คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ

ตอนที่ 99 : Kiss Love 72 : มหกรรมงอน & ง้อ [เอก...☼]


     อัพเดท 10 พ.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: Yaoi, Boy's Love, Y, Boy Love, ชายรักชาย, วาย, Memew, Romance, NC18+, Thai Yaoi, Boy love boy, Drama, Erotic, X, Sexy, น่ารัก, สดใส, ขี้หึง, โหด, หื่น, รักต้องห้าม
ผู้แต่ง : ♥Memew ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♥Memew
My.iD: https://my.dek-d.com/m-e-mew
< Review/Vote > Rating : 97% [ 546 mem(s) ]
This month views : 12,173 Overall : 2,873,174
63,610 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 31875 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ ตอนที่ 99 : Kiss Love 72 : มหกรรมงอน & ง้อ [เอก...☼] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 44917 , โพส : 302 , Rating : 80% / 115 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



72
มหกรรมงอน & ง้อ
[เอก...]




ผมยืนมองคนที่ผมรักอยู่ในอ้อมแขนของใครอีกคน ผมรู้ว่าตอนนี้ไอ้ตัวเล็กคงกำลังร้องไห้อยู่ และก็รู้ว่าใครเป็นคนทำ

 

จะเป็นใครไปได้ ถ้าไม่ใช่ผม

 

ไอ้เอก 
               ไอ้เอกภพ กิจไพศาล

 

ผมรู้ว่าสองคนนั้นไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่าพี่ชายและน้องชาย แต่ความหึงหวงไม่เคยปรานีผมสักที ผมรีบเผยตัวเพื่อหยุดคนสองคนที่กำลังมองตากันอยู่

 

“เขากำลังจะไปกันแล้ว”

ผมบอกเรียบ ๆ

 

ไอ้เป้มันพูดอะไรสักอย่างกับไอ้ตัวเล็กแล้วเดินจากไป ผมไม่ได้สนใจฟัง เพราะสายตาผมหยุดนิ่งอยู่ที่คนคนเดียว

               แล้วมันก็หันหลังให้ผมอีกรอบ แต่ครั้งนี้ผมไม่คิดจะปล่อยมันไปง่าย ๆ เหมือนที่ผ่านมา ผมรั้งมันกลับมาไว้ในอ้อมแขน

                นัยน์ตามันสั่นไหว ปากแดงเม้มแน่น ผมรู้ว่ามันพยายามจะไม่แสดงความอ่อนแอออกมา

 

ถ้าเป็นแต่ก่อนมันคงทำได้ แต่ตอนนี้ ภายในอ้อมแขนผม มันคงทำไม่ได้

                และผมก็ได้เห็นน้ำตาของมันอีกครั้ง

 

กี่ครั้งแล้ว ที่ผมทำมันเจ็บ

 

กี่ครั้งแล้ว ที่ผมทำมันร้องไห้

 

และกี่ครั้งแล้ว ที่ผมปล่อยให้ความโกรธมาทำร้ายคนที่ผมรักแบบนี้

 

“พี่ขอโทษ” ผมบอกมันเสียงเบา

 

“ไม่เป็นไร ยังไงผมก็เป็นผู้ชาย แค่นี้ไม่ตายหรอก”

มันประชดผลักอกผมเพื่อดันตัวมันเองออก

 

“กาย”

ผมเรียกมันเสียงเย็น

               มันเม้มปากแน่น มองผมด้วยแววตาตัดพ้อผสมน้อยใจ

 

เอ่อเว้ย
 

ใครว่าผู้ชายจะงอนไม่เป็น เมียผมงอนได้น่ารักซะด้วย ผมยิ้มนิด ๆ คลายตัวออกมาลูบรอยมือตัวเองเบา ๆ

 

“ขอโทษนะ”

 

“ไม่เป็นไร”

มันทำท่าจะเดินหนี แต่ผมรั้งมันกลับมาอีกที

 

“ถ้ากายยังไม่ยกโทษให้พี่ พี่จะไม่ปล่อยกายไปเด็ดขาด”

 

“ผมไม่ได้โกรธพี่นี่”

 

“แต่งอน”

 

มันเม้มปากแน่น

 

“ทายาแล้วใช่ไหม”

มันไม่ตอบ ผมถอนหายใจเบา ๆ นึกโทษตัวเองที่เผลอทำรุนแรงไป

 

“เขาจะขึ้นรถกันแล้วไม่ใช่รึไง”

มันเตือน ผมก็ได้แต่พยักหน้า ทำให้หายงอนเลยคงยาก คงต้องค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไป

 


 

“เอ้า!! ขึ้นรถ ๆ ช้าเดี๋ยวทิ้งซะนี่”

ไอ้เจ้าของฟาร์มมันเร่ง 

                พวกเราเลยรีบพากันกระโดดขึ้นรถ รถที่พวกเรานั่งเป็นรถคล้ายรถรางสำหรับพานักท่องเที่ยวเที่ยวโดยเฉพาะ ด้านข้างเปิดโล่ง มีหลังคาเอาไว้กันแดด คันหนึ่งมีสิบกว่าที่นั่ง กรุ๊ปเราใช้รถสองคัน

               ตอนแรกไอ้ตัวเล็กจะไปนั่งข้างพ่อกับแม่ แต่ผมดึงมันมานั่งข้างตัวแทน มันยื้อใหญ่ แต่ผมยึดเอวมันไว้ด้วยวงแขน มันเม้มปากแน่น จำใจนั่งเงียบ ๆ ไป

 

พี่กิจทำหน้าที่พิธีกรสุดหล่อ ยืนอยู่หน้ารถคันที่ผมนั่ง(คันแรกครับ) บรรยายประวัติและความเป็นมาของฟาร์ม รวมถึงรายละเอียดของไร่องุ่นและวัวที่เลี้ยงไว้

 

ผมกระชับวงแขนที่เอวไอ้ตัวเล็กแน่น ไม่สนว่าพี่กิจหรือคนอื่นที่ไม่ใช่เพื่อนจะมองยังไง ผมแค่อยากให้มันรู้ว่าผมแคร์และอยากอยู่เคียงข้างมันขนาดไหน เผลอคลาดสายตานิดเดียว มันยังโดนลวนลามซะขนาดนั้น ต่อไปนี้ผมคงจะละสายตาไม่ได้อีก

 

พอมาถึงฟาร์ม มันก็ตั้งหน้าตั้งตาถ่ายรูปอย่างเดียว ทำเป็นไม่รู้ว่ามีผมคอยเดินตาม 

 

เรามากันที่โรงเลี้ยงวัวก่อน ใหญ่เหมือนกัน ที่นี่เพิ่งเปิดตัว พี่กิจเป็นคนดูแล แกไปเรียนรู้งานมาจากต่างประเทศโดยตรงเลย

 

พวกทโมนพากันวิ่งพล่านจนแม่วัวพากันแตกตื่น พ่อรีบปรามเสียงดุถึงได้เงียบลง แล้วพวกเราก็ได้รับอนุญาตให้รีดนมวัวกันได้

 

ถึงจะงอน แต่ไอ้ตัวเล็กก็ยังแสดงสีหน้าตื่นตาตื่นใจออกมาให้เห็น ผมยิ้ม ยืนฟังเขาสอนวิธีรีดนมวัวด้วยมือ ส่วนไอ้ตัวเล็กลงไปนั่งยอง ๆ อยู่ที่พื้น ก้ม ๆ เงย ๆ ดูเต้านม ก่อนจิ้มจึกไปที 

 

“นุ่มแฮะ”

 

“ใช่ นี่แหละ อัดแน่นไปด้วยน้ำนมเลยแหละ”

คนงานชายวัยรุ่นบอก ย่อตัวลงไปสาธิตการรีดนมวัวให้ดู ไอ้ตัวเล็กทำหน้าตื่นเต้นตอนน้ำนมพุ่งปรี๊ดใส่ถัง แล้วมันก็ทดลองรีดด้วยตัวเอง 

 

“คุณจะลองด้วยไหม”

คนงานลุกขึ้นมาถามผม

 

“ไม่ล่ะ ไม่ถนัดรีดนมวัว ถนัดแต่รีดนมคน”

 

