม 15 For 19

 

ผมหลุบเปลือกตาลงต่ำ

 

ไม่น่าเชื่อว่าพี่มันจะเน่าได้ขนาดนี้

 

“ใช้เวลาประมาณสองอาทิตย์ถึงจะทำเสร็จ” พี่มันบอกต่อ

 

“พี่เอก” ผมเรียก พี่มันมองตาผมแทนคำตอบรับ

 

“ถ้าได้แล้ว ให้ใส่ตลอดนะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่าถอดออกเด็ดขาด”

 

พี่มันจ้องตาผมเพื่อหาความนัยแฝง

 

“ได้ พี่สัญญา”

 

“ขอบคุณครับ”


 

ฉากบอกรัก(TT) และเนื้อหาส่วนนี้ถูกตัดออก [-PG]













ผมสะลึมสะลือตื่นอีกทีตอนตะวันสายโด่ง หันไปมองนาฬิกา

 

อ้าวเจ็ดโมงเอง ไหงตะวันขึ้นสว่างโร่ขนาดนั้นวะ

               ผมหันกลับมามองคนที่นอนกอดผมอยู่ ความอายวิ่งวนไปทั่ว ยิ่งนึกถึงสิ่งที่ตัวเองพูดไปเมื่อคืนยิ่งอับอาย แต่นั่นก็เป็นความรู้สึกของผมจริง ๆ
 
               ผมกวาดมองไปทั่วใบหน้าที่กำลังนิ่งสงบนั้น
ตอนนี้ไม่มีสร้อยคอ ผมไม่รู้ว่าทำยังไง ถึงจะแยกพี่อาร์ตกับพี่เอกออกจากกันได้

               ดวงตาผมหยุดนิ่งไว้ยังริมฝีปากได้รูป จ้องมองมันนิด ๆ ก่อนคลี่ยิ้มเมื่อนึกอะไรบางอย่างออก

 

เสี่ยงหลายอย่างครับที่ทำแบบนี้

 

แต่ผมจำเป็น

 

ผมค่อย ๆ กระดืบร่างให้เบาที่สุด เขยิบออกมาจากอ้อมแขนแกร่ง จับพี่มันพลิกหงาย แล้วขึ้นคร่อมคนหลับไว้ ก้มงับต้นคอพี่มันเบา ๆ พี่เอกคงเหนื่อยจัด ๆ ถึงได้ไม่รู้สึกตัวแบบนี้

 

แต่ดีแล้วล่ะ

 

ขืนพี่มันรู้คงไม่หยุดอยู่แค่นี้แน่ ๆ

 

ผมแค่อยากทำเครื่องหมายอะไรบ้าง เพื่อให้ตัวเองแยกพี่เอกออก แค่นั้นเอง

 






             

 

 

เป็นครั้งแรกที่ผมลุกก่อนพี่เอก ผมรีบเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำอาบท่า แล้วเดินเข้าห้องครัวไปทำอะไรไว้ให้พี่แกทาน วันนี้วันอาทิตย์วันพักผ่อน เพราะอย่างนี้ด้วยแหละมั้ง พี่แกถึงได้หลับลึกขนาดนั้น

 

เพราะถ้าเป็นวันปกติ แค่ผมขยับนิดเดียว พี่แกก็ตื่นแล้ว

 

ผมปิดประตูเบา ๆ  เพื่อไม่ให้เสียงอะไรจากภายนอกรบกวนคนหลับ แล้วผมก็ออกมาหุงข้าวทำอาหาร

 

ง่าย ๆ ครับ ผมไม่ได้ทำเก่งอะไรมากมาย พี่เอกดูจะเก่งกว่าผมอีก(แต่ดูท่า พี่แกจะถนัดทำอาหารฝรั่งมากกว่า) แต่ผมอยู่กับแม่ แม่กับพ่อชอบอาหารไทย ผมเลยพอทำอาหารไทยได้บ้าง

 

วันนี้ผมเลยลงมือทำสุดฝีมือ แอบโทรถามสูตรกับแม่นิดหน่อยด้วย

 

ผมตักน้ำแกงใส่ช้อนขึ้นมาชิม ต้องทำเยอะหน่อยครับ พี่เอกเป็นพวกกินดุเดือด แต่ก็ทำอาหารฝรั่งไว้ให้แกด้วย อาหารฝรั่งจะหนักท้องแล้วก็ให้พลังงานมากกว่าอาหารไทย โปรตีนสำหรับเสริมสร้างกล้ามเนื้อก็เยอะกว่าด้วย

 

ขืนทานอาหารไทยมาก ตัวคงเล็กเหมือนคนไทย

 

ผมอยากมีแฟน

 

เอิ่ม

 

มึงขี้ตู่ไปไหมกาย

 

เทคสอง!!

