[VENOM] น้องน่อมขี้วีนกับพี่เอ็ดดี้ขี้งอน Venom x Eddie

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 3,615 Views

  • 25 Comments

  • 134 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    87

    Overall
    3,615

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ

ชีวิต 1 วันของซิมบิโอตขี้โมโหกับมนุษย์ขี้งอนเนี้ยมันไม่ง่ายเลยจริงๆ นะ


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
หลังจากดู Venom จบแล้ว สิ่งที่คิดได้มีอย่างเดียวคือ ต้องแต่งฟิคค่ะ 555555

ไม่พูดพร่ำทำเพลง เชิญอ่านกันได้เลยค่าาา

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 11 ต.ค. 61 / 23:54

บันทึกเป็น Favorite


น้องน่อมขี้วีนกับพี่เอ็ดดี้ขี้งอน

Pairing : Venom × Eddie (Veddie,Symbrock)

RG : 13





จริงๆ แล้วพยายามเขียนให้มัน No Spoil แต่ถ้ากลัวไม่สนิทใจไว้ดูหนังแล้วค่อยมาอ่านก็ได้นะ <3






     สงครามประสาทขนาดย่อมๆ กำลังก่อตัวขึ้นอย่างน่าอึดอัด


     “...”

     ‘...’

     ร่างของชายหนุ่มเจ้าของห้องนั่งหลังตรงอยู่บนเก้าอี้ในห้องครัวอย่างเงียบๆ ตรงหน้ามีพิซซ่าที่เพิ่งมาส่งได้ไม่นานและลาซาญญ่ากลิ่นหอมกรุ่นวางอยู่ ทั้งที่ท้องก็ร้องเสียขนาดนั้น ทั้งที่อาหารก็เย้ายวนใจถึงขนาดนั้น แต่ ‘เอ็ดดี้ บร็อค’ ก็ไม่คิดจะแตะมันเลยซักนิด
      
     “...”

     ‘นี่ ถ้าไม่กินแกเองนั่นแหละที่จะทรมาน’

     น้ำเสียงแหบแห้งดังก้องเข้ามาในหัวของเอ็ดดี้ ชายหนุ่มทำเพียงขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจและหลับตาลงเท่านั้น

     ‘หึ แล้วแต่นะ’
     
     “ที่หิวน่ะมันนายต่างหาก เวน่อม”

     ‘เวน่อม’ คือชื่อของปรสิต (เวน่อมไม่ชอบที่ถูกเรียกแบบนี้) หรือ symbiot ที่อาศัยร่างของเอ็ดดี้ บร็อค นักข่าวหนุ่มเป็นพาหะในการมีชีวิตอยู่บนโลก หลังจากจบเรื่องวุ่นๆ หลายอย่างลง นี่ก็เป็นเวลา 2 เดือนแล้วที่พวกเขาอยู่ด้วยกัน แต่ดูเหมือนว่าเวน่อมจะปรับตัวกับโลกมนุษย์ได้ยากเหลือเกิน ส่วนเอ็ดดี้เองก็ไม่เข้าใจในตัวของเวน่อมเช่นกัน

     เอาแต่ใจ ขี้โมโห แถมยังกินจุชะมัดเลย

     ‘เหอะ มนุษย์นี่ดื้อด้านน่ารำคาญจริงๆ’

     “ซิมบิโอตอย่างนายก็ชอบทำอะไรเอาแต่ใจเหมือนกันนั่นแหละ!” เอ็ดดี้ลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างเหลืออด เวน่อมเป็นพวกไร้เหตุผล เขาไม่คิดเลยด้วยซ้ำว่าสิ่งที่ทำลงไปมันส่งผลอะไรตามมาบ้าง เอ็ดดี้หมายถึง แหงล่ะ ก็คนที่ต้องมาตามเช็ดตามล้างไม่ใช่เวน่อม แต่เป็นเขานี่

     ‘ฉันทำไปเพราะฉันรู้ว่าไอ้นั่นมันคิดอะไรอยู่ต่างหาก!’

     “ไม่จริงหรอก นายทำไปเพราะนายแค่หิวจนระงับอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ นายไม่มีเหตุผลหรืออะไรทำนองนั้นหรอก เพราะที่ผ่านมานายก็ทำอย่างนั้นมาตลอดไง”

     ‘เออ อยากคิดยังไงก็เรื่องของแก!’