คนงานหน้าแดงก่อนหัวเราะร่วน แต่คนที่หน้าแดงกว่าคือคนที่กำลังนั่งยอง ๆ รีดนมวัวอยู่ต่างหาก ผมอมยิ้ม ตีเนียนลงไปนั่งข้าง ๆ จิ้มนิ้วใส่นมวัวใกล้มือไอ้ตัวเล็กมัน

 

“อืม จะว่าไปแล้ว มันก็นุ่ม ๆ เหมือนนมผู้หญิงดีนะ”

 

“อืม บางทีก็มีบีบเพลินบ้างเหมือนกัน”

คนงานสารภาพอาย ๆ เกาหัวแกรก ๆ หัวเราะกลบเกลื่อน ในขณะที่ไอ้ตัวเล็ก นั่งหน้างอไปแล้ว

 

เวอร์ชั่นงอนจัด ๆ แบบนี้ เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกนะเนี่ย 

 

“แหม แต่หน้าตาหล่อ ๆ แบบคุณเนี่ย คงมีสาว ๆ มาให้กอดไม่เว้นวัน”

 

“ก็พอมีบ้าง แต่ตอนนี้ติดพันอยู่คนหนึ่ง ขี้งอนเป็นที่สุด”

ยิ่งพูด คนที่กำลังบีบนมวัวอยู่ยิ่งหน้างอเข้าไปใหญ่

 

“ผมจะไปถ่ายรูป”
               มันละมือออก ลุกขึ้นเดินหนีไป

               ผมลุกขึ้นตาม หันไปขอบคุณคนงาน แล้วเดินตามมันไป

 

เห็นพวกทโมนกำลังให้อาหารวัวกันอยู่ พวกมันทำท่ากล้า ๆ กลัว ๆ ยื่นหญ้าสดให้วัวในคอกกิน ไอ้ตัวเล็กเห็นท่าน่าสนุกเลยเดินเข้าไปสมทบและทำตามบ้าง

 

“ให้พี่ถ่ายรูปให้ไหม”

ผมยื่นมือออกไปขอกล้องจากมัน มันทำท่าจะไม่ยอม แต่คงอยากได้ภาพตัวเองด้วยเหมือนกันเลยยื่นมาให้ ผมก็รับมาถ่าย บางจังหวะมันก็ยิ้มให้กล้อง บางจังหวะมันก็ทำหน้างอน ๆ ใส่

 

น่ารักดีครับ

 

บางทีปัญหาก็ใช่จะนำมาแต่เรื่องแย่ ๆ เสมอไป อย่างน้อยวันนี้ ผมก็ได้เห็นอีกมุมที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อนของคนที่ผมรัก

 

 

หลังจากโอ้ลั่นล้าในฟาร์มวัว พวกเราก็ขนขบวนกันไปที่ไร่องุ่นต่อ องุ่นที่นี่ลูกใหญ่มาก แถมยังไร้สารพิษอีกต่างหาก เก็บมาล้างหรือเช็ดนิด ๆ หน่อย ๆ ก็กินได้แล้ว

 

ไอ้ตัวเล็กมันเดินไปรอบ ๆ เพื่อถ่ายรูป โดยมีผมเดินเป็นเงาตามตัว

 

“นี่ไอ้หมาเอก มึงจะเดินตามไอ้กายมันทำด๋อยอะไรวะ”

ไอ้โอมมันทัก ก่อนไอ้มอจะมาลากคอเสื้อมันเดินออกไป

 

“มึง เขางอนกันอยู่”

 

“อ้าว เหรอ กูไม่ได้สังเกต เฮ้ย! มึงปล่อยกูก่อนเด๊ะ เสื้อกูขาดหมดแล้ว”

 

“เสื้อมึง ไม่ใช่เสื้อกู”

 

“อ้าวเว้ยไอ้มอ!!

แล้วพวกมันก็พากันโวยวายหายไป

               ไอ้คนข้าง ๆ ผมมองตามจนลับสายตาก่อนหันกลับมามองผมต่อ แล้วมันก็สะบัดบ๊อบเดินหนีไป

 

เมียผมงอนยาวแฮะ รอบนี้ 

 


 

“อยากกินองุ่นจัง”

ผมแกล้งพูดให้ไอ้ตัวเล็กมันได้ยิน

 

ตอนนี้มันกำลังกินองุ่นอยู่ครับ เด็ดมาพวงเบ้อเร่อ ล้างน้ำที่ลำธารแล้ว ปกติถ้ามันไม่งอน คงจะป้อนผมไปแล้ว แต่นี่เดินกินคนเดียวไม่สนใจกันเลย ผมเลยต้องทวงสิทธิ์กันนิดหน่อย

               มันไม่ตอบ ไม่สนใจผมด้วย ผมเลยเดินเข้าไปใกล้

 

“ป้อนพี่หน่อยสิ”

ผมร้องขออ้อน ๆ

               มันมองหน้าผมนิดหนึ่ง ไม่ป้อนครับ แต่ยังมีน้ำใจยื่นองุ่นมาให้ทั้งพวง

 

“อยากให้กายป้อน”

 

“มีมือก็กินเอาเอง”

มันบอกเรียบ ๆ

 

“ก็ได้”

ผมตอบกลับเรียบ ๆ เหมือนกัน แต่ยังไม่เด็ดกิน ผมรอจังหวะให้มันเด็ดออกมาลูกหนึ่งยัดใส่ปากตัวเอง แล้วอาศัยช่วงจังหวะนั้นคว้าเอวมันไว้ จับมันแหงนหน้านิด ๆ ก้มประกบปาก ควานลิ้นเข้าไปรั้งองุ่นลูกนั้นเข้าปากตัวเอง

 

มันหน้าแดง อ้าปากค้างคล้ายคนไม่เชื่อในสิ่งที่ตัวเองเห็น

               ผมเคี้ยวองุ่นลูกนั้นกรุบ ๆ ทำสายตาเจ้าเล่ห์ใส่

 

“หวานดีแฮะ”

ผมเลียริมฝีปากตัวเองเบา ๆ

 

“แต่อยากกินองุ่นลูกเล็ก ๆ ของกายมากกว่า”

ยิ่งพูดแก้มขาวยิ่งแดง

 

จริง ๆ ผมไม่เหมาะกับบทพระเอกหรอก บทผู้ร้ายน่าจะทำได้ดีกว่า เมื่อง้อด้วยวิธีดี ๆ นุ่มนวล ๆ ไม่ได้ผล ก็ต้องง้อด้วยวิธีเจ้าเล่ห์ ๆ นี่แหละ

 

“พี่ป้อนกายบ้างดีกว่า”

ผมเด็ดองุ่นออกมาลูกหนึ่ง คาบไว้ในปาก รั้งเอวมันมากดจูบส่งผ่านองุ่นแสนหวานเข้าไป แต่แทนที่ผมจะถอนจูบออก ผมกลับใช้ลิ้นดึงองุ่นลูกนั้นกลับ กัดแบ่งออกเป็นสองส่วน แล้วดันใส่ปากมันไปครึ่งหนึ่ง ส่วนอีกครึ่ง กินเอง

 

“อร่อยแฮะ”

ผมพูดยั่ว ๆ

               มันรีบเช็ดปากตัวเอง ทำท่าจะคายทิ้ง

               “อย่าทิ้งนะ
!! ถ้าคายทิ้ง พี่จะจูบนายไม่หยุดเลย”

 

มันชะงัก จ้องหน้าผมเคือง ๆ ก่อนหันหน้าไปทางอื่น รีบเคี้ยว ๆ สิ่งที่อยู่ในปากกลืนลงคอ

               ผมอมยิ้ม

 

คราวนี้มันหยิบองุ่นมายื่นใส่ปากผมสลับกับปากมันเองทันที ไม่มีเล่นแง่แล้วครับ คงกลัวโดนป้อนแบบเมื่อกี้นี้อีก

 
                ผมหัวเราะหึ ๆ ด้วยความพอใจ เดินเคียงไปกับมัน    

  

 

จบจากไร่องุ่นพวกเราก็พากันกลับบ้านไปอาบน้ำอาบท่า เตรียมตัวเที่ยวงานวัดกันต่อ ไม่เกินสองทุ่มพวกเราก็มารวมตัวกันอยู่ในวัดแล้ว