 

ผมอยากให้พี่เอก มีหุ่นใหญ่ ๆ เท่ ๆ แบบที่พี่มันเป็นอยู่นี่แหละ เพราะงั้น ผมต้องทำเยอะ ๆ เน้นอาหารให้พลังงาน บวกโด๊ปอีกนิดหน่อย

 

อันนี้อย่าบอกพี่แกนะฮะ

 

ผมจ้องมองอาหารมากมายบนโต๊ะ หันไปจัดการเช็ดพื้นเพื่อทำความสะอาด ก่อนสะดุ้งโหยงเมื่อมีมือใหญ่มาจับเอวผมไว้ ผมหันไปมอง ก่อนรีบก้มหน้าร้อน ๆ มองพื้น พี่มันแต่งหล่อออกมาแล้วครับ เสื้อยืดกางเกงยีนสบาย ๆ แต่หล่อลากไส้สุด ๆ

 

เอ่อ ผมทำกับข้าวไว้ให้แล้วผมบอก

 

พี่มันพยักหน้า จับตัวผมหันไปเผชิญหน้าอีกที

 

ผมหันซ้ายหันขวา หาทางรอด ไม่ไหวครับ อายกับสิ่งที่ตัวเองพูดไปเมื่อคืน

 

มอร์นิ่งคิสพี่ล่ะพี่มันทวง

 

ผมเงยหน้ามองงง ๆ

 

อะไรคิส ๆ นะ

 

คำตอบมาแล้วครับ พี่เอกก้มจูบผมเบา ๆ แบบปากแนบปาก บดเบียดโดยไม่แลกลิ้นอยู่พักแล้วปล่อยออก

 

มอร์นิ่งคิส จากคุณสามีสุดน่ารัก

 

ผมอ้าปากค้าง เหมือน ๆ ว่าควันกำลังลอยคลุ้งออกมาจากหูตัวเอง พี่เอกหัวเราะหึ ปล่อยมือจากผม เดินไปทิ้งตัวลงนั่ง

 

ข้าว

พี่มันยื่นจานเปล่ามาทางผม ผมหันซ้ายหันขวา ก่อนหยิบจานมาตักข้าวให้พูน ๆ แล้วก็ตักให้ตัวเองบ้าง

 

พี่แกยิ้ม กวาดมองไปทั่วโต๊ะอาหารแล้วลงมือกิน

 

ผมไม่กล้าถามว่าอร่อยไหม เพราะผมทำไว้สองแบบ อาหารฝรั่งกับอาหารไทย อย่างน้อย ถ้าอาหารไทยที่ผมทำไว้ไม่อร่อย ผมจะได้เอาอาหารฝรั่งให้พี่แกทาน

 

ไม่รู้ว่ากับข้าวอร่อยไม่อร่อย แต่สิ่งที่ผมทำไปวันนี้ แทบไม่เหลือเศษซาก

 

ผมจ้องหน้าคนที่นั่งตีพุงตัวเองปุ ๆ

 

มื้อแรกที่เมียทำให้ ต้องกินอย่าให้เหลือ

แล้วพี่แกก็เผาหน้าผมไปอีกระลอก

 

 

 

