The Hacker Story รหัสลับพลิกโลก

  • 92% Rating

  • 23 Vote(s)

  • 16,671 Views

  • 189 Comments

  • 504 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    8

    Overall
    16,671

ตอนที่ 1 : Chapter 0 : 14 กรกฎาคม 2012 วันที่โลกต้องจดจำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2487
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    22 ต.ค. 59

 


บทนำ

14 กรกฎาคม 2012 วันที่โลกต้องจดจำ

 

กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้

13 กรกฎาคม 2012

ห้าทุ่ม สี่สิบห้านาที

(เทียบเวลา กรุงวอชิงตัน ดีซี ประเทศสหรัฐอเมริกา)

แสงจากจอคอมพิวเตอร์ทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสาดให้เห็นใบหน้าซีดขาวของเด็กชายวัยรุ่นรูปร่างผอมบางคนหนึ่ง เขามีดวงตาเรียวเล็กบ่งบอกถึงสายเลือดเอเชียชัดเจน มันดูดำคล้ำโหลลึกอย่างคนอดนอน เด็กหนุ่มใช้มือขวาของตนกดปุ่มบนคีย์บอร์ดในขณะที่มือซ้ายคลิกเมาส์เสียงดังกริ๊กๆ ต่อเนื่องรัวเร็วเข้ากับจังหวะเพลงเร้าอารมณ์ที่ดังกระหึ่มอยู่ในเฮดโฟน 

“ให้มันได้อย่างงี้สิ ไอ้ทีมกาก”

เด็กหนุ่มทำเสียงจิ๊จ๊ะเมื่ออวตารของเพื่อนร่วมทีมวิ่งหนีหน้าตั้ง ปล่อยให้ตนรับมือกับคู่ต่อสู้ซึ่งเป็นสัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายมังกรผสมกิ้งก่าตามลำพัง เห็นท่าไม่น่ารอดเขาจึงตัดสินใจวิ่งหนีเอาตัวรอดบ้าง ทว่ากลับโดนดักด้านหน้าเข้าอย่างจัง กว่าจะรู้ตัวอีกครั้งก็ถูกใครบางคนโจมตีหนักหน่วงจนกระเด็นหลุดออกมานอกเซิฟเวอร์เรียบร้อย

คนแพ้เกมส์ติดต่อกันหลายตาถึงกับอารมณ์ขึ้น เขากระแทกเมาส์ในมือกับแผ่นรอง ก่อนจะถอดเฮดโฟนโยนลงไปที่คีย์บอร์ดแล้วทิ้งตัวพิงผนักเก้าอี้อย่างอารมณ์เสีย

 “อีเมลอะไรมาตอนนี้ คนยิ่งหงุดหงิดอยู่”

อารมณ์ร้อนๆ ยังไม่ทันลงดี สายตาก็เหลือบไปเห็นการแจ้งเตือนอีเมล์ใหม่ที่มุมขวาล่าง ใบหน้ายุ่งเหยิงเพราะความหงุดหงิดเปลี่ยนไปฉับพลัน ชื่ออีเมลทำให้เขารีบขยับตัวลุกขึ้นคว้าเม้าส์กดเปิดมันทันที

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

To: Lee Hyeon Bin (b.dragonz@wmail.com

From: Kim So Min (sominn164@wmail.com

Subject: [FW Mail] เกมส์ Sniper Sight Season 3 Deluxe เปิดให้ดาวน์โหลดตัวเต็มฟรี

Message Size: 152 KB

 

พวกเด็กญี่ปุ่นพึ่งส่งของดีมาให้ นายก็รีบดาวน์โหลดเร็วเข้าใกล้จะหมดเวลาแล้ว โหลดเสร็จเจอกันในเกมส์นะ – โซมิน

 

Begin Forwarded Message: 

To: Kim So Min (sominn164@wmail.com); Daniel Kang (dnight.ohla@scb.com); Ryusaki Hongo (wilde-derock@wmail.com)…see more

From: Project T. Development Team (project.t@winf.com)

Subject: เกมส์ Sniper Sight Season 3 Deluxe เปิดให้ดาวน์โหลดตัวเต็มฟรี

Message Size: 152 KB

 

เรียน Project T. User ทุกท่าน

        เพื่อเป็นการขอบคุณการสนับสนุนที่ดีตลอด 25 ปีที่ผ่านมา ทางทีมงานค่าย Project T. ในเครือ WINF จึงขอมอบของขวัญพิเศษให้แก่ท่าน ด้วยการเปิดให้ดาวน์โหลด Sniper Sight Season 3 Deluxe ผลิตภัณฑ์ตัวใหม่ล่าสุดของทางค่าย ฟรี เป็นเวลา 24 ชั่วโมงนับตั้งแต่วันที่ 13 กรกฎาคม 2012 เวลา 12:00 AM ถึงวันที่ 14 กรกฏาคม 2012 เวลา 12:00 AM (เทียบเวลากรุง Washington D.C. ประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นหลัก)

ท่านสามารถดาวน์โหลดได้ที่ลิ้งค์นี้เท่านั้น http://sh.st/h26FD

 

แทนคำขอบคุณ

Project T. Development Team

Winchaster Empire International Network Firewall © Inc. 1865

 

Washington D.C. United State of America

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

“เฮ้ยทริปเปิ้ลเอสสาม [1] แจกฟรี!”

เด็กหนุ่มพึมพำเบิกตากว้างอย่างคนเหลือเชื่อ นี่มันเกมส์ในตำนานที่โด่งดังตั้งแต่ภาคแรกด้วยยอดขายทะลุทะลวงเป้าแบบที่ผู้ผลิตตั้งระบบรับจองกันแทบไม่ทัน มาตอนนี้กำลังจะออกภาคสามตัว Delux มีระบบซีมูเลชั่นแบบ 3D ซึ่งผู้เล่นไม่จำเป็นต้องสวมแว่นตาสามมิติเวลาเล่นอีกต่อไป ด้วยออฟชั่นพิเศษนี้เลยทำให้มันเป็นที่ฮือฮามากจนผู้คนที่เฝ้ารอคาดการณ์ราคากันไปถึง 198 USD แต่ทางผู้ผลิตบอกว่าแจกฟรี!

 ไม่รีบดาวน์โหลดก็บ้าเต็มที!

“ขอบใจมากเพื่อน” เด็กหนุ่มเหยียดยิ้มมุมปากนึกขอบใจเพื่อนรักที่ฟอร์เวิร์ดของดีมาให้

เขาคลิกเข้าไปในลิ้งค์ที่แนบมากับอีเมล์จากนั้นจึงดาวโหลดไฟล์ขนาดกว่า 5.99 GB อย่างไม่รอช้า รอยยิ้มกระหยิ่มปรากฎขึ้นเต็มใบหน้าแบบคนได้ของเล่นถูกใจ

จนเมื่อตัวอักษร DOWNLOAD COMPLETED ปรากฏขึ้นบนหน้าจอในเวลาเพียงอึดใจ คนกำลังตื่นเต้นจึงคลิกเม้าส์ด้วยมือไม้สั่นเทา เขาติดตั้งเกมส์ทันทีและมันก็เสร็จเรียบร้อยในเวลาเพียงแค่สิบนาที

“เข้าเกมส์ล่ะนะ”

นิ้วเรียวยาวคลิกเข้าไปในตัวเกมส์ตอนที่นาฬิกาดิจิตอลบนฝาผนังเปลี่ยนเลขนาทีเป็น 00 แล้วเลขชั่วโมงก็เปลี่ยนไป

12:00 PM

14 กรกฎาคม 2012

เสียงนาฬิการ้องปิ๊ปๆ ถี่รัวดังขึ้นเป็นสัญญาณเตือนว่าเวลานี้กำลังเข้าสู่วันใหม่

ทันใดนั้นเองหน้าจอเกมส์ Sniper Sight ที่มีพื้นหลังสีแดงตัดกับรูปนักฆ่าในชุดผ้าคลุมหน้าสีดำถือปืนยาวก็หายไป แสงสว่างสีขาววาบขึ้นมาบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ เด็กหนุ่มตัวแข็งทื่อ ร่างของเขานิ่งค้างคล้ายโดนสะกด

ดวงตาโหลลึกสะท้อนภาพแสงสีดำสลับขาวกระพริบถี่รัวเร็ว ความเร็วเพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้นทุกขณะที่จับจ้อง กระทั่งเขารู้สึกเหมือนอะไรบางอย่างแตกโพล๊ะ! แล้วภาพเบื้องหน้าก็วูบดับฉับพลันกลายสีดำสนิท สติของเขาขาดออกจากการรับรู้ในวินาทีเดียวกัน ดวงตาค่อยๆ ปรือปิดลงแล้วร่างของเด็กหนุ่มก็เลื่อนหล่นลงบนพื้นข้างเก้าอี้ราวกับใบไม้แห้งเหี่ยวที่หลุดออกจากต้น

 

 

12:12 AM 

(เที่ยงคืน สิบสองนาที)