               งานใหญ่ใช้ได้เลยครับ คนเยอะน่าดู แค่คนจากฟาร์มของไอ้กิ๊ฟก็เยอะแล้ว ส่วนมากงานวัดตามต่างจังหวัดแบบนี้ ทุกคนจะพากันออกมาเที่ยวแบบยกครัว เด็กเล็ก ๆ ก็ถูกพ่อกับแม่พาไปเล่นเครื่องเล่นสำหรับเด็ก พวกผู้ใหญ่กับคนสูงอายุ ก็พากันไปนั่งรวมกันอยู่หน้าเวที รอชมการแสดงต่าง ๆ ส่วนพวกวัยรุ่นก็พากันเล่นเกม มากันเป็นกลุ่มบ้าง เป็นคู่บ้าง คละเคล้ากันไป

                พอมาถึงพวกเพื่อน ๆ ผมก็พากันแยกย้ายไปเล่นเกมทันที

 

“ว้าย ๆ อ้อนอยากเล่นเกมนั้น”

พวกทโมนรีบจูงมือกันไปเล่นเกมสาวน้อยตกน้ำทันที ทิ้งพ่อกับแม่ผมให้เดินเล่นระลึกความหลังกันอยู่สองคน พวกไอ้อาร์ตกับไอ้อิฐหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ ไม่เห็นพวกมันตั้งแต่ออกจากบ้านแล้ว(พวกเราพากันเดินมาครับ) พอ ๆ กับไอ้คุณชรินทร์นั่นแหละ แต่รายนี้น่าจะหายตัวไปถ่ายรูปมากกว่า

               พ่อไอ้ตัวเล็กท้าแม่ให้ไปเล่นเกมโยนห่วงด้วยกัน ในขณะที่ไอ้เต้ยลากพี่มันหายไปยังโซนของกิน ส่วนผมเดินตามไอ้ตัวเล็กมัน

 

วันนี้มันแต่งตัวน่ารักดีครับ ไม่รู้ว่ามันจงใจหรือเพราะอากาศร้อนกันแน่ มันถึงได้ใส่เสื้อกล้ามออกมาแบบนี้

                ไม่เคยเห็นมาก่อน
                ปกติเห็นใส่แต่เสื้อยืด แล้วเสื้อกล้ามที่ใส่ ก็เป็นแบบพอดีตัว สีดำอีกต่างหาก นั่นยิ่งไม่เคยเห็นเข้าไปใหญ่ เพราะปกติ มันชอบใส่แต่สีสว่าง ๆ อารมณ์ไหนวะเนี่ย

 

กางเกงที่ใส่เป็นกางเกงผ้าขาสามส่วนแบบสบาย ๆ รองเท้าแบบสวมสีดำสลับขาว เข้าเซตกับเสื้อกล้ามดี ผมจ้องมองแผ่นหลังเพรียวบางนั้น บอกตามตรง มันเป็นคนไม่มีกล้าม แต่ก็ไม่ได้ขี้ก้าง พอใส่เสื้อแบบนี้ มันเลยดูเพรียวลมสมส่วนเข้าไปใหญ่

               เห็นแล้วอยากจับมาฟัดให้หนำใจ

 

ส่วนตัวผมมาในชุดเสื้อยืดสีเทาเข้ม สวมทับด้วยแจ็คเก็ตสีดำสไตล์เดิม กางเกงเป็นกางเกงยีน ร้องเท้าแบบสวมแต่มีรัดส้น เน้นเท่ไว้ก่อน

 

มันไม่มองหน้าผมเลยตั้งแต่ออกจากบ้านมา แล้วเลือกที่จะเดินนำปล่อยให้ผมเดินตามต้อย ๆ แขนมันยังเป็นรอยอยู่ และดูเหมือนรอยจะเข้มขึ้นกว่าเดิมจนผมสะท้อนใจ

               ที่มันจะงอนยาวก็ไม่แปลก เพราะมันคงจะเจ็บเอามาก ๆ

 

มันเดินถ่ายรูปสลับกับแวะซื้อของกิน(ไม่ยอมแบ่งผมเหมือนเดิม) ผมจงใจจับมันแยกออกมาจากกลุ่ม จะได้ง้อมันได้ง่าย ๆ หน่อย แต่มันเล่นไม่พูดไม่จากับผมเลย

 

พอผมเดินเข้าไปใกล้ มันก็เลือกที่จะเดินเร็วหลบหนี เพราะเดินไม่ดูทาง มันเลยไปชนกับวัยรุ่นชายกลุ่มหนึ่งเข้า ดูแล้วน่าจะเป็นนักเลงประจำถิ่นด้วย

               ไอ้ตัวเล็กรีบขอโทษขอโพย แต่ฝ่ายนั้นไม่ยอม มันผลักอกไอ้ตัวเล็กอย่างหาเรื่อง ผมรีบเดินไปจับแขนมันไว้ทันที แล้วใช้สายตาอาฆาตปรามมัน ชาวบ้านเริ่มถอยห่างเพราะรู้สถานการณ์ดี

 

“ยุ่งไรด้วยวะ”

มันถามด้วยน้ำเสียงกวนตีน

                ผมยิ้มเย็น

 

“ถ้าไม่อยากเป็นศพอย่ามาหาเรื่องกันดีกว่า”

 

“วอน”

มันไม่ฟังฟ้าฟังฝน เหวี่ยงหมัดใส่ผมทันที ผมก้มหลบ ก่อนอีกหมัดจะเหวี่ยงมาบ้าง ผมไม่อยากมีเรื่องแถวนี้ เลยจับสองมือมันรวบไปด้านหลังแล้วผลักตัวมันไปด้านหน้าเพื่อปล่อย กำลังจะเอื้อมไปดึงไอ้ตัวเล็กออกจากแขนอีกคน แต่ต้องเด้งไปด้านหน้า เพราะแรงฟาดจากไม้หน้าสามเข้าเต็ม ๆ ที่กลางหลัง

 

“พี่เอก!!

ไอ้ตัวเล็กเรียกผมเสียงตื่น มันก็พยายามดิ้นรนให้หลุดรอดเหมือนกัน แต่ถูกยึดไว้จากคนสองคนทำให้ขยับไม่ได้ มันมองผมด้วยความเป็นห่วง

 

ผมก้มหลบหมัดที่เหวี่ยงมาจากด้านซ้าย แต่ไม่พ้นหมัดที่เหวี่ยงมาจากทางด้านขวา ตอนนี้ผมถูกล้อมหน้าล้อมหลังโดยมีไอ้ตัวเล็กเป็นตัวประกัน

 

ผมใช้หลังมือเช็ดเลือดที่มุมปาก คำนวณด้วยสายตาแล้ว ผมหนึ่ง มีไอ้ตัวเล็กเป็นตัวประกัน ส่วนพวกมันมีสิบห้า

               พวกมันกรูกันเข้ามา ถึงผมจะเก่งการต่อสู้แค่ไหน ก็คงไม่อาจทานมือทานตีนของคนร่วมสิบกว่าผสมอาวุธครบมือ ทั้งสนับมือ ไม้หน้าสาม บ้างพกมีดเลย

               ที่สำคัญ...
               ผมเป็นห่วงไอ้ตัวเล็กมันครับ มันพยายามดิ้นรนใหญ่ แต่สองแขนถูกล็อกไว้ด้านหลัง ซ้ำไอ้คนด้านหน้ายังจับคางมันบีบแน่นอีกด้วย 

 

เฮ้ย! มึง! เมียกูผิวขาวนะโว้ย บีบแรงขนาดนั้น เดี๋ยวเมียกูช้ำหมด

 

เพราะเผลอมองไอ้ตัวเล็กด้วยความเป็นห่วง ผมเลยถูกอัดเข้าที่ซี่โครงเต็ม ๆ จนตัวงอ ไอ้ตัวเล็กร้องลั่นเลย พวกมันกำลังจะเขามายำตีนผมต่อ แต่ดีที่พวกเพื่อน ๆ ผมพากันกรูเข้ามาช่วย พวกมันคงได้ยินเสียงคนโวยวาย เลยเข้ามาดู

 