 
                To be con...
                อ่าน ๆ เม้นท์ ๆ หนุกหนานกันให้เต็มที่น่า ^^
              

 
>จองหนังสือได้ที่นี่เลยคับ<
        







           ไรเตอร์ทอค (ยาวเวอร์ - -)
              ว่าจะลงนิยายให้อ่านกันตั้งแต่เมื่อวาน - - แต่มีเหตุให้ไม่สบายใจนิดหน่อย กว่าจะดึงสติตัวเองมาทำนิยายได้ ปาเข้าไปอีกวัน 
              เป็นครั้งแรกในชีวิตที่โดนขู่ทำร้าย T^T โอ้แม่เจ้า กว่าจะเคลียร์กันได้ ไรเตอร์ต้องใจเย็นนับหนึ่งให้ถึงสิบ
              พอจบธุระ ด้วยความที่แบบว่าโมโหมาก ตัวต้นเหตุให้นามบัตรไรเตอร์มาใบหนึ่งด้วยว่าเขาขายรถอยู่ อยากซื้อให้บอก ไรเตอร์คิดในใจ มึงเป็นตัวต้นเหตุทำให้กูถูกด่าแถมยังถูกขู่ทำร้ายด้วย เรื่องไรกูจะซื้อ และจะไม่ซื้อรถญี่ห้อนี้ไปตลอดชีวิตด้วย คอยดู (พาลค่ะพาล = =) อุตส่าห์ทำเป็นลืมยังยัดนามบัตรชิ้นนั้นกลับมาให้อีก พอขึ้นลิฟท์มาถึงชั้นตัวเองได้ ไรเตอร์รีบหยิบนามบัตรชิ้นนั้นออกมาฉีก ฉีก! ฉีก! ฉีก! ด้วยความโมโห
             แต่ฉีกไม่ขาด - -
             เอ้า ฉีกอีกรอบ มุมซ้าย
            ไม่ขาด...
            มุมขวา
            ไม่ขาด...
            เอาตรงกลางแม่.งมันเลย
            แต่มันก็ยังไม่ขาด - - เจ็บมือกูอีก T^T
            ไรเตอร์เลยขยำ ๆ เขวี้ยงลงถังขยะไปเลย กลับเข้าห้องมานั่งสงบอารมณ์ ตอนแรกก็จะไปนั่งระบายในเฟส แต่เขาบอกว่า อย่าไปบ่นหรือคิดถึงมัน จะยิ่งทำให้เราจิตใจไม่สงบ เลยลบทิ้งแล้วหาอย่างอื่นทำเพื่อให้จิตใจสงบ (อยากลงนิยายด้วย แต่จิตใจไม่พร้อม)
           คิดในใจ ร้อนต้องดับด้วยเย็น อย่าให้มารมาผลาญความสุข เลยตัดสินใจคว้ากุญแจรถ บิดไปซื้อไอศกรีมมากินกล่องใหญ่(ตอนสามทุ่ม = =)
         
          เขียนข้อความทิ้งไว้ในเฟสสั้น ๆ "นับหนึ่งให้ถึงสิบ" ไม่เล่าไม่พูดอะไรทั้งนั้น เขียนแค่นั้นแหละ พวกน้อง ๆ ก็เข้ามาสอบถามกันใหญ่ว่าเกิดอะไรขึ้น เลยบอกไปว่าตอนนี้กำลังร้อน อยากได้ภาพวายเรท ๆ มาระบายอารมณ์ น้อง ๆ ก็จัดหามาให้ ดีขึ้นหน่อย แต่ก็ยังไม่หาย
           เวลาอย่างนี้ ไรเตอร์จะคิดถึงคนคนหนึ่งขึ้นมาทันที (ดีใจ เสียใจอะไรก็จะคนนี้ตลอด)
           หญิงแม่ คุณนายคำพองนั่นเอง - -
           สี่ทุ่มกว่าแล้ว ปกติแม่จะนอนแล้ว แต่วันนี้แม่ยังไม่ได้นอน ไรเตอร์เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้แม่ฟังแบบคร่าว ๆ (อารมณ์นั้นไม่ได้ต้องการระบาย หรือเอาความทุกข์ไปให้แม่ฟัง แต่ต้องน้ำคำดี ๆ หรือกำลังใจดี ๆ จากแม่เพื่อให้ตัวเองรู้สึกสบายใจขึ้น) พอฟังจบแม่ก็บอกว่า "คิดซะว่า เราเดินไปเจอคนโบราณเข้า มองเขาเหมือนเป็นของหายาก แล้วให้เดินผ่านเลยไป" โห แม่คิดได้เนอะ = =
           แต่ที่ชอบที่สุดคือ "คิดซะว่าสิ่งที่เกิดขึ้น มันเป็นหนึ่งในประสบการณ์ชีวิต ที่คนเราต้องเจอทั้งดีและร้าย วันนี้เจอเรื่องไม่ดี พรุ่งนี้จะมีเรื่องดี ๆ เกิดขึ้นตามมามากกว่าหลายเท่า" ทำให้ไรเตอร์นึกถึงคำพูดของพ่อน้องกายบทหนึ่ง พูดเหมือนกันเด๊ะเลย
            คุยกับแม่ทีไร มีรอยยิ้มทุกที ไอ้ที่ขุ่น ๆ อยู่หายหมด (หรือลดลงเกือบหมด)
     
