นารา | [BL/Mpreg]​

ตอนที่ 3 : โชคชะตาทำให้เรามาพบเจอกันอีกครั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,594
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,873 ครั้ง
    12 ธ.ค. 62

ตอนที่ 2 : โชคชะตาทำให้เรามาพบเจออีกครั้ง

 

วันนี้ผมนอนตื่นสายเพราะเมื่อคืนเอาแต่คิดทบทวนเรื่องของนารา และกำลังจะลุกออกไปหาอะไรกิน แต่เมื่อเข้ามาในครัวก็พบกับคุณเทพพงษ์ซึ่งดูท่าแล้วน่าจะมายืนดักรออยู่ก่อนแล้ว ผมมองเขาแล้วก้มศีรษะลง ทำท่าจะเดินผ่านไปอย่างเงียบๆ ทว่าคุณท่านกลับเอ่ยรั้งผมเอาไว้

“เดี๋ยว”

"มีอะไรหรือเปล่าครับ" ผมเอ่ยถาม ทว่าเขาไม่ตอบ คุณท่านเพียงยื่นซองเอกสารมาให้ผม

ผมรับมันมาก่อนจะเปิดดูด้วยความแปลกใจ เอกสารภายในมีอยู่หลายแผ่น ทว่าเพียงอ่านหัวข้อมันก็รับรู้ได้แล้วว่าเอกสารพวกนี้คืออะไร

'เอกสารการเข้าเรียนต่อโรงเรียนมัธยม M'

ผมยิ้มเยาะในใจโดยที่ยังตีสีหน้าเรียบเฉย โรงเรียนมัธยม M เป็นโรงเรียนเฉพาะที่ไม่ใช่ใครก็เข้าเรียนได้ มันมีไว้สำหรับลูกหลานของคนตระกูลใหญ่และคนมีเงินเท่านั้นถึงจะมีสิทธิ์ค่าเทอมแต่ละเทอมนั้นแพงแสนแพง ทว่าระบบความปลอดภัยนั้นดีเยี่ยมสมกับเป็นโรงเรียนชั้นนำ

ในด้านการศึกษา โรงเรียนมัธยม M นี้ก็นับว่ารั้งอยู่ในอันดับต้นๆ ของประเทศ มีเด็กหลายคนที่ใฝ่ฝันถึงการเข้าเรียนที่นี่ทว่ากลับไม่มีโอกาส

แต่ผมกำลังจะกลายเป็นหนึ่งในนั้น...

ช่างดำเนินการได้อย่างรวดเร็วสมกับเป็นคุณเทพพงษ์ เทวา

"เรื่องการเรียนของแก ฉันจะให้อคินเป็นคนดูแล อย่าทำให้ฉันต้องขายขี้หน้าเป็นอันขาด"

“ครับ” ผมตอบรับโดยที่ยังรักษาสีหน้าเรียบสนิทของตนเองเองไว้

คุณท่านมองผมเพียงครู่เดียวก็หมุนตัวเดินจากไป ทิ้งผมไว้กับซองเอกสารที่รวบกอดเอาไว้แนบอก ผมคลี่ยิ้มอย่างยินดี ก้าวเท้าเดินฉับๆ เข้าไปในครัวด้วยความตื่นเต้น พลางคิดถึงคนๆ แรกที่ผมจะไปอวดความสำเร็จแรกของตัวเอง... ป้านม

...

“ป้านมพอแล้วครับ” ผมบอกป้านมที่ยิ้มอย่างดีอกดีใจยิ่งกว่าผมเสียอีก

หญิงร่างท้วมใจดียังพยายามหยิบเสื้อผ้าที่ผมตัดเย็บซ่อมแซมด้วยตัวเองเมื่อวานขึ้นมาดูสามสี่ชุด ก่อนจะหยิบชุดที่ผมไม่ค่อยจะชอบมันเท่าไหร่ในบรรดาเสื้อผ้าทั้งหมดขึ้นมาให้ผมใส่

มันเป็นชุดสีชมพูหวานที่มองอย่างไรก็เป็นเสื้อผ้าของผู้หญิง แต่ด้วยดีไซส์เรียบหรูของมันทำให้พอแถไถไปได้ว่าเป็นเสื้อผ้าที่เหมาะสำหรับ unisex ส่วนตัวเสื้อนั้นเปิดด้านหน้าโชว์หน้าท้องขาวพอประมาณกับกางเกงขาสั้นสีขาวเข้าชุดกัน