14 กรกฎาคม 2012

แผนกความปลอดภัยบนไซเบอร์ ตึกเพนตากอน อาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา

ปิ๊ป ปิ๊ป ปิ๊ป ปิ๊ป ปิ๊ป

เสียงแหลมเล็กดังลั่นไปทั่วบริเวณห้องโถงกว้างที่เต็มไปด้วยระบบคอมพิวเตอร์ พร้อมๆ กับที่เครื่องตรวจจับการบุกรุกเซฟเวิร์ส่งแสงสีเขียวกระพริบถี่เป็นการแจ้งเตือน เจ้าหน้าที่กระทรวงกลาโหมหลายนายต่างมีสีหน้าหวาดหวั่น เมื่อจู่ๆ ระบบรักษาความปลอดภัยที่ขึ้นชื่อว่าแน่นหนาที่สุดในโลกกำลังถูกใครบางคนลองดี แถมคนลองดีที่ว่ายังมีฝีไม้ลายมือไม่ธรรมดาเข้าขั้นน่าพิศวง

“แย่แล้วครับ มันเจาะระบบเข้ามาถึงชั้นกลางแล้ว”

หนึ่งในเจ้าหน้าที่ซึ่งกำลังพรมนิ้วลงบนคีย์บอร์ดรายงานโดยไม่ละสายตาจากจอคอมพิวเตอร์ เขาพยายามทุกวิถีทางในการป้องกันไม่ให้ผู้บุกรุกฝ่าเข้ามา

"ทำไมมันเจาะระบบชั้น 4 ได้เร็วแบบนี้ นี่พึ่งผ่านไปสองนาทีหลังมันจู่โจมเข้ามาเอง" เจ้าหน้าที่หนุ่มโต๊ะข้างๆ บ่นบ้าง เขาเองก็พยายามป้อนคำสั่งระงับการโจมตีมือเป็นระวิงไม่ต่างจากคนอื่น

“มัน DDOS เข้ามาครับ แบบ ICMP Flood [2] โจมตีเข้ามาหลายทางพร้อมกันจนระบบป้องกันภัยปิดช่องโหว่ไม่ทันแล้ว” 

“หาตัว Handler ที่ควบคุมการโจมตีให้ได้”

เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังขึ้นก่อนที่ร่างสูงโปร่งอย่างคนออกกำลังกายเป็นประจำจะก้าวเข้ามาในเขตสำนักงาน เจ้าหน้าที่หลายนายต่างลุกพรวดอย่างคนดีใจเมื่อเห็นการปรากฎตัวของผู้มาใหม่

“หัวหน้ามาแล้ว!”

“เออ มาแล้ว” คนเป็นหัวหน้าตอบ น้ำเสียงติดหงุดหงิดยามจ้องมองความวุ่นวายภายในออฟฟิต  

ไอ้พวกแฮกเกอร์บ้านี่มันไม่รู้จักหลับจักนอนกันบ้างรึไง ดีแต่สร้างเรื่องปวดหัวไม่รู้จักเวล่ำเวลา

“หาตัว Handler เจอเมื่อไหร่ก็รีบหาที่อยู่มันมาเลย ยังไงมันคงซ่อนตัวอยู่ในกลุ่ม Zombie Network ที่ใช้โจมตีเรานั่นแหละ” หัวหน้าหนุ่มสั่งการต่อ

“แต่ว่าการโจมตี DDOS ครั้งนี้ใช้กลุ่มคอมพิวเตอร์ Zombie Network มากกว่าสิบล้านตัวทั่วโลกเลยนะครับ…” คนรับคำสั่งท้วงเสียงอ่อย สีหน้าเหยเก “…การจะหาตัว Handler คงใช้เวลาไม่น้อยหรือบางทีอาจจะ…”

สิบล้านตัว!

คนเป็นหัวหน้าสบถเสียงห้วนในใจ

...เจ้าแฮกเกอร์นี่เป็นใครกัน มันทำได้ยังไง ใช้คอมพิวเตอร์โจมตีมากกว่าสิบล้านตัวได้ยังไง!

“งั้นเปิดระบบป้องกันภัยขั้นสูงสุด กระจายคำสั่งรหัสลับระดับดับเบิ้ลเอ็กซ์ แล้วลองใช้เครือข่ายอื่นป้องกันเอาไว้ก่อน พยายามรักษาความเสียหายให้น้อยที่สุด และรีบหาไอพีแอดเดรส[3]มันมาให้ได้ ”

คำสั่งถูกเปลี่ยนทันทีเมื่อเจ้าตัวคนสั่งตระหนักได้ถึงความ 'ไม่ธรรมดา' ของคนอยากลองของ

"ได้ครับหัวหน้า...คำสั่งรหัสลับระดับดับเบิ้ลเอ็กซ์ เปิดระบบรักษาความปลอดภัยขั้นสูงสุด" ลูกทีมหนุ่มร่างผอมบางรับคำแล้วรีบกระจายข้อความต่อไปยังเจ้าหน้าที่คนอื่นเพื่อดำเนินการตามแผนฉุกเฉินคำสั่งลับทันที

“เราตามก้นมันติดๆ เลยครับ แต่มันเปลี่ยนไอพีไปเรื่อย หลบไปหลบมาลื่นอย่างกับปลาไหล”

“เรามีคอมพิวเตอร์ที่เกือบจะเรียกได้ว่าดีที่สุดในโลก ถ้าตามตัวแฮกเกอร์บ้าๆ ไม่กี่คนไม่ได้แล้วจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน”

เขาเชื่อมั่นในศักยภาพคนของตนและเครื่องมือที่มี ต่อให้ต้องงมเข็มในมหาสมุทรเพื่อลากตัวคนบังอาจออกมาเขาก็จะทำให้ได้!

“ตรวจสอบช่องทางการเปลี่ยนไอพีทุกช่องทาง แล้วก็ติดต่อไปที่เจ้าของดาวเทียมให้ระงับการปล่อยสัญญาณอินเทอร์เน็ตชั่วคราวยกเว้นในเขตตึกเพนตากอน”

 “ครับหัวหน้า!”

ให้มันรู้ซะบ้างว่ากำลังเล่นกับใคร! 

คนสั่งเหยียดยิ้มเครียดมุมปากพลางยกมือขึ้นเสยเส้นผมสีบลอนด์ทองของตนแล้วปรายตามองความวุ่นวายรอบด้าน เจ้าหน้าที่หลายสิบนายต่างมีสีหน้าเคร่งเครียดวิ่งวุ่นจนภายในสำนักงานดูคล้ายเหตุจลาจลย่อมๆ  ชายหนุ่มกวาดสายตาไปทั่วจนไปสบเข้ากับคนที่กำลังมองหา

“คริสตัล สรุปสถานการณ์หน่อย” 

ดร. ทราวิส อีสตัน นั่นคือชื่อของเขา เจ้าหน้าที่ FBI หนุ่มหัวหน้าแผนกความปลอดภัยบนไซเบอร์ที่อายุน้อยที่สุดในประวัติการ เขาหยุดฝีเท้าลงเบื้องหน้าหญิงสาวรูปร่างอวบอัดเซ็กซี่เจ้าของเส้นผมสีแดงเข้มยาวประบ่า เธอมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก

“แย่” หญิงสาวรายงาน “แค่สิบนาทีเจ้าบ้านั่นก็โผล่พรวดเข้ามาเกือบถึงระบบชั้นใน” 

ว่าแล้วเธอก็หมุนหน้าจอคอมพิวเตอร์มาทางหัวหน้าหนุ่ม 

"ระบบถูกเจาะไปแล้วสองชั้น...ตายสนิท"

ทราวิสกวาดตามองหน้าจอตามที่หญิงสาวคนสวยประจำแผนกรายงาน บนนั้นแสดงแผนภูมิระบบความปลอดภัยแบบสามมิติเป็นรูปกรวยที่ปลายแหลมอยู่ด้านล่าง ตัวกรวยแบ่งออกเป็น 4 ชั้น โดยสองชั้นบนกลายเป็นสีเทาบ่งบอกว่าผู้บุกรุกฝ่าเข้ามาเรียบร้อย ในที่ขณะที่ชั้นล่างเป็นสีส้ม และตรงส่วนปลายแหลมยังคงเป็นสีแดง

“เรียกรายงานตัวแฮกเกอร์ที่มีชื่อในทะเบียนทั้งหมด” เขาตัดสินใจหันไปสั่งพนักงานหนุ่มที่พึ่งก้าวมายืนอยู่ข้างๆ “ใครไม่รายงานตัวก็จับมันไปนอนเล่นในคุกซักคืน”

“ทราบแล้วครับ” เขารับคำ แต่ยังยืนอยู่ที่เดิมด้วยท่าทางอึ่กอักคล้ายมีเรื่องจะพูดแต่ยังลังเล

ทราวิสมองสบตาคนตรงหน้าบ่งบอกผ่านสายตาให้เขารีบพูดมันออกมาเร็วๆ คนเป็นลูกน้องจึงขยับตัวอย่างอึดอัด

“หัวหน้าครับ คือ...มีรายงานเข้ามาว่าประชาชนจำนวนมากหมดสติหน้าคอมพิวเตอร์โดยไม่ทราบสาเหตุ มีผู้หมดสติมากกว่าหมื่นรายแล้วครับ"

ดร.หนุ่มยกมือกุมหัวที่ปวดจี๊ดขึ้นมา

“คนหมดสติแล้วมารายงานฉันทำไม ก็พาไปหาหมอแล้วเรียกพวกตำรวจท้องที่สิ”

“แต่คนที่หมดสติส่วนหนึ่งคือเจ้าของซอมบี้คอมพิวเตอร์ที่ถูกใช้ในการโจมตี DDOS ครั้งนี้นะครับ”

“แล้วซอมบี้คอมพิวเตอร์มันไปเกี่ยวอะไรกับการที่คนสลบได้...”