             พูดถึงแม่ ขอเม้าท์เรื่องเธอนิดหน่อย = =
             แม่ไรเตอร์ถือเป็นต้นแบบผู้หญิงที่มองโลกในแง่ดี สุดยอดคุณแม่แห่งปี ใครไม่มอบโล่ให้ ไรเตอร์จะมอบให้เองทุกปีเลย
             แม่เรียนจบแค่ ป.4 อ่านหนังสือแทบไม่ออก (ไรเตอร์สอนเพิ่มเมื่อไม่กี่ปีที่แล้ว) เพราะอยากให้แม่อ่านหนังสือแนวจิตวิทยาพัฒนาตัวเองที่ตัวเองอ่านอยู่บ้าง ผ่านมา 5 ปี อ่านไปได้แค่ 2 เล่ม - - เพราะเธอเห็นหนังสือเป็นยานอนหลับ อ่านไม่เคยเกินสองหน้าสักที       
             ถึงแม้แม่จะอ่านหนังสือไม่ออก แต่จิตวิทยาสูงมาก ใจเย็น ใจดี มีความคิด แม้จะมีทัศนคติแบบเก่า ๆ อยู่บ้าง แต่ก็ถูกไรเตอร์เป่าหูจนได้ทัศนคติใหม่ ๆ เข้าไปบ้างแล้ว สอนง่ายค่ะคนนี้ เป็นไม้แก่ที่ดัดง่ายอยู่ มีความยืดหยุ่นสูง^^อะไรที่เราเห็นว่าเราถูก เราก็ต้องลงมือพิสูจน์ให้เขาเห็น การบอกปากเปล่า ก็เหมือนกับเถียง มีแต่จะสร้างปัญหาเปล่า ๆ พูดครึ่ง พิสูจน์ด้วยการกระทำครึ่งจะดีกว่า
            ที่เหลือคือตัวแกเองล้วน ๆ หลากหลายคำพูด คติที่ไรเตอร์อ่านเจอในหนังสือ แม่ไรเตอร์นำมาสั่งสอนจากความเป็นตัวแกเองล้วน ๆ ใจเย็นมาก ไม่ด่า ไม่ตี แต่ใช้วิธีทำให้ดู เพื่อให้เราทำตามเอาเอง
อยากทำก็ทำ ไม่อยากทำก็ช่าง(หัวเมิง - -) ที่สำคัญแกชอบเรียนรู้ ชอบอ่านหนังสือ(แม้จะหลับทันทีที่เห็น) เป็นคนที่อ่านแล้วนำสิ่งที่อ่านไปใช้ได้อย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วยด้วย
          