     “ได้ ถ้าไม่ยอมฟังกันดีๆ ก็อย่าหวังว่าวันนี้จะได้กินอะไรเลย”

     สงครามประสาทก่อตัวขึ้นอีกครั้งอย่างต่อเนื่อง


     เรื่องทั้งหมดเป็นความผิดของหมอนั่นคนเดียว

     เวน่อมคิดอยู่เงียบๆ ใช่ ถ้าไม่ใช่เพราะหมอนั่น เอ็ดดี้คงไม่โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงขนาดนี้




3 ชั่วโมงก่อนหน้า


     “โอเค งั้นแปลว่าคุณก็กำลังพยายามจะโน้มน้าวให้ผมทำงานให้คุณสินะ?”

     เอ็ดดี้มองหน้าชายหนุ่มเจ้าของสำนักข่าวที่นั่งไขว่ห้างอย่างสบายพลางมองมาที่เขาอย่างไม่วางตา เมื่อคืนขณะกำลังทะเลาะกับเวน่อมอยู่ สายเรียกเข้าจากอีกฝ่ายก็ดังขึ้น เอ็ดดี้ไม่รู้ว่าชายคนนี้ไปหาเบอร์โทรของเขามาจากไหน แต่ที่แน่ๆ คือแบบนี้มันไม่น่าไว้ใจ

     “ไม่ใช่โน้มน้าว ยื่นโอกาสให้ต่างหาก”

     “โอกาส?”

     “ใช่ ก็นายไม่ได้ทำงานเป็นหลักเป็นแหล่งนี่ อาชีพนักเขียนอิสระมันค่อนข้างไม่แน่นอนใช่ไหมล่ะ?”

     “เอ่อ...แต่ผมโอเคกับจุดที่ผมอยู่ในตอนนี้แล้ว”

     “ไม่เอาน่าเอ็ดดี้” ชายคนนั้นลุกขึ้นมาจากที่นั่งแล้วเดินตรมาที่เอ็ดดี้ด้วยท่าทีสบายๆ เขาหัวเราะน้อยๆ ก่อนจะพูดต่อ “คุณคยเป็นนักข่าวที่มีความสามารถมากๆ แถมยังขุดคุ้ยข่าวได้เก่งกว่าใคร”
 
     “นั่นมันเมื่อก่อนน่ะ ตอนนี้ไม่เกี่ยวกันแล้ว”
     
     “ไม่ ต้องเกี่ยวสิ” เขาก้มหน้าลงมาหาเอ็ดดี้ที่นังอยู่ ฝ่ามือหนาทั้งสองข้างจับที่ไหล่ของเอ็ดดี้แล้วบีบแน่นเล็กน้อย “เราต้องการคุณนะ”

     “อะ...เอ่อ...” เอ็ดดี้พยายามหลีกเลี่ยงสายตาชวนน่าขนลุกนั่น ตอนนี้เขารู้สึกแปลกๆ ข้างในตัวเขามันร้อนๆ และตื่นเต้นมากๆ

     ‘แกจะนั่งนิ่งอยู่ทำไม ออกไปจากห้องนี้ได้แล้ว’ นั่นเสียงเวน่อม เอ็ดดี้จำได้ว่าเขาเตือนหมอนั่นแล้วว่าระหว่างการคุยธุระห้ามรบกวนเด็ดขาด

     “ผมอยากให้คุณมาอยู่กับเราจริงๆ เอ็ดดี้” ชายหนุ่มเข้ามาใกล้อีกแล้ว เอ็ดดี้คิดว่าเขาคงปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว เขาจะต้องออกไปเดี๋ยวนี้เลย เพราะดูเหมือนอะไรๆ ข้างในตัวเขามันกำลังจะออกมา

     “เอ่อ...ผมว่าผมต้อง...”


     ตึง!


     “อ้ากกก!”

     ของเหลวเหนียวสีดำพุ่งออกมาจากมือของเอ็ดดี้ทันทีเมื่ออีกฝ่ายพยายามจะเข้าใกล้เขามากขึ้น มันรวบคอของเจ้าของสำนักข่าวเอาไว้ ก่อนจะเริ่มไล่ลามมาปกคลุมร่างของเอ็ดดี้ จนกระทั่งเผยร่างจริงของเจ้าของเสียงในหัวของเขา

     ‘ฉันจะเตือนแกไว้ ถ้ายังทำตัวน่ารำคาญไม่เลิก ถึงจะไม่น่าอร่อยแต่ฉันก็จะยอมจำใจกินแกเอง’

     “สะ...สัตว์ประหลาด!!!”

