อารมณ์ศิลป์

ถ้าถามว่าเราติสท์ไหม...
 เราว่าไม่
แต่ว่ามีอารมณ์ศิลป์(บ้าง) - -!
บางทีเพลง หรือกลอน มันก็โผล่ขึ้นมาเอง
อย่างที่เขียนไว้ในอารมณ์กลอน ว่าเกิดโดยไม่ตั้งใจ
เชิญทัศนาจุดนี้แล http://my.dek-d.com/malawadee/story/view.php?id=210114
พยายามจะคิดอะไรให้มันนอกกรอบนิดหนึ่ง
มันก็วนๆไปในกรอบ แนวมันก็เลยค่อนข้างซ้ำกัน
ก็พยายามจะพัฒนาอยู่..

ศิลป ไม่จะเป็นจะต้องเป็นแค่การวาดเขียน
อารมณ์ศิลป์ ก็เกิดได้กับทุกคนที่มีศิลป
อย่างช่วงนี้ เวลาเครียดแล้วชอบเป่าขลุ่ย
เป่าแล้วรู้สึกผ่อนคลายบ้าง แม้จะไม่เพราะก็ตาม เหอๆ
แต่ก็รู้สึกว่าพัฒนาขึ้น
จริงๆแล้วไม่ได้ตั้งใจจะเป่าเลย พอดีน้องเอามาทิ้งไว้
แล้วขลุ่ยก็ไม่ใหญ่ หยิบสะดวกกว่าขิมเยอะ
บางทีไม่มีอะไรทำก็เป่าขลุ่ย
จากปิดรูไม่สนิท ก็ปิดสนิท
จากต้องจำว่ารูไหนโน้ตไหน ก็ไม่ต้องจำ
เสียงขลุ่ยมีเสน่ห์ ฟังแล้วอ่อนไหว
เป่าหวาน ก็หวานแบบเบาๆ คิดถึงลมชายทุ่ง
เป่าเศร้า ก็เหงาจับหัวใจ
เป่าสนุก ก็ฟังเพลิน เหมือนน้ำไหล

อีกอย่างที่อยากเล่นและชอบฟัง แต่ไม่มีโอกาสเล่น
คือ ซออู้ เสียงเพราะดี ชอบ...
เคยลองเล่นที่ห้องดนตรีไทยตอน ม.2 แล้วชอบ
ฟังในเรื่องโหมโรง ตอนที่พระเอกแอบเข้าไปสีซอ
หวานมากๆเลย...ชอบสุดๆ เหมือนที่ครูในเรื่องบอกว่า
ถ้าเป็นผู้หญิง หลงตายเลย...
อืม...หวานขนาดไหนคิดดู

อยากแต่งนิยายก็แต่งไม่จบ
คิดพลอทเรื่องได้ แต่ขี้เกียจเขียน งานยุ่งด้วย....
อารมณ์แต่งเพลงยังไม่มี แต่อารมณ์กลอนมาเมื่อ2-3วันก่อน(พูดยังกับคนมา-*-)
ยังแต่งไม่จบเลย คิดได้แค่ 2 บท 
ใครคิดออกก็ช่วยเสนอก็ดีนะ(จะมีใครอ่านไดฯเรารึเปล่าเหอะ555)
"หลับเถิดขวัญอ่อนอย่าอ้อนพี่ 
หลับเถิดขวัญชีวีพี่จะกล่อม
ยุงเหลือบริ้นไรมิให้ตอม
เฝ้าถนอมนงรามยามนิทรา
แม้ลมโลมโฉมขวัญสั่นสะท้าน
พี่จะโอบดวงมาลย์ด้วยพาหา
ตระกองกอดเจ้ายอดชีวา
แนบอุราพอให้ได้อุ่นอิง"
คิดต่อได้ก็ดูขัดๆยังไงพิกล ทิ้งไว้ก่อนแล้วกัน

ได้ยินว่าคนเป็นศิลปิน อารมณ์ศิลป์ จะอ่อนไหวง่าย
และคนอ่อนไหวง่าย ก็มักเจ้าชู้ คือเผลอใจไปรักใครง่าย
จริงรึเปล่า....งืม...เคยอ่านเจอในนวนิยายเรื่อง "ใครกำหนด"
ตอนที่หม่อมแก้ว พูดถึงเจ้าพระยาบทมาลย์ฯให้นิ่มฟัง
กวีของไทย ก็มักมีเรื่องชู้สาว ความรักพัวพัน
แต่ว่าคนสมัยก่อนการมีเมียเยอะก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร
แล้วอีกอย่างกวีคารมดี ผู้หญิงก็มักจะหลงใหลเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่ง
จริงๆขึ้นอยู่กับคนแต่ละคนด้วยจริงไหม

เราก็เป็นคนอ่อนไหวนะ แล้วก็คิดมากในบางเรื่อง
อย่างเช่นคิดถึง (แอบเน่า^^!)
เฮ้อ...ว่าจะไม่วกเข้า ก็ต้องวกจนได้
ตอนวันกีฬาสีอ่ะ เรามองพี่เขาแป๊บเดียวก็ปลื้มแล้ว
อย่างงี้เขาเรียกใจง่ายรึเปล่าเนี่ย(จั๊ด จา ดา ดั๊ด วู้)555+

สุดท้าย.... ปี่แก้วฯจบแล้ว เศร้าจัดแอบร้องไห้ด้วย
ท้ายสุด คำคม : "ช่วงเวลาที่ได้อยู่กับคนที่เรารัก มันช่างมีความสุขจริงๆถึงแม้จะได้แต่แอบมองก็ตาม"
ท้ายสุดจริงๆแล้วนะ คิดถึงพี่มีน
จบ
จบจริงๆแล้วด้วย(-*-)