           ถือเป็นผู้หญิงที่ถ้าเปรียบเป็นแมวคือแมวเก้าชีวิต รอดตายมาได้หวุดหวิดหลายรอบมาก ตั้งแต่เด็ก ๆ ก็โดนควายขวิดจนไส้ทะลักออกมาอยู่ข้างนอก(นึกภาพตามแล้วเสียวสิ้นดี) ดีว่ามีคนผ่านมาเห็น รีบเอาผ้าขาวม้าห่อไส้พาไปหาหมอได้ทัน(ตอนนี้รอยแผลนั้นก็ยังอยู่ อันเบ้อเร่อเลย) โดนแม่เลี้ยงล่อลวงไปฆ่า ตั้งแต่ให้กินใบไม้แปลก ๆ ต้นหญ้าในป่าทุกชนิด เห็ดเหิด(หวังฆ่าทางอ้อมว่างั้น) พาเดินลงน้ำลึกที่สูงท่วมหัว(หวังให้จมน้ำตายเอาเอง) เอาไปปล่อยป่า (แต่เธอเดินตะปัดตุเป๋ออกมาได้และมีคนในหมู่บ้านไปเจอแล้วพาส่งกลับบ้าน)
          พอโตมาหน่อยหนักสุดก็ตอนท้องไรเตอร์ เจ็บท้องตั้งแต่เที่ยงวันพุธที่ 23 คลอดอีกทีเที่ยงวันพฤหัสที่ 24 (ปวดท้องไป 24 ชั่วโมงเต็ม ๆ) ย่าไรเตอร์เป็นพวกงกมาก ไม่ยอมพาแม่ไปหาหมอ ให้คลอดเอง แต่คลอดไม่ได้ ย่าเลยให้แม่ไปโบกรถ (งกได้อีก = =) ยืนรอกันนานมาก (บ้านนอกสุด ๆ) จนมีรถขนถ่านผ่านมา เขาก็ใจดีให้ขึ้น แต่ใช่ว่าจะพาไปโรงพยาบาลเลย ขับรถพาอ้อมเอาถ่านไปขายจนถ่านหมดก่อน ถึงได้พาแม่เข้าเมือง และโบกรถอีกต่อไปโรงพยาบาล พอไปถึงมือหมอ หมอรีบเอาเข้าห้องคลอดฉุกเฉิน เพราะอาการแย่แล้วทั้งแม่ทั้งลูก มาช้ากว่านี้อีกไม่เกินครึ่งชั่วโมง ม่องคู่
             แม่คงทรมานมาก เจ็บข้ามวันข้ามคืน เส้นทางไปคลอดก็ไม่ใช่ง่าย ๆ ถึงมือหมอก็ยังไม่ง่ายอีก เพราะอิเด็กนี่มันไม่ยอมกลับหัว = = มันอยากเอาตูดออก (วายมาตั้งแต่เกิด = =) นั่งจุ้มปุ๊บเอาตูดอุดรูไว้งั้นแหละ - - แถมอ้วนด้วย สี่พันกว่ากรัม 0.o ออกมาได้ด้วยเครื่องดูด(ยังยืนยันที่จะเอาตูดออกเหมือนเดิม = =) พอคลอดได้ นรกที่เกิดจากการปวดท้องของแม่ยังไม่เทียมเท่า เพราะอิเด็กนี่แหกปากร้องลั่นดังไปถึงสี่ตึก(คุณหมอที่นู่นเดินมาบอกได้ยินแต่เสียงกรู สร้างความรำคาญให้ประชาชนคนอื่นสิ้นดี)
             ร้องไห้เก่งมาก(ดังด้วย) ร้องทั้งวันทั้งคืน ร้องแม้แต่ตอนกินนม(ชอบกัดหัวนมแม่เล่นอีกต่างหาก มันหื่นแต่เด็ก - -) หรือนอนหลับ(เคยเห็นเด็กละเมอร้องไห้ไหม - -) ร้องมันอยู่อย่างนั้นแหละ แม่บอก เกิดมาวันแรกโดนตีตูดไปแล้วป้าบใหญ่ (บอกแล้วว่าวายมาตั้งแต่เด็ก sm อีกต่างหาก ซาดิสม์ ชอบถูกทำร้าย ฮ่า ๆ) เลี้ยงยากยันโต ช่วงวัยรุ่นก็ดื้อสุด รั้นหัวชนฝา กว่าจะเป็นผู้เป็นคนให้แม่ชื่นใจได้ก็ปาเข้าไปนานโข
           ส่วนน้องชายต่างกันราวฟ้ากับเหว อันนั้นปวดท้องไม่เกินสองชั่วโมง คลอดง่าย เลี้ยงง่าย แทบจะไม่ได้ยินเสียงร้อง ตื่น กิน นอน วางไหนไปทำธุระกลับมายังอยู่ที่เดิม ผิดกะอิไรเตอร์ วางปุ๊บหันหลังไปหยิบของ กลับมาอีกที มันไปนู่นแล้ว - -
             หลังจากคลอดลูกก็มาป่วยด้วยโรคท้องร่วง แบบว่า ตอนนั้นคือเกือบตายแล้วจริง ๆ เพราะไม่มีแรงไปหาหมอ ไม่มีใครอยู่ด้วย ลุกไม่ขึ้น แทบจะคลานเข้าห้องน้ำ ตอนที่แม่เล่าให้ฟัง ไรเตอร์น้ำตาร่วงเลย เพราะไรเตอร์เป็นสาเหตุ คือแม่ซื้อข้าวโพดมาให้ทาน (ของโปรดไรเตอร์) แต่ไรเตอร์ไม่กิน ด้วยความเสียดาย แม่เลยกินเอง ดีรอดตายมาได้
            ก่อนหน้านั้น แม่เคยไปรำมวยจีนกับย่ามา โดยย่ามีอาวุธเป็นมีดอีโต้ แม่มีเพียงมือเปล่า และแหวนแต่งงานที่สวมอยู่กับนิ้ว(งานนั้นแม่รอด ย่าหัวแตก - - แหวนช่วยชีวิตเอาไว้แท้ ๆ - -) ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ไรเตอร์ก็ตบเท้าเข้าสู่สมาคม "ลูกกำพร้า" เต็มตัว
             ความอดทนแม่สูงนะ ทำงานอดข้าวอดน้ำ เพื่อเก็บเงินกลับมาเยี่ยมหน้าลูกบ้างส่งเงินให้บ้าง ตัวแม่นี่ผอมเป็นผีเลยล่ะ(เห็นรูปแม่ช่วงนั้นแล้วรับไม่ได้ แต่ไม่ต้องถามถึงตอนนี้นะ = = อ้าวหมู เอ้ยแม่ แฮะ ๆ) เงินก็ได้ไม่เยอะ แต่ให้ลูกหมดเลย อยู่กับลูกมากก็ไม่ได้ เพราะถูกกีดกัน อยากเอาลูกมาดูแล แต่แค่ตัวเองก็ยังเอาตัวไม่รอด (และทันทีที่แม่ตั้งตัวได้ แม่รีบไปรับมาอยู่ด้วยทันที แต่มันก็หลังจากนั้นอีกเกือบสิบปี)
             เพราะแม่ทำเพื่อไรเตอร์มาขนาดนี้แหละ ไรเตอร์เลยรีบโต รีบดูแลตัวเองให้เป็น จะได้กลับมาดูแลแม่ได้บ้าง ^^

