Tamed ( HUNHAN )

ตอนที่ 22 : *เพิ่มเนื้อหาที่หายไป* [ Special ] Tamed - OS : HAPPY NEW YEAR

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,290
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    3 ม.ค. 60





ถ้าถามผมว่าปีใหม่ปีไหนทำให้ผมประทับใจที่สุด ก็คงต้องย้อนกลับไปนานพอสมควร... 




จำได้ว่าวันสิ้นปีหนนั้นอากาศหนาวจนติดลบ คนป่วยเยอะเต็มโรงพยาบาลไปหมด ผมเข้าเวรเป็นเรสสิเด้นท์อยู่กับเพื่อนแพทย์สามคนพร้อมใบหน้าที่ไม่ได้ยินดีเท่าที่ควร ทุกคนบ่นกระปอดกระแปดว่าขนาดเทศกาลแบบนี้ยังต้องแบกร่างมาทำงาน นั่งกร่อยอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมสีขาวซึ่งถูกตกแต่งด้วยสายรุ้งหลากสีที่ไม่ได้ทำให้อารมณ์ดีขึ้นแม้แต่น้อย ครั้นพอถึงเวลาก็ต้องเดินออกไปตรวจผู้ป่วยตามห้อง เสร็จแล้วก็ต้องกลับมาจมจ่อมรวมหัวกันดื่มกาแฟรอจนกว่าจะหมดเวร 




จริงๆ เซฮุนก็อยากออกไปดื่ม ไปเมาหัวราน้ำให้หายเครียดจากงานหนักที่ทำมาทั้งปี อยากกลับไปพบหน้าครอบครัว มอบของขวัญ นั่งคุยกันจนดึกดื่น แต่หน้าที่และความรับผิดชอบในหน้าที่แพทย์ย้ำเตือนให้เขาเห็นชีวิตของคนไข้ในความดูแลเป็นสำคัญ ชายหนุ่มจึงอยู่ที่นี่ในคืนเทศกาลแบบนี้ ดวงตาสีรัตติกาลเบือนมองทิวทัศน์ยามราตรีนอกหน้าต่าง แสงสีจากไฟประดับทำให้เมืองหลวงดูมีชีวิตชีวา แม้จะถูกปกคลุมด้วยปุยหิมะสีขาวทั่วบริเวณ 




พอออกตรวจคนไข้เสร็จแล้วก็ไม่มีอะไรทำ แล้วจะให้นั่งกร่อยอยู่ในห้องพักโดยไม่มีอะไรรองท้องตลอดคืนเลยก็ไม่ใช่ ร่างสูงจึงลุกขึ้น คว้าเสื้อโค้ทตัวหนาคลุมทับเสื้อกาวน์ที่ตนเองสวมใส่อยู่อย่างไม่ใส่ใจนัก ส่งปลายนิ้วดันแว่นสายตาที่ร่วงตกลงมาคาอยู่บนสันจมูกให้เข้าที่ ไม่ลืมที่จะหยิบกระเป๋าสตางค์ติดมือมาด้วย โดยตั้งใจจะไปหาอะไรอุ่นๆ ดื่มที่ร้านสะดวกซื้อด้านล่าง แล้วจะได้หยิบขนมขบเคี้ยวมาฝากเพื่อนร่วมงานบนนี้ 




บุคลากรดูบางตาเสมอเวลาดึกดื่น และยิ่งเพิ่มพูนเมื่อเป็นเทศกาลรื่นเริงที่มีวันหยุด เซฮุนก้าวย่างอย่างเชื่องช้าไปตามทางเดินมีหลังคานอกตึก กระชับเสื้อโค้ทให้แนบกับตัวมากยิ่งขึ้นเมื่อลมหนาวพัดกระทบผิว จ้องมองแสงไฟทางสีเหลืองอ่อนบนพื้นหินแล้วรู้สึกเหงาขึ้นมาจับใจ ไม่รู้ว่านานเท่าไรแล้วที่ไม่ได้เจอครอบครัวอย่างพร้อมหน้า กระทั่งคุณป้ากับน้องสาวที่อยู่ต่างเมืองยังไม่มีโอกาสพบเลย 