หง่างงง หง่างงง หง่างงง

เสียงเตือนดังลั่นไปทั่วบริเวณพร้อมๆ กับที่ไฟสีแดงกระพริบถี่ ทำให้ความสงสัยนั้นถูกกลืนหายไปในลำคอ ชายหนุ่มละสายตาจากคนรายงานมองไปทางสัญญาณดักจับผู้บุกรุก สถานการณ์ชักย่ำแย่เข้าขั้นวิกฤติขึ้นไปทุกที

หน้าจอแสดงภาพแผนภูมิระบบความปลอดภัยปรากฏข้อความกระพริบเตือน ว่าผู้บุกรุกทะลวงเข้ามาถึงชั้นล่างสุดเป็นที่เรียบร้อย พื้นที่บนชั้นที่ 4 3 และ 2 ของแผนภูมิพี่รามิดระบบรักษษความปลอดภัยกลายเป็นสีเทายกเว้นเพียงส่วนปลายแหลมที่ยังเป็นสีแดง…สีที่ทำให้จิตใจทุกคนปั่นป่วนเพราะนั่นหมายความว่า...

ถ้ามันผ่านเข้าในระบบรักษาความปลอดภัยขั้นสุดท้ายได้ ก็เท่ากับมันติดปีกบินในระบบกระทรวงกลาโหม ทุกข้อมูล ทุกไฟล์ ทุกอย่างจะเปิดอ้ารอให้มันโฉบเอาไปอย่างง่ายดาย

“เอายังไงดีคะหัวหน้า” เจ้าของนามคริสตัลหันกลับมาถามผู้ทรงอำนาจสูงสุดในที่นั้น จึงเห็นสีหน้าเขาพลันคร่ำเคร่งขึ้น

ดร. หนุ่มไม่ตอบแต่ดันเธอออกให้พ้นทางแล้วนั่งลงประจำหน้าคอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่งก่อนจะเริ่มพรมนิ้วลงบนคีย์บอร์ดอีเล็กทรอนิคเพื่อป้อนคำสั่งยับยั้งการโจมตี

'Command Denied'

(ปฏิเสธคำสั่ง)

กล่องข้อความโต้ตอบเด้งขึ้นมาเมื่อทราวิสกดปุ่ม Enter บนคีย์บอร์ด เขาเคลื่อนเม้าส์กดกากบาทออกไม่สนใจ แล้วเริ่มพิมพ์คำสั่งอีกชุดเข้าไป แต่ไม่ว่าจะพิมพ์กี่ครั้งคอมพิวเตอร์ก็เอาแต่ปฏิเสธ

“บ้าชิบ! มันเป็นใคร จับรหัสไอพีแอดเดรสได้รึยัง”

หนึ่งในคนถูกถามรีบตะโกนถามคนอื่นต่อเป็นทอดๆ ก่อนจะได้รับคำตอบว่ายังไม่เจอ

มุมปากของทราวิสกดลึกยามที่เม็ดเหงื่อซึมออกจากไรผมผ่านขมับลงมาที่ข้างแก้ม

เขากำลังถูกท้าทาย โดยใครที่ ‘อัจฉริยะ’ และ ‘ร่ำรวยมหาศาล’

ชายหนุ่มไม่เชื่อเด็ดขาดว่าบุคคล หรือกลุ่มบุคคลที่กำลังโจมตีระบบกระทรวงกลาโหมตอนนี้เป็นแค่บุคคลธรรมดา เพราะระบบป้องกันภัยของเขาเป็นของที่แทบจะมีคุณภาพมากที่สุดในโลก เป็นรองก็เพียงซุปเปอร์คอมพิวเตอร์ของนาซ่าเท่านั้น

เจ้าแฮกเกอร์นั่นต้องมีคอมพิวเตอร์ซึ่งมีคุณภาพไม่ต่างจากเครื่องที่นาซ่ามี เป็นสิ่งที่คนธรรมดาไม่มีทางครอบครองได้ เพราะวัตถุดิบที่ใช้สร้างซุปเปอร์คอมพิวเตอร์ซักตัว รวมถึงการสร้าง “คน” ซึ่งสามารถควบคุมมันได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทั้งหมดนี้ต้องใช้เงินในการสร้าง...เงินมหาศาลในแบบที่แทบจะซื้อประเทศซักประเทศหนึ่งได้

ใครกัน...ประเทศไหน เศรษฐีคนไหน กลุ่มธุรกิจไหนทำเรื่องแบบนี้

ทราวิสพยายามพิมพ์คำสั่งป้องกันลงไปอีกครั้ง ทว่าระบบก็ยังไม่ตอบสนองเช่นเดิม เขาจะทำยังไงดี 

วูบบบ

ทันใดนั่นเอง จู่ๆ หน้าจอคอมพิวเตอร์ทุกจอภายในสำนักงานก็ดับวูบลงพร้อมกันจนเกิดเสียงวูมดังลั่น หัวใจพวกเขาตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อทุกอย่างนิ่งสนิทไปหมด

ความเงียบปกคลุมไปทั่วบริเวณ ชั่วอึดใจหนึ่งที่ทุกคนนิ่งงันราวกับถูกสะกดการเคลื่อนไหว

“มัน...หยุดแล้ว” 

หนึ่งในเจ้าหน้าที่พึมพำขึ้น นัยน์ตาของเขาฉายชัดถึงความหวาดหวั่น

“ไม่...มันยังไม่หยุด” 

สัญชาตญาณกำลังร้องเตือนว่ามันไม่ได้มีเพียงเท่านี้แน่ ดร.หนุ่มส่ายศีรษะ

มันต้องมีอะไรมากกว่านี้ เป้าหมายของมันคงไม่ใช่แค่การเจาะระบบรักษาความปลอดภัยเข้ามาเดินเล่นเอื่อยๆ แล้วจากไป อย่างแน่นอน

“หัวหน้า..."

ทราวิสหันไปตามเสียงเรียก

"ท่านประธานาธิบดีโทรมาครับ” 

“ท่านว่าไง” เขาเอ่ยถาม ไม่คิดจะยื่นมือออกไปรับโทรศัพท์เมื่อมันกำลังค้างอยู่ในท่าเตรียมพร้อมรับการจู่โจมเหนือคีย์บอร์ด

เขารู้ดีว่าคนปลายสายคือผู้นำสูงสุดของประเทศ และควรรับสายตามมารยาทที่ดี แต่วินาทีนี้ความสนใจทั้งหมดมันรวมอยู่ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์มืดสนิทเบื้องหน้าเพียงอย่างเดียว เขาไม่อาจละสายตาจากมันได้

“ท่านบอกว่าเมื่อกี้อังกฤษกับเบลเยี่ยมโทรมา...ก็เลยอยากถามว่าระบบรักษาความปลอดภัยของเราถูกเจาะด้วยรึเปล่า...”

“ว่าไงนะ! ที่อังกฤษกับเบลเยี่ยมก็โดนงั้นเรอะ” 

ลูกน้องหนุ่มพยักหน้า

“โจมตีหลายประเทศพร้อมกัน...มันเป็นไปได้ยังไง!” เขาส่ายหน้าไม่อยากเชื่อหูตัวเอง

“ดูนั่น!”

เสียงแหลมของคริสตัลดังเรียกสติทราวิสกลับมา ชายหนุ่มรีบมองกลับไปยังหน้าจอคอมพิวเตอร์

ใช่อย่างที่คิด การโจมตีของจริงเริ่มแล้ว!

ปลายนิ้วของเขาชาวาบด้วยความตื่นเต้นระคนลุ้นระทึกในขณะที่ร่างกายสั่นเทิ้มรับรู้ถึงความท้าทายที่แผ่ซ่านออกมาจากจอคอมพิวเตอร์ ปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบจนตื่นตัว

ทันใดนั้นบนหน้าจอสีดำสนิทก็ค่อยๆ ปรากฏตัวอักษรสีขาวตัดกับพื้นหลังขึ้นมาทีละตัว เสียงสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกก้องทั่วโถงกว้าง

 

 C:\>DO YOU WANT TO INSTALL NEMESIS OS VERSION 7.0.1?  