ป้านมบังคับให้ผมสวมเสื้อผ้าชุดนี้และบอกให้หมุนหน้าหมุนหลังให้ชมอยู่หลายรอบ ป้านมดูถูกใจมากกับเสื้อผ้าใหม่ๆ ที่ผมทำขึ้นมา ทั้งยังชมไม่หยุดปากว่านารานั้นสวยมาก สวยไม่ต่างจากคุณแม่ของนาราเลย

ผมหัวเราะ ยิ้มรับคำชมนั้นอย่างยินดี

และวันนี้เป็นวันที่ผมจะได้ออกจากบ้านครั้งแรกในรอบหลายวัน นั่นคือเหตุผลว่าทำไมป้านมจึงจับผมแต่งตัวเล่นเป็นตุ๊กตาอย่างสนุก ผมถูกปลุกให้ตื่นมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าตั้งแต่เช้า ตั้งแต่ที่พี่อคินโทรมาบอกข่าวกับป้านมว่าจะพาผมออกไปข้างนอก และฝากให้ผมเตรียมตัวให้พร้อมก่อนออกเดินทาง

“ก็ป้านมดีใจนี่คะ จะได้เห็นคุณหนูของป้านมใส่ชุดนักเรียน ได้มีเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกัน” ประโยคหลังป้านมยิ้มเศร้าเพราะเหมือนว่านาราจะไม่มีเพื่อนสนิทเลยสักคน สังคมในโรงเรียนรัฐบาลที่ผ่านมานั้นล้วนมีแต่สายตารังเกียจ ทุกคนในโรงเรียนรู้สถานะของเขา และชอบล้อเลียนว่านาราเป็นลูกเมียน้อย แม่ตาย และไม่มีใครรัก... ดังนั้นนาราจึงตั้งกำแพงขึ้นเพื่อปิดกั้นตนเองจากคนอื่นโดยสิ้นเชิง

“อ๊ะ...คุณอคินคงมาถึงแล้วค่ะ ไปกันค่ะคุณหนู” ป้านมที่ได้ยินเสียงรถรีบดันหลังผมให้เดินออกไปรอข้างนอก

ผมออกมายืนรอที่หน้าประตูบ้าน มองรถสปอร์ตคันงามที่เข้ามาจอดเทียบข้างฟุตบาท ชายร่างสูงก้าวลงมาจากรถด้วยท่วงท่าราวกับนายแบบบนหน้าปกนิตยสาร แว่นกันแดดสีดำขับเน้นใบหน้าได้รูปให้ดูโดดเด่นมากขึ้น และถึงแม้คนคนนี้จะสวมเพียงเสื้อยืดสีน้ำเงินแบรนด์ดังกับกางเกงยีนสีซีด แต่เขากลับดูหล่อเหลาทั้งยังเท่จนผมแทบละสายตาไม่ได้

และเพราะมัวแต่พิจารณาอีกฝ่าย ผมจึงไม่รู้ตัวว่าตัวเองก็ถูกอีกฝ่ายมองมาเหมือนกัน

“ป้าฝากดูแลคุณหนูด้วยนะคะ” ป้านมยิ้มมองผมที่ดูเขินอายตั้งแต่รู้ตัวว่าถูกจ้องมอง พี่อคินพยักหน้าก่อนจะส่งสัญญาณให้ผมเข้าไปนั่งบนรถฝั่งข้างคนขับ ผมทำตามคำสั่งไร้เสียงนั้นแต่โดยดี และเมื่อเข้ามานั่งประจำที่พร้อมทั้งคาดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อย ผมก็ปิดปากเงียบเพราะไม่รู้จะคุยอะไรกับคนที่ไม่ค่อยมีอยู่ในความทรงจำของนารา