     ‘ใช่ ฉันนี่แหละของจริงเลย’

     ปลายลิ้นยาวของเวน่อมยื่นออกมา ค่อยๆ ไล้เลียเหยื่ออย่างขู่ขวัญ ฟันคมกริบแยกออกอย่างน่าหวาดกลัว เส้นใยสีดำบีบรัดคอของอีกฝ่ายให้แน่นขึ้นอีก

     ‘เวน่อม! หยุดเลยนะ! นายกำลังทำเขากลัว’

     น้ำเสียงคุ้นเคยดังมาจากในหัวของเจ้าซิมบิโอต เวน่อมส่งเสียงเล็กน้อยอย่างขัดใจก่อนจะเอ่ย ‘อยู่เฉยๆ ไปเลยเอ็ดดี้ ถึงเวลาอาหารของฉันแล้ว’

     ‘นายจะกินเขาเหรอ!? ไม่ได้นะ!’

     ‘ด้สิ เพราะฉันจะทำ’

     ‘เวน่อม!’

     เจ้าของสำนักข่าวเริ่มหายใจไม่ออก เขาใกล้หมดสติเต็มทน นั่นยิ่งทำให้เอ็ดดี้โมโหมากขึ้นไปอีก เวน่อมดูหงุดหงิดและไร้เหตุผลมากๆ เขาไม่เข้าใจหรอกนะว่าทำไม แต่แบบนี้มันเดือดร้อนเขานะ

     ‘ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้!’

     ‘...’

     ซิมบิโอตนิ่งเงียบไปครู่ก่อนจะปล่อยร่างของชายคนนั้นลงกับพื้นอย่างไม่ใยดี เขาสลบไปเพราะความช็อกและการขาดหายใจ เวน่อมยอมคืนร่างให้เอ็ดดี้และกลับเข้าไปอยู่ในจิตใต้สำนึกของเขาโดยไม่พูดไม่จา

     “กลับไปเราต้องคุยกัน”

     นั่นคือสัญญาณที่บ่งบอกว่าเอ็ดดี้โกรธจริงๆ แล้ว



ปัจจุบัน

     เอ็ดดี้กำลังหิว

     หลังจากนิ่งเงียบกันไปนานทั้งคู่ เวน่อมสัมผัสได้ว่ากระเพาะของร่างพาหะของเขากำลังเรียกร้องอาหารอย่างน่าสงสาร ไม่ใช่ว่าเวน่อมไม่หิว แต่ก่อนหน้าที่จะไปสำนักข่าวพวกเขาก็เจอโจรขโมยเพชรพอดี เอ็ดดี้จึงอนุญาตให้เขากินมันได้ ถ้าเทียบกับเอ็ดดี้ที่ไม่มีอะไรตกถึงท้องมาตั้งแต่เที่ยงแล้วเวน่อมนั้นรู้สึกสบายมาก

     แต่มีหรือที่คนอย่างเอ็ดดี้ บร็อคจะยอมง่ายๆ

     เอ็ดดี้นั่งทำงานมาตั้งแต่เย็นจนตอนนี้ปาเข้าไป 5 ทุ่มแล้ว ทั้งพิซซ่าและลาซาญญ่าคงชืดหมด เวน่อมได้แต่คิดอยู่กับตนเองอย่างเบื่อถึงความหัวแข็งของเอ็ดดี้ มนุษย์นั้นทั้งอ่อนแอและน่ารำคาญ ร่างกายของเอ็ดดี้มีประโยชน์ต่อเขา ถ้าชายหนุ่มยังทำแบบนี้เขาคงลำบากไปด้วยแน่ เวน่อมจึงคิดว่าเขาควรพูดอะไรซักอย่างหลังจากเงียบมานาน

     ‘แกน่ะไม่เข้าใจอะไรหรอก’

     “...”

     เอ็ดดี้ไม่ตอบอะไร เขาก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไป เวน่อมสัมผัสได้ถึงความขุ่นมัวในจิตใจของอีกฝ่ายอย่างชัดเจน

     ยังไม่หายโกรธสินะ

     ‘อย่าหัวดื้อนักจะได้ไหม?’