(คุณต้องการติดตั้งระบบปฏิบัติการเนเมซิส เวอร์ชั่น 7.0.1 ใช่หรือไม่) 

C:\> YES

(ใช่)

C:\> INSTALLING NEMESIS OS VERSION 7.0.1

(กำลังติดตั้งระบบปฏิบัติการเนเมซิส เวอรชั่น 7.0.1)

 

ข้อความปรากฏขึ้นบรรทัดต่อบรรทัดอย่างรวดเร็ว ทุกสายตาจับจ้องดูการตอบโต้ของระบบคอมพิวเตอร์กับแฮกเกอร์ปริศนาราวกับโดนสะกด นานกว่าชั่วอึดใจจึงได้สติดร.หนุ่มรีบพรมนิ้วลงไปบนคีย์บอร์ดเข้าสู่ตัวระบบคอมพิวเตอร์เพื่อวิเคราะห์หาอะไรก็ตามแต่ที่จะโยงไปถึงเจ้าของทันทีและ…

การโจมตีครั้งนี้ของเขาได้ผล!

หน้าเริ่มสั่นไหว กลายเป็นภาพเม็ดสีขาวดำคล้ายโทรทัศน์สัญญาณไม่ชัดไปชั่วขณะ หัวใจที่เคยหนักอึ้งของเหล่าเจ้าหน้าที่คล้ายจะเบาลง ความหวังเรืองรองขึ้นมา

“รีบจับไอพีแอดเดรสมันเดี๋ยวนี้ เร็วเข้า!” ดร. ทราวิสร้องสั่งโดยไม่ละมือจากคีย์บอร์ด เจ้าหน้าที่หลายนายรับคำสั่งอย่างฮึกเหิมพรมนิ้วจนคีย์บอร์ดส่งเสียงดังกึกก้องห้องโถงที่เงียบกริบจากความลุ้นระทึก

หัวหน้าหนุ่มไม่ปล่อยโอกาสให้อีกฝ่ายไหวตัวทัน เขารีบป้อนคำสั่งลงไปอีกชุด หวังก่อกวนเพื่อสร้างช่องโหว่แล้วอาศัยจังหวะนั้นรวบตัวมัน!

ทว่าทันทีที่เขาป้อนโปรแกรมคำสั่งเข้าไปอีกชุด หน้าจอสีขาวเทา มีขอบสีน้ำเงินและปุ่มกากบาทสีแดงบริเวณมุมบนขวาแบบระบบวินโดวสมัยโบราณก็ปรากฏขึ้น กล่องข้อความมีเพียงปุ่มเดียวให้กดคือคำว่า OK และประโยคที่ทำเอาผู้อ่านถึงกับควันออกหู

‘THE TRY WOULD BE IN VAIN”

(พยายามไปก็เท่านั้น)

 “บ้าเอ้ย!” ดร.หนุ่มสถบ ทุบมือลงข้างคีย์บอร์ดอย่างเจ็บใจ

 ไอ้พวกแฮกเกอร์ตัวร้าย!

หน้าจอกลับไปเป็นสีดำสนิทอีกครั้งราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วตัวอักษรสีขาวอีกชุดก็ปรากฏ

 

C:\> INSTALL COMPLETED

(การติดตั้งเสร็จสมบูรณ์)

C:\> STARTING NEMESIS OS VERSION 7.0.1

(เริ่มการทำงานระบบปฏิบัติการเนเมซิส เวอร์ชั่น 7.0.1)

C:\> DO YOU WANT TO DOWNLOAD POPULATION DATABASE?

(คุณต้องการดาวน์โหลดฐานข้อมูลประชาชนหรือไม่)

C:\> YES

(ใช่)

C:\> DOWNLOADING POPULATION DATABASE…

(กำลังดาวโหลดฐานข้อมูลประชาชน)

 

หน้าจอสีดำสนิทหายไปแต่ปรากฏเป็นภาพแท่งทรงกระบอกแนวนอนที่มีตัวเลข 0 เปอร์เซ็นอยู่ทางซ้ายมือ และ 100% อยู่ที่ด้านตรงข้าม ส่วนตรงกลางเป็นเลข 1% บ่งบอกสถานะการโหลดแทน

“ชิท! มันดาวโหลดฐานข้อมูลประชาชนไปแล้ว! โถ่เว้ย! ทำอะไรไม่ได้เลยรึไง” 

“หัวหน้าครับ ระบบไม่ตอบสนองเลยครับ”

“พยายามต่อไป”

ทราวิสตะโกนกลับกำมือแน่นพลางกัดฟันกรอด เจ็บใจจนไม่รู้จะระบายออกยังไง จึงได้แต่สบถรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่อาจนับได้ของวัน เขาล้มตัวนอนไปได้แค่ครึ่งชั่วโมงทั้งที่ไม่ได้นอนมาเกือบสองวัน แล้วก็ถูกปลุกขึ้นมาฟังข่าวร้ายอันกระทบกับความมั่นคงทางอาชีพมากที่สุดนับตั้งแต่ได้รับตำแหน่งมา

นี่มันวันมหาวิปโยคอะไรของเขา!

 

C:\> DOWNLOAD COMPLETED

(การดาวโหลดเสร็จสิ้น)

C:\> DO YOU WANT TO DELETE POPULATION DATABASE?

(คุณต้องการลบฐานข้อมูลประชาชนหรือไม่)

C:\> YES

(ใช่)

C:\> DELETING POPULATION DATABASE…

(กำลังลบฐานข้อมูลประชาชน)

 

“ไม่นะ!”

หัวหน้าหนุ่มตบคีย์บอร์ดเสียงดังผุดลุกยืนเมื่ออารมณ์พุ่งปรี๊ด

เจ้าหน้าที่หลายนายจำต้องละมือ มองภาพการทำลายล้างข้อมูลต่อหน้าต่อตาโดยไม่อาจทำอะไรได้ เมื่อจู่ๆ คีย์บอร์ดของพวกเขาไม่ตอบสนองต่อคำสั่งราวกับถูกตัดขาดการเชื่อมต่อไป ทราวิสยังไม่ยอมแพ้ เขายืนคร่อมคีย์บอร์ดตรงหน้าตนแล้วพยายามพิมพ์คำสั่งเข้าไปยับยั้งการลบข้อมูลอีกครั้ง เสียงติ้ง ดังขึ้นทุกครั้งที่เขากดปุ่ม Enter พร้อมกับกล่องข้อความตอบโต้ว่าความพยายามของพวกเขามีแต่ศูนย์เปล่าแบบเดิมๆ

“หัวหน้า..." เหล่าลูกน้องของเขาเรียกอย่างจนปัญญา

“รีบหาทางยับยั้งคำสั่ง!” 

ทั้งที่รู้ว่าไม่ได้ผลแต่ดร. หนุ่มก็ยังพยายาม ครั้งแล้วครั้งเล่าไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

เจ้าหน้าที่หลายนายพยายามพิมพ์ชุดคำสั่งมือเป็นระวิง แต่เครื่องก็ยังไม่ตอบสนองเช่นเดิม ตัวเลขบนภาพสี่เหลี่ยมนั้นเพิ่มขึ้นตามละดับด้วยความเร็ววินาทีละหนึ่งเปอร์เซ็น มือพวกเขาสั่นระริกไปหมดยามพิมพ์ชุดคำสั่งแข่งกับเวลา

Deleted 46 %

(ลบไปแล้ว 46 เปอร์เซ็น)

"พยายามเข้า ต้องป้องกันให้ได้"

ทราวิสกระตุ้น

Deleted 57 %

(ลบไปแล้ว 57 เปอร์เซ็น)

 "หัวหน้าครับ คีย์บอร์ดในสำนักงานมากกว่า 80 เปอร์เซ็นถูกตัดการเชื่อมต่อกับตัวคอมพิวเตอร์ไปแล้วครับ"

“บ้าชิบ ทำยังไก็ได้ ป้องกันอย่าให้มันลบข้อมูลสำเร็จ” ทราวิสตอบโต้ ลองวิธีการที่หัวสมองจะนึกออกในเวลาจำกัด ตัดการเชื่อมต่อคีย์บอร์ดก็เหมือนตัดแขนตัดขา…แบบนี้พวกเขาแย่แน่

 

Deleted 76 %

(ลบไปแล้ว 76 เปอร์เซ็น)

นิ้วมือของพวกเขาสั่นและอ่อนเปลี้ยจนเริ่มคีย์ข้อมูลผิด กล่องข้อความยังคงเด้งขึ้นทุกครั้งที่พวกเขากดปุ่ม Enter ราวกับการโจมตีของพวกเขาเป็นเพียงแค่สายลมเบาๆ คล้ายลมหายใจที่เปาพัดโดนแท่งเหล็กยักษ์

ไร้ค่าและเปล่าประโยชน์อย่างสิ้นเชิง

เสียงกระทบนิ้วกับคีย์บอร์ดเริ่มแผ่วลงเมื่อเกือบทุกเครื่องถูกตัดขาดการเชื่อมต่อ

 

Deleted 82 %

(ลบไปแล้ว 82 เปอร์เซ็น)