             ให้เล่าเรื่องแม่ เล่าไปทั้งชีวิตก็ไม่เบื่อ เป็นสิ่งที่ไรเตอร์โคตรภูมิใจ
             แม่เลือกที่จะกลับไปใช้ชีวิตอยู่กับน้องชายไรเตอร์ที่ต่างจังหวัด แม้ต้องเผชิญกับสิ่งแวดล้อมที่แกจากมา แต่แม่ก็อยากกลับไปอยู่กับลูก กับหลานตัวน้อย ใช้ชีวิตบั้นปลายที่นั่น มีคนรักที่ดี มีลูกคอยดูแล แม้ตัวเราจะห่าง แต่ใจเราใกล้กันเสมอ
             ความรักแบบนี้ เงินหาซื้อไม่ได้ นอกจากเอาใจ
ไปซื้อกันเอง
             ^^

             ปล. รับโทรศัพย์แม่ครั้งล่าสุด คำทักแรกช่วงใกล้สิ้นเดือนแบบนี้คือ "แม่นี้มีบุญคุณอานนนหย่ายยยหล้วงงงงงง"
             = =         
  
 

Add Fav. แฟนคลับน้องคีส


กดไลค์ Facebook แฟนเพจ

ทวิตเตอร์ฮับ


 

 

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ ตอนที่ 78 : Kiss Love 53 : บอกรัก [กาย...♥] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 42426 , โพส : 491 , Rating : 78% / 131 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20
# 491 : ความคิดเห็นที่ 63574
ความผัวเมียนี้
Name : 奇跡 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 奇跡 [ IP : 182.232.188.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มีนาคม 2562 / 01:36
# 490 : ความคิดเห็นที่ 63104
ตอนนี้ก็หวานช่ำกันไป มาละๆ เริ่มไม่ชอบพี่อาร์ตละ
PS.  Mirecles in December >>> 还在爱你还在爱你 我爱你 我爱你 你别再哭 关掉&
Name : Chopoom94 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chopoom94 [ IP : 118.172.30.113 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กันยายน 2560 / 00:16
# 489 : ความคิดเห็นที่ 62857
กายบอกรักพี่เอกแล้วอ่ะ//กรี๊ดดดด ยิ้มจนปากฉีก5555 เวอร์