ไม่เกินห้านาที พวกมันก็ลงไปนอนกินฝุ่น โดยมีตีนของเพื่อน ๆ ผมอยู่บนตัว และคนที่เก็บพวกมันได้มากสุด ก็เป็นไอ้กิ๊ฟ ไอ้เพื่อนสุดกร่างของผมนั่นแหละ

 

“อ้าว ไอ้จิต”

ไอ้กิ๊ฟมันเรียกเสียงเย็น

 

“มึงกล้ามากเลยนะ มารังแกเพื่อนสนิทกับน้องชายสุดที่รักของกูได้”

 

เห็นไอ้คนที่นอนหมอบอยู่หน้าซีดเป็นไก่ต้ม

 

“ผะ ผมไม่รู้พี่กิ๊ฟ ว่านั่นเป็นน้องกับเพื่อนพี่”

 

ไอ้กิ๊ฟมันยิ้มเย็น

 

“อืม ทีนี้ก็รู้แล้วนี่ แต่ว่า

มันหันมามองกายที่พยุงผมไว้ด้วยความเป็นห่วง

 

“เมื่อกี้มันทำอะไรนายบ้างกาย”


               มันถาม ไอ้ตัวเล็กส่ายหัว

 

“ยังไม่ทันได้ทำ พี่เอกเข้ามาช่วยไว้ก่อน”

จริง ๆ ก็ทำนะ แต่แค่ล็อกแขนกับบีบคาง

 

แต่แม่.ง!! คางเมียกู

 

ไอ้กิ๊ฟหันมามองผมต่อ

 

“แล้วมึงล่ะ”

 

“โดนต่อยหน้า อัดซี่โครง กับโดนไม้หน้าสามฟาดเข้าเต็ม ๆ ที่กลางหลัง”

ผมตอบตามจริง

               พวกมันพากันหน้าซีด

 

ไอ้กิ๊ฟสั่งให้พวกนักเลงยืนเรียงแถว ใครที่ยืนไม่ไหวเพราะโดนยำตีนไปก่อนหน้านั้นก็ให้พวกเพื่อน ๆ ผมพากันจับยืนแทน ไอ้พวกนี้ก็ทำงานกันเป็นทีมดี เรื่องพวกนี้มันยอมกันซะที่ไหน

 

เข้าข่าย..
               เพื่อนข้า ใครอย่าแตะ

 

“ต่อยหน้า”

ไอ้กิ๊ฟยืนยิ้มพราวอยู่ต้นแถว นวดวนหลังมือตัวเองเบา ๆ ก่อนกำหมัดซัดใส่หน้าไอ้คนแรกเต็ม ๆ จนไอ้เด็กหัวเหลืองนั่นหน้าหันเลือดกบปาก

 

ไม่ต้องถามว่าเจ็บไหม เลือกทะลักพลั่ก ๆ ขนาดนั้น

 

แล้วมันก็ต่อยเรียงหน้าเลย บางคนขยับตัวจะวิ่งหนี แต่ถูกเพื่อนผมจับเอาไว้ก่อน อย่าว่าแต่เพื่อนผู้ชายผมนะที่เก่ง เพื่อนผู้หญิงกลุ่มผมก็ใช่ย่อย ยูโด เทควันโดสายดำกันทั้งนั้น ไอ้กิ๊ฟนี่เอาทุกอย่างแต่ถนัดสุด คงเป็นมวยไทย คนจากสมาคมกีฬามาซื้อตัวหลายรอบแล้ว แต่มันไม่ชอบเลยบอกผ่าน

               ชาวบ้านพากันทำท่าหัวหด หวาดเสียวไปตาม ๆ กัน ไม่นานมันก็ต่อยครบ
15 หน้า

 

“อัดซี่โครง”

 

พวกมันพากันกุมซี่โครงอัตโนมัติ

 

“พี่กิ๊ฟพอเถอะ!!

ไอ้ตัวเล็กมันร้องขอ

                ไอ้กิ๊ฟหันมายิ้มพราวให้

 

“ไม่ได้หรอกกาย ถ้าไม่ปรามซะบ้าง พวกมันก็จะพากันกร่าง พางานดี ๆ เขาเสียหมด”

แล้วมันก็จัดการอัดซี่โครงพวกนั้นจนจุกไปคนละที

 

โหดครับเพื่อนผม

 

ชาวบ้านพากันยืนมองด้วยความหวาดเสียว แต่ไม่มีใครคิดปราม

                เพราะความโหดของมันกับพวกพี่ ๆ มันนี่แหละ พวกนักเลงเลยไม่กล้าทำอะไรล้ำเส้น พ่อมันก็มีอิทธิพลด้วย เล่นยาก แม้แต่ตำรวจก็ยังเกรง

                นี่ขนาดนาน ๆ ทีมันกลับบ้านทีนะเนี่ย

 

“อัดด้วยไม้หน้าสาม”

มันรับไม้ไปถือไว้ ก็ไอ้อันที่พวกมันใช้ตีผมนั่นแหละ มันตีไม้หน้าสามใส่มือตัวเองเบา ๆ เดินช้า ๆ ยิ้มเย็นไปยืนอยู่ข้างหลังพวกมัน

 

“โธ่ พี่กิ๊ฟ พอเถอะ ผมยอมแพ้แล้วพี่”

ไอ้คนที่ยืนอยู่หัวแถววอนขอ

 

“ดี งั้นก็ยืนอยู่เฉย ๆ”

มันแปลความเป็นอย่างอื่นไป

 

“ไม่ใช่พี่!! ได้โปรดเถอะ อย่าทำอะไรพวกเราเลย จะให้ทำอะไรก็ได้”

 

ไอ้กิ๊ฟมันยิ้มจนหวานเชื่อมพาลพาเอาเบาใจ

 

“อันนั้นหลังจากพวกมึงโดนกันคนละทีแล้ว”

ไม่พูดพร่ำทำเพลง มันฟาดไม้หน้าสามใส่กลางหลังไอ้คนพูดดังผัวะ จนไอ้คนนั้นลงไปร้องโอดครวญอยู่ที่พื้น

 

“พวกมึงทำผิดก็ต้องรับผิด ครั้งหน้าจะได้ไม่ซ่ากันอีก”

มันเขยิบไปยืนอยู่ด้านหลังอีกคนที่ยืนไม่ไหวแล้วแต่ถูกหิ้วปีกด้วยเพื่อน ๆ ผมอีกที

 

คิดว่ามันจะปรานีหรือเปล่า

 

ผัวะ!!

 

นี่คือคำตอบ

               ชาวบ้านพากันยืนหัวหดยิ่งกว่าเดิม ทำท่าหวาดเสียวหรี่ตามองดู ผู้ใหญ่บางคนก็เอามือปิดตาเด็กแบบแง้ม ๆ ไว้ไม่ให้ดู (แล้วจะปิดไปทำไม
= =) พอครบทุกคน เพื่อน ๆ ผมก็ปล่อยให้พวกมันนอนร้องโอดครวญกองกันอยู่ที่พื้น

 

“ถ้าพวกมึงกล้ามารังแกคนของกู หรือทำให้งานสนุก ๆ แบบนี้พังอีก กูจะเพิ่มโทษเป็นสองเท่า”

ไอ้กิ๊ฟมันขู่

 

ไอ้ตัวเล็กมองภาพตรงหน้าหวาด ๆ แฝงแววสงสารเอาไว้หน่อย ๆ มันยืนชิดอยู่ข้างผม

 

“เข้าใจแล้วใช่ไหม ว่าทำไมพวกพี่ถึงได้กลัวไอ้กิ๊ฟมัน”

ผมกระซิบ มันพยักหน้าหงึก ๆ ผมอมยิ้ม

                ท่าทางแบบนี้ สงสัยจะหายงอนแล้ว 

 

แล้วพวกเราก็ช่วยกันเก็บกวาดซากอมนุษย์โยนขึ้นรถ

 

แล้วพาส่งโรงพยาบาลกันเลยหรือเปล่า?