“อย่าพึ่งยอมแพ้ โจมตีต่อไป พยายามสร้างความเสียหายให้มันมากที่สุดเท่าที่จะทำได้” เมื่อผู้กุมอำนาจสูงสุดยังไม่ยอมแพ้ แล้วพวกเขาผู้ใต้บังคับบัญชาจะยอมแพ้ได้อย่างไร ถึงอย่างนั้นเวลาที่เดินถอยหลังลงทุกทีทำให้นิ้วมือของพวกเขาสั่นระริกจนควบคุมไม่อยู่ แล้วทุกคีย์บอร์ดภายในสำนักงานก็ถูกขัดขาดการเชื่อมต่อจนหมดสิ้นยกเว้นเพียงอันเดียวที่ทราวิสพยายามยื้อเอาไว้อย่างสุดความสามารถ

 

Deleted 90 %

(ลบไปแล้ว 90 เปอร์เซ็น)

“หัวหน้า...” เสียงของคริสตัลฟังอ่อนระโหยโรยแรง ความหวังริบรี่จนมองไม่เห็นปลายทาง เธอไม่สามารถเชื่อมต่อเข้าที่คอมพิวเตอร์หลักได้เลย ใครบางคนกำลังควบคุมมัน…อย่างสมบูรณ์แบบจนกระทั่งคนในอย่างพวกเธอกลายเป็นคนนอกในสายตาระบบและถูกกันไม่ให้เข้าไปแทน

ไม่ เขาจะไม่ยอมแพ้ ทราวิสบอกกับตัวเอง

เม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นเต็มใบหน้าคมตามแรงกดดัน

 

Deleted 100%

(ลบไปแล้ว 100 เปอร์เซ็น)

หน้าจอรูปแถบดาวน์โหลดตัดกลับเป็นสีดำสนิทอีกครั้ง

 

C:/> POPULATION DATABASED HAS BEEN DELETED

(ฐานข้อมูลประชาชนถูกลบเรียบร้อย)

 

ทุกชีวิตในสำนักงานแทบสะดุดลมหายใจตนเองยามมองภาพแถบดาวน์โหลด 100% ในวินาทีสุดท้ายที่ปรากฏขึ้น สิ่งที่พวกเขาเห็นไม่ใช่เพียงตัวเลขธรรมดาที่ปรากฏบนหน้าจอทว่ามันลึกซึ้งยิ่งกว่านั้น ภาพที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังแถบดาวน์โหลดนั่นคือความย่อยยับอย่างแท้จริง

ถ้าผู้คนรับรู้ว่าตัวตนของพวกเขาหายไปจากสายตาของกฎหมาย...ถึงตอนนั้น อาชญากรรมอาจผุดขึ้นราวกับดอกเห็ด และตำรวจคงไม่มีความหมายอีกต่อไป

กริ้งงงงงง

เสียงกรีดแหลมของโทรศัพท์ดังขึ้นฉีกทึ้งความเงียบกริบภายในสำนักงาน ทราวิสค่อยๆ ผินใบหน้ามองไปยังโต๊ะกลางห้อง ลำคอของเขาแห้งผาก กระทั่งหนึ่งในเจ้าหน้าที่บริเวณนั้นได้สติจึงรีบถลาไปยังโทรศัพท์แล้วหยิบยกมันขึ้นมาเพื่อคืนความสงบให้กับรอบด้าน

ดร.หนุ่มกำมือตนแน่นเรียกสติ

“ปิดข่าว...” น้ำเสียงของเขาแตกพร่า ขณะหันไปสบตากับคริสตัล “...อย่าให้คนภายนอกรู้เรื่องฐานข้อมูลประชาชนถูกลบเด็ดขาด”

ลูกน้องสาวพยักหน้า เธอหันไปเพื่อสั่งการต่อ แต่แล้วเจ้าหน้าที่หนุ่มคนที่รับโทรศัพท์กลับเรียกผู้ทรงอำนาจสูงสุดในสำนักงานด้วยเสียงแผ่ว ใบหน้าเขาขาวซีดราวกับกระดาษ

“หัวหน้าครับ…”

หัวใจของทราวิสบีบรัด ลางสังหรร้ายกำลังทำให้ปลายนิ้วมือของเขาชาวาบ

“นักข่าวรู้เรื่องนี้แล้วครับ”

ทราวิสทรุดฮวบลงบนเก้าอย่างคนหมดแรง จบแล้ว...

ความวินาศกำลังจะเริ่มต้นขึ้น

เขาทำอะไรไม่ได้เลย เขาแพ้...เขาแพ้มัน เขาปล่อยให้ข้อมูลสำคัญของประเทศถูกขโมยไปโดยไม่อาจทำอะไรได้

มันได้ในที่สิ่งต้องการไปอย่างง่ายดาย หยามหน้าพวกเขา ผู้ขึ้นชื่อว่าเป็นอัจฉริยะจากสถาบันระดับโลก หัวกะทิเพียงไม่กี่สิบคนจากคนนับแสนนับล้านที่ได้มาทำงานภายใต้ชื่อกระทรวงมหาดไทย มันทำลายระบบรักษาความปลอดภัยที่ขึ้นชื่อว่าดีที่สุดในโลก...ระบบที่พวกเขาแสนภูมิใจและเชื่อมาตลอดว่าไม่มีทางถูกลำทายลงได้

แต่มันเป็นไปแล้ว มันทำได้ แฮกเกอร์ปริศนานั่นทำลายระบบที่พวกเขาสร้างอย่างไม่มีชิ้นดี!

แม้การป้องกันจะพลาดท่าไป พวกเขาก็พยายามตามล่าแกะรอยมันอย่างถึงที่สุด แต่การติดตามตัวผู้บุกรุกเองก็ยังล้มเหลวไม่เป็นท่าเช่นเดียวกัน มันกลายเป็นความล้มเหลวที่อัปยศที่สุดของรัฐบาลในด้านเทคโนโลยีนับตั้งแต่มีการผลิตคอมพิวเตอร์ ไม่มีใครต่อกรกับเจ้าแฮกเกอร์วายร้ายรายนี้ได้แม้แต่คนเดียว 

เพียงแค่ไม่ถึง 6 ชั่วโมงหลังจากระบบถูกเจาะ ข้อมูลสำมะโนประชากรมากกว่า 1500 ล้านคนทั่วโลกได้สูญหายไป ก่อนที่เจ้าแฮกเกอร์ตัวร้ายจะถอนตัวออกจากระบบหนีหายเข้ากลีบเมฆ และทิ้งไว้เพียงความเสียหายย่อยยับไว้เป็นของดูต่างหน้า และใช่อย่างที่ดร. ทราวิสคิดไว้ไม่มีผิด

ข่าวข้อมูลถูกขโมยกระจายออกไปรวดเร็วเสียยิ่งกว่าโรคระบาด หลายประเทศที่ได้รับความเสียหายจากอาชญากรไซเบอร์คนดังกล่าวได้ออก พ.ร.บ ฉุกเฉินบังคับใช้ในประเทศของตน ให้ประชาชนทุกคนถือบัตรประจำตัวประชาชนไว้เป็นหลักฐานแสดงตนสำคัญ ทว่าไม่อาจแก้สถานการณ์ฉุกเฉินได้ดีนักเมื่ออาชญากรรมพุ่งสูงขึ้นเป็นประวัติการณ์อย่างไม่อาจควบคุมสถานการณ์ได้ ความเสียหายเกิดขึ้นทุกหย่อมหญ้าและดูเหมือนจะทวีความรุนแรงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

สหรัฐอเมริกาผู้ได้รับความเสียหายจากการถูกโจรกรรมข้อมูลเป็นอันดับที่สองรองจากจีนได้สั่งหน่วยงานในสังกัดตน ทั้ง FBI[5] และ NSA[6] ให้ตามสืบตัวคนโจรกรรมข้อมูลโดยมี ดร. ทราวิส อีสตัน หัวหน้าหน่วยงานด้านการรักษาความปลอดภัยบนไซเบอร์เป็นผู้รับผิดชอบหลัก

จากการสืบสวนอย่างต่อเนื่องนานนับตั้งแต่มีการโจรกรรมข้อมูลเมื่อเวลา 12.10 AM ของวันที่ 14 กรกฎาคม 2012 หน่วยสืบสวนไม่อาจสาวข้อมูลใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับตัวแฮกเกอร์ผู้อาจหาญได้เลย แม้ว่าจะใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัยที่สุดของนาซ่าในการค้นหาก็ตาม

พวกเขาไม่ได้ข้อมูลใดๆ แม้แต่เป้าหมายของการขโมยข้อมูลไป แต่สุดท้ายก็โอนข้อมูลกลับมาคืน ไม่มีใครรู้เลยว่ากำลังสู้อยู่กับอะไร อัจฉริยะเหนืออัจฉริยะ...หรือพระเจ้า

โดยข้อความสุดท้ายที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ ได้กลายเป็นชื่อของบุคคลในตำนานที่เหล่าแฮกเกอร์ชูฮก แต่เหล่ารัฐบาลเกลียดขี้หน้าไปอีกนานแสนนาน บุคคลที่ใครต่างก็ต้องการตัว... 