ไม่ชอบพี่อาต์รเลยอย่าทำให้พี่เอกกับกายทะเลาะกันน่ะ
เกลียดพี่อาต์รจริงๆ
Name : smaayd368 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ smaayd368 [ IP : 182.232.67.94 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มกราคม 2560 / 11:56
# 488 : ความคิดเห็นที่ 62607
เอกอะไร กายสิ555555555 พิมผิด #อะเกน
Name : 鳥♡ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 鳥♡ [ IP : 223.24.39.205 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 สิงหาคม 2559 / 18:44
# 487 : ความคิดเห็นที่ 62606
พี่อาร์ตแม่ง นิสัย เหมือนโรคจิตข่มขืนละขู่เด็ก แต่ถ้าเอกไม่เอามาหาเราได้ค่ั
Name : 鳥♡ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 鳥♡ [ IP : 223.24.39.205 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 สิงหาคม 2559 / 18:44
# 486 : ความคิดเห็นที่ 62504
ไม่ดีเลยอ่ะ น่าจะบอกพี่เขาไปตรงๆ อาร์ตแม่งเลว!
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 1.46.14.0 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กรกฎาคม 2559 / 22:17
# 485 : ความคิดเห็นที่ 62393
ขัดใจอะไรมันขาดการสังเกตและจำกลิ่นไม่ได้ขนาดนั้น...ไร้เหตุผลเกินไป
Name : johanne < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ johanne [ IP : 84.228.211.52 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มิถุนายน 2559 / 01:34
# 484 : ความคิดเห็นที่ 62298
แหมมมมม พี่เอก แหมมมมมมมมมม เมียหรอคะ ถถถถถถ เต็มปากเต็มคำ มีการเรียกตัวเองว่าสามีดั้ว ตายละๆ อะไรจะหวานเว่อขนาดนี้ สรุปคือรักกายไหมคะ น้องสารภาพไปแล้วน้า อย่าเอาเปรียบน้องล่ะ
Name : อาแนของแบคฮยอน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อาแนของแบคฮยอน [ IP : 27.55.149.63 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤษภาคม 2559 / 18:36
# 483 : ความคิดเห็นที่ 62186
ดูแลกันดีมากข่า
Name : lufian < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lufian [ IP : 171.5.250.120 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤษภาคม 2559 / 10:16
# 482 : ความคิดเห็นที่ 61926
น้องกายชัดเจนแล้วว่ายังไงก็ต้องเป็นพี่เอก ถึงพี่อาร์ตจะหน้าตาเสียงนิสัยใจคอจะคล้ายพี่เอกมาก น้องก็ยังเลือกพี่เอก แล้วพี่เอกล่ะ เมื่อไหร่จะชัดเจนกับน้องสักที
PS.  다시 돌아와 언제나 기다릴게 ♡
Name : Bennie_ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bennie_ [ IP : 115.87.121.45 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 เมษายน 2559 / 10:14
# 481 : ความคิดเห็นที่ 61777
นิพพานแล้วเจ้าข้าา
Name : kitten_2002 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kitten_2002 [ IP : 101.51.169.161 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มีนาคม 2559 / 15:37
# 480 : ความคิดเห็นที่ 61690
อาร์ตร้ายยยทำไมทำแบบนี้กับกายยย
Name : Ann Healy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ann Healy [ IP : 223.24.47.11 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มีนาคม 2559 / 06:06
# 479 : ความคิดเห็นที่ 61301
เราว่ากายเอาของคมๆกรีดคอพี่เอกเบาๆพอเป็นแผลเป็นก็เสร็จละ//เดี๋ยวๆ
แม่ไรต์น่ารักจังค่ะ สุดยอดเลย
Name : fe&font < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fe&font [ IP : 202.29.6.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤศจิกายน 2558 / 13:43
# 478 : ความคิดเห็นที่ 61104
เกลียกอารต์มากไมเลวงี้
Name : เขมจิรา ตั้งจิตมั่นสกุล < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เขมจิรา ตั้งจิตมั่นสกุล [ IP : 103.7.17.5 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ตุลาคม 2558 / 09:45
# 477 : ความคิดเห็นที่ 60959
ยิ่งอ่านยิ่งหน่วง คือหวานก็หวานแบบไม่สุด รู้สึกสงสารกาย สงสารเอกมาก ไม่เข้าใจทำไมอาร์ตกล้าทำแบบนี้ นั่นคนรักของพี่ชายตัวเองนะ ถ้าเอกรู้ความจริงแล้ว ทั้งกายและเอกทั้งสองคนจะเจ็บปวดขนาดไหน
Name : ทนไม่ไหวแล้วนะ [ IP : 1.10.224.91 ]