ความเงียบระหว่างพวกเราดำเนินมาสักก็เป็นร่างสูงที่ทำลายมันลง

“เปิดเพลงไหม” เขาถาม และผมก็พยักหน้ารับ

เพลงสากลสมัยเก่าถูกเปิดคลอขับไล่ความอึดอัดในรถ ผมกลับมานั่งเงียบอีกครั้ง ทว่าหางตากลับสังเกตเห็นว่าพี่อคินมักมองไปยังถุงกระดาษจากแบรนด์ดังที่วางอยู่เบาะหลังบ่อยๆ สลับกับมองหน้าผม

“พอดีพี่ซื้อมาให้แต่เหมือนคงไม่จำเป็นต้องใช้” พี่อคินเห็นผมมองเช่นนั้นก็ตัดสินใจเอื้อมมือไปหยิบถุงใบนั้นในระหว่างติดไฟแดง เขายื่นสิ่งนั้นมาให้ผม และผมก็ยิ้มรับมันด้วยความเต็มใจก่อนจะเปิดดูของข้างใน

มันเป็นเสื้อเชิ้ตสีครีมแขนสั้นกับกางเกงยีนสีขาว ผมไม่นึกแปลกใจที่พี่อคินพูดแบบนี้ เพราะนาราคนก่อนไม่ได้มีเสื้อผ้าที่พอจะใส่ออกไปข้างนอกได้เลย

“ขอบคุณนะครับ” ผมฉีกยิ้มและเอ่ยขอบคุณพี่อคิน ทั้งขอบคุณจากของขวัญที่ได้รับ และขอบคุณที่เขายังเป็นห่วงความรู้สึกของนารา

...

“ว้าย ตายแล้ว คุณอคิน เชิญมานั่งทางนี้เลยค่า” พี่อคินพาผมมายังร้านร้านหนึ่งที่ตั้งอยู่บนห้างหรู ที่ด้านหน้าร้านมีตัวอักษร ‘Moon’ ตัวใหญ่ติดอยู่ ผมกวาดตามองสำรวจรอบๆ ร้านด้วยความสนใจใคร่รู้ และเมื่อผมหันกลับมาอีกทีพี่อคินก็ถูกพี่สาวทั้งสองคนพาไปนั่งยังห้องรับรองแขก VIP เรียบร้อยแล้ว ผมรีบวิ่งตามเข้าไปก่อนที่จะถูกลืมทิ้งเอาไว้หน้าร้าน

“วันนี้คุณอคินต้องการชุดแบบไหนดีคะ” หญิงสาวผู้สวมชุดกระโปรงลูกไม้ฉีกยิ้มการค้าพลางถามเสียงหวาน หน้าตาของเธอน่ารักมาก ทว่าพี่อคินกลับไม่ใส่ใจจะมองหน้าเธอเลย เขานิ่งเงียบ ปรายตามองมาทางผมก่อนจะพูดประโยคสั้นๆ ออกมาอย่างเย็นชา

“ตัดชุดนักเรียน”

“อ๋อ...ได้ค่ะๆ ” หญิงสาวคนนั้นรีบเบนความสนใจมายังผมทันที เธอก้มศีรษะขอโทษขอโพยที่ไม่ได้สังเกตเห็นผมซึ่งมาพร้อมกับพี่อคิน ก่อนจะเร่งรีบพาผมไปวัดเนื้อวัดตัวเตรียมตัดชุดนักเรียนให้ตามที่พี่อคินบอก

“หุ่นดีมากเลยนะคะ คุณน้อง”

“ผิวก็นุ่มนิ่ม ฮื่อ ทำบุญด้วยอะไรคะเนี่ย! โอ๊ย! สนใจมาอยู่กับพี่สาวไหมคะ พี่จะเลี้ยงดูอย่างดีเลย! ”

ผมถูกพี่สาวทั้งสองจับหมุนตัวไปมาราวกับเป็นตุ๊กตา ทั้งยังเอ่ยแซวนู่นนี่จนผมชักเริ่มมีสีหน้าลำบากใจ พี่อคินที่เห็นเช่นนั้นจึงลุกขึ้นมายืนด้านข้างผมก่อนจะแผ่รังสีกดดันบางอย่างออกมา พี่สาวทั้งสองเมื่อถูกข่มเช่นนั้นก็รีบร้อนวัดตัวให้เสร็จก่อนจะยอมรามือจากไปแต่โดยเร็ว แว่วเสียงนินทาเบาๆ ว่า ‘พ่อน้องดุ’ เสียด้วย ผมเลยหลุดยิ้มแล้วหันหน้าไปมองพี่ชายตัวสูงข้างๆ

