บางมุมของความคิด

บางมุมของความคิด


บนสนามการแข่งขัน สิ่งที่เราได้ไม่ใช่การเอาชนะหรือความพ่ายแพ้
แต่สิ่งที่เราควรจะได้คือการยอมรับกับคำว่าแพ้หรือชนะให้ได้ต่างหาก


บางสิ่งที่ทำได้ดี ไม่ได้หมายความว่าจะต้องรักและชอบสิ่งนั้นเสมอไป
เหมือนกับบางคนวิ่งเร็ว ทำเวลาได้อย่างเหลือเชื่อ แต่ใครล่ะจะชอบความเหนื่อยล้าจะรักการแข่งขัน


บางสิ่งที่เราไขว่าคว้า เราต้องการ และคิดว่าถ้าไม่ได้มันมาคงจะทำใจไม่ได้
แต่พอนานไป อะไรบางอย่างจะทำให้เราคิดทบทวน จนบางครั้งเราแทบจะไม่ต้องการมันอีกเลย เพราะมันเหนื่อยเหลือเกิน ที่จะต้องไขว่คว้า...


เคยคุยกับตัวเองหรือเปล่า หลายครั้งที่เราเศร้าแล้วขอให้ใครๆช่วยเหลือ ทุกคนก็พร้อมจะยืนมือเข้ามาและปลอบโยน บางครั้งก็ดีขึ้นแต่บางครั้งก็เท่านั้นเอง เพราะจะมีใครเข้าใจตัวเราเท่าตัวเราเองล่ะ คุยกับตัวเองสักครั้งสิ แล้วถามตัวเองในใจ


น้ำตา....สิ่งที่บอกถึงความสะเทือนอารมณ์ บางครั้งเราก็ปล่อยให้มันไหลออกมาช้าๆ
บางครั้งมันก็ทะลักออกมาอย่างปวดร้าวสุดใจ และบางครั้งที่เรากลั้นมันไว้ ทั้งสั่นไปทั่วทั้งกายและใจ

อย่าอาย อย่าเกลียดน้ำตา น้ำตาไม่ได้มีความผิด น้ำตาเป็นเพียงน้ำใสๆบริสุทธิ์ เป็นน้ำที่อ่อนโยน ถึงแม้น้ำตาจะปรากฏออกมาทุกครั้งที่เราเจ็บปวด แต่น้ำตาก็แค่เพียงออกมาแสดงความเสียใจเป็นเพื่อนเราเท่านั้นเอง เธอจะเกลียดเพื่อนที่แสนดียามทุกข์โศกหรือเจ็บปวดได้ลงคอเชียวหรือ

และน้ำตานี่แหละคือเพื่อนที่แสนดี น้ำตาจะอยู่กับเราจนกว่าจะมีใครสักคนยื่นมือมาเช็ดออกเบาๆ หรือจนกว่าเราจะเข้มแข็งพอและเช็ดมันออกไปด้วยตัวเราเอง


ความรัก.....สิ่งสวยงามที่ใครๆก็ต่างปรารถนา แต่ความรักก็เป็นดังดอกกุหลาบ ถึงแม้จะสวยงามและหอมหวลเพียงใด แต่ก็ยังประดับด้วยคมหนามพร้อมที่จะทิ่มตำใจที่ไม่ทันระวังนั้นให้เจ็บปวดไปหลายเวลา


--------------------------------->>>>>>>><<<<<<<<------------------------------

..........                                     ...........
.......................                      .......................
.............................                    ............................
....................................          ...................................
.......................................     ......................................
...........................................................................
.................................................................
......................................................
..........................................
..............................
.....................
..............
........
....
..



เคยถามตัวเองหลายครั้ง ว่าคนอย่างเราจะรักใครเป็น เมื่ออยู่ในวังวนของความรักจะรู้สึกอย่างไร แล้วคนเราจะรักกันได้อย่างไร ในเมื่อตัวเองยังไขคำถามเหล่านี้ไม่ได้ จึงคิดไม่ตกเลยว่าเราจะรักใครได้จริงจัง

จนมาพบคำตอบก็ตอนที่จมลงสู่วังวนนั้นเสียแล้ว....

ก็เพราะว่าตัวเองมีโลกส่วนตัวสูง จึงสนใจแต่ตัวเองและคนใกล้ตัว ไม่เคยสนใจสิ่งอื่นๆหรือแม้แต่สิ่งรอบตัวเลยด้วยซ้ำ จนวันที่ใครคนหนึ่งทำให้โลกแคบๆของเรามีใครอีกคนแทรกเข้ามา โลกส่วนตัวของเรายังคงอยู่แต่กลับมีเพิ่ม
คือโลกของฉัน และโลกของฉันที่มีเธอ

ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไง ฉันก็เต็มใจที่รักเธอ

ตลอดไป.......