"1 year for time of love."
Last year on August 30th.
วันนี้วันกีฬาสีวันที่ 2 แล้วล่ะ
แต่ตรงกับวันแรกของปีที่แล้ว ซึ่งเป็นวันพุธ
บอกตรงๆว่ารอวันนี้มาหลายเดือน นั่งนับมาตลอดเลย...
5 6 7...9 10 11เดือน
และ 1 ปี
ถึงวันนี้ก็ยังอยากขอบคุณอยู่ดี แต่ไม่รู้จะขอบคุณใครหรืออะไร
วันนี้ก็เลี้ยงไอติมเพื่อนๆกันนิดหน่อย เป็นน้ำใจกินกันหนุกๆในกลุ่ม
ตอนบ่าย วิ่งหนีพี่สตาฟจนอ่อนใจ(ขอโทษนะค้าบบบบ)
เรื่อยๆ ไม่มีอะไรเลย แต่ว่าวันนี้เป็นวันสำคัญ ก็เลยยังพอรู้สึกชื่นใจอยู่บ้าง
ก็วันนี้นี่แหละ(ในปีที่แล้ว)ที่เราได้เจอกับพี่เขาอ่ะนะ
เป็นแค่ช่วงเวลาที่ปัดแถวแวบเดียว แต่แวบนั้นแหละ ยังจำได้ถึงทุกวันนี้
ยังงงตัวเองอยู่เหมือนกันว่ามันเริ่มแบบไหน(วะ)
ก็ตอนนั้นก็มองพี่เขาดีๆนี่แหละ น่ารักดีอ่ะ พอเข้ามาในโรงเรียน ก็เริ่มมองหา
และแอบมองอยู่ตลอด ตอนนั้นแหละๆ ตอนที่มันบอกว่าต้องมองนะ คอยดูไว้นะ..
1 ปีผ่านไปแล้ว ไวจริงๆเลยแฮะ เหมือนเพิ่งฉลอง 5 เดือนกับเมษ์ไปแหมบๆเองนะ
ไฟล์รูปพี่เขา ยังไม่เพิ่ม(และอาจจะคงไม่เพิ่ม)เพราะไม่เจอ
บันทึก ยังค้างอยู่ที่เดิม เพราะไม่รู้จะบันทึกอะไร
มีแค่บันทึกMSN ที่นานๆจะได้เก็บที(แต่ก็มีความสุขนะ)
คิดถึงวันเก่าๆ
บรรยากาศเก่าๆ
วีรกรรมเก่าๆ
เพลงเก่าๆ
และคนเก่า ที่ก้าวสู้โลกใบใหม่
ขอบคุณสำหรับ
บางคนที่คอยให้กำลังใจเรา
บางคนที่คอยอยู่เคียงข้างเรา
บางคนที่รักเรา ดูแลเรา แคร์เรา
แต่บางคน
ไม่เคยให้อะไร ไม่ได้อยู่เคียงข้าง ไม่ได้ดูแล ไม่แคร์ ไม่รัก และไม่สนใจ
ก็ยังขอขอบคุณคนๆนั้นอยู่ดี
เพราะอย่างน้อยเขาก็คือครึ่งหนึ่งของความสุขทั้งหมด
คือเหตุผลที่เราได้ยิ้ม
คือคนที่เรายังไม่เคยลืม...
ขอบคุณจริงๆค่ะ
ความคิดเห็น