ก็เหมือนพ่อที่ดุๆ จริงๆ นั่นแหละ

“เสร็จแล้วใช่ไหม”

“ค่ะๆ เสร็จแล้ว เดี๋ยวทางร้านจะจัดส่งไปที่บ้านตามเดิมนะคะ” ผมเห็นพวกเธอมองมาทางผมอย่างเสียดายเมื่อพี่อคินเคลียร์ค่าใช้จ่ายเสร็จ แต่ผมกลับรู้สึกโล่งใจสุดๆ ที่หลุดพ้นจากมหกรรมกลายร่างเป็นตุ๊กตาเสียที ผมฉีกยิ้มขอบคุณพี่สาวทั้งสองก่อนเดินจากกัน แอบได้ยินเสียงกรี๊ดกร๊าดดังตามหลังมาด้วย

หลังจากร้านแรกผ่านไปผมก็ถูกพี่อคินพาเข้าร้านนู้นร้านนี้เต็มไปหมด ทั้งโทรศัพท์ เครื่องเขียน และของใช้จำเป็นต่างๆ ซึ่งนับรวมของที่จำเป็นต้องใช้ในตอนนี้และในอนาคตด้วย

ผมจะไปขัดอะไรได้...

“อยากจะแวะที่ไหนอีกไหม” พี่อคินที่เห็นผมตามมาเงียบๆ ถามขึ้น

ผมยังขาดสิ่งที่จำเป็นมากอีกหนึ่งอย่างแต่ผมไม่กล้าพูดมันออกไป พี่อคินที่สังเกตเห็นความลำบากใจนั้นของผมก็ดึงบัตรเครดิตวงเงินไม่จำกัดใบหนึ่งออกมายื่นให้ ก่อนจะบอกด้วยเสียงเรียบๆ ว่า

“เอาไปซื้อของ เดี๋ยวพี่รออยู่ตรงร้านนั้น” พี่อคินชี้ไปยังร้านกาแฟที่ติดกับร้าน Moon ซึ่งเป็นร้านแรกที่ผมถูกพาเข้าไปตัดชุด

ผมพยักหน้า ยกมือไหว้รับบัตรก่อนจะเดินแยกออกมาเพื่อซื้อของที่ต้องการ ระหว่างทางที่เดินก็ชักรู้สึกว่ามีสายตาหลายคู่มองจ้องมาทางผม ผมจึงหันซ้ายหันขวาเพื่อควานหาต้นตอของความรู้สึกถูกจับจ้องนั้น และเมื่อผมมองตอบเจ้าของสายตาเหล่านั้นพวกเขาก็ล้วนหน้าขึ้นสีแล้วหันหนีไปทางอื่นทันที

ผมเดินหาของที่ต้องการอยู่นาน ด้วยความที่ว่าไม่เคยเดินห้างนี้มาก่อนทำให้ไม่อาจระบุตำแหน่งได้ ดังนั้นกว่าจะเจอของที่ตามหาก็ใช้เวลาอยู่สักพัก

ผมมองของสิ่งนั้นก่อนจะมองซ้ายมองขวาทีอย่างหวาดระแวง และเมื่อไม่เห็นใครอยู่แถวนี้ผมก็รีบพุ่งเข้าไปในร้านนั้นโดยเร็ว

“สวัสดีค่ะ” พนักงานภายในร้านเข้ามาต้อนรับผมด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ผมยิ้มเขินก่อนจะบอกกับพนักงานอย่างอ้ำๆ อึ้งๆ ว่าผมต้องการอะไร

พนักงานสาวยิ้มรับก่อนจะเดินนำผมไปยังล็อก ‘ชุดชั้นใน’ ที่ผมต้องการ ซึ่งชุดชั้นในที่แขวนอยู่บนราวนั้นก็มีหลายแบบจนผมตาลายไปหมด ผมกวาดสายตาพิจารณาไปบนชั้นอยู่สักพักก็กวาดเอาแบบเรียบมาสักสี่ห้าตัว จากนั้นก็รีบร้อนจ่ายเงินแล้วเดินกลับไปหาพี่อคินทันที

ด้วยความรีบร้อนและเอาแต่ก้มมองทางด้วยความอับอายกับการเข้าไปซื้อชุดชั้นในผู้หญิง ผมจึงไม่ได้มองทางข้างหน้าให้ดีจนทำให้เกิดอุบัติเหตุชนเข้ากับใครคนหนึ่งเข้า

ตุ๊บ!

“อะ...ขอโทษครับ” ผมก้มหน้าลง เอ่ยขอโทษคนที่คว้าเอวผมไว้ไม่ให้ล้ม กลิ่นโคโลญอ่อนๆ จากร่างกายที่สูงใหญ่กว่าผมทำให้ผมย่นจมูกด้วยความสงสัย มันเป็นกลิ่นหอมเย็นๆ ของมิ้นท์ที่ผมคุ้นเคยและชื่นชอบ...

“เป็นอะไรหรือเปล่า” เสียงทุ้มนุ่มของเจ้าของอ้อมแขนทำให้ผมจำต้องเงยหน้าขึ้นไปมอง ภาพที่ปรากฏอยู่ในระยะประชิดคือชายหนุ่มผู้มีผมสีอัลมอนด์ ดวงตาสีฟ้าครามคมดุรับกับใบหน้ารูปไข่อย่างลงตัว เขาสวมเชิ้ตสีขาวสวมทับด้วยสูทสีดำ ผมหุบรอยยิ้มลงก่อนจะค่อยๆ เลื่อนสายตาไปมองบนอกซึ่งมีตัวอักษรสีทองเขียนไว้ว่า ‘คิรา ราชนิกูล’

ผมดิ้นจนหลุดออกจากอ้อมแขนของเขา ถอยเท้าออกห่างอย่างรีบร้อนพร้อมทั้งหันหน้าหลบสายตาที่มองจ้องมาจากคนตรงหน้าทันที ภายในอกข้างซ้ายอึดอัดและหัวใจก็เต้นกระหน่ำจนเจ็บไปหมด ผมกระวนกระวายทั้งยังสับสน ยิ่งสัมผัสได้ถึงสายตาคมที่มองจ้องมาก็ยิ่งเย็นยะเยือกไปทั้งสันหลัง ผมจึงรีบหอบถุงกระดาษในมือสาวเท้าฉับๆ ไปหาพี่อคินในทันที

และท่าทางรีบร้อนกระวนกระวายของผมคงเด่นชัดมาก พี่อคินซึ่งนั่งรออยู่ในร้านกาแฟจึงรีบลุกออกมาก่อนจะพาผมกลับบ้านโดยไม่ถามอะไรสักคำ

...
 

“ใครวะ โคตรสวย” ‘มกรา’ ชายหนุ่มผู้เป็นเพื่อนสนิทกับเจ้าของชื่อคิรา ราชนิกุลเดินเข้ามาหาทั้งยังชะเง้อขอมองคนที่เดินชมเพื่อนตัวเองไม่วางตา

คนๆ นั้นตัวเล็กมาก รูปร่างก็อ้อนแอ้นจนคิราสามารถโอบเอาไว้ได้ภายในแขนเดียว ท่าทางตื่นกลัวไม่ต่างจากกระต่ายขนปุยที่ดูน่ารักน่าชังจนน่าลักพาตัวเอากลับไปเลี้ยงไว้ที่บ้าน

“เป็นอะไรวะ” เขาเอ่ยถามขึ้นมาเมื่อเพื่อนไม่ยอมเปิดปากพูดอะไรเลยจนน่าสงสัย

“ไม่น่าใช่” คิราพึมพำเสียงเบากับตัวเอง สัมผัสยามโอบกอดเมื่อครู่ยังไม่จางหาย เขาก้มลงมือฝ่ามือข้างที่ใช้สัมผัสผู้ชายตัวเล็กเมื่อสักครู่ ก่อนที่ใบหน้าจะมืดครึ้มลงยามเมื่อดวงตาคมตวัดมองไปยังร้านที่คนเมื่อกี้เพิ่งเดินออกมา


 

‘เธอต้องใส่มันด้วยเหรอ’

‘อื้อ ก็ผมเป็น ซีล นี่นา ร่างกายของผมมันไม่เหมือนผู้ชายเสียหน่อย’

...

“คิรา คู่หมั้นของลูกถูกยิงตาย”


 

+ + + + + + + + + + + + +

เม้นต์เป็นกำลังใจให้เค้าด้วยน้าา

Twitter :@peeming_novel

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.873K ครั้ง

939 ความคิดเห็น

  1. #862 554910140 (@554910140) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 10:17
    เอาแล้ว เอาแล้วว เอาแล้ววววววๆๆๆๆๆ
    #862
    0
  2. #795 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 00:02
    อุแงงงง้
    #795
    0
  3. #791 Don't disappoint (@supatsaree) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 23:21
    ฮะๆๆๆ ส่งสารใครก่อนดี
    #791
    0
  4. #786 chompoo--- (@chompoo---) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 22:31
    ไรท์สู้ๆ
    #786
    0
  5. #699 KHWNCHW (@pa_pond) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 22:38
    เจอคู่หมั้นมันควรจะต้องดีใจรึเปล่านะ
    #699
    0
  6. #698 sapphireorz (@sapphireorz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 22:36
    เอ๊ะ อะไรหว่า
    #698
    0
  7. #660 PTN021 (@PTN021) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 22:14
    อู้ววววววว~
    #660
    0
  8. #655 In.orn (@ThaeGuitar) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 19:33
    โอ๊ะ! น่าสนใจ
    #655
    0
  9. #589 Beam9404 (@Beam_sehun94) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 20:12
    พี่พระเอกใช่รึไม่นะ
    #589
    0
  10. #552 bophobia (@bophobia) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 12:21
    เจอคู่หมั้นเก่า พระเอกใช่มั้ย
    #552
    0
  11. #529 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 19:41
    คืออะไรยังไง งงไปหมดๆๆๆ
    #529
    0
  12. #501 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 19:27
    นาราคนเก่ากับนาราคนใหม่อยู่ในโลกเดียวกันเหรอ นึกว่าย้ายมาโลกใหม่ไรงี้
    #501
    0
  13. #402 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 10:34

    ตายห่า! นี่ว่าที่สัมมีน้องมันใช่มะ?

    #402
    0
  14. #381 Maei_Ai (@natthamon2542) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 22:26
    พระเอกสินะะะะะะะ
    #381
    0
  15. #254 #ซ้อ (@kjnutty) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 12:40
    คู่หมั้นของนาราคนเก่าด้วยสินะคะเนี่ยๆ
    #254
    0
  16. #244 Mhhope_LB (@Bird--gg) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 22:22
    แกร๊เขินนน
    #244
    0
  17. #211 โพนี่ (@plawalnoy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 21:17
    พระเอกใช่มั้ยยยย
    #211
    0
  18. #185 sichul (@hanjaheebum) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 01:24

    ฮื่ออ เค้าเป็นเนื้อคู่กันหรออ
    #185
    0
  19. #143 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 11:04
    คู่กันๆๆๆๆ
    #143
    0
  20. #120 dewwiizodiac (@dewwiizodiac) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 18:16
    เกิดมาในร่างใหม่ คู่ก็ยังเป็นคนเดิม
    #120
    0
  21. #81 sirintipize (@sirintipize) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 07:11
    คือหวังว่าชีวิตของนารากับนิรา นี่คงจะไม่เหมือนกันนะ อยากอ่านแนวเศร้า ๆ เลย
    #81
    0
  22. #61 papark (@papark) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 05:26
    อ้าว คุณพี่คิราก็ข้ามโลกมาเหรอ
    #61
    0
  23. #47 NJ NK (@EyENiPa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 09:47
    อะไรยังไงนะ
    #47
    0
  24. #16 Darkcore (@Darkcore) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 08:44
    คิราคือพระเอกใช่ไหม!!! ขอให้ใช่ทีเถอะ
    #16
    1
  25. #8 noobow-___- (@noobow-___-) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 22:20

    สนุกมากค่ะกดติดตามตั้งเเต่ตอนเเรกครีเอ็ดเรื่องดีค่ะเป็นกำลังใจให้นะคะ

    #8
    1
    • #8-1 Pee Ming (@mapang2200) (จากตอนที่ 3)
      8 ธันวาคม 2562 / 06:20

      ขอบคุณค่ะ
      #8-1