 

C:/> WHO AM I?

(ฉันเป็นใครน่ะเหรอ)

C:/> MY NAME IS "ALEX WILTON"

(ชื่อของฉันคือ "อเล็กซ์ วิลตัน")

C:/> REMEMBER ME…

(จำไว้ให้ดี...)


ปรับปรุงเนื้อหาแล้ว

[รอบที่ 1]

คืออะไร? อ่านประกาศเรื่องการปรับปรุงเนื้อหา

คลิกที่รูปด้านบน

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

  

เนื้อหาอ้างอิง Chapter 0 ศัพท์ทางคอมพิวเตอร์ สาระความรู้ต่างๆ คาแรคเตอร์ตัวละคร และอื่นๆ 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิง ทุกเหตุการณ์ในเรื่องเป็นเพียงเหตุการณ์สมมุติ ตัวละครที่อยู่ในเรื่องไม่มีตัวตนอยู่จริง หากเหตุการณ์หรือชื่อบุคคลในเรื่อง ไปพ้องและมีผลกระทบกับเหตุการณ์ บุคคลจริงใดๆ ข้าพเจ้าเจ้าของผลงานต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ อนึ่ง ชื่อสถานที่ และองค์กรภาครัฐที่ปรากฏอยู่ในเรื่องนั้นมีอยู่จริง ข้าพเจ้าจึงต้องใช้ตามชื่อที่มีอยู่ ยกเว้นเพียงข้อมูลเกี่ยวกับองค์กรเอกชน ที่ผู้แต่งสมมุติขึ้นเพื่อให้เกิดความสอดคล้องในการเขียนนวนิยาย โดยมิได้มีเจตนาหยาม หมิ่น ทำให้เกิดผลกระทบหรือความเสียหายต่อผู้ใด

---------------------------------------------------------------------------------------------    

 

 

เข้ามาพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันได้ที่นี่

พร้อมรับข่าวสารการอัพเดทก่อนใคร!


 

MESSAGE ME ! : CLICK!

 

Thank you!!

themy butter

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

30 ความคิดเห็น

  1. #189 licena (@licena) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 14:30
    รอตอนอื่นนะคะไรต์
    ป.ล.สู้ๆค่ะไรต์
    #189
    0
  2. #184 Lentear (@Lentear) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 23:23
    เฮ้ย!!คือ...นิยายเรื่องนี้เราพลาดได้ไง มันดีงามอะ แต่งดีมากๆเหมือนนั่งดูเมะมันส์ๆเรื่องนึงเลยก็ว่าได้ การแสดงอารมณ์ของตัวละครดีมากๆ ติดตามค่ะติดตามรัวๆ555 ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆให้เสพ เอ้ย!อ่านนะคะ^0^
    #184
    0
  3. #182 BomS_Za (@dautoloot) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 21:26
    ถ้าสู้ไม่ไหวจริงๆทำไมไม่ตัดพลังงานให้เซิฟเวอร์ละ. มาตการสุดท้ายเพื่อป้องกันการคัดลอกข้อมูล. มันน่าจะมีอยู่นะ. ระบบตัดตรง
    #182
    1
    • #182-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      10 พฤศจิกายน 2559 / 16:27
      ความจริงแล้วการตัดพลังงานเซิฟเวอร์เป็นตรรกะแรกที่ทุกคนนึกออก เมื่อไม่สามารถควบคุมระบบคอมพิวเตอร์ได้

      แต่เมื่อพิจารณาดีๆ แล้ว การชัตดาวน์คอมพิวเตอร์โดยที่ไม่ปิดตามขั้นตอนระบบ อาจทำให้เกิดความเสียหายต่อระบบได้ ดังนั้นทุกเครือข่ายมักจะเห็นความสำคัญของปัญหาตรงนี้ ดังนั้นจึงติดตั้งเครื่องสำรองไฟเพื่อป้องกันปัญหาดังกล่าว

      ในองค์กรใหญ่มักจะไม่ได้มีเครื่องสำรองไฟเพียงตัวเดียว และไม่ได้ใช้ไฟจำหน่ายจากแหล่งเดียว เพื่อความปลอดภัยหากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น

      ในกรณีนี้ที่หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยบนไซเบอร์ไม่ได้ให้คนไปตัดไฟเพราะว่า หากตัดไฟตรง หมายความว่าระบบไฟฟ้าทั้งแผนกรวมถึงระบบรักษาความปลอดภัยอื่นๆ ของแผนกนี้ ก็ต้องดับลงด้วยไม่เพียงแต่คอมพิวเตอร์เท่านั้น และอาจเป็นช่องว่างให้คนฉวยโอกาสตรงนั้นเข้ามาได้มากกว่า (กล้องวงจรปิดดับ ระบบประตูก็ดับ) และถ้าเลือกปิดเฉพาะที่ออฟฟิตตน ก็ต้องไล่ปิดเครื่องสำรองไฟทุกๆ เครื่อง

      เพราะโดยปกติแล้วไฟสำรองมักจะมาอีกแหล่งพลังงานหนึ่ง ซึ่งมีมากกว่าหนึ่ง และใช้เวลานานกว่าจะปิดครบทุกตัวเช่นกัน

      นอกจากนี้หากว่าระหว่างไปปิดไฟอยู่นั้น ทางหัวหน้าหน่วยสามารถสืบรอยฝั่งตรงข้ามได้แต่ไฟถูกตัดไปกระทันหันก็จะทำให้ร่องรอยหายไป ฝั่งโน้นอาจไม่ได้ข้อมูลที่ครบถ้วนไปก็จริง ทางฝั่งรัฐบาลเสียหายมากกว่า เพราะนอกจากข้อมูลจะหายไป ระบบยังรวน และไม่เหลือร่องรอยให้ตามสืบ แย่ที่สุดอาจจะบูทไม่ติดไปเลยก็ได้

      ดังนั้นแล้ว เมื่อเกิดเหตุแบบนี้ขึ้น หลายๆ องค์กรมักจะไม่นึกถึงเรื่องการตัดไฟ แต่เลือกที่จะรับมือด้วยวิธีอื่นมากกว่าค่ะ

      จึงเป็นที่มาของคำตอบว่าทำไมถึงไม่สั่งตัดพลังงานเซิฟเวอร์
      #182-1
  4. #181 ใครวะ (@kaieieiei) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 03:32
    เฮ้ยๆ คุณอยากทำให้ผมเรียนต่อนะ ไม่ว่าจะเป็นจิตวิทยา หรือคอมพิวเตอร์

    คุณมาจุดไฟให้ผมเลยนะ อยากรู้จริงๆว่า พอจบไปคุณจะทำอะไร

    แวะมาถามในนี้ละกัน ^ ^ 

    ขอให้สอบผ่านนะครับ ผมยินดีช่วยเรื่องจิตวิทยานาาาาา ><



    ผมจะไม่ชมอะไรละกัน เพราะมันชัดเจนอยฺุ่แล้ว

    ผมอยากให้มันดีกว่านี้ แต่คุณยังอยู่ในขอบเขตนิยาย

    ผมเขียนงานบทภาพยนต์ยังไปไกลกว่านี้ได้

    ถ้าคุณสนใจที่จะไปไกลกว่านี้ แวะมาหาละ ^ ^ 



    สุดท้ายจริงๆละ ผมชอมความคิดที่ว่า ฐานข้อมูลหาย บุคลจะไม่มีตัวตน มันอาจเป็นไปได้

    แต่การลบข้อมูล สามารถแก้ได้งายๆนะครับ มันไม่ใช้ทางตัน

    สิ่งที่หน้ากลัวที่สุดไม่ใช้การเข้ามาลบข้อมูล แต่เป็นการ Coppy ไป

    แต่ถ้าอนาคตอาจมีการลบที่หมดจดจริงๆก็ได้ ก็ไม่แน่ ลบแล้วเขียนทับมั่วๆจนกู้ไม่กลับ

    กลายเป็นเมืองเถื่อน จุดเริ่มต้นของยุคมืด ก็เข้าท่าดีนะ
    #181
    2
    • #181-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      10 พฤศจิกายน 2559 / 16:12
      ขอบคุณมากค่า
      #181-1
    • #181-2 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      10 พฤศจิกายน 2559 / 16:29
      ในเนื้อเรื่องที่เกริ่นในบทนำ อเล็กซ์ก็อปข้อมูลไป ก่อนจะลบข้อมูลทั้งหมด แต่สุดท้ายก็อัพโหลดคืนข้อมูลกลับมาหมดค่ะ ซึ่งในเรื่องยังไม่ได้บอกเหตุผลว่าทำไปทำไม และมีอะไรซ่อนอยู่เบื้องหลังการทำนี้รึเปล่าค่ะ
      #181-2
  5. #180 Spiritj (@Spiritj) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 02:22
    เป็นการเขียนที่ใช้ภาษาแล้วทำไห้รุ้สึกได้จริงๆว่า ทุกคนร้อนรนขนาดไหน เยี่ยมๆๆ แฟบไว้เลย
    #180
    1
    • #180-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      24 ตุลาคม 2559 / 03:04
      ขอบคุณมากๆ ค่ะ :))
      #180-1
  6. #178 mui_ium (@mui7033) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 21:52
    มีติดขัดนิดหนึ่งงค่ะไรท์ แก้ให้หน่อยน้าา หลังเที่ยงคืนใช้AM หลังเที่ยงวันใช้PM น้าา สู้ๆค่ะ หลงเข้ามาแต่เนื้อเรื่องน่าสนใจมากก
    #178
    1
    • #178-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      22 ตุลาคม 2559 / 07:56
      แก้ไขเรียบร้อยแล้วนะคะ ขอบคุณมากค่า