     “อย่างนายกล้าว่าคนอื่นเขาหัวดื้อด้วยเหรอ?” คำตอบประชดประชันของอีกฝ่ายทำเอาเจ้าซิมบิโอตถึงกับเลือดขึ้นหน้า

     ‘อย่ามาปากดีกับฉันนะ ยังไงแกก็เป็นแค่ร่างพาหะ ถ้าไม่มีฉันชีวิตแกคงตกต่ำกว่านี้อีก’

     “หมายความว่าไง? จะบอกว่าที่ฉันมีปรสิตที่เที่ยวไล่กินคนแบบไร้จรรยาบรรณสิงอยู่ในร่างนี่เป็นเรื่องดีเหรอ!?” เอ็ดดี้ลุกขึ้นแล้วทุบโต๊ะ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเวน่อมต้องพูดแบบนั้น

     ...เราอยู่ด้วยกันด้วยฐานะอะไรกันแน่?

     เอ็ดดี้สงสัยเรื่องนี้มาโดยตลอด ในตอนแรกเขารู้ดีว่าเวน่อมต้องการร่างของเขาเพื่อให้ตัวเองสามารถมีชีวิตรอดได้ แต่ภายหลังมาเวน่อมก็พยายามที่จะปรับตัวกับโลก เชื่อฟังเขา ยอมรับข้อตกลงของเขา และช่วยเหลือเขามาโดยตลอด จนบางทีเอ็ดดี้ก็คิดว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาอาจไม่ใช่เพียงแค่เพื่อผลประโยชน์ แต่มันอาจจะมีอะไรบางอย่างที่ยังเชื่อมพวกเขาเอาไว้

     อะไรบางอย่างที่เอ็ดดี้คิดว่าเป็น ‘สายสัมพันธ์’

     เสียงของเวน่อมเงียบไป เอ็ดดี้คิดว่าบางทีเขาอาจจะงอนอีก แต่หารู้ไม่ว่าจริงๆ แล้วนั้นเวน่อมกำลังยิ้มย่องในใจกับความคิดของเอ็ดดี้ แน่นอนว่าเอ็ดดี้รู้อยู่แล้วว่าเขาสามารถรับรู้ความคิดและความรู้สึกของอีกฝ่ายได้ตลอด แต่เอ็ดดี้ก็มักลืมเรื่องนั้นบ่อยๆ

     ‘แกแค่ยังไม่เข้าใจฉันเท่านั้นเอง’

     น้ำเสียงที่อ่อนลงและนุ่มนวลขึ้นนั้นทำให้เอ็ดดี้สงบอารมณ์ลงได้ เหมือนว่าเวน่อมจะใจเย็นลงแล้ว เอ็ดดี้จึงยอมที่จะผ่อนตัวเองลงเช่นกัน

     “แหงล่ะ งั้นนายก็บอกฉันบ้างสิ”

     ‘บอก?’

     “บอกฉันว่านายคิดอะไร นายอยากทำอะไร บอกฉันทุกอย่างเกี่ยวกับนาย”

     ‘...’

     “ทำไมตอนนั้นถึงทำแบบนั้น ปกตินายไม่กินใครมั่วซั่วโดยไม่ถามฉัน”

     ‘ฉันแค่ไม่ชอบที่มันทำกับแก’

     เอ็ดดี้เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เขายังไม่เข้าสิ่งที่เวน่อมพูดเท่าไหร่ “ทำ? ทำอะไร?”

     ‘ไอ้หัวหน้าสำนักข่าว มันจะหลอกใช้แก’

     “เรื่องนั้นฉันรู้หรอกน่า เขาอยากให้ฉันทำเงินให้”
     
     ‘นั่นแหละถึงได้บอกไงว่าแกน่ะไม่รู้’

     “หา?”

     เวน่อมเอือมระอากับความซื่อบื้อของเอ็ดดี้จริงๆ เจ้าตัวไม่รู้เลยสินะว่าถูกอีกฝ่ายมองด้วยสายตาแบบไหน
ให้ตาย แค่คิดก็อยากกลับไปควักลูกตามันออกมาจริงๆ
     
     ‘ช่างเถอะ ก็ไม่หวังให้แกเข้าใจหรอก’

     “...แต่ฉันอยากเข้าใจแกนี่”

     ‘...’

     “ทีหลังมีอะไรก็บอกกันก่อนสิ”

     เวน่อมสัมผัสได้ เอ็ดดี้กำลังรู้สึกสับสนและไร้การป้องกัน เขากำลังใจเต้นและไม่มั่นคงด้วย

     เวน่อมชอบปฏิกิริยาแบบนี้เหลือเกิน

     ‘ถ้าไม่อยากให้ฉันโผล่ออกมาแบบนั้นอีก วันหลังเวลาไปหาใครก็หัดระวังตัวซะบ้าง’

     “เข้าใจแล้วน่า”

     
     ‘แกน่ะเป็นของฉัน’

     “...”