ครู่อึดใจชายหนุ่มก็ถึงร้านสะดวกซื้อที่เงียบเชียบ มีเพียงพนักงานแคชเชียร์อยู่หน้าเคาน์เตอร์เท่านั้น เขาเดินตรงเข้าไปหยิบมันฝรั่งแผ่นใส่ตะกร้าสองถุง เครื่องดื่มชูกำลังจำนวนหนึ่ง และกาแฟกระป๋องสำเร็จพอดีจำนวนคนอยู่เวรในแผนก ก่อนจะสั่งกาแฟร้อนส่วนของตนเองนั่งดื่มเลยที่ร้าน เพราะไม่มีความจำเป็นจะต้องรีบร้อนขึ้นไป แถมข้างล่างนี่ก็ยังอุ่น ไม่วุ่นวาย ไม่ต้องคอยฟังบทสนทนาอันน่าเบื่อหน่ายอีกด้วย 




กาแฟไม่ได้รสดีเลิศแต่ไม่ใช่ประเด็นที่ต้องใส่ใจเพราะเวลานี้เซฮุนต้องการเพียงเครื่องดื่มที่สามารถทำให้ร่างกายอบอุ่นขึ้นได้ เขาหย่อนกายลงนั่งบนเก้าอี้บาร์ จรดแก้วกระดาษกับริมฝีปากแล้วค่อยๆ จิบของเหลวรสขมปร่าลงลำคอช้าๆ เหม่อมองเกล็ดหิมะที่โปรยปรายจากฟากฟ้าไปเรื่อยๆ คงเป็นอีกครั้งที่ชายหนุ่มข้ามปีในที่ทำงาน ตัวคนเดียว กาแฟหนึ่งแก้ว และเวลาบนหน้าจอโทรศัพท์ที่ยังเดินเป็นปกติ 




เสียงกะดิ่งหน้าร้านดังไม่อาจเบี่ยงเบนความสนใจเซฮุนได้มากเท่าร่างเล็กๆ ของเด็กหนุ่มที่เดินตึงตังลงมานั่งข้างๆ เขา เสียงหวานผิดกับเพศสภาพตะโกนสั่งช็อคโกแลตร้ออย่างกับโมโหใครมาสักสิบชาติ แล้วตั้งศอกกับเคาน์เตอร์พลางวางปลายคางลงบนฝ่ามืออีกที ร่างสูงกวาดสายตามองอีกฝ่ายอย่างไม่ปิดบัง ใบหน้าน่ารักหน้าชังนั่นคงจะน่ามองกว่านี้หากไม่ได้เคลือบทับด้วยความไม่พอใจ ปลายจมูกรั้นขึ้นสีแดงจากอากาศหนาว แพขนตายาวรับกับดวงตากลมโตหม่นแสง ริมฝีปากอิ่มสีชมพูน่าจุมพิตึนเบะเป็นรูปตัวยูคว่ำ 




“ ไม่หยุดกับเขาบ้างหรือไงหมอ  




ตอนแรกก็กะจะทำเป็นไม่เห็นกันและกัน แต่อีกฝ่ายดันเอ่ยปากทักและเซฮุนเองก็ไม่อยากจะเสียมารยาท 




“ มีงานต้องรับผิดชอบน่ะ  




เลยตอบแบบเป็นกันเองเพราะไม่อยากให้บรรยากาศดูซีเรียส อยู่ดึกขนาดนี้คงไม่พ้นพวกพนักงานในโรงพยาบาลหรือไม่ก็เป็นลูกหลานนั่นล่ะ 




“ เห้อ น่าเบื่อ  




เซฮุนไหวไหล่ ไม่ถามต่อ เพราะไม่อยากดูเสียมารยาท คิดเอาไว้ในใจว่าถ้าหากน้องอยากบอกก็คงพูดออกมาเอง ร่างเล็กบางพ่นพรูลมหายใจ มองเหม่อพลางยกแก้วช็อคโกแลตร้อนขึ้นจิบอย่างเลื่อนลอย ตัวก็แค่นี้ทำไมต้องทำท่าเหมือนแบกจักรวาลเอาไว้ ปัญหาหนักใจมันไม่ควรคู่กับเด็กๆ ไม่ใช่หรือ ? 