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 22 ตุลาคม 2559 / 08:01
      #178-1
  7. วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 22:25
    อหหหหหห มีความมือสั่น กดเฟบบบบ ให้ตาย เจอของดีแล้วสิ
    #172
    1
    • #172-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      15 ตุลาคม 2559 / 20:16
      ขอบคุณมากค่า >___<///
      #172-1
  8. #166 poon3 (@poon3) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 13:23
    เราfavไว้นานแล้วพึ่งมาอ่านขอโทษน๊า เรื่องนี้สนุกจริงๆภาษาคำบรรยายก็ได้อารมณ์ แต่ยังมีบางช่วงติดขัดอยู่ โดยรวมถืว่าโอเคชอบมาก
    #166
    1
    • #166-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      15 ตุลาคม 2559 / 20:14
      ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ ติดขัดช่วงไหนบอกได้เลยน๊า พร้อมปรับปรุงเต็มที่ค่า
      #166-1
  9. #165 Wawa (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2558 / 17:34
    แต่งเก่งมากกกก บทนำนี่อ่านแล้วใจเต้นตึกๆๆๆๆๆ อารมณ์มันไปสุดๆ555 // เพิ่งมาเจอเรื่องนี้ แหะๆๆ
    #165
    1
    • #165-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      15 ตุลาคม 2559 / 20:14
      ขอบคุณมากๆ เลยค่า ดีใจจัง >___<//
      #165-1
  10. #154 nn357 (@nn357) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กันยายน 2558 / 04:05
    Kin so min นี่น่าจะเป็นชื่อคนเกาหลีป้ะครับไรท์เตอร์ ?
    #แค่สงสัยอ้ะครับ ปกตินามสกุลคนญี่ปุ่นจะไท่ใช่ Kim
    #154
    3
    • #154-3 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      25 กันยายน 2558 / 11:31
      Kim จ้าา เราพิมพ์ผิดๆ ที่ใช้เป็นเด็กเกาหลีเพราะเพื่อนที่เล่นเกมส์ออนไลน์บอกว่าเด็กเกาหลีเก่ง จึงคิดว่าถ้ามีเกมส์ออนไลน์อะไรใหม่ๆ มาเด็กเกาหลีน่าจะตามข่าวได้เร็ว :)) ขอบคุณมากเลยนะคะที่เข้ามาเตือน อันนี้เราไม่เห็นเลยจริงๆ
      #154-3
  11. #152 Freedom (@mgsmaster123) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กันยายน 2558 / 18:40
    สุดยอดมากกกก สุดยอดทั้งเนื้อเรื่องที่ลุ้นระทึกเร้าใจแล้วก็ภาษาที่สวยอ่านลื่นด้วย เราเป็นคนประเภทอ่านช้า อ่านไปสักพักถ้าอันไหนไม่ดึงดูดพอจะอ่านต่อไม่ได้ แต่นี่คือสนุกมากจริงๆ แอดเฟบไว้แล้วกลับมาย้อนอ่านเวลาว่างแล้วกัน xD
    #152
    1
    • #152-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      2 กันยายน 2558 / 13:13
      ขอบคุณมากๆ นะคะ :))
      #152-1
  12. #149 Ai ya ka (@pookkez000) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 21:42
    รัฐ วอจิเนีย กระทรวงมหาดไทย งงนิดๆ
    #149
    1
    • #149-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      1 กันยายน 2558 / 10:11
      จริงๆ ต้องเป็น กระทรวงกลาโหม เมื่อเทียบกับระบบของไทย เดี๋ยวเราเช็คให้อีกทีนะคะ :))
      #149-1
  13. #134 St@ff_X (@lonelinessman) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 11:15
    คำที่ผิด - คำที่ถูก
    ผนักเก้าอี้ - พนักเก้าอี้
    อีเมล์ - อีเมล
    เกมส์ - เกม
    เซฟเวิร์ - เซิร์ฟเวอร์
    อึ่กอัก - อึกอัก
    พี่รามิด - พีระมิด
    รักษษ - รักษา
    อีเล็กทรอนิค - อิเล็กทรอนิกส์
    วินโดว - วินโดวส์
    ศูนย์เปล่า - สูญเปล่า
    เปาพัด - เป่าพัด
    ลางสังหร - ลางสังหรณ์

    ประวัติการ - ประวัติการณ์ ** ก็ไม่ได้พิมพ์ผิดอะไร แต่สองคำนี้มีความหมายต่างกัน แล้วผมมองว่ามันน่าจะใช้คำนี้มากกว่าแค่นั้น (จะเปลี่ยนหรือไม่ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของไรท์


    ความรู้สึกส่วนตัว
    1.ทราวิส เป็นคนเก่งและมีความรู้ แต่น่าจะแยกแยะความสำคัญหน่อยในตอนที่เพนตากอนถูกโจมตี ทำไมไม่ลงไปทำเองตอนที่ถูกบุกรุกไปถึงสองชั้นภายในเวลาไม่กี่นาที
    2.ถ้าโดนแฮ็คจนถึงชั้นสุดท้ายแล้วทำไมไม่ตัดการเชื่อมต่อหรือปิดการจ่ายพลังงานทั้งหมดเพื่อป้องกันข้อมูลรั่วไหล มากกว่าจะมานั่งดูว่ามันจะทำอะไรต่อไป แล้วคอยหลอกตัวเองว่าตัวเองยังสามารถทำอะไรบางอย่างได้..
    3.การแสดงออกของทราวิสเหมาะสมกับคำว่า 'อัฉริยะ' มาก ฉลาดเกินคนวัยเดียวกันแต่ก็มาพร้อมกับความมั่นใจในตัวเองแบบผิดๆ อารมณ์รุนแรงเพราะขาดวุฒิภาวะทางอารมณ์เนื่องจากสิ่งแวดล้อมและประสบการณ์ที่แปลกแยก


    ปล.คำภาษาอังกฤษไม่ได้ดูเลย เพราะแค่อ่านออกแต่ไม่มีความรู้ด้านนี้เลย
    ปล.2 คำทับศัพท์ก็ไม่แม่น แง่งๆ -*-

    #edit.1# ปรับระยะห่างระหว่างบรรทัด

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 15 สิงหาคม 2558 / 11:17
    #134
    1
    • #134-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      15 สิงหาคม 2558 / 14:32
      ละเอียดมากกกกก ขอบคุณนะคะ
      ข้อ 1 ทราวิสพึ่งมาถึงค่ะ เขาหมดหน้าที่แล้วในวันนั้นแต่ถูกเรียกกลับมาอีกครั้ง ที่เขาไม่ลงมือป้องกันเองเพราะว่าในที่นั้นก็ยังมีคนอื่นๆ อยู่ (การแฮกเข้ามาแบบนี้ไม่ใช่ครั้งแรก ดังนั้นเขาจึงไม่ตื่นเต้น) เขาเป็นหัวหน้าจึงมีหน้าที่ควบคุมภาพรวมและคอยสั่งการ กระทั่งมันถึงจุดที่ตึงมือจริงๆ เขาถึงจะลงไปทำค่ะ
      ข้อ 2. อย่างที่บอกคือนี่ไม่ใช่ครั้งแรก ดังนั้นพวกเขาจึงเชื่อว่าตัวเองจะป้องกันได้ แต่สุดท้ายก็สายไป เพราะอเล็กซ์ แฮกเข้ามาควบคุมระบบได้เร็วกว่า รู้ตัวอีกครั้งพวกทราวิสก็ถูกตัดออกจากระบบทำให้ไม่สามารถควบคุมอะไรได้ อีกอย่างที่ไม่ปิดระบบไฟแบบแมนน่วลเพราะถ้าทำจะกระทบต่อระบบความมั่นคงอื่นๆ ในตึกได้ค่ะ (เช่นการระบบกล้องวงจรปิด ระบบตรวจเช็คผู้ผ่านเข้าออก เป็นต้น)
      ข้อ 3 ไม่แปลกที่ทราวิสจะมั่นใจค่ะ เพราะทุกคนเชื่อว่าระบบนั้นปลอดภัยเกือบจะที่สุดในโลก แต่จู่ๆ กลับโดนเจาะขึ้นมาเฉยๆ ทั้งที่ไม่เคยมีใครทำได้และด้วยเทคโนโลยีในปัจจุบันไม่มีทางทำได้ ซึ่งอ่านไปถึงบทที่ 5 ก็จะรู้ค่ะว่าอเล็กซ์ทำได้ยังไง (แต่เรื่องวุฒิทางอารมณ์เดี๋ยวเราจะลองอ่านอีกรอบเพื่อปรับปรุงนะคะ)