     เอ็ดดี้กำลังใจเต้นแรงอีกครั้ง..


     ‘ไม่ใช่แค่ร่างนี้ แต่ฉันหมายถึงทุกอย่าง’

     “ทุกอย่าง?”

     ‘ใช่ ดังนั้นอย่าให้ใครเอาไปง่ายๆ ล่ะ’


     เส้นใยสีดำจำนวนหนึ่งค่อยๆ คืบคลายออกมาจากแขนของเอ็ดดี้ ก่อตัวขึ้นเป็นรูปร่างของเวน่อมในขนาดเพียงครึ่งตัว มันแลบลิ้นออกมาแล้วเลียเข้าที่ข้างแก้มของชายหนุ่มเบาๆ

     ‘ฉันยอมขอโทษแกก็ได้ ถ้ามันจะทำให้แกยอมกินข้าวได้’

     “...”

     เอ็ดดี้มองดวงตาสีขาวที่ไร้แววนั้นอย่างนึกเอ็นดู ถึงจะทะเลาะกันแทบตาย แต่ถ้าเวน่อมยอมลดทิฐิและรู้จักขอโทษได้เอ็ดดี้ก็พร้อมจะให้อภัยอยู่แล้ว เขาลุกขึ้นไปหยิบพิซซ่าชืดๆ มาทานไปพลางทำงานไปพลาง เวน่อมเห็นดังนั้นจึงกลับเข้าไปในตัวของชายหนุ่มพลางคิดอะไรอยู่คนเดียว


     
     ‘ฉันอยากให้แกจำเอาไว้แค่ว่า เหตุผลเดียวที่ทำฉันยังไม่ไปไหน ก็คือแก’



     แน่นอนว่าเวน่อมจะไม่ยอมพูดอะไรน่าอายแบบนั้นออกไปแน่




END

     จบแบบงงๆ เวอร์ แต่งแบบอารมณ์ชั่ววูบสุดไรสุด555555 ชื่อเรื่องเนี่ยตอนแรกอ่ะคือ Because you're mine แต่คือฟิลเตอร์ความน้องของน้องน่อมทำให้เราตั้งชื่อเลี่ยนๆ แบบนั้นไม่ได้จริงๆ ทุกคน55555555

     จะแต่งอีกแน่นอนค่ะ ยังระบายความฟินออกมาไม่หมดเลย ครั้งหน้าลองแต่งดราม่าบ้างดีมั้ยนะ

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Tanpopo159 จากทั้งหมด 12 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

25 ความคิดเห็น

  1. #25 pnderr. (@happueann) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 03:30
    เขินนนนย แหมเวน่อม หวงก็บอกหวง คนอ่านเขินแทนเอ็ดดี้ไปหมดแล้วววว><
    #25
    0
  2. วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 22:37

    น่ารักมาก ฟินมากค่ะ
    #24
    0
  3. วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 17:12

    หวาๆเราเพิ่งดูเวน่อมเมื่อกี้พอเสร็จแล้วคาใจอยากจิ้นเยอะๆเลยยต่อนะๆปิ๊งๆๆจะติดตามชอบๆhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-09.png

    #23
    0
  4. #22 Theresa xhan
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 20:07

    ฮื้อออ ประโยคสุดท้ายคือใช่จริงๆ

    เหตุผลที่น้องน่อมยังอยู่ก็คือเอ็ดดี้เลยยย แงงงง

    #22
    0
  5. #21 SikanChauykaew (@SikanChauykaew) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 02:03

    พึ่งไปดูหนังเรื่องนี้มาเมื่อวาน..หลังดูจบก็คิดว่าถ้ามีคนแต่งคู่นี้คงจะดีเพราะยอดกันทั้งเรื่อง..และก็มีจริงๆ..ขอบคุณค่ะที่แต่งเรื่องนี้.ฟิน~~~~
    #21
    0
  6. #20 jeep_s (@pt_deda) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 22:05
    อุ้วววววว
    #20
    0
  7. #19 Laser.Blade (@hentaisama) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 19:04
    เข้ามาเพราะชื่อเรื่องล้วน ๆ เลยครับ น่ารักตั้งแต่ชื่อเรื่อง คิดว่าไม่อ่านไม่ได้แล้ว พอได้อ่านก็รู้สึกว่าไม่ผิดหวังเลย ดีจริง ๆ ที่กดเข้ามา