 

ไม่มีทางครับ

 

ถ้าปล่อยไปง่าย ๆ คงไม่ใช่ไอ้กิ๊ฟแน่ ๆ มันลากพวกสมุนสุดกร่างกลับบ้าน ไปทำแผลด้วยตัวเองต่อที่บ้าน

 

หึหึ 

ขอเตือนไว้ก่อน ไอ้ที่โดนไปเมื่อกี้ ยังเจ็บน้อยกว่าวิธีการรักษาของมันซะอีก

 

ผมเคยบอกคุณรึยังว่าคนของตระกูลไอ้กิ๊ฟเป็นนักเลง ซ้ำยังเป็นผู้มีอิทธิพลของคนต่างจังหวัดอีกต่างหาก ปืนผาหน้าไม้ต่อยตีมีครบเครื่อง อย่าคิดไปมีเรื่องกับมันเชียว

 

ผมถูกพามาทำแผลที่บ้าน ทุกคนก็พากันกลับแล้วเหมือนกัน หมดอารมณ์ที่จะเที่ยวต่อ

               หรือพูดให้ถูก...
               คืออยากกลับมาดูการทำแผลอันมหาโหดของไอ้กิ๊ฟมันมากกว่า

               เห็นแล้วเสียวแทน

 

มันเล่นเอาแอลกอฮอลล์สด ๆ ราดใส่แผล จนพวกมันร้องจ๊ากดิ้นแด่ว ๆ ทรมานปางตาย (ใครไม่เคยลอง ลองดูได้ แล้วจะรู้ว่ามันเจ็บปวดได้ใจขนาดไหน) แล้วเอาลูกประคบร้อน ๆ ตบตุบ ๆ ใส่รอยช้ำ (ที่น่าจะทำให้แผลช้ำยิ่งกว่าเดิมมากกว่า) แล้วคุ้ยเอายาหม่องเป็นก้อน ๆ มาโป๊ะ ๆ ป้าย ๆ ไปทั่วทั้งตัว ทั้งแสบทั้งร้อน ทั้งทรมานกันล่ะงานนี้ 

 

ซาดิสม์ได้ใจ

 

เดวิดนั่งกลืนน้ำลายอึก ๆ แว่วว่าอนาคตตัวเองคงจะริบหรี่น่าดู

 

ไอ้กิ๊ฟ ทำอะไรมึงคิดบ้างก็ได้นะ มันอยากจะเลือกมึงเป็นเมียอยู่ไหมน่ะ

 

พอเสร็จจากตรงนี้ก็อย่าคิดว่ามันจะปล่อยกลับบ้านได้ง่าย ๆ นะ มันถือคติ ทำร้ายก็ต้องดูแล มันสั่งให้พี่กิจทำแผลให้ไอ้พวกนี้ทุกวัน (แบบที่มันทำนั่นแหละ) ซ้ำยังให้ออกกำลังกายด้วยการลากสังขารไปช่วยทำไร่ทำสวนหรือช่วยงานวัดจนกว่าจะหายดีอีกด้วย

 

เอากับมัน

 

งานนี้ไม่ให้พวกมันเข็ด แล้วจะไปไหนรอด

 

หลังจากดูมหกรรมทรมานคน ผมก็ลากไอ้ตัวเล็กมานั่งให้มันทำแผลให้ในห้อง ผมเลิกถอดเสื้อออกจนหมด เหลือไว้แค่กางเกงเท่านั้น

 

“เป็นไงบ้าง” มันถามด้วยความเป็นห่วง

 

“พี่คงโดนลงโทษ ที่ทำให้กายต้องเจ็บตัว” ผมพูดเรียบ ๆ

 

มันเม้มปากแน่น

 

“ผมไม่เจ็บเท่าพี่หรอก”

มันป้ายยาหม่องมาแต้มเบา ๆ ที่มุมปาก แต้มอีกรอบมาทาที่ซี่โครง และคุ้ยยาก้อนเบ้อเร่อไปทาที่กลางหลัง

               คุ้ยเยอะขนาดนั้น มันคงเขียวไม่ใช่น้อย

               ผมเลื่อนมือไปแตะรอยแดงที่แขนมันเบา ๆ 

 

“ยังเจ็บอยู่ไหม”

 

มันก้มมองแขนตัวเอง

 

“ถ้าเทียบกับพี่ ผมไม่เจ็บมากหรอก ขอบคุณฮะที่ช่วย”

 

ผมยิ้ม เลื่อนมือไปที่แก้มมัน

 

“ดีแล้วล่ะ พี่ไม่อยากให้กายเจ็บเหมือนกัน”


               มันหลุบตาลงต่ำ แต้มยามาทาซี่โครงต่อ

 



 

“ไปเดินเล่นกันไหม”

ผมชวนหลังจากมันทายาเสร็จ มันพยักหน้ารับ แล้วผมก็เดินเปลือยท่อนบนพามันเดินออกจากห้องไป  

 

“โห อนุสาวรีย์มึงเต็มตัวเลยว่ะเอก”

ไอ้กิ๊ฟมันแซว

                ผมยักคิ้ว

 

“อนุสาวรีย์บ้านมึง เขาเรียกอนุสรณ์แห่งความกล้าหาญโว้ย”

 

“พูดดีไป ไม่ได้พวกกู มึงก็นอนกินตีนพวกมันกลายเป็นศพเฝ้าวัดไปแล้ว”



                ผมหัวเราะหึ ๆ

 

“แล้วตกลงพวกมันเป็นใคร”

 

“วัยรุ่นแถว ๆ นี้แหละ จริง ๆ พี่กิจคุมอยู่ แต่ช่วงนี้เฮียแกยุ่ง ๆ กับนมวัว เลยไม่ได้ไปดูแล กะว่างานนี้จะซ่ากันให้เต็มที่ แต่มันคงไม่รู้ว่ากูมา”


               พวกเพื่อน ๆ พยักหน้าเข้าใจ

               เห็นความช้ำของแต่ละคนแล้ว เหอ ๆ กูจะไม่ขอเป็นศัตรูกับคนตระกูลมึงเด็ดขาด

 

“พี่กิ๊ฟเก่งจัง”

ไอ้ตัวเล็กมันชม

 

“เราก็ต้องหัดไว้บ้างน่ะ วิชาป้องกันตัวน่ะ เวลาผัวมันทำร้ายมา จะได้โต้กลับได้บ้าง ไม่ใช่ให้มันมาทำร้ายเราฝ่ายเดียว”


                ผมสะดุ้งโหยง

 

“มึงไม่ต้องมาสอนวิชามารให้เมียกู ไอ้กิ๊ฟ”

ผมรีบท้วง

               ไอ้ตัวเล็กมันยืนหน้าแดง

 

“นี่กาย” มันไม่ฟังครับ “พี่จะสอนอะไรให้นะ”

 

“ไอ้กิ๊ฟ!!

ผมท้วงเสียงดัง

 

“มึงเงียบไปเลย! ถ้าไม่อยากโดนตีนกูอีกคน”


                ผมหุบปากลงฉับ พวกเพื่อน ๆ พากันหัวเราะคิกคัก

 

“พี่จะสอนอะไรให้ รับรองได้ผลดียิ่งกว่าอะไร”

แล้วมันก็ก้มกระซิบอะไรบางอย่าง ไม่ได้ยินครับ แต่อย่าให้มันสอนอะไรเป็นดีที่สุด

               ไอ้ตัวเล็กหน้าแดง

 

มึงสอนอะไรเมียกูวะ

 

“มึงสอนอะไรกาย”

ผมถามมันเสียงเครียด

 

“กูแค่สอนวิธีหยุดหมาบ้าแบบมึงแค่นั้นแหละ ถ้าวันไหนมึงเกิดสติหลุดขึ้นมา น้องกูจะได้ไม่เจ็บตัวแบบวันนี้อีก”


                ผมสะอึก

 

“พวกมึงจะไปไหนก็รีบ ๆ ไป พวกกูจะจั่ว”

แล้วมันก็ไล่ผมกับไอ้ตัวเล็กออกจากกลุ่ม ผมเลยได้ทีดึงมันลงจากเรือน ปล่อยให้พวกมันสรวลเสเฮฮาลั่นบ้านกันไป

 

แม่.ง เช้าทำบุญ เย็นอบายมุข เจริญล่ะพวกมึง

 

แต่พวกมันเล่นกันเป็นเกมครับ ไม่มีเงินวาง ไม่ได้เล่นเป็นการพนันกันหรอก

 

จริง ๆ ของพวกนี้มันขึ้นอยู่ที่เจตนา ถ้าไม่ติดจนกลายเป็นนิสัย มันก็แค่เกมเพื่อความสนุกและกระชับมิตรดี ๆ นี่เอง

 

“ไอ้เชี่ยมอ!! ถ้ามึงโกงกูอีกที มึงเอาตีนกูไปกินได้เลย”

 

คิดว่านะ

 

ไอ้ตัวเล็กข้างผมหัวเราะคิก ผมหันไปมอง โอบเอวมันไว้ พามันก้าวไปตามทางเดินภายใต้แสงสว่างของดวงพระจันทร์สีนวลสวย



               To be Con..