      ขอบคุณสำหรับคำแนะนำมากๆ เลยนะคะ ได้ประโยชน์จริงๆ เราจะเอาไปปรับปรุงต่อไปค่ะ
      #134-1
  14. #123 thalian (@thalian) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2558 / 22:21
    สนุกมากครับ
    #123
    1
    • #123-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      29 กรกฎาคม 2558 / 22:32
      ขอบคุณมากค่ะ >__<//
      #123-1
  15. #115 witchhound (@witchhound) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2558 / 07:02
    พึ่งเข้ามาอ่านค่ะ เนื้อเรื่องน่าตื่นเต้น สนุกมากเลยค่ะ ตอนต้นๆมีจุดผิดอยู่นิดหน่อยตรงเด็กที่โหลดเกมใช้มือขวาพิมพ์คีย์บอร์ด มือซ้ายคลิกเม้าส์ คือโดยทั่วไปเวลาคนเราใช้คอมพิวเตอร์จะเอาคีย์บอร์ดวางไว้ตรงกลาง แล้ววางเม้าส์ไว้ทางขวามือค่ะ จะใช้มือซ้ายคลิกเม้าส์น่าจะทำได้ยากค่ะ แต่ถ้าคนเขียนตั้งใจให้เป็นแบบนั้นอยู่แล้วก็ขอโทษด้วยนะคะ
    #115
    1
    • #115-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      29 กรกฎาคม 2558 / 11:57
      เราตั้งใจให้เป็นแบบนั้นค่ะ เพราะเด็กเกาหลีถนัดมือซ้าย :))
      #115-1
  16. #111 _qxwyf (@qxwyf) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2558 / 22:25
    ปกติแล้วเราเป็นคนเลือกนิยายที่จะอ่านมากๆ ถ้าตอนแรกไม่ผ่าน ต่อให้คนบอกว่าสนุกเราก็จะไม่อ่าน แต่นี่ ภาษาดีมากกกกกกกกกก อ่านแล้วลื่นไหล พล็อตก็เยี่ยมน่าติดตาม ชวนให้ลุ้นว่าจะเกิดอะไรขึ้น ดีงามอ่ะ เราชอบผลงานคุณนะ แอบหวังว่าเราจะแต่งได้ดีอย่างคุณบ้าง 5555555 เป็นกำลังใจให้แต่งออกมาให้ได้อ่านอีกเรื่อยๆ สู้ๆ
    #111
    1
    • #111-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      20 กรกฎาคม 2558 / 22:40
      ขอบคุณมากค่ะ >__<// ว่างๆ มาพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันได้นะ ช่วงนี้เราปิดเทอมแล้ว ว่างสุดๆ เลย :))
      #111-1
  17. #103 J'ah_Sukdonyua'n (@noonam123) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 14:42
    เป็นนิยายแฟนตาซีคอมพิวเตอร์ที่สนุกมากๆรองลงมาจาก H.A.C.K เลยค่ะถ้าไรต์เตอร์ยังไม่เคยอ่านแนะนำให้ไปอ่านและนำมาพัฒนาเรื่องนี้เลยนะคะ (ถึงตอนนี้จะเยี่ยมยอดแล้วก็เถอะ) ปกติเป็นพวกไม่ชอบเม้นนิยาย. แต่เรื่องนี้อดใจไม่ไหวจริงๆ ขอเป็นแฟนพันธุ์แท้เลยค่ะ
    #103
    1
    • #103-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      18 กรกฎาคม 2558 / 16:55
      ขอบคุณมากค่ะ >__<///
      #103-1
  18. #95 ผู้นำลิง (@lnw_kiku) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 16:29
    สนุกมากครับ ลุ้นๅ
    #95
    1
    • #95-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      17 กรกฎาคม 2558 / 17:16
      ขอบคุณค่ะ >__<//
      #95-1
  19. #72 *CassEM~! (@em_oh) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2558 / 12:03
    สนุกดี
    #72
    1
    • #72-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      9 กรกฎาคม 2558 / 12:09
      ขอบคุณมากค่ะ :))
      #72-1
  20. #46 paopao (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 09:23
    สนุกดีค่ะ น่าติดตามมากๆเลยย ^^

    #46
    1
    • #46-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      26 มิถุนายน 2558 / 11:33
      ขอบคุณมากค่ะ :))
      #46-1
  21. #39 suzete (@suzete) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2558 / 09:39
    อ๊าย~ ชอบมากๆเลย เพิ่งเจอเรื่องนี้ ขอ. Add fav. ไว้ก่อน



    ตกลงเกมนั่นเป็นเหตุใช่ไหมเนี่ย


    /กดอ่านตอนต่อไป/
    #39
    1
    • #39-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      23 มิถุนายน 2558 / 11:39
      ใช่แล้วค่า ขอบคุณมากนะคะ :))
      #39-1
  22. #35 crispyandroid (@crispyandroid) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 08:49
    ใช้ภาษาดำเนินและบรรยายเรื่องราวได้ดีทีเดียวครับ ผมจะติดตามนะ

    ฝากนิยายของผมด้วยนะครับ


    ฝากนิยายครับ แต่งเอง ตัวละครและพล็อตเรื่องไม่ก๊อปปี้ใคร
    ชื่อเรื่อง: นิราศปาฏิหาริย์
    ประเภท: วิทยาศาสตร์, ระทึกขวัญ, ผจญภัย
    จำนวน: 2 ตอน (ยังไม่จบ)
    ผู้แต่ง: เกล็ดนาค
    คำโปรย: เมื่อโลกเข้าสู่ยุคแห่งปาฏิหาริย์ ความโกลาหลจึงเกิดขึ้นท่ามกลางผองมนุษย์ ไพริต้า แอล. ทิวานันต์ (พีรี) เด็กกำพร้าผู้ทำงานให้กับสำนักงานปกป้องเสรีภาพเพื่อมวลมนุษยชาติเข้าไปมีส่วนพัวพันกับเรื่องประหลาดต่างๆ นานา เธอถูกตามล่าโดยกลุ่มบุรุษชุดนักบวชขาวที่มีพลังอำนาจพิเศษ สิ่งเดียวที่ผู้หญิงธรรมดาอย่างเธอทำได้คือหนี การผจญภัยที่ไม่คาดฝันของเธอจึงเริ่มต้นขึ้นนับจากจุดนี้
     
    ลิงก์: http://writer.dek-d.com/crispyandroid/story/view.php?id=1363575
    #35
    1
    • #35-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      21 มิถุนายน 2558 / 10:40
      โอเคค่ะ เดี๋ยวเข้าไปติดตามดูนะคะ :)
      #35-1
  23. วันที่ 20 มิถุนายน 2558 / 14:08
    เร้าใจสุดๆค่ะ >_<
    #33
    1
    • #33-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      20 มิถุนายน 2558 / 14:38
      ขอบคุณมากค่ะ :D
      #33-1
  24. วันที่ 19 มิถุนายน 2558 / 18:50
    อ่านไปลุ้นไป อย่างกับดูหนังอยู่เลย >< บรรยายได้ดีมากๆๆ เราชอบสำนวนไรท์มากเลยอะ ชวนน่าติดตามแล้วก็คำไม่ซ้ำๆจำเจกันด้วย

    ติดตามนะคะ
    #31
    1
    • #31-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      19 มิถุนายน 2558 / 19:03
      ขอบคุณมากเลยค่ะ
      ้ถ้ามีข้อผิดพลาดประการใด เราต้องขออภัยด้วยนะคะ
      ที่มีแน่ๆ เลยคือคำผิด เราพยายามแก้คำผิดให้มากที่สุดแล้ว แต่เชื่อว่ายังต้องมีแน่นอน หากอ่านแล้วเจอเราต้องขออภัยสุดๆ เลยค่ะ ถ้ามีข้อสงสัยอะไรหรืออยากพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันสามารถทักได้เลยค่ะ เราออนไลน์ตลอดเวลา ช่วงนี้เราเองก็มีเรื่องกังวลในการเขียนอยู่ ถ้าได้คนมาพูดคุยแปลกเปลี่ยนปัญหากันคงจะดีเลย :)

      ป.ล. หากตัวอักษรดูแปลกๆ ไป อย่าพึ่งตกใจนะคะ ขอให้ทนนิดนึง ตอนนี้เรากำลังพยายามหาทางแก้อยู่ค่ะ
      #31-1
  25. #17 DreamerDoll (@tukkata-narak) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2558 / 22:48
    สนุกมาก...ลุ้นจริงๆคะ เป็นนิยายที่ดีอีกเรื่องเลยนะคะเนี่ย
    #17
    1
    • #17-1 MASTER H. CHEN (@masterh) (จากตอนที่ 1)
      7 มิถุนายน 2558 / 22:50
      ขอบคุณมากค่ะ >_<//
      #17-1