[ EXO x You ] LoveHolic เซฮุนคนบ้า

ตอนที่ 3 : LOVEHOLIC : Chapter 03

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 345
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    25 ก.ย. 59

© themy butter



LOVEHOLIC

Chapter 03

 

 

นางสาว คิมมิรี จึงยังคงมีความผิดในฐานขับรถโดยไม่ได้รับการอนุญาตใบขับขี่ที่ผิดต่อข้อบังคับกฎหมายและยังเป็นเหตุให้เกิดอุบัติเหตุจนทำให้มีผู้เสียชีวิต แต่เพราะเป็นการกระทำผิดครั้งแรกโดยไม่ได้ตั้งใจและจำเลยให้การรับสารภาพผิดและให้การที่เป็นประโยชน์ต่อรูปคดีโดยไม่มีการบิดเบือนข้อเท็จจริง ศาลจึงตัดสินให้รอลงอาญาเป็นเวลา 6  ปี และเนื่องจากจำเลยยังเป็นผู้เยาว์ที่ต้องได้รับการคุ้มครองตามกฎหมายผู้เยาว์อยู่ ศาลจึงให้รอลงอาญาเป็นเวลา 4  ปีนับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป

 

 

ทันทีที่คำตัดสินอันเป็นที่สิ้นสุดจบลง เด็กสาววัย 17 ย่าง 18 ปีที่นั่งนิ่งมานานอย่างไร้ความรู้สึกก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ลุกขึ้นทำความเคารพอัยการสูงสุดและผู้ที่เกี่ยวข้องในชั้นศาลอย่างรู้สึกขอบคุณ ก่อนจะเปรยยิ้มส่งมาให้พี่ชายอย่างคิมจงอินที่มานั่งให้กำลังใจผู้เป็นน้องสาว

 

ไม่จริง!! เป็นไปไม่ได้ ผมจะไม่ยอมให้ยูราตายฟรีเพราะความผิดของเด็กเมื่อวานซืนที่ไม่รู้ถูกรู้ผิด มันไม่ยุติธรรม!!”

 

เสียงหนึ่งประกาศกร้าวขึ้นขณะที่ทุกๆคนกำลังลุกออกจากห้อง เจ้าหน้าที่ อัยการ รวมถึงมิรีและจงอินหันมามองตามเสียงนั้น โอเซฮุน ผู้ชายที่เมื่อวานก่อนเพิ่งจะไล่ตะเพิดมิรีออกไปจากงานศพของยูรา  บัดนี้เซฮุนกระชากแขนมิรีสองข้างไว้แน่นเพื่อให้เด็กสาวเผชิญหน้ากับตัวเอง

 

แล้วคุณจะเอายังไง คดีศาลก็ตัดสินไปแล้ว น้องของผมไม่ได้ตั้งใจขับไปชนคนรักของคุณ ถ้าคิดว่ามันไม่ยุติธรรมก็ไปยื่นอุธรฟ้องร้องต่อสิ ไม่ใช่มาโวยวายกับครอบครัวของเราแบบนี้!!”

 

จงอินพูดกับเซฮุนอย่างจริงจังและกระชากดึงน้องสาวตัวเองออกจากมือเซฮุนพลางโอบกอดมิรีไว้แน่นด้วยความหวงแหนผู้เป็นน้อง สายตาผู้ชายคนนี้ที่มองมิรีบ่งบอกว่า อาฆาตแค้นมิรีมากแค่ไหน

 

ไปกันเถอะมิรี

 

จงอินเอ่ยขึ้นและจะพามิรีให้เดินออกไปจากศาล แต่มิรีเป็นฝ่ายหยุดผู้เป็นพี่ไว้เสียเอง ก่อนจะหันกลับไปคุยกับผู้ชายตรงหน้า

 

นายฟังฉันพูดดีๆนะ ฉันจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย ว่าฉันไม่ได้ผิด ถ้าจะพูดกันตามตรง ผู้หญิงคนนั้นต่างหากที่ผิด ที่ทำให้ชีวิตฉันต้องเป็นแบบนี้ รถของฉันมันถลอกและเต็มไปด้วยคราบเลือดสกปรกๆของแฟนนาย ฉันต้องเสียเงินไม่น้อยเพื่อชดใช้ตามกฎหมาย และฉันยังมาเสียเวลาอันมีค่าของฉันเพื่อมานั่งในศาลนี่อีก ทั้งที่ฉันควรเอาเวลาพวกนั้นไปทำอะไรได้มากมาย เจ้าชาลีสุนัขที่บ้านฉันมันควรได้ไปวิ่งจ๊อกกิ้งกับฉันในตอนเช้า มันก็ไม่ได้ไป เพราะเจ้าของของมันต้องมาขึ้นศาลกับคดีบ้าๆที่ผู้หญิงหน้าโง่คนหนึ่งตัดสินใจปลิดชีวิตตัวเอง สำนึกด้วย!!”

 

ผลั่ก!!!!

 

แม้ว่าส่วนสูงจะค่อนข้างแตกต่างกันแต่ทว่ามิรีกลับสามารถผลักอกเซฮุนออกไปได้อย่างแรง ใบหน้าสวยมองค้อนเซฮุนยังไม่ลดละ ก่อนที่จะแสยะยิ้มมุมปากให้กับเซฮุน แล้วเดินนำพี่ชายตัวเองออกไป

 

กลับมาปัจจุบัน

 

เซฮุน!! พี่บอกให้เปิดประตู เสียงของคริสตะหวาดลั่น พลางทุบประตูหน้าห้องของเซฮุนรัวๆ หวังให้คนในห้องได้สติ ยอมเชื่อฟังคำพูดของเขา

 

ไปเอากุญแจมา ซูโฮบอกกับแม่บ้านเบาๆขณะยืนอยู่หน้าห้องของเซฮุนกับพี่ชายคนโต

 

ภายในห้อง

 

ตุบ!!!!!

 

เสียงของร่างบางที่ถูกเหวี่ยงให้ล้มลงไปกับพื้นพรมหรู มิรียันกายตัวเองลุกขึ้นนั่งทันทีแม้ว่าจะยากลำบาก ใบหน้าสวยมองค้อนเซฮุนอย่างเอาเรื่อง

 

แก!!!!”  มิรีหวังจะลุกขึ้นไปต่อสู้กับเซฮุน แต่ไม่ทันเมื่อร่างสูงไวกว่า เซฮุนขึ้นผลักมิรีลงอีกครั้งและขึ้นคร่อมร่างบางไว้

 

แกจะทำอะไรฉัน!!” มิรีเอ่ยถามด้วยความรู้สึกหวั่นๆ สายตาของผู้ชายคนนี้มันน่ากลัวและมันยังทำให้รู้สึกด้วยว่าเขามีอะไรบางอย่างผิดปกติไป ร่างสูงใช้มือข้างหนึ่งรวบมือทั้งสองข้างของมิรีไว้ไม่ให้ปัดป่ายต่อสู้กับเขา ส่วนอีกมือก็จับคางของมิรีไว้และบีบมันจนแน่น จนมิรีย่นหน้าแสดงความเจ็บปวดออกมา

 

ไหน!!! เอาหน้ามาดูใกล้ๆหน่อย ว่าคนชั่วๆแบบเธอนั่น หน้าตามันเป็นยังไง

 

เซฮุนก้มหน้าตัวเองลงมามองหน้ามิรีใกล้ๆ ตาคมนั้นไล่มองตามใบหน้าสวยอย่างพิจารณาทุกๆองค์ประกอบบนใบหน้าพลางจับใบหน้าสวยหันซ้ายหันขวา ดูทุกๆมุม  มิรีแม้ว่าจะไม่เข้าใจการกระทำบ้าๆของคนตรงหน้า แต่หญิงสาวก็ขัดขืนสุดชีวิต

 

เพี๊ยะ!!!!!!

 

แล้วฝ่ามือหนาตบเข้าเต็มแรงที่แก้มด้านซ้ายของมิรี แรงตบของผู้ชายที่มีพละกำลังมากกว่าปกติ ร่างบางเจ็บปวดอย่างมากและปากสวยนั้นก็ปรากฏรอยเลือดไหลออกมา ยังไม่ทันที่ร่างบางจะเอ่ยกล่าวโทษหรือโต้ตอบ ฝ่ามือหลักๆก็ฟาดลงที่แก้มอีกด้านทันที

 

เคยสำนึกบ้างมั้ยห้ะ!! ฉันถามว่าเธอเคยสำนึกมั้ยเซฮุนตะหวาดลั่นห้องพลางบีบหน้ามิรีให้หญิงสาวเจ็บ

 

 

แกเป็นบ้ารึไง ฉันต้องสำนึกทำไม ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด โอ้ย!!!!” มิรีร้องลั่นเมื่อเซฮุนกระชากผมมิรีให้ลุกขึ้นยืน ก่อนจะลากหญิงสาวให้เดินตามไปยังอีกมุมหนึ่งของห้อง มิรีเจ็บระบมไปทั้งตัว แทบจะยืนด้วยขาของตัวเองไม่ได้จากบาดแผลจากหลายๆเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ แต่เซฮุนก็ลากมิรีกึ่งเดินกึ่งคลานมาจนถึงที่หนึ่ง เซฮุนดันกรอบรูปที่ถูกค่ำหน้าไว้ให้กลับมาเหมือนเดิม หน้ากรอบรูปของผู้หญิงคนหนึ่ง

 

ดู!!! เธอดู เธอเห็นอะไรมั้ย ผู้หญิงคนนี้ ผู้หญิงที่แสนดี เพราะเธอ เขาถึงจากไป เพราะเด็กอายุ 17 ที่บังอาจมาขับรถบนท้องถนน ยูรากับลูกของฉันเขาถึงไม่ได้อยู่ เซฮุนจับกลุ่มผมของมิรีไว้แน่น และใช้มือผลักศรีษะของมิรีให้ก้มลงต่ำกว่ากรอบรูปนั่น

 

นี่ผู้หญิงโง่คนนี้ยังไม่ไปผุดไปเกิดอีกเหรอ  โอ้ย!!!!

 

เธอว่าอะไรนะ เซฮุนยิ่งอารมณ์เดือดมากขึ้นไปอีกเมื่อได้ยินประโยคที่ออกจากปากของผู้หญิงที่เขาเกลียด มือหนากระชากกลุ่มผมของมิรีกลับไปตามเดิมอย่างแรง แล้วเหวี่ยงมิรีลงกับพื้นอีกครั้ง

 

เป็นบ้าอะไรของแกห้ะ!! ปล่อยฉันเลยนะ แกจะพร่ำเพ้อถึงคนรักของแก แกก็ทำไปสิ อย่าเอาฉันไปเกี่ยว ฉันเกลียดๆ เกลียดๆ อั่ก!!!!”

 

มิรีแหกปากด่าทอเซฮุนอย่างไม่เกรงกลัว แต่ทว่าเสียงแว้ดๆของมิรีกลับต้องจบลงเมื่อมือหนาของร่างสูงที่คร่อมอยู่บัดนี้กำลังกุมลำคอขาวของมิรีไว้จนแน่น แรงบีบที่ค่อยๆแรงขึ้น หญิงสาวที่เบิกตาโพลงมองการกระทำอันป่าเถื่อน พยายามที่จะแกะมือเซฮุนออกและส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือแต่ก็มีเพียงเสียงอู้อี้ออกมา ใบหน้าหล่อที่เห็นการกระทำของคนที่ดิ้นตายแสยะยิ้มออกมาอย่างชอบใจ

 

มันเป็นยังไงบ้าง ความรู้สึกของคนใกล้ตาย มันหอมหวานมากมั้ยห้ะ!!” ร่างสูงยิ้มอย่างชอบใจและยังคงบีบคอมิรีไว้อย่างไม่ลดละ ขาเรียวที่ดีดดิ้นไปกับพื้นพรม มิรีพยายามที่จะใช้ทุกส่วนในร่างกายให้เป็นประโยชน์แต่ก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย

 

ผลั่ก!!!!!!

 

 

เซฮุน หยุดเดี๋ยวนี้ เชื่อพี่

 

เสียงประตูบานใหญ่ถูกเปิดออก พร้อมกับคริสและซูโฮ ที่สามารถไขกุญแจเข้ามาจนได้ มิรีคลี่ยิ้มออกมาอย่างดีใจ พอๆกับเซฮุนที่ปล่อยมืออกจากคอของมิรีที่แดงช้ำไปหมด

 

 

แฮ่ก!!!!! แฮ่ก!!!  มิรีไอออกมาอย่างเจ็บปวด พร้อมกับกอบโกยเอาอากาศเข้าปอด

 

อร้ายยยย!!!!!!!

 

ยังไม่ทันที่จะได้หายใจหายคอร่างสูงของซาตานร้ายก็กระชากมิรีที่แทบจะยืนด้วยตัวเองไม่ได้ได้ลุกยืนขึ้น พร้อมกับดึงมิรีเข้ามาโอบกอดไว้และใช้มือหนาคล้องเอวมิรีไว้ไม่ให้ล้มลงไป

 

พี่สองคนรักผมใช่มั้ย!!”

 

เซฮุนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงของคนกำลังขอความเห็นใจ พลางดึงร่างมิรีที่เขากอดไว้แน่นให้เดินถอยหลังไปสองสามก้าว มิรีที่มีสภาพสะบักสะบอมใจสั่นหวาดกลัวกับสถานการณ์ตรงหน้า ซูโฮและคริสหยุดนิ่งทันทีเมื่อได้ยินประโยคคำถามจากน้องชายของเขา

 

รักสิ/รักมากที่สุดแล้ว” 

 

สองเสียงของพี่ชายเอ่ยขึ้นพร้อมกัน  ใบหน้าหล่อร้ายของเซฮุนเผยรอยยิ้มขึ้นมาบนใบหน้าทันที

 

งั้นก็ออกไปสิครับ ล็อกประตูให้ด้วย

 

เสียงนุ่มละมุนเอ่ยกลับพี่ชายทั้งสองอย่างสุภาพ แต่คำพูดนี้กลับสร้างความหวาดกลัวให้กับมิรีอย่างถึงที่สุด ใบหน้าสวยมองเซฮุนสลับกับพี่ชายทั้งสองคนอย่างตกใจ

 

ไม่นะ!! ทำแบบนี้ไม่ได้นะ พวกนายมันบ้าไปแล้ว

 

มิรีร้องลั่นและพยายามที่จะดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดของเซฮุน คริสและซูโฮมองสภาพสะบักสะบอมของมิรีอย่างนึกเห็นใจ เพราะไม่กี่นาทีก่อน มิรีไม่ได้มีสภาพเป็นแบบนี้เลย ใบหน้าและร่องรอยฟกช้ำหลายจุด รอยเลือดที่เปื้อนกับขาเรียวและยังมีตรงมุมปากอีก เสื้อผ้าราคาแพงที่ขาดเวิ่นหลายจุด และชุดเซ็กซี่ที่โหลดต่ำลงมาจนเผยให้เห็นร่องอก

 

ผมบอกให้ออกไปยังไงเล่า พี่ก็รู้ว่าผมไม่มีทางฆ่าใคร ผมแค่อยากให้เด็กนี่รู้สึกผิดบ้าง

 

 คริสและซูโฮกลับมองหน้ากันเพียงครู่เดียว แล้วพยักหน้ายิ้มๆให้กับน้องชาย ก่อนจะเดินถอยหลังออกไปทางประตู

 

พี่จะรออยู่ด้านนอกนะ คุยกันเสร็จแล้วเรียกพี่ด้วย

 

เสียงของซูโฮพูดส่งท้าย พร้อมๆกับบานประตูที่ปิดลงสนิท

 

ปัง!!!!

 

กริก!!!! เสียงล็อคจากด้านนอกนั้นมอบความสุขให้กับเซฮุนเป็นอย่างยิ่ง พร้อมๆกับความหวังของมิรีที่เพิ่งจะเกิดขึ้นได้ดับลงทันทีและเหมือนร่างบางกับลังดิ่งของเหว

 

…………………………………………………………………………………………………………….

เพิ่มเติม : รอลงอาญาคือไม่ได้รับผิดนะคะ หมายความว่า ไม่ต้องติดคุก แต่ห้ามกลับไปทำผิดซ้ำในระยะเวลาที่กำหนดอีกเด็ดขาด ไม่งั้นคดีก็จะกลับมาสมบูรณ์ตามเดิม รับโทษเต็มๆเลย มิรีจึงโดนแบบรอลงอาญา ทำให้เซฮุนไม่พอใจค่ะ นางต้องการให้นางเอกติดคุก งื้อ!!! เซฮุนใจร้ายยยยย

 

 

ต่อ

 

หึ!! ทีนี้ก็เหลือเราสองคนแล้วนะ เซฮุนที่ยังกอดมิรีอยู่โน้มหน้าเข้ามากระซิบข้างๆหูของมิรี มิรีหายใจออกมาอย่างยากลำบาก เพราะเธอกำลังเริ่มกลัวสถานการณ์ตรงหน้า

 

แกจะทำอะไรฉัน แกรู้ใช่มั้ยว่าถ้าฉันตายแกจะต้องติดคุก!!” เสียงสั่นๆของมิรีถามออกไปขณะพยายามดิ้นออกจากอ้อมกอดของเซฮุน

 

แล้วยูราตายล่ะ ทำไม่เธอไม่ติดคุก!!” ร่างสูงตะหวานลั่นขณะกระชับอ้อมกอดมิรีมากกว่าเดิม หวังให้ร่างบางเจ็บจากรงบีบอัดของเขา

 

จะต้องให้ฉันพูดอีกกี่ครั้งว่ามันไม่ใช่ความผิดของฉัน แกรู้อะไรมั้ย ถ้าหากว่าเหตุการณ์วันนั้นคนรักของแกไม่ตายไปเสียก่อน ฉันนี่แหละที่จะเป็นคนฆ่ายัยนั่นให้ตายด้วยมือของฉันเอง

 

หุบปาก!!! เธอไม่มีสิทธิ์มาพูดแบบนี้กับยูรา เซฮุนตะคอกเสียงดังลั่น จนเสียงสนทนาของทั้งคู่ลอยออกมานอกห้องที่พี่ชายทั้งสองคนยังยืนรอดูสถานการณ์ข้างในอยู่

 

ทำไมฉันจะพูดไม่ได้ ถ้ารักกันมาก แกก็ตายตามคนรักของแกไปสิ ไม่ใช่มาทำร้ายฉันแบบนี้”  แม้ว่าร่างบางจะอยู่ในอ้อมกอดบีบรัดของเซฮุน ที่ตอนนี้เซฮุนแทบจะยกตัวมิรีให้ลอยขึ้นจากพื้นแล้ว ขาเรียวพยายามตะเกียกตะกายให้ปลายเท้าติดพื้นหลายต่อหลายครั้งแต่มิรีก็ไม่ยอมลดละที่จะต่อปากต่อคำกับเซฮุนเลย

 

หยุดพูด!!!”

 

ไม่หยุด!! จะทำไม ฉันจะพูด คนรักของแกตายแล้ว ยัยนั่นตายจากแกไป 4 ปีแล้ว แม้ว่าไร้ซึ่งหนทางของการต่อสู้แต่ร่างบางก็ไม่ลดละที่จะต่อสู้กับเซฮุนด้วยคำพูดที่ไร้ซึ่งความนอบน้อมนี้

 

ฉันบอกให้เธอหยุด!!!” เซฮุนตะคอกเสียงดังลั่นใส่หน้ามิรีพร้อมทั้งเปลี่ยนมาเป็นจับต้นแขนทั้งสองข้างของหญิงสาวเขย่าด้วยอารมณ์โกรธ ใบหน้าหล่อที่เริ่มมีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาและสีหน้าที่แดงก่ำมากกว่าเดิม

 

ทำไม ฉันจะพูด เขาจากแกไปแล้ว คนรักของแกไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้แล้ว ถ้าแกรักกันมาก แกก็ตายตามกันไปสิ จะไปตายที่ไหนก็ไป โอ้ย!!!”

 

มิรีกรีดร้องออกมาอีกครั้งเมื่อร่างสูงเหวี่ยงมิรีลงไปกับพื้น ร่างบางรีบถอยหนีไปหลายก้าวทันทีเพราะกลัวว่าเซฮุนจะตามมาหมายจะบีบคอเหมือนครั้งก่อน แต่ร่างสูงกับยืนอยู่ที่เดิมและเริ่มเอามือขึ้นมากุมขมับตัวเองไว้

 

เป็นอะไร พูดแค่นี้ทำเป็นรับไม่ได้รึไง บยอนยูราตายแล้วนะ ยัยนั่นทิ้งนายแล้ว ทิ้งไปอย่างไม่มีวันกลับ

 

 

ไม่รู้เพราะอะไรที่ทำให้มิรียิ่งพูดตอกย้ำเซฮุน แต่คนแบบมิรีนั้นก็ไม่ใช่จะยอมให้ใครมาทำอะไรได้ฝ่ายเดียว ความเจ็บปวดบนร่างกายของเธอกับคำพูดแย่ๆพวกนี้ ถ้าต้องแลกกัน ใครกันที่เสียเปรียบ ใบหน้าสวยเผยยิ้มออกมาเมื่อคำพูดร้ายกาจนั้นสามารถทำให้เซฮุนโมโหได้ขนาดนี้

 

ไม่จริง!! เธอโกหก ยูรารักฉัน เขาไม่ได้ทิ้งฉัน เพราะเธอต่างหากร่างสูงยังคงพูดตอบกลับมิรีได้เหมือนเดิม แต่บัดนี้เซฮุนกลับยืนก้มหน้านิ่งเหมือนระงับอารมณ์อะไรบางอย่าง ใบหน้าคมสั่นเทาขึ้นจนสังเกตได้ มือทั้งสองก็กุมศีรษะไว้ มิรีเมื่อเห็นดังนั้นก็หุบยิ้มลงทันที

 

ไม่นานนักทั้งห้องก็ถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบ มิรีที่ยังคงนั่งอยู่บนพื้นพรมจ้องมองเซฮุนที่ยังยืนตัวสั่นเอามือกุมขมับอยู่ มิรีจึงค่อยๆยันกายลุกขึ้นและเอนหลังพิงกับผนังห้อง ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบา

 

เซฮุน ยูราตายแล้วนะ ยัยนั่นขับรถชนกับรถของฉันแล้วยัยนั่นก็ตายเลยล่ะ….”

 

เพล้ง!!!!!

 

อร้าย!!!!!!

 

เสียงขวดไวน์ราคาแพงกระทบกับผนังห้องทันที ก่อนจะแตกละเอียดเศษแก้วและน้ำกระเด็นไปทุกทิศทาง มิรีหายใจหอบสั่นอย่างหวาดกลัวเมื่อขวดที่เซฮุนเพิ่งจะเขวี้ยงมานั้นมันห่างจากที่ที่มิรีพิงอยู่ในระยะเส้นยาแดงผ่าแปด ใบหน้าสวยสั่นระริกและน้ำใสๆก็เริ่มเอ่อขึ้นมาในดวงตา ถ้าเมื่อสักครู่มันโดนตัวเธอเข้ามันจะเป็นยังไง ยังไม่ทันที่มิรีจะได้พูดหรือทำอะไรต่อนั้น ภาพที่ปรากฏตรงหน้าก็ยิ่งทำให้มิรีตกใจ

 

ไม่จริง!!! ยูราไม่ได้ทิ้งฉัน ยูราไม่ได้จากไปไหน เขาอยู่กับฉัน

 

เซฮุนร้องลั่นห้อง พร้อมกับเขวี้ยงปาข้าวของกระจุยกระจาย

 

คนรักของฉันไม่ได้ทิ้งฉัน ไม่ได้ทิ้ง ไม่เคยทิ้ง ไม่มีวัน ยูราาาาาาาาาาาา

 

อร้ายยยย!!!!

 

มิรีวิ่งหลบข้าวของในห้องเซฮุนจ้าละหวั่น สิ่งของที่ถูกเขวี้ยงปามาทุกทิศทางนั้นโดนบ้างไม่โดนบ้าง ดีหน่อยที่ไม่ใช่ของหนักหรือของมีคม มิรีตกใจกับท่าทางคุ้มคลั่งของเซฮุนเป็นอย่างมาก สายตานั้นช่างน่ากลัวปนน่าสงสารในความรู้สึกของมิรี แต่เพราะคิดว่าคนๆนั้นคือเซฮุนผู้ชายที่บีบคอเธอจนเกือบจะหมดลมหายใจแล้ว ความรู้สึกเห็นใจหรือสงสารจึงหายไปทันที

 

ยูรา ไม่มีวัน ยูรา ไม่มีวัน ไม่มีวัน ยูรา  ยูรา” 

 

ร่างสูงที่เดินตัวลอยอย่างคนไร้สติผ่านมิรีไปอย่างกับมองไม่เห็นมิรีนั้น เซฮุนพูดพร่ำซ้ำไป ซ้ำมา ก่อนจะนั่งลงที่พื้นพรมบริเวณปลายเตียงนอนของตัวเอง ร่างสูงซุกใบหน้าลงไปกับเข่าทั้งสองข้างที่ชันอยู่ ก่อนที่เสียงสะอื้นไห้จะค่อยๆเผยออกมา มิรีแทบจะเข่าอ่อนลงกับพื้นอีกครั้ง ร่างบางไม่กล้าแม้แต่จะเดินไปใกล้รัศมีบริเวณที่เซฮุนนั่งซุกเข่าร้องไห้อยู่และพูดพร่ำไม่จบ

 

ตุบ!!!! ตุบ!!!!

 

เปิดประตูให้ฉันหน่อย มีใครอยู่ข้างนอกมั้ย

 

มิรีทุลักทุเลเดินมาจนถึงบริเวณหน้าประตูก่อนจะเคาะประตูรัวๆให้คนข้างนอกได้ยิน

 

กริก!!! เสียงไขกุญแจจากด้านนอกถูกเปิดออก พร้อมๆกับการเผชิญหน้าของสองประมุขของบ้าน พี่ใหญ่และพี่รอง คริสและซูโฮมองสภาพที่ไม่สู้ดีของมิรีนัก

 

เพี๊ยะ!!!

 

เพี๊ยะ!!!

 

ฝ่ามือเรียวกระทบเข้าที่ใบหน้าของสองพี่น้องอย่างแรงทันทีที่ประตูเปิดออก ก่อนที่ร่างบางจะพูดต่อ

 

น้องนาย…”

 

มิรีพูดแค่นั้น สายตาของคริสและซูโฮก็มองทะลุด้านหลังของมิรีเข้าไปในห้อง ก่อนจะรีบวิ่งเข้าห้องไปทันที เมื่อเห็นน้องชายสุดที่รักของเขานั่งร้องไห้ซุกหน้ากับเข่าอยู่บนพื้นพรมอย่างคนเสียสติ

 

เซฮุน!!! เซฮุน ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร

 

คริสรีบนั่งลงและดึงเซฮุนเข้ามากอดทันที แม้ว่าผู้เป็นน้องจะขืนตัวในตอนแรก แต่แรงของคริสก็ดึงเซฮุนมากอดไว้สำเร็จ ซูโฮก็จับมือของเซฮุนไว้อย่างอ่อนโยน มิรีมองภาพสามพี่น้องที่กอดกันกลม น้ำใสๆรื้นขึ้นมาในดวงตาของหญิงสาว

 

ไม่มีวัน ยูราไม่ได้ทิ้งฉัน เขาอยากอยู่กับฉัน เขารักฉัน เธอมันบ้า นังเด็กนั่นมันบ้า มันหาว่ายูราทิ้งผม ฮึก ฮึก!!!”

 

ผู้ชายอกสามศอกสูงราวๆ 185 เซนติเมตร บัดดี้ไม่ได้เหลือคราบของความหล่อ ดูดีอะไรเลย เซฮุนดูเปลี่ยนไปมากกับครั้งแรกที่มิรีได้เจอกกับผู้ชายคนนี้เมื่อราวๆ 4 ปีก่อนตอนที่มีเรื่องคดีของยูรา

 

น้องของนายสองคน ไอ้เลวนี่เป็นบ้าเหรอ มิรีที่ยืนนิ่งดูเหตุการณ์มาสักพักเอ่ยถามขึ้นขัดบรรยากาศของสามพี่น้องที่กำลังปลอบประโลมกันอยู่

 

นี่เธอ!!!” ซูโฮเอ่ยเรียกมิรีเสียงดุ อย่างไม่พอใจนัก มันเป็นยิ่งเสียกว่าคำตอบอีก เมื่อสิ่งที่มิรีเดาไว้ในใจมีส่วนถูกหรือมันถูกต้องทั้งหมดเลยล่ะ

 

ฮ่าๆ เป็นบ้าจริงๆด้วย ฉันคิดไว้ไม่ผิดจริงๆ เวรกรรมมันมีจริง หึ!!” มิรีหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ กริยาท่าทางเหมือนนางร้ายในละครไม่มีผิด พร้อมกับสายตาที่มองไปที่เซฮุนอย่างเหยียดๆ ปนสะใจ เมื่อได้รู้ในสิ่งที่ไม่ควรรู้

 

คิมมิรี!!! มันจะมากเกินไปแล้วนะ คริสเริ่มเป็นฝ่ายที่มีความโมโหขึ้นมาบ้างแล้ว คริสลุกขึ้นจากพื้นพรมปล่อยให้ซูโฮกอดเซฮุนไว้ต่อไปแล้วเดินย่างกายมาหามิรี

 

ก็บ้าจริงๆนี่ ฉันพูดอะไรผิด ไอ้เลวนั่นมันเป็นบ้า หรือ บ้ากันทั้งหมดทั้ง 3 พี่น้อง หึ!!!”

 

มิรี!!! หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะ เธอตามฉันมานี่เลย คริสที่ทนฟังคำพูดของมิรีไม่ไหวจัดการกระชากแขนหญิงสาวให้เดินออกไปจากห้องของเซฮุนกับเขา เพราะคริสรู้ดีว่าเซฮุนที่นั่งสะอื้นไห้กอดอยู่กับซูโฮที่พื้นพรมตอนนี้ได้ยินทุกคำพูดที่พวกเขาสนทนากัน คำพูดร้ายๆทุกคำที่มิรีพูดออกมามันกำลังทำร้ายเซฮุนของเขาอยู่

 

ไม่!!! ฉันไม่ไปไหนกับนายทั้งนั้น ฉันไม่ไป ม่ายยยยย แม้ว่าขัดขืนแค่ไหน มิรีก็ถูกคริสพาออกมาจากเหตุการณ์ตรงนั้นจนได้ด้วยการอุ้มหญิงสาวพาดบ่าออกไปให้สิ้นเรื่องสิ้นราว ไม่รู้เขาคิดถูกหรือคิดผิดที่ไปเอาตัวมิรีมาให้เจอกับเซฮุน

 

ตกเย็นของวันเดียวกัน ซูโฮที่นั่งเฝ้าเซฮุนจนน้องชายของเขาสามารถนอนหลับตาลงได้สนิทแล้ว

 

อ้าว!! เซฮุน ตื่นแล้วเหรอ กินอะไรมั้ย เดี๋ยวพี่จะสั่งคนให้เอาขึ้นมาให้ ซูโฮที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ข้างๆเตียงของน้องชายเอ่ยทักขึ้นด้วยความดีใจที่เห็นหน้าเซฮุนตื่นขึ้นมา

 

เมื่อกี้ ลูกของผม เขาบอกกับผมว่าเขาคิดถึงผม เขาอยากมาเกิด อยากมาอยู่กับผม เซฮุนเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบา พร้อมกับรอยยิ้มอ่อนๆที่ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้า แต่ทว่าคำพูดเหล่านั้นกลับทำให้พี่ชายอย่างซูโฮหน้าถอดสีไปทันที

 

งั้นงั้นเหรอ แล้วเซฮุนว่ายังไงล่ะซูโฮพูดติดๆขัดๆ แต่ก็ยังคงปั้นหน้ายิ้มให้กับน้องชาย

 

ลูกผม เขาคิดถึงผม ผมก็คิดถึงเขา จริงๆนะพี่ ถ้าไม่มีผู้หญิงสารเลวนั่น….หึ!!!” น้ำเสียงปกติของเซฮุนเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวขึ้นทันที เมื่อเอ่ยถึงมิรี มือหนากำเข้าจนแน่น สายตาวาวโรจน์บ่งบอกว่าหายนะกำลังจะเกิดขึ้นอีกครั้ง

 

 

100%

 

………………………………………………………………………..

 

#หลายคนสงสัยทำไมมิรีร้ายจัง 5555 ตามกันต่อไปนะ ว่าคนบ้ากับคนใกล้บ้าใครจะน่าสงสารกว่ากัน

#อย่าเพิ่งเกลียดนางเอกน๊าาาาาาาาา

#ขอบคุณเพคะ

 

ฉาก….

มีนะแต่ไม่บอกว่าตอนไหน

ตามกันได้ที่ไบโอทวิต @Mareeyahh4

อยากมีแฮ็ทแท็กเม้ามอยความบ้าของพี่เซฮุน

#ฟิคLOVEHOLIC 

 

ตามนี้นะคะ จุ๊ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

104 ความคิดเห็น

  1. #86 Iglues_M (@mieexol) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 04:07
    เป็นการตีกันที่แบบ หื้มมมมมมมมมมมมมมม
    #86
    0
  2. #79 ParkMild (@ParkMild) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 20:11
    ไม่สงสารนางเอกเลย ทำอะไรไว้ก็อธิบายไปสิ ปากดีแบบนั้นก็สมควรโดนอ่ะ 
    #79
    0
  3. #10 hankyusoo (@joomeesoo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 01:06
    กลัวทุกคนเลย 555555
    #10
    0
  4. #8 SPY_MW (@cartoonzer605) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 20:40
    มาต่อไว้ๆนะคะไรท์ ชอบนางเอกแนวนี้มากเลย เซฮุนก็ดูอาฆาตรแค้นมากกกกก
    #8
    0
  5. #7 น้องลูกนก (@namwarnja) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 19:33
    เซฮุนอาการหนักมาก ฮือออ กลัวมันอ่ะ สงสารนางเอก
    #7
    0