Lamplighter
ดู Blog ทั้งหมด

Now

เขียนโดย Lamplighter
บ้านเมืองวุ่นวายเหลือเกินตอนนี้
ติดตามข่าวอยู่เรื่อยๆ แต่ไม่พูดถึงแล้วกัน

วันนี้รื้อค้นจัดเก็บของเตรียมไปหอแล้ว
จะเอาของไปเก็บวันเสาร์นี้แหละ
ในที่สุดก็มีเพื่อนอยู่หอแล้ว ดีใจจัง
เพื่อนในจากโรงเรียนเดิมเดียวกัน
ห้องเดียวกัน มาอยู่คณะเดียวกันอีกด้วย
ดีมากๆเลยเนอะ

ตอนนี้กลับมาสับสนอีกแล้วอ่ะ
จีนก็อยากเรียน เกาหลีก็อยากเรียน
ไม่รู้จะเลือกอะไรดี
เลือกสองอย่างไม่ได้ด้วย
ถึงจะเลือกเอกโทตอนปีสอง
แต่ไปอ่านเจอมาว่าต้องเก็บขา ตั้งแต่ปีหนึ่งเลย

ความน่าสนใจของจีนก็คือ
มีพื้นฐานอยู่เล็กน้อย เล็กน้อยจริงๆ
เพราะเรียนสายวิทย์-คณิตมา
แล้วภาษาจีนความต้องการน่าจะมากกว่า
ไวยากรณ์น่าจะใกล้เคียงภาษาไทยมากกว่า
ข้อเสียคือ เรามีพื้นฐานไม่มาก
แม้ว่าทางมหาวิทยาลัยจะเริ่มสอนให้ตั้งแต่พื้นฐาน
อาจจะตามคนที่เรียนสายศิลป์จีนไม่ทัน

ส่วนภาษาเกาหลี
โรงเรียนส่วนใหญ่ไม่มีแผนการเรียนภาษาเกาหลี
ดังนั้นพื้นฐานน่าจะใกล้เคียงกัน คนเรียนก็ไม่เยอะ
ตัวอักษรเกาหลีอ่านง่านกว่า และเราก็ชอบนักร้องเกาหลี
ฟังเพลงเกาหลีด้วย
ข้อเสียคือ เราไม่รู้ว่าความต้องการคนรู้ภาษาเกาหลีมีมากไหม
ยิ่งในหน่วยราชการยิ่งน่าจะน้อยมาก
ไวยากรณ์ภาษาเกาหลียากกว่า และต่างจากภาษาไทยมาก

ตอนนี้เลยงงๆกับชีวิต
ไม่รู้จะเลือกอะไรดี
ออกแนวรักเกาหลีเสียดายจีน รักจีนเสียดายเกาหลี
เลือกไม่ได้ สรุป ไปเรียนญี่ปุ่นซะเลยดีไหม 555+

หวังว่ากิจกรรมทางมหาวิทยาลัยจะไม่เลื่อนนะ
ฝากเนื้อฝากตัวกับรุ่นพี่ด้วยนะคะ

รหัสนักศึกษาออกแล้ว
อยากเห็นหน้าพี่รหัส ป้ารหัส ยายรหัส
555+ เขาเรียกยังไงกันบ้างก็ไม่รู้แหละ


จบม.6แล้วดูหลุดไปอีกช่วงชีวิตเลยอ่ะ
ต้องรับผิดชอบตัวเองเยอะมาก
อยากกลับไปใส่ชุดม.ปลายอีกครั้ง
ยังอยากเป็นนักเรียนอยู่เลย
คิดถึงโรงเรียนและอาจารย์มากมาย
จบมาแล้วเพิ่งจะรู้สึกว่ารักอาจารย์มากๆ

เหมือนเพิ่งจะใส่ชุดม.ปลายเมื่อปีที่แล้วเอง
เวลาผ่านไปเร็วจัง
การเป็นเด็กนี่มันดีจริงๆนะ


ฟิคมีคนอ่านน้อย เม้นท์ก็น้อยมาก
เริ่มท้อและขี้เกียจอัพ
แต่ยังไงก็ต้องรีบจบให้ได้
จบเรื่องนี้แล้วคงจะไม่แต่งไปอีกนาน
ถ้าแต่งคงจะเป้นช๊อตฟิค เมื่อว่างจริงๆ
จะตั้งใจเรียนมากๆ ให้สมกับที่ได้เข้ามาเรียนในสิ่งที่ชอบ

ตอนนี้รู้สึกว่าชีวิตมีคนกำหนดให้อยู่อ่ะ
เมื่อก่อนไม่ค่อยเชื่อเท่าไร
แต่ตอนนี้ชักจะรู้สึกได้
หลายๆอย่างมันเป็นผลต่อเนื่องให้เกิดอีกอย่าง

เชื่อว่าเราถูกเลือกให้เป็นในสิ่งที่เหมาะสมกับเราแล้ว
คิดแบบนี้ได้ ชีวิตก็มีความสุขแล้วเนอะ


จบดีกว่า

ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น