วันที่: 25 กันยายน 2558 / 00:08
# 476 : ความคิดเห็นที่ 60841
ทำไมอาร์ตทำอย่างงี้  ฮืออออ ตอนแรกก็เชียร์อยู่หรอก 5555555
PS.  เลิฟเลิฟ ชู๊ปๆ
Name : JIREjr < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JIREjr [ IP : 110.171.184.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มิถุนายน 2558 / 17:49
# 475 : ความคิดเห็นที่ 60477
เอิ่มม ตอนแรกบอกว่าอาร์ตทำดี ตอนนี้ถอนคำพูดแปบบบ ดีเกินไป ดีจนเลว (?!) เอ๊ะยังไง55555
Name : lovelykik < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lovelykik [ IP : 171.97.184.177 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มกราคม 2558 / 22:00
# 474 : ความคิดเห็นที่ 60394
เลื่อนขั้นแล้วสินะ -/- เมียครับบบ 5555
บอกรักด่อนด้วย น้องกายจัดว่าเด็ด <3
PS.  ผมไม่ได้ดีอะไร...แต่สิ่งที่ผมมีคือสิ่งที่คุณต้องการ ;)
Name : ZiixZa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZiixZa [ IP : 1.46.172.80 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤศจิกายน 2557 / 13:36
# 473 : ความคิดเห็นที่ 60150
เดี๋ยวๆๆๆที่พูดตอนแรกว่าจะยกให้พี่อาร์ตตอนแรกนี่ถอนคำพูดนะ ทำไมพี่แกเริ่มออกลายเลว อย่าแย่งซีนพระเอกของเราซิวะ55555 ออกมาเพิ่งไม่กี่ตอนเอง
Name : Toey_J. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Toey_J. [ IP : 58.8.109.243 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 กันยายน 2557 / 16:04
# 472 : ความคิดเห็นที่ 59989
ไม่รู้จะจัดการกับพี่อาร์ตยังไงหว่า
PS.  
Name : KitaScarlet < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KitaScarlet [ IP : 49.48.133.70 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 สิงหาคม 2557 / 09:56
# 471 : ความคิดเห็นที่ 59828
แอร๊ย~ -///- อ่านไปเขินไป น่าร้ากอ้า
แต่โมเม้นท์ที่พี่เอกโผล่มาแอบหลอนว่าเป็นพี่อาร์ตเปล่าแว๊~
เจอพี่อาร์ตเข้าไป พี่เอกดูเป็นคนดีขึ้นมาเลย // กรี๊ดดดดด! รองเท้าใครขว้างมา

Name : DAIKI [ IP : 171.4.251.44 ]

วันที่: 17 มิถุนายน 2557 / 18:31
# 470 : ความคิดเห็นที่ 59776
ยิ้มแก้มแตก
Name : 0474 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 0474 [ IP : 180.183.95.124 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มิถุนายน 2557 / 00:34
# 469 : ความคิดเห็นที่ 59635
เป็นสามี ภรรยากันแล้ว ฮิ้ว!!!!!!!!!!!!!!!!
Name : ผู้โบยบินสู่ฟากฟ้า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ผู้โบยบินสู่ฟากฟ้า [ IP : 110.169.46.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤษภาคม 2557 / 20:54
# 468 : ความคิดเห็นที่ 59623
อ๊ายยยย หวานมากเลย มดขึ้นจอมดแล้ววว แต่พี่อาร์ตเลวได้ใจ เกลียดคะเกลียด อินสุดๆเลยคะ
Name : -view- < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ -view- [ IP : 223.206.47.89 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤษภาคม 2557 / 16:51
# 467 : ความคิดเห็นที่ 59413
เห้ย! พี่ไรเตอร์!  ไบก้อน! เอาไบก้อนมา!!!!!
//ไล่มดลงจากคอมฯ
PS.  ข้าเชื่อในความฝัน...ที่ไม่มีวันเป็นจริง
Name : Lucia Eve < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lucia Eve [ IP : 171.100.195.100 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 เมษายน 2557 / 14:53
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android