               ตอนนี้ยกใจให้พี่กิ๊ฟไปเลย แบบว่า โฮกมาก พี่แกซาดิมส์ได้ใจ จริง ๆ มีนิยายตอนพิเศษของเดกิ๊ฟนะ 4 ตอนจบ แต่งเสร็จนานแล้ว ไม่มีเวลารีไรท์ลงให้อ่านกันสักที T^T ว่าง ๆ นะเคอะ
               ตอนหน้า เอ็นซีจัดหนักค่ะ อิพี่เอกมันสามารถใช้ความงอนของน้องกายให้เป็นประโยชน์ในการทวงสิทธิ์สนองความหื่นของตัวแกเอง ส่วนจะยังไง ก็ติดตามกันต่อไป และได้โปรดสำรองเลือดเอาไว้ด้วยเน้อ หุหุ 
               ใครอ่าน ใครเม้นท์ ใครโหวต จิส่งน้องกายไปครางข้างหู อ้ายยยยย (ไรท์ฟังมาแล้วขอบอก หยิวได้ใจ) 







            
คอมเม้นท์ประทับใจ

สวัสดีค่ะไรเตอร์ อยากจะบอกว่าเข้ามาเพราะเพื่อนมันกระชากลากถูค่ะ ตอนแรกคาดโทษมันไว้ว่าถ้าไม่สนุกจริงจะจับพี่เอ็งทำเกย์ (หน้าหล่อมากมาย แต่ไร้ภาพพจน์สิ้นดี จำได้ว่าเคยเจอกันจะๆครั้งหนึ่ง เล่นด่าข้ามหัวกันไปเลย ภาษาพ่อขุนทั้งนั้น 555+) แต่ที่ไหนได้ 
อดอ่ะ!
ความผิดไรเตอร์คนเดียวเลยนะคะเนี่ย!
เหอๆ อยากจะบอกว่านี่เป็นเม้นแรก และก็ขอสารภาพว่าเป็นคนทึ่ไม่ค่อยชอบเม้น แม้ว่าเรื่องนั้นจะเป็นเรื่องที่สนุกปานจะขาดใจแค่ไหน แต่ไรเตอร์เรื่องนี้เผอิญว่ามีความรู้สึกร่วมกัน (วายว้ายวาย 555+) ทำให้อยากจะเม้นยาวๆแบบขาดใจ
จากประสบการณ์การอ่านนิยายหัวใจสีม่วงมาอย่างพอสมควร ทำให้สรุปได้ว่า...
เกลียดเคะ!
ทำไมน่ะเหรอ...
ก็มันเหมือนผู้หญิงในร่างผู้ชายน่ะสิ!! 
(เฮ้ย อย่าพึ่งเลิกอ่านเม้นนี่นะ!! ไม่ได้หมายถึงน้องกาย!!!)
ต้องเข้าใจก่อนนะไรเตอร์ ว่าที่อยากอ่านพวกวายๆอะไรแบบนี้ก็เพราะเบื่อนิยายที่พวกผู้หญิงเอาแต่ กรี๊ดๆ ทำตัวปัญญาอ่อนไม่เข้าเรื่อง แล้วก็ชอบให้พวกผู้ชายมาปกป้องเต็มทน (มีมือมีเท้าไม่ใช่เรอะ! มีปากด้วย!! แค่ปลอบใจคุณพระเอกเขาก็ทำไม่เป็น มัวแต่ซ้ำเติม และพยายามให้เขาง้ออยู่ได้ น่ารำคาญ!!!) ประกอบกับไปอ่านนิยายของพวกผู้ใหญ่แล้วรู้สึกว่ามันช่าง...
มีแต่เรื่อง บนเตียง...แถมภาษาที่ใช้สื่อออกมายังดูห่วยอีก (ต้องเข้าใจอีกครั้งว่ามีอะไรก่อนแต่งมันไม่ใช่วัฒนธรรมไทย เพราะไทยไม่ใช่ฝรั่ง เวลาอ่านมันจึงดูขัดๆ สู้สำนวนแบบแปลไม่ได้ ก็เลยพาลไม่ชอบ>>ความเห็นส่วนตัวนะเออ)
แต่...
เรื่องนี้ทำให้ความคิดเปลี่ยนไป...
รักเคะมากมาย! 
(นี่แหละความรู้สึกที่แท้จริง!>>สันขวานแบบน้ำตาไหลพรากกันเลยทีเดียว)
รู้ไหมคะไรเตอร์ สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเราของการเป็นนิยาย(วาย)ที่ดี คือการที่เคะไม่ได้สูญเสียความเป็นตัวตนของผู้ชายไป เพราะชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าวาย ไม่ใช่ตุ๊ดแต๋วที่ไหน (แต่พวกนั้นก็มีความเป็นผู้ชายนะ อย่างความมั่นใจแปลกๆ เป็นต้น>>ไม่แน่ใจว่าคนอื่นเจอเหมือนกันแล้วคิดแบบเดียวกันรึเปล่า แต่เวลาเราเจอเขาแล้วมันให้ความรู้สึกแบบนี้) จะหลง จะเขิน หรือจะต้องกลายเป็นฝ่ายรับ แต่สุดท้ายยังไงก็หนีไม่พ้นความจริงที่ว่า...
เคะก็คือผู้ชาย!!!
ดังนั้นน้องกายสุดที่รักจึงกลายเป็นขวัญใจเจ้ไปในบันดล โฮ๊ะๆๆๆ
อยากจะบอกว่าเรื่องนี้ดีมากๆค่ะ ชอบตัวละครทุกคน ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตามให้ความรู้สึกเหมือนว่ามีชีวิตอยู่จริงๆ และพวกเขาก็โลดแล่นอยู่ด้วยปลายนิ้ว (ไรเตอร์คงไม่ได้ใช้ปากกาเขียนใช่ไหม? จะได้แก้เป็นปลายปากกาแทน 555+) และจินตนาการของไรเตอร์ ที่ส่งต่อมาถึงรีดเดอร์ทุกคน และทำให้พวกเขากลับมาอยู่ในความทรงจำ และเป็นที่ติดตราตรึงใจตลอดไปแม้ว่าจะถึงบทที่ 100 และต้องมาพบกับคำว่าบทส่งท้ายแล้วก็ตาม (คาดหวังมากมาย)
สำหรับเรานิยายที่ดี (ทั่วไป) ไม่จำเป็นที่จะต้องเป็นอะไรที่ดูโหดร้ายสมจริง ซวยซ้ำกรรมซัดปางตาย อะไรขนาดนั้น เราแค่อยากได้ความสมจริงในระดับหนึ่ง และขอแบบจัดเต็มในรูปแบบของความบ้าบอ ติ๊งต๊อง และอะไรก็ตามที่มันดูผ่อนคลายเพื่อมาอ่านพอคลายเครียด ไม่ใช่อะไรที่ดูสมจริงไปหมด จนกลายเป็นว่าอ่านแล้วเครียดแทน (อ้าว แล้วตูจะอ่านทำเพื่อ อ่านแล้วเครียด!!) ซึ่งนิยายเรื่องนี้ Kiss Love ให้เราได้จริงๆ! ขอบคุณมากค่ะ (ก้มหัวงามๆคารวะสามที)
ตั้งแต่ที่อ่านมา ยังไม่เจออะไรที่น่าขัดใจนะ แต่ถ้าเจอเมื่อไรก็จะรีบบอก เพราะเราเองก็อยากเป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนาให้เรื่องนี้ออกมาสมบูรณ์แบบที่ สุดเช่นกัน เพราะฉะนั้นเราถึงเริ่มต้นด้วยเม้นฉบับนี้ 555+
สุดท้ายนี้ เราอยากจะบอกว่าเราชอบเรื่องนี้ที่สุด เป็นนิยายหัวใจสีม่วงทั่วไปที่ไม่เคยธรรมดาตั้งแต่บรรทัดแรกยันประโยคสุด ท้าย (เดาว่ามันต้องยอดเยี่ยม!>>มั่นใจมาก) ชอบทุกอย่างที่เป็น Kiss Love ทั้งน้องกายคนดี พี่เอกจอมหื่น พี่โอ๊ค พี่เชน พี่อาร์ต พี่อิฐ พี่กิ๊บ สามลิงทโมน รวมถึงคนอื่นๆที่ไม่ได้กล่าวถึงด้วย แม้กระทั่งฉาก NC หรือแม้แต่การบรรยายแบบปกติ (เป็นภาษาที่ค่อนข้างสวยค่ะ สำหรับฉาก NC อ่านแล้วเข้าใจง่าย>>หน้าเลยแดงง่าย แต่ติดใจตรงที่ไม่ใช้คำพูดตรงๆนี่แหละ ดีแล้วล่ะค่ะ ส่วนบทบรรยายปกติก็ทำได้ดีเช่นกันในรูปแบบของการใช้สรรพนามบุรุษที่ 1 แม้จะมีคำพ่อขุนบ้าง แต่ก็ไม่ได้ตำหนิอะไรเพราะมันถือเป็นคำพูดที่พูดกับเพื่อนในกลุ่มแบบสนิทสนม แล้วก็เป็นความคิดในใจ เพราะนั้นจึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ อยากจะบอกว่าการสลับกันบรรยายจากมุมมองที่แตกต่างทำให้ประทับใจมาก แถมไม่เบื่อง่ายด้วย ชอบ) และที่สำคัญที่ขาดไม่ได้ก็คือไรเตอร์
ขอบคุณ ที่รังสรรค์นิยายเรื่องนี้ขึ้นมา นิยายเรื่องนี้ที่ทำให้เราเหมือนคนบ้า(?) ขอบคุณมากจริงๆ(??) อย่าลืมรักษาสุขภาพด้วยนะคะไรเตอร์ มิฉะนั้นจะทำให้รีดเดอร์ทั้งหลายเกิดอาการลงแดงได้ (ห่วงนิยายอ่ะ 555+)
รักไรเตอร์มากค่ะ!!! (อย่าคิดลึกนะ หวาดเสียววววววว)
ปล.ยินดี ที่จะเข้าร้านกาแฟของท่านทุกเมื่อค่ะไรเตอร์ แต่ขอโกโก้ปั่นน้ำแข็งละเอียดแทนได้ไหม แล้วถ้ามีชีสเค้กแถมให้ด้วยจะดีมาก (ก๊อง~! >>เจอไรเตอร์ฟาดหัวด้วยถาดสแตนเลส)

Name : รีเนม [ IP : 115.67.101.69 ] 
Email / Msn: - 
วันที่: 8 พฤศจิกายน 2555 / 23:43


ตอบเม้นท์ประทับใจ
เม้นท์นี้เหมือนเป็นน้ำมันเติมรถให้เครื่องที่ใกล้จะดับเลย ขอบคุณค่ะ ^^  

1. ขอบคุณคุณเพื่อนด้วยน้า ที่ลากมาอ่านด้วยกัน ^______^
2. ไรท์ชอบความเป็นธรรมชาติน่ะ ทุกอย่างเลยดูสมจริงหมด ทั้งสถานที่ ^^    
3. อิไรท์ชอบเคะที่ยังคงความเป็นผู้ชายเอาไว้เหมือนกัน มันจิ้นได้อลังการและอ่านแล้วหวิวกว่านิยายทั่วไป บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไม (อืม....)

 4. ว่าด้วยเอ็นซี ไรท์ชอบฉากอิโรติก(ศิลปะ)มากกว่าฉากโป๊เปลือยน่ะ เวลาแต่งเลยพยายามเกลาให้มันอ่านแล้วลื่นหู จินตนาการแล้วได้อารมณ์ แต่ไม่จาบจ้วงน่าเกลียด เพราะเอ็นซีไรท์ทุกเรื่อง เป็นเอ็นซีทีเกิดจากความรัก มีความรู้สึก ผ่านความเสน่หาอะไรทำนองนั้นแหละ ^^(....และไม่ชอบอยู่บนเตียง = =)
5. ตอนแรกก็กะว่าจะให้น้องกายเล่าคนเดียวนั่นแหละ = = แต่โดนอิพี่เอกมองหน้า เลยต้องให้เล่าสองคนสลับกันไปมา = =(ออกแนวถูกบังคับ T^T)
6. โกโก้ปั่นน้ำแข็งละเอียดกับซีสเค้กใช่ไหมคะ เชิญนั่งคะ แล้วไรท์จะนำไปเสิร์ฟ ^___^





ประกาศ ๆ
น้องคิสรอบแรกปิดโอนวันที่ 10 พฤศจิกายนนี้นะคะ (อลุ่มอลวยได้วันที่ 11-12 นะคะ เพราะแอบพิมพ์หนังสือเผื่อไว้เล็กน้อย ^^)
หลังจากหนังสือที่พิมพ์เผื่อหมด จะปัดไปเป็นรอบสองทันที กำหนดจัดส่งหนังสือรอบสองคือปลายเดือนมกราคม หลังงานตลาดฟิคครั้งที่ 3 วันที่ 26 มกราคม 2556

ค่าหนังสือ 1500 (นัดรับ) จัดส่งก็ 1550 (ใครต้องการโอนตู้อัตโนมัติโอนมา 1600 ได้เลย จะทอน 50 บาทกลับไปให้) ถ้าจะโอนเลยก็จิ้มเลขที่บัญชีที่นี่เลยค่ะ >>ห้องเลขที่บัญชี<< โอนเสร็จแจ้งข้อมูลการโอนพร้อมชื่อที่อยู่เบอร์โทรมาให้เรียบร้อยนะคะ

กำหนดการ : ใช้เวลาในการตีพิมพ์อย่างน้อย 2 อาทิตย์ (ถ้าเนื้องานออกมาไม่ผิดพลาดอะไรก็จัดส่งได้เลย) ในระหว่างรอหนังสือพิมพ์ จะจัดทำรายชื่อ และพับกล่องไว้รอ หนังสือมาก็แพคหนังสือ(ห่อพลาสติกหรือกระดาษกันรอย) พร้อมจัดส่งได้เลย ส่วนคนนัด ไรท์จะโทรนัดวันอีกทีนะคะ ^^

คำเตือน : ใช้ระยะเวลานานนิดนะคะกว่าจะส่งครบหมดทุกคน(เรียงตามเบอร์จอง) ยอดค่อนข้างเยอะ เลยไม่รู้ว่าเบอร์จองอะไรจะได้ช่วงไหน ถ้าถามมาไม่ได้คำตอบที่แน่นอนก็ขออภัยค่ะ
จัดส่งเสร็จจะแจ้งทาง sms หรือไม่ก็เมลค่ะ ^^
Memew








กระซิบทอค
ตอนพิเศษเรียกเลือดนิดหนึ่งนะคะ ^^ (พิเศษสำหรับคนซื้อหนังสือเท่านั้น) มี 4 ตอน
1. แค่มอง (น้องกาย)
2. ก็คนมันน่า(ทำ)รัก (พี่เอก)
3. ก่อนหน้านั้น (พี่เป้)
4. หลังจากนั้น (น้องเต้ย)
หุหุ อ่านกันให้หนุกหนานน้าาา ^___________________^



รักเธอที่สุดAdd Fav. แฟนคลับน้องคีส

              กดไลค์ Facebook แฟนเพจ
                 (แล้วกด "เพิ่มในรายการที่สนใจ" หรือ "Add to interestiong List" ข้ามปุ่มไลค์นะคะ)

              onion05ทวิตเตอร์ฮับ



 




Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ ตอนที่ 99 : Kiss Love 72 : มหกรรมงอน & ง้อ [เอก...☼] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 44917 , โพส : 302 , Rating : 80% / 115 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13
# 302 : ความคิดเห็นที่ 63598
รักพี่กิ๊ฟฟฟฟฟฟ
Name : 奇跡 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 奇跡 [ IP : 182.232.165.83 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มีนาคม 2562 / 01:12
# 301 : ความคิดเห็นที่ 62955
ไม่อยากจะบอกว่า ปลื้มพี่กิฟต์มาตั้งแต่แรกแล้ว
ผู้หญิงอะไร เท่โคตรรรรร
Name : mylovejinjunno < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mylovejinjunno [ IP : 103.26.23.226 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มีนาคม 2560 / 18:26
# 300 : ความคิดเห็นที่ 62869
สุดยอดอ่ะพี่กิ๊ฟ โหดได้ใจมากอ่ะ555 เดวิดเปลี่ยยใจยังทันน่ะ5555
Name : smaayd368 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ smaayd368 [ IP : 182.232.9.41 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มกราคม 2560 / 11:46
# 299 : ความคิดเห็นที่ 62822
ชอบทุกตัวละครรรร
ชอบตอนกายพูดในใจว่าผัวกูอยู่ไหนมาก55555
Name : ปลายหลังคา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ปลายหลังคา [ IP : 27.55.83.239 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ธันวาคม 2559 / 01:27
# 298 : ความคิดเห็นที่ 62805
ชูป้ายยยย พี่กิฟ ชอบบบบ โหดได้จัยยย ฉลาดที่สุ๊ดดดดดดด
Name : katekate < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ katekate [ IP : 49.49.238.0 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤศจิกายน 2559 / 17:49
# 297 : ความคิดเห็นที่ 62771
แจ้กิ๊ฟสุดยอด เป็นผู้หญิงที่ครบสูตรสุดๆ
Name : tanthai1975 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tanthai1975 [ IP : 122.154.136.28 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 ตุลาคม 2559 / 13:35
# 296 : ความคิดเห็นที่ 62524
พี่กิ๊ฟโคตรน่ากลัวเถอะ
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 1.46.14.0 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กรกฎาคม 2559 / 11:42
# 295 : ความคิดเห็นที่ 62384
โอ้ยยพี่กิ๊ฟเท่มากกกก
Name : SG-Dragon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SG-Dragon [ IP : 110.169.88.186 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 พฤษภาคม 2559 / 11:48
# 294 : ความคิดเห็นที่ 62326
พี่กิ๊ฟสายโหดมาก น้อกายงอนพี่เอกนานๆเลยลูก นานๆๆๆๆ เอาให้ขาดใจตาย เออๆ ว่าแต่พี่กิ๊ฟสอนไรน้องงง่ะ แน่ะๆ
Name : อาแนของแบคฮยอน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อาแนของแบคฮยอน [ IP : 223.24.9.27 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 พฤษภาคม 2559 / 23:49
# 293 : ความคิดเห็นที่ 62210
เจ๋งงงงงงงงง
Name : lufian < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lufian [ IP : 171.5.248.90 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2559 / 00:57
# 292 : ความคิดเห็นที่ 61750
อยากเป็นพี่กิ๊ฟซะแล้ว
Name : Mami [มามิ] < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mami [มามิ] [ IP : 49.229.111.25 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มีนาคม 2559 / 16:58
# 291 : ความคิดเห็นที่ 61428
พี่กิ๊ฟสุดยอดเลย ชอบๆๆ 5555 >w< ว่าแต่พี่กิ๊ฟสอนอะไรให้กาย ? -w-
PS.  อนิเมะคือส่วนหนึ่งของชีวิตของฉัน Link Start!!
Name : Eadesu < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eadesu [ IP : 171.5.222.152 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 ธันวาคม 2558 / 17:07
# 290 : ความคิดเห็นที่ 61323
กรรมตามสนองสินะพี่เอกก //สะใจเบาๆ
เดวิดห้ามเปลี่ยนใจนะ 5555
Name : fe&font < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fe&font [ IP : 202.29.6.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 พฤศจิกายน 2558 / 17:03
# 289 : ความคิดเห็นที่ 60780
อ่านไปหัวเราะโรคจิตไปฮึ๊ฮึ๊
Name : Parn Wonganudroj < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Parn Wonganudroj [ IP : 171.96.245.129 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤษภาคม 2558 / 20:09
# 288 : ความคิดเห็นที่ 60743
พี่กิ๊บได้โปรดรับข้าเป็นลูกศิษย์ด้วยเถิด //กราบ




PS.  เมี๊ยว
Name : Nekosama < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nekosama [ IP : 171.7.175.65 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 เมษายน 2558 / 21:41
# 287 : ความคิดเห็นที่ 60682
เอฟซีพี่กิ๊ฟฟฟฟ ว่าแต่พี่กิ๊ฟสอนอะไรให้กายอ่ะ อยากรู้จังงง รอมาต่อนะคะ สู้ๆๆ~
Name : ชยาวอลของชายหรือนี่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ชยาวอลของชายหรือนี่ [ IP : 125.26.126.216 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 เมษายน 2558 / 09:21
# 286 : ความคิดเห็นที่ 60082
เดวิด .. นายเปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะ 55555

โอวววว พี่เอก อนุสรณ์แห่งความกล้า กายหายงอนเลย คึคึ
PS.  Big Bang G-Dragon & SNSD Yuri & EXO HunHan FOREVER !!
Name : Harm. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Harm. [ IP : 27.55.87.75 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 สิงหาคม 2557 / 23:18
# 285 : ความคิดเห็นที่ 59863
ชอบพี่กิ๊ฟมากๆ ตอนนี้เหมือนเป็นฮีโร่เลย
Name : Art [ IP : 125.25.96.118 ]

วันที่: 10 กรกฎาคม 2557 / 18:14
# 284 : ความคิดเห็นที่ 59795
พี่กิ๊ฟโหดเกิ๊นนนนนนน
Name : 0474 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 0474 [ IP : 180.183.95.124 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มิถุนายน 2557 / 13:52
# 283 : ความคิดเห็นที่ 59655
พี่กิฟนี่สเปคผมเลย แต่ขอโหดน้อยกว่านี้หน่อยดีกว่า 55555
Name : ผู้โบยบินสู่ฟากฟ้า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ผู้โบยบินสู่ฟากฟ้า [ IP : 110.169.46.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤษภาคม 2557 / 14:46
# 282 : ความคิดเห็นที่ 59586
พี่กิ๊ฟโหดมากอ่ะ
Name : blacksaya < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blacksaya [ IP : 14.207.163.98 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤษภาคม 2557 / 08:04
# 281 : ความคิดเห็นที่ 59433
โอ้ว พี่กิ๊ฟสอนอะไรให้เนี่ย
PS.  ข้าเชื่อในความฝัน...ที่ไม่มีวันเป็นจริง
Name : Lucia Eve < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lucia Eve [ IP : 171.100.195.100 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 เมษายน 2557 / 18:01
# 280 : ความคิดเห็นที่ 59163
จริงอย่างที่พี่เอกว่า เช้าทำบุญเย็นเล่นเกม... 55555555 

ว่าแต่ก็สงสารพวกนั้นเหมือนกัน 55555 ดูท่าจะโดนไปเยอะ ^^
PS.  Love KrisLay All EXO
Name : may0234 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ may0234 [ IP : 171.101.120.252 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มีนาคม 2557 / 21:08
# 279 : ความคิดเห็นที่ 58964
พี่เอกยังพลาดท่า เชื่อแล้วว่าของพี่กิ๊ฟเขาแรงจริง 555 พอฝรั่งคนนั้นยังรักอยู่ไหม?? กิ๊วๆๆ >< 
PS.  รักและเชื่อใจ only 13 + 2 = ELF รอมาตลอด..ว่าเมื่อไหร่คุณจะสนใจ ครอบครัว SJ คือชีวิต!
Name : Mu Thai-Elf < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mu Thai-Elf [ IP : 125.24.19.105 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:22
# 278 : ความคิดเห็นที่ 58732
ร้ายตลอดนะพี่เอก
Name : skyk < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ skyk [ IP : 27.55.224.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มกราคม 2557 / 23:58
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android