    เอาตรง ๆ ก็คือเวน่อมหวงนั่นแหละ ใช่มั้ย โอ๊ยเขินแรง พิเอ็ดดี้ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย ฮือ ยิ่งตอนแสดงความเป็นเจ้าของ นายเป็นของฉัน อะไรแบบนี้ ใจบางจนจะขาดแล้วครับผม

    ขอบคุณไรท์เตอร์ด้วยนะครับสำหรับฟิค
    #19
    0
  8. วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 15:32

    ฉากที่บอก-----------

    มันเหมือนรูวิคกับเซบาสเตียนจริงๆ ในเกมThe evil withinไรสักอย่างนี้แหละ

    เหมือนก๊อบกันมา555+

    ชอบคู่นี้มากกกhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-08.png

    #18
    2
    • 15 ตุลาคม 2561 / 16:27
      ไม่แน่ใจว่าหมายถึงฉากไหน แต่จะบอกว่าเราไม่เคยเล่นเกมนั้นเด้อ55555 เดี๋ยวจะลองไปหาข้อมูลดูนะคะ ยังไงถ้าคุณรีดเดอร์กลับมาเจอ reply ของเรารบกวนบอกหน่อยน้าว่าหมายถึงฉากไหน เราจะลองไปเช็คดูนะคะ
      #18-1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
  9. วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 13:46

    น้องหึงหนักและแรงมากกกกกก ทั้งๆที่เป็นแค่น้องเฉาก๋วยแท้ๆ (´∀`)♡

    #17
    0
  10. #16 ploysira (@ploysira) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 21:09
    ขออีก ติดอยู่ในด้อมนี้จริงจัง
    #16
    0
  11. วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 19:31

    ชอบบบบ///// ฮือ พี่เอ็ดคนบื้อ! แต่น่ารักจังค่ะ--//โดนน่อมเขมือบ// น่ารักมากๆเลยย //ปาใจใส่

    #15
    0
  12. วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 17:41
    ชอบมากๆๆๆๆๆ
    #14
    0
  13. วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 00:25

    น่ารักกก ชอบมาก

    #13
    0
  14. #12 อีฮุน (@bank38124) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 19:37
    ตายอย่างสงบ นึกว่าเราคิดแค่คนเดียว 5555 ฟินเฟอร์
    #12
    0
  15. #11 ภาพพิมพ์-พิมพ์ (@pipimins) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 19:33
    โอ้ย น่ารักมากเลย
    #11
    0
  16. วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 20:10

    โอ้ยยย น่ารักมากค่ะคุณณ เวน่อม เจ้าตัวปากแข็งงงงง

    #10
    0
  17. #9 Paiju เบญจมาศขาว (@tharudee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 18:53
    ไม่งงนะหนูมากกก เวน่อมก็แค่หึงน่ะ555&#128513;
    #9
    0
  18. #8 Its me ya boi
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 14:17

    น้องน่ารักกก เวน่อมงอแงมาก ชอบไดนามิคคู่นี้ที่เขียนออกมาจังค่ะ

    #8
    0
  19. #7 นาน
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 13:31

    ดีมากเลยค่ะ ดีมากกกกก กรี้ดดดดดดดากสกวกสกววดวดส. กต่งอีกนะคะะะะะ

    #7
    0
  20. วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 12:20

    ฟินเวอร์ กี๊ดดดดดดดดดด

    #6
    0
  21. #5 Dittpattto (@Dittpattto) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 10:09
    ชอบมากเลยยยยยรออ่านตอนต่อไปนะค้าาาาาาอั้ย
    #5
    0
  22. วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 07:20

    น่าร้ากกกกก น้องงงง เคมีคู่นี้ดีสุดๆ ฟินนนน

    #4
    0
  23. #3 girlfromearth (@youtmoon) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 01:35
    โอ้ยยยยยยย เขินมาก
    #3
    0
  24. วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 01:28

    ฟิคมาให้เสพไวมากกกกกกกกกก //กรีดร้อง

    #2
    0
  25. วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 00:52

    น่ารักกกกกกกกกกกก น่ารักกกกกมากกกกกกกกกกกกกกกก อารมณ์แบบพ่อแง่แม่งอน แต่งอีกๆเราจะรออ่านค่ะ ต้องการเสพฟิคคู่นี้อย่างมากกกกกกกกกกกกกกก

    #1
    0