“ ไม่เข้าใจเลยอะ มันจะอะไรนักหนา นี่สิ้นปีนะ หยุดอยู่บ้านพักผ่อนกันบ้างก็ได้ ทำงานสามร้อยหกสิบห้าวัน ไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อยกันเลยหรือไง ” 




“ เหนื่อย และจะหยุดก็หยุดได้ แต่คนป่วย คนเจ็บ คนตาย ไม่เคยหยุดเลยนะไม่ว่าจะเทศกาลหรือวันธรรมดา ” 




นั่นล่ะคือสัจธรรม จะหยุดพักผ่อนก็ย่อมได้ เพียงแต่อย่าลืมว่ายังมีผู้ป่วยที่ต้องดูแลใส่ใจอยู่อีกมาก เซฮุนรู้ว่าตนเองพากเพียรเรียนก่อนเพื่อนมาเป็นระยะเวลานานเพื่อวันนี้ วันที่ได้ชื่อว่าเป็นแพทย์อย่างสมบูรณ์ มันคุ้มเกินคุ้มถ้าการเสียสละความต้องการส่วนตนจะสามารถรักษาชีวิตคนอื่นได้อีกมาก 




“ หยุดบ่นเราเหมือนพ่อเลยนะ รู้แล้วหน่าว่าหมอน่ะต้องมีความคิดเป็นฮีโร่ ” 




อีกฝ่ายพูดเหมือนตัดรำคาญ เซฮุนเลยไม่ต่อความยาวสาวความยืด เขายกกาแฟขึ้นจิบอีกครั้ง มีบ้างที่เหลือบมองเด็กชายที่นั่งอยู่ข้างๆ ซึ่งดูท่าว่าอย่างไรก็คงไม่หายหงุดหงิดภายในคืนนี้อย่างแน่นอน ร่างสูงเพิ่งได้สังเกตเห็นว่าข้างแก้วช็อคโกแลตที่เพิ่งมาเสิร์ฟมีกล่องของขวัญสีแดงสดวางอยู่ จากแพคเกจไม่ต้องเดาก็รู้ว่าแพงจนหูดับแน่ 




มือเล็กหยิบประคองโทรศัพท์จากในกระเป๋าเสื้อฮู้ดมากดให้มันหยุดสั่น ไม่ได้ตั้งใจเสียมารยาทแต่เพราะความใหญ่ของหน้าจอนั้นทำให้เขามองเห็นได้โดยง่าย มันเป็นเพียงข้อความแจ้งเตือนที่มาพร้อมนาฬิกาปลุก บ่งบอกว่าตอนนี้เป็นเวลาห้าทุ่มห้าสิบเก้านาทีของวันที่สามสิบเอ็ดธันวาคม อีกฝ่ายนั่งจ้องมันจนกระทั่งตัวเลขเปลี่ยนเป็นเที่ยงคืนตรงของวันที่หนึ่งมกราคม แม้จะอยู่ในร้านกระจกปิดทึบ แต่แสงและเสียงของพลุหลากสีที่ถูกจุดใจกลางเมืองก็ยังมีให้ได้เห็น ให้ได้ยิน 




“ Happy New Year นะหมอ ” เสียงหวานนั้นดังแผ่วเหลือเกิน “ อ่ะนี่ ผมให้ ถือเป็นของขวัญสำหรับหมอดีเด่นแห่งปีที่ไม่เคยหยุดทำงานเลยสักวัน ” ยื่นกล่องของขวัญดังกล่าวนั้นมาให้ แล้วดึงกระชับผ้าพันคอให้ปิดใบหน้าช่วงล่างเอาไว้ วางเศษเหรียญเล็กน้อยข้างแก้วช็อคโกแลต ดวงตากลมโตหม่นแสงตั้งแต่ต้นปีใหม่ถ่วงให้เซฮุนรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก 




เด็กหนุ่มปริศนาออกจากร้านไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงแค่กล่องของขวัญที่กลายเป็นของเซฮุนแบบงงๆ เขาวาดยิ้มเล็กน้อยให้กับประสบการณ์ปีใหม่ที่แตกต่างออกไป ไม่เลวเลยที่ได้ข้ามปีกับคนน่ารัก แต่น่าเสียดายที่ไม่ได้ขอเบอร์โทรศัพท์หรือไลน์เอาไว้สานต่อเลย 




มือใหญ่ค่อยๆ ดึงปมโบว์ที่ถูกผูกไว้ให้คลาย ก่อนเปิดฝากล่องออกด้วยความรู้สึกหลากหลาย หนึ่งใจก็เฉย อีกหนึ่งใจก็ตื่นเต้นเพราะนานมากแล้วที่ไม่ได้รับของขวัญใส่กล่องจากใคร แต่ก็ต้องเก็บอาการไว้เพราะขืนกระโตกกระตากไปคงไม่งาม เขาพบสโนว์โกลบรูปกวางถูกจัดวางไว้ภายในอย่างเรียบร้อย พร้อมกับการ์ดอวยพรสีขาวสะอาดมีข้อความเขียนด้วยลายมือน่ารักว่า “ สุขสันต์วันปีใหม่ครับ จากลู่ฮาน ” ทำเอาเซฮุนคิดไม่ตกเลยว่าทำไมของขวัญที่สวยงามเช่นนี้จึงกลายเป็นหมันไปเสียได้ 




แต่เจ้าของเก่าจะเป็นใครก็คงไม่สำคัญเท่าเจ้าของใหม่อย่างเขา ชายหนุ่มรีบยกกระดกแก้วกาแฟดื่มจนหมดก่อนผละออกจากร้านสะดวกซื้อเพื่อกลับขึ้นวอร์ดอย่างรีบร้อน แวะโยนถุงใส่ของให้เพื่อนร่วมงานในห้องพักรวมแต่ไม่ได้อยู่ต่อบทสนทนาซึ่งควรจะมีด้วย ช่วงขายาวก้าวสลับตรงเข้าสู่ห้องพักแพทย์ส่วนตัวอย่างแน่วแน่ กวาดสายตามองรอบห้องขนาดกระทัดรัด ใบหน้าหล่อเหลาเคลือบทับด้วยความลังเลใจหนักที่สุดในรอบปี 




จะวางตรงไหนดี ? 




บนโต๊ะก็ดูไม่เหมาะสม บนตู้เก็บของสองชั้นก็สูงเกินไป แล้วจะให้วางเก็บอยู่ในลิ้นชักก็ไม่ใช่ เลยเหลือที่สุดท้ายคือขอบหน้าต่างทางด้านหลัง คงไม่สะดุดตาเพราะเวลาเขานั่งพนักเก้าอี้ก็บังจนมิด คงไม่มีใครมีสิทธิ์มองมันได้นอกจากเขาแน่ 

 

 






 

“ หมั่นไส้ ! ” 




“ หึงก็บอกว่าหึง  




“ ไม่ได้หึง บอกแล้วไงว่าหมั่นไส้ เสน่ห์แรงจริงนะ ” 




“ คนเรา บอกให้พี่เล่าให้ฟังเองแล้วก็มางอน ไหน มาให้พี่ง้อหน่อยเร็ว  




จู่ๆ ไม่รู้ลู่ฮานนึกครึ้มอกครึ้มใจอะไร ถามขึ้นมาว่าปีใหม่ครั้งใดที่ประทับใจที่สุด ครั้นจะไม่ตอบก็กลัวจะโดนกำปั้นน้อยๆ นั้นทุบตีเข้าให้ เลยตอบไปด้วยความสัตย์จริง 




“ ทำไมไม่ไปง้อคนในความทรงจำพี่ล่ะ ” 




ถึงจะบ่นง้องแง้งแต่ก็ยังเดินเข้ามานั่งข้างๆ ให้อ้อมแขนแข็งแกร่งประคองกอด ใจจริงเซฮุนอยากเฉลยนะว่าคนในความทรงจำพี่ก็น้องลู่ฮานคนนี้นี่ล่ะ แต่ในเมื่ออีกฝ่ายจำไม่ได้แล้วเลยปล่อยให้มันเลยตามเลย เขาขอขี้งกเก็บความรู้สึกดีๆ ในสมัยนั้นไว้อมยิ้มเวลานึกถึงเพียงคนเดียวดีกว่า 




กดปลายจมูกโด่งสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ จากขมับขาว รู้สึกได้ว่าร่างเล็กแอบเบี่ยงตัวขัดขืน แต่ก็ไม่รอดพ้นจากเงื้อมมือของเซฮุนที่อ่านทางคนดื้อรั้นออกทุกครั้งไป  




 อยากให้ไปง้อหรือ ?  




 เอ๊ะ ! จะเอาให้ได้ใช่ไหม  




ตัวก็แค่นิดเดียวแต่ฤทธิ์เยอะจัง ล้อเล่นหน่อยเดียวก็ตั้งกำปั้นจะซัดคางกันเสียแล้ว  อือ จะเอา แต่ไม่ได้เอาหมัดนะ เอาอย่างอื่น  ส่งสายตาหื่นกามในแบบที่ลู่ฮานบ่นกระปอดกระแปดประจำว่าเกลียดแสนเกลียดให้ พร้อมแลบลิ้นเลียริมฝีปากแถม เลยได้ผลตอบแทนเป็นการขู่ฝ่อของลูกกวางที่ริอาจคิดว่าตัวเองเป็นเสือ ( ซึ่งจริงๆ ก็เป็นได้แค่ลูกแมว ) 




 เดี๋ยวตัดทิ้งเสียเลยดีไหม คนอะไรลามกมันทุกวินาที  




 ระวังน้ำตาจะเช็ดหัวเข่านะถ้าไม่มีมันน่ะ  




 หยุดพูดไปเลย นี่ยังไม่เคลียร์เรื่องเด็กคนนั้นนะ บอกเรามาเดี๋ยวนี้เลยว่าเป็นใคร  




ก็กลัวว่าเด็กแถวนี้จะร้องไห้งอแงเสียใจในภายหลัง แถมยังกลัวว่าถ้าไม่ทำให้เรื่องมันจบๆ คืนนี้คงไม่ได้แกะของขวัญปีใหม่ชิ้นใหญ่ชื่อลู่ฮานด้วย 




 ก็แค่เด็กแก่แดด  



 

:P




----------




talk.

สวัสดีปีใหม่ค่ะทุกคน

ฟิคเรื่องนี้ผ่านปีใหม่มาน่าจะปี หรือสองปีแล้ว ถือว่านานมากเลย

วันนี้อ๋อเลยรีบบบบบบปั่นตอนพิเศษมาเป็นของขวัญ (มีใครอยากได้หรือไง...) ให้ทุกคนนะคะ

หวังว่าทุกคนจะมีความสุขมากๆ คิดสิ่งใดก็สมหวัง :) สุขภาพแข็งแรงตลอดปีเลยนะคะ

สำหรับฟิคเรื่องนี้... ไว้ปั่นเอ็นซีตอนยี่สิบสองเสร็จจะรีบมาลงต่อให้เลยค่ะ

อ๋อห่างหายกับการแต่งเอ็นซีไปนาน รื้อสมอง รื้อภาษาใหม่หมดเลย 555555

สำหรับตอนพิเศษตอนนี้ คือไทม์ไลน์ก่อนที่เซฮุนจะสถาปนาลู่ฮานเป็นศัตรูค่ะ

เขาเคยเจอกันครั้งนึงแล้ว และก็คงถือได้ว่า...แอบเป็นเป้าหมายที่เซฮุนแอบเล็งไว้

แล้วก็สลับเป็นไทม์ไลน์อนาคต หลังจากจบเรื่องวุ่นๆ ทั้งสองคนก็เป็นคู่รักที่... นั่นแหละค่ะ

หวังว่าจะชอบ และขอบคุณทุกคนที่ยังรออ๋ออยู่นะคะ

คิดถึงทุกคนค่ะ

อ๋อ

01.01.2017

-

กลับมาเพิ่มเนื้อหาค่ะ เพิ่งเห็นว่ามันขาดหายไปเยอะเลย ;-;

ตอนลงอ๋อรีบๆ เด็กดีก็มีปัญหาด้วย เลยไม่ได้เช็ค

ใครอ่านแล้วอ่านใหม่อีกครั้งนะคะ

ฮือ ขอโทษด้วยค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

2,963 ความคิดเห็น

  1. #2635 BOSSLU (@sweetbowbowz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 22:13
    จริงๆพี่หมอมันเล็งน้องมานานแล้วนี่ๆๆๆๆ
    #2635
    0
  2. #2271 @MayBeSmile (@exo_member12) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:00
    ไรท์คะ จะมาอัพเมื่อไหร่น้ออออออ รอนะเออออออ
    #2271
    0
  3. #2130 wrfnz (@wrfnz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 00:23
    อ้ายยยยยย ถ้าไม่ติดเรื่องแก้แค้นให้เจ็บปวดใจ นี่ตอนเค้ารักกันมันดี๊ดีนะคะ
    #2130
    0
  4. #2090 @MayBeSmile (@exo_member12) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 18:32
    ต่อค่ะต่อ คิดถึงเรื่องนี้....คาใจมาก หลายๆอย่าง
    #2090
    0
  5. #2089 นมสด (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 15:45
    ไรท์เเต่งดีอะ เราอ่านทุกเรื่องที่ไรท์เเต่งเลย
    #2089
    0
  6. #2087 fernfirstrate (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 02:43
    ตั้งใจรอเลยค่ะ แนะนำให้ตัวเองเขียนบ่อยๆนะคะ เราเสียดายฝีมือการเขียนของตัวเอง ไม่อยากให้ตัดโอกาสการพัฒนาภาษาของไรท์เตอร์ จะเป็นกำลังใจคอยสับสนุนนะคะ
    #2087
    0
  7. #2086 shineedeary (@shineedeary) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 05:17
    กลับมาแต่ละทีไม่เคยผิดหวังเลยค่ะไรต์ อิอิ รอนะรออออออ. อย่าทิ้งเรื่องนี้น้าาาา ต่อ reflexด้วยน้าาา (อ้อนๆ) อยากอ่านมากโลยยยย 5555
    #2086
    0
  8. #2085 AIR_KORN (@kornkanok_air) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 16:04
    กรี๊ด น่ารัก ดีกับใจ รออ่านนะคะ ไรต์สู้ๆ
    #2085
    0
  9. #2083 Liv_Yuthing (@xiothing) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 11:20
    ฮือ น่ารัก
    #2083
    0
  10. #2082 a_miki (@amiki) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 01:22
    น่าร้าาาาากิชอบ สนุกดีค่ะ
    #2082
    0
  11. #2081 พยอซัล. (@pyosun) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 00:36
    เห็นเขารักกัน งอนกันแล้วมันน่ารัก อนาคตคือดีจริงๆ ถึงเลยได้ไหม มีความรีบมาก 5555555
    #2081
    0
  12. #2080 PinKwiyo.PP (@poppy_exo-L) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 16:46
    โอ้ยยัยหนูมีความงอน ฮือออ น่ารักกก
    HNY นะคะไรท์ ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆแบบนี้นะคะะะ ????
    #2080
    0
  13. #2078 OH.MyHunHan (@linonan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 01:22
    แงงงงงงง นุมีความน่ารัก 55555555 แก่แดดจริงไรจริง เกลียดหมอที่แอบเล็งลูกเลาไว้ก่อนหน้าละ ฮึ. ไทม์ไลน์ในอนาคตตอนเขาดีกันนี่แบบ ฮื่อออออออ จิกหมอนแรง.
    #2078
    0
  14. #2077 Kusama Daniel (@pakkard2504) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 23:53
    โอ้ยยยย น่ารักอ่ะ น้องลู่เอาแต่ใจแสนงอนอะ อิอิ
    #2077
    0
  15. #2076 Audaidaj (@Audaidaj) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 23:48
    หวายนี่เค้าเคยมีความทรงจำต่อกันแบบนี้ด้วยหรอ
    สวัสดีปีใหม่ค่ะไรท์ นานแค่ไหนก้อรอนะคะ เราก้อรอคอยเรื่องนี้มาตลอดเลย
    #2076
    0
  16. #2075 ธันวานะ (@eibrapop) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 23:14
    มีซัมติงตั้งแต่นั้นมาาาาาา อรั๊ยยยยยยยยยยย หมอเล็งน้องไว้จริงๆอ่ะ โอ้ยยยยยยย แล้วดูภาคอนาคตตตตต ดีต่อจายยยยยยยยยยย


    สวัสดีปีใหม่ค่ะไรท์ มีความสุขมากๆ นะคะะ สู้ๆๆๆ รักกกก
    #2075
    0
  17. #2074 (S)-BEAR (@Pugun9490) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 22:30
    หมอจำเป็นต้องน่ารักขนาดนี้ไหม
    #2074
    0
  18. #2073 tong_be (@tong-4744) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 20:39
    สวัสดีปีใหม่นะคะ ขอให้เป็นที่ดี ^^
    เด็กน้อยเอ้ยยยย คนๆนั้นก็เราไง
    พี่หมอมีความน่ารัก
    #2073
    0
  19. #2071 fernsuchan (@hunhanismine) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 16:25
    อยากให้อบอุ่นแบบนี้ไปนานๆๆ น่ารักกกก
    #2071
    0
  20. #2066 OshLh (@ohlu_) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 14:29
    น่ารักอะ น่ารักมากๆๆเลยยย
    #2066
    0
  21. #2062 Parknei (@Parknei) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 12:29
    น่ารักมากๆเลยค่ะ ฮือออออ เซฮุนแอบเล็งเค้าไว้แล้วนี่เอง แต่พาร์ทอนาคตดีกันจัง ฮือออ รอติดตามนะคะ
    #2062
    0
  22. #2060 fairylu_ (@pleum-asr) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 12:07
    น่ารักกกก เซฮุนอบอุ๊นนนนอบอุ่น ยัยหนูก็ดื้อออออ น่าจับตีจริงๆ
    #2060
    0
  23. #2058 ละละละละตะตะตะ (@milktyjung) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 10:57
    อดใจรอไม่ไหวแล้วค่ะไรท์ ฮึกๆๆ คิดถึงเรื่องนี้ ติดตามตลอดน้า
    #2058
    0
  24. #2056 por182546 (@por182546) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 09:54
    น่ารักอ่ะฮื่ออออเซฮุนดูอบอุ่นมากๆแทนตัวเองว่าพี่ด้วยแงงง ลู่หานก้น่ารั้กที่สุดเยย
    #2056
    0
  25. #2055 AM aunaun (@aunze) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 07:03
    อดีตเค้าน่ารักมากกกกกก ตอนปัจจุบันแทบจะฆ่ากัน ฮืออออออ อนาคตก็ต้องน่ารักมากแน่ๆ หวานนนนนนน
